Hermes Trismegistos

Hermes Trismegistos, yani Üç Kez Yüce Hermes, tarihsel bir kişi değil, Helenistik Mısır'da Yunan tanrısı Hermes ile Mısır bilgelik tanrısı Thoth'un özdeşleştirilmesiyle ortaya çıkan efsanevi bir figürdür. Geç Antik Çağ'da ona pek çok felsefi, astrolojik, simyasal ve büyüsel metin atfedildi. Rönesans döneminde bazı yazarlar onu Musa'nın çağdaşı sayılan kadim bir bilge olarak gördü. 1614'te Isaac Casaubon'un dilsel incelemesi, bu metinlerin Hristiyanlık çağında yazıldığını gösterdi.

Hermes adıyla dolaşan yazılar iki ana grupta düşünülür. Felsefi Hermetika, Corpus Hermeticum adıyla bilinen on yedi incelemeyi, Latince Asclepius'u ve Stobaios'un aktardığı parçaları kapsar. Bu metinler Tanrı'nın, kozmosun ve insanın ilişkisini, aklın aydınlatmasını ve ruhun yeniden doğuşunu işler. Teknik Hermetika ise astroloji, dekanlar, taşlar, bitkiler ve simya üzerine yazılardır. Arapça kaynaklardan Latinceye geçen Zümrüt Tablet de bu gelenek içinde yer alır.

Ficino'nun 1460'larda Corpus Hermeticum'u Latinceye çevirmesiyle bu metinler Rönesans düşüncesinin merkezine yerleşti. Kütüphane bu geniş külliyatın önemli bir bölümünü sunar. Poimandres: O Işık Benim, Senin Tanrın, Akıl ve Corpus Hermeticum I: Poimandres, İnsanların Çobanı kozmogonik vizyonu, Asclepius ve Asklepios başlıklı metinler Mısır dinine dair öğretiyi aktarır. Kore Kosmou: Dünyanın Bakiresi ve İsis'ten Horus'a: Ruhun Bedene İnişi ruhların kaderini, Hermes'ten Tat'a: Otuz Altı Dekan ve On Beş Sabit Yıldız Üzerine astrolojik yönü, Zümrüt Tablet ve Kyranides ise simya ile doğal büyüyü okura açar.