Hermetik külliyatın onuncu risalesi olan "Anahtar", üstat Hermes ile öğrencisi Tat arasında geçen bir söyleşidir. Metin, önceki bütün derslerin bir özeti niteliğindedir ve Hermetik düşüncenin en yüksek doruğuna, yani İyilik'in Görüntüsü'ne yönelir. Aşağıdaki pasajda Tat, kendisine bahşedilen bu görüntünün karşısındaki hayretini dile getirir; İyilik'in ışığının, güneşin gözü kamaştıran ışını gibi olmadığını, aksine gören gözü açıp genişlettiğini anlatır. Burada Hermetik gelenek, tanrısal olanı bir yakıcılık olarak değil, ruhu ölümsüz yaşamla dolduran bir aydınlanma olarak tarif eder.
Tat. Ey baba, bu denli iyi ve en güzel Görüntü ile içimizi öyle doldurdun ki, aklımın gözü artık benim için neredeyse tapılacak bir şey hâline geldi. Zira İyilik'in Görüntüsü, güneşin ışını gibi ateş misali gözlerin üzerine parlayıp onları kapanmaya zorlamaz; hayır, tam tersine, ışıldar ve gözün görüşünü artırır; öyle ki insan, yalnızca aklın görebildiği o parıltının içeri akışını taşımaya ne kadar muktedirse o kadar görür.
O yalnızca bize daha hızlı inmekle kalmaz, bize hiçbir zarar da vermez ve baştan başa ölümsüz yaşamla doludur. Bu Görüntü'den başkalarına kıyasla biraz daha fazlasını içine çekebilenler, çoğu kez bedenin dışına, bu en güzel Manzara'nın içine uyurcasına dalarlar; nitekim atalarımız Uranos ile Kronos'un başına gelen de buydu. Ey babacığım, bu kısmet bizim de nasibimiz olsun!
Zira İyilik'in Görüntüsü, güneşin ışını gibi ateş misali gözlerin üzerine parlayıp onları kapanmaya zorlamaz; aksine, ışıldar ve gözün görüşünü artırır.
Özgün metin (İngilizce)
Bu metin neden önemli
Bu pasaj, Corpus Hermeticum'un onuncu kitabı "Anahtar"ın dördüncü ve beşinci bölümlerinden alınmıştır. Hermes, oğlu Tat'a "Tanrı, Baba ve İyilik"in tek bir öz olduğunu anlattıktan sonra, konuşma İyilik'in bilinmesine, yani ona dair bir görüntüye ulaşmaya döner. Metnin ilerleyen kısımlarında Hermes, İyilik'in Bilgisi'nin (Gnosis) "kutsal bir sessizlik" olduğunu ve ruhun beden içindeyken dahi Tanrı'ya benzer kılınabileceğini söyler. Uranos ve Kronos'a yapılan gönderme, bu görüntüyü fazlasıyla içine çekenlerin bedenden sıyrılıp tanrısal seyre daldığı Hermetik inancını yansıtır. G. R. S. Mead'in 1906 tarihli "Thrice-Greatest Hermes" çevirisi, Yunanca aslından yapılmış klasik ve bilimsel bir aktarımdır.
Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol
Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.
- Kaynak eser
- Thrice-Greatest Hermes, Cilt II — Corpus Hermeticum X (XI): The Key of Thrice-Greatest Hermes (bölüm 4-5), s. 159-160
- Neşir
- G. R. S. Mead çevirisi, Theosophical Publishing Society, Londra ve Benares, 1906
- Konum
- Corpus Hermeticum X (XI), "The Key", bölümler 4-5; Cilt II, sayfa 159-160
- Çeviren
- Şira Nur Uysal
- Dijital nüsha
- Source Library
