Rehber · Neoplatonizm

Neoplatonizm Nedir? Plotinos, Bir Olan ve Sudûr Öğretisi

Neoplatonizm, üçüncü yüzyılda Plotinos'un Platon'u yeniden okumasıyla doğan ve antik felsefeyi bir kurtuluş yoluna dönüştüren düşünce geleneğidir. Her şeyin kaynağında dile sığmayan bir Bir Olan durur; kâinat ondan mertebe mertebe taşar (sudûr) ve ruh, geldiği kaynağa dönmeyi özler. Hristiyan, İslam ve Yahudi düşüncesini derinden biçimlendiren bu öğreti, Rönesans'ta Avrupa'nın felsefi dilini yeniden kurmuştur.

Neoplatonizm nedir?

Kendilerine hiçbir zaman "Neoplatoncu" demediler; onlar yalnızca Platon'un sadık yorumcuları olduklarını düşünüyordu. Etiket modern tarihçilerindir, fakat işaret ettiği şey gerçektir: Plotinos'la birlikte Platon felsefesi, kavram çözümlemesinden ruhun yükseliş yoluna dönüştü.

Sistemin omurgası üç ilkedir. En üstte, varlığın ve düşüncenin ötesindeki Bir Olan; ondan taşan ve bütün ideaları kendinde düşünen Akıl (nous); ve Akıldan taşarak kâinata hayat veren Ruh. Plotinos bu öğretiyi Üç Ana Hipostaz risalesinde toplu hâlde sunar; taşma öğretisinin en özlü savunusu ise İyi yahut Bir Üzerine'dir.

Plotinos ve Enneadlar

Mısır doğumlu Plotinos, Roma'da ders verdi ve yazılarını öğrencisi Porphyrios dokuzarlı altı kümeye düzenledi: Enneadlar adı buradan gelir. Bu kütüphanede eserin on beşinci yüzyıldan kalma Ficino nüshası sayfa sayfa incelenebilir.

Plotinos'un mistisizmi soyut değildir; bir çağrıdır. Güzellik Üzerine'de okura "kendi heykelini yont" der: içe dönüp ruhu arındırmak, güzelliğin kaynağına doğru çekilmektir. Ruhun Bedene İnişi düşüşün, Doğa, Temaşa ve Bir Olan ise her varlığın gizli temaşasının anlatımıdır. Gnostiklerin madde düşmanlığına karşı yazdığı Gnostiklere Karşı, kâinatın güzelliğini savunan bir manifestodur.

Okulun mimarları: Porphyrios, Iamblikhos, Proklos

Porphyrios üstadının mirasını düzenlemekle kalmadı; Marcella'ya Mektup'ta felsefeyi bir hayat disiplini olarak öğretti, Nymphelerin Mağarası'nda ise Homeros'un birkaç dizesinden koca bir ruh yolculuğu okuyarak alegorik yorumun klasiğini yazdı.

Suriyeli Iamblikhos okulu yeni bir yöne çevirdi: ona göre ruh yalnız düşünceyle yükselemez; tanrıların kendi kurduğu kutsal eylemler (teürji) gerekir. Mısırlıların Gizemleri bu görüşün savunmasıdır; ruhun tanrılarla birliği üzerine bölümü, duanın ve ayinin felsefesini kurar. Atina okulunun başı Proklos ise sistemi mimari bir bütünlüğe kavuşturdu: Teolojinin Öğeleri sudûr metafiziğini geometrik önermelerle kanıtlar, Platoncu Teoloji tanrıların Bir'den taşan birlikler (henadlar) olduğunu öğretir.

Son ışık: Atina'dan Boethius'a

MS 529'da İmparator Justinianus Atina okulunu kapattığında geleneğin son başı Damaskios'tu; İlk İlkeler Üzerine, Bir'in bile ötesindeki Söylenemez Olan'ı arayan baş döndürücü bir kitaptır. Öğrencisi Simplikios sürgünde Epiktetos şerhini yazdı; İskenderiye'de Hierokles takdir ile özgür iradeyi uzlaştırmaya çalıştı.

Gelenek ölmedi, kılık değiştirdi. Roma'da idamını bekleyen Boethius'un Felsefenin Tesellisi, Neoplatonik hikmeti Ortaçağ Avrupasının başucu kitabı yaptı. Kendini Areopagoslu Dionysios diye tanıtan bir Suriyeli keşiş ise Proklos'un sistemini Hristiyan diline çevirdi: Göksel Hiyerarşi ve İlahi İsimler, bin yıllık Hristiyan mistisizminin gramerini kurdu.

İslam ve Yahudi düşüncesinde sudûr

Çeviri hareketiyle Bağdat'a taşınan bu felsefe, İslam düşüncesinin ana damarlarından biri oldu. Fârâbî Erdemli Şehir'de sudûr öğretisini siyasete uyguladı; İbn Sina uçan adam deneyiyle ruhun bedenden bağımsızlığını kanıtlamayı denedi ve Hayy bin Yakzan'da yükselişi bir sembol hikâyeye dökdü. Gazâlî Filozofların Tutarsızlığı'nda bu feyz öğretisini sorgularken bile onun diliyle konuşur; Sühreverdî ise İşrak hikmetinde sudûru bir ışık metafiziğine dönüştürür.

Yahudi düşüncesinde İbn Cebirol'ün Hayat Pınarı, tümel madde ve suret öğretisiyle Latin skolastiğini derinden etkiledi; okurları yüzyıllarca onun bir Arap ya da Hristiyan olduğunu sandı. Sudûr düşüncesinin Kabaladaki sefirot öğretisiyle akrabalığı da bu köprünün eseridir.

Rönesans'ta Platon'un dönüşü

Bizanslı bilginlerin İtalya'ya taşıdığı elyazmaları, Floransa'da bir devrim başlattı. Marsilio Ficino Platon ve Plotinos'u Latinceye çevirdi, Platonik Teoloji'de ruhun ölümsüzlüğünü Neoplatonik zeminde kanıtladı, Şölen şerhinde ise Platonik aşk kavramını Avrupa kültürüne armağan etti.

Nicholas Cusanus Gerçek Bilgelik'te bilgeliğin sokakta bağırdığını söyleyen bir halk adamına kulak verdi; Giordano Bruno Kahramanca Coşkular'da ruhu sonsuz Bir'e fırlatan ilahi aşkı terennüm etti. İngiltere'de Henry More gibi Cambridge Platoncuları ruhun ölümsüzlüğünü yeni bilim çağında savunarak geleneği aydınlanmanın eşiğine taşıdı. Bu damar, Hermetik gelenekle örülerek Rönesans düşüncesinin dokusunu oluşturur.

Nereden başlamalı?

Neoplatonizme ilk adım için en iyi kapı, sistemin tamamını birkaç sayfada sunan Üç Ana Hipostaz risalesidir. Ardından geleneğin ruhunu duymak için Güzellik Üzerine, mimarisini görmek için Teolojinin Öğeleri okunabilir. Daha ileri gitmek isteyenler Neoplatonizm temasındaki bütün metinleri katalogdan keşfedebilir.

Bu rehberdeki kaynak metinler

Neoplatonizm

Enneadlar

Plotinus · 1455-1460
Neoplatonizm

Enneadlar: Üç Ana Hipostaz (Bir, Akıl, Ruh)

Plotinos (çev. Thomas Taylor) · 1794
Neoplatonizm

Kendi Heykelini Yontmak: Güzelliğe Doğru İçe Çekiliş

Plotinos (Porphyrios düzenlemesiyle) · MS 3. yüzyıl (elyazması yaklaşık 1200-1300)
Neoplatonizm

İyi yahut Bir Üzerine

Plotinos (çev. Thomas Taylor) · 1817
Neoplatonizm

Marcella'ya Mektup: Tanrılara Yükseliş

Porphyrios (August Nauck baskısı) · 1886 (baskı); özgün metin y. MS 300
Neoplatonizm

Mısırlıların Gizemleri Üzerine

Iamblichus · 1607
Neoplatonizm

Bir'den Taşan Her Şey: Proklos ve Sudûrun Metafiziği

Proklos (Proclus Diadochus) · MS 5. yüzyıl (elyazması yaklaşık 1450)
Neoplatonizm

Proklos, Platoncu Teoloji: Henadlar ve Tanrıların Bir'den Suduru

Proklos (çev. Thomas Taylor) · 1816
Neoplatonizm

İlk İlkeler Üzerine: Söylenemez Olan

Damaskios (yay. haz. Joseph Kopp) · 1826
Neoplatonizm

Felsefenin Tesellisi: Bir Zamanlar Söylediğim Ezgiler

Boethius (Anicius Manlius Severinus Boethius) · 12. yüzyıl (Latince el yazması nüsha; özgün eser MS 524 dolayları)
Neoplatonizm

Göksel Hiyerarşi: Kerubim ve Tahtların Adları

Pseudo-Dionysius Areopagita (çev. John Parker) · 1894 (5.-6. yüzyıl özgün metninden)
Neoplatonizm

Hayy bin Yakzan: Ruhun İlahi Taşması

İbn Sînâ (Şihâbüddin Sühreverdî'nin aktarımıyla) · 1920 (baskı); asıl anlatı İbn Sînâ, XI. yüzyıl
Neoplatonizm

Platonik Teoloji

Marsilio Ficino · 1482
Neoplatonizm

Gerçek Bilgelik Üzerine

Nicholas of Cusa · 1488
Bülten

Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol

Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.

← Kütüphaneye dön