Yıllık Rüzgârları Kımıldatan Güneşteki Can Verici Ruh

Size, bu alt âlemin nemli tabiatında ilahi eylemin bütün etkisinin donma ile seyrelmeden ibaret olduğunu söylemiştim. İlki, Tanrı Ruhunun soğuk aracılığıyla işleyen mahrum edici ve kuzeye ait eyleminden doğar; öteki ise sıcaklıkla yönlendirilen olumlu işleyişinden. Bu ikisinin üstünlüğü ya da gerilemesi Güneşin varlığına veya yokluğuna bağlı olduğundan, evrensel hava da Güneş en uzaktayken daha soğuk, daha yoğun, daha donuk ve ağırdır. Buna karşılık Güneş en yakınken hava daha sıcak, daha ince, daha berrak, daha saydam, daha çevik ve daha etkindir.

Öyleyse Takvim Aletinin cam kabında bulunan havanın hallerine dikkat ediniz ve bunun özce tek ve aynı Ruh olduğunu, hem mahrum edici hem de olumlu biçimde işlediğini hatırlayınız. Zira Peygamberin kuzeyden ve güneyden çağırdığı Ruh, tek ve aynı Ruhtu; çünkü metin şöyle der: Gel ey Ruh, dört rüzgârdan. Bu yüzden Ay altındaki evrensel havayı hem mahrum ederek hem de olumlayarak yöneten işte bu Ruhtur. Ve bu Ruh Güneşte en bol biçimde bulunsa da, yine de her yerde hazırdır ve her zaman, her mekânda kendini bu iki özellikle dışa vurabilir.

İlk kitabın ilk bölümünde size, hava camında bulunan havanın her bakımdan büyük âlemin havasıyla, yani evrensel unsuruyla bir bağıntı taşıdığını açıkça göstermiştim. Nitekim cam içindeki hava, Güneşin varlığıyla nasıl genleşiyorsa, bu Kuzey Yarıküresinin havası da Güneş hazır olduğunda tıpkı aynı tarzda genleşecektir. Güneş ne kadar yakınsa ve ışınları ne kadar dik gelirse, genel havanın seyrelmesi, dolayısıyla camdaki tikel havanın seyrelmesi de o kadar büyük olur.