Rönesans Floransa'sının en büyük Platoncusu Marsilio Ficino, on sekiz kitaptan oluşan bu anıtsal eserde ruhun ölümsüzlüğünü kanıtlamayı üstlenir. Birinci Kitabın açılışını oluşturan aşağıdaki pasajda Ficino, insanın yeryüzündeki durumunu tüm hayvanlardan daha çaresiz olarak resmeder ve bu çaresizliğin ancak ruhun ölümsüzlüğüyle anlam kazanabileceğini savunur. Bedenin karanlık zindanından kurtulup Platoncu kanatlarla göksel yurda yükselme çağrısı, tüm Neoplatonik geleneğin özünü taşır.
Ruh ölümsüz olmasaydı, hiçbir hayvan insandan daha zavallı olmazdı. İnsan soyu, ruhun huzursuzluğu, bedenin zayıflığı ve her şeye duyulan ihtiyaç yüzünden yeryüzünde hayvanlarınkinden daha ağır bir hayat sürdüğüne göre, eğer doğa insana diğer canlılara verdiği aynı yaşam sınırını bahşetmiş olsaydı, hiçbir hayvan insandan daha zavallı olmazdı. Ne var ki, Tanrı'ya tapınmasıyla mutluluğun kaynağı olan Tanrı'ya bütün ölümlülerden daha çok yaklaşan insanın hepsinin en zavallısı olması mümkün olmadığından ve o ancak bedenin ölümünden sonra daha mutlu kılınabileceğinden, bu zindandan ayrılan ruhlarımıza bir ışığın kalması zorunlu görünmektedir.
Fakat insan zihinleri, karanlığa ve kör bir zindana kapatılmış olarak kendi ışıklarına dönüp bakmıyorlarsa ki bundan ötürü çoğu kez kendi tanrısallığımızdan kuşku duymaya zorlanırız, o hâlde yalvarırım sizlere, göksel yurdunuzu özleyen ey göksel ruhlar, yeryüzü prangalarının zincirlerini bir an önce kıralım ki Platoncu kanatlarla yükselip Tanrı'yı kılavuz edinerek eterden makama daha özgürce uçalım. Orada, kendi türümüzün yüceliğini hemen ve mutlulukla temaşa edeceğiz.
Yeryüzü prangalarının zincirlerini kıralım ki Platoncu kanatlarla eterden makama özgürce uçalım.
Özgün metin (İngilizce)
Bu metin neden önemli
Marsilio Ficino (1433-1499), Lorenzo de' Medici'nin himayesinde kurulan Floransa Platon Akademisi'nin başıydı ve Platon ile Plotinos'un bütün eserlerini Latinceye kazandırdı. 1491'de basılan Theologia Platonica de immortalitate animarum, onsekiz kitap boyunca ruhun ölümsüzlüğünü hem Platoncu hem de Hristiyan kaynaklara dayanarak temellendirir. Ficino burada varlığı beş dereceye ayırır: beden, nitelik, ruh, melek ve Tanrı. Ortada duran akılcı ruh, tüm doğanın bağı olarak niteliklerle bedenleri yönetir ve kendini meleğe ve Tanrı'ya bağlar. Bu pasaj eserin kalbindeki savı özetler: insanın çaresizliği yalnızca ölümsüz bir ruhun varsayımıyla tutarlı hâle gelir.
Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol
Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.
- Kaynak eser
- Theologia Platonica de immortalitate animarum (Platonic Theology on the Immortality of Souls), Marsilio Ficino, Floransa, 1491
- Neşir
- Editio princeps, Floransa 1491 (Antonio Miscomini baskısı)
- Konum
- Birinci Kitap, Bölüm I (sayfa 79)
- Çeviren
- Şira Nur Uysal
- Dijital nüsha
- Source Library
