Iamblikhos'un felsefeye çağrısı, ruhun madde dünyasından koparak kendi ilahi kökenine dönmesi çağrısıdır. Aşağıdaki pasaj, Geç Antik Neoplatonizmin en etkili metinlerinden birinin, "Mısırlıların Gizemleri Üzerine" adlı eserin kapanış bölümünden alınmıştır. Burada Iamblikhos, bilgeliğe giden yolun yalnızca bir zihin egzersizi değil, ruhun arınması, özgürleşmesi ve nihayet Tanrılarla birleşmesi olduğunu ilan eder. Eserin son sözü bir yakarıştır: filozofun bütün çabası, ebedi hakikatin içine yerleşmesi ve en kutlu iyiliğe ulaşması dileğinde toplanır.
İyilik üzerine de şöyle düşünürler: onun bir türü ilahidir, ki bu, düşünülür olandan önce gelen Tanrı'dır; diğeri ise insanidir ve bu, ilahi olanla birleşmekten ibarettir. Teurgistler ilahi zihni önemsiz meseleler için rahatsız etmezler; ona yalnızca ruhun arınmasına, özgürleşmesine ve kurtuluşuna ilişkin şeyleri danışırlar. Zorlu olsa da insanlığa faydasız kalan işlerle uğraşmazlar; tam tersine, dikkatlerini ruha her şeyden çok yarar sağlayan şeylere yöneltirler. Hilekar bir cine de kanmış değildirler; zira yanıltıcı ve cinlere özgü bir tabiatı alt ederek düşünülür ve ilahi öze yükselirler.
İşte böylece, elimizden geldiğince, kehanet ve teurji hakkındaki sorularınızı yanıtlamış olduk. Geriye, bu görüşmenin sonunda, Tanrılara yakarmak kalıyor: bana hakiki kavrayışların sarsılmaz bir muhafazasını bağışlasınlar, içime ebediyen hakikati yerleştirsinler ve Tanrılara dair daha yetkin kavrayışlardan bana bolca pay versinler. En kutlu iyiliğimizin nihai ereği ve birbirimizle olan uyumlu dostluğumuzun teyidi bu kavrayışlarda temellenir.
Yanıltıcı ve cinlere özgü bir tabiatı alt ederek düşünülür ve ilahi öze yükselirler.
Özgün metin (İngilizce)
Bu metin neden önemli
Iamblikhos (MS 245-325), Suriye kökenli bir Neoplatonik filozoftur ve okulun ritüel boyutunu, yani teurjiyi felsefenin kalbine yerleştirmesiyle tanınır. Bu metin, öğrencisi Porphyrios'un ilahi bilgi ve ayin üzerine yönelttiği kuşkuculuğa verilen kapsamlı bir yanıt olarak yazılmıştır. Iamblikhos için felsefe salt bir akıl yürütme değil, ruhun kendi kaynağına dönüşünü sağlayan bir yükseliş yoludur. Bu pasaj önemlidir çünkü Rönesans'a kadar uzanan bir geleneğin, ruhun arınıp Bir ve İyi olana yükselebileceği fikrinin en açık ifadelerinden birini sunar. Marsilio Ficino'nun 15. yüzyılda bu eseri Latinceye çevirmesi, Iamblikhos'un Batı hermetik ve Platonik düşünce üzerindeki kalıcı etkisini pekiştirmiştir.
Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol
Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.
- Kaynak eser
- Iamblichus on the Mysteries of the Egyptians, Chaldeans, and Assyrians (De Mysteriis), Kitap X, Bölüm VII-VIII; İngilizceye çeviren Thomas Taylor, yayımcı Bertram Dobell, 1821
- Neşir
- Bertram Dobell baskısı, Londra, 1821; Thomas Taylor'ın Yunancadan İngilizceye çevirisi
- Konum
- Kitap X, Bölüm VII-VIII (basılı sayfa 335-336; tarayıcı sayfaları 368-369)
- Çeviren
- Şira Nur Uysal
- Dijital nüsha
- Source Library
