İdra Zuta: Küçük Meclis ve Rabbi Şimon'un Göçüşü

Ve diğerlerinin arasına katılabilmek için dua ettim, O’nun omuzlarına tutunmayı arzuladım (bir diğer rivayette, içeri girmeme izin verilmesini O’ndan niyaz ettim, lakin O omuzlarımı engelledi) ve muvaffak olamadım.

* O, yani haftanın günleri arasında Sebt ne ise, hayatta kalan yedi haham arasında da baş olan Rabbi Şimon Bar Yohai, şimdi içeri giren Eliyahu’dur.

“Zira o gün, Kral’ın sarayına (bir diğer rivayette, zindanına) götürülmüş olan yaşlı Rav Hamenuna ve yoldaşları için mucizeler göstermek üzere gönderilmiştim.

Ve onlar namına bir mucize vücuda getirdim, zincirleriyle bağlı bulundukları Kral’ın istihkâmını (bir diğer rivayette, onlar için kraliyet sarayının surlarını) yıktım, öyle ki kırk beş muhafız alıkondu.

Rav Hamenuna ve yoldaşlarını dışarı çıkardım, onları Aunu vadisine ulaştırdım ve böylece azat edildiler.

Ve üç gündür bir şey yemediklerini görünce, kendilerine ekmek ve su verdim.

Bütün gün boyunca da yanlarından ayrılmadım.

Buraya döndüğüm vakit ise, tüm bu Sütunların ayakta tuttuğu Perde’nin açılmış olduğunu ve Yoldaşlardan üçünün onun üzerine yükselmiş bulunduğunu gördüm.

Onlara hitap ettim, onlar da şöyle karşılık verdiler, ‘Bu, Rabbi Şimon ve yoldaşlarının düğününden, en Kutsal Olan Tanrı’nın, O mübarek kılınsın, hissesine düşendir.’

Ne kutlusun sen Rabbi Şimon, senin hissen ve huzurunda oturan bu yoldaşların hissesi ne mübarektir.

Gelecek dünyada sizler için nice yollar hazırlanmıştır, sizleri aydınlatmak üzere nice nurların nurları tertip edilmiştir.

Ve gel, temaşa eyle, zira bu gün senin için kayınpederin Rabbi Pinhas Ben Yair adına elli taç birbirine bağlanmıştır ve ben onunla birlikte yürümekteyim.

Bunların tümü saf pelesenk dağlarının nehirleridir, çünkü şüphesiz onun makamı ve nasibi seçilmiştir (bir diğer rivayette, ve onun malik olduğunu gördüm, vb.).

Bu tabir, kimi zaman ilahi hikmetin iktisabını ifade etmek üzere mistik bir manada istimal edilir.

Rabbi Şimon ona dedi, ‘Şu halde salihler, Diyademlerin Birliği ile Yeni Ay, bayram ve Sebt günlerinde, diğer günlere nazaran daha mı fazla birleşirler?’

Ve vuku bulacaktır ki bir yeni aydan diğerine, bir sebt gününden diğer sebt gününe bütün beşer önümde secde kılmaya gelecektir, der Tetragrammaton (Dört Harfli İsim).

Niçin bir yeni aydan diğerine?

Ve bir Sebt’ten diğer Sebt’e, zira yedinci gün, diğer altı günün bütünüyle ihata edilmiştir.

Nitekim şöyle yazılmıştır, ‘Ve Elohim...’

Ve sen Rabbi Şimon, yedincisisin, sen baş olacaksın, hepsinden ziyade taçlandırılacak ve takdis edileceksin.

Ve gelecek dünyada salihler, senin hatırına yedinci günün en leziz üç ziyafetiyle ağırlanacaktır.

Sebt’i zevk, Tetragrammaton’un mukaddesi ve muhterem olarak tesmiye edeceksin.

O kimdir, Tetragrammaton’un Mukaddesi olan? Bu, hem bu dünyada hem de gelecek dünyada ziyadesiyle celil tesmiye edilen Rabbi Şimon Bar Yohai’dir.”

Rivayet. O gün ki Yoldaşlar, Rabbi Şimon’un hanesinde toplanmışlardı ve o, dünyadan göçmek üzere olduğundan işlerini tanzim etmişti, huzurunda oğlu Rabbi Eleazar, Rabbi Abba ve sair Yoldaşlar vardı, hane bütünüyle dolmuştu.

Rabbi Şimon ağlayarak buyurdu, “İkinci kez hastalandığımda ve Rabbi... [okunamadı]

Lakin şimdi görüyorum ki o refedilmiş ve hane dolmuştur.”

Bunun üzerine diğerlerinin tümü dışarı çıktı, oğlu Rabbi Eleazar ile Rabbi Abba kaldı, sair Yoldaşlar ise dışarıda oturdu.

“Ve ona deyesin ki işlerini tanzim etsin ve benimle birlikte oturabilsin.”

Rabbi Şimon ayağa kalktı ve tekrar oturdu, yüksek sesle güldü ve sevinçle dedi, “Yoldaşlar nerede?”

Rabbi Eleazar kalkıp onları içeri aldı ve Yoldaşlar onun huzuruna oturdular.

Rabbi Şimon ellerini kaldırdı, dua etti ve ferahladı.

Ve buyurdu, “Önceki Meclis’te* bulunan o Yoldaşlar burada toplansın.”

Böylece diğer herkes dışarı çıktıktan sonra, oğlu Rabbi Eleazar, Rabbi Abba, Rabbi Yehuda, Rabbi Yosi Bar Yokeb ve Rabbi Hiya kaldılar.

Bu esnada içeri Rabbi Yitshak girdi, Rabbi Şimon ona dedi, “Nasibin ne yücedir, bugün senin için ne büyük bir sevinç saklanmıştır!”

Lütuf vaktidir ve ben gelecek dünyaya teşevvüş olmaksızın duhul etmeyi arzu ederim.

Ve hakikaten, şimdiye dek asla ifşa edilmemiş olan bu mukaddes hakikatleri, Şehina (İlahi Huzur) önünde ifşa etmeyi murat ediyorum;

* Yani, İdra Rabba’nın (Büyük Meclis) cüzünü teşkil etmiş olanlar.

Tâ ki benim bir şeyi gizlediğimi ve dünyadan öylece alındığımı söylemesinler, zira şu ana değin bu sırlar kalbimde saklı kalmıştır, öyle ki tam da bu hakikatlere duhul etmiş olarak, gelecek dünyada onlarla birlikte olayım.

Lakin aranızdaki tertibim şöyledir, Rabbi Abba yazsın, oğlum Rabbi Eleazar açıkça tekmil eylesin, sair Yoldaşlar ise sükût içinde kalplerinde tefekkür etsinler.”

Rabbi Abba onun arkasındaki yerinden kalktı ve oğlu Rabbi Eleazar oturdu.

Ona dedi, “Kalk ey oğlum, zira o makamda bir başkası oturacaktır,” ve Rabbi Eleazar kalktı.

Rabbi Şimon örtündü ve oturdu, başladı ve Zebur’dan şu ayeti okudu,

“Ölüler Yah’ı hamdetmez, sükût diyarına inenlerin hiçbiri de!”

“Ölüler Yah’ı övmez”, böylece bunun kesinlikle ölü olarak adlandırılanlar olduğu aşikârdır, zira O, Tanrı, En Kutsal Olan, O mübarek olsun, Diri Olan diye adlandırılır ve Kendisi ölüler arasında değil, yaşayanlar arasında anılır.

Ve bu metnin sonu şöyle devam eder, “Ne de sessizliğe inenlerin hiçbiri”, çünkü sessizliğe inenlerin tümü Gehenna’da kalır.

Yaşayanlar diye adlandırılanlara dair başka bir neden daha vardır, zira En Kutsal Tanrı, O mübarek olsun, onların izzetini arzu eder.

Rabbi Şimeon dedi, “Bu meclis, önceki meclisten ne kadar da farklıdır! Zira o meclise O, En Kutsal ve Mübarek Tanrı ile O’nun Arabası gelmişti [NOT: Burada araba için Merkava değil, BethVch kelimesi kullanılmıştır ve Büyük Kutsal Meclis yukarıdaki Sefirot meclisinin bir yansıması gibidir].

Şimdi ise hakikaten O, Kutsal Olan buradadır, O mübarek olsun, ve önceki mecliste vuku bulmadığı üzere, Aden Bahçesi’ndeki Salihler ile birlikte yaklaşmıştır.

Ve Tanrı, En Kutsal Olan, O mübarek olsun, Salihlerin izzetini Kendi izzetinden daha çok yüceltir.

Nitekim diğer tanrılara kurban sunan ve onlara kulluk eden Yarovam hakkında yazıldığı üzere, Tanrı, En Kutsal Olan, O mübarek olsun, yine de onu beklemiştir.

Fakat elini peygamber İddo’ya doğru uzattığında, eli kuruyup kalmıştır.

Ve eli kuruyup kalmıştır, vesaire.

Burada diğer tanrılara kulluk ettiği için değil, elini peygamber İddo’ya doğru uzattığı için böyle olduğu yazılıdır.

İşte bu sebeple Tanrı, En Kutsal Olan, O mübarek olsun, onların, yani Salihlerin izzetini yüceltir ve hepsi O’nunla birlikte gelir.

O dedi, “Hakikaten, ihtiyar Rav Hamnuna buradadır ve çevresinde, meclisinde temsil edilen yetmiş Salih vardır, onlardan bazıları Kadim ve En Kutsal Olan’ın, tüm Gizlenmişlerle Gizlenen’in haşmetiyle parıldamaktadır.

O, söyleyeyim ki, söyleyeceğim bu sözleri sevinçle işitmek için gelir.”

Ve oturduğunda dedi, “Şüphesiz burada Rabbi Pinhas Ben Yair için bir makam ayrılmıştır.”

Orada bulunan yoldaşlar büyük bir titremeye kapıldılar ve kalkıp evin en alt kısmına oturdular, fakat Rabbi Eleazar ile Rabbi Abba hâlâ Rabbi Şimeon’un önünde oturmaktaydılar.

Rabbi Şimeon dedi, “Önceki Meclis’te şöyle yapmıştık, bütün yoldaşlar ve onlarla birlikte ben de sırayla konuşmuştuk.

Şimdi ise yalnızca ben konuşacağım ve üsttekiler ile alttakiler, hepsi sözlerimi işitsin, bugün nasibim mübarek olsun!”

“Ben sevgiliminim ve onun arzusu banadır.”

Bu dünyaya bağlı olduğum müddetçe, Tanrı ile, En Kutsal Olan ile, O mübarek olsun, tek bir bağ içinde bağlı kaldım ve bundan ötürü şimdi O’nun arzusu banadır.

Çünkü O ve O’nun bütün kutsal maiyeti, gizli sözleri ve O’nun, En Kutsal Kadim Olan’ın, tüm Gizlenmişlerle Gizlenen’in methiyesini sevinçle işitmek için gelirler.

Ve O Kendini gittikçe daha çok ayırır, her şeyden ayrılmıştır, yine de Kendini tamamen ayırmış değildir, zira her şey O’na tutunur ve O Kendisi her şeye tutunur, HVA, Hoa, O’nun Kendisi her şeydir, O, bütün Kadimlerin En Kutsal Kadimi, tüm Gizlenmişlerle Gizlenen’dir.

O biçim almıştır ve yine de sanki hiç biçim almamış gibidir.

Bütün varlığı ayakta tutabilmek için bir surete bürünmüştür, yine de biçim almış değildir, zira idrak edilip bulunamaz.

Surete büründüğünde, Kendisinden, Kendi suretinden parıldayan dokuz Işık meydana getirir.

Ve bu Işıklar O’nun Kendisinden parıldar, alevler saçar, fışkırıp her yana yayılırlar, tıpkı yüksek bir fenerden ışık huzmelerinin her yana süzülmesi gibi.

Ve yayılan bu ışık huzmelerine, incelenmek üzere yaklaşıldığında onlar bulunamaz ve geriye yalnızca fener kalır.

En Kutsal ve Kadim Olan da böyledir, O, tüm gizliliklerle gizlenmiş en yüce Işıktır ve bulunamaz, O’ndan neşet eden, yayılan, hem zahir hem batın olan bu huzmeler müstesnadır.

Ve bunlara Kutsal İsim denir, bu sebeple her şey Bir’dir.

Yoldaşlarımızın önceki kitaplarda hakikaten ifade ettikleri üzere, En Kutsal Kadim Olan tarafından birtakım yollar yaratılmıştır ve O, bunların vasıtasıyla hem topluca hem de ayrı ayrı tecelli eder, bunlar En Kutsal Kadim Olan’ın suretleri olduğundan, şimdi onları incelemenin vakti değildir.

Kutsal Meclis’te onlar hakkında konuştum ve daha önce bu şekilde idrak edemediğim şeyleri müşahede edip bu meseleyi kalbimde sakladım.

Fakat şimdi, Kutsal Kral’ın ve bu sözleri işitmek için toplanmış olan tüm o şüphesiz salih insanların huzurunda bunları tek başıma beyan edeceğim.

KADİM OLAN’IN KAFATASI HAKKINDA VE O’NUN BEYNİ HAKKINDA, ÜÇ BAŞ, SAÇLAR VE AYIRICI YOLLAR HAKKINDA

Ak Baş’ın kafatasının başlangıcı yoktur, fakat onun sonu birleşme yerinin dışbükeyliğidir, ki bu uzanır ve parıldar.

Ve Salihler, gelecek dünyada bundan dört yüz arzu edilir âlemi miras alacaklardır [NOT: Bu sayı, İbrani alfabesinin son harfi olan ve haç sembolizmini de içeren Tav (Th) harfinin sayısal değeridir].

Ve birleşme yerinin bu dışbükeyliğinden

bu Ak Kafatasından her gün Küçük Yüz'e (Zeir Anpin), Cennet tesmiye olunan o makama bir çiy damlar, ve gelecekte ölüler tam da o makamda diriltilecektir.

27, "Ve Elohim sana göğün çiyinden versin."

Ve O'nun başı bu çiy ile dolar ve elma ağaçlarının bütün makamı bununla damlar.

O, En Mukaddes Kadim Olan, gizlidir ve örtülüdür, ve bulunan ve bulunmayan Semavi Hikmet o Kafatasında gizlenmiştir.

Zira muhakkak ki Kadim Olan'da, Baş'ın kendisinden gayrı hiçbir şey ifşa olunmamıştır, nitekim o Baş, bizatihi bütün başların Başıdır.

Bizatihi Baş olan o Semavi Hikmet'in mebdei onda gizlidir ve Semavi Akıl, Gizli Akıl, Sakin ve Durgun Akıl tesmiye olunur, ne de O'nun Kendi zatından gayrı bir kimse onu bilir.

Biri diğerinin içinde ve öteki diğerinin fevkinde olmak üzere Üç Baş teşekkül etmiştir.

Bir Baş, örtülü olan ve ifşa olunmayan Gizlenmiş Hikmet'tir.

Ve bu Gizli Hikmet her şeyin Başıdır ve mütebaki Hikmetlerin Başıdır.

Semavi Baş, En Mukaddes Kadim Olan'dır, bütün Gizlenmişliklerle Gizlenmiş Olandır.

Bütün Başların Başı, Baş olmayan Baş, yani o Baş'ta olan şey, ne bilir ne de bilinir, zira ne Hikmet ne de Fehim ile kavranabilir.

1 1, "Kendi makamına uç", ve Hezekiel.

Hayot'un (Chaioth), yani canlı mahlukların, koşup geri döndükleri söylenir.

Yani Keter'deki Belirsiz Mutlak oluşu hasebiyle, böylesi müphem bir tarifi dahi pek kabul etmeyecek olan şey.

Ve bu sebeple En Mukaddes Kadim Olan, Menfi Olarak Mevcut Olan AYN (Ain) diye tesmiye edilir, zira O'nun ardından AYN, yani Menfi Varlık sarkar.

Fakat bütün o saçlar ve bütün o zülüfler Gizli Akıl'dan sarkar.

Ve hepsi Mizan içinde sükunettedir (yahut tanzim edilmiştir), ne de boyun hiçbir surette görünür (yani onu gölgeleyen zülüfler sebebiyle).

Zira O, En Mukaddes Kadim Olan, sevinç bakımından değişmez bir haldedir, ne de merhametten ebediyen tebeddül eder.

Lakin merhametlerin on üç ölçüsünde bulunur, çünkü O'nda gizlenmiş olan o Hikmet bir dörtlü içindeki üç yola taksim olunmuştur, ve bizzat Kadim Olan onları ihata eder ve onlar vasıtasıyla her şey üzerinde hüküm sürer.

Kafatasından çıkan saçların meyanında parıldayan bir yol, salihlerin gelecek aleme nuruyla sevk olunduğu o yoldur.

7 1. Yazılmış olduğu veçhile, Süleyman'ın Meselleri.

18, "Ve salihlerin yolu nur gibi parıldar."

Bu pasajda verilmek istenen manayı yanlış anlamamak için fevkalade dikkatli olunmalıdır.

Keter, Kadim Olan, Büyük Yüz (Arikh Anpin), birinci Sefira'nın dar manasında AYN değildir, lakin tefekkür olunduğunda bu mefhumun O'nun ardından bağlandığı aşikar olmalıdır.

Fakat O, Engin Çehre dahi gizlidir ve örtülüdür, öyleyse AYN ne kadar daha ziyade gizlidir!

Menfiden Müsbet'e, Bilkuvve Varlık vasıtasıyla, Bilinemez Olan'ın Ebedi Uçurumu'nda maskelenmiş alaysı suretin Gizli Birliği'nin İlahi Mutlakı, hudutsuz, geçmişsiz ve geleceksiz bir Şimdiki Zaman'ın terkibi hiyeroglifi ebediyen titreşir.

Fezanın en uç hudutlarına Çağların Sesi atılır, fikirle formüle edilmiş Mücerret'in temerküz etmiş birliğinden gayrı yerde işitilmez, ve ebediyen o Ses, nihayetsiz hayatın engin ummanında resmedilmiş bir Kelam formüle eder.

Büyük Yüz'ün (Arikh Anpin) sakalının on üç tanzimi.

Ve Küçük Yüz'den (Zeir Anpin) sarkan bütün diğer yollar o yoldan aydınlanır.

O, Kadimlerin Ezeli Kadimi, Bütün Gerdanlıkların ve Taçların kendisiyle taçlandığı, Semaviler arasındaki en yüce Taç'tır.

7 5. Ve bütün Nurlar O'ndan aydınlanır, ve alevler fışkırtır ve parlarlar.

Lakin O, hakikaten gizli olan, bilinmeyen Yüce Nur'dur.

Ve bütün diğer Nurlar O'nun tarafından tutuşturulur ve ihtişamlarını O'ndan iktibas ederler.

En Mukaddes Kadim Olan'ın, bir tek Baş'ta mündemiç olan üç başa malik olduğu görülür.

Ve bizzat Kendisi, o yegane en yüce ali Baş'tır.

Ve Mademki O, En Mukaddes Kadim Olan, böylelikle Üçlü'de sembolize edilmiştir, binaenaleyh parıldayan bütün diğer Nurlar da Üçlüler içine dahil edilmiştir.

8 1. Bundan maada, En Mukaddes Kadim Olan İkili ile de sembolize edilir.

Ve Kadim Olan'ın İkili'deki taksimi,

Keter, kendisinden diğer bütün Sefirot'un neşet ettiği birinci Sefira, yani Dört Harfli İsim'de (Tetragrammaton) hulasa edilenler.

Bu, Ets Hayim (Hayat Ağacı) teşekkül ettiğinde Sefirot'taki Üçlülere racidir.

(Giriş'e bakınız.) On Sefirot'un bu tertibinde on Üçlü bulunduğu görülecektir, şöyle ki

Keter ve Malkut'un her birinin birer kez, Hokma, Bina, Hesed ve Gevura'nın üçer kez, Tiferet'in altı kez, Netsah ve Hod'un dörder kez ve Yesod'un iki kez tekrarlandığı yerde.

bir suretin bütün Semavilerin En Yüce Tacı, Başların Başı olması ve

ötekinin o ali Baş olması ve O'nun bilinmemesi veçhiledir.

Kezalik geriye kalan bütün Nurlar da mistik olarak İkililere taksim olunur.

Bunun da ötesinde, En Mukaddes Kadim Olan, Birlik mefhumu altında sembolize ve setredilmiştir, zira bizzat Kendisi Bir'dir ve her şey Bir'dir.

Ve böylece bütün diğer Nurlar takdis edilir, sınırlandırılır ve Birlik yahut Monad içinde birbirine bağlanır ve Bir'dirler, ve her şey HUA (Hoa), yani bizzat Kendisidir.

EN MUKADDES KADİM OLAN'IN ALNI HAKKINDADIR

En Mukaddes Kadim Olan'da açıkta olan Alın, İnayet tesmiye olunur.

Zira hiçbir insanın bilmediği, Yüce Olan'da gizlenmiş o Semavi Baş, Alın'da idrak olunan, güzel ve lütufkar muayyen bir harici tezahür yayar.

Ve mademki bizzat Kendisi bütün lütufların inayetidir, binaenaleyh en şiddetli nur içinde ifşa olunan Alın'ın tanzimini iktibas eder (yahut bir yaprak şeklinde bir teşekküle maliktir).

Ve O ifşa olunduğunda, bütün alemlerde bütün lütufların inayeti bulunur.

Ve Aşağıdakilerin tüm duaları kabul edilir, Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) çehresi aydınlanır ve her şeyin merhamet içinde var olduğu görülür.

Ve tüm yargılar bu sayede gizlenip boyun eğdirildiğinden, Şabat gününde, bütün yargıların harekete geçtiği öğleden sonra duaları vaktinde, o Alın açığa çıkarılır.

Böylece bütün yargılar savuşturulur ve merhamet zuhur eder.

Bu sebeple Şabat, gerek yukarıda gerekse aşağıda olsun, yargıdan münezzeh bulunur, ayrıca Cehennem ateşi yerinde hapsedilir ve günahkârlar sükûnete erer.

Ve yine bu sebeple Şabat gününde Sevinç Ruhu, NShMTh (Neşama), ziyadesiyle bahşedilir.

İnsanın Şabat gününde üç ziyafetle sevinmesi iktiza eder, zira bütün hakikat ve hakiki imanın tüm nizamı orada, yani Şabat'ta mevcuttur.

İnsanın hakiki imanın üç ziyafetinde yemek yemek ve onlarla sevinç duymak üzere sofrayı hazırlaması vaciptir.

Rabbi Şimeon şöyle dedi, “Burada hazır bulunanların huzurunda kendi adıma şehadet ederim ki, ömrüm boyunca bu üç ziyafeti asla terk etmedim ve onlar sayesinde Şabat günü oruç tutmak zorunda kalmadım.

Dahası, diğer günlerde de oruç tutmak zorunda kalmadım, Şabat gününde ise asla, zira bu ziyafetler hususunda layıkıyla amel eden kimse, kâmil hakikatin erbabıdır.

İlk ziyafet Büyük Anne'nindir, ikincisi Kutsal Kral'ın, üçüncüsü ise tüm gizlenmişliklerle Gizlenmiş Olan En Kutsal Kadim Olan'ındır.

Ve bu dünyada, onlar vasıtasıyla bu yolları layıkıyla kim nihayete erdirebilir?

Eğer bu RTzVN (Ratson, Lütuf) açığa vurulursa, bütün o yargılar nurlanır ve yoğunlaşmış şiddetlerinden uzaklaştırılır.

O En Kutsal Kadim Olan'ın sureti, bütün suretlerin ideal tertibi olan tek bir suret vasıtasıyla teşekkül etmiştir.

Bu suret, diğer her şeyin sentezi olan Gizli Ulvi Hikmet'tir.

Ve buna ODN (Eden, Aden) yahut her türlü örtünmeyle gizlenmiş ulvi Cennet denir.

Ve bu, En Kutsal Kadim Olan'ın Beyni'dir ve o Beyin her cihete doğru genişler.

Bu nedenle Eden'e yahut başka bir Cennet'e doğru uzanır ve Eden yahut Cennet buradan şekil alıp meydana gelir.

Bilinmeyen Kadim Olan'ın Başı'nda gizlenmiş olan bu Baş, parlaklık için teşekkül etmiş muayyen bir alın teşekkülü uzattığında, Beyni'nin Şimşeği çakıverir.

Ve bu şimşek, nice Nurlar ile şekillenip tenvir edilir,

Ve bu Nurda, yani bu menfezde, üzerinde RTzVN (Ratson, Lütuf) tesmiye edilen muayyen bir Nurun nakşedildiği bu Alında muayyen bir tesir husule getirip tayin eder.

Ve o Lütuf, arkaya doğru sakala, hatta sakalda barınabileceği mahalle kadar uzanır ve Ulvi ChSD (Hesed, Merhamet) tesmiye edilir.

Ve bu Lütuf açığa çıktığında, bütün Yargı Rableri Onu müşahede eder ve geri çekilirler.”

EN KUTSAL KADİM OLAN'IN GÖZLERİNE DAİR

En Kutsal Kadim Olan'ın Başı'nın gözleri, daima gözeten ve uyumayan, bir arada iki, birbirine müsavi gözlerdir.

“İsrail'i koruyan ne uyuklar ne de uyur,” yani mukaddes İsrail'i.

Ve bu sebeple O'nun gözlerinde ne kaş ne de kirpik vardır.

Bu Beyin, üç ulvi beyaz parlaklık ile şekillenmiş ve tenvir edilmiştir.

Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) gözleri bu beyaz parlaklıkla yıkanır.

O ezeli beyaz parlaklığın doluluğundan aşağı dökülen, “Sütle yıkanmış” ifadesinde olduğu gibi.

Ve geriye kalan beyaz parlaklıklarla diğer nurlar temizlenir ve arındırılır.

Beyin, İhsan Pınarı olarak adlandırılır, bütün bereketlerin içinde bulunduğu pınardır bu.

Ve bu Beyin, Küçük Yüz'ün gözünün üç beyaz parlaklığına doğru ışıdığından ötürü, Süleyman'ın Meselleri'nde zikredilen ve “mübarek kılınacaktır” denilen, yahut daha ziyade bereketin kendisine tabi olduğu “iyi göz” tesmiye edilir.

Zira gözün beyaz parlaklıkları Beyin vasıtasıyla tecelli eder.

Ve bu göz Küçük Yüz'e nazar eylediğinde, bütün âlemler saadet hali içine girer.

Aşağıdaki gözler sağ ve sol olmak üzere, müteaddit renkte ikidir.

Gizlenmiş Sır Kitabı'nda (Sifra di-Tseniuta) yukarıda bir Yod, aşağıda bir Yod, yukarıda bir He, aşağıda bir He, yukarıda bir Vav, aşağıda bir Vav olduğunu tedris eyledik.

Bütün Ulviler Kadim Olan'a, Süfliler ise Küçük Yüz'e aittir.

Onlar başka türlü değil, yalnızca bu veçhile tabidir, zira onlar En Kutsal Kadim Olan'a raptolunmuştur.

Zira Kadim Olan'ın İsmi her şeyde gizlidir ve bulunamaz.

Lakin Kadim Olan'a tabi olan harfler, berveçhe temin ve ikame edilebilsinler diye, hepsi süflidir.

Şayet öyle olmasaydı, ikame edilemezlerdi.

Ve bu yüzden Kutsal İsim hem gizli hem de zahirdir.

Çünkü gizli olan, her şeyde Gizli Olan En Kutsal Kadim Olan'a aittir.

Lakin zahir olan ise, tabi kılındığı cihetle, Küçük Yüz'e aittir.

Ve bu sebeple bütün bereketler hem gizliliği hem de zuhuru iktiza eder.

Arka tarafta asılı duran o gizli harfler, En Kutsal Kadim Olan'a tabidir.

Süfli Yod'u tesis ve ikame etmek gayesiyle.

Şüphesiz Kafatası'ndan, Alın'dan, Gözler'den neşet ederek tabi olurlar.

Ve Anaç Yod, Süfli Yod'a doğru tabi kılınır.

Dolayısıyla “bu ismi telaffuz etmek”, o kudreti kullanmaktır.

“Maternal” (anaya dair) olarak tercüme ettiğim kelime, çift Kamets harekeli AMH, yani Amah sözcüğüdür.

EN KUTSAL KADİM OLAN'IN BURNUNA DAİR

Bu burundan, burun deliklerinin menfezlerinden Hayat Ruhu, Küçük Yüz (Zeir Anpin) üzerine doğru süratle boşanır.

Ve burnun o menfezinden, burun deliklerinin o açıklarından He harfi asılı durur, ta ki diğer ve daha aşağıdaki He ikame edilebilsin.

Ve o Ruh, gizlenmiş beyinden neşet eder ve O’na Hayat Ruhu denir, bu Ruh vasıtasıyla Kral Mesih vaktinde bütün insanlar Hikmeti (ChKMThA, Hokmata) fehmedecektir.

“Ve Hikmet ve Fikir Ruhu, Ruah Hokma Ve-Bina (BVCh ChKMH VBINH), O’nun üzerine konacaktır”, ilh.

Bu burun, her bir cüzünde hayattır, mutlak sevinçtir, ruhun sükûneti ve şifadır.

Küçük Yüz’ün (Zeir Anpin) burnu ise daha önce biçimlendirdiğimiz veçhiledir.

“Burnundan bir duman yükselir”, ilh.

(Lakin “Yaşlı Rav Yeyeva Mektebinin Risalesi” tesmiye olunan kitapta He harfi ağza yerleştirilmiştir ve o, metindeki minval üzere akıl yürütmez, her ne kadar mesele aynı surette neticelense de aynı terkibi vücuda getirmez.)

* Birliğe dair kelam ederken “Sefer Yetsira” (Oluşum Kitabı) şöyle der, “O birdir, yaşayan Elohim’in Ruhudur (ebediyetlerin hayatı olan O’nun ismi mübarek ve mübarekten de öte olsun), Ses, Ruh ve Kelam, Kutsiyet Ruhu O’dur.”

Buna mukabil hüküm yine o harfe bağlıdır ve hüküm, Küçük Yüz’ün burnuna aittir.

“Burnundan bir duman yükselir.”

Ve şayet sen, “İşte O’nun ağzından da yiyip bitiren bir ateş çıkar” diye yazılıdır dersen, bilesin ki gazabın esası O’nun burnuna vabestedir.

En Kutsal Kadim Olan’ın bütün suretleri, mutedil ve gizli beyinden biçim bulur.

Küçük Yüz’ün (Zeir Anpin) bütün suretleri ise Aşağıdaki Hikmet (Hokma) vasıtasıyla teşekkül eder.

“Bütün bunları Hokma ile vücuda getirdin.” Ve muhakkak ki o (Hikmet), her şeyin hülasasıdır.

Şimdi, bir He ile diğer He arasındaki fark nedir? Aşağıdaki He vasıtasıyla hüküm galeyana gelir, lakin bu makamda, diğer He vasıtasıyla merhamet üstüne merhamet delalet bulur.

EN KUTSAL KADİM OLAN'IN SAKALINA DAİR

En Kutsal Kadim Olan’ın Sakalından mevcudatın bütün ziyneti ve Tesir (Mazzal) sarkar, zira her şeye o sakaldan ötürü Tesir denmiştir.

Bu, bütün ziynetlerin Ziynetidir ve hem yukarıdakiler hem de aşağıdakiler bu tesiri temaşa eder.

Cümle eşyanın hayatı bu Tesire bağlıdır.

Gökler ve yer, inayet yağmurları ve her şeyin rızkı bu Tesire vabestedir.

Her şeyin inayeti ve takdiri bu Tesirden neşet eder.

Ulvi ve süfli bütün hiyerarşi [NOT: göksel ve dünyevi ordular] bu Tesire tabidir.

Bu fevkalade celil Tesirin sakalından on üç nefis ve kıymetli yağ pınarı sarkar ve bunların hepsi Küçük Yüz’e (Zeir Anpin) akar.

Lakin sen hepsinin böyle aktığını zannetme, hükümleri başka yöne çevirmek gayesiyle bunların dokuzu Küçük Yüz’de bulunur.

Ve bu Tesir kalbe kadar muvazene içinde aşağı sarktığında, Kutsalların Kutsalının Kutsallıkları bütünüyle ona bağlanır.

Bu Tesirde, bütün Başların Başı olan, ne bilinen ne kemale eren, aşkınlık vasfıyla ne yukarıdakilerin ne de aşağıdakilerin bildiği Yüce Sudûrun* bir inbisatı uzanır, zira her şey o Tesire bağlıdır.

Bahsini ettiğimiz Üç Baş bu sakalda inbisat eder ve her şey bu Tesirde birbiriyle cem olur, onda vücut bulur.

Ve bundan ötürü, ziynetlerin her bir ziyneti o Tesire tabidir.

Bu Kadim Olan’a tabi olan harflerin hepsi o sakaldan sarkar ve o Tesir içinde müştereken cem olur.

Ve onlar, diğer harfleri ikame etmek gayesiyle orada asılı durur.

Zira o harfler Kadim Olan’a uruc edemeseydi, diğer o harfler ikame olunamazdı.

* Bahsi geçen kelime QVTRA’dır, Rosenroth bunu “Aporrhea” (Sudûr akıntısı) olarak tercüme eder. “Buhar” yahut “nebula” olarak da çevrilebilir.

İki kere IHVH, IHYH şeklinde, öyle ki bir vurgu işareti birini diğerinden ayırt eder.

Zira muhakkak ki her şey Tesire vabestedir.

Hem yukarıdakiler hem aşağıdakiler o Tesir vesilesiyle huşua erer ve O’nun huzurunda secdeye kapanır.

BEYNE VE UMUMİ OLARAK HİKMETE DAİR

Bütün Gizliliklerle Gizlenmiş olan bu En Kutsal Kadim Olan’dan ne bir bahis açılmıştır ne de O bulunabilir.

Çünkü bu Baş, ulvilerin en yücesi olduğundan, her şeyi ikame etmek gayesiyle, bedeni olmaksızın yalnızca müstakil bir baş olarak remzedilmiştir.

Ve O’nun Kendisi gizlidir, saklıdır ve her şeyden mahfuz tutulmuştur.

O’nun biçimlenişi şöyledir ki, O, her şeyin en gizlisi olan o beyinde teşekkül eder, bu beyin inbisat bulup biçimlenir ve buradan yüce ve aşağı Hesed (merhamet) neşet eder.

Ve yüce Hesed biçim bulup yayılır, her şey bu gizlenmiş beyinde ihata olunur.

Zira o Beyaz Parlaklık o Nura büründüğünde, bu beyne tesir eden şeye tesir eder ve beyin aydınlanır.

Ve ikinci beyin o pek celil Tesire bağlıdır, otuz iki yola* doğru inbisat eder, nurlandığı vakit, o gayet celil Tesirden parıldar.

Bundan ötürü Üç Ulvi Baş tenvir edilir, İki Baş ve onları ihata eden Bir Baş, bunlar o Tesirde asılı durur ve O’nun tarafından ihata olunur.

Böylece, batıni Tesir olan sakalın ziyneti tezahür eder.

Ve o aşağıdakiler, En Kutsal Kadim Olan gibi biçimlendirilir.

Üç Baş O’nu ihata eder, böylece her şey Üç Baş’ta zuhur edebilir ve onlar aydınlandığında, ikisi iki yanda ve biri onları ihtiva eden olmak üzere her şey Üç Baş dahilinde yekvücut olarak O’na bağlanır.

Ve şayet “En Kutsal Kadim Olan kimdir?” dersen, gel ve gör.

Yüce Baş, bilinmeyen, idrak olunmayan ve tesmiye edilemeyen Baştır ve o Baş her şeyi ihata eder.

Ve İki Baş, bizzat O’nun Kendi zatında mündemiçtir.

Ve o vakit bütün bu şeyler böylece tertip olunur, gerçekten O’nun Kendisi ne sayımda ne dizgede ne de hesapta mevcuttur, bilakis yalnızca yüreğin idrakinde var olur.

“Yollarıma dikkat edeceğim, dilimle günah işlemeyeyim diye,” dedim.

Başlangıç makamı En Kutsal Kadim Olan’dan neşet eder ve İlahi Tesir (Mazzal) ile aydınlatılır.

Ve otuz iki yöne doğru yayılır, o gizli beyinden, Kendi İçinde var olan o Işık’tan ayrılıp çıkar.

Ve En Kutsal Kadim Olan başlangıçta (başka bir deyişle, hikmette) parıldadığından, bu bizzat kendisidir.

Bu gematria (harf sayı değeri hesabı), kurucu güç fikrini vermesi bakımından dikkate değerdir.

Ve zuhurun gerçekleştiği başlangıç da işte tam olarak budur.

Ve Tek Bir Baş’ın ihtiva ettiği Üç Baş suretinde biçimlenmiştir.

Ve bu üçü Küçük Yüz’e (Zeir Anpin) doğru uzanır ve her şey onlardan dışarıya ışır.

Bundan böyle bu Hikmet (Hokma) bir teşekkül başlatır ve aşağı doğru akıp bahçeyi sulamak üzere çıkan muayyen bir ırmak meydana getirir.

Ve Küçük Yüz’ün (Zeir Anpin) başına girerek bir başka beyin teşkil eder.

Ve oradan yayılıp bütün bedene akar, o fidanların (Aden bahçesinin fidanlarının) hepsini sular.

İşte yazılmış olan budur,

“Ve bahçeyi sulamak için Aden’den bir ırmak çıkıyordu,” ve devamı.

Fakat bu Hikmet (Hokma) başka bir teşekkül daha meydana getirir, uzanıp Küçük Yüz’ün (Zeir Anpin) başına girer ve bir diğer beyni şekillendirir.

Kaynağın derinliği olarak adlandırılan, Tek Baş’ta oyulmuş kovuklar halindeki, birbiriyle birleşmiş o iki rmakçığın türediği Işık işte budur.

“Daat (İlim) ile enginler yarıldı.”

Ve Küçük Yüz’ün (Zeir Anpin) başına girer, bir başka beyin daha oluşturur.

Ve bundan böyle uzanıp O’nun bedeninin iç kısımlarına doğru ilerler, bedeninin bütün o meclislerini ve mahvellerini doldurur.

Süleyman’ın Meselleri’nde yazılı olanla aynıdır bu,

“İç odalar Daat ile dolacaktır.”

Ve bunlar, En Kutsal Kadim Olan’ın Tesirinde (MZL, Mazzal) parıldayan, o yüceler yücesi gizli beynin Işığından parıldar.

Daat, Hokma (Hikmet) ile Bina’nın (Anlayış) birleşimidir.

Ve her şey karşılıklı olarak O’nun Kendisine bağlıdır ve O bilininceye dek O’nun Zatına raptedilmiştir, zira her şey birdir ve Kadim Olan HYA (Hoa, O), her şeyin ta kendisidir, O’ndan hiçbir şey katiyen ayrılamaz.

Babalar olarak tesmiye edilen diğer üç Işığın içine bu üç Işık akseder ve bu babalar çocukların içine ışır, böylece her şey tek bir makamdan parıldar.

Bütün Lütufların Lütfu olan o Kadim Zat zuhur ettiğinde, her şey nur içinde ve kusursuz bir saadette bulunur.

Bu Aden, bütün gizlenmişliklerle Gizlenmiş Olan Yüce Aden’den türemiştir.

Ve bu sebeple o Aden’e, Kadim Olan’daki başlangıç denilir, bununla birlikte henüz ne bir başlangıç ne de bir son vardır.

Ve O’nda başlangıç ve son bulunmadığından, O’na gizli olup aşikâr kılınmadığı için AThH (Atah, Sen) denilmez.

Bilakis O’na HYA (Hoa, O) diye hitap olunur.

Lakin başlangıcın bulunduğu o veçhede AThH (Atah, Sen) ismi ve AB (Ab, Baba) ismi yer bulur.

Yaşlı Rav Yeyeva okulunun öğretisinde umumi kaide şudur ki, Küçük Yüz’e (Zeir Anpin) AThH (Atah, Sen) denir, fakat gizlenmiş olan En Kutsal Kadim Olan’a haklı bir sebeple HYA (Hoa, O) diye hitap edilir.

Bu durum, Sefer Yetsira’nın (Oluşum Kitabı), üç İbrani ana harfin (A, M, Ş) kendilerinin üç pederane suretine ışıması öğretisine benzerdir.

A, M ve Ş harfleri Hava, Su ve Ateş kudretlerini sembolize eder.

Zira başlangıç sonu, son ise başlangıcı tazammun eder, şu halde Aşkınlık (Mutlak) mertebesinde bunların herhangi biri nasıl bulunabilir?

Yine de, hayatın farazi başlangıç noktasını Aşkınlık mertebesinde aramak zorundayız.

İşte tam da başlangıcın bulunduğu o makamda, her ne kadar gizli olsa da, O’na bu ad verilir.

Ve başlangıç oradandır, ona AThH (Atah, Sen) denir ve O, Babaların Babası’dır.

Ve o Baba, Eyüp 28, 12’de yazıldığı veçhile En Kutsal Kadim Olan’dan neşet eder,

“Fakat Hokma (Hikmet) nerede bulunur ve Eyn’den (Yokluktan, Menfi Varlık’tan) zuhur eder,” ve bu yüzden O bilinmez.

“Yolu Elohim anladı,” layıkıyla ifade etmek gerekirse O’nun yolunu.

Fakat daha ileride tekrar denir ki, “VHVA (Ve-Hoa, Ve bizzat Kendisi) O’nun yerini bilir,” layıkıyla ifade etmek gerekirse O’nun yerini, yolunu ise çok daha iyi bilir, hele En Kutsal Kadim Olan’da gizlenmiş bulunan bu Hikmeti (Hokma) ziyadesiyle bilir.

Bu Hikmet her şeyin başlangıcıdır.

Oradan otuz iki yol yayılır, Şebilin (Patikalar, Doğru Yollar) derim, Arhin (Tali Yollar) değil.

Ve Tevrat bunlarda, yirmi iki harf ile on kelamda mündemiçtir.

Bu Hokma (Hikmet), Babaların Babası’dır ve başlangıç ile son bu Hokma’da açığa çıkar, binaenaleyh bir yüce Hokma, bir de süfli Hokma vardır.

Hokma genişlediğinde O’na Babaların Babası denir, zira O’nun haricinde hiçbir şeyde her şey birden cem edilemez.

(Başka bir deyişle, yayıldıkları vakit her şeye Hokmot denir ve Babaların Babası addedilir, her şey buradan başka hiçbir yerde dercedilmemiştir.)

Talebe dikkatle mülahaza etmelidir ki, bu Sefira ikincisidir, İHYH (Tetragrammaton) isminin I (Yod) harfidir, Eyn Sof’tan (Sonsuzluk) neşet eden Büyük Yüz’den (Arikh Anpin), Keter’den (Taç) zuhur eden Baba’dır.

“Hepsini Hokma (Hikmet) ile var ettin.”

Rabbi Şimeon ellerini kaldırdı, ferahladı ve şöyle dedi, Şüphesiz bu Eden yahut Cennettir ve her şey şu saatte kendi fiilini icra etmektedir.

HUSUSİYETLE BABA VE ANNE HAKKINDA

Bütün gizlenmişliklerle Gizlenmiş Olan En Kutsal Kadim Zat, biçimlenip tezahür etmeyi murat ettiğinde, her şeyi Eril ve Dişil suretinde ve Eril ile Dişilin cem olduğu o makamda tanzim etti.

Zira Eril ve Dişilin bir başka veçhesi olmaksızın (yüzleri birbirine dönük birleşmedikçe) bekâ bulmaları kabil değildi.

Ve her şeyi kuşatan bu Hikmet (Hokma), En Kutsal Kadim Olan’dan sadır olup parıldadığında, ancak Eril ve Dişil sureti altında ışır.

Bu nedenle bu Hikmet yayılır ve eşit surette Eril ve Dişil olduğu görülür.

Hokma Ab Bina Am, Hokma Babadır ve Bina Annedir, orada Hokma (Hikmet) ile Bina (Anlayış), Eril ve Dişilin en kusursuz eşitliği içinde karşılıklı olarak dengelenmiştir.

Ve bundan ötürü her şey Eril ve Dişilin eşitliği üzerine kurulmuştur, zira öyle olmasaydı varlıklarını nasıl sürdürebilirlerdi!

Bu başlangıç her şeyin Babasıdır, tüm Babaların Babasıdır, ikisi de birbirine karşılıklı olarak bağlıdır ve bir yol diğerinin içine parıldar, Baba olarak Hokma (Hikmet), Anne olarak Bina (Anlayış).

Birlikte cem olduklarında meydana getirirler ve hakikat dairesinde genişlerler.

Yaşlı Rav Yeyeva mektebinin öğretisinde şöyle talim edilir, “Anlayışın Annesi olan Bina nedir?” Hakikaten, karşılıklı olarak birbirleriyle cem oldukları andır.

Muhakkak ki Yod, I harfi, He, H harfini döller ve bir Oğul meydana getirir, O Kadın da bizzat Onu doğurur.

Ve bu sebeple ona BINH denmiştir, sanki BN IH’nin, yani Ben Yah’ın, IH’nin Oğlunun (yahut I, Yod, H, He ve BN, Oğul) harflerinin yer değiştirmesidir.

Fakat her ikisi de cem olduklarında her şeyin yetkinliği olarak bulunurlar, Oğul Onların içinde yer aldığında tüm şeylerin nizamı vuku bulur.

Zira biçimlenişlerinde her şeyin yetkinliği olarak bulunurlar, Baba ve Anne, Oğul ve Kız.

Bu hakikatler, oraya girip oradan çıkmış ve En Kutsal Tanrı’nın (O mübarek kılınsın!) yollarını bilmiş olan Kutsal Ululardan başkasına ifşa edilmemiştir, öyle ki onlar bu yollarda ne sağa ne de sola sapmamışlardır.

Zira bu şeyler gizlenmiştir ve Kutsal En Yüceler, bir fenerin parıltısından yayılan ışık gibi onların içinde ışıldar.

Bu şeyler, oraya girip oradan çıkmış olanlardan başkasına ifşa edilmez, zira oraya girmemiş ve oradan çıkmamış olan kimse için hiç doğmamış olmak evladır.

Zira En Kutsal Kadim Olan’ın, tüm Gizlenmişliklerle Gizlenmiş Olan’ın huzurunda tecelli etmiştir, çünkü bu şeyler En Kutsal Tanrı’nın (O mübarek kılınsın!) sevgisinin ve korkusunun yetkinliği içinde kalbime doğmuştur.

Burada hazır bulunan oğullarım da bu şeyleri bilirler, zira bu bahislerin içine girmiş ve oradan çıkmışlardır, gerçi henüz hepsine değil.

Fakat şimdi bu şeyler, icap ettiği üzere, yetkinlikleri içinde aydınlatılmıştır.

Bu dünyada onlarla olan nasibim mübarek olsun!

Rabbi Şimon dedi, En Kutsal Kadim Olan hakkında söylediklerimin tamamı ve Küçük Yüz (Zeir Anpin) hakkında söylediklerimin tamamı, hepsi birdir, hepsi HYA’dır, Hoa’dır, Kendisidir, hepsi Birliktir, burada ayrılığa mahal yoktur.

HYA, Hoa, O mübarek olsun, O’nun İsmi devirler boyunca mübarek olsun.

Gelin, temaşa edin! Baba tesmiye edilen bu başlangıç, Kutsal Tesir’e bağlı bulunan I’da, Yod’da mündemiçtir.

Ve bundan ötürü I, Yod, diğer bütün harflerin en gizlisidir.

Zira I, Yod, bütün şeylerin başlangıcı ve sonudur.

Akıp giden ve ileri uzanan o nehir, daima gelecek olan ve asla kesilmeyen Âlem diye adlandırılır.

Ve doğru kimselerin hazzı, Aden bahçesini daima sulayan ve asla tükenmeyen o gelecek âleme layık kılınabilmeleridir.

Ve o gelecek âlem, I, Yod vasıtasıyla yaratılmıştır.

Yaşlı Rav Yeyeva mektebinin öğretisinde nakledilen gelenek böyledir.

Niçin YD, Vav Dalet, IYD’de, Yod’da toplanmıştır?

Muhakkak ki bahçenin dikilmesine hakikatte V, Vav denir, bir diğer bahçe daha vardır ki o da D, Dalet’tir, dördüllüğün sembolü olan Dalet işte o Vav vasıtasıyla sulanır.

Ve “Aden’den bir ırmak çıkıyordu” diye yazılan bu kısımdan bir sır yayılır.

O, semavi Hokma’dır, Hikmet’tir ve o da I, Yod’dur.

“Bahçeyi sulamak için.” İşte bu V, Vav’dır.

“Ve oradan bölünüp dört kola ayrılıyordu.” İşte bu da D, Dalet’tir.

Ve her şey IYD, Yod (İbrani alfabesinin onuncu harfi) içinde kapsanır, bundan ötürü Baba'ya Her Şey, Babaların Babası denir.

Her şeyin başlangıcına Her Şeyin Evi adı verilir.

Nitekim IYD, Yod, her şeyin başlangıcı ve sonudur, Mezmurlar 104, 24'te yazıldığı gibi, "Her şeyi Hokma (Hikmet) ile var ettin."

Kendi makamında O tecelli etmez ve bilinmez, Anne ile, BAMA, Be-Ama (Anne ile) birleştiğinde, BAIMA, Be-Aima (Büyük Anne ile) suretinde bilinir kılınır (başka bir deyişle simgelenir).

Ve bu nedenle Aima'nın (Büyük Anne) her şeyin kemali olduğu bilinir, O'nun başlangıç ve son olduğu imlenir.

Zira her şey Hokma olarak adlandırılır ve her şey onda gizlidir, her şeyin terkibi ise Kutsal İsim'dir.

Buraya kadar, diğer bütün günlerde dile getirmediğimiz şeyleri mistik bir biçimde tasvir ettik.

(Kutsal İsim IHVH'ye gelince,) I, Yod, bu Hokma'da, yani Hikmet'te kapsanır, H, He, Aima'dır ve Bina (Kavrayış) olarak adlandırılır, VH, Vav He ise Aima'dan, yani Anne'den meydana gelen o iki Çocuk'tur.

Ayrıca öğrendik ki BINH, Bina ismi her şeyi ihtiva eder.

Zira O'nun içinde Aima yahut H, He harfi ile irtibatlanan I, Yod bulunmaktadır ve bunlar birlikte BN, Ben, yani Oğul'u meydana getirirler ve bu da,

Bu gematria (harflerin sayısal değeriyle yapılan yorum) son derece mühimdir, zira dikkat edilsin ki Aima, AIMA, Hokma'yı temsil ettiği az önce belirtilen I, Yod harfinin, Bina, BINH olan AMA, yani Anne ile birleşmesinden ibarettir, bu da metatez (harflerin yer değiştirmesi) yoluyla BN IH, yani Ben Yod He olur, Briah (Yaratılış Âlemi) içinde ebediyen birleşmiş olan IH'nin oğlu demektir.

I, Yod ve H, He olan Baba ve Anne, ki onlarla BN, Ben olan B, Bet ve N, Nun harfleri örülmüştür, Bina hakkında buraya kadar söylenenler bunlardır.

O'na ThBVNH, Tevuna (Özel Akıl) da denir.

Niçin O'na bazen Bina değil de Tevuna denir?

Şüphesiz O'na, iki Çocuğu'nun, yani VH, Vav He olan Oğul ve Kız'ın, BN VBTh, Ben Va-Bat'ın zahir olduğu vakitte Tevuna denir, işte o vakit O, ThBVNH, Tevuna diye adlandırılır.

Zira her şey, BN VBTh, Ben Va-Bat, yani Oğul ve Kız olan o harflerde, VH, Vav He harflerinde kapsanır, her şey tek bir nizamdır ve bunlar ThBVNH harfleridir.

Yaşlı Rav Hamnuna'nın Kitabı'nda şöyle denir, Süleyman, Neşideler Neşidesi'nde ilk biçimlenişi (yani Anne'yi) ifşa eder.

İkinci biçimlenişi ise Aşağıdaki Kadın olarak adlandırılan Gelin diye tesmiye eder.

Bu iki ismi de (yani Sevgili ve Gelin isimlerini) bu Aşağıdaki Kadın'a atfedenler vardır, lâkin hakikat böyle değildir.

Zira (IHVH'nin) ilk H'sine, He'ye Gelin denmez, fakat son H'ye, He'ye birçok sembolik nedenden ötürü muayyen vakitlerde Gelin denir.

Çünkü Eril Olan'ın O'nunla birleşmediği, O'ndan ayrı düştüğü vakitler pek çoktur.

Levililer 18, 19, "Ayrıca murdarlığının ayrılığı içindeki bir kadına yaklaşmayacaksın."

Fakat Dişil Olan arındığında ve Eril Olan O'nunla birleşmeyi arzuladığında, işte o vakit O'na Gelin denir, hakiki manada Gelin adı verilir.

Lâkin Anne'ye ait olan hususa gelince, O ikisinin lütfu ebediyen zail olmaz.

Onlar (Hokma ve Bina, IH) birlikte neşet ederler, birlikte sükûn bulurlar, biri diğerinden kesilmez ve biri asla diğerinden ayrılmaz.

Tekvin 2, 10, "Ve Aden'den bir ırmak çıkıyordu", yani hakiki anlamıyla, o durmaksızın çıkar ve asla kesilmez.

İşaya 58, 11, "Ve suları tükenmeyen bir su pınarı gibi."

Bundan ötürü O'na "Sevgilim" denir, zira akrabalık bağının zarafetiyle Onlar mutlak bir vahdet içinde sükûna ererler.

Fakat diğerine Gelin denir, zira Eril Olan O'nunla birleşmek için geldiğinde, O artık Gelin'dir, çünkü O, hakiki manada Gelin olarak neşet eder.

İşte bu sebeple Süleyman, Kadın'ın bu iki suretini izah eder, ilk suret hakkında hakikaten gizemli bir biçimde tasarrufta bulunur, zira o gizlidir.

Fakat ikinci suret daha etraflıca açıklanmıştır, zira diğeri kadar gizli değildir.

Lâkin nihayetinde onun bütün senası yüce olana aittir, Neşideler Neşidesi 6, 9'da yazıldığı gibi,

"O, Annesi'nin biriciğidir, O'nu doğuranın seçkinidir."

Ve bu Anne, Aima, Gelin'in tacıyla taçlandığından ve I, Yod harfinin lütfu ebediyen O'ndan kesilmediğinden, aşağıdakilerin bütün azatlığı, her şeyin bütün azatlığı ve günahkârların bütün azatlığı O'nun hükmüne tevdi edilmiştir, ta ki her şey arınabilsin.

Levililer 16, 30, "Zira o gün sizin için kefaret edilecektir."

Levililer 25, 10, "Ve ellinci yılı takdis edeceksiniz." Bu yıl IYBL, Yovel, yani Jübile yılıdır.

Yovel nedir? Yeremya 17, 8'de yazıldığı gibi,

"V'el Yovel, ve köklerini ırmağa doğru salar", dolayısıyla o ırmak durmaksızın çıkan, çağlayan, çıkan ve asla tükenmeyendir.

Mademki burada, "Bina'ya Anne diyeceksen" denmiştir, o halde Tevuna niçin eklenmiştir?

Şüphesiz, buyurduğum veçhile, her şey semavi hakikattir, Bina, Tevuna'dan daha yücedir.

Zira BINH, Bina kelimesinde Baba, Anne ve Oğul gösterilmiştir, nitekim IH harfleriyle Baba ve Anne imlenir ve Oğul'u imleyen BN harfleri onlarla mezcolunmuştur.

ThBVNH, Tevuna, çocukların tam bir kemalidir, zira bünyesinde BN, Ben, BTh, Bat ve VH, Vav He harflerini barındırır, bunlarla da Oğul ve Kız imlenir.

Lâkin AB V'EM, Baba ve Anne, BAIMA, Be-Aima suretinde, Anne'de olmaksızın bulunmazlar, zira kadim Aima Onların üzerine kuluçkaya yatar ve O'nun örtüsü açılmaz.

Nitekim iki Çocuk'u ihata edene ThBVNH, Tevuna, Baba'yı, Anne'yi ve Oğul'u ihata edene ise BINH, Bina denmesinin aslı budur.

Ve bütün şeyler idrak edildiğinde, onların içinde idrak olunurlar, Baba, Anne ve Oğul ismiyle çağrılırlar.

Ve bunlar Hokma (Hikmet), Baba, Bina (Anlayış), Anne ve Daat (İlim) olarak adlandırılan DOTh'tur.

Bina'nın elli kapısına tekabül eden sayı. (Bkz. Sifra di-Tseniuta [Gizlenmiş Sır Kitabı], böl. [okunamadı]).

Zira o Oğul, Babasının ve Annesinin sembollerini kuşanır, her İkisinin de şahadeti olduğundan Daat, yani İlim olarak çağrılır.

Ve o Oğul, Mısır'dan Çıkış [okunamadı] bahsinde yazıldığı üzere ilk doğan olarak adlandırılır.

Ve ilk doğan olarak adlandırıldığından, bu durum çifte zürriyeti tazammun eder.

Ve O serpilip büyüdüğünde, Tacında üç kısım zahir olur.

Fakat ister öyle ister böyle ele alınsın, burada üç kısım olduğu kadar iki kısım da mevcuttur, zira bütün şeyler birdir, gerek bu ışıkta gerekse diğerinde durum böyledir.

Bununla birlikte O, yani Oğul, Babasının ve Annesinin mirasını devralır.

Onların içinde gizlenmiş olan ve ardıllık yoluyla bu Oğula devrettikleri bu iki taçtır.

Babanın, yani Hokma'nın tarafından orada gizlenmiş olan ve Hesed (Merhamet) olarak adlandırılan bir Taç vardır.

Ve Annenin, yani Bina'nın tarafından Gevura (Kudret) olarak adlandırılan bir Taç bulunur.

Ve bütün bunlar O'nun başını, yani Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) Başını taçlandırır, O da bunları kabul buyurur.

Ve o Baba ile Anne O'nun üzerinde parıldadığında, bütün bu taçlar Başın tefillini olarak adlandırılır, o Oğul bütün şeyleri alır, her şeyin vârisi kılınır.

Bunu İsis ve Osiris'in oğlu olan Mısır tanrısı Horus ile kıyaslayınız.

Ayrıca Amen, Kneph ve Khem arasındaki sembol değişimine de dikkat ediniz.

Büyük Mısır Tanrısı Amen'in ismi, Kabalistik AMN ismiyle kıyaslandığında dikkat çekicidir.

Bununla, Toprak Kralı Duenech'in sular altında kaldıktan sonra yeniden dirilişini, metallerin simyevi Sefirot'unda yer alan Hesed, Gevura ve Tiferet'e tekabül eden gümüş, demir ve altından mamul üçlü taç ile yüceltilip taçlandırılışını anlatan simya sembolizmini kıyaslayınız.

Murat edilen mana, Baba ve Annenin Oğul'da mündemiç olduğudur, zira bunlar ikinci, üçüncü ve altıncı Sefirot'tur, yani 2, 3 ve 6'dır, 2 x 3 = 6 olduğundan hem 2 hem de 3 sayısı 6'nın içinde mündemiçtir.

Hokma içinde faaliyet gösteren Tacın, yani Keter'in yansımalı özü.

Baş, o Oğul bütün şeyleri alır, hepsine vâris olur.

Ve O mirasını Kızına devreder, Kız da O'nun vasıtasıyla beslenir.

Lakin doğruyu söylemek gerekirse, bundan böyle ebeveynden tevarüs eden Oğul olur, Kız değil.

Kız değil, Oğul Babasının ve Annesinin vârisi olur, fakat Kız O'nun vasıtasıyla himaye görüp aziz tutulur.

[okunamadı] 12, "Ve o ağaçta herkes için rızık vardı."

Ve şayet herkes dersen, şüphesiz O da, Diğeri de bir olan ve birlikte bulunan Tsadik (Âdil) ve Tsedek (Adalet) olarak adlandırılırlar.

Baba ve Anne karşılıklı olarak Kendi içlerinde mündemiçtirler ve Birbirleriyle irtibat halindedirler.

311. Ve Baba ikisi arasında daha ziyade gizlenmiş olandır, bütünü ise En Mukaddes Kadim Olan'a raptolunmuştur.

Ve bütün Ziynetlerin Ziyneti olan Mukaddes Tesire bağlıdır.

Ve onlar, yani Baba ile Anne, zikrettiğim veçhile meskeni teşkil ederler.

[okunamadı] 3, 4, "Mesken Hokma ile inşa edilir, Tevuna (Fehm) ile berkitilir, odaları ise Daat ile her türlü kıymetli ve latif zenginlikle dolar."

[okunamadı] 18, "Zira Daat'ı içinde muhafaza edersen bu latif bir şeydir."

Bütün şeylerin nizamı tıpkı zikrettiğim gibidir, her şey Şanlı Mukaddes Tesire tâbidir.

Rabbi Şimon dedi, Önceki Mecliste bütün şeyleri faş etmedim, bütün o sırlar bugüne değin gizli kaldı.

Ve onları gelecek âleme dek saklamak istedim, zira orada da bana muayyen bir sual tevcih olunacaktır.

"Zamanlarının sebâtı, necatının kuvveti Hokma ve Daat olacaktır, Tetragrammaton'un korkusu O'nun hazinesidir," vesaire, onlar Hikmeti, Hokma'yı taharri edeceklerdir.

Şimdi hakikaten En Mukaddes ve Mübarek Tanrı'nın iradesi bu yöndedir, ben de O'nun sarayına yüzüm ak gireceğim.

El Daot, Tetragrammaton'dur. Hakikatte Daot, yani İlimler çoğuldur, zira O, Daot'u miras yoluyla iktisap eder.

Yazıldığı üzere, O'nun bütün sarayları Daot vasıtasıyla dolar, Süleyman'ın Meselleri [okunamadı],

"Ve odalar Daat ile dolacaktır."

Ve bundan ötürü Daat daha fazla ifşa edilmez, zira O'nun derununa batınî olarak nüfuz eder.

Ve o beyinde ve bütün bedende idrak olunur, zira "El Daot, Tetragrammaton'dur."

"Risale Kitabı"nda "Mademki El Daot Tetragrammaton'dur" kelamı hakkında şöyle denir, onu ilimler manasında Daot olarak değil, şahadet manasında Edut olarak oku.

Zira O'nun Kendisi, yani Hu, bütün şeylerin şahididir, iki cüzün şahadetidir.

[okunamadı] 5, "Ve Yakup'ta bir şahadet, Edut ikame etti."

Bundan maada, her ne kadar bu hususu Sifra di-Tseniuta (Gizlenmiş Sır Kitabı) içine dercetmiş olsak da, orada zikredilenler de doğrudur, böylece bütün şeyler güzeldir, bütün şeyler haktır.

Mesele gizlendiğinde, o Baba ile Anne bütün şeyleri müştemildir, bütün şeyler onların içinde saklıdır.

Bütün Kadimlerin En Kadimi'nin Mukaddes Tesiri, O'nun içinde gizlenmişlerdir, bütün şeyler O'na idhal edilmiştir.

O'nun Kendisi, yani Hu, bütün şeylerdir, Hu mübarek olsun, O'nun İsmi ezelden ebede, asırlar boyunca mübarek kılınsın.

Meclis cemiyetinin bütün sözleri güzeldir, hepsi mukaddes sözlerdir, ne sağa ne de sola meyleden kelamlardır.

Hepsi, oraya dâhil olup oradan ayrılmış kimseler için remizli bir mana taşıyan sözlerdir, hepsi böyledir.

Ve bu sözler bugüne kadar gizli tutulmuştu, bu sebeple onları faş eylemekten havf ettim, lakin artık ayan oldular.

Ve onları En Mukaddes Kadim Kral'ın huzurunda ifşa ediyorum, zira bunu kendi şanım yahut Babamın evinin şanı için yapmıyorum, bunu sırf O'nun saraylarına mahcup girmemek için yapıyorum.

Bundan böyle yalnızca O’nun, En Kutsal Olan Tanrı’nın, O mübarek kılınsın, ve burada hazır bulunan tüm bu hakiki doğru insanların tümünün benimle birlikte buna rıza gösterebileceklerini görüyorum.

Zira herkesin benim bu düğünümde sevinebileceğini ve o âlemdeki düğünüme hepsinin kabul edilebileceğini görüyorum.

Rabbi Abba der ki, Rabbi Şimeon bu hitabını bitirdiğinde, Kutsal Işık, yani Rabbi Şimeon, ellerini kaldırıp ağladı ve az sonra gülümsedi.

Zira bir meseleyi daha ifşa etmek istemişti ve şöyle dedi, Bütün ömrüm boyunca bu meseleye dair kaygı duydum, şimdiyse bana izin vermiyorlar.

Fakat kendine gelip oturdu, dudaklarını kıpırdattı ve üç kez eğildi, artık başka hiçbir insan onun bulunduğu yeri dahi göremiyordu, nerede kaldı ki kendisini görsün.

Şöyle dedi, Ey ağız, bütün bu şeyleri sonuna dek izleyen ağız, senin pınarın kurumayacaktır.

Senin pınarın fışkırır ve kesilmez, şüphesiz senin hakkında şu söz tatbik edilebilir, “Ve Aden’den bir ırmak çıkıyordu”, keza şu yazılan da, “Suları kesilmeyen bir su pınarı gibi.”

Şimdi kendi adıma şehadet ederim ki, yaşadığım bütün günler boyunca bu günü görmeyi arzuladım, ne var ki bu Tanrı’nın iradesi dahilinde değildi.

Zira bu gün bu taçla taçlandırılmıştır ve ben hâlâ En Kutsal Olan Tanrı’nın, O mübarek kılınsın, huzurunda kimi şeyleri ifşa etmek niyetindeyim ve bütün bu şeyler başımı taçlandırmaktadır.

Ve bu gün [NOT: Bu meselelerin ifşa edildiği devir kastedilmektedir, tam manasıyla yirmi dört saatlik bir gün değil, kutsal metin ve Kabala anlamında bir gündür] ziyadeleşme kabul etmez, başka bir günün makamına da geçemez, zira bu günün tamamı benim iktidarıma terk edilmiştir.

Ve şimdi bu şeyleri ifşa etmeye başlıyorum ki, gelecek âleme mahcup olarak dâhil olmayayım.

“TzDQ VMShPT, Tzedek Ve-Mişpat (Adalet ve Yargı) tahtının meskenidir, ChSD VAMTh, Hesed Ve-Emet (Merhamet ve Hakikat) senin vechinin önünden gidecektir.”

Hangi bilge insan bunu inceleyecek ki O’nun, yani En Yüce Kutsal Olan’ın yollarını, hakikat yargılarını, O’nun yüce taçlarıyla taçlandırılmış olan o yargıları temaşa edebilsin.

Zira derim ki, o Yüce Işık’tan, Her Şeyin En Gizlenmişi Olan’dan parıldayan bütün ışıklar, o Işığa giden yollardır.

Ve bu tekil yollarda mevcut olan o Işık’ta, her ne ifşa edilmişse o ifşa edilmiştir.

Ve bütün o ışıklar karşılıklı olarak birbirine yapışır, bu ışık o ışıkta, o ışık da bu ışıktadır.

Ve karşılıklı olarak birbirinin içine parıldarlar, birbirlerinden ayrılarak bölünmezler.

Kral’ın ya da Kral’ın Tacı’nın suretleri tesmiye olunan, ayrı ayrı ve birleşik hâldeki o ışıkların Işığı derim ki, her şeyin en batınisi olan ve onlar olmaksızın asla parıldamayan o Işığa parıldar ve ona yapışır.

Ve bu sebeple her şey tek bir yolda uruç eder ve her şey bir ve aynı şeyle taçlanır ve bir şey diğerinden ayrılmaz, zira HVA, Hu (O), Kendisi ve İsmi birdir.

Zahir olan o Işığa Kisve denir, zira Kendisi, yani Kral, bütün batınilerin Işığıdır.

Ayrılmamış ve zahir olmamış bulunan Hu, o Işık’tadır.

Ve bütün o ışıklar ve bütün o nur saçanlar, En Kutsal Kadim Olan’dan, en yüksek Işık olan bütün Gizlenmişliklerin Gizlenmişi’nden neşet eder.

Ve mesele kemaliyle tetkik edildiğinde, yayılmış olan bütün o ışıklar artık bulunmaz, yalnızca o En Yüksek Işık baki kalır.

O ki hakikatin kisveleri, QShVT, Keşot (hakikat formları), hakikatin ışıkları olan o ziynet kisveleri vasıtasıyla gizlidir ve zahir değildir.

Kral’ın tahtının sureti olan iki nur taşıyıcısı mevcuttur ve bunlara TzDQ, Tzedek (Adalet) ve MShPT, Mişpat (Yargı) denir.

Ve onlar Idra Zuta’nın (Küçük Meclis) başlangıcı ve nihayetidir.

Ve onlar vasıtasıyla, hem yukarıdaki hem de aşağıdaki bütün Yargılar taçlandırılır.

Ve kimi zaman buna MLKI TzDQ MLK ShLM, Malki-Tzedek Melek Şalem, Salem Kralı Melkisedek derler.

Yargılar Mişpat ile taçlandırıldığında her şey merhamet kesilir ve her şey kâmil bir sulh içinde olur, zira biri diğerini itidale kavuşturur.

Tzedek ve Şiddetler düzene sokulur ve bütün bunlar dünyaya selamet ve merhamet içinde nüzul eder.

Ve o vakit bu saat takdis olunur, öyle ki Eril ve Dişil birleşir, âlemlerin hepsi ve her biri muhabbet ve sevinç içinde mevcudiyet bulur.

Lakin dünyada günahlar çoğaldığında, mabet kirletildiğinde ve Eril ile Dişil ayrıldığında [NOT: Başka bir deyişle, dengelenmemiş kuvvetin bulunduğu yerde şerrin menşei vardır].

Ve o güçlü Yılan baş kaldırmaya başladığında, o vakit ey Dünya, vay senin haline ki o demde bu Tzedek ile beslenirsin.

Zira o vakit senin içinde ey Dünya, nice katiller ve hüküm infazcıları türer.

Fakat niçin böyledir, Çünkü Eril, Dişil’den ayrılmıştır ve Yargı, yani Mişpat, Adalet’e, yani Tzedek’e raptedilmemiştir.

Ve bu vakte dair Süleyman’ın Meselleri’nde şöyle yazılmıştır, “Öyle yıkılan vardır ki, içinde Mişpat bulunmadığındandır.” Mademki Mişpat bu Tzedek’ten ayrılmıştır, bundan ötürü o zapturapt altına alınamaz ve Tzedek başka bir tarzda icraatta bulunur.

Ve bu meseleye dair Melik Süleyman Vaiz’de şöyle buyurur, “HBL, Hevel (nefes) günlerimde her şeyi gördüm, doğruluğu, yani Tzedek’i içinde helak olan doğru adam vardır” vesaire.

Burada, ekseriyetle beyhudelik olarak tercüme edilen HBL, Hevel lafzıyla, Kral’ın burun delikleri tesmiye olunan o yüce nefes verenlerden çıkan nefes anlaşılır.

Fakat nefesimin Hevel’i dediğinde, Tzedek, yani Adalet anlaşılmalıdır ki o da MLKVThA QDIShA, Malkuta Kadişa, kutsal Malkut’tur (Kutsal Krallık).

Zira O, Yargılarında ve şiddetlerinde harekete geçirildiğinde, şu kelam yerini bulur, “Tzedek’i içinde helak olan doğru adam vardır.”

Çünkü Yargı, yani Mişpat, Adalet’ten, yani Tzedek’ten uzaktır.

23, “Ve orada Mişpat (Hüküm) bulunmadığından helak olan vardır.”

Gel ve gör, Dünyada, En Kutsal Olan Tanrı’nın, O mübarek kılınsın, nezdinde aziz olan yüce ve adil bir insan bulunduğunda, yalnızca Tsedek (Adalet) harekete geçse dahi, onun hatırına dünya buna dayanabilir.

Ve En Kutsal Olan Tanrı, O mübarek kılınsın, hükümleriyle yok olmasın diye celalini artırır.

Fakat şayet o adil insan makamında sebat etmezse, misal kabilinden o Mişpat, Hüküm sebebiyle aradan çekilip alınır, öyle ki onun huzurunda dahi sebat gösteremezken, Tsedek, Adalet huzurunda nasıl sebat edebilsin?

2, “Beni sına, ey Tetragrammaton (Dört Harfli İsim), ve beni dene,” Zira hiçbir şiddetle, hatta bizzat Tsedek, Adalet ile dahi helak olmayacağım, çünkü O’na raptolmuş durumdayım.

Tsedek, zira onun celalinde sebat edebilmekteyim.*

Lakin günah işledikten sonra, bizzat o Mişpat, Hüküm tarafından yutulmaya dahi hazır hale gelmişti.

2, “Ve kulunla Mişpat’a, Hükm’e girme,”

O Tsedek, Adalet, mezkur Mişpat, Hüküm ile yumuşatıldığında, TsDKH, Tsedakah, Cömertlik [NOT: Hakka riayet eden lütufkarlık] diye tesmiye olunur.

Ve alem Hesed (Merhamet) ile teskin edilir ve onunla dolar.

5, “TsDKH’den, Cömertlikten ve MŞPT’den, Hükümden hoşnut kalır, yeryüzü Tetragrammaton’un HSD’si, Merhameti ile doludur.”

Kendi adıma şehadet ederim ki, ömrüm boyunca dünyada, Adaletin şiddeti altına düşmeyeyim ve dünya onun alevleriyle yanıp kül olmasın diye daim bir teyakkuz içinde oldum.

Bundan böyle ve sonrasında her bir varlık ve cümle mevcudat Uçuruma yakındır.

Ve hakikaten bu nesilde yeryüzüne bazı adil insanlar bahşedilmiştir, lakin sürüyü dört bir köşeden müdafaa etmek üzere kıyam edenler pek azdır, veyahut, dünyaya karşı hükümler ayaklanmakta ve üzerimize hücum etmeyi arzulamaktadır.

* Zira bu şiddetin içinde ve onun ardında Tanrı’nın Veçhini müşahede edebilir.

Buraya değin bir şeyin diğeriyle nasıl mutabık olduğunu beyan eyledim, ve cümle gizliliklerle gizlenmiş olan En Kutsal Kadim Olan’da saklı bulunan şeyleri ve bunların birbirine ne veçhile bağlandığını izah ettim.

Lakin şimdi bir müddet Küçük Yüz’ün (Zeir Anpin) lüzumlu cüzleri üzerine kelam edeceğim, bilhassa Meclis’in Mahfilinde zahir olmayan, kalbimde gizli kalıp da oradan muayyen bir intizam üzere dökülmemiş olanlar hakkında.

Buraya değin cümle bu hususları batıni ve dakik bir surette vazettim.

Oraya dahil olan ve oradan çıkan kimsenin nasibi mübarektir, ve o mirasa varis olacakların nasibi dahi mübarektir.

15, “Ne mutlu o kavme ki bu hal üzeredir,” ve ahiri.

İmdi, takrir eylediğimiz hususlar bunlardır, Baba* ve Anne, Kadim Olan’a ve O’nun suretine raptolunmuştur, zira cümle gizliliklerle Gizlenmiş Beyin’den tecelli ederler ve O’na merbutturlar.

Ve her ne kadar En Kutsal Kadim Olan adeta tek başına, ilk bakışta her şeyden ayrı görünürcesine suret bulmuş olsa da, cümle eşya dikkatle tetkik edildiğinde, her şey yalnızca HVA’dır, Hoa’dır, O’dur, Kadim Olan’ın bizzat Kendisidir.

Hoa mevcuttur ve Hoa mevcut olacaktır, ve cümle bu suretler

Kendisiyle irtibatlıdır, Kendi zatında mahfuzdur ve O’ndan gayrı değildir.

Gizlenmiş Beyin zahir kılınmamıştır ve Küçük Yüz (Zeir Anpin) doğrudan doğruya O’ndan tecelli etmez.

Baba ve Anne bu Beyin’den sudur eder, O’na istinat eder ve O’na merbuttur.

Onlar vasıtasıyla Küçük Yüz (Zeir Anpin) En Kutsal Kadim Olan’a raptolur ve O’na vasıl olur.

Ve bu hususları Meclis’in Mahfilinde evvelce ifşa eylemiştik.

Oraya dahil olan, oradan çıkan ve yolları bilip de ne sağa ne de sola meyleden kimsenin nasibi mübarektir.

Lakin bir kimse oraya girip oradan salimen çıkamazsa, o kimse için hiç doğmamış olmak evladır.

401, Rabbi Şimon kelama başlayıp dedi, Gün boyu Mezmur’da zikredilen şu kelam üzerine tefekkür ettim,

2, “Nefeş’im*, canım Tetragrammaton ile sevinecektir, mazlumlar bunu işitip mesrur olacaktır,” ve imdi bu metnin tamamı zihnimde teyit buldu.

“Nefeş’im Tetragrammaton ile sevinecektir.” Bu hakikattir, zira Neşamah’ım, yüksek ruhum O’na merbuttur, O’nun nuruyla parıldar, O’na yapışır ve O’nunla meşguldür, ve bizzat bu meşguliyet içinde kendi makamında teali eder.

“Mazlumlar bunu işitip mesrur olacaktır.” En Kutsal Olan Tanrı ile, O mübarek kılınsın, vuslata eren o cümle adil ve mübarek insanlar, hepsi işitir ve mesrur olur.

Ah, imdi Kutsal Olan ikrar edildi, ve binaenaleyh, “Tetragrammaton’u benimle birlikte yüceltin ve O’nun İsmini hep beraber tebcil edelim.”

* Ruhun mertebeleri olan Haya (yaşam kuvveti), Neşama (yüksek ruh), Ruah (tin) ve Nefeş (can) hususunda Giriş bölümüne bakınız.

31, “Ve Edom diyarında hüküm süren krallar şunlardır.” Ve Mezmurlar’da dahi şöyle yazılmıştır,

“Edom diyarında.” Yani, hükümlerin merbut olduğu mevkide.

“Birlikte göçüp gittiler.” Nitekim şöyle yazılmıştır, “Ve o öldü, yerine bir başkası kral oldu.”

“Bizzat gördüler ve öylece hayrete düştüler, korktular ve aceleyle kaçıp gittiler.” Zira Kral’ın suretleri henüz şekil bulmadığından, Mukaddes Şehir ve surları henüz ikmal edilmediğinden makamlarında sebat edemediler.

Metnin devamında gelen ifade de şudur, “Nasıl işittiysek şehirde de öyle gördük,” ve ahiri.

Lakin O, Gelin, imdi beraber ikamet ettiği Eril Varlık’ın yanında mevcuttur.

39, “Ve yerine Hadar kral oldu, şehrinin adı Pau idi, ve karısının adı Mehetabel idi, Matred kızı, Me-Zahab’ın kızıydı.”

Bunu evvelce Meclis’te layıkıyla izah etmiştik.*

İmdi, Pir Rav Hamenuna’nın talim kitabında dahi şöyle denmektedir, “Ve yerine Hadar kral oldu.” HDR, Hadar kelimesi, Levililer’deki şu ayet mucibince tefsir edilmelidir,

40, “HDR, Hadar, yani letafetli ağaçların meyvesi.”

“Ve karısının adı Mehetabel idi,” az önce zikredilen metinde yazılı olduğu üzere, “hurma ağacı dalları.”

“Doğru kişi hurma ağacı gibi serpilecektir.” Zira bu, eril ve dişil cinsiyete dairdir.

Ona “Matred’in kızı” denir, yani,

her şeyin birbirine bağlandığı ve AB, Baba olarak adlandırılan o makamın Kızı.

“İnsan onun değerini bilmez, yaşayanlar diyarında da bulunmaz.”

O, her şeye karşı koyan hükümlerin tarafından uygulandığı Aima’nın, Anne’nin Kızıdır.

“Mezahab’ın Kızı,” zira O, Keter’in dahilinde bulunan iki Çehre’den, Hokma ve Bina’dan beslenir, iki renkle ışıldar, yani Hesed’den, Merhamet’ten ve Din’den, Hüküm’den.

Çünkü âlem tanzim edilmeden evvel Çehre, Çehre’yi müşahede etmezdi. [NOT: İskandinav mitolojisindeki Thor’un çekici Mjöllnir ile kıyaslayınız.]

İşte bu sebeple Önceki Âlemler helak oldu, zira Önceki Âlemler dengeli bir biçim olmaksızın vücut bulmuştu.

Fakat biçimden yoksun biçimde var olan bu şeyler titreşen alevler ve kıvılcımlar olarak adlandırılır, tıpkı taş işçisinin çekiciyle çakmaktaşından kıvılcımlar çıkarması yahut demircinin demire vurup her yöne kıvılcımlar saçması gibi.

Etrafta uçuşan bu kıvılcımlar parıldar ve ışık saçar, ancak kısa süre sonra sönerler.

Bu sebeple helak olmuşlardır ve En Mukaddes Kadim Olan biçimlenene, usta işine koyulabilene dek baki kalmazlar.

Bu yüzdendir ki kelamımızda, o ışının üç yüz yirmi yöne peş peşe kıvılcımlar saçtığını rivayet ettik.

Ve o kıvılcımlar Önceki Âlemler diye anılır ve ansızın yok olup gittiler.

Sonra usta işine koyuldu ve Eril ile Dişil suretinde biçimlendi.

O kıvılcımlar söndü ve öldü, lakin şimdi her şey varlığını sürdürmektedir.

Dayanılmaz parlaklıktaki bir Işık Getirici’den yayılan bir Alev zuhur etti, Önceki Âlemler olan o kıvılcımları engin ve kudretli bir çekiç gibi etrafa saçtı.

Ve bunlar son derece latif olan esir ile birbirine karıştı, yekdiğerine bağlandı, ancak bu bağ yalnızca Büyük Baba ile Büyük Anne birbirine kavuştuğunda hâsıl oldu.

O’nun bizzat Kendisinden, Hoa’dan AB, Baba çıkar, O’nun bizzat Kendisinden Ruah, Ruh zuhur eder, Kadim Olan’da gizlidirler ve o latif esir de orada saklıdır.

Ve o, Büyük Anne Aima’nın Sinesinde gizli olan, dayanılmaz parlaklıktaki o Işık Getirici’den sâdır olmuş başka bir ışık taşıyıcıya bağlandı.

KÜÇÜK YÜZ’ÜN (ZEİR ANPİN) BEYNİ VE ONUN BAĞLANTILARI HAKKINDA

Her ikisi birbirine vasıl olup karşılıklı bağlandığında, yani Baba ve Anne birleştiğinde, bundan böyle sert bir Kafatası ortaya çıkar.

Ve yanlara doğru genişler, öyle ki bir cüzü bir yanda, diğer cüzü öbür yanda bulunsun.

Zira En Mukaddes Kadim Olan’ın, Kendisinde Üç Baş’ı eşit şekilde ihtiva ettiği görülür.

Belirttiğimiz üzere Üç Baş suretinde remzedilirler.

Küçük Yüz’ün bu kafatasına, Kadim Olan’ın Ak Baş’ından çiğ damlar ve onu örter.

O çiğ iki renkte tezahür eder ve onunla mukaddes elma ağaçlarının tarlası beslenir.

Ve bu Kafatası’nın çiyinden, gelecek âlemdeki salihler için kudret helvası (Manna) hazırlanır. [NOT: MNA (Manna) kelimesinin AMN (Âmin) harflerinin bir permütasyonu olduğuna ve Sifra di-Tseniuta'da (Gizlenmiş Sır Kitabı) ebced hesabı bakımından IHVH ADNI'ye denk geldiğine dikkat edilmelidir.]

Ve ölüler onunla diriltilecektir.

Lakin o kudret helvası, İsrailoğullarının çölde dolaştığı ve Kadim Olan’ın onları bu makamdan rızıklandırdığı vakit haricinde, bu çiğden inecek biçimde başka hiçbir devirde vücuda getirilmemiştir, çünkü sonrasında bir daha asla böylesine bol bahşedilmemiştir.

Çıkış 16, 4’te buyrulan söz işte budur, “İşte gökten üzerinize ekmek yağdıracağım.” Ve Tekvin 27, 28’de şöyle yazılmış olan pasaj da aynı manadadır, “Ve Elohim sana göğün çiyinden bahşetsin.”

Bir diğer yerde ise şöyle yazılmıştır, “İnsanın rızkı En Mukaddes Olan Allah’tandır, O mübarektir,” ve bu, MZLA’ya, Mezla’ya, yani İlahi Akış’a tâbidir, şüphesiz layıkıyla Akış olarak adlandırılan tesire bağlıdır.

Bu sebeptendir ki, “Evlat, ömür ve rızık hususunda mesele liyakate değil, İlahi Akış’a bağlıdır” demek adet olmuştur. Zira evvelce gösterdiğimiz üzere, bütün bu şeyler mezkûr Akış’a tâbidir.

Dokuz bin miryad âlem o Kafatası’ndan, Gulgulta’dan feyz alır ve onunla kaim kılınır.

Ve o latif esir (Avira) her şeyin dahilinde bulunur, nasıl ki bizzat kendisi her şeyi ihtiva eder ve her şey onun içinde kavranırsa öylece mevcuttur.

O’nun vechi iki yana, her şeyi kendi içinde barındıran iki nura doğru uzanır. [NOT: Sağ ve sol cihetler kastedilmektedir; oysa Büyük Yüz'de 'her şey sağdır'.]

Ve O’nun vechi, yani Küçük Yüz’ün vechi, En Mukaddes Kadim Olan’ın vechine dönüp baktığında, her şeye Arih Aphim, Çehrenin Enginliği denir.

Arih Aphim yahut Çehrenin Enginliği nedir, aynı zamanda Aroh Aphim, yani Çehresi Engin Olan diye adlandırılması daha münasiptir.

Rivayet muhakkak ki bu minvaldedir, zira O, kötülere karşı gazabını da erteler, geciktirir.

Fakat Arih Aphim tabiri, aynı zamanda “çehrenin şifa bahşeden kudreti” manasını da taşır.

Nitekim dünyada şifa, ancak çehreler, yani Büyük Yüz (Arikh Anpin) ile Küçük Yüz (Zeir Anpin) karşılıklı olarak birbirine nazar eylediğinde hâsıl olur.

Küçük Yüz’ün Kafatası’nın oyuğunda üç nur parıldar.

Her ne kadar sen onlara üç diyebilsen de evvelce zikrettiğimiz üzere aslında dörttürler. [NOT: İlk bakışta bu bir çelişki gibi görünse de dikkatli bir tetkikle müşkülat ortadan kalkar.]

O, yani Küçük Yüz, Babasının ve Annesinin vârisidir, Onlardan gelen iki miras mevcuttur, bütün bunlar O’nun Başının Tacı sembolü altında birbirine bağlanmıştır.

Ve bunlar O’nun Başının tefilinleridir.

Bunlar belli bir nizam dahilinde tevhid edildikten sonra,

Üçgen, 3 sayısının yetkin bir ifadesidir.

Üç açısı ve üç kenarı vardır, lakin bir de kenarlar ile açıların sentezi mahiyetindeki bütünün kendi sureti mevcuttur.

Böylece üç açı ve onları ihtiva eden, dolayısıyla Dörtlü ile Üçlü'yü tamamlayan figürün bütünü bulunur, bu durum Tetragrammaton'da (dört harfli ilahi isim) IHV ve sentezi teşkil eden nihai H harfinde tecelli eder.

Belirli bir veçheyle parıldarlar ve Kafatasının Üç Boşluğuna doğru yayılırlar.

(Ve ardından) her biri kendi tabiatınca ayrı ayrı inkişaf eder ve bütün bedene doğru yayılırlar.

Lakin iki Beyinde birbirleriyle irtibat halindedirler, üçüncü Beyin ise diğerlerini kendi zatında ihtiva eder.*

Hem bir tarafa hem de diğer tarafa rabıtalıdır, böylece bütün bedene yayılır.

Ve bundan ötürü tek bir terkipte birbirine karışmış iki renk hasıl olur, O'nun çehresi nurlanır.

Ve O'nun çehresinin renkleri Ab (Baba) ve Aima'nın (Büyük Anne) timsalleridir, Daat'ta (Bilgi) Daat olarak tesmiye edilirler.

3, “El Deot (çoğul olarak Bilgilerin Tanrısı) Tetragrammaton olduğuna göre,” zira O'nda iki renk mevcuttur.

O'na, Küçük Yüz'e (Zeir Anpin) ameller muhtelif suretlerde izafe edilir, fakat En Mukaddes Kadim Olan'a fiiller muhtelif suretlerde izafe edilmez.

Hangi sebepten ötürü O, Küçük Yüz (Zeir Anpin) değişken bir meşrebe müsaittir, zira O iki mirasın, yani Hokma (Hikmet) ve Bina'nın (Kavrayış) vârisidir.

2 6, “Merhametli olanla sen de merhametli olursun.”

Lakin Yoldaşlar, Yaratılış'ta yazılı olan şu kelam hususunda da hakikate muvafık ve doğru bir hükme varmışlardır.

12, “Ve Yakub, Rahel'e onun babasının kardeşi olduğunu ve Rebeka'nın oğlu bulunduğunu bildirdi.”

“İshak'ın oğlu” değil, “Rebeka'nın oğlu” diye yazılmıştır. Ve bütün sırlar Hokma'dadır.f

* Böylece daha önce vazolunan sembolizm kaidesine harfiyen riayet edilir, zira Hokma ve Bina, Keter'de (Taç) mündemiçtir.

Bütün dinlerin anahtarı bundadır.

f BChKMThA, Be-Hokmata, İbranice ChKMH (Hokma) kelimesinin Keldanice karşılığı olan ChKMA sözcüğünün tekitli Keldani formudur.

Ve bundan ötürü Hokma'ya her şeyin Kemali denir, ona Hakikat ismi atfedilir.

Ve bundan ötürü “Ve Yakub bildirdi” diye yazılmıştır, “ve Yakub dedi” diye yazılmamıştır.

Bu iki renk, Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) bütün Bedenine yayılır ve O'nun Bedeni bunlarla irtibat kurar.

Bütün Gizlenmişliklerle Gizlenmiş olan En Mukaddes Kadim Olan'da, şeyler muhtelif suretlerde izafe edilmez ve O'na muhtelif suretlerde yönelmezler, zira bütün O'nun kendi zatıyla birdir, böylece her şeye hayattır ve hüküm O'na doğrudan tabi değildir.

Fakat Küçük Yüz (Zeir Anpin) hakkında, hakiki manada muhtelif amellerin O'na atfedildiği yazılmıştır.

Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) Başının kafatasından bütün o reisler ve önderler, yahut bütün o binler ve on binler ve saçın lüleleri sarkar.

Ki bunlar siyahtır, birbirlerine raptedilmişlerdir ve yekdiğeriyle rabıtalıdırlar.

Lakin Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) Başını çevreleyen Baba'dan, AB'dan gelen Yüce Işığa ve Baba'dan tenvir edilen Beyne rabıtalıdırlar.

Buradan, Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) Başını ihata eden Anne'den, Aima'dan ve ikinci Beyinden neşet eden ışıktan uzun saç lüleleri ardı ardına uzanır.

Ve hepsi, Baba ile irtibatı olan şu lülelere* rabıtalı ve raptedilmiştir.

Ve bu lüleler birbirine karıştığı, karşılıklı olarak birbiriyle örüldüğü için, bütün Beyinler Büyük Yüz'ün (Arikh Anpin) Yüce Beynine rabıtalıdır.

Ve bundan ötürü Kafatasının Üç Boşluğundan neşet eden bütün menfezler gerek pak gerekse nâpak surette birbirine karışır, bütün o vurgular ve sırlar da hem gizli hem de zahirdir.

Ve mademki bütün Beyinler, Başın tacında parıldadıkları ve Kafatasının oyuk mahallerine dahil oldukları minval üzere, Tetragrammaton'un kulaklarıyla hafi bir rabıtaya sahiptir.

Bundan ötürü bütün bu lüleler, başka bir yerde zikrettiğimiz veçhiyle, kulakların iki yanına sarkar ve üzerlerini örter.

Ve bundan ötürü 2. Krallar xix'da şöyle yazılmıştır.

Başka bir yerde zikredilen bu pasajın manası şudur, “Şayet bir kimse Kral'ın kulağını kendisine meyletmesini murad ederse, Kral'ın başını kaldırsınf ve kulakların üzerindeki saçları izale etsin, o vakit Kral, dilediği her hususta onu işitecektir.”

Saçın ayrımında, Günlerin Kadimi'nin aynı yoluyla irtibatlı muayyen bir yol bulunur ve Şeriat'ın hükümlerine ait bütün yollar buradan tevzi edilir.

Ve bu saç lülelerinin üzerine bütün

* Yani, Ulu Anne'nin tesirinden neşet eden lüleler, Hokma'dan neşet edenlerle karşılıklı olarak örülmüştür.

+ Manası şudur, Ulu Anne Aima'da hülasa edilen, Hokma ve Bina suretlerinde inkişaf etmiş Büyük Yüz'e (Arikh Anpin) tazarruda bulunsun ki, Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) lütufta bulunmasını sağlasın.

Bu durum, Katoliklerin Bakire'nin Oğlu nezdinde şefaatine sığınma teamülüyle birebir aynıdır, zira Meryem Mare'dir, yani Deniz'dir, büyük Deniz ise Bina'dır.

Feryat ve Figan Efendileri tayin edilmiştir, bunlar tek tek lülelerden sarkarlar.

Ve bunlar günahkârlar için bir ağ sererler, ta ki o yolları idrak edemesinler.

18, “Kötülerin yolu karanlık gibidir.”

Ve bunların cümlesi sert lülelerden sarkar, bundan ötürü daha evvel zikrettiğimiz üzere bunlar da bütünüyle katıdır.

Daha yumuşak lülelere Denge Efendileri rabıtalıdır, nitekim Mezmurlar'da şöyle yazılmıştır.

10, “Tetragrammaton'un bütün yolları ChSD, Hesed (Merhamet) ve AMTh, Emet (Hakikat), yani Merhamet ve Hakikattir.”

Ve böylece Beynin bu inkişafları Gizlenmiş Beyinden sudûr ettiğinde, her biri tek başına kendi mahiyetini buradan tevarüs eder.

Beyinlerin birinden, o daha yumuşak lüleler vasıtasıyla Denge Efendileri tecelli eder, nitekim Mezmurlar'da yazıldığı üzere.

10, “Tetragrammaton'un bütün yolları Hesed ve Emet'tir.”

İkinci Beyinden, feryat ve figan Efendileri o katı lüleler vasıtasıyla tecelli eder ve onlardan sarkar.

19, “Kötülerin yolu zifiri karanlık gibidir, neye tökezlediklerini bilmezler.”

Bu pasaj ile ima edilmek istenen mana nedir?

Şüphesiz ki “bilmezler” sözünün manası, “Bilmezler ve bilmek de istemezler” demektir.

“Neyle tökezlerler.” Bunu “BMH, Bameh, neyle” şeklinde değil, “BAIMA, Be-Aima, Aima’da, yani Anne’de” tökezlerler diye oku.

Yani, Anne’nin tarafına atfedilenler vasıtasıyla tökezlerler.

Anne’nin tarafı nedir, Şiddetli Katılık (Gevura), ki Ağıt ve Feryat Efendileri oraya atfedilir.

Üçüncü Beyin’den Efendilerin Efendileri neşet eder,

orta halde (yani kısmen sert, kısmen yumuşak) düzenlenmiş olan o bukleler vasıtasıyla tecelli edip oradan sarkarlar, onlara Nurlu ve Nursuz Çehreler denir.

Ve bunların tümü Başın saçlarındaki o buklelerde bulunur.

Kafatası’nın (Küçük Yüz’ün [Zeir Anpin]) alnı, günahkârları teftiş etme (yahut günahkârların kökünü kazıma) alnıdır.

Ve bu alın açığa çıktığında, amellerinde hayâsız olanlara karşı Yargı Efendileri harekete geçer.

Fakat Kadim Olan’ın alnı bu alnın karşısında açığa çıktığı vakit, bu ikinci alın kar gibi beyaz görünür.

Ve o vakte herkes için Lütuf Vakti denir.

“İhtiyar Rav Yeyeva Mektebinin Öğretisi Kitabı”nda şöyle denir, Alın, Kadim Olan’ın alnına göredir.*

Yahut, Sayılar kitabındaki şu ayete göre Het (Ch) harfi diğer iki harfin arasına yerleştirilir.

* Alın olarak tercüme edilen kelime MTzCh, Metzach’tır, şayet son harf birinci ve ikinci harflerin arasına yerleştirilerek bu kelimede bir harf dönüşümü (metatez) yapılırsa, MChTz, yani “o vurup ezecektir” kelimesi elde edilir.

Dolayısıyla birinci suret Merhameti, ikinci suret ise Katılığı simgeler.

“VMChTz, Ve-Machetz, ve Moab’ın köşelerini vurup ezecek midir?”

Ve başka bir yerde, komşu harflerin (yani alfabede komşu olan, anlamca da müttefik bulunan M ve N harfleri, zira Mem = Su, Nun = Balık, yani suda yaşayan varlık demektir) birbiriyle yer değiştirmesi sebebiyle ona NTzCh, Netsah dendiğini de söylemiştik.

Fakat NTzChIM, Netsahim, yani Zaferler pek çoktur,* öyle ki Netsah’ın bir başka açılımı başka bir yola yükseltilebilir ve bütünüyle bedene (Küçük Yüz’ün [Zeir Anpin] bedenine) yayılan başka Netsahlar verilebilir.

Lakin Şabat gününde, ikindi duaları vaktinde, yargılar uyanmasın diye En Kutsal Kadim Olan’ın alnı açığa çıkarılır.

Ve bütün yargılar boyun eğer, orada bulunsalar dahi asla öne sürülmezler.

Amellerinde hayâsız olan herkes için bu alından yirmi dört mahkeme sarkar.

11, “Ve dediler, ‘El (Tanrı) nasıl bilebilir ve Yüceler Yücesi’nde bilgi bulunur mu?’”

Fakat hakikatte (mahkemeler) yalnızca yirmi tanedir, öyleyse niçin dört tane ziyadesiyle eklenmiştir, Şüphesiz, Yücelerden sarkan alt mahkemelerin cezalarına binaen.

Ve bundan ötürü, bu yirmi mahkemeye binaen, bir kimse yirmi yaşını ikmal edip doldurmadıkça

* Ve bu sebeple Tsebaot (Ordular) ilahi ismi, Giriş bölümüne ve “Sifra di-Tseniuta (Gizlenmiş Sır Kitabı)”na müracaatla görülebileceği üzere, yedinci ve sekizinci Sefirot olan Netsah ve Hod’a atfedilir.

† Ve 20 sayısı, dört âlemdeki He (H) harfidir, zira H = 5’tir ve 4 ile çarpıldığında 20 eder.

hakkında ölüm cezası hükmü vermezler.

Lakin Sırlarımıza dair öğretimizde, Şeriat’ta yer alan kitapların bu yirmi dörde dayandığını öğretmiş bulunuyoruz.

Başın Gözleri (Küçük Yüz’ün [Zeir Anpin] Gözleri), günahkârların kendilerini sakınamayacağı o gözlerdir, uyuyan lakin asla uyumayan gözlerdir.

Ve bu sebeple onlara “Kumrular gibi gözler, KIVNIM, Ke-Yonim” denir. IYNIM, Yonim nedir,

17, “Hiç kimse komşusunu aldatmayacaktır.”

7, “IH, Yah, görmeyecektir.” Ve hemen ardından gelen 9. ayette, “Kulağı yerleştiren işitmez mi, göze biçim veren görmez mi?”

Gözlerin üzerinde bulunan kısım (kaşlar), muayyen nispette dağılmış kıllardan müteşekkildir.

Bu kıllardan, cenklerde mücadele etmek üzere bin yedi yüz Teftiş Efendisi sarkar.

Ve o vakit onların bütün ulakları kalkar ve gözleri açarlar.

Gözlerin üzerindeki deride (göz kapaklarında) kirpikler bulunur ve buralara binlerce binler Siper Efendileri tutunur.

Ve bunlara gözlerin örtüsü tesmiye edilir.

Ve YHVH’nin (Dört Harfli İsim [Tetragrammaton]) gözleri olarak anılanların hiçbiri, göz kapaklarının bu örtüleri, yani alt kirpikler üst kirpiklerden ayrılmadıkça açılmaz ve uyanmaz.

Ve alt kirpikler üst kirpiklerden ayrılıp rüyet menzilini faş ettiğinde, gözler tıpkı bir kimsenin uykusundan uyanması gibi açılır.

O vakit gözler devran eder ve Küçük Yüz (Zeir Anpin), Büyük Yüz’ün (Arikh Anpin) açık gözüne nazar eder, onlar da onun beyaz parlaklığında yıkanır.

Ve bu suretle beyazlandıklarında, Yargı Efendileri İsrailoğullarından uzaklaştırılır.

Bu gözlerde dört renk tecelli eder, Beyin’in feyizleriyle parıldayan tefillinlerin (muska muhafazalarının) dört örtüsü buradan ışır.

Tetragrammaton’un gözleri ve teftişi tesmiye edilen Yediler, zikrettiğimiz üzere gözün siyah renginden sadır olur.

9, “Tek bir taş üzerinde yedi göz.” Ve bu renkler bu tarafta alevlenir.

Kırmızıdan başkaları, Yargı için Tetkik Efendileri çıkar.

Ve bunlara “Bütün yeryüzünde dolaşan Tetragrammaton’un gözleri” denir.

Burada dişil kipte “MShVTTVTh, Meşotetot, dolaşan” denmiştir, eril kipte “MShVTTIM, Meşotetim” denmemiştir, çünkü hepsi yargıdır.

Sarıdan ise hem iyilik hem kötülük kabilinden amelleri izhar etmeye mukadder olan başkaları hasıl olur.

21, “Zira O’nun gözleri insanın yolları üzerindedir.” Ve bunlara Zekeriya

10’da, iki yöne, yani hem iyiye hem kötüye şamil olduklarından ötürü eril kipte “Tetragrammaton’un gözleri, MShVTTIM, Meşotetim, çevrede dolaşanlar” denir.

Bu beyaz parlaklıktan, dünyada bulunan bütün o merhametler ve bütün o lütuflar neşet eder, öyle ki bunlar vasıtasıyla İsrailoğulları için hayır hâsıl olur.

Ve o vakit bu üç rengin tümü beyaza bürünür, ta ki O, onlara merhamet eylesin.

Ve bu renkler karşılıklı olarak birbirine karışır, karşılıklı olarak birbirine yapışır.

Her biri, kendi yanındakini kendi rengiyle etkiler.

Gerektiğinde hepsini içine alan beyaz parlaklık müstesnadır, zira bu parlaklık hepsini bürür.

Bu sebeple hiçbir insan, daha alttaki renklerin tamamını, yani siyahı, kırmızıyı ve sarıyı, beyaz parlaklığa dönüştüremez.

Zira hepsi yalnızca Büyük Yüz'ün (Arikh Anpin) bu bakışıyla birleşir ve beyaz parlaklığa tehavvül eder.

O'nun kirpikleri, yani Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) kirpikleri, zira Büyük Yüz'ün gözüne ne kaş ne de kirpik atfedilir, gözleri renkleri seyretmeyi arzuladığında bulunmaz, nitekim O'nun kirpikleri bütün renklerin temaşası için görme mahallini açık eder.

Şayet görme mahallini açmazlarsa, gözler ne görebilir ne de tefekkür edebilir.

Fakat kirpikler, yalnızca o kemal saatinde olmamak kaydıyla, ne durur ne de uyur, aksine üzerlerindeki Büyük Yüz'ün o Açık Göz'üne tabi olarak açılıp kapanır ve yeniden kapanıp açılır.

14, "Ve canlı yaratıklar koşup geri dönerler."

Şimdi biz Yeşaya'daki mezkûr kısımdan evvelce bahsetmiştik.

Tanrın Tetragrammaton'un gözleri, yılın başlangıcında daima onun üzerindedir ve saire.

Zira Yeruşalim bunu iktiza eder, nitekim Yeşaya'da şöyle yazılmıştır.

Ve bu sebeple ona Siyon değil, Yeruşalim denir.

26, "Siyon, MŞPT, Meşefat, yani Hüküm ile fidyesini ödeyip kurtulur ve saire", bunlar halis merhametlerdir.

Gözün, bu sebeple tekil olarak OYNK, Ayna şeklinde yazılmıştır.

Şüphesiz burada kastedilen, En Mukaddes Kadim Olan'ın, Her Şeyden En Gizli Olan'ın gözüdür.

Şimdi şöyle buyrulur, "Tanrın Tetragrammaton'un gözleri onun üzerindedir", yani hayırda ve şerde, kırmızı veya sarı renkten hangisi iktiza ediyorsa ona göre.

Fakat her şey yalnızca Büyük Yüz'ün bakışıyla tebeddül eder ve beyaz parlaklık içinde paklanır.

Küçük Yüz'ün gözkapakları, gözleri renkleri seyretmeyi dilediğinde bulunmaz.

Lakin burada, "Gözlerin Yeruşalim'i seyredecektir" denmektedir. Tamamıyla hayır için, bütünüyle merhametle.

7, "Ve büyük merhametlerle seni toplayacağım."

Tanrın Tetragrammaton'un gözleri, yılın başından itibaren daima onun üzerindedir. Burada "başlangıçtan" manasındaki MKŞYT, Meraşit kelimesi Elifsiz, noksan yazılmıştır, zira Elif ile KAŞYT şeklinde yazılmamıştır.

Bundan ötürü daima aynı minval üzere kalmaz.

549. Ve semavi olana dair Ağıtlar'da şöyle yazılmıştır.

Me-Şamayim, göklerden, ARTz, Aretz, yer yüzü, Tiferet (Güzellik), İsrail.

Aretz'i Şamayim'den aşağı niçin atmıştır? Zira Yeşaya'da şöyle yazılmıştır.

3, "Gökleri, yani Şamayim'i karanlıkla örteceğim", nitekim Küçük Yüz'ün gözünün karalığıyla, yani siyah renkle örtülürler.

"Yılın başından itibaren." Öyleyse Tetragrammaton'un o gözlerinin Yeruşalim'i seyrettiği o makam neresidir?

Bu sebeple bunu derhal şerh etmeye koyulur ve hemen şöyle der, "Yılın başından, MRŞYT, itibaren", Elifsiz, A harfi olmaksızın bu şekilde yazılan MRŞYT kelimesi hükmü remzeder, zira lafzen Meraşit kelimesi hüküm olmasa dahi, hüküm o cihete isnat edilir.

"Yılın sonuna değin." Burada, tam manasıyla hüküm bulunur.

21, "Adalet onun içinde ikamet ederdi." Zira bu, "yılın sonudur".

Gel ve gör, Yalnızca A, Elif, birinci harf tesmiye olunur.

A'da, yani Elif'te eril kudret gizli ve örtülüdür, yani malum olmayan kudret.

Bu Elif başka bir makamda vasıl olduğunda, o vakit RAŞYT, Raşit, yani başlangıç tesmiye olunur.

Fakat şayet onun buraya vasıl olduğunu söylersen, hakikatte öyle değildir, A harfi yalnızca onda tezahür eder ve onu tenvir eder, işte sadece bu surette ona RAŞYT, Raşit, başlangıç denir.

İmdi, bu bahiste Elif ile yazılan RAŞYT kelimesi Yeruşalim bakımından mevcut değildir, zira şayet A harfi burada bulunsaydı, bu onun ilelebet payidar kalacağına delalet ederdi.

Ayrıca gelecek dünyaya dair Yeşaya'da şöyle yazılmıştır.

27, "İlk olan Siyon'a diyecektir ki, işte, onlara bakınız ve saire."

Küçük Yüz'ün burnu, O'nun çehresinin suretidir, zira bütün çehresi onun vasıtasıyla bilinir.

Bu burun, En Mukaddes Kadim Olan'ın, Bütün Gizliliklerle Gizlenmiş Olan'ın burnu gibi değildir.

Zira O'nun, yani Kadim Olan'ın burnu bütün mevcudat için hayatların hayatıdır ve O'nun iki burun deliğinden Ruahin De-Hiyin, RVHYN DHYYN, herkes için hayatların ruhları (Ruah) fışkırır.

Lakin Küçük Yüz'ün bu burnuna dair Mezmurlar'da şöyle yazılmıştır.

9, "Burnundan bir duman yükselir."

Bu dumanda bütün renkler mündemiçtir.

Her bir renkte gayet şedit hükmün efendilerinden nice kalabalıklar mevcuttur ki hepsi o dumanda toplanmıştır.

Bundan ötürü, onların hiçbiri aşağıdaki sunağın dumanı haricinde teskin edilip yumuşatılmaz.

21, "Ve IHVH hoş bir koku kokladı." Kurbanın kokusunu kokladı diye yazılmamıştır.

"Hoş" olan, "huzur ve sükûnet" değilse nedir? Şüphesiz sükûnet bulmuş ruh, Hüküm Efendileri'nin teskin edilmesidir.

Dolayısıyla "Ve IHVH sükûnet kokusunu kokladı" denildiğinde, katiyetle kurban edilen canlının kokusu kastedilmez, aksine buruna isnat edilen bütün o şiddetlerin teskin edilişinin kokusu murat edilir.

Ve onlara bitişen her şey, evet her şey, teskin edilir.

Ve Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) bu burnu, diğer tüm ateşleri yutup tüketen bir ateşi iki burun deliğinden dışarı fışkırtır.

Bir burun deliğinden duman, diğer burun deliğinden ateş çıkar, sunakta da ateş ile dumanın her ikisi birden bulunur.

Fakat O, en Kutsal Kadim Olan'ın peçesi açıldığında, her şey sükûnete erer.

En Kutsal Kadim Olan'ın burnu uzun ve geniştir, O'na Arikh Aphim (Uzun Burunlu, Sabırlı) denir.

Fakat Küçük Yüz'ün bu burnu kısadır, duman tütmeye başladığında süratle yayılır ve hüküm yerine gelir.

Lakin O Kadim Olan'ın burnuna kim karşı durabilir? Bu hususta her şey, İdra Rabba'da (Büyük Meclis) Yoldaşların bu mesele üzerinde derinleştiği sırada zikrettiğimiz gibidir.

Yaşlı Rav Hamnuna'nın risalesinde, Küçük Yüz'ün bu iki burun deliği tarif edilirken, birinden duman ve ateşin, diğerinden ise esenlik ve kutlu ruhların neşet ettiği söylenir.

Yani Küçük Yüz, Özünde sağ ve sol tarafın remzini barındıran bir varlık olarak mütalaa edildiğinde durum böyledir [NOT: İbranicede merhamet göstermek tabiri daima burunla ilişkilendirilir, zira "öfkeyi ertelemek" ifadesi İbranicede "burnu uzatmak" anlamına gelir].

Ve O'nun Gelini hakkında Neşideler Neşidesi'nde şöyle yazılmıştır, "Burnunun kokusu elmalar gibidir." Bu hal Gelin için geçerliyse, Kendisi için ne denli geçerlidir, bu pek dikkate değer bir sözdür.

Bu bakımdan, "Ve Tetragrammaton hoş kokuyu kokladı" denildiğinde, ha-nihah (hoş, esenlik getiren) kelimesi iki ayrı manada anlaşılabilir.

İlk mana asıldır, bütün gizlerin ardında Gizlenmiş olan En Kutsal Kadim Olan tecelli ettiğinde geçerlidir, zira Hoa (O), her şeyin esenliği ve yatışmasıdır.

Diğer mana ise sunağın dumanı ve ateşi vasıtasıyla gerçekleşen daha aşağıdaki yatışmaya aittir.

Bu ikili manadan ötürü nihah kelimesi çift he harfiyle yazılmıştır.

Tüm bu söylenenler Küçük Yüz'e dairdir.

İyiyi ve kötüyü işitmek üzere iki kulak mevcuttur, bu ikisi tek bir kulakta toplanabilir.

Kulak, içeriden, kelamın beyne girmeden evvel daha berrak hale gelmesi maksadıyla teşekkül etmiş muayyen kıvrımlara dayanır.

Beyin bu kelamı tartar, fakat telaşla değil.

Zira telaşla nihayete erdirilen hiçbir iş kâmil bilgelikten kaynaklanmaz.

Kainatın Sesini karşılayan bütün Kanatların Efendileri bu kulaklara bağlıdır, onların cümlesine Tetragrammaton'un Kulakları denir.

"Zira göğün kuşu sesi taşır..."

"Zira göğün kuşu sesi taşır." Bu ayetin manası müşküldür.

Şimdi, bu derece açıklandığına göre, bu ses nereden doğmaktadır?

Zira ayetin başında, "Düşüncende dahi Kral'a lanet etme" diye yazılıdır. Orada dile getirilmemiş düşünceye ve döşeğindeki gizli tasavvurlara dair bile hüküm vardır.

Çünkü "göğün kuşu sesi taşır." Oysa bu ses henüz dile dökülmemiştir.

Bir insan yüreğinde her ne tasavvur ve tefekkür ederse etsin, onu dudaklarıyla dışarı vurmadıkça bir söze dönüşmez.

Metnin işaret ettiği husus, şayet insan buna dikkat etmezse ne olacağıdır.

Zira düşüncesizce savrulan o ses havayı yarar, çıkar, yükselir ve kainat boyunca dolanır, ses böylece hasıl olur.

Kanatların Efendileri bu sesi karşılar ve Kral'ın, yani Küçük Yüz'ün kulaklarına girsin diye O'na taşır.

"Ve Tetragrammaton sözlerinizin sesini işitti." Ve yine, "Ve Tetragrammaton işitti ve gazabı alevlendi."

Bundan ötürü, insanın En Kutsal Olan Tanrı'nın, O mübarektir, huzurunda döktüğü her dua ve niyaz, kelimelerin dudaklarla telaffuz edilmesini icap ettirir.

Zira dudaklarıyla telaffuz etmezse, duası dua değil, niyazı da niyaz sayılmaz.

Kelimeler dışarı çıktıkları ölçüde havayı yarıp yükselir, kanat çırpar ve onlardan ses teşekkül eder, birini alan ötekini de alır ve Kral'ın başındaki, başka bir deyişle Keter'in (Taç) altındaki Mukaddes Makam'a ulaştırır.

Küçük Yüz'ün beyninin üç boşluğundan hususi bir akıntı damlar ve buna Akarsu denir.

I. Krallar'da zikredildiği gibi, "Kerit Akarsuyu", bu adeta kulakların bir oyuğu veya kanalı gibidir.

Ses bu kıvrımlı geçide girer ve o süzülüşün akarsuyunda konaklar.

Orada alıkonur ve iyi yahut kötü olup olmadığı tetkik edilir.

Eyüp'te şöyle buyrulması da bu yüzdendir, "Çünkü kulak kelimeleri tartar."

Kulağın kelimeleri tartmasının sebebi nedir?

Çünkü ses, kulakların kıvrımlı yoluna damlayan o akarsuda bekletilir, bedene süratle girmez, böylelikle iyi ile kötü arasında bir ayrım yapılır.

"Damağın yiyeceği tatması gibi." Damak yiyeceği neden tadabilir?

Zira aynı suretle yiyeceğin oyalanmasını sağlar, lokma bedene öyle aceleyle dahil olmaz.

Böylece damak, onun tatlı ve hoş olup olmadığını sınar ve tadına varır.

Kulakların bu menfezinden başka menfezler neşet eder, gözün menfezi, ağzın menfezi, burnun menfezi.

Kulakların menfezine giren o sesten, şayet icap ederse, bir cüz gözlerin menfezine dahil olur ve gözler yaş döker.

O sesten, şayet icap ederse, bir cüz burnun menfezine dahil olur ve o ses duman ile ateş doğurur.

"Ve Tetragrammaton işitti ve gazabı alevlendi, ve Tetragrammaton'un ateşi onlara karşı parladı."

Ve şayet icap ederse, o ses ağzın menfezine doğru ilerler, konuşur ve muayyen hükümleri tayin eder.

Bütün şeyler o sesten meydana gelir, o sesten (belirli bir cüz) bütün bedene dahil olur ve her şey onun tesiriyle şekillenir.

Bu mesele neye istinat eder? O kulağa.

Ne mutlu sözlerini muhafaza eden kimseye.

"Dilini şerden, dudaklarını hileli söz söylemekten sakın."

İşitme duyusu bu kulağa atfedilir ve işitme mefhumu dairesinde o beyinler idrak olunur [NOT: Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) beyninin üç taksimatı kastedilmektedir].

Hokma (Hikmet) onun derunundadır, nitekim şöyle yazılmıştır,

Bina (Anlayış) dahi öyledir, nitekim şöyle yazılmıştır,

"Çünkü işittik." Ve her şey bu esasa istinat eder.

"İşit ey oğlum ve sözlerimi kabul et." Ve yine aynı yerde,

"Sözlerimi yanında saklayacaksın." Ve bu cihetle her şey kulaklara istinat eder.

Dualar, yakarışlar ve gözlerin açılması bu kulaklara bağlıdır.

"Ya Tetragrammaton (Dört Harfli İsim), kulağını meylettir ve işit, gözlerini aç ve gör." Böylece her şey buna istinat eder.

Dışarıya sızmayan en yüce sırlar bu kulağa bağlıdır ve bundan ötürü (bu kulak) iç kısımlarında kıvrımlıdır ve sırların sırları [okunamadı]

Ve sırlar bu kulak ile temas ettiğinden ve o sahanın kıvrımlarını takip ettiğinden, bu sebeple sırlar eğri büğrü yollarda yürüyenlere değil, eğri büğrü olmayan yollarda yürüyenlere faş edilir.

"Tetragrammaton'un sırrı (Sod Tetragrammaton), O'ndan korkanlarladır ve O, ahdini onlara bildirecektir", yani yollarını muhafaza edip O'nun kelamını bu veçhile kabul edenlere.

Lakin yollarında sapkın olanlar birtakım sözleri işitir ve bunları süratle kendi içlerine alırlar, fakat içlerinde bu sözlerin (tetkik için) alıkonulabileceği hiçbir mahal yoktur.

Ve diğer bütün menfezler orada açılır, ta ki o sözler ağzın menfezinden dışarı dökülene kadar.

Böyle kimselere kendi nesillerinin günahkarları denir, bunlar Kuddüs olan, şanı yüce Allah'tan nefret edenlerdir.

Mişna'da, yani geleneğimizde, bu kabil insanların katiller ve putperestler hükmünde olduğunu talim ettik.

Bütün bu hususlar tek bir kelamda mündemiçtir, nitekim şöyle yazılmıştır,

"Kavminin arasında dedikoducu olarak dolaşmayacaksın, komşunun kanına karşı da durmayacaksın, Ben Tetragrammaton'um."

Binaenaleyh bu ayetin ilk kısmını çiğneyen kimse, tamamını çiğnemiş gibi olur.

Hakkında şöyle buyrulan salih kimselerin nasibi ne mübarektir,

"Dedikoducu sırları faş eder, lakin ruhu sadık olan meseleyi gizler."

Zira böylesinin Ruah'ı (ruhu) Yüce Mukaddes Mahal'den süzülüp çıkarılmıştır.

İmdi bunun bir remiz olduğunu beyan etmiştik.

Her kim sırları kast-ı mahsus ile ifşa ederse, o kimse En Mukaddes Padişah'ın bedeninden değildir.

Bundan ötürü böyle bir insan için hiçbir şey sır vasfını taşımaz ve sır makamından neşet etmez.

Canı çıktığı vakit dahi Padişah'ın bedenine iltihak etmez, zira orası onun makamı değildir.

Lakin sırları ketmeden salihlerin nasibi ne mübarektir, hele Kuddüs olan, şanı yüce Allah'ın Yüce Sırlarını, En Mukaddes Padişah'ın en ali sırlarını gizleyenlerinki ne yücedir.

"Senin kavminin hepsi salih olacak, arzı ebediyen miras alacaklar."

O'nun çehresi iki ıtır makamı gibidir ve daha evvel beyan ettiğim her şey O'nun şahadetidir.

Zira şahadet (Saheduta) O'na istinat eder ve O'nun şahadeti her şeye şamildir.

Lakin bu ıtır mahallen beyaz ve kırmızıdır, Ab'ın (Baba) ve Aima'nın (Anne) şahadetidir, hak ile elde edip temellük ettiği mirasın şahadetidir.

Ve geleneğimizde ayrıca tayin etmiş bulunmaktayız,

beyazlığın kırmızıdan kaç bin derece tefrik ettiğini.

Lakin yine de O'nda, beyazlığın umumi sureti tahtında derhal birleşirler, zira Kadim Olan'ın beyaz parlaklığının nurundan aydınlandığı her vakit, o beyaz parlaklık kırmızılığı gölgeler ve her şeyin nur içinde bulunduğu görülür.

Fakat alemde hükümler yükseldiği (yahut tehdit ettiği) ve günahkarlar çoğaldığı her vakit, her şeyde (yahut bütün alemde) cüzzam zuhur eder, kırmızılık çehreye yayılır ve bütün beyazlığı gölgeler.

İşte o vakit her şeyin hüküm altında olduğu görülür ve o vakit [O, intikam esvabı] namıyla anılan gayret kaftanını kuşanır.

Ve şahadet her şeyde mevcut olduğundan, kalkanların nice efendisi bu renklerle bürünür ve bu renklere hizmet eder.

Bu renkler parıldadığında, cümle alemler teker teker ve külliyen sürur içinde vücut bulur.

Beyaz parlaklığın ışıdığı o vakitte her şey bu renkte tecelli eder, O kırmızılık içinde zuhur ettiğinde ise, kezalik her şey o renkte görünür.

O ıtır makamlarında (yahut suretlerinde) sakal, kulakların üst hizasından itibaren belirmeye başlar ve ıtır mahallinde iner ve yükselir.

Sakalın kılları siyahtır ve gürbüz bir delikanlınınki gibi sureti latiftir.

Kadim Olan'ın yüce sakalının vakar yağı, Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) bu sakalına (aşağıya doğru akar).

Bu sakalın latif tertibi dokuz kısma ayrılmıştır.

Lakin En Mukaddes Kadim Olan'ın en mukaddes vakar yağı bu sakala şualar saldığı vakit, cüzlerinin yirmi iki olduğu görülür.

Ve o vakit her şey bereket içinde vücut bulur ve ata İsrail (yani Yakub) hayır duasını oradan almıştır.

Bunun remzi şu kelamda bulunur,

"İsrail seninle (BK) bereket bulacaktır." (BK lafzının zahiri tercümesi "seninle" demektir, fakat BK'nin ebcedi değeri yirmi ikidir, metinde dercedilen remiz buradan ileri gelir.)

Sakalın heyetlerini evvelce, Meclis Divanı'nda tasvir etmiştik.

Burada dahi kemal-i mahviyetle bu meseleye dahil olmayı arzu ederim.

Sakalın Düzenlenişi ve Biçimleri

Böylece sakalın bütün kısımlarını tetkik ettik, Meclis Toplantısı'nda bunların tamamının En Kutsal Kadim Olan'ın sakalının kısımlarından tanzim edildiğini gördük.

Altıdırlar, dokuz olarak adlandırılırlar.

Zira ilk biçimleniş en parlak Işık Taşıyıcısı'nın o Kıvılcımı vasıtasıyla zuhur eder, başın saçlarının altına, şüphesiz kulakların üzerine sarkan o zülüflerin altına doğru iner.

Ve kulakların açıklığının önünden ağzın başlangıcına kadar alçalır.

Fakat bu tertip En Kutsal Kadim Olan'da bulunmaz.

Lakin Hikmet'in o pınarı, Hohmata (Hikmet), En Kutsal Kadim Olan'ın Tesiri olan Mezla'dan (Tesir) aşağı aktığında ve

O'na tâbi olduğunda, Anne olan İma (Anne) yükselip o latif etere dahil edildiğinde, o vakit O, yani İma, o beyaz parlaklığa bürünür.

Ve Kıvılcım girer ve çıkar, karşılıklı olarak birbirlerine bağlanırlar ve bundan Tek Biçim hâsıl olur.

İhtiyaç duyulduğunda Biri Diğerinin üzerine yükselir, Diğeri ise Eşinin huzurunda yeniden gizlenir.

Bundan ötürü her şeye ihtiyaç vardır, intikamı icra etmek için bir şeye, merhameti izhar etmek için başka bir şeye.

İşte bu yüzden Kral Davud, daha önce de gösterdiğimiz üzere, bu sakalı araştırmıştır.

Bu sakalda dokuz biçimleniş bulunur, bunların arasında onlara bağlı olan ve bütün beden boyunca uzanan altı laksa (altmış bin) mevcuttur.

Ve bu tâbi olan altısı, güzel kokuların menzillerinin altında bulunan zülüflerde asılı durur, üçü bu tarafta ve üçü o tarafta.

Sakalın tezyinatında ise geriye kalan üç biçimleniş asılıdır, biri dudakların üzerinde, ikisi ise göğsün üzerine sarkan o zülüflerde.

Ve bu diğer altı biçimlenişin tamamı, üçü bu tarafta ve üçü öte tarafta olmak üzere zuhur eder, hepsi de aşağı sarkan o zülüflerden sarkar ve bütün beden boyunca uzanırlar.

Fakat diğerlerinden ziyade sakalın tezyinatıyla irtibatlı olan o üç biçimleniş vesilesiyle Kutsal İsim safiyeti içinde yazılır.

Sifra di-Tseniuta'da (Gizlenmiş Sır Kitabı) HVA ve ALHIM'in birbiri yerine geçebildiği ve her ikisinin de dişil olduğu gösterilmiştir.

Şimdi ise Sefer Yetsira'nın (Oluşum Kitabı) "Üç Ana"sına, teslis hâlindeki babanın dahi fevkinde olan o Yüce Semavi Dişil Üçlü'ye geliyoruz.

Okuyucu dikkatle tefekkür etmelidir, zira ifade edilemez Giz burada gölgelenmiştir.

Meclis Toplantısı'nda "Darlık içinde Yah'ı çağırdım" kelamına dair vazettiğimiz, bunun sakalın uzamaya başladığı o daha uzak ve kulakların önündeki mahalle atfedilmesi gerektiği hükmü de doğrudur.

Yaşlı Rav Yeyeva mektebinin risale kitabında, sakalın başlangıcının semavi Hesed'den, yani Merhamet'ten geldiği şöyle ifade edilmiş ve teyit edilmiştir.

Buna dair şöyle yazılmıştır, "Leka, Tetragrammaton, Ha-Gedula, Ve-Ha-Gevura, Ve-Ha-Tiferet; Büyüklük, Kudret ve Tiferet (Güzellik) Senindir ey Tetragrammaton; Merhamet, Kudret ve İhtişam (veya Güzellik) Senindir." Bütün bunlar böyledir ve sakal bu suretle başlar.

Bu sebeple dokuz biçimleniş sakaldan neşet eder ve ona tâbi olur, böylece kulakların önünden başlar.

Fakat bu biçimlenişler, daha evvel belirttiğimiz üzere, başka bir illet olmaksızın baki kalmazlar.

Zira âlem ne vakit merhamete muhtaç olsa Kadim Olan'ın Mezla'sı (Tesiri) açığa çıkar, Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) en müzeyyen sakalında var olan bütün o biçimlenişlerin kâmilen merhamet olduğu görülür, öyle ki İsrailoğulları'ndan nefret edenlere ve onlara eziyet çektirenlere karşı intikam icra edebilirler.

Lakin sakalın bütün tezyinatı aşağı sarkan o zülüflerden ibarettir, çünkü her şey oradan sarkar.

Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) sakalındaki bütün o kıllar sert ve katıdır, zira En Kutsal Tesir tecelli ettiğinde hükümleri boyunduruk altına alırlar.

Ve bir çekişme vuku bulacağında, o vakit savaşta muzaffer olmuş cesur bir kahraman gibi görünür.

İşte o zaman kıldan yoksun olan yer çıplaklaşır, dazlak olan yer kelleşir.

Bunların tamamını merhamete tebdil etme ihtiyacı hasıl olduğunda.

Zira Büyük Yüz'ün (Arikh Anpin) sakalının on üç biçimlenişini o anda tilavet etmemiş olsa da iş bu mefhuma istinat etmekteydi, çünkü salt onları saymış olmak için bu biçimlenişlere dahil olmasına izin vermedi.

Bilakis tefekkürünü Tesir'e yöneltti ve O'nu zikretti.

"Ve şimdi, yalvarırım, Tetragrammaton'un Kudreti olan Kah ulu olsun!"

Tetragrammaton'un Kudreti olan Kah İHYH ifadesinden ne anlaşılmalıdır, Bütün Gizlenmişlerin Gizlenmişi olan o Kutsal Tesir, yani Mezla Kadişa böyle tesmiye olunur.

Ve o Kuvvet ile o Nûr, Tesir'e tâbidir.

Musa bu Tesir'den bahsettiği, bu Tesir'i andığı ve bu Tesir üzerine tefekkür ettiği içindir ki, akabinde derhal Küçük Yüz'e (Zeir Anpin) ait o dokuz biçimlenişi tilavet eyledi.

Tâ ki hepsi nûr içinde var olsun ve içlerinde hiçbir hüküm bulunmasın.

Ve bundan ötürü bütün bu hüküm, başka bir deyişle bütün bu sakal, Tesir'e bağlıdır.

Kıllar zapt edilmeye başladığında Kendisi bizzat savaşta muzaffer bir ordunun kahramanı gibi olur.

Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) bu sakalında, Gizlenmiş Kadim Olan'dan izzet yağı aşağı akar, nitekim Mezmurlar'da şöyle buyrulmuştur, "Baştan sakala, Harun'un sakalına inen o latif yağ gibi."

Bu kıllar dudakları örtmez, dudakların tamamı kırmızı ve gül rengindedir.

"Dudakları güller gibidir." [NOT: Yaygın tercümelerde Şoşannim kelimesi 'güller' değil 'zambaklar' olarak çevrilmiştir.]

O’nun dudakları Gevura’yı (Sertlik), fısıldar, fakat aynı zamanda Hokma’yı (Hikmet), fısıldar.

Aynı şekilde bu dudaklara bağlıdır iyi ve kötü, hayat ve ölüm.

Bu dudaklara bağlıdır Uyanıklık Efendileri.

Zira o dudaklar fısıldadığında, mesken tuttukları bütün mahkemelerdeki Yargı Efendileri gibi onların tümü de gizli şeyleri ortaya çıkarmak üzere harekete geçer.

Ve bundan ötürü bunlara Gözcüler denir, nitekim şöyle yazılmıştır, Dan. iv. 17, “Bu mesele Gözcülerin hükmüyledir ve bu talep Kutsal Olanların sözüyledir.”

Bu bahsin şerh edildiği kitapta, 1 Sam. xxviii. 16, “Ve sana düşman kesildi” ayetinden hareketle açıklanmıştır.

Çünkü Yücelerden merhamet görmeyenlere karşı yargılar uyandırılır.

Bundan dolayı her şeyin düşmanlığının efendileri olanlar harekete geçirilir.

Ve yine de, her durumda merhamet ve yargı mevcuttur. Dan. iv. 13, “Bir gözcü ve bir kutsal olan”, yargı ve merhamet.

Ve o dudaklar açıldığında aralarından ağız aşikâr olur.

O’nun ağzından çıkan o Ruah (nefes, ruh) ile binlercesi ve on binlercesi sarılıp örtülür, ve aynı nefes genişlediğinde hakiki peygamberler onunla kuşatılır ve hepsine Tetragrammaton’un ağzı denir.

O’nun ağzından çıkan sözler dudakları arasından döküldüğünde, bunlar on sekiz bin âlemin bütün dairesi boyunca fısıldanır, ta ki hepsi birden on iki patikada ve malum yollarda birbirine bağlanana dek.

Kelamın orta bağında, yüce olanın sesli ifadesi dil ile dile getirilir. Neşideler Neşidesi v. 16, “Ağzı pek tatlıdır.” Ve O’nun bu damağı tatlı bir lezzet taşır, bu sebeple hoş olan gıdayı tattığında tebessüm eder.

“Ve O bütünüyle arzulanan şeydir (yahut lezzetlerdir)”, ateşin ve suyun kudretlerinden, çünkü ateş ve su karşılıklı olarak birbirine dönüşür (yahut birlikte uyumlanırlar) ve O’nun suretinde pek güzeldirler.

Asiah (Eylem Âlemi) düzleminde on sekiz sayısı budur.

Ve 72, Şemhamforaş’ın sayısıdır, ve Zodyak’ın 360 derecesindeki beşer derecelik kısımların yahut dizilerin sayısıdır.

Ve her burcun 30 derecesinde bu dizilerden altışar adet bulunur.

Ve böylece Zodyak’ın 12 burcuna geri döneriz, ve bunlar 10 Sefirot tarafından “Kraliçe’nin 7 patikası” vasıtasıyla idare edilir, ve bunlar da ilk 3 Sefira’ya bağlıdır, ve bunlar da Keter’e bağlıdır, ve Keter Büyük Yüz’dür (Arikh Anpin), O’ndan geriye doğru Örtüleri içindeki Menfi Varlıklar sarkar, ve Büyük Yüz’e HOA denir ki bu da 12’ye denktir ve ifadesini Aima Elohim’de bulur.

Böylece Ezeli Kelam’ın Cezri ve Meddi Evren boyunca akıp gider.

691. bendin son cümlesinin en iyi tercümesinin bu olup olmadığı konusunda tereddütlerim var.

Öncelikle belirtmeliyim ki Knorr von Rosenroth, Latince tercümesinde Mahamadim (MChMDIM) kelimesinde ateş ve suyun, yani Aş (ASh) ve Mim’in (MIM), bir tür anagram gibi gizlendiğini varsaymıştır.

MIM harflerinin bu şekilde çıkarılabileceği doğru olsa da, ASh harfleri çıkarılamaz, zira geriye kalan ChMD harfleri bildiğim hiçbir tefsir kuralıyla ateşi belirten bir kelime oluşturmaz.

Metnin asıl manasını şu şekilde kabul ediyorum.

Hokma ateştir, Yod, ve Bina sudur, He, birleşerek Oğul’u meydana getiren Baba ve Anne.

Şimdi ateş, tepesi yukarı bakan bir üçgenle simgelenir, su ise ters üçgenle, ikisi birlikte birleştiğinde Büyük Âlem’in işaretini oluşturur ki bu da Vav’ın, Küçük Yüz’ün (Zeir Anpin) dışsal sembolüdür.

Ve O, Baba ile Anne’nin çifte niteliklerini miras alır, bu durum “lezzetler” (“Mahamadim”) kelimesinin çoğul yazılmasıyla gösterilmiştir.

İbrani alfabesinin harfleri genellikle şu şekilde sınıflandırılır, Sefer Yetsira (Oluşum Kitabı) bunları ayrıca sınıflandırır, yukarıdaki tasnifte Reş harfini diş sesi olarak sınıflandırır.

Bu bölüm ve 698. bent, Edom krallarına ve onların sembolizmine, yani yok edilen ilksel âlemlere atıflar içerir. Idra Rabba (Büyük Meclis) bölüm xxvi, ve Idra Zuta (Küçük Meclis) bölüm viii.

O’nun damağında İbrani alfabesinin gırtlak harfleri (yani Alef, He, Het, Ayin) şekillendirilmiş ve inşa edilmiştir, ağzının dairesinde bunlar damak harflerine (Gimel, Yod, Kaf, Kof) yoğunlaştırılmıştır.

Kralları dışarı atan ve kralları tesis eden Alef harfi (yani Birinci Sefira olan Keter’e, Taç’a atfedilen o gırtlak harfi, damak harfi Gimel’e dönüşür).

Çıkan, inen, yükselen ve başta taçlanan Het harfi (İkinci Sefira olan Hokma’ya, Hikmet’e atıfla) ve eter içinde yoğunlaşmış ateştir (yani damak harfi Yod’a dönüşür).

He harfi, Anne’nin (Aima) altın sarısı rengi (yahut filizlenme gücü), Dişil Güç ile irtibatlandırılmış olarak, Kutsal Şehir’in arzusuna doğru Büyük Dişil Kudret’e doğru genişler ki bu ikisi (yahut bu makamlar) karşılıklı olarak birbirine bağlıdır (bu ikisi Aima’dır, IHVH’nin yüce He’si, ve Kutsal Şehir, Gelin, Vahiy Kitabı’nda anıldığı şekliyle, IHVH’nin nihai He’sidir).

(Ve gırtlak harfi He, Kraliçe’ye atfedilen damak harfi Kaf’ı oluşturur.) Nitekim Neşideler Neşidesi iv. 6’da yazıldığı üzere, “Mür dağına, günnük tepesine gideceğim.”

Yok edilen yedi Aşağı Olan’ı belirten Ayin harfi, vasat yahut aracılığın ihtişamıdır (yani kırılan kapların içsel Nuru), O’nun dudaklarında devridaim ile biçimlenmiştir (ve damağın ortasından dudaklara doğru çıkan Kof harfinde yoğunlaştırılmıştır).

Zira Hayat Ağacı’nın dalları, biçimlenmiş ruhlarda (yenilenmiş âlemdeki halleriyle), O’nda (Küçük Yüz’de) önceki âlemde oldukları gibi birbirine bağlanmıştır.

Çünkü Kral Süleyman’ın harflerinin gizemlerinde, o dört harf, Alef, He, Het, Ayin, Gimel, Yod, Kaf, Kof ile kuşatılmıştır.

6, “Tatsız bir nesne tuzsuz yenir mi?” vesaire.

17, “Ve Tsedek’in (TzDQ, Doğruluk veya Adalet) ameli barış olacaktır.” Keza Mezmurlar,

10, “Onlar altından, çok saf altından dahi ziyade arzu edilirler,” vesaire.

11, “Kulun da onlarla uyarılır.”

Kendime dair tasdik ederim ki, onlar hususunda hataya düşmemek için her gün dikkatli davrandım (yani 9. ayette zikredilen Meshefat, yani hükümler hususunda).

Maranea Mağarası’nda Kral’ın Taçlarını* birbirine bağladığım muayyen bir gün müstesna, O’nun

Kral’ı, yani Küçük Yüz’ü (Zeir Anpin) oluşturan Sefirot’un ve bu bahsin son kısmından anlaşıldığı üzere, yalnızca Yargı ve Gazap veçhelerindeki niteliklerinin vesaire izini sürmek.

gazap dolu alevden Çehresinden parıldayan, her şeyi yiyip bitiren bir Ateş İhtişamı gördüm ve bu temaşa karşısında dehşetle titredim.

O günden sonra, onlara dair tefekkürlerimde daima ihtiyatla amel ettim ve ömrümün bütün günlerinde bunu asla terk etmedim.

Liyakatiyle tadabilmesi için, Kral’dan daha Kadim Olan’a (yahut Kral’ın mülâyemetine) karşı basiretli davrananın nasibi ne mübarektir.

9, “Tadın ve görün ki Tetragrammaton (Dört Harfli İsim) iyidir,” vesaire.

Eril kudret Da’at (İrfan) vasıtasıyla yayılır ve Meclisler ile Gizli Hücreler dolar.

Kafatasının başlangıcından başlar ve bütün bedene, göğse, kollara ve diğer bütün uzuvlara yayılır.

O’nun sırtına son derece şiddetli bir İhtişam Işını sımsıkı yapışır ve parlayarak alev alır, her tarafından gizlenmiş muayyen bir kafatası meydana getirir.

Ve böylece iki beynin Nuru aşağı iner ve orada suret bulur.

Ve O (Gelin), Eril olanın böğrüne yapışır, nitekim bu sebeple Ezgiler Ezgisi’nde şöyle çağrılır,

Kadının saçları renk üstüne renk ihtiva eder, Ezgiler Ezgisi’nde yazıldığı üzere,

5, “Başının saçı erguvan gibidir.”

Fakat Gevura (Şiddet, Katılık), burada beş Şiddet ile rabıtalıdır (yani IHVH’nin nihai H harfinin sayısal değeri olan 5 ile sembolize edilen ve Gelin olan harf), ve Kadın kendi yanında uzanır ve Eril olanın böğrüne intibak eder.

Ta ki O’nun böğründen ayrılana ve O’nunla yüz yüze birleşebilmek için O’na gelene kadar.

Ve Onlar birbirine bağlandıklarında, yalnızca tek bir beden gibi görünürler.

Buradan anlarız ki Eril, tek başına ele alındığında, yalnızca bedenin yarısı gibi görünür, öyle ki bütün merhametler de yarımdır, Nisa için de durum böyledir.

Fakat birbirlerine bağlandıklarında, (ikisi birlikte) yalnızca tek ve tam bir beden teşkil eder gibi görünürler.

Erkek Dişi ile birleştiğinde, İkisi birden kâmil tek bir beden vücuda getirir ve bütün kâinat saadet içinde olur, zira her şey Onların kâmil bedeninden bereket alır.

3, “Tetragrammaton yedinci günü mübarek kıldı ve onu takdis etti.” Zira o vakit her şey tek bir kâmil Beden içinde mevcut bulunur, çünkü Matronita (MTRVNIThA), yani Ana (aşağıdaki Ana), Kral ile birleşmiştir ve O’nunla tek bir Beden teşkil ettiği görülür.

Ve bu sebeple bu günün üzerinde bereketler zuhur eder.

Ve bundan ötürü, hem Erkek hem Dişi olarak bir arada bulunmayan şeye yarım beden denir.

İmdi, sakatlanmış ve kusurlu bir varlığın üzerine hiçbir bereket konamaz, bereket ancak kâmil bir mahalle ve kâmil bir varlığa iner, noksan bir varlıkta ise asla barınmaz.*

Ve yarı kâmil bir varlık ebediyen yaşayamaz, ebediyen bereket de kabul edemez.

Dişinin Güzelliği, Erkeğin Güzelliği ile kemale erer.

Ve şimdi bu hakikatleri (Erkek ile Dişinin kâmil eşitliğine dair) ikame etmiş bulunuyoruz ve bunlar Ashab’a malum kılınmıştır.

Bu Kadın ile (aşağıdaki H) aşağıda olan her şey rabıtalıdır, gıdalarını O’ndan alırlar ve O’ndan bereket bulurlar, O’na hepsinin Anası denir.

Tıpkı bir annenin (doğumdan evvel evladının) bedenini ihtiva etmesi ve o bütün bedenin gıdasını ondan devşirmesi gibi.

(Yahut bir bahçeyi ihtiva etmesi ve bütün bahçenin ondan neşet etmesi gibi.) Diğer bütün aşağı derecedekiler için O bu kabildendir.

4, “Hokma’ya (Hikmet) de ki, Sen benim kızımsın.”† Zira bir Hokma (Eril) verilmiştir ve bir diğer Hokma (Dişil) dahi verilmiştir.

Ve bu Kadın, diğerine nispetle Küçük Hokma diye tesmiye edilir.

Zira bu sürgünde (yani Kral’dan ayrı düşmüşken) O bize “küçük kız kardeşimiz” gibi görünür. Başlangıçta,

* Bu kısım, Kabala boyunca muhafaza edilen öğretilerin, yani Erkek ile Kadının yaratılıştan itibaren eşit derecede ve birlikte var olduklarının, birbirleriyle tastamam eşit bulunduklarının kâfi bir diğer bürhanıdır.

Kitab-ı Mukaddes mütercimleri, Tanrısallığın (thearkhia) Dişil cüzüne yapılan her türlü atfı titizlikle bastırarak ve dişil isimleri mütemadiyen eril olarak tercüme ederek bu hakikati gizlemek için büyük gayret sarf etmişlerdir.

Ve bu, din adamı kisvesi altındaki kimselerin işidir!

† İkinci Sefira olan Hokma (Hikmet), Bina’ya nispetle Eril, lâkin Keter’e nispetle Dişildir.

Bu durum, Yunan muhayyilesindeki Hikmet tanrıçası Athena’nın Zeus’un dimağından doğuşu fikriyle muayyen bir benzerlik taşır.

hakikaten küçüktür, lâkin Kral’ın Kendisine zevce olarak alacağı Eş haline gelene kadar büyür ve daha da azamet kazanır.

10, “Ben bir duvarım ve göğüslerim kuleler gibidir.”

“Ve göğüslerim,” vesaire, zira onlar her şeyin gıdasıyla doludur,* “kuleler gibi,” çünkü onlar Ulvi Ayma’dan (Aima, Yüce Ana) nebean eden azametli nehirlerdir.

Eril, tevarüs ettiği miras (yani Hokma ve Bina’dan aldığı feyiz) vasıtasıyla sağa ve sola yayılır.

Fakat renkler ne vakit birbirine karışsa, o zaman O’na Tiferet (Güzellik) denir ve bütün beden ulu, kuvvetli, latif ve güzel bir ağaca (Ets ha-Hayim, yani Hayat Ağacı) dönüşür, Danyal,

“Kırın hayvanları onun altında gölgelenir, göklerin kuşları dallarında barınırdı ve bütün beşer ondan beslenirdi.”

Sağ kolda Hesed (Merhamet) ve Hayat, sol kolda ise Gevura (Şiddet, Hüküm) ve Ölüm bulunur.

Daat (İlim) vasıtasıyla O’nun iç kısımları biçimlenir ve daha önce söylediğimiz gibi Meclisleri ve Odaları doldururlar.

Zira şöyle yazılmıştır, “Ve Odalar Daat vasıtasıyla doldurulacaktır.”

Efesli Diana’nın çok memeli sembolizmi ile karşılaştırınız.

“Idra Zuta (Küçük Meclis)”, İbrani alfabesinin harflerinin, Aziz Yuhanna’nın Vahiy kitabının bölümlerinin ve Yeremya’nın Ağıtları’nın birinci, ikinci, dördüncü ve beşinci bölümlerinin ayetlerinin sayısı olan yirmi iki bölüm içerir.

Bu, Kabalistik anahtarların sayısıdır.

Hayat ağacının birleşmiş beden, iyiyi ve kötüyü bilme ağacının ise ayrılmış beden olduğuna dikkat ediniz.

Ve bundan ötürü onlara Sebaot (Ordular) denir, bunlar Netsah (Zafer, yedinci Sefira) ve Hod’dur (Görkem, sekizinci).

Çünkü Tiferet Tetragrammaton’dur, fakat Netsah ve Hod ordulardır, bundan dolayı Tetragrammaton Sebaot ismi husule gelir.

Zira Eril olanın her arzusu Dişil olana doğrudur.

Ve bundan ötürü Tetragrammaton Sebaot’a Yesod, Temel (dokuzuncu Sefira) denir.

“Mademki Tetragrammaton Siyon’u Kendisine bir mesken olarak seçti, O’nu arzuladı.”

Matronita, yani Anne ayrılıp Şabat’ın yüceliğinde Kral ile yüz yüze birleştiğinde, bütün şeyler tek bir beden haline gelir.

Ve o vakit Kutsal Olan, O mübarek kılınsın, tahtına oturur ve bütün şeylere Tam İsim, Kutsal İsim adı verilir.

O’nun İsmi ebediyen ve çağlar çağı boyunca mübarek kılınsın!

Bütün bu sözleri, gelecek dünya için kendileriyle taçlanan bu güne dek sakladım.

Ve şimdi burada tezahür ettiler, ah ne kutludur benim nasibim!

Bu Anne Kral ile birleştiğinde, bütün âlemler bereket bulur ve kâinat sevinç içinde bulunur.

Nasıl ki Eril olan, yani Küçük Yüz (Zeir Anpin), Üçlü’den (Keter, Hokma ve Bina) varlık bulur ve O’nun başlangıcı Üçlü iledir, aynı şekilde her şey nizama sokulur ve bütün bedenin nihayeti de böyledir, keza Aşağıdaki Anne de bereketini ancak Üçlü’nün tertibinde alır ve bu yollar Netsah, Hod ve Yesod’dur.

Ve O teskin edilir, aşağıda Kutsalların Kutsalı olarak adlandırılan o yerde bereketini kabul eder.

“Mademki Tetragrammaton bereketini orada verir.” Zira iki yol vardır, yukarıda olan ve aşağıda olan.

Bundan ötürü oraya, Hesed tarafından dâhil olan Başkâhin haricinde hiç kimseye girme izni verilmemiştir, ta ki Hesed olarak adlandırılan dışında başka hiçbir şey o fevkinde olan yüce makama girmesin.

Ve O, Kutsalların Kutsalı’na girer ve Gelin teskin edilir ve o Kutsalların Kutsalı, Siyon denilen yerde bereketi kabul eder.

Lakin Siyon ve Yeruşalim iki ayrı yoldur, biri Merhameti, diğeri ise Adaleti remzeder.

“O, Meşfat, yani Hüküm vasıtasıyla kurtarılacaktır.” Ve Yeruşalim hakkında da aynı yerde şöyle yazılmıştır,

Daha önce açıkladığımız veçhile, “Adalet, yani Tsedek O’nun içinde ikamet eder.”

Ve Eril olanın her arzusu Dişil olana doğrudur.

Fakat bunlara bu ad verilmiştir, zira bütün âlemler için bereketler buradan neşet eder ve bütün şeyler berekete nail olur.

Bu makam Kutsal olarak adlandırılır ve Eril olanın bütün kutsallıkları, sözünü etmiş olduğumuz o yol vasıtasıyla oraya dâhil olur.

Lakin bunların tamamı Eril kafatasının ulvi başından, o sakin oldukları ulvi beynin kısmından gelir.

Ve bu bereket, bedenin bütün azaları boyunca, ta Sebaot, yani Ordular olarak adlandırılanlara kadar aşağı doğru akar.

Ve bütün beden boyunca aşağı doğru akan her şey orada toplanır ve bundan ötürü onlara Sebaot, yani Ordular denir, çünkü üsttekilerin ve alttakilerin bütün orduları oradan çıkar.

Ve toplanmış olduğu o yere doğru aşağı akan ve o en kutsal Yesod, yani Temel vasıtasıyla dışarı salınan şey bütünüyle beyazdır ve bundan ötürü ona Hesed denir.

Oradan Hesed Kutsalların Kutsalı’na girer, nitekim Mezmurlar’da şöyle yazılmıştır,

“Zira Tetragrammaton bereketi, ebediyen olan hayatı orada emretmiştir.”

Fakat ben hâlâ onları yazmaktaydım ve yazacak daha başka şeylerin de olacağını düşünüyordum, lakin hiçbir şey işitmedim.

“Fakat başımı yukarı kaldırmadım, zira etrafındaki ışık öylesine büyüktü ki o tarafa doğru bakamıyordum.

“Bundan ötürü titredim ve yüksek sesle bağıran bir Ses işittim, Süleyman’ın Meselleri’ndeki şu sözü söyledi,

‘Günlerin uzunluğu ve hayatın yılları,’ ilah.

“O bütün gün boyunca ateş evden ayrılmadı ve onun yanına yaklaşabilen hiç kimse yoktu, zira güçleri yetmiyordu, çünkü ateş ve ışık bütün o gün boyunca onu çepeçevre kuşatmıştı.

“Fakat ben yüzüstü yere kapandım ve feryat ettim.

“Böylece ateş çekildiğinde, o Kutsal Nur Taşıyıcısı’nın, Kutsalların Kutsalı’nın, yani Rabbi Şimon’un bu dünyadan alınıp götürülmüş olduğunu gördüm.

“Fakat dönmüş vaziyetteydi, bedeni sağ yanı üzerine düşmüştü ve yüzünde hâlâ bir tebessüm vardı.

“Ve oğlu Rabbi Eleazar ayağa kalktı ve ellerini ellerinin arasına alıp onu öptü, bense ayaklarının altındaki tozu öptüm.

“Yoldaşlar onun için yas tutmak istediler, lakin konuşamadılar.

Yine de Yoldaşlar ağlamaya başladılar ve Rabbi Eleazar üç kez secdeye kapandı, ağzını açamadı.

Nihayet söze başladı ve dedi, ‘Ey babam! Ey babam! Üç kişiydiler, [NOT: Zohar'daki kutsal üçlü meclis kastedilmektedir] ve Bir’e geri döndüler.

‘Şimdi canlı mahluklar, yani Kerubiler, O İsim’den ileri fırlayacaklar, kuşlar yukarıya uçup Büyük Deniz’in menfezinde gizlenecekler ve bütün Yoldaşlar onların kanını içecek.’

Fakat Rabbi Hiya ayakları üzerine kalktı ve şöyle dedi, ‘Şimdiye kadar Kutsal Nur Taşıyıcısı, yani Rabbi Şimon bizimle alakadar oldu, bizimle meşgul oldu.

Şimdi ona layık olduğu hürmeti göstermekten başka hiçbir şey için münasip bir vakit değildir.’”

Bu sebeple Rabbi Eleazar ve Rabbi Abba ayağa kalktılar, onun üzerine kefenini örttüler, kim görmüştür böylesi bir kargaşayı ve birbirine karışmış âlimler kalabalığını? Bütün evi (ölü için getirilen baharatların) ıtır kokuları kapladı.

Ardından onu tabuta yerleştirdiler, Rabbi Eleazar ve Rabbi Abba dışında hiç kimse ona bu hizmetleri yerine getirmedi.

Fakat Kaphar’dan (yahut Tzipori ve Tardaia’dan gelen muhafızlar ve askerler, ya da taşradan gelen hekimler ve âlimler) çıkagelip onları uzaklaştırdılar.

Fakat Maronaea sakinleri, onun oraya gömülmeyeceğini düşünerek büyük bir velveleyle onları kurtardılar.

* Rabbi Şimon’a, Rabbi Abba’ya ve bizzat kendisinin Keter (Taç), Hokma (Hikmet) ve Bina (Anlayış) sefiralarını simgelemiş olmasına atıfta bulunmaktadır.

† Knorr von Rosenroth buraya Latince bir not düşerek, bunun bir hakaret kastıyla mı, yoksa onu defnetme şerefine duyulan hasetten mi ileri geldiğinin şüpheli olduğunu belirtir.

dışarı çıkarıldığında, o (yani Rabbi Şimon’un bedeni) tabutun üzerinde havaya yükseldi ve etrafında bir ateş alevlendi.

Ve bir Sesin şöyle dediği işitildi, “Gelin, bir araya toplanın ve Rabbi Şimon’un düğününe dahil olun.

57, ‘Huzurla girsin ve odalarında istirahat etsinler.’”

Mezar mağarasına taşındığında, mağarada bir Sesin şöyle dediği duyuldu, “Yeryüzünü sarsan ve krallıkları titreten Zat işte budur.”

Senin için göklerde ne çok azatlık saklanmıştır!

Efendisinin her gün kendisiyle yüceltildiği Rabbi Şimon Ben Yohay işte budur.

Yukarıda da aşağıda da onun payı mübarektir!

Onun için en yüce hazinelerden niceleri ayrılmıştır!

13, “Fakat sen son gelene dek kendi yoluna git, zira dinleneceksin ve günlerin sonunda kendi nasibinde ayağa kalkacaksın.”