İdra Rabba: Büyük Meclis ve Sakalın On Üç Tertibi

Gelenek. Rabbi Şimon yoldaşlarına hitap edip şöyle dedi, "Mezmurlar'da şöyle yazılmışken bizler daha ne zamana kadar tek bir sütun halinde kendi başımıza kalacağız?

'Rab, elini uzatmanın vaktidir, çünkü senin şeriatını bozdular.'

Günler azaldı ve alacaklı sıkıştırıyor; haberci her gün haykırıyor ve tarlanın biçicileri pek az; bağın nihayetinde bulunanlar dikkat kesilmiyor ve meşru yerin neresi olabileceğini bilmiyorlar.

(Yani bağ olarak adlandırılan kutsallığı tetkik etmiyorlar.)

Ey yoldaşlarım, zırhlar ve mızraklarla donanmış olarak açık bir alanda toplanın; hazırlıklarınızla, meşveretle, bilgelikle, anlayışla, ilimle, dikkatle, ellerinizle ve ayaklarınızla hazır olun!

Hakikat kelamının kabul edilmesi için, hayat ve ölüm kendi kudretinde olan O Zat'ı üzerinize Kral tayin edin;

öyle şeyler ki yüce mukaddesler onlara dikkat kesilir, onları duymaktan ve bilmekten sevinç duyarlar."

Rabbi Şimon oturdu ve ağladı; sonra dedi ki, "Bunu ifşa edersem vay halime! Bunu ifşa etmezsem vay halime!"

Rabbi Abba ayağa kalkıp ona şöyle dedi, "Rabb’in rızasıyla, Mezmurlar'da dahi şöyle yazılmıştır,

'Tetragrammaton'un gizli sırrı O'ndan korkanlarladır.' Ve bu yoldaşlar o Mukaddes ve Mübarek Olan'dan bihakkın korkarlar; ve şimdi onlar O'nun evinin çadırının meclisine girdiler, bazısı sadece girmiş bulundu, bazısı ise oradan ayrıldı da."

Bundan başka, Rabbi Şimeon’un yanında bulunan yoldaşların sayıldığı ve bunların oğlu Rabbi Eleazar, Rabbi Abba, Rabbi Yehuda, Yakov’un oğlu Rabbi Yosi, Rabbi İshak, Rav’ın oğlu Rabbi Hizkiya, Rabbi Hiya, Rabbi Yosi ve Rabbi Yisa’dan ibaret olduklarının görüldüğü nakledilir.

Rabbi Şimeon’a ellerini uzattılar, parmaklarını yukarı kaldırdılar, ağaçların altındaki bir tarlaya girerek oturdular.

O, onların ortasında oturdu ve, “Her kim dilerse elini koynuma koysun” dedi.

Ellerini oraya koydular ve o da onları tuttu.

15), “Zanaatkârın elinden çıkma oyma yahut dökme put yapıp onu gizli bir yere koyan adama lanet olsun.

Ve bütün kavim cevap verip, Âmin, diyecektir!”

11. Rabbi Şimeon sözlerine başladı ve şöyle dedi, “Ey Tetragrammaton (dört harfli ilahi isim), elini işe koymanın vaktidir.” Tetragrammaton’un elini işe koymasının vakti neden gelmiştir?

‘Senin şeriatını bozdular mı?’ Buyruklarına göre icra edilmediği takdirde bizatihi hükümsüz kılınan yüce şeriat kastedilmektedir.

Bu nedendir? (Yahut diğerlerinin okuyuşuna göre, Burada Tetragrammaton ismi niçin zikredilmiştir?) Bu söz, Günlerin Kadimi* hakkında söylenmiştir.

13. Oğlu Rabbi Eleazar’ı çağırdı, karşısına oturmasını buyurdu, diğer tarafa da Rabbi Abba’yı oturttu ve şöyle dedi, “Bizler her şeyin suretiyiz” (yani, “Sefirot’un üç sütununu temsil etmekteyiz”), “sütunlar buraya kadar ikame edilmiştir.”

Sükût ettiler ve bir ses işittiler,

korkudan dizleri birbirine çarptı.

Bu ses neydi? Yukarıda toplanmış olan Yüce Meclis’in sesiydi.

[okunamadı] (Tanrısal Varlığın Şekina’sı [İlahi Huzur] ile birlikte dinlesinler diye salihlerin ruhlarını oraya sevk etti.)

Şöyle buyurdu, ‘Korku peydah olduğuna göre layıkıyla vaki olmuştur, lakin bizler için bu mesele daha ziyade sevgiye tabidir.’

* Yani, Büyük Yüz’ün (Arikh Anpin), ilk sudûrun, tacın, Keter’in isimlerinden biri.

† Yukarıdaki ayette, Harfi Kabala’nın ikinci kısmı olan Notarikon (kısaltma ilmi) mucibince, ilk iktibasın baş harflerinin “Senin dehşetin” manasına gelen AIMK, Aimalh kelimesini verdiğini; Harfi Kabala’nın ilk kısmı olan Gematria (harf sayımı) ile bunun sayısal toplamının 71 ettiğini, benzer biçimde ikinci iktibastan da sayısal değeri 72 olan MKBI, Makabi kelimesinin elde edildiğini kaydetmek yerinde olur.

İmdi 72, Makabi’nin daima irca edildiği Şemhamforaş’ın yahut “ayrılmış ismin” sayısıdır.

Şayet ilk iktibasın 71 değerine, böylece gizli vahdeti izhar eden A harfini eklersek, yeniden 72 elde ederiz.

Bunun da ötesinde, her bir iktibasın dört kelimeden ibaret olduğunu ve böylece Tetragrammaton’un harflerine tekabül ettiğini belirtmek gerekir. [Çevirmen Notu]

5, ‘Ve Tanrın Tetragrammaton’dan zevk duyacaksın.’ Ayrıca Malaki’de de yazılıdır,

Rabbi Şimeon sözlerine devamla dedi ki, “Evden eve dolaşıp duran sırrı ifşa eder, lakin ruhta sadık olan sözü gizler” (Süleyman’ın Özdeyişleri).

“‘Dolaşıp duran.’ Bu

söz tefekküre muhtaçtır, zira ‘inip çıkan’ denilmiştir. Öyleyse neden ‘dolaşır’ denilmektedir? Zaten o kişinin inip çıktığı ifade edilmiştir, bu ‘dolaşır’ kelimesi ne anlama gelir?

“Zira gerçekten de ruhunda sebatkâr ve hakiki olmayan o insan hakkında şu bir hakikattir ki, işittiği söz, kendisinden dışarı çıkana dek sudaki bir saman çöpü gibi bir oraya bir buraya savrulur.

“Hangi sebeple? Zira onun ruhu sağlam bir ruh değildir.

“Lakin ruhunda sebatkâr olan kimse hakkında şöyle yazılmıştır, ‘Lakin ruhta sadık olan sözü gizler.’ (Fakat bu) ‘ruhta sadık’ ifadesi ruhtaki metanete delalet eder, nitekim İşaya’da denildiği gibi,

6, ‘Ağzının bedenini günaha sokmasına izin verme.’

“Zira dünya dahi ancak sır ile kaimdir.

Şayet dünyevi işlerde gizliliğe bu denli büyük bir ihtiyaç varsa, sırların en gizlisine dair hususlarda ve Günlerin Kadimi’nin tefekküründe ne kadar ziyade gereklidir, ki bu meseleler meleklerin en yücesine bile malum kılınmamıştır.”

Rabbi Şimeon bundan başka dedi ki, “Bunu işitsinler diye göklere söylemeyeceğim, dinlesin diye yeryüzüne bildirmeyeceğim, zira muhakkak ki bizler Âlemin direkleriyiz (direklerinin timsaliz).”

Sırların Esrarı’nda bildirilir ki, Rabbi Şimeon ağzını açtığı vakit bütün mekân sarsıldı ve yoldaşları da sarsıldılar.

BOŞLUK ÂLEMİNİN VAHİY VE VAZİYETİ HAKKINDADIR

25. Sırrı ifşa etti ve başlayarak dedi, Tekvin,

29, “Ve İsrailoğulları üzerinde hiçbir kral hüküm sürmezden evvel Edom diyarında hüküm sürmüş olan krallar şunlardır.”

çünkü şeriatın, mukaddes ulvi varlıklara dahi izhar edilmemiş olan Sırların Esrarı sizlere izhar edilmiştir.

ve buna kim layıktır? Zira bu, hakikatlerin hakikatinin şahitliğidir.

Bu sebeple, bu hakikati aşikâr kılmam (bana) bir günah addedilmesin diye bütün dualarımız huşu ile icra edilsin.

Zira hakikatte bu amel, İsrailoğulları gelmeden önce ve İsrailoğulları üzerine bir kral geçmeden evvel kaç kralın var olduğunu göstermesi bakımından öyle kolayca yazıya geçirilebilecek türden değildir, öyleyse bu mesele nasıl tevil edilir? İşte bu sebepten yoldaşlarım bu suali ortaya atmışlardır.

Binaenaleyh Sırların Esrarı öyle bir şeydir ki, insanlar

onu ne bilebilir ne de kavrayabilirler, ne de ilimlerinin kaidelerini ona tatbik edebilirler.

Rivayet edilir ki, Kadimlerin Kadimi, Gizlilerin Gizlisi, Kral’ın teşekkülünü (muayyen uzuvlar ve [okunamadı] tahtında) tesis etmezden evvel,

Küçük Yüz’ün (Zeir Anpin) yolları ve taçların taçları (yani Işıkların fazlalığının sınırlandığı muhtelif örtüler), başlangıç ve son mevcut değildi (yani ne aktarım ne de kabul vardı).

31. Bu sebeple O, içine akabileceği bir boşluk oyup çıkardı, Kendi içinde ölçüler tesis etti (Anlayışının Işıklarının kabul edilebileceği pek çok veçheyle ki âlemlerin yolları buradan neşet etmiştir) ve Kendi önüne belirli bir peçe serdi (yani sonsuz ışığının başkalaşabileceği belirli bir tabiat meydana getirdi ki bu ilk Âdem idi), orada kralları ve suretlerini belirli bir nispetle oyup dağıttı (yani Kendisinin bilinip sevilebilmesi gayesiyle, her mahluku layıkıyla faal bir hâl içinde var etti), lakin onlar ayakta kalamadı.

(Burada yaratılmışların, kısmen madde gibi bir sükûn haline, kısmen de şerir ruhlarınki gibi intizamsız bir hareket haline düşüşü ima edilmektedir).

Tekvin 36, 31'de [NOT: Metindeki 'Gen. 29' ibaresi Tekvin 36:31 pasajına tekabül etmektedir] söylenen şey de budur, “Ve İsrailoğulları üzerine bir kral hüküm sürmeden önce, Edom diyarında hüküm süren krallar şunlardır.” İsrailoğullarına nispetle ilk kral (İsrailoğullarından kasıt, ihya edilmiş âlemin yollarıdır) ilktir.

Ve oyulup çıkarılan fakat ayakta kalamayan bütün bu şeyler kendi adlarıyla anılır (yani muayyen sınıflara ayrılmışlardır), yine de O onları terk edene (böylece kendi üzerlerindeki haznelerden ışıkları alabilsinler diye) ve onların önünde Kendisini gizleyene (ışığı azaltarak) dek varlıklarını sürdüremediler.

Ve muayyen bir vakitten sonra o peçe, biçimsiz bir ayrışmayla tamamen dağıldı ve kendi teşekkülüne göre yeniden terkip edildi.

35. Ve rivayet şudur, Mutlak Olan, iki bin yıldır gizlenmiş olan ışığın özünü (yasayı, yani yer değiştirmelerinden yasanın teşekkül ettiği alfabe harflerini) Kendi içinde yaratmayı murat etti ve Onu vücuda getirdi.

Ve O [Dişil Öz], Kendisine şöyle cevap verdi, “Başka şeyleri tanzim ve tesis etmek dileyen, evvela münasip bir teşekküle göre bizzat tanzim olunsun.”

Kralın Gizlenmiş Kitabı’nda [Sifra di-Tseniuta] zikredilen rivayet budur ki, Kadimlerin Kadimi, Gizlilerin Gizlisi, muhtelif uzuvlar halinde (gelecekteki biliş için) teşekkül etmiş ve hazırlanmıştır.

Şöyle denilmiş gibidir, “O bulunur (yani bir şekilde muayyen bir ölçüde bilinebilir) ve O bulunmaz,” zira O sarih bir surette idrak olunamaz, fakat sanki biçim almış gibidir, yine de Kadimlerin Kadimi olduğundan ötürü hiç kimse tarafından bilinemez.

Lakin teşekkülünde O bilinir, zira O aynı zamanda Ebedilerin Ebedisi, Kadimlerin Kadimi, Gizlilerin Gizlisidir, remizlerinde hem bilinebilir hem de bilinemezdir.

Libası beyazdır ve sureti muazzam ve mehabetli bir Yüz’ün benzeyişidir.

(Parıltılarını) sevk ve idare edebilmek maksadıyla, alev alev yanan nurdan bir taht üzerinde oturmaktadır.

41. Başının kafatasının parlaklığı kırk bin ali âleme uzanır ve bu parlaklığın nurundan salih olanlar gelecek âlemde dört yüz âlemi teslim alacaktır.

Tekvin 23, 16 [NOT: Kaynaktaki eksik atıf tamamlanmıştır], “Tüccar arasında geçer akçe olan dört yüz şekel gümüş.”

Kafatasının dahilinde her gün O'ndan varlık kazanan ve O'nunla ayakta duran on üç bin miryat âlem mevcuttur.

Kadim Olan’ın Yahut Büyük Yüz’ün (Arikh Anpin) Beyninin Çiyi Yahut Rutubeti Hakkında

Ve o kafatasından harici olanın üzerine bir çiy damlar ve her gün onun başını doldurur.

Ve başından aşağı süzülen o çiyden, yani harici olandan, gelecek âlemde ölüler diriltilir.

Neşideler Neşidesi 5, 2 [NOT: Kaynaktaki eksik atıf tamamlanmıştır], “Başım çiy ile doldu.” “Çiy ile doludur” diye yazılmamıştır, NMLA, Nimla, “dolduruldu” diye yazılmıştır.

İşaya 26, 19 [NOT: Kaynaktaki eksik atıf tamamlanmıştır], “Işıkların çiyi senin çiyindir.” Işıkların, yani Kadim Olan’ın parlaklığından neşet eden.

Ve mukaddes ali varlıklar o çiy ile beslenir.

Ve salih olanlar için gelecek âlemde hazırlanan menna [kudret helvası] işte budur.

Ve o çiy zemine damlar...

Çıkış 16, 14 [NOT: Kaynaktaki eksik atıf tamamlanmıştır], “Ve çiy kalktığı zaman, işte çölün yüzünde küçük yuvarlak bir nesne vardı.”

Ve bu çiyin görünüşü beyazdır, görünüşünde bütün renkleri barındıran billur taşının [Lapis] rengine benzer.

Sayılar 11, 7 [NOT: Kaynaktaki eksik atıf tamamlanmıştır], “Ve onun rengi billur rengi gibiydi.”

Bu kafatasının beyazlığı oyulmuş on üç tarafta parlar, bir kısımdan dört tarafta, çehresinin yönünden dört tarafta, çevresinin bir diğer kısmından dört tarafta ve sonuncusuna semavi taraf denilebilecek şekilde kafatasının fevkindeki bir tarafta.*

Ve oradan Çehresinin Enginliği üç yüz yetmiş miryat âleme uzanır, bundan ötürü O'nun adı ARK APIM, Arikh Aphim, Çehrenin Enginliği’dir.

Ve bizzat Kendisi, En Kadimlerin En Kadimi, ARIK D ANPIN, Arikh Ha-Anpin, Engin Çehre yahut Büyük Yüz (Arikh Anpin) olarak tesmiye olunur, daha zahiri olan ise ZOIR ANPIN, Zeir Anpin,

* Bu nispeten müphem pasajın batıni manası şudur, parlaklık kafatasından neşet eder ve onu örter ki bu sonuncusu Gizlenmiş Olan’ın remzidir.

On üç cüz, on iki harf veren ve böylece Dört Harfli İsim’in (Tetragrammaton) Teslisini remzeden üç adet tetragrammik formdur, fevkteki bir cüz ise vahdettir.

Dolayısıyla mana, Menfi Surette Mevcut Olandan zuhur eden Gizlenmiş Vahdetten neşet eden, Kesret İçindeki Vahdettir.

yahut Kadim Ebedi Kutsal Olan’ın, Kutsalların Kutsalı’nın zıddı olarak Küçük Çehreye Sahip Olan, yani Küçük Yüz (Zeir Anpin) olarak tesmiye olunur.

55. Ve Küçük Yüz (Zeir Anpin) O’na doğru geri baktığında, tüm aşağı dereceler bir düzen içinde aslına döner, O’nun Çehresi genişler ve o vakit daha da engin bir hal alır, lakin bu her daim böyle kalmaz, yalnızca o anda, Kadim Olan’ın çehresi misali enginleşir.

Ve bu kafatasından, Küçük Yüz’ün kafatasına doğru, O’nun başını biçimlendirmek maksadıyla parıldayan beyaz bir neşriyat çıkar, oradan da sayısız olan diğer aşağı kafataslarına yönelir.

Ve tüm kafatasları, karmaşık düzensizliklerinden sıyrılıp sayıldıklarında, bu parıldayan beyazlığı Günlerin Kadimi’ne aksettirirler.

Ve bu sebepten ötürü, sayım işlemine geçtiklerinde, burada aşağıda bulunan kafatasına doğru bir açıklık vücut bulur.

BÜYÜK YÜZ’ÜN (ARİKH ANPİN) BEYİN ZARI HAKKINDA

Kafatası boşluğunda, hiçbir yerde ifşa edilmemiş olan en yüce gizli Hikmet’in ruhani zarı bulunur, ne bulunur, ne de açılır.

Ve o zar, gizli Hikmet’in beynini bürüyüp örter, nitekim bu Hikmet örtülüdür, zira o zar vasıtasıyla açılmamıştır.

Ve bizzat gizli Hikmet’in kendisi olan bu beyin, tortusu üzerindeki iyi bir şarap misali, sessizdir ve kendi makamında dingin kalır.

61. Ve onların buyurduğu vechile, Kadim Olan’ın ilmi gizlidir, O’nun beyni ise dingin ve örtülüdür.

62. Ve o zarın Küçük Yüz’e doğru bir menfezi vardır, bu sebepten ötürü O’nun beyni yayılır ve otuz iki patika boyunca dışarı akar [NOT: Sefer Yetsira'da ya da Oluşum Kitabı'nda zikredilen, İbrani alfabesinin yirmi iki harfi ile on sayı vasıtasıyla simgelenen otuz iki patika].

Bu, "Ve Aden'den bir ırmak çıkardı" (Tekvin) şeklinde yazılmış olan hakikatin ta kendisidir.

Lakin hangi sebepten ötürü? Zira o zar o vakit açılır ve beyni bütünüyle bürüyüp örtmez.

Ve söylediğimiz vechile, harflerin mühürleri arasında Tav, Tau, Th bulunur, yine de O bunu, bilginin kemale ermesinin Kendisine bağlı bulunduğu Günlerin Kadimi’nin işareti olarak nakşeder, zira O her cihetten kâmildir, gizlidir, sakindir ve tortusu üzerindeki iyi bir şarap misali sessizdir.

Başının kafatasından binlerce bin miryad [NOT: On binlik ordu/büyük sayı], yedi bin beş yüz lüle halinde saç sarkar, saf yün misali beyaz ve paktır, O’nun suretinde nizam dışı bir intizamsızlık zuhur etmesin diye birbirine karışıp dolaşmamışlardır, bilakis hepsi öyle bir düzen içindedir ki, hiçbir lüle diğerinin ötesine geçmez, hiçbir saç teli de bir diğerinin önüne düşmez.

Ve "KDYŞ", Kadoş, yani Mukaddes kelimesinin sayısal değerine mutabık surette, tekil buklelerde dört yüz on saç lülesi mevcuttur.

Lakin bu saç telleri, tek tek ve bütünüyle, dört yüz on âleme şua saçar.

Fakat yalnızca bu âlemler gizli ve örtülüdür, Kendisinden gayrı hiçbir kimse onları bilmez.

Ve O, yedi yüz yirmi cihete (başkaları dört yüz yirmi der) şua saçar.

Ve bütün saç tellerinde, kafatası cidarının gerisindeki gizli beyinden kaynayan bir pınar mevcuttur.

71. Ve parıldar, o saç vasıtasıyla Küçük Yüz’ün saçlarına doğru ilerler, O’nun beyni bundan teşekkül eder, oradan da bu beyin otuz iki patikaya doğru akar.

Ve her bir lüle ışık saçar, güzel bir nizam içinde sarkıp süslerle bezenir ve kafatasını bürüyüp örterler.

73. Lakin saçın lüleleri kafatasının her iki yanına tanzim edilmiştir.

Hem dahi zikrettik, her bir saç telinin, gizlenmiş beyinden neşet eden örtülü pınarların fışkırması olduğu söylenir.

Rivayet dahi şöyledir, bir kimse kırk yılını aştığında, saçından onun ne halde olduğu, celalli mi yoksa merhametli mi bulunduğu anlaşılır, keza saçında, sakalında ve kaşlarında kâmil bir mertebeye eriştiğinde de böyledir.

Saçının lüleleri, omuzlarına kadar, nizam içinde ve saf yün misali tertemiz dökülür.

Omuzlarına kadar mı dedik? Boynu görünmesin diye, ancak omuzlarının yükseltisine kadardır, zira Yeremya 27’de şöyle yazılmıştır, "Zira onlar Bana yüzlerini değil, enselerini döndüler."

Ve kulakları örtmesin diye saçlar kulaklara pek yanaşmaz, zira Mezmurlar 2’de şöyle yazılmıştır, "Kulakların açık olduğu gibi."

Bundan ötürü O’nun saçları kulaklarının gerisinden uzanır.

Külli olan muvazenedir, bir tel diğerinin ötesine geçmez, kâmil bir intizam, güzel bir tanzim ve nizamlı bir hal üzeredirler.

Küçük Yüz’ün dairesinde bulunan salih kimselerin sevinci ve neşesi, her şeyin en gizlisi olan Kadim Olan’daki sureti müşahade etmeyi ve o surete intibak etmeyi arzulamaktır.

Kafatasının bir yanında ve diğer yanında on üç saç lülesi bulunur, O’nun çehresinin etrafındadırlar ve saçın kısımlara ayrılması bunlar vasıtasıyla başlar.

81. O Kadim Gizlenmiş Olan’da sol taraf yoktur, O’nun her yanı sağdır [NOT: O'nda hiçbir şer bulunmadığı, her şeyin mutlak hayır olduğu manasındadır].

82. O görünür ve görünmez, O gizlidir ve gizli değildir, bu durum Kendisinden ziyade O’nun suretlenişinde böyledir.

83. Ve İsrailoğulları yüreklerinde bunu tahkik etmek istemişlerdir, nitekim Çıkış 7’de şöyle yazılmıştır, "Tetragrammaton [NOT: Dört harfli ilahi isim, YHVH] aramızda mıdır, yoksa Menfi Surette Mevcut Olan mı?" (Burada bir tefrik yapmışlardır),

Tetragrammaton diye tesmiye olunan Küçük Yüz ile, AYN, Eyn, Menfi Surette Mevcut Olan şeklinde anılan Büyük Yüz arasında bir ayrım gözetmişlerdir.

Peki o halde niçin cezalandırıldılar? Çünkü bunu muhabbetle değil, bir imtihan maksadıyla yaptılar, nitekim aynı yerde şöyle yazılmıştır, "Zira onlar, Tetragrammaton aramızda mıdır, yoksa Menfi Surette Mevcut Olan mı, diyerek Tetragrammaton’u imtihan ettiler."

Saçın ayrım yerinden ileriye doğru bir patika uzanır, bu patika iki yüz yetmiş âleme ışık saçar ve oradan, gelecek âlemin salihlerinin ışıyacağı bir başka patika parıldar.

Öyle ki, Zohar’ın sembolik dilinde Büyük Yüz (Arikh Anpin), Küçük Yüz’de (Zeir Anpin) olduğu gibi tam bir çehre ile değil, bir tarafı görünmeyen profilden bir yüz ile temsil edilir.

Doğru olanların yolu, parlayan, günden güne daha da parıldayan ve yetkin güne dek uzanan bir ışık gibi parıldayacaktır.

Ve yol oradan altı yüz on üç yola bölünür, ki bunlar Küçük Yüz (Zeir Anpin) içinde dağıtılmıştır.

“Tetragrammaton’un [NOT: Dört harfli ilahi isim, YHVH] bütün yolları merhamet ve hakikattir” ve saire.

O’nun kafatasının alnı, kabullerin kabulüdür, nitekim Mısır’dan Çıkış’ta yazıldığı üzere, Küçük Yüz’ün (Zeir Anpin) kabulü de bunun karşısında yer alır,

“Ve kabul edilmeleri için daima O’nun alnında olacaktır” ve saire.

Ve bu alna RTzVN, Ratzon, İrade Gücü denir, zira dört yüz yirmi dünya ile örtülü olan kafatasının ve tüm başın hâkimidir.

Ve o açığa çıktığında, İsrailoğullarının duaları yükselir.

“Ne zaman açığa çıkar?” Rabbi Şimon sessiz kaldı.

İkinci kez yeniden sordu, “Ne zaman?” Rabbi Şimon, oğlu Rabbi Eleazar’a, “Ne zaman açığa çıkar?” dedi.

Ona şöyle cevap verdi, “Şabat günü akşam duasının sunulduğu vakitte.”

Ona, “Hangi sebepten ötürü?” dedi. O da şöyle cevap verdi, “Zira o vakitte aşağıdaki hüküm Küçük Yüz (Zeir Anpin) vasıtasıyla tehdit eder, fakat Kabul olarak adlandırılan o alın açığa çıkar, işte o zaman gazap yatışır ve dua yükselir.

“Bu, Mezmurlar’da yazılı olan şeydir,

“Ve Kadim Günler’in rıza vakti burada anlaşılmalıdır, alnın örtüsünün kalkması da böyledir, ve Şabat günü akşam duasının sunuluşunda bu minval üzere tertip edilmiştir.”

Rabbi Şimon, oğlu Rabbi Eleazar ile konuştu ve dedi, Kutlu olasın ey oğlum, Kadim Günler katında, zira muhtaç olduğun o vakitte O’nun alnının rızasını buldun.

Bu aşağı âlemlerde ise, alın açığa çıktığında onda katıksız bir hayasızlık bulunur.

Bu, Yeremya’da yazılı olanın aynısıdır,

“Yine de sende hayasız bir kadının alnı vardı, utanmayı reddettin.”

Fakat bu alın açığa çıktığında, meyil ve rıza mükemmel bir surette hazır bulunur, O’nun huzurunda bütün gazap sükûnete erer ve bastırılır.

O rıza vakti esnasında bu alın açığa çıktığında, oradan hükümlerin dört yüz makamı ışıldar ve onun huzurunda her şey barışa kavuşur.

Bu, Daniel’de yazılı olanın aynısıdır,

“Mahkeme kuruldu”, yani yerinde dindi ve hüküm icra olunmadı.

Ve öğreti şudur, O kısımda hiçbir kıl bulunmaz, zira açıktır ve örtülü değildir.

Örtülüdür derim, hükmün icracıları bunu görür, yatışır ve hüküm icra olunmaz.

Öğreti şudur, Bu alın, yüce Aden’in ışık kaynaklarının iki yüz yetmiş bin nuruna doğru genişlemiştir.

Öğreti şudur, Aden’in içinde parıldayan bir Aden mevcuttur.

Açığa vurulmayan, gizlilik içinde saklı duran ve söylenmiş olduğu üzere yollara dağıtılmayan yüce Aden.

Aşağıdaki Aden ise kendi yollarına dağıtılmıştır, yani yollarının otuz iki yönüne.

Ve bu Aden kendi yoluna dağıtılmış olsa da, Küçük Yüz (Zeir Anpin) müstesna, hiç kimse tarafından bilinmez.

“Tanrı onun yolunu anlar ve onun yerini bilir.”

“Elohim onun yolunu anlar”, bu, Küçük Yüz’ün (Zeir Anpin) bildiği aşağıdaki Aden’dir.

“Ve O, onun yerini bilmiştir”, bu ise Kadim Günler’in bildiği, her şeyin en anlaşılmazı olan yüce Aden’dir.

112. Beyaz Baş’ın [NOT: Bu, Büyük Yüz gibi, ilk Sefira olan Keter’in bir unvanıdır] gözleri diğer bütün gözlerden farklıdır.

Gözün üzerinde göz kapağı yoktur, ne de üzerinde bir kaş bulunur.

113. Ne sebeple? Zira Mezmurlar’da şöyle yazılmıştır,

“İşte, İsrail’i koruyan ne uyuklar ne de uyur”, yani yüce İsrail’i.

Her şey merhametler vasıtasıyla iş gördüğünden ötürü, O’nun gözünün örtüsü yoktur, gözünün üzerinde kaşı da yoktur, öyleyse Beyaz Baş bunlara ne kadar az ihtiyaç duyar.

Dedi, “Bu neye benzer?” Ona cevap verdi,

“Gözleri için örtüleri, gözleri üzerinde kaşları olmayan, uyumayan ve göz için bir muhafazaya gereksinim duymayan denizdeki balıklara ve balinalara benzer.

“Kadim Olanlar’ın Kadimi bir muhafazaya ne kadar daha az ihtiyaç duyar, zira O mahlukatının çok fevkinde olarak her şeyi gözetir, her şey O’nun tarafından beslenir ve Kendisi asla uyumaz.

‘İşte, İsrail’i koruyan ne uyuklar ne de uyur’, yani yüce İsrail.

‘İşte, Rabbin gözü Kendisinden korkanların üzerindedir’ ve Zekeriya’da yazılmıştır,

‘Onlar bütün yeryüzünde bir ileri bir geri dolaşan Rabbin gözleridir.’

“Bu sözler arasında bir zıtlık yoktur, biri Küçük Yüz’e (Zeir Anpin), diğeri ise Büyük Yüz’e (Arikh Anpin) dairdir.

“Ve dahası, her ne kadar iki göz olsa da, tek bir göze dönüşürler.

“Bu, beyazlığında saftır ve öylesine beyazdır ki tüm beyazlığı ihtiva eder.

“İlk beyazlık parıldar, irtibat halindeki şeyle birleşmek gayesiyle yükselir ve alçalır.

“Öğreti şudur, O beyazlık ışınlarını fırlatır ve HYD, Hod (Görkem), YHDR, Vehedar (Celal) ve YChDVH, Vahedva (Sevinç) olarak adlandırılan üç nuru tutuşturur, onlar da sevinç ve yetkinlik içinde ışık yayarlar.

ve alçalır, ışınlarını fırlatır ve NTzCh, Netsah (Zafer), ChSD, Hesed (Merhamet) ve ThPARTh, Tiferet (Güzellik) olarak adlandırılan diğer üç nuru tutuşturur, onlar da yetkinlik ve sevinç içinde ışık yayarlar.

“Üçüncü beyazlık ışık saçar, parıldar, alçalır ve yükselir, beyni kuşatan kısımdan dışarı çıkar ve ışınlarını yedinci orta nura doğru fırlatır.

“Ve aşağıdaki beyne bir yol teşkil eder, aşağıya doğru bir yol açar ve böylece aşağıdaki bütün nurlar tutuşturulur.”

Rabbi Şimon şöyle dedi, Pek doğru söyledin ve Kadim Günler (Atik Yomin), ihtiyaç duyduğun vakitte bu gözü senin üzerine açacaktır.

Bir diğer öğreti de şöyledir, Beyazlık içinde beyazlık ve diğer tüm beyazlıkları içine alan beyazlık.

İlk beyazlık, sol yanda üç ışık halinde parıldar, yükselir ve alçalır; bir kimsenin bedenini en başta sahip olduğundan daha üstün, güzel kokulu merhemlerle meshetmesi gibi, o ışıklar da bu beyazlıkta ışır ve onunla yıkanır.

İkinci beyazlık, sağ yanda üç ışık halinde alçalır, yükselir ve parıldar; bir kimsenin en başta sahip olduğundan daha üstün, güzel kokulu merhemlerle yıkanması gibi, onlar da bu beyazlıkta ışır ve onunla yıkanır.

Üçüncü beyazlık parıldar, yükselir ve alçalır; beynin içsel beyazlığının ışığı dışarı çıkar ve lüzum hasıl olduğunda ışınlarını kara saça, başa ve başın beynine doğru fırlatır.

Ve geri kalan üç tacı, [NOT: Netsah, Hesed ve Tiferet; sırasıyla yedinci, dördüncü ve altıncı Sefirot'tur], açığa çıkması gerektiğinde ve her şeyden gizlenmiş olan En Kadim Olan’a hoş göründüğü takdirde nurlandırır.

Ve öğreti şudur, Bu göz asla kapanmaz; iki tanedirler ve tek bir göze dönüşürler.

Her şey sağdır, orada sol yoktur.

O ne uyur ne de uyuklar ve korunmaya ihtiyaç duymaz.

O, kendini müdafaa etmeye muhtaç olan biri değildir, zira her şeyi O müdafaa eder; her şey O’nun inayetiyle ayakta durur ve her şey O’nun gözünün bakışıyla varlık kazanır.

Öğreti şudur, Şayet o göz bir an olsun kapansaydı, hiçbir şey varlığını sürdüremezdi.

Bu sebeple ona açık göz, kutsal göz, fevkalade göz, İnayet gözü, ne uyuyan ne de uyuklayan göz, her şeyin koruyucusu olan göz, her şeyin bekası olan göz denir.

“Cömert göz”; sen bunu “mübarek göz” olarak değil, “o bereket ihsan eder” diye okumalısın, zira ona “cömert göz” denir ve her şey onun vasıtasıyla bereketlenir.

Ve öğreti şudur, Aşağıdaki gözde bir ışık yoktur ki kızıllık ve karalık içinde yıkansın; meğerki “cömert göz” tesmiye edilen yüce gözün o beyaz parlaklığı tarafından temaşa edilsin.

Ve bu yüce kutsal gözün ne vakit parıldayacağı ve aşağıdaki gözü ne vakit yıkayacağı; doğruların ve semavi mübareklerin o Hikmette [Hokma] ne vakit temaşa edileceği hiçbir insanoğluna malum değildir.

Göz göze görecekler; Ne vakit? “Rab Siyon’u tekrar getirdiğinde.” Keza yazılmıştır, “Senin, ey Dört Harfli İsim (Tetragrammaton), göz göze görüldüğün.”

Ve eğer cömert yüce göz aşağıya bakıp aşağıdaki gözü yıkamasaydı, kâinat tek bir an bile var olamazdı.

“Sifra di-Tseniuta (Gizlenmiş Sır Kitabı)” içindeki öğreti şöyledir, En yüce ihtişam aşağıya doğru ışıldadığında inayet aşağıdaki gözden doğar ve o en yüce ihtişam aşağıdakinin içine girer; zira her şey onun vasıtasıyla aydınlanır.

“Ey Dört Harfli İsim! Senin göz göze görüldüğün.” Keza yazılmıştır, “İşte, Rabbin gözü Kendisinden korkanların üzerindedir.” Ve yazılmıştır, “Bütün dünyada gidip gelen Rabbin gözleri.”

“Rabbin gözü Kendisinden korkanların üzerindedir,” şayet onlar doğru yoldaysalar.

Bilakis, “Rabbin gözleri gidip gelir” dendiğinde, bu aşağıda olan gözdür.

Öğreti şudur, Yusuf ne sebeple böylesine layık oldu da kem göz ona hükmedemedi? Zira o, yüce ve müşfik göz tarafından temaşa edilmeye layık görülmüştü.

“Yusuf meyveli bir daldır; Ayin’in [NOT: Ayin kelimesi göz manasına gelir] üzerindeki meyveli bir daldır.” Neden “Ayin’in üzerindeki meyveli bir daldır”? Sanki “onu temaşa eden o göz sebebiyle” denmek istenircesine.

“Cömert göz bereketlenecektir.” Neden? Zira ekmeğini yoksula verir.

Neden tekil olarak zikredilmiştir? Gel ve gör.

Aşağıda bulunan gözlerde bir sağ göz ve bir sol göz vardır ve bunlar iki farklı renktedir.

Fakat bu mertebede sol göz yoktur, her ikisi de tek bir yolda yükselir ve hepsi sağdır.

İşte bu sebepten iki göz değil, tek bir göz zikredilir.

Ve öğreti şudur, Müşahede gözü olan bu göz daima açıktır, daima tebessüm eder, daima sevinçlidir.

Aşağıdakiler öyle değildir; onların kendilerinde kızıllık, karalık ve beyazlık vardır, bunlar üç renktir; ve bu gözlerin üzerinde bir muhafaza olarak göz kapakları bulunduğundan daima açık değillerdir.

Ve bu hususta yazılmıştır, Açıldıklarında, kimileri için hayra, kimileri için de şerre açılırlar.

Vay haline o kimsenin ki göz onun üzerine açıldığında kızıllıkla karışmıştır ve o gözün üzerinde yayılan kızıllık ona görünür.

Lakin Kadim Günler mübarektir; o beyazlığın beyaz parlaklığına hükmeder, zira o beyazlık öyle bir mahiyettedir ki bütün beyazlıkları içinde barındırır.

O bütün beyazlıkların parlaklığının nurlandırdığı kimsenin nasibi de ne mübarektir.

Ve muhakkak ki bu hususta yazılmıştır, “İyi göz bereketlenecektir.” Ve yazılmıştır, “Ey Yakup evi, hazır olun ve Dört Harfli İsim'in nurunda yürüyelim!”

Öğreti şudur, Bütün bu haller müstesna olmak üzere, Kadim Olan’ın ismi her şeyden gizlenmiştir ve Küçük Yüz’ün (Zeir Anpin) İbrahim’e yemin ettiği tek bir yer hariç, Şeriat’ta zikredilmez.

“Kendi üzerime ant içtim, der Dört Harfli İsim.” Bilinsin ki bu, Küçük Yüz hakkında söylenmiştir.

Keza yazılmıştır, “İsrail seninle bereket bulacaktır.” Yani yüce İsrail ile.

"Yüceliğimi onda göstereceğim İsrail." Bu pasajlarda Kadim Günler (Atik Yomin) İsrail olarak adlandırılır.

Fakat Kadim Günler'in Kendi adıyla anıldığını da belirtmiştik, yine de hem bu beyan hem de diğeri doğrudur.

Gelenek böyledir, şöyle yazılmıştır, Danyal,

"Ben baktım, tahtlar devrilinceye ve Kadim Günler oturuncaya dek."

"Tahtlar devrildi." Bu nedir?

Rabbi Yehuda'ya hitap etti ve dedi, "Yerinde ayağa kalk ve bu tahtları açıkla."

Rabbi Yehuda cevap verdi, "Şöyle yazılmıştır, 'O'nun tahtı alev alev ateştendir' ve Kadim Günler bu taht üzerine oturdu."

Çünkü gelenek böyledir, Şayet Kadim Günler o tahtta oturmasaydı, evren o tahtın huzurunda artık varlığını sürdüremezdi.

"Kadim Günler o taht üzerine oturduğunda, taht O'na tabi olur.

Zira onun üzerinde oturan, ona hükmeder.

"Fakat O, o tahttan ayrılıp başka bir tahta oturduğu vakit, ilk taht altüst edilir, ta ki üzerinde yalnızca oturmaya kadir olan Kadim Olan'dan gayrısı ona hükmetmesin."

Rabbi Şimon, Rabbi Yehuda'ya hitap etti ve dedi, "Yolun senin için takdir edilsin ve Kadim Günler tarafından sana gösterilsin!"

Ve gel, gör, işte, Yeşaya'da şöyle yazılmıştır,

"Ben, Dört Harfli İsim (Tetragrammaton), ilkim ve sonuncularlayım."

Bütün şeyler HVA'dır, O Kendisidir ve O Kendi Zatıyla her yönden gizlenmiştir.

Ve gel, gör! Kadim Olan ile Küçük Yüz (Zeir Anpin) arasındaki fark nedir? O, bu burun deliklerine hükmeder, bunlardan biri hayattır, diğeri ise hayatın hayatıdır.

Bu burun, kudretli bir dehliz gibidir ki O'nun Ruhu oradan Küçük Yüz (Zeir Anpin) üzerine fışkırır ve ona Verici derler.

Ve durum şöyledir, Ruh iner ve tekrar Ruh buradan o burun delikleri arasından ilerler.

Biri o Ruh'tur, Küçük Yüz'e (Zeir Anpin) doğru çıkar, ta ki O, Aden Bahçesi'nde uyandırılsın.

Diğeri ise Hayat Ruhu'dur ki O'nun vasıtasıyla zaman içinde Davud'un oğulları Hikmeti bilmeyi umarlar.

Ve o dehlizden Ruh yükselir, gizli beyinden çıkar ve nihayetinde Mesih Kral'ın üzerine yerleşir.

Dört Harfli İsim'in (Tetragrammaton) Ruhu, Hikmet ve Anlayış Ruhu, Öğüt ve Kudret Ruhu, Bilgi ve Dört Harfli İsim'in (Tetragrammaton) Korkusu Ruhu O'nun üzerinde dinlenecektir.

Fakat Ruh'un bir olduğunu zaten söylemiştik, öyleyse neden diğer üçü ona eklenmiştir? Kalk, Rabbi Yosi, yerinde doğrul.

Rabbi Yosi ayağa kalktı ve dedi, "Mesih Kral'ın günlerinde, kimse diğerine 'Bana bu Hikmeti öğret' demeyecektir."

"Artık hiç kimse komşusuna öğretmeyecektir, çünkü en küçüğünden en büyüğüne kadar hepsi Beni bilecektir."

"Ve o vakitte Kadim Günler, her şeyin en gizlisi olan beyninden çıkan Ruhunu uyandıracaktır.

"Ve o ortaya çıktığında, tüm alt ruhlar O'nunla birlikte uyanır.

"Ve onlar kimdir? Onlar Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) kutsal taçlarıdır.

"Ve verilen altı başka ruh daha vardır.

Onlar haklarında şöyle yazılmış olanlardır, 'Hikmet ve Anlayış Ruhu, Öğüt ve Kudret Ruhu, Bilgi ve Rab Korkusu Ruhu.'

"Çünkü gelenek böyledir, yazılmıştır,

'Ve Süleyman, Davud'un tahtına oturdu.' Ayrıca I. Krallar'da yazılmıştır,

"Ve Mesih Kral bu yedi basamak üzerinde oturacaktır.

Bunlar o altısıdır ve onların üzerinde olan Kadim Günler'in Ruhu yedincisidir.

"Tıpkı denildiği gibi, 'Diğer üçünü kavrayan üç ruh vardır.' "

"Rab şöyle der, 'Dört rüzgardan gel, ey Ruh!' Fakat dünyanın dört rüzgarının bununla ne ilgisi vardır?

Buna rağmen, dört rüzgar uyanır, yani o üçü ve Gizlenmiş Kadim Olan'ın Ruhu, böylece dört tane olurlar.

Ve mesele böyledir, zira o bir tanesi var edildiğinde, kendi içlerinde diğer üçünü kavrayan diğer üçü de onunla birlikte var edilir.

Fakat O Kutsal ve Mübarek Olan'ın iradesi, Kendi içinde tüm diğerlerini barındıran o tek Ruh'u var etmektir.

"Dört ruhtan gel, ey Ruh!" Şöyle yazılmamıştır, "Ey dört ruh, gelin!" bilakis "Dört ruhtan gel!"

Ve Mesih Kral'ın günlerinde birinin diğerine öğretmesine gerek kalmayacaktır, zira Kendi içinde tüm ruhları barındıran o tek Ruh, tüm Hikmeti, Anlayışı, Öğüdü, Kudreti bilir ve İlim ile Rab Korkusu'nun Ruhudur, çünkü O, tüm ruhları ihata eden Ruh'tur.

Bu sebeple "Dört ruhtan" diye yazılmıştır, bunlar az önce bahsettiğimiz yedi basamakta içerilen o dört ruhtur.

Ve gelenek şöyledir, Her şey, gizlenmiş beyinden burun deliklerinin dehlizine doğru çıkan Kadimlerin Kadimi'nin bu Ruhunda toplanmıştır.

Ve gel, gör! Büyük Yüz'ün (Arikh Anpin) burnu ile Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) burnu arasındaki fark nerededir?

Kadim Günler'in burnu her cüzünde hayattır.

Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) burnuna dair Mezmurlar'da şöyle yazılmıştır,

"Burnundan duman yükseldi ve ağzından çıkan ateş yiyip bitirdi."

Burun deliklerinden bir duman yükselir ve o dumandan bir ateş alevlenir.

O duman yükseldiğinde, ardından ne gelir? Korlar onunla tutuşur.

Bu "onunla" ifadesinin manası nedir? O dumanla, o burundan, o ateşten.

Gelenek şöyledir, Yaşlı Rav Hamnuna duasını sunmak istediğinde şöyle derdi, "Burun deliklerinin Rabbine dua ederim, burun deliklerinin Rabbine yönelir yakarışım."

Ve Yeşaya'da yazılmış olan da budur,

"Övgümde (yani burnumda), senin için burun deliklerimi dizginleyeceğim." Burada zikredilen kelam, Kadim Günler hakkındadır.

Öylesine engindir ki, hepsi Küçük Yüz'e (Zeir Anpin) tutunan üç yüz yetmiş beş alem onunla ayakta durur.

Bu, burnun şekillenişine dair övgüdür.

Bu ve Kadim Günler'in bütün suretleri görünür ve görünmez; efendilerin efendileri, yani dindar kimseler tarafından görünürler ve bunların dışındakiler tarafından görünmezler.

Rabbi Şimeon sözlerine başlayıp şöyle dedi, Her şeyin gizlenmiş olanı, Mukaddes Kadim Olan'ın o en celalli yüce sakalına elini uzatanın vay haline.

Bu, o sakalın övgüsüdür; sakal

ki bütün düzenlenişlerinde gizlenmiş ve en kıymetlidir; ne üsttekilerin ne de alttakilerin bildiği sakaldır [NOT: Çünkü o, Gizlenmiş Kadim Olan'ın, Büyük Yüz'ün (Arikh Anpin) sakalıdır]; her övgünün övgüsü olan sakaldır; ne bir insanın, ne bir nebinin, ne de bir azizin ona bakabilmek için yaklaşabildiği sakaldır.

Kılları göğse kadar sarkan, kar gibi beyaz sakal; ziynetlerin ziyneti, gizlenmişlerin en gizlisi, bütün hakikatlerin hakikati.

"Sifra di-Tseniuta (Gizlenmiş Sır Kitabı)" içinde şöyle denmiştir, Bütün hakikatlerin hakikati olan o sakal, kulakların bulunduğu mevkiden çıkar ve Mukaddes Olan'ın ağzının etrafından aşağı doğru iner; bol rayiha mevkileri olarak adlandırdığı yanakları örterek aşağı iner ve yukarı çıkar; bir ziynet ile beyazdır; dengeli bir kudretin muvazenesi içinde aşağı iner ve göğsün tam ortasına kadar bir örtü teşkil eder.

İşte bu, içinden en kıymetli ihtişam merhemini saçan on üç pınarın aşağıya doğru aktığı, hakiki ve kamil ziynet sakalıdır.

İlk tertipte yukarıdan gelen kıllar tasnif edilir ve bu tertip, O'nun başındaki saçların kulaklarının üzerinde kalan kısmından başlar; kulak deliklerinin önünden en mükemmel denge içinde, ta ağzın köşesine kadar tek bir örgü halinde iner.

İkinci tertipte ağzın köşesindeki kıllar tasnif edilir ve bunlar tastamam eşitlenmiş bir nizam içinde ağzın diğer köşesine kadar yükselir.

Üçüncü tertip, burun deliklerinin tam ortasındandır; bu iki deliğin altından belirli bir yol çıkar ve bu yolda kıl bulunmaz; fakat bu yolun her iki yanında ve sınırlarında kıllar daha gürdür ve mükemmel bir nizam içindedir.

Dördüncü tertip altında tasnif edilen kıllar, bir köşeden diğer köşeye kadar, mükemmel bir intizamla ağzın altından aşağıya iner.

Ağzın altından, yukarıdaki yolun bulunduğu sahadan bir diğer yol çıkar ve bu iki yol O'nun ağzının üzerine hem bu taraftan hem de şu taraftan nakşolunmuştur.

Altıncı tertipte tasnif edilen kıllar, aşağıdan yukarıya, ağzın köşesine doğru çıkar ve ağzın üst köşesine varıncaya dek bol rayiha mevkilerini örter; kıl, açıklığın köşesinden ve ağzın altından enlemesine aşağıya doğru iner.

Yedinci tertipte kıl nihayete erer ve bol rayiha mevkilerinde, görünüşü latif ve sevinç bahşeden iki elma müşahede edilir; çünkü evren bu görünüşle muhafaza edilir.

"Kralın yüzünün nurunda hayat vardır."

Sekizinci tertipte, sakalın etrafından belirli bir saç örgüsü çıkar ve kıllar göğse kadar dengeli bir biçimde sarkar.

Dokuzuncu tertipte, sakalın kılları dengede sarkan o kıllarla birbirine örülür ve karışır; hiçbiri diğerine üstün gelmeyecek surette aynen böyle sarkarlar.

Onuncu tertipte kıllar, sakalın altından aşağı doğru iner ve sakalın altındaki boğazı örter.

On birinci tertip, hiçbir kılın diğer kıllara üstün gelmemesidir ve bunlar mükemmel bir nispet dahilinde yeniden tanzim edilmiştir.

On ikinci tertip, kılların ağzın üzerine sarkmaması, ağzın her bir cüzünün açıkta kalması ve onu kuşatan kılların latif olmasıdır.

On üçüncü tertip, kılların sakalın altında hem bu yanda hem şu yanda aşağıya sarkması, göğse kadar latif bir ziynetle bir örtü vücuda getirmesidir.

Bütün çehreden ve rayiha mevkilerinden, alemin hayatını meydana getiren o latif beyaz elmalardan gayrısı görünmez; onlar Küçük Yüz (Zeir Anpin) üzerine neşe saçar.

İşte bu on üç tertip vasıtasıyla aşağıya akarlar ve kıymetli yağın on üç pınarı fışkırır; bütün o aşağı mertebedekilerin içinden aşağıya doğru akarlar ve onlar bu yağ ile parıldar, bu yağ ile meshedilirler.

Kadimlerin Kadimi'nin, cümle varlığın en gizlisinin ziynet sakalı, on üç tertip halinde şekillendirilmiştir.

Çehresindeki iki latif elmadan Büyük Yüz'ün (Arikh Anpin) yüzü nurlanır;

ve aşağıda beyaz ve pembe her ne bulunursa [NOT: Yani aşağı Sefirot, üst sudurların vasıflarını aksettirir ve bunlardan pay alır], bu nurdan parıldar ve ışıltı saçar.

Bu on üç tertip sakalda mevcuttur.

İnsan da, sakalının tertiplerine uygun düşen saflığı nispetinde hakiki sayılır; zira uykusunda sakalını gören kimse, hakikate ziyadesiyle iştiyak duymaktadır.

"Sifra di-Tseniuta (Gizlenmiş Sır Kitabı)" içinde talim ettiğimiz üzere, o muhterem sakaldan sarkan bu on üç tertibe göre alemde belirli tertipler mevcuttur ve bunlar on üç merhamet kapısına doğru açılırlar.

Yemin ederken elini uzatan kimse de,

eğer sakalın on üç tertibi üzerine yemin ederse aynını yapmış olur; bunlar Büyük Yüz'dedir (Arikh Anpin).

Küçük Yüz'de (Zeir Anpin) kaç tanedir? Rabbi İshak'a şöyle dedi, "Yerinde ayağa kalk ve Mukaddes Kral'ın sakalını, cüzlerinin tertibine uygun olarak vasfet."

Rabbi İshak ayağa kalktı; söze başlayıp Mika 7. bölümü zikretti.

"Rivayetle öğrendik ki, burada on üç kısım görülmektedir ve bunların hepsi, Kadimlerin Kadimi'nin mukaddes sakalının cüzlerinden, nefis yağın on üç pınarından neşet eder.

Rivayet odur ki, Sakalın bu tertibi ziyadesiyle sırlı bir şeydir.

Sakal ile elbette sembolik olarak, bir insanın yaşamı boyunca etrafını kuşattığı iyi veya kötü amellerin atmosferi kastedilmektedir.

Sakalın rüyada görülmesine dair husus için, "Sifra di-Tseniuta (Gizlenmiş Sır Kitabı)" bölümüne bakınız.

On üç sayısı, Gematria yoluyla AChD, Ehad (Birlik) sözcüğünün sayısal değeridir.

Gizlidir, fakat yine de gizli değildir, tanziminde örtülüdür, fakat örtülü değildir, bilinir, fakat yine de bilinmezdir.

Öğrendik ki, münferit bukleler ve münferit teller birbirine asla yapışmaz ve sakalın telleri, başın saçlarının tanziminden neşet eder.

Şayet başın tüm saçları ile yüce ve muhterem sakalın telleri tek bir muvazeneyle dengelenmişse, neden bazıları uzun, diğerleri ise o kadar uzun değildir?

"Neden sakalın telleri aynı uzunluk nispetinde sabit değildir? Bunlar aynı zamanda serttir, başın üzerindekiler ise sert değil, yumuşaktır.

"Bu sebeple denmiştir ki, Büyük Yüz (Arikh Anpin) katında tüm teller baştan ve sakaldan eşit şekilde iner, zira başın saçı, bir beyinden diğerine vuku bulan o akış vasıtasıyla Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) başına erişebilsin diye omuzlara kadar uzatılmıştır.

"Ve sert olmadıkları için, yumuşak olmaları da zaruridir.*

Hikmet, İbranicede çoğul olarak Hokmot, dışarıda feryat eder ve ayetin nihayetinde şöyle yazılıdır, O, tekil olarak, sesini sokaklarda yükseltir. Bu metinde ne başlangıç son ile ne de son başlangıç ile uyuşmaktadır.

"Bu sebeple denmiştir ki, Hikmet, Büyük Yüz'ün (Arikh Anpin) gizli beyninden Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) beynine o daha uzun teller vasıtasıyla geçtiğinde dışarıda feryat eder ve böylece adeta haricen bu iki beyin birbirine raptedilir ve bu suretle tek bir beyin haline gelir.

"Zira yüce beynin muhafazası olmaksızın, aşağıdaki beynin bekası kabil değildir.

Biri değilse, diğeri olmak mecburiyetindedir.

"Ve bu akış birinden diğerine intikal ettiğinde, 'Sesini yükseltir' diye yazılan ifade vuku bulur, yani tekil olarak.

"Ve Hikmet, o uzun teller vasıtasıyla beyinden beyne geçtiği cihetle, bu tellerin sert olmadığı görülür.

"Neden böyledir? Zira sert olsalardı, Hikmet onlar vasıtasıyla beyne sevk edilemezdi.

"Zira Hikmet, katı ve öfkeli olan insandan neşet etmez, nitekim Vaiz kitabında şöyle yazılmıştır,

'Hikmet ehlinin sözleri sükûnet içinde işitilir.'

"Ve buradan öğrenmekteyiz ki, saçları sert olan kimsede hikmet ikamet etmez.*

"Fakat bunlar uzundur, diğerleri ise yumuşaktır, ta ki hepsine inayet getirebilsinler.

"Nasıl hepsine? Beyin ile irtibatlı olan sırt omuriliğinin iliğine duhûl edebilsin diye.

"Ve başın saçı sakalın telleri üzerine sarkmaz, zira başın saçı aşağı sarkar, kulakların arkasına doğru çekilir ve sakalın üstüne düşmez, zira bunları diğerleriyle karıştırmak icap etmez, hepsi kendi yollarında ayrılmıştır.

Gerek başın gerekse sakalın tüm telleri kar gibi beyazdır.

Sakaldakilerin hepsi serttir.

Neden? Zira Kadimler Kadimi'nden neşet eden on üç ölçüyü sarsılmaz biçimde tayin edebilsinler diye bu suretle sert kılınmışlardır.

"Ve bu ölçüler kulakların önünden bidayet bulur.

* Yani, sembolik manasıyla, "kalbi katılaşmış olanda."

+ Daha evvel bunun Tanrısallığın (thearkhia) birliğine matuf olduğunu belirtmiştim, AChD, Ehad, Bir, ki bu Gematria uyarınca 13 sayısını verir.

"Ve bu ölçüler, birbirleriyle karışmasınlar diye muayyen hudutlar dahiline alınmıştır.

(Diğerleri bu kısmı şöyle okur, Zira bunlar alttakilere tebliğ edilir.

Teller kulakların önünden başlar, çünkü ayrılmışlardır ve diğerleriyle karışmamalıdırlar, vb.)

"Fakat bu ölçülere mümasil başka kutsal metinlerin verilmediğini söylersen, hataya düşersin.

Zira gelenek şöyledir, En Mukaddes Kadim Olan'ın merhametinin on üç ölçüsü, Mika kitabındaki şu kısımlarla sembolize edilir,

'Ve itaatsizliği bağışlar', üçüncüsü.

'Kendi mirasının bakiyesinden', dördüncüsü.

'Öfkesini ebediyen tutmaz', beşincisi.

'Zira merhametten hoşnut olur', altıncısı.

'Fesatlarımızı ayaklar altına alacaktır', sekizincisi.

'Ve onların bütün günahlarını denizin derinliklerine atacaksın', dokuzuncusu.

'Atalarımıza ant içtiğin veçhile', on ikincisi.

'Eski günlerden beri', on üçüncüsü.

"Şeriatta, Mısır'dan Çıkış bahsinde bunlara tekabül eden kısımlar mevcuttur.

"Ve şayet 'Musa o azametli kelimeleri neden telaffuz etmedi?' diye soracak olursan,* sana şöyle cevap verilecektir, 'Musa'nın hükmün cari olduğu yer haricinde ifa edeceği bir vazifesi yoktur ve hükmün cari olduğu yerde bu veçhile konuşmak icap etmez.'*

* Zahiren kastedilen şudur ki, metindeki kelimelerin de delalet ettiği üzere, Dört Harfli İsim'in (Tetragrammaton) unvanlarını yüksek sesle ilan eden Musa değil, Rab idi.

"Ve Musa, yalnızca İsrailoğullarının günah işlediği ve hükmün muallakta olduğu o vakitte konuştu, bu yüzden Musa yalnızca hükmün cari olduğu yerde kelam etti.

"Fakat bir diğer mahalde peygamber, Günlerin Kadimi'ne yönelik tesbih nizamını tesis etmiştir.

"Ve yüce mukaddes sakalın nice örtülerle gizlenmiş olan bu on üç sureti, hükümlerin tüm katı fermanlarını bastırmak ve teskin etmek hususunda pek kudretlidir.

"O en sırlı, mukaddes semavi sakala geri dönüp bakan hangi insan vardır ki, onun huzurunda dehşete düşmesin?

"Zira tüm teller tanzimlerinde sert ve berk vaziyettedir.

"Lakin 'Öyle olsalar ne çıkar?

Muhakkak ki aşağıdaki teller siyahtır, bunlar neden onlar gibi değildir?' dersen,

"Yine de gelenek şöyledir, Neşideler Neşidesi'nde yazılmıştır,

İLK KISMA DAİR

"Zülüfleri gür ve kuzgun gibi siyahtır."

"Başının saçı saf yün gibidir."

Burada bir çelişki yoktur, zira biri yüce sakal hakkında, diğeri ise aşağı sakal hakkında söylenmiştir.

Ayrıca, yasa İsrailoğullarına verildiğinde beyaz ateş üzerine siyah ateşle yazılmıştı.

Meselelerin temeli dahi o saçlardan neşet eder, çünkü onlar yüce beyinden çıkıp aşağıdaki beyne doğru uzanırlar.

Ayrıca bunlar sakalın fevkindedir.

Bu sebeple sakal müstakildir ve onun bütün suretleri birbirinden ayrılmış halde bulunur, öyle ki sakal tek başınadır ve saçları da keza müstakildir.

VE EVVELÂ, ONUN BİRİNCİ KISMINA DAİR.

Birinci tertip, saçın hemen başladığı yerde başlayan tertiptir.

Ayrıca öğrendik ki, kellesinin beyninden veya kalbinden fiilen çıkmayan hiçbir sakal parçası yoktur.

Lakin bu kısımda, sakalın bu birinci kısmı diğerlerinden ayrı addolunmaz.

Zira bu fasılda yalnızca, saçın başlangıcından aşağı inen bu birinci suret nazara alınacaktır ve bu suret, doğrudan beyinden yükselmesi hasebiyle sakalın diğer kısımlarında bütünüyle bulunmayan bir hususiyete sahiptir.

Ve bu, mezkûr sakaldan tamamen ayrı tutulmalıdır, yani başın varlığından oluşan, tertemiz bir mühürle, tüm mühürleri ihtiva eden bir mühürle mühürlenmiş bin âlemdir.

Kulakların önünden aşağı inen saç tutamının uzunluğu, sakalın uzunluğuna denk değildir.

Lakin o saçlar döküldüklerinde uzar ve aşağı sarkar.

Ve birinci tertibin başlangıcı, ağzın başlangıcına kadar uzanan otuz bir eşit zülüften müteşekkildir.

Ayrıca her zülüfte üç yüz doksan saç teli bulunur.

Sakalın birinci tertibinde yer alan bu otuz bir eşit zülüf, aşağıdakileri AL, El (Kudretli Olan) sayısınca tanzim edebilmek adına güçlü kılınmıştır.

Nedir bu AL, El, Kudretli ve Güçlü Olan.

Ve bu tekil zülüfler arasında otuz bir hâkim âlem paylaştırılmıştır, ta ki ne o yana ne bu yana hatalı bir şekilde uzanmasınlar.

Ve bu âlemlerin her birinden, arzuların ve büyük hazların bin âlemine doğru bir taksimat yapılır.

Ve bunların tümü, kudreti temsil eden sakalın başlangıcında gizlenmiştir, o AL isminin içinde mündemiçtir.

Bununla birlikte AL bizzat merhametlere meyleder, zira Kadim Günler O'nda yumuşatılmış, dâhil edilmiş ve genişletilmiştir.

Neden ağza kadar uzanır, Çünkü şöyle yazılmıştır, Danyal, 7:9, "Hüküm kuruldu ve kitaplar açıldı."

Nedir bu, "Ve hüküm kuruldu."

Hüküm, hâkimiyet kuramasın diye o makamda tesis edilmiştir.

"Harika, Öğütçü, Kudretli Tanrı", yani AL, El, öylesine biri ki aynı zamanda kudretlidir, lakin Kadim Günler'in mukaddes sakalı vasıtasıyla hilm sahibi kılınmıştır.

Ve Mika 7:18'de "Senin gibi AL, El kimdir?" diye yazılan yerde bir Giz (Arcanum) saklıdır. Bu, Kadim Günler hasebiyle, mukaddes yüce sakalın teşekkülü suretinde söylenmiştir.

Birinci tertipten neşet eden birinci âlem, bin kere binlerce kalkan taşıyıcısına hükmeder, onların içinde iner ve yükselir, onlar büyük bir mühür altında bu âlem vasıtasıyla idrak olunur.

O tertipten çıkan ikinci âlem, omurganın boynunu tanzim etmek maksadıyla kendisiyle irtibatlandırılan ve feryatların efendileri olan elli yedi bin muhafıza hükmeder, onların içinde iner ve yükselir.

O düzenden sadır olan üçüncü âlem, demircinin kıskacıyla tutulan maden misali kendisi tarafından ayakta tutulan altmış dokuz bin keder müsebbibine hükmeder, onların içinde iner ve yükselir.

Ve bu teşekkül vasıtasıyla onların hepsi boyun eğer ve büyük denizde [NOT: Bina sefirası kastedilmektedir] tatlılaşan gözyaşlarının acılığında teskin edilir.

Kutsal, mümtaz ve muhterem sakalın bu teşekkülünü görüp de bundan ötürü hayâ ve dehşetle sarsılmayan kim vardır,

O Kadim Olan'dan aşağı sarkan bu saç lülelerinin sırrını kim kavrayabilir,

O, taçların tacı üzerine yerleşmiştir, ki bunlar bütün taçların taçlarıdır ve diğer taçların içinde kavranamayan taçlardır, zira diğer taçlar gibi olmayan taçlardan bahsetmekteyim, çünkü aşağıdaki taçlar onlar tarafından ihata edilmiştir.

Ve bu sebeple, aşağıdaki suretlerin bağlandığı bu teşekküllerde o suretler tanzim edilmiştir, bunlar, O'nun tarafından takdis edilmeye muhtaç olan ve bereket dileyen Kimse'nin bizzat tanzim olunduğu tertiplerdir.

Zira tertipler bunların suretine büründüğü her defasında, onların altında bereketler bulunur, ve O, O Olandır.

Bütün şeyler bu tertiplere dahil kılınmıştır, her şey, Kadir Olan Kral’ın, Kadim Olan’ın, cümle varlığın en gizlisinin bu tertiplerini kabul edebilmek adına kendini yukarı doğru yükseltir.

Ve bunların tümü Kral’ın, Kadim Olan’ın bu tanzimleri vesilesiyle itidale kavuşturulur.

Öğrenmiş bulunuyoruz ki, Kadimlerin Kadimi, Kutsalların Kutsalı bu suretlerde tertip olunmamış bulunsaydı, ne ulvî olanlar ne de süflî olanlar varlık sahasına çıkabilirdi ve bütün şeyler hiç var olmamış gibi kalırdı.

Hatta on üç süflî dereceye varıncaya dek böyledir, ne vakit ki bu on üç mertebe zuhur eder, işte o vakit parıldarlar.

Bu 310. kısmın hakiki manasını kavramak için okuyucunun, taçlar ile sembolize edilen Sefirot’a atıfta bulunan Giriş bölümünü dikkatle incelemiş olması iktiza eder.

Bu minvalde “taçların tacı”, ilk Sefira ve Kadim Olan Keter’dir, cümle taçların taçları ilk üç Sefirot olacaktır ve süflî olanlar ise daha aşağıdaki Sefirot ile bunlara bağlı bulunan diğer suretlerdir, bunlar da tamamıyla kabalistik bir eser olan ve kabalistik anahtarlar olmaksızın idrak edilemeyen Vahiy kitabındaki yirmi dört ihtiyarın taçlarıyla sembolize edilmiştir.

Bu kısım, Büyük Yüz (Arikh Anpin)’ün kendi haşmetini Küçük Yüz (Zeir Anpin) üzerine akıttığı ve böylece Küçük Yüz’ün bu yansıyan nûr ile parıldadığı beyanına işaret eder.

Ve bunların hepsi on üç sayısında bulunur.

Bundan ötürü Kral’ın, Kadim Olan’ın sakalı cümle varlık arasında en muhterem olanıdır, bütünüyle hem gizli hem de en yücedir.

Ve her şeyden evvel en yüce ve dahi gizli kılındığından ötürü, şeriatte onun hakkında hiçbir yerde zikir geçmez ve o zuhur etmez.

Lakin zuhur eden sakal hangisidir, Büyük Başkâhin’in sakalıdır ve o sakaldan süflî başkâhinin süflî sakalına doğru feyiz nâzil olur.

Başkâhinin sakalı nasıl tertip edilmiştir,

Başkâhinin sakalı sekiz surette tertip edilmiştir. Zira mesh yağı sakalına nâzil olduğunda, başkâhinin aynı şekilde sekiz kisvesi mevcuttur.

Tıpkı baş üzerindeki o kıymetli yağın sakala, Harun’un sakalına, sıfatlarının nispetince aşağıya doğru dökülmesi gibi.

Peki bu bize nereden malumdur, Zira aynı yerde, “Kardeşlerin dahi kemâl-i müsavat üzere bir arada meskûn olması ne hoştur” diye yazılmıştır. Buradaki “dahi” kelimesi süflî başkâhinin delaletini tekit eder.

Görülmektedir ki, süflî başkâhin başkâhinlik vazifesini nasıl icra ediyorsa, tabiri caizse, yukarıdaki Yüce Başkâhin de kendi yüce kâhinliğini aynı veçhile icra eder.

Cümle varlığın en gizlisi olan Kadim Olan’ın sakalının ilk tanzimi işte budur.

Rabbi Şimon ona dedi ki, “Ey Rabbi İshak, sakal suretinin tezyinatı altında bulunman ve

Büyük Başkâhin, yeryüzündeki başkâhin ile sembolize edilen sod, yani Küçük Yüz’dür.

Günlerin Kadimi’nin, Kadimlerin Kadimi’nin veçhinin nûrunu kabul etmen senin en tabii hakkındır.

Kısmetin mübarektir ve gelecek âlemde seninle olan nasibim dahi mübarek kılınsın.”

BÜYÜK YÜZ (ARİKH ANPİN)’ÜN SAKALININ İKİNCİ KISMINA DAİR

“Ayağa kalk, Rabbi Hizkiya, makamında dikil ve mukaddes sakalın bu cüzünün kadrü kıymetini beyan eyle.”

Rabbi Hizkiya ayağa kalktı, kelamına başlayarak Neşideler Neşidesi’nden şu ayeti zikretti,

“Ben sevgilime aidim, onun arzusu da banadır.”

“Burada ‘Ben sevgilime aidim’ ve ‘onun arzusu banadır’ ifadeleriyle nazar-ı dikkate alınan kimdir,

Teemmül eyledim ve işte, semavi nûrların en âlâsını müşahede ettim.

O nûr parıldadı ve üç yüz yirmi beş cihetten yukarıya yükseldi.

Ve o nûr dâhilinde muayyen bir karanlık yıkandı, tıpkı bir adamın, ayrılmış suları yukarıdaki kısımdan her bir cihetine doğru etrafında akan derin bir nehirde yıkanması gibi.

Ve o nûr, derindeki yüce denizin sahiline doğru yükselir, zira bütün hayırlı menfezler ve mertebeler o menfezde fâş edilir.

Müşahede ettiğim bu halin manasının ne olabileceğini onlara sual eyledim ve söze başlayarak

Gizlenmiş Sır Kitabı’nda “deniz” olarak tavsif edilen üçüncü Sefira Bina. Bu, Tetragrammaton’daki ilk H, yani He harfine tekabül eder.

Dedi ki, “Bu, ikinci tertiptir” ve yerine oturdu.

Rabbi Şimon dedi ki, Âlem nasıl da bir araya getirilmiş, itidale kavuşturulmuştur.

Kadimlerin Kadimi katında mübarek olasın, Rabbi Hizkiya.

Rabbi Şimon dedi ki, Bu mukaddes mührün tahtına dahil olan cümle envâr bir araya toplanmıştır.

Şahadet ederim ki, en yüce iktidarlardan süzülen en yüksek semalar ve ulvîlerden gelen en yüksek mukaddes arz üzerimdedir, zira Musa’nın Sina Dağı’na ikinci kez çıktığı o vakitten bu yana hiçbir insanın görmediği şeyi şu an müşahede edebiliyorum.

Çünkü veçhimin, âlemin şifası uğruna tulû etmek üzere olan güneşin şiddetli haşmeti gibi parıldadığını görüyorum.

“Fakat ismi hürmetine haşyet duyan sizler için adalet güneşi doğacak ve kanatlarında şifa bulunacaktır.”

“Ve Musa yüzünün derisinin parıldadığının farkında değildi.”

Bundan maada, Büyük Yüz’ün sakalının nakşolunmuş o on üç suretini kendi gözlerimle karşımda müşahede etmekteyim, alev saçan bir nûr misali parıldıyorlardı.

Ve o tertiplerin ikincisi senin ağzından izah edildiğinde, o suret derhal yükseldi, tanzim buldu, taçlandı ve sakalın suretlerinin gizliliği içinde sırlara büründü, fakat diğerlerinin hepsi zahirî suretlerinde ibka edildi.

“Güneşin haşmeti ki...” ifadesi şüphesiz altıncı Sefira Tiferet’e, yani güzelliğe, Küçük Yüz’ün veçhinin haşmetine delalet eder, “âlem” tabiri ise Malkut’a işaret etmektedir.

Rabbi Hizkiya kelam ettiği esnada Rabbi Şimon sakalın suretlerine dair bu rüyeti müşahede etmekteydi.

Dahası, bu tek suret senin ağzından şerh edildiği esnada celaliyle alev saçtı, bir taç ile taçlandırıldı ve ordusunun ortasındaki bir melik misali bir taht üzerine oturtuldu.

Ve izahat sona erdiğinde yukarı yükseldi, kutsal bir taçla taçlandırıldı, tanzim edildi, gizlendi ve mukaddes sakalın suretleri arasına yeniden yerleştirildi, nitekim bu suretlerin hepsi ve her biri için durum böyledir.

Sevinin, ey mukaddes yoldaşlarım, zira şüphesiz ki Kral Mesih gelene dek evren bir daha böyle bir halde bulunmayacaktır.

BÜYÜK YÜZ'ÜN (ARİKH ANPİN) SAKALININ ÜÇÜNCÜ KISMI HAKKINDA

Öğrendik ki Rabbi Hiskiya ayağa kalkmadan evvel bir ses çıkıp şöyle dedi, “Bir melek iki vazifeyi birden üstlenmez.”

Rabbi Şimeon tedirgin oldu ve dedi ki, “Kuşkusuz, her biriniz kendi makamında tek başına konuşsun (aşağıdaki yedinin sembolizmine binaen), lakin ben, oğlum Rabbi Eleazar ve Rabbi Abba, biz üçümüz en yüksek ve kâmil kemalata (bütün onluğun yetkinliğine) taalluk etmekteyiz.”

* Biraz mütalaa edildiğinde görülecektir ki, başlıca on Rabbinin, yani Şimeon, Eleazar, Abba, Yehuda, Yosi Ben Yakob, İshak, Hiskiya Ben Rav, Hiya, Yosi ve Yisa'nın bu meclisi, on Sefirot'u remzetmek üzere tertip edilmiştir, burada dahası, ilk zikredilen üç isim aynı zamanda tacın, kralın ve kraliçenin büyük teslisini temsil etmekteydi.

Diğer bir deyişle, açıkça ifade etmek gerekirse, bu meclisin bütün tertibatı bir mason locasının nizamına fevkalade benzemekteydi.

Bu kitabın 13. paragrafına da bakınız; orada bu üç Rabbi, Sefirot'un “Üç Sütun”unu, yani Büyük Mukaddes Meclis'in on suretinin bu meclisini ayrıca sembolize etmektedir.

Lakin “Idra Zuta (Küçük Meclis)” metnine müracaat ettiğimizde, Küçük Meclis'in yalnızca yedi Rabbiden müteşekkil olduğunu ve yedincisi olan Rabbi İshak'ın diğerlerinden daha sonra katıldığını görürüz.

* Bu, Çok Dilli Kitab-ı Mukaddes'in İbranice metnidir, fakat “Idra Rabba (Büyük Meclis)” metninde “Adonay Tetragrammaton” yerine “Ahah Tetragrammaton Elohim” ikame edilmiştir.

u “Şu halde, Yeremya bu sözü söylemeden evvel dudaklarından nice kelam dökülmüşken nasıl oldu da konuşamadı? Şu halde yazılmış olanı, ‘İşte, ben DBR, Deber (konuşmayı) bilmem’ dediğinde yalan mı söylemişti?”

“Fakat öğrendik ki Tanrı, bu gaye doğrultusunda konuşması için ona tesir etmiştir.”

Zira gelenek şöyledir, “DBVR, Debur ile AMIRH, Amira arasındaki fark nedir? ‘Amira’ adeta basit bir kelamdır ki onda sesin hususi bir surette yükseltilmesi icap etmez, ‘Debur’ ise halka hitap etmektir ki onda sesin hakikaten hayli yükseltilmesi ve sözlerin yüksek sesle ilan edilmesi iktiza eder.”

1, “Ve Tanrı bütün bu sözleri söyleyerek konuştu.”

“Ve gelenekten öğrendiğimize göre, ‘Bütün yeryüzü bu DBYR, Debur kelamını işitti ve bütün yeryüzü titredi.’ Çünkü aynı zamanda şöyle yazılmıştır, ‘VIDBR, Vayedaber, ve dile getirdi.’ Ve ‘YIAMR, Vayomer, ve dedi’ şeklinde yazılmamıştır.”

“İşte bu makamda da böyledir, ‘İşte, ben DBR, Deber edemem, konuşamam,’ yani bir münadi gibi bir hitapta bulunarak ve Kutsal Ruh aracılığıyla dünyayı ikna ederek.”

bir hitap ve dünyayı Kutsal Ruh vasıtasıyla ikna etmek.

“Eğer mesele böyleyse, şu yazılan da mülahaza edilmelidir, ‘VIDBR IHYH, Vayedaber Tetragrammaton, ve Tetragrammaton Musa’ya söyleyerek dile getirdi.’ Bununla beraber, peygamberlerden hangisi Musa kadar büyüktü? Zira hiçbir insan onun kadar layık olmamıştır, çünkü o, DBVR, Debur'u, bir münadinin nidalaması gibi gür sesi işitti de ne korktu ne de titredi, oysa diğer peygamberler alelade kelam olan AMIRH, Amira karşısında dahi titrediler ve pek ziyade korktular.”

“Ayrıca öğrendik ki sakalın birinci ve ikinci tertibatı vasıtasıyla üçüncüye geçmek iktiza eder, nitekim Eyüp 33, 29'da şöyle yazılmıştır, ‘İşte, Tanrı insanla bütün bunları üç yolla işler.’” *

“Ve gel, gör, ilk iki tecelliyat vasıtasıyla üçüncüye intikal etmen iktiza eder, çünkü üçüncü suret tam ortadadır.”

“Zira burnun altında, iki burun deliğinin aşağısında muayyen bir yol zuhur eder ve o yolda kıl bulunmaz.”

18, “VOVBR OL PShO, Va-Over Al Peşa, ve günahtan geçerek, suçu bağışlayarak.” Bu sebeple o yol, bilhassa günahtan geçmek gayesiyle tanzim edilmiştir.

“Ve bundan ötürü o yol burnun delikleri altında mukimdir ve o yolda kıllar bitmez, zira o günahları bastırır.”

“Çünkü ‘günahtan geçerek’ diye yazılmıştır, ta ki mukaddes ağza doğru geçilsin ve o ağız, ‘Bağışladım’ diyebilsin.”

* Burada bu suretle aktarılan kelime, Kitab-ı Mukaddes'in mutat tercümesinde “defalarca” olarak çevrilmiştir.

† Bu kitabın 217. paragrafına ve ayrıca “Sifra di-Tseniuta (Gizlenmiş Sır Kitabı)” metnine bakınız.

“Öğrendik ki tehdit saçan nice gazap kâseleri bu ağzı gözler, lakin onların hiçbirine aşikâr olmaz, zira o geri çekilmiş ve çepeçevre muhafaza altına alınmıştır, hem bilinir hem bilinmez.”

“‘Sifra di-Tseniuta (Gizlenmiş Sır Kitabı)’ içinde öğrendik, PShO, Peşa kelimesindeki harflerin bu tertibinde yazılmış olan nedir? Eğer onlar önde bulunursa ‘OVBR, Over, üzerinden geçmek’ kelimesi vuku bulur, şayet aksine öyle olmazsa ‘PShO, Peşa, günah, isyan’ kelimesi vuku bulur.”

“‘Günahtan geçmek’ ibaresi neyi talim eder? Şayet Ş harfi P harfinin önüne geçerse ShPO, Şefa, yani feyiz ve ilahi tesiri talim eder.” *

“Eğer onlar adil değillerse o kalır, yani bu tesir kalır ve geçer.”

“Biri ile diğeri arasındaki fark nedir? Küçük Yüz'de (Zeir Anpin) mesele şöyledir, bu yol O'nun burnunun deliklerinin altından aşağı iner.”

9, “Ve Tetragrammaton’un öfkesi ona karşı alevlendi ve O çekip gitti.”

“Bu ‘Ve O çekip gitti’ ne demektir? Çünkü öfkenin ruhu o burun deliklerinden çıktı ve şayet önünde herhangi bir insan bulunsaydı o kimse alınıp götürülür ve artık bulunmazdı.”

“Ki bu husus Yeşaya'daki şu sözlerle ima edilmektedir,”

* Bu, mezkûr kelimenin ilk iki harfinin yer değiştirmesinden ibarettir.

Elbette, harflerin diziliş yerleri değişse de aynı harfler korunduğu için, Gematria (harflerin sayısal değerine dayanan tefsir yöntemi) uyarınca iki kelimenin sayısal değeri özdeş olacaktır.

Fakat bu kelimenin sayısal değerinin ne olduğuna dikkat etmemiz yerinde olur, bilhassa Rabbi Hiya bunu incelememiş olduğundan.

Şu halde, Gematria’nın tefsir kuralı gereğince ejderha, günahın simgesi olacaktır.

Lakin 450 sayısı aynı zamanda ShPO (tesir/feyiz) kelimesinin de değeridir, bu sebeple ejderha hem tesirin hem de kudretin simgesidir.

Fakat “bu feyiz Küçük Yüz’e (Zeir Anpin) geçer”, nitekim Pistorius tarafından aktarılan kabalist aksiyomlardan biri şöyledir, “Cennet, sefirotik ağaçtır.

Bunun tam ortasındaki büyük Âdem ise Tiferet’tir.” (Giriş bölümüne bakınız.) Dolayısıyla Küçük Yüz’e (Zeir Anpin) geçen feyiz, aynı zamanda Aden bahçesine giren yılandır.

İDRA RABBA (BÜYÜK MECLİS)

“Zira Dört Harfli İsim’in (Tetragrammaton) Ruhu onun üzerine üfler.”

“Fakat Büyük Yüz (Arikh Anpin) hakkında şöyle yazılmıştır, ‘Günahı bağışlar (üzerinden geçer).’”

“Ve rüzgâr geçip onları arındırmıştır.”

“Ayrıca şunu da öğrendik ki, bu patikada ‘günahı bağışlar’ diye yazılmasının sebebi budur.”

“Ve O, Mısırlıları vurmak için geçer.”

“Bu hususta layık görülenin nasibi kutludur.

Ve bu, Kadimlerin Kadimi’nin muhterem, kutsal ve mümtaz sakal patikasının üçüncü teşekkülüdür.”

Rabbi Şimon ona şöyle dedi, “Kutsal ve Mübarek olan Tanrı sana lütufta bulunsun ve seni bolca esirgesin.”

“Ayrıca şunu da öğrendik, ‘Dört Harfli İsim (Tetragrammaton) ile ziyadesiyle sevineceğim’ diye yazılmış olan nedir? Günlerin Kadimi hakkında şöyle denmiştir, ‘Zira O, her şeyin medhüsenasıdır.’”

“Öğrendik ki, Günlerin Kadimi’nin sakalının o patikası ne zaman zahir olsa, bütün feryat ve matem sahipleri, bütün hüküm icracıları susar ve gizlenir, zira o patika layıkıyla tecelli ettiğinde, içlerinden hiçbiri zarar vermek kastıyla ağzını açamaz.”

“Bundan ötürü, o ağza dokunan ve ona sükût etmesini salık veren kimse, parmağıyla bu patikaya işaret eder, bu da Mukaddes Kadim Olan’ı simgeler.” (Başkaları şöyle okur, Zira bu patika sessizliğin remzidir, bu nedenle bir başkasına bakıp ona susmasını telkin eden kimse, bu remiz olan patikaya dokunur, ilh.)

BÜYÜK YÜZ’ÜN (ARİKH ANPİN) SAKALININ DÖRDÜNCÜ KISMI HAKKINDA

Kıllar dördüncü teşekkülde nizam bulur ve ağzın altından bir taraftan diğer tarafa doğru iner.

Bu durum (Mika’nın sözünde) şu ifadelerle ima edilir, “Mirasının bakiyesine gelince”, LShAIRITh NChLThV, Lişerit Nahalato.

Krallar İkinci Kitap’ta söylendiği gibi,

“Ve geride kalan bakiye için duanı yükselt.” Burada hakikaten baki kaldığı anlaşılan her kısma bakiye denir.

“İsrail’in bakiyesi, ShARITh IShRAL, Şerit Yisrael, haksızlık etmeyecektir.”

BÜYÜK YÜZ’ÜN (ARİKH ANPİN) SAKALININ BEŞİNCİ KISMI HAKKINDA

Mika’nın sözünde zikredilen şudur, “LA HChZIQ LOD APV, Lo Hehezik Lead Apo, Öfkesini ebediyen tutmadı.” “Ayağa kalk!”

“Ne mutlu bu durumda olan kavme, ne mutlu Tanrısı Dört Harfli İsim (Tetragrammaton) olan kavme.”

“‘Ne mutlu bu durumda olan kavme’, buradaki ‘ShKKH LV, Şekaka Lo, bu durumda olan’ ifadesi ne anlama gelir? Ester kitabında denildiği gibi,

‘Ve kralın öfkesi yatıştı’, ShKKH, Şekaka, yani ‘hiddeti dindi’.”

“Başka bir izahat, Öfkesi vasıtasıyla yatıştı, bu da Çölde Sayım kitabındaki şu sözlerle ima edilir,

‘Yalvarırım beni bir defada öldür’, bu hükümlerin hükmüdür.

Fakat ‘ne mutlu Tanrısı Dört Harfli İsim (Tetragrammaton) olan kavme’, bu da merhametlerin merhametidir.”

“Başka bir izahat, ShKKH, Şekaka, bütün isimleri ihtiva eden isimdir, bunun neticesinde o Mukaddes ve Mübarek Olan öfkesini savar, Küçük Yüz’ün (Zeir Anpin) selamet bulmasını sağlar ve aradaki bütün o yabancı unsurları defeder.”

“Baraita (kutsal şehrin dışında nakledilen kadim öğreti) vasıtasıyla öğrendik ki, Kadimlerin Kadimi’nin yüce ve mukaddes teşekkülünün burun deliklerinin altından sakala doğru inen o patikası ile bu süfli patika her bakımdan denktir, öyle ki aşağıdaki şey yukarıdaki gibidir. Ulvi patikaya ‘günahı bağışlayan’, süfli patikaya ise ‘öfkesini ebediyen tutmayan’ denir.”

Bu kelimenin neden “bütün isimleri ihtiva eden isim” olduğu ilk bakışta aşikâr görünmeyebilir. Fakat Gematria ile incelersek sebebini derhal anlarız.

Bu Şema unvanı, bütün isimlerin ismi olması hasebiyle Dört Harfli İsim’e (Tetragrammaton) sıklıkla atfedilir, bu sebeple ShKKH, Dört Harfli İsim’i gizleyen bir lafız kabul edilir.

Hermes Trismegistus’un Zümrüt Levha’sındaki şu kaide ile karşılaştırınız, “Tek bir cevherin mucizelerini gerçekleştirmek üzere, aşağıdaki şey yukarıdaki gibi ve yukarıdaki şey aşağıdaki gibidir.” Kabalist, mitolojik, simyevi yahut büyüsel olsun, bütün kadim mistik öğretilerin temel ilkesi budur ve hepsi bu formülde saklıdır.

Tanrı nasılsa kâinat da öyledir, Yaratıcı olan Ulvi İnsan nasılsa yaratılmış olan süfli insan da öyledir, Makrokozmos nasılsa Mikrokozmos da öyledir, ebediyet nasılsa hayat da öyledir!

“Ayrıca şunu öğrendik, ‘Tutmadı’, yani öfkenin barınabileceği hiçbir mekân yoktur.

Yukarıda öfkenin bertaraf edilmesi için nasıl bir imkân bahşedilmişse, aşağıda da aynı imkân tanınmıştır.”

“Şunu öğrendik, her şeyin en gizlisi olan bu Kadim Olan’da bu patika ne zaman açığa çıksa, bütün süfli patikalar için hayır hâsıl olur, zira o vakit hepsine iyilik yapacak bir hikmet zuhur eder.”

“Fakat gizlendiğinde ve açığa vurulmadığında hiçbir hikmet kalmaz, Kendi zatından gayrı O’nu bilen de bulunmaz.”

Nitekim O’nun Kendisi, Kadimlerin Kadimi dışında kimse yüce Aden’i bilmez.

Ve bu hususta yazılmıştır, Mezmurlar.

Rabbi Şimon ona dedi, “Gelecek dünyada amellerin Kadimlerin Kadimi katında sırasıyla sayılsın!”

BÜYÜK YÜZ’ÜN (ARİKH ANPİN) SAKALININ ALTINCI KISMI HAKKINDA

Kıllar altıncı biçimde dizilmiştir, aşağıdan yukarıya doğru yükselir, pek latif kokuların dairelerine, tâ yukarıdaki ağzın başlangıcına dek değer, ve kıllar yukarıdaki ağzın başlangıcından aşağıdaki ağzın açıklığının başlangıcına doğru iner.

Rabbi Yisa kalktı, söze başladı ve dedi, İşaya.

10, “Ve bereketin senden ayrılmayacaktır!”

Yine yazılmıştır, “Ve ebedî merhamet ile sana acıdım.”

Bu ayetler birbirleriyle çelişmez mi?

Zira öğrendiğimiz şudur, bir neviden bir merhamet bahşedilmiştir, ve yine başka neviden bir merhamet daha bahşedilmiştir.

Çünkü biri içsel merhamettir, diğeri ise dışsal merhamettir.

İçsel merhamet, Günlerin Kadimi hakkında sözünü ettiğimiz merhamettir, ve sakalın köşesi olarak tesmiye olunan bu sakal kısmında gizlidir.

Günlerin Kadimi’nin bu içsel merhametinden ötürü, bir insanın sakalının bu kısmını yok etmesi münasip değildir.

Ve bundan ötürü aşağı kâhinlik hakkında şöyle yazılmıştır, Levililer.

5, “Başlarını dazlak etmeyecekler, ne de sakallarının köşesini tıraş edecekler.”

Tâ ki Kadim Olan’ın Merhamet yolunu yok etmesinler.

Zira kâhinlik dahi sembolik olarak bu yola atfedilmiştir.

Aynı şekilde Sifra di-Tseniuta’da (Gizlenmiş Sır Kitabı) öğrendik ki, her bir amel Merhamet için artış sağlamak ve onu tesis etmek maksadıyla vücut bulur, nitekim bunun dünyadan kesilip atılmaması ve kaldırılmaması icap eder.

“Ve Merhametim senden ayrılmayacaktır” diye yazılmış olanın manası budur, Yani Günlerin Kadimi’nin Merhameti.

Lakin diğer bir metinde, “Ve Olam (ebedî) merhamet ile” dendiğinde, “ebedî merhamet” diye anılan merhamet, Mezmurlar’da hakkında yazılmış olan ikinci surettir.

Ve Günlerin Kadimi’nin bu şefkati, hakikat merhametidir.

Ve bu “hakikat merhameti” tabiri, bedenin hayatı için değil, ruhun hayatı için söylenmiştir.

18, “Çünkü O’nun Kendisi Merhamet diler.” Bu, Kadimlerin Kadimi’nin muhterem sakalının altıncı biçimidir.

BÜYÜK YÜZ’ÜN (ARİKH ANPİN) SAKALININ YEDİNCİ KISMI HAKKINDA

Yedinci biçim, kılın bulunmadığı ve ıtır dairelerinde görünüşü latif ve güzel iki elmanın zahir olduğu biçimdir.

3, “Ormanın ağaçları arasında elma ağacı nasılsa, oğullar arasında sevgilim de öyledir.”

Elma ağacı nedir? Nasıl ki bu ağacın kendisinde üç renk varsa, mukaddes ve mübarek olanın iki elması da altı rengi havidir.

Ve yedinci biçimi teşkil eden bu iki elma, evvelce zikredilen altı biçimin tamamını ihtiva eder.

Ve Süleyman’ın Meselleri’ndeki şu pasaj onlar hakkında anlaşılmalıdır.

15, “Kralın çehresinin nurunda hayat vardır.”

Ayrıca öğrendik ki bu elmalardan evrenin hayatı neşet eder, ve Küçük Yüz’e (Zeir Anpin) sevinç bahşeder, nitekim Çölde Sayım’da yazılmıştır.

24, “Rab yüzünü sana nurlandırsın.”

Ve yazılmıştır, “Kralın çehresinin nurunda hayat vardır.” “Kralın çehresinin nurunda”, Bunlar bahsettiğimiz ıtır dairelerinin iki elmasıdır.

“Rab yüzünü sana nurlandırsın”, Burada parıldadığı vakit evreni mübarek kılan dışsal çehre murat edilir.

Ve öğrendik ki bu haricî nurlar parıldadığında, O bütün dünyayı bereketlendirir, ve evrende artık gazap bulunmaz.

Ve şayet bu haricî olanlar bunu yapıyorsa, daima parıldayan, daima sevinç dolu olan bu iki elma bunu ne kadar daha ziyade yapar!

Bu, şehir haricinde tebliğ edilmiş bir rivayettir, “Bu iki elma açığa çıktığında Küçük Yüz sevinç içinde zahir olur, zira bütün o süflî nurlar sevinç içindedir, ve bütün o aşağı dereceler nurlanır, ve bütün âlemler şad olur, ve her bir kemalat ile kemale erer, ve her şey sevinir ve nurlanır, hiçbir hayır noksan kalmaz, her şey bir anda doyar, bütün şeyler aynı zamanda birlikte sevinir.”

Gelin, temaşa edin! Dışsal çehre kimi zaman parıldar, kimi zaman kararır, ve bundan ötürü yazılmıştır, “Rab yüzünü sana nurlandırsın.” Ve Mezmurlar.

“Ve yüzünü bize nurlandırsın.”

Buradan anlaşılır ki, bu nur daimi değildir, ancak ve ancak o ulvi elmaların örtüsü açıldığında zahir olur.

Bu gizli elmalar parıldar, ve daima ışıltılıdır, ve onlardan üç yüz yetmiş yöne ışınlar yayılır, ve sakalın daha evvel gelen altı biçiminin tamamı bunlarda mündemiçtir.

18, “Dönüp bize merhamet eylesin!” Dönüp, yani tekrar, buradan fark edilmelidir ki kimi zaman gizlenirler ve kimi zaman açığa çıkarlar, nitekim bu sebeple denmiştir, “Dönüp bize merhamet eylesin!”

“Ve aşağıda olanda (bu surete tekabül eden) isim, AMT, Emet, Hakikattir.

Bu, Kadimlerin Kadimi’nin iki elmasında, ilk altısını da ihtiva eden yedinci tertiptir.”

BÜYÜK YÜZ’ÜN (ARİKH ANPİN) SAKALININ SEKİZİNCİ KISMINA DAİR

Sakalı çevreleyen belirli bir saç örgüsü çıkar ve bunlar kalbe doğru dengeli bir biçimde sarkar.

“Kalk ey oğlum Eleazar, ve bu tertibi şerh et.”

Oğlu Rabbi Eleazar kalktı, söze başladı ve dedi, “Her şey feyizden [NOT: İbranice 'Mazzal' terimi hem göksel akış, tesir, talih hem de feyiz manasına gelir] neşet eder, Mabetteki Şeriat Kitabı bile.

Bunu ‘Sifra di-Tseniuta (Gizlenmiş Sır Kitabı)’ndan anlamış bulunmaktayız, ve o şöyle buyurur.

“Öyleyse her şey feyze bağlı değil midir?

Keza öğrendik ki Şeriat Kitabı mukaddes olmalı, örtüsü mukaddes olmalı ve Mabet mukaddes olmalıdır.

Ve 3 + 70’in en küçük sayısı = 37 = 10 = Malkut (krallık), Sefirot’un onluğudur.

Ve birbirlerine seslenip dediler, Kutsal, kutsal, kutsal! İşte Şeriat Kitabı’nın tekabül ettiği bu üç (‘kutsal’ kelimesinin tekrarı), zira onun örtüsü mukaddestir, Mabet mukaddestir ve kitabın kendisi mukaddestir.

“Ve böylece Şeriat üçlü mukaddeslikte, üç derecede, üç günde inşa edilmiştir, (fakat) Şehina (ilahi tecelli) Masa, Ahit Sandığı ve Mabet olan (müteakip) üç şeydedir, ve aynı minval üzere o Şeriat Kitabı’na dayanıyordu, o da Feyze bağlıydı.

‘Göklerin alametlerinden (yahut tesirlerinden) yılmayınız.’ Zira şayet onlar mukaddeslikte mevcut iseler, aynı şekilde Feyze bağlı olmalıdırlar.

Lakin ‘Sifra di-Tseniuta (Gizlenmiş Sır Kitabı)’nda şöyle okuduk, sakalın tüm buklelerinin aşağı sarktığı bu muhterem mukaddes saç örgüsüne Feyiz tesmiye olunur.

Niçin? Zira bütün mukaddesliklerin mukaddesliklerinin tüm mukaddeslikleri o Feyze bağlıdır.

“Ve Şeriat Kitabı’nda, mukaddes olmasına rağmen, Mabet’e getirilinceye değin on mukaddeslik* nüzul etmez.

Fakat Mabet’e getirildikten sonra on mukaddeslik ile mukaddes olarak anılır.

“Tıpkı yukarıdaki misalde olduğu gibi, on mukaddeslik onunla iktiran etmedikçe Mabet zikredilmez.

“Ayrıca öğrendik ki her şey,

* Bu şüphesiz on Sefirot’a racidir.

Ata İbrahim’e atfedilen, evrenin yaradılışını on sayının (Sefirot) ve hep birlikte hikmetin otuz iki yolu olarak anılan yirmi iki harfin sembolizmi üzerinden ele alan, on sayının bir dörde ve bir altıya (ikincisi pusulanın dört ana yönü ile yükseklik ve derinlikten mürekkeptir) ayrıldığı pek kadim ve mistik bir kabalistik kitap olan Sefer Yetsira’da (Oluşum Kitabı), SPR ITzIRH, şu ibare istimal edilir, “Ve altılığın ortasında Mukaddes Mabet vardır.” Bu “Yetsira” kitabı eldeki cilde dahil edilmemiştir.

bütün (diğer) kılların kendisinden taalluk ettiği o (sakal kılı) örgüsüyle (temsil edilen) Feyze bağlıdır.

“Buna niçin Feyiz (yahut tesir) denmiştir?

Çünkü tesirler ve tesirlerin tesirleri ona bağlıdır, ve yukarıda olanlar ile aşağıda olanlar ondan neşet eder.

“Ve o taalluk ettiğinden, ve evrendeki her şey, ulviler ve sufliler ona bağlı olduğundan, Mabet’te bulunan ve on mukaddeslik ile taçlanan Şeriat Kitabı dahi nihai mertebede diğer mukaddesliklerle birlikte bundan müstesna kılınmamıştır.

Her şey ona (yani bu tertibe) bağlıdır.

“Ve o sureti temaşa eden kimsenin önünde onlar boyun eğer ve bükülürler (başkaları şöyle okur, ‘tüm günahlar boyun eğer’ vb.), nitekim şöyle yazılmıştır, IKBVSh OVNYThINV, Yikhbosh Avonoteinu, ‘Günahlarımızı bağışladı’ (yahut boyun eğdirdi),

mukaddeslerin Mukaddesi, her şeyden evvelki Biricik Kadim tarafından mübarek kılınasın.”

BÜYÜK YÜZ’ÜN (ARİKH ANPİN) SAKALININ DOKUZUNCU KISMINA DAİR

Kıllar, aşağı sarkan kıllarla karışmıştır, ne biri diğerine üstündür.

Rabbi Abba kalktı ve dedi, “Bunlar aşağı sarkanlarla karışmış olan kıllardır, ve bunlara ‘denizin derin yerleri’ denir, zira beynin akışkan mahallerinden yukarıdan ayrılırlar.

“Ve o mekândan, insanoğlunun (kabahatlerinin) borçlarını tahsil eden

tüm efendiler tardedilir ve teshir altına alınırlar.”

Rabbi Şimon ona dedi, “Günlerin Kadimi tarafından mübarek kılınasın!”

BÜYÜK YÜZ’ÜN (ARİKH ANPİN) SAKALININ ONUNCU VE ON BİRİNCİ KISIMLARINA DAİR

Kıllar sakalın altına iner ve sakalın altındaki boğazı örter.

Rabbi Yehuda kalktı, söze başladı ve İşaya 2, 19’u zikretti,

“Ve Orduların Rabbi’nin dehşetinin vechinden ve celalinin izzetinden, O yeryüzünü şiddetle sarsmak için kalktığı vakit, kayaların kovuklarına ve yerin mağaralarına girecekler.”

“Rabbin Dehşetinin* Vechinden.” Dikkatle kaydedilmelidir ki zahiri olana Tetragrammaton’un (dört harfli ilahi isim) Dehşeti denir.

“Ve Celalinin İzzetinden.” Bunlar sakalın altındaki kıllardır ve onlara Celalinin İzzeti tesmiye olunur.

“(Fakat) bu iki (tertip, yukarıdaki 268 ve 269. paragraflarla mutabıktır), onuncusu ‘Yakup’a hakikati ihsan edeceksin’ ile;

* PChD, Pahad, Dehşet, Gücün Elohim’i manasındaki Elohim Gibor ilahi isminin atfedildiği beşinci Sefira olan Gevura’nın (kudret) bir unvanıdır.

Aynı şekilde hatırlanmalıdır ki, üçüncü, beşinci ve sekizinci Sefirot’u, yani Bina (anlayış), Gevura ve Hod’u; Anlayış, Güç yahut Dehşet ve Haşmet’i ihtiva eden Adalet Sütunu unvanını bu Sefira’dan alır. “Mağlup edilemez iradenin yıldızı” olan Mars da bu beşinci Sefira’ya racidir.

“Ve on birincisi, bir kıl diğer bir kıla üstün olmadığından ötürü, ‘İbrahim’e merhamet’ iledir.”

BÜYÜK YÜZ’ÜN (ARİKH ANPİN) SAKALININ ON İKİNCİ KISMINA DAİR

On ikinci biçimleniş, kılların ağzın üzerine sarkmaması, ağzın her yanıyla çıplak olması ve onu çevreleyen kılların latif bulunmasıdır, öyle ki orada, olması gerektiği üzere, hiçbir taarruz bulunmaya.

Fakat taarruz neyden neşet eder? Kuşkusuz sıklıkla şöyle denilmiştir, “Hüküm hükmün makamında bulunursa (yahut, ‘Hüküm hükmü takip ederse’), taarruz vuku bulur.”

Bundan ötürü sakalın kılları ya taarruzu veya hükmü remzeder, diğer kısımlar ise merhameti remzediyor görünür.

Elbette bunun şu sebeple söylendiği aşikârdır, zira Ruh’un Küçük Yüz (Zeir Anpin) üzerine üflenişleri taarruz kabilinden değildir.

Çünkü Kutsalların Kutsalı’nın o mukaddes ve mümtaz ağzından Ruh’un fışkırdığını öğrenmiş bulunuyoruz.

Küçük Yüz (Zeir Anpin) üzerine onu sarmalamak gayesiyle dökülen Ruh.

Ve bu Ruh ile aşağıda bulunanların tamamı [NOT: Küçük Yüz’ü oluşturan dördüncü, beşinci, altıncı, yedinci, sekizinci ve dokuzuncu Sefirot ile Gelin olan onuncusu kastedilmektedir] örtülür.

Ve bu Ruh dışarı çıktığında, 37.000 veçheye [NOT: Maddi âlemde, yani Asiya’da 37 sayısı = ZL, Zal = meslek, ikrar yahut LZ, Laz = kuvvetin saptırılması] taksim olunur ki bunların her biri inbisat eder, lakin yalnızca kendi münasip makamında.

Ve sarmalanmaya layık olan kimse, o Ruh tarafından sarmalanır.

Ve bu sebepten mukaddes ağzın üzerinde kıllar bulunmaz, zira oradan Ruh şiddetle fışkırır, ne de herhangi bir harici unsurun ona karışması yahut yaklaşması lüzumu vardır.

Ve o ağız gayet gizlidir, zira ona hiçbir şey yapışmaz, ona yukarıdan yahut aşağıdan hiçbir şey temas etmez, ve bilinmesi kabil olmayacak veçhile sırların sırrında gizlenmiştir.

Hakikatte o, bu biçimlenişte [NOT: Burada ağzın kendisinin değil, sakalın biçimlenişlerinin tavsif edildiği kastedilmektedir] teşekkül etmiş değildir, layıkıyla söylemek gerekirse mevcut dahi sayılmaz.

Ve zahire doğru ilerleyen, hakiki peygamberlerin de gölgesine sığındığı o Ruh’a, Tetragrammaton’un (Dört Harfli İsim) ağzı tesmiye olunur.

Lakin burada, Kadimlerin Kadimi’nde o izhar edilmemiştir, O’nun Ruh’unu Kendisinden gayrı bilen de yoktur.

Ve bundan ötürü sakalın kılları ağzın etrafında müsavi uzunluktadır, ve ağız her yanıyla çıplaktır.

Ve atalarımız itimatlarını buraya rabtetmişlerdir ki, her biri kendi münasip makamında inkişaf eden ve müsavi kılların bütünüyle kuşatıldığı o müteaddit veçheli Ruh’un gölgesinde himaye bulalar.

Mika’nın şu pasajında tahrir olunan mana budur, “Atalarımıza yemin ettiğin gibi.”

Ve bu, kendisinden birbirine raptedilmiş halde yukarıda on iki tahdit ve aşağıda on iki tahdidin asılı durduğu mukaddes ve mümtaz on ikinci biçimleniştir, tamı tamına atalarımızın on iki sıbtına muadil on iki tahdittir.

Tahrir olunan mana budur, “Atalarımıza yemin ettiğin gibi.”

BÜYÜK YÜZ’ÜN (ARİKH ANPİN) SAKALININ ON ÜÇÜNCÜ KISMINA DAİRDİR

Sakalın altında bulunan kıllar, bu yanda ve şu yanda latif ve mümtaz bir vakar ile aşağı sarkar, göğse değin bir örtü teşkil eder, ve o iki parlak ve latif elma haricinde simadan ve itriyat menbalarından hiçbir şey görünmez.

Rabbi Şimeon kelama gelip dedi, “İçinde toplandığımız bu mümtaz mukaddes mecliste [NOT: Zira on Rabbiden müteşekkil bu meclisin, evvelce de zikrettiğim üzere, on Sefirot’u ve onların tanzimini temsil etmesi murat edilmiştir] pay sahibi olan kimse ne mübarektir! Bu dünyada ve gelecek dünyada onun payı mübarek kılınmıştır.

“Zira bizler bizi kuşatan o mümtaz kudsiyette oturmaktayız.

“Ve bütün o mümtaz biçimlenişler, sakalın mukaddes suretinde, her biri kendi münasip mevkiinde olmak üzere nizama sokulmuş, taçlandırılmış ve çepeçevre yerleştirilmiştir.

“Ve bu on üçüncü intizam, kendi içinde başı [NOT: Bu nispeten muğlak metin şunu ifade eder, sakalın kısımlarının adedi 13’tür ve bu intizam ile tamamlanır. Fakat 13 = AHAD, Birlik demektir ve aynı zamanda AHABA, Aşk manasına gelir. Dolayısıyla 13 tamamlandığında birliğin aşkı vuku bulur. Ve Büyük Yüz’ün başı yükselir, zira o Keter’dir, birinci Sefira’dır, bir sayısıdır, birliktir] kendisine doğru sevk edecek denli muazzam bir arzu uyandıran o latif intizamdır.

“Küçük Yüz’de (Zeir Anpin) dercedilmiş bulunanların cümlesi ona tabidir, ulvi olanlar da sufli olanlar da bittabi ona tabidir.

“Bütün intizamları nihayete erdiren ve her şeyi tekmil kılan kemalat sureti işte budur.

“Bu kısımlara [NOT: Sakalın on üç biçimlenişi kastedilmektedir] QDM, Kadam [NOT: Ve bu sebeple Büyük Yüz’e ‘Kadim Eyyam’ tesmiye olunur. Şayan-ı dikkattir ki QDM ve OVLM kelimelerinin Gematria değerleri sırasıyla 144 ve 146’dır, bunların en küçük sayısal indirgemeleri ise 9 ve 2’dir, yani temel manasındaki Yesod ve hikmet manasındaki Hokma], kadim günler, evvellerin evveli günler tesmiye olunur.

“Fakat Küçük Yüz’de (Zeir Anpin) bulunanlara OVLM, Olam, ebedi günler yahut asırların günleri tesmiye olunur.

“Bizler şunu da öğrendik ki, o QDM, Kadam, kadim günlerin cümlesi sakalın biçimlenişlerinde teşekkül etmiştir, nitekim Kadimlerin Kadimi, Gizlilerin Gizlisi onda terkip bulur.

“Ve gizlenmiş olan ulvi ve sufli mevcudat onda gizlidir, ve cümlesi kendisinden her şeyin sudûr ettiği o Feyiz içinde dercedilmiştir, nitekim şöyle buyrulmuştur,

“Ve o gün onların içinde dercedilmiş değildir, mademki her şeyi kendisi dercetmektedir.

“Ve Kadim Eyyam’ın ulvi biçimlenişlerde tehyiç edildiği o vakitte, O’nun Kendi sakalını tebcil etmek üzere kıyam ettiği vakte bir gün tesmiye olunur.

“Zekeriya 14:7’deki şu kelamda ima edilen budur, ‘Rabbin bildiği tek bir gün.’

“Her şeye galebe çalan yalnızca odur, malum isimle tesmiye olunan her şeyi ihtiva eden odur.

“Gündüzün bulunduğu o mahalde gece de bulunur, zira gece olmaksızın gündüz vücut bulamaz.

“Lakin o vakit sakalın v粋arı vakti olacağından, o gün tek başına bulunur.

“Ona ne gündüz ne de gece tesmiye olunur, zira o [NOT: Terkibi bir veçheyle, sanki geri kalanın mezkûr surette tekerrürü kabilinden] değildir.

İçerdiği sembolizmin tarafımızca daha iyi anlaşılması gayesi müstesna olmak üzere gündüz diye anılmaz, aynı sebepten ötürü gece olarak da adlandırılmaz.

Ve mezkûr suret her şeyi ihtiva ettiğinden, ona dair hiçbir şey bilinmez ve görülmez.

Ve ondan, aşağıdakilerin tamamının üzerine parıldamaları için dökülen haşmet yağı on üç yönde aşağı doğru süzülür.

Kutsal ve müstesna sakalın on üç cüzü mezkûr yağ ile kemale erer.

Ve mezkûr sakalda bulunan bu suretler pek çok istikamette tanzim olunur ve alçalır, ne suretle yayıldıkları ne de ne şekilde zuhur ettikleri görülebilir.

Onlar her şeyin içinde gizlidir ve her şeyin içinde saklıdır, onların makamını Kadim Olan haricinde hiçbir insan bilmez.

Tıpkı şöyle dendiği gibi, onların yayılışında hepsi birden mündemiçtir,

O hem bilinir, hem bilinmez, O hem gizlidir, hem zahirdir.

Ani Tetragrammaton Hoa (Ben Tetragrammaton O’yum), İsmim budur ve celalimi bir başkasına vermem.

Hoa (O), bizi O yarattı, biz kendi kendimizi değil.

Günlerin Kadimi oturdu, yani O kendi makamında kaldı ve O’nu hiçbir insan bilmedi.

Ani Tetragrammaton Hoa, İsmim budur, zira bunda Büyük Yüz (Arikh Anpin), Küçük Yüz (Zeir Anpin) ve Tetragrammaton (Dört Harfli İsim) mündemiçtir.

ANI, Küçük Yüz’ü (Zeir Anpin) temsil eder, HYA, Büyük Yüz’ü (Arikh Anpin) temsil eder ve IHVH bunların arasındadır.

Ani 53 ve Hoa 12 eder, ikisi birlikte 65 sayısını verir, bu da ADNI, yani Adonai’dir (Rab), ve buna ilave edilen IHVH 26 eder, toplamı ise 91 yani AMN, Amen demektir.

İmdi, amen lafzına atfettiğimiz mukaddes manalar bir yana, kadim Mısırlıların en yüce İlahlarına Amen, yani AMN, Amen-Ra dediklerini ve Ra lafzının İbranicedeki AYR gibi Işık manasına geldiğini bilmek yerinde olur, Amen bizim Işığımızdır, iki çehrenin ışığıdır.

Rabbi Şimon yoldaşlarına hitap edip şöyle dedi, Üzerimizde temaşa ettiğiniz örtü (ki bundan Büyük Yüz’ün [Arikh Anpin] sakalının temsili anlaşılmalıdır) açıldığında, bütün suretlerin onun içine indiğini ve mezkûr mahalde parıldadığını görüyorum.

(İmdi, Büyük Yüz [Arikh Anpin] hakkındaki bahis hitama erdiğinde, sanki AMN, Amen demek istercesine, müteakip sembollerde mündemiç olan bu hususi remzi tavsif etmektedir.)

Ve en kutsal ve mübarek Tanrı’nın ihtişamı olan muayyen bir örtü (diğer bir deyişle kutsiyetin menfezi, lakin bundan ADNI, yani Adonai ismiyle birleştiğinde AMN, Amen kelimesinin adedi olan 91 sayısını meydana getiren Tetragrammaton anlaşılır), dört cenahtaki dört sütun vasıtasıyla yayılır (bunlar kutsal ismin dört harfidir ki mekanın bunlarla kuşatıldığını söyler).

Bir sütun öyle yerleştirilmiştir ki en aşağıdan en yukarıya kadar uzanır.

(Bu, sudûrun Krallığı’dır [Malkut], sudûr nizamının kaidesi ve en aşağı mertebesidir, zira orta sütunun en aşağısından Taç’ın [Keter] zirvesine kadar yükseldiği söylenir.)

Ve onun içinde muayyen bir Megerophia (MGRVPIA), yani ateş ihtiva eden bir kap vardır (nasıl ki mezbahtaki ateşe çıplak elle dokunulamazsa, mezkûr isme, yani Tetragrammaton’a da ağızla dokunulamaz ve telaffuz edilemez, lakin ona ADNI, yani Adonai ile dokunulur ve telaffuz edilir, bu da ShM, yani Şem, [NOT: "İsim" manasındadır] demektir, zira Şem ve MGRVPIA gematria ile 340 sayısını verir), ve ateş ihtiva eden kabın içinde her tarafı keskin dört anahtar bulunur (zira anahtarların sureti, tıpkı bir kilidin anahtarla açılması gibi örtüyü bir kenara çekebilecek mahiyettedir. Lakin bundan ADNI, Adonai isminin dört harfi anlaşılmalıdır ki bunlar IHVH’nin dört harfinin içine geçirilmiş ve IAHDVNHI şeklinde birleştirilmiştir), mezkûr örtüyü kavrayıp yücelerden geri çekerler.

Ve böylece ikinci sütunda, üçüncü sütunda ve dördüncü sütunda da (yani dört harf, az evvel zikredildiği üzere diğer dört harfe tatbik olunur).

Ve bir sütun ile diğer sütun arasında on sekiz sütun kaidesi mevcuttur (burada yetmiş iki isim veya sayı vasıtasıyla şerh edilen isim anlaşılmalıdır, zira her ikisi de Büyük Yüz’e [Arikh Anpin] taalluk eder ve dört kere on sekiz yetmiş iki eder), ve mezkûr örtüde oyulmuş menfezlerde, dört bir yanda parlaklıkla ışıldarlar.

("Oyulmuş menfezler" ifadesinden Tetragrammaton isminin şerhi anlaşılmalıdır.)

Onun üzerinde parıldayan ve her biri kendi makamında taçlansın ve yükselsin diye dudaklarımızın kelamını intizar eden suretleri temaşa ettim.

Ve onlar dudaklarımız vasıtasıyla şerh edildiklerinde, teker teker yükselir ve taçlanırlar, aramızdan her kim onları şerh etmekteyse onun ağzından dökülen nizam üzere tanzim edilirler.

“Ve ne zaman aramızdan biri herhangi bir yapılaşmaya dair söz söylemek üzere ağzını açsa, o suret yerli yerine oturur ve dudaklarımızdan dökülen sesi bekler, ardından kendi makamına yükselir ve taçlanır.

“Ve bu yandaki ve şu yandaki bütün sütunlar sevinir (burada sütunların önünde duran mukaddes canlı yaratıklar, kerubiler ve meleksi muhafızların reisleri kastedilmektedir ve onların buraya geldikleri söylenir), zira daha önce bilmedikleri şeyi işitirler.* Ve sesinizin yankısında sayısız savaş arabasının gürültüsü duyulur (Tanrı’nın melek arabalarından oluşan ordularının kanat sesleri, ileriye doğru atılmaktadır) ve sesinizin kelamını bekleyerek çevrenizde büyük kalabalıklar halinde dururlar.

“O, gelecek dünyada ne mutlu sizlere!

Çünkü ağzınızdan çıkan bütün kelimeler bütünüyle mukaddestir, bütünüyle haktır, ne sağa ne de sola saparlar (zira onlar Tanrı’nın mukaddes isimleridir).

* Okuyucuya, Rabbi Şimon ve yoldaşlarının yaratılıştaki Sefirot (tanrısal tezahür dereceleri) eylemini simgeleyerek konuştuklarını, meleklerin ve diğerlerinin onların dudaklarından dökülecek kelimeleri beklemesinin ise, meleklerin ve diğer varlıkların Tanrısallığın (thearkhia) Sefirotik suretindeki kelamıyla nasıl yaratıldığını simgesel olarak anlattığını tekrar hatırlatmalıyım.

Ve ‘daha önce bilmedikleri şeyi işitirler’ dendiğinde, zamanın başlangıcında var olmayan suretlerin, kudretlerin ve sıfatların yaratılışı kastedilmektedir.

Mukaddes ve mübarek olan Tanrı bunları işitmekten sevinç duyar ve Kendisi hükmünü verene dek bu kelimeleri dinler, zira gelecek dünyada bütün bu mukaddes kelimeler ikinci kez sayılacaktır.

9, 4 ‘Ve ağzının tavanı sevgilim için en tatlı şarap gibidir, tatlı tatlı akar, uyuyanların dudaklarını söyletir.’

‘Uyuyanların dudaklarını söyletir.’ Çünkü gelecek dünyada dahi dudaklarınız O’nun huzurunda yasanın kelimelerini terennüm edecektir.”

Şimdi yerlerinizi alınız ve Günlerin Kadimi’nin, Mukaddesler Mukaddesi’nin, Geri Çekilmişlerin En Çekilmişi’nin, Her Şeyin Gizlenmişi’nin suretlerinden, Küçük Yüz (Zeir Anpin)’ün cüzlerinin nasıl biçimlendiğini ve O’nun Kendi yapılaşmalarıyla nasıl donandığını tasvir etmek üzere ilmi, Kabala’yı tatbik ediniz.

Zira hikmet artık doğru, münasip ve muteber bir hüküm vermenizi talep etmektedir, öyle ki bütün yapılaşmaları olabildiğince kusursuz bir intizam içine koyabilesiniz.

Lakin Küçük Yüz (Zeir Anpin)’ün yapılaşmaları, Büyük Yüz (Arikh Anpin)’ün suretlerinden tanzim edilir ve O’nun kurucu cüzleri bu yanda ve şu yanda bir insan sureti altında yayılır, ta ki O’nun her bir cüzünde Gizlenmiş Olan’ın Ruhu zahir olabilsin.

Ta ki O Kendi tahtına yerleşebilsin, zira Hezekiel’de şöyle yazılmıştır, ‘bir taht benzerliği, üzerinde ise yukarıda insana benzer bir görünüş.’

‘İnsana benzer bir görünüş’, zira o suret bütün suretleri ihtiva eder.

‘İnsana benzer bir görünüş’, zira O bütün isimleri ihtiva eder.

‘İnsana benzer bir görünüş.’ Zira O, burada yerlerine başkaları ikame edilmemiş olsa dahi, dünya yaratılmadan önce söylenmiş yahut ortaya konmuş bütün gizli şeyleri ihtiva eder.*

İşte, “Sifra di-Tseniuta (Gizlenmiş Sır Kitabı)” içinde şunu öğrendik, Kadimler Kadimi, yapılaşmalarını (denge terazisinde) hazırlamadan önce kimi krallar var etti, kimi kralları topladı ve kimi krallara layık oldukları nispeti verdi, lakin onlar ancak Kendisi onları kovana dek (bir süre) ayakta kalabildiler ve o vakitte onları gizledi.

31, “Ve ADVM’de saltanat süren krallar şunlardır,

* Bu durum, Zohar tarafından şimdiki dünyanın yaratılışından önce yaratıldığı ve yok edildiği söylenen dengelenmemiş kuvvet dünyaları meselesini gündeme getirir.

Bu dengelenmemiş kuvvet dünyaları, Edom kralları ile simgelenir.

Sefirot dizide birbiri ardınca ilerlediğinden, dengeleyici Sefira oluşmadan önce, bir önceki Sefira’daki kuvvetin dengelenmemiş olduğu açıktır, örneğin dördüncü Sefira Gedula yahut Hesed (Merhamet)’dir ve beşinci Sefira Gevura yahut Pahad (Haşmet, Katılık)’tır, bu sebeple Gevura zahir olana dek Gedula dengesizdir ve bu durum Edom krallarından birinin saltanatıdır, fakat Gevura zahir olduğunda onun saltanatı nihayete erer.

Dolayısıyla, dengelenmemiş kuvvet hem başarısızlığın hem de kederin kaynağıdır.

Edom,” Edom diyarında, yani bütün yargıların mevcut bulunduğu makamda.

Fakat bütün bunlar, Kadimler Kadimi’nin Ak Başı (kendi nizamı içinde) tanzim edilene dek ayakta kalamadı.

Bu yapılandığında, O bütün alt yapılaşmaları tanzim etti ve bütün ulvi ve sufli suretler böylelikle nizam buldu.

Buradan anlıyoruz ki, bir milletin başı (yahut sevk idare gücü veya hükümeti), hükümetin şekli ne olursa olsun, evvelemirde layıkıyla kurulmadıkça, o millet gereği gibi yönetilemez.

Zira baş önce doğru bir surette tanzim edilirse, o vakit her şey nizama sokulabilir, lakin o önce doğru şekilde tanzim edilmezse, millet de bihakkın idare edilemez.

Her şeyin tertibi Günlerin Kadimi’ndendir.

Zira O Kendi yapılaşması içinde tanzim edilmeden önce hiçbir şey nizama konamazdı, çünkü evvela Kendisinin tanzim edilmesi icap etmekteydi ve bütün âlemler viraneydi.

32, “Ve Edom’da Beor oğlu Bela saltanat sürdü.”

“Ve Edom’da saltanat sürdü.” Burada pek hürmete layık bir Arcanum (büyük sır) gizlidir, zira burada bütün yargıların toplandığı ve bunlara tabi olduğu makama işaret edilmektedir.

“Beor oğlu Bela.” Gelenek budur.

Bu ifade, yüzünden bin kere bin yas ve keder sahibinin bir araya toplandığı en şiddetli kazai hükmü gösterir.

“Ve şehrinin adı Dinhabah idi.” DNHBH, Dinhabah nedir? Sanki “Yargıyı ortaya dök” denilmiş gibidir. Nitekim Süleyman’ın Meselleri’nde şöyle yazılmıştır,

* Bu, Taç'ın, yani ilk Sefira (ilahî yayılım derecesi) olan Keter'in bir başka unvanıdır.

t Zira O, Mutlak Olan'dır, Eheyeh Aşer Eheyeh'tir (Var Olan Var Olacaktır).

Fakat o yükseldiğinde, öyle ki orada biçim alabilsin, ne varlığını sürdürebilir ne de tutunabilir.

Niçin böyledir? Çünkü insanın sureti henüz teşekkül etmemiştir.

Bunun sebebi nedir? Zira insanın teşekkülü her şeyi bu suret altında ihtiva eder ve her şey o surette tanzim olunmuştur.

Ve Âdem'in bu teşekkülü henüz bulunmadığından, onlar (Edom kralları) ne sebat bulabildiler ne de biçim alabildiler, ve helak oldular.

Öyleyse onlar tamamen ilga mı edildi ve bütün bunlar (yüce) insana dâhil midir? Şüphesiz onlar, Âdem'in temsili meydana çıkıncaya dek suretten geri çekilsinler diye ilga edildiler.

Lakin o suret tanzim olunduğunda, hepsi var olur ve bir başka halde ihya edilirler.

Aralarından bazılarının şiddeti teskin edilmiştir, bazılarınınki ise teskin edilmemiştir, fakat aşikârdır ki onlardan teskin edilmemiş olanlar mevcuttur.

Ve şayet dersen, “Şöyle de yazılmıştır,

1 ve o öldü', şüphesiz bu onların büsbütün ortadan kaldırıldığını gösterir.” Cevap veririm ki öyle değildir, fakat her kim daha evvel bulunduğu önceki makamından aşağı inerse, Kutsal Metin'de böylesi için onun öldüğü söylenir.

23, “Ve Mısır kralı öldü.” Zira o, evvelce bulunduğu önceki halinden aşağı inmişti.

Fakat Âdem teşekkül ettikten sonra onlar başka isimlerle anılırlar ve onun vasıtasıyla kalıcı bir halde yumuşatılırlar, ve kendi makamlarında varlık bulurlar, hepsi de önceki adlarıyla değil, başka isimlerle çağrılırlar.

Yalnızca şu müstesnadır* ki, onun hakkında şöyle yazılmıştır, Tekvin

39, “Ve karısının adı

Mehetabel idi; Mezahab'ın kızı Matred'in kızıydı.”

Hangi sebepten ötürü? Zira onlar diğerleri gibi ilga edilmediler.

Neden ötürü? Çünkü onlar, dişi ve erkeği bir arada bulunmadıkça büyümeyen hurma ağacı gibi, eril ve dişil idiler.

Ve şimdi onlar eril ve dişil bulunduklarından, diğerleri gibi öldükleri yazılmamış, bilakis sabit bir halde kalmışlardır.

Fakat insanın sureti (yani semavî insan) terkip edilene dek onlar (kati bir surette terkip olunmuş) değillerdi.

Lakin yüce Âdem'in sureti teşekkül ettikten sonra, bir başka hal içinde ihya edildiler ve layık oldukları nizam üzere geldiler.

KÜÇÜK YÜZ'ÜN (ZEİR ANPİN) KAFATASI VE MÜŞTEMİLATI HAKKINDA, YANİ LATİF HAVA, ATEŞ VE ÇİY HAKKINDA

Ak Baş* Kendi ziynetine ilave bir tezyinat katmayı murat ettiğinde, ışığının kesif celalinden tek bir kıvılcım teşekkül ettirdi, hazırladı ve meydana getirdi.

Onu yelpazeledi ve teksif etti (yahut biçimlendirdi).

Ve fikrini inkişaf ettirip üç yüz yetmiş yöne doğru yaydı.

Ve kıvılcım varlığını korudu, kendisini çepeçevre saran arı hava zuhur edene dek intizar etti, ve nihai bir yayılma gerçekleştiğinde, dört bir yandan (sınırlandırılmış) sert bir kafatası meydana getirdi.f

t Dört Harfli İsim'in (Tetragrammaton) harfleriyle.

Ve kıvılcım, o saf ve latif hava içinde emildi, idrak olundu ve onun içine dâhil edildi.

Bunu onun içinde düşünmez misin? Hakikaten o, onun içinde gizlidir.

Ve bu sebeptendir ki o kafatası yanlarına doğru genişlemiştir, ve o hava, Günlerin Kadimi'nin en gizli sıfatıdır.

O kafatasında gizli olan ruhta, bir tarafta ateş, diğer tarafta hava yayılmıştır.

Ve latif hava bir yandan onun etrafında deveran eder, latif ateş de diğer yandan onun etrafında deveran eder.

Bu makamdaki ateş nedir? Lakin hakikatte o ateş değildir, latif havaya dâhil olan o celaldir ve iki yüz yetmiş âlemde parıldar.

Ve celal yahut hüküm ondan neşet eder, bu yüzden ona sert kafatası denir.

O kafatasının içinde dokuz bin miryat âlem vardır ki, feyzi ondan alır ve onun üzerinde selamet bulurlar.

O kafatasına, her daim onunla dolu olan Ak Baş'tan çiy* damlar, ve ölüler o çiy ile hayata kaldırılır.

Ve o çiy kendi içinde iki renk taşır.

Ak Baş'tan gelen ve bütün beyazlığı bütünüyle kuşatan bir beyazlık vardır onda.

Fakat Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) o başı üzerinde her ne vakit kalsa, beyaz olan billurda olduğu gibi onda bir kızıllık belirir, ve beyaz rengin içinde kırmızı bir renk zuhur eder.

2, “Ve yeryüzünün toprağında uyuyanların birçoğu uyanacak, kimi ebedî hayata, kimi de utanca ve ebedî nefrete.”

* Bu latif hava, ateş ve çiy, “Sefer Yetsira”nın (Oluşum Kitabı) üç “ana harfine”, yani A, M ve Ş harflerine tekabül eder, A harfi, su olan M ile ateş olan Ş arasındaki vasıta olan havayı remzeder.

“Ebedî hayata.” Zira onlar Büyük Yüz'den (Arikh Anpin), yani bizzat Günlerin Kadimi'nden gelen o beyazlığa layıktırlar.

“Utanca ve ebedî nefrete.” Zira onlar Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) o kızıllığına layıktırlar.

Ve her şey o çiyde mündemiçtir, nitekim İşaya'daki şu sözlerle buna işaret edilmiştir,

19, “Zira senin çiyin ışıklar çiyidir” — ki burada ikili bir ifade mevcuttur.

Ve damlayan o çiy, elmalar tarlası üzerine her gün beyaz ve kırmızı renkte damlar.

Bu kafatası bir bu yana, bir şu yana doğru iki renkte parıldar.

Ve o latif havadan, kafatasından, O'nun çehresinde yüz elli miryat âlem yayılır, bu sebeple O'na Zauir Apin (yahut Anpin), yani Küçük Yüz, Küçük Çehre denir.

Fakat ihtiyaç hasıl olduğu o vakitte, O'nun çehresi genişler ve azamet kesbeder, çünkü âlemin hayatı Kendisinden olan Kadimler Kadimi'nin çehresine geri dönüp bakar.

Ve o kafatasından, aşağıda bulunanlara doğru bir menfez vardır, ve onlar asanın altında sayım ile yükseldiklerinde, O'nun ışığını Günlerin Kadimi'ne doğru aksettirirler.*

Bu yüzden O'nun kafatası aşağıdan yarılmıştır, (aşağıdakiler) sayım ile yükseldiklerinde, bu yarıktan Günlerin Kadimi'ne doğru bir ışık inikası peydah olur.

Bu ifade, sıradan bir okuyucu için büsbütün anlaşılmaz kalacaktır, meğerki kendisine Dört Harfli İsim'in (Tetragrammaton) dört harfine bağlı dört gizli kabalistik sembol bulunduğu bildirilmiş olsun, şöyle ki, I (Yod) harfine asa, H (He) harfine sunu kadehi, V (Vav) harfine kılıç ve son H (He) harfine ise altın şekel tekabül eder.

Metindeki asa, IHVH isminin ilk harfi olan I'da ve Sefirot'un başında gizlenmiş ve örtünmüş halde bulunan Kadim Olan'ın I'sına, yani Yod'una işaret etmektedir.

KÜÇÜK YÜZ'ÜN (ZEİR ANPİN) BEYNİ VE BEYİN ZARI HAKKINDA

Kafatasının oyuklarında, beynin yerleştiği üç boşluk bulunur.

Ve oraya ince bir zar yerleştirilmiştir, lakin kalın bir zar değildir bu, tıpkı Günlerin Kadimi'ninki gibi gizlenmiştir.

Ve bu sebeple bu beyin genişler, otuz iki yolda parıldar (yahut neşet eder).

Yaratılış'ta şöyle yazılmış olan da tam olarak budur,

"Ve Aden'den bir ırmak çıkıyordu."

Kafatasının üç boşluğunda beynin muhafaza edildiğini de öğrenmiş bulunuyoruz.

İlk oyuktan beynin hususi bir pınarı dört yöne doğru kaynar ve kafatasından dışarı akar, bu oyuğun içinde hikmetin ruhları olan o otuz iki yol bulunmaktadır.

İkinci oyuktan ikinci bir hususi pınar çıkar ve yayılır, böylece (Anlayış'ın) elli kapısı açılır.

O elli kapının içinde şeriatın elli günü, jübilelerin elli yılı ve en mukaddes Tanrı'nın, O mübarek olsun, Kendi Ruhunu içlerinde ihyâ etmeyi ve anmayı murat ettiği elli bin nesil ihtiva edilir.

Üçüncü oyuktan ise bin kere bin hücre ve meclis çıkar, bunların içinde Bilgi, yani Daat bulunur ve mesken tutar.

Bu oyuğun teşkil ettiği boşluk, diğer iki oyuğun arasına yerleştirilmiştir, ve bütün bu hücreler her iki taraftan da doldurulur.

"Ve odalar bilgi ile doldurulacaktır."

Ve bu üçü, bu yanda ve şu yanda olmak üzere bütün bedene yayılır, bütün beden bunlarla irtibat ve tesanüt bulur, beden her bir cihetten bunlar tarafından kuşatılır, bütün beden boyunca bunlar genişler ve sirayet eder.

Öğrenmiş bulunuyoruz ki O'nun başının kafatasından, yani Küçük Yüz'den (Zeir Anpin), bin kere bin ve sayısız kere sayısız siyah saç lülesi sarkar, bunlar birbirine kenetlenmiştir ve birbirine karışmıştır.

Fakat saç lüleleri tek tek sınıflandırılmamıştır, zira pak olan ile murdar olan orada birbirine aynı şekilde tutunur, nitekim yukarıda zikredilen tasvir hem pak hem de murdar olanı birlikte anmaktadır.

Pak olan bütün o cihetlerde ve murdar olan bütün o cihetlerde, kimi yumuşak, kimi sert, girift ve kesif saç lüleleri mevcuttur.

Ve saçlar tek tek lüleler halinde, alevler saçan büklüm büklüm lüleler halinde aşağı sarkar, tıpkı savaşta muzaffer olmuş cesur bir kahramanın saçları gibi güzel ve kudretli bir intizamla dökülür.

Ulu ve gür yapraklı sedirler gibi pek azametlidirler.

"Sedirler gibi seçkin."

Büklüm büklüm lüleler başın üzerinde, bu yanda ve şu yanda olmak üzere ikiye ayrılır.

Yine öğrenmiş bulunuyoruz ki, beynin üç kanalının birçok pınarından neşet ettikleri için bu saçlar büklüm büklüm kalırlar.

Zira kafatasının bir oyuğunun pınarından saçlar çıkar, o oyuktan fışkıran pınarlardan dolayı büklüm büklüm lüleler haline gelir.

İkinci oyuktan elli pınar fışkırır, saçlar bu pınarlardan çıkarak büklüm büklüm lüleler haline gelir ve diğer lülelere karışır.

Üçüncü oyuktan bin kere bin hücre ve meclis çıkar, bütün saçlar bunlardan neşet eder, büklüm büklüm lüleler haline gelir ve diğer lülelerle karışır.

İşte bu sebeple bu lüleler böylesine kıvrımlıdır, bunların bütünü kafatasındaki beynin üç oyuğundan hasıl olmaktadır.

Bütün bu lüleler aşağı sarkar ve kulakların yanlarına doğru yayılır.

Ve bu lülelerde sağ ve sol, aydınlık ve karanlık, merhamet ve hüküm bir arada bulunur, bünyesinde sağ ve solun vasıflarını taşıyan her şey Kadim Olan'dan değil, oradan, yani Küçük Yüz'den (Zeir Anpin) neşet eder.

Saçların ayrım yerinde ince bir patika belirir, bu yol Günlerin Kadimi'nin o yoluyla muayyen bir irtibata sahiptir ve bu yoldan altı yüz on üç yol ayrılır, bunlar

şeriatın emirlerinin yollarına taksim edilmiştir.

"Tetragrammaton'un bütün yolları, O'nun ahdini ve şehadetlerini tutanlar için merhamet ve hakikattir."

Öğrenmiş bulunuyoruz ki her bir lüle üzerinde, Tetragrammaton'un kelamının bin kere bin ifadesi mevcuttur ve bunlar tek tek saç lülelerinden sarkar.

Bunların arasında, dengenin Efendisi'ne, yani bunlar arasındaki bir denge unsuru olan merhametin Efendisi'ne ait olmaları hasebiyle, kimisi sert, yani haşin, kimisi yumuşaktır, yani merhametlidir, bundan ötürü O'nun, yani Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin), sağı ve solu cem ettiği söylenir.

Kafatasının alnı teftişin teftişidir, günahkârların fiillerini muayene etmek gayesiyle onları ziyaret etmek iktiza ettiği vakitler müstesna, asla açığa çıkarılmaz.

Yine öğrenmiş bulunuyoruz ki, o alın açığa çıktığında bütün hüküm rableri harekete geçer ve tüm kâinat hüküm altına girer.

İsrailoğulları'nın dualarının Günlerin Kadimi'nin huzuruna yükseldiği ve O'nun evlatları için merhamet dilediği anlar müstesnadır, o vakit inayetler inayeti olan alın açığa çıkar, Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) bu alnı üzerine parıldar ve hüküm teskin edilir.

Bu alnın üzerinden muayyen bir

Idra Rabba (Büyük Meclis)

Ellinci Anlayış Kapısı'nı [Bina (Kavrayış)] ortaya çıkaran beyinden onun üzerine uzanan saç tutamı.

Ve bu saçlar dağıldığında, o alın öfkeyle alevlenir, dünyanın günahkarlarını, yani amellerinde hayasız olanları teftiş eden odur.

Yeremya 3,3, "Bir fahişenin alnı vardı sende, utanmayı reddettin."

Ve öğrendik ki bu saçlar alnın o kısmında kalıcı değildir, ta ki günahlarında diretenlere karşı açılabilsin.

Ve Kutsal Olan, O mübarektir, salihlerden hoşnut olmak üzere uyandığında, Kadim Günler'in Çehresi, Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) Çehresi üzerine parlar ve O'nun alnı [Büyük Yüz'ün (Arikh Anpin) alnı] açığa çıkar ve Küçük Yüz'ün alnını aydınlatır, işte o vakit lütuf zamanı olarak adlandırılır.

Fakat hüküm her tehdit ettiğinde ve Küçük Yüz'ün alnı açığa çıktığında, Kadimlerin Kadimi'nin alnı açılır, böylece hüküm hafifletilir ve icra edilmez.

Öğrendik ki o alın, kendi içinde barındırdığı ve kapsadığı iki yüz bin kırmızılıkların kırmızılığına doğru genişler.

Ve Küçük Yüz'ün alnı açığa çıktığında, tüm bunlara yok etme icazeti verilir.

Fakat lütufların lütfunun alnı, o alnın [Küçük Yüz'ün alnının] ve tüm o kırmızılıkların üzerine parlamak için açıldığında, hepsi teskin olur.

Ayrıca rivayetten öğrendik ki, yirmi dört yüce hüküm mevcuttur ve bunların tümü Netsahim (Zaferler) olarak adlandırılır, her ne kadar harf dizilişinde tekil olan Netsah (Zafer) anlamına gelse de.

Dolayısıyla aynı kelime hem alın hem de çoğul olarak zaferler anlamına gelen Netsah manasını taşır.

Ve rivayetle bildirilen şudur, Zaferlerin Zaferi.

Bunlar alındadır, ancak içlerinden bazıları bedenin bilinen belirli kısımlarına doğru uzanır.

Bilinmeyen rivayet şudur, 1. Samuel 15,29'da yazılı olan nedir, "Ayrıca İsrail'in Netsah'ı [Zaferi] yalan söylemez ve tövbe etmez, zira O tövbe edecek bir insan değildir."

İşte bu gizemi kendi yapısına göre beyan ettik.

Dünyanın yargılanacağı ve döneceği vakit bedene yayılan o Zafer'in tümü, tövbeyi kabul eder ve şayet dönerlerse hükmü icra etmez.

Çünkü mesele, Adem olarak adlandırılan makamda dinlenir ve O tövbe edebilir.

Fakat şayet o Zafer, başın az önce zikredilen kısmında, yani alında görülür ve açığa çıkarsa, artık tövbe için ne vakit ne de imkan kalır.

Çünkü orası Adem olarak adlandırılan makam değildir, zira çehre ve burun açığa vurulmamıştır, yalnızca alın açılmıştır.

Ve o kısımda, yani alında bütün bir çehre bulunmaz, zira o alın Adem olarak adlandırılmaz ve bundan ötürü şöyle denmiştir, "O tövbe edecek bir insan değildir", yani O, Huva, Adem değildir.

Küçük Yüz'ün bedeninin diğer kısımlarındaki Zafer nispeti için de durum böyledir.

Küçük Yüz'ün başındaki gözler, diğer tüm gözlerden farklıdır.

Gözlerin üzerinde adeta boyanmış gibi duran kaşların düşürdüğü gölgeli bir karanlık vardır, bundan ötürü bütün gözler koyu bir gölgeyle perdelenir.

Üzerlerindeki saç buklelerinden kıvrılan saçlar aşağı sarkar ve alnın başladığı yerde, gözlerin üzerindeki kaşların suretini belirler.

Ve her iki kaşta, gözkapaklarının üzerinde ikamet eden yedi yüz kere bin teftiş efendisi yer alır.

Gözkapaklarında, kenarlara yapışarak kirpikleri oluşturan bin dört yüz laksa saç teli ışır, bunların çok üzerinde ise Kadim Günler'in gözünün teftişi bulunur.

Ve Küçük Yüz'ün gözkapakları her kalktığında, tıpkı bir insanın uykudan uyandığında gözlerinin açılması gibi, aynı göz [Büyük Yüz'ün gözü] görünür.

Ve Küçük Yüz'ün gözleri, üzerlerine ışık saçan açık gözü seyreder ve iyi gözün parlak beyazlığıyla ışıldarlar, zira O'nda her şey sağdır, yani iyidir ve sol taraf yoktur.

Ezgiler Ezgisi 5,12, "Sütle yıkanmış." "Sütle" ne demektir, bu müstesna ilk beyazlıkla.

Ve o vakitte Küçük Yüz'de merhamet sezgisi bulunur ve bu sebeple İsrailoğulları'nın duası yükselir, zira O'nun gözleri açılmıştır ve Büyük Yüz'ün gözünün beyazlığıyla beyazlaşmıştır.

Ve hakikaten O'nun gözleri açık olmadığı müddetçe, hüküm efendileri İsrailoğulları'nı boyunduruk altına alır ve diğer uluslar onlara tahakküm eder.

Fakat O gözlerini her açtığında, bunlar Büyük Yüz'ün iyi gözünden aydınlanır, İsrail üzerine merhamet iner ve O'nun gözü dönerek diğer uluslardan intikam alır.

Mezmurlar 35,23'te yazılı olan da budur, "Uyan ve kalk." "Uyan", ve gözün o beyazlıkla aydınlanacaktır.

Gözleri açıldığında güvercinlerinki gibi güzel görünürler, renkleri beyaz, kırmızı, siyah ve altın sarısıdır.

Ve bu göz, diğer bir ifadeyle bu beyazlık, iyi göz ona bakmadıkça açığa çıkmaz ve o vakit tüm bu renkler, ışınların bu beyazlığıyla örtülür ya da yıkanır.

O renkler açığa çıktığında, gözün siyahından çıkan yedi İlahi İnayet gözü ileri fırlar.

Zekeriya 3,9, "Tek bir taş üzerinde yedi göz vardır." O "tek taş" nedir, gözün siyahıdır.

Kırmızıdan yedi elçi çıkar, sol tarafa yönelirler ve kuzey tarafına doğru olan ateşle alevlenirler, günahkârların yollarını açığa çıkarmak amacıyla dünyaya yayılmak üzere birleşirler.

"Bu yedisi, bütün yeryüzünde dolaşan Tetragrammaton’un (Dört Harfli Kutsal İsim) gözleridir."

Sarıdan yedi saf parıltı (yahut ışık) çıkar, güney tarafına yönelirler ve açığa çıkarılması gereken yollara doğru (yahut bu fiillere doğru vb.) dünyaya uzanmak üzere birleşirler.

"Zira O’nun gözleri insanın yolları üzerindedir." Ve o beyazlıkla aydınlandıklarında, onlar sebebiyle dünyaya iyilik etmek üzere hakikatin tüm efendilerini seyrederler, bu gözlerin her bir bakışı İsrail’e karşı merhamet doludur.

Fakat kırmızı renkle O, bağlı olanları seyreder, bu husus şu sözlerle ima edilmiştir, Mısır’dan Çıkış.

"Görerek gördüm", onlara iyilik etmek gayesiyle "görerek", onları aklamak suretiyle eziyet edenlerin elinden kurtarayım diye "gördüm".

Kalk, bizi sonsuza dek terk etme. Uyan ve kalk. İki teftiş, iki açılış, iki hayır vardır, merhamet olduğu gibi intikam da vardır.

İlk renk kırmızıdır, kırmızının içine gizlenmiş ve hapsedilmiştir, onunla kıyaslandığında diğer bütün kırmızılar kırmızı sayılmaz [NOT: Öylesine parlaktır ki diğer bütün kırmızılar onun yanında sönük ve solgun kalır].

Bu kırmızının etrafından siyah bir iplik geçer ve onu kuşatır.

Bu ikinci renk siyahtır, tıpkı bin yılda bir dipsiz derinliklerden büyük denize çıkan o taş gibidir.

Ve o taş çıktığında büyük denizin üzerine bir kasırga ve fırtına gelir [NOT: Büyük deniz Bina'dır (Anlayış), büyük balık ise başı büyük denizin sularıyla kırılan Leviathan'dır], suları çalkalanır ve hareketleri bir ses gibi tınlar, Leviathan denilen büyük balık tarafından işitilirler.

Ve bu taş çıkar, denizin akıntısında dönüp durur ve oradan ayrılır, bu öyle muazzam bir siyahlıktır ki yanında diğer bütün siyahlıklar bir hiçtir (yahut, diğer tüm yollar onun tarafından gizlenip örtüldüğünden şimdi geri çekilmiştir) [NOT: Hermes Trismegistus’un 'siyahın en siyahı' ifadesine benzer].

Ve gözün diğer bütün siyahlıkları içine alan ve gizleyen siyah kısmının siyahlığı da böyledir, o siyahlığın çevresinde onu kuşatan kırmızı bir iplik bulunur.

Üçüncü renk, sarıların sarısıdır, diğer bütün sarıları içine alır ve gizler, o sarının çevresinde iki iplik döner, bir yönde kırmızı bir iplik ve diğer yönde siyah bir iplik, bu sarı rengi kuşatırlar.

Fakat o beyaz parlaklık onun etrafında döndüğünde ve göz o beyaz parlaklıkla alevlendiğinde, diğer bütün renkler sükûnet bulmaz ve onun en dip derinliklerine batar, kırmızı, sarı ve siyah görünmez olur, yalnızca o beyaz parlaklık kalır, bu parıltı ışığını O’ndan, bizzat Kadim Günler’den alır.

Ve o beyaz parlaklıktan tüm aşağıdakiler ışır, o beyaz parlaklıktan gayrı hiçbir renk görülmez.

Ve bundan ötürü, adeta ikiz renkler gibi olan kırmızılığın ve siyahlığın tüm efendileri yerlerinden edilir [NOT: Burada birbirini eşzamanlı olarak içeren siyah ve kırmızı kastedilmektedir].

Neşideler Neşidesi’nde yazılmış olan da budur.

"Yıkamadan çıkanlar, hepsi ikizdir."

"Yıkamadan" ne demektir? O yüce kutsal gözün beyaz parlaklığından demektir, zira hepsi ikizdir, bir renk diğeri gibidir.

Fakat gerçekten de Neşideler Neşidesi’nin yazarı dişlerin her birinin kırkılmış bir sürü gibi olduğunu söylemez mi, sen ise bütün bunların ikiz olduğunu mu söylüyorsun?

Bununla birlikte kastedilen mana şudur ki, onların bu beyazlığı, Küçük Yüz’ün (Zeir Anpin) gözlerinin, Büyük Yüz’ün (Arikh Anpin) semavi gözünün beyaz parlaklığıyla ışıldatıldıkları andaki beyazlığı gibidir.

Ve doğrular bu hakikati Hikmet Ruhu içinde anlamak ve seyretmek üzeredir.

"Ey Tetragrammaton, Senin göz göze görüldüğün kişi aracılığıyla" [NOT: İbranice aslında 'Ayin Be-Ayin' yani 'göz göze' ifadesi yer alır] ve o vakit gözlerin açılışı hayra doğrudur.

Zira gözlerin hayra doğru bir açılışı olduğu gibi, şerre doğru bir başka açılışı da vardır.

Hayra doğru olanı, Daniel’de yazıldığı gibidir.

"Gözlerini aç, viranelerimizi ve üzerinde İsminin anıldığı şehri gör."

Fakat şerre doğru olanı, İşaya’da yazıldığı gibidir.

"Gözlerin Yeruşalim’i sakin bir mesken, sökülmeyecek bir çadır olarak görecek, kazıklarından hiçbiri asla yerinden çıkarılmayacaktır." Burada gerçekten de hem hayra hem de şerre doğrudur, çünkü biri diğeri olmaksızın var olamaz.

Bunu Sifra di-Tseniuta’da (Gizlenmiş Sır Kitabı) öğrendik. Bu ne demektir? "Gözlerin Yeruşalim’i sakin bir mesken olarak görecek." O halde Yeruşalim sakin bir mesken değil midir? Nitekim İşaya’da yazılmıştır.

"Orada adalet barınırdı." Fakat adaletin bulunduğu yerde sükûn yoktur, orası barış içinde de değildir (yahut, hükmün barındığı ve bulunduğu yerde bu adalet sükûn değildir vb.).

Zira doğrusu, hakiki yorum şudur, "Gözlerin Yeruşalim’i sakin bir mesken olarak görecek" sözü şöyle açıklanmalıdır.

Meskenin sakin olduğu söylenir, zira bu vasıf, Küçük Yüz’ün (Zeir Anpin) gözlerine bakan Kadim Günler’e nispetledir.

Çünkü hakikaten O’nun gözü dingin ve sakindir, merhamet gözüdür, bu veçheden başka herhangi bir veçheye asla tebeddül etmeyen gözdür.

Ve bundan ötürü, OINIK yerine OINK yazılarak, "Gözünü temaşa edecekler" denmiştir, gözlerini değil, zira OINK lafzı ikinci I, yani Yod harfi olmaksızın yazılmıştır.

Fakat nasıl olur da Tsiyon (Siyon) değil de Yeruşalayim (Kudüs) denir, Bu tabir, tam manasıyla onda mevcut olan yargıyı (din) teshir etmek ve üzerine merhameti tahrik etmek maksadıyla söylenmiştir.

"Tanrın olan Tetragrammaton’un (Dört Harfli İsim, YHVH) gözleri yılın başından yılın sonuna dek onun üzerindedir." İşte bu, "Adalet onda ikamet ederdi" diye yazılmış olandır, çünkü diğer tüm hallerde olduğu gibi onda da son derece şiddetli pek çok yargı bulunmaktadır.

Lakin gelecek zamanda onda merhametin tek bir gözü, yani Kadimlerin Kadimi’nin (Atik Yomin) gözü bulunacaktır.

"Fakat seni büyük merhametlerle toplayacağım."

Burada "merhametlerle" dendiğine göre, onunla birlikte kullanılan "büyük" sıfatının manası nedir, Muhakkak ki merhametin tekerrür etmesindendir, yani Kadimlerin Kadimi’nin, Büyük Yüz’ün (Arikh Anpin) "büyük merhametler" olarak tesmiye edilen merhametidir.

Ve Küçük Yüz’ün (Zeir Anpin) merhameti ise, yalnızca ve kayıtsız şartsız merhametler olarak adlandırılır, zira O’nda, Adalet ve Merhamet dengesini temsil eden sağ ve sol mevcuttur.

Ve bundan dolayı, "Ve seni büyük merhametlerle toplayacağım" denilmiştir, yani Kadimlerin Kadimi’ne ait olanlarla.

Küçük Yüz’ün o gözlerinde ve onların iki renginde, yani kırmızıda ve siyahta, iki damla gözyaşının ikamet ettiği söylenir, ve O, Kutsalların Kutsalı dahi İsrailoğullarına merhamet buyurmayı murat ettiğinde, o iki gözyaşını büyük denizin sularında tatlılaşsınlar diye aşağı gönderir.

Büyük deniz, fevkalade hikmetin (Hokma) denizidir, ta ki o akıntıda, başka bir deyişle beyaz parlaklıkta ve o pınarda paklansınlar, onlar büyük denizden çıkarlar ve böylece İsrailoğulları üzerine merhamet hasıl olur.

Küçük Yüz’ün Burnu

Bunu Sifra di-Tseniuta (Gizlenmiş Sır Kitabı) metninde öğrendik, Küçük Yüz’ün burnu.

"Burnundan bir duman yükseldi ve ağzından çıkan ateş helak etti, onunla kömürler alevlendi."

"Burnundan bir duman yükseldi." Bu dumanın içine hem ateş hem de kor halindeki yanan kömürler dahil edilmiştir, zira ateşsiz duman olmadığı gibi dumansız ateş de olmaz.

Hakikaten her şey bundan neşet eder, başka bir tabirle burada tutuşur ve O’nun burnundan dışarı çıkar.

Ayrıca öğrendik ki, burundan çıkan o dumana dahil olan bu üç şey birbiriyle cem olduğunda, burun uzar [NOT: İbranice 'öfkenin gecikmesi' tabiri lafzen 'burnun uzaması' manasına gelir].

Ve onda iki renk vardır, zira duman siyah ve kırmızı olarak tüter ve şiddetle fışkırır, ve buna AP, yani Af, gazap derler, ve ChIMH, yani Hima, şiddetli hiddet derler, ve MShChITh, yani Maşhit, helak derler.

Ve eğer gazap ve hiddet dersen, yerindedir, nitekim Tesniye kitabında, "Zira gazap ve hiddetten ötürü korktum" diye yazılmıştır. Çünkü siyah ve kırmızı duman bunlardır.

Fakat MShChITh, yani Maşhit, helak lafzı nereden eklenmiştir,

"Tetragrammaton, Sodom ve Gomorra’yı helak etmeden evvel." Halbuki ShChTh, yani Şahat kelimesi, alev alan, tutuşmuş ateş eliyle vuku bulan helaki işaret ederdi.

Ayrıca öğrendik ki Küçük Yüz’ün bu biçimlenişinde beş GBVRAN, yani Gevuran, sertlikler mevcuttur, ve bunlar bin dört yüz sertlik, GBVRAH, yani Gevura halinde yükselirler, ve O’nun burnunda, ağzında, kollarında, ellerinde ve parmaklarında temdit bulurlar.

Bundan ötürü çoğul surette "kudretler", Gevurot diye yazılmıştır, ve 1. Tarihler kitabında tekil surette, "Büyüklük, Gedula ve kudret, Gevura senindir ey Tetragrammaton" diye yazılmıştır.

Bütün bu şiddetler tek bir vücut halinde birleştiğinde, onlara tek bir Gevura denir.

Ve bütün o kudretler, Gevuran, burundan aşağı inmeye başlar.

Ve tekil suretleri dahilinde bin kere bin ve dört yüz laksa (on binlik) mertebe ona bağlanır.

Ve burnundan çıkan o dumandan, bin kere bin laksa mertebe ve bu Sertlik mefhumuna ait olan dört yüz beş mertebe asılı durur. Zira bütün sertlikler bu burundan sarkar.

"Nesilden nesle senin amellerini sena edecekler ve senin GBVRVTh, yani Gevurot’unu ilan edecekler."

Ve o GBVRH, yani Gevura, Kudret tecelli etmeye başladığında, bütün sertlikler oradan neşrolur ve hızla dönen, ateş saçan alevli bir kılıç suretinde aşağı inene dek bilenirler.

13, “Çünkü bu yeri helak edeceğiz.” Ve Tekvin’de şöyle de yazılmıştır,

10, “Tetragrammaton, Sodom ve Gomora’yı helak etmeden önce.” Ve yine Tekvin’de,

Şüphesiz böyle öğrendik, Kötülerin üzerinde hiçbir hâkim yoktur, bizzat kendileri Merhamet ölçüsünü Hüküm ölçüsüne dönüştürürler.

Şüphesiz Kadimlerin Kadimi ve o Beyaz Baş, lütufların lütfunu açığa çıkardığı her keresinde, her yerde büyük merhametler bulunur.

Lakin o açığa çıkarılmadığında, Küçük Yüz’ün (Zeir Anpin) bütün hükümleri hazır kılınır ve bu veçhile, eğer böyle söylememize destur varsa, Merhamet Hükme dönüşür, zira o cümle varlığın en Kadimidir.

Barietha’da [NOT: Tosefta veya Mişna dışı kadim öğreti geleneği] şöyle öğrendik, “Kadimlerin Kadimi lütufların lütfunu açığa vurduğunda, benzer bir adla anılan tüm o ışıklar parlar ve Merhamet her şeyde bulunur.

Lakin o Gizlilerin Gizlisi açığa çıkmadığında ve o ışıklar parlamadığında, hükümler uyanır ve Hüküm icra olunur.

Şu halde bu Hükmün müsebbibi kimdir?

Lütufların lütfudur, çünkü açığa vurulmamıştır ve bu yüzden günahkârlar (kendileri bakımından) Merhameti Hükme tebdil ederler.

24, “Gökten Tetragrammaton tarafından,” Küçük Yüz (Zeir Anpin) hakkında söylenmiştir.

Zira (önceki ayette) yazılmıştır, MN HShMIM, Men Ha-Şamayim, gökten.

HShMIM, Ha-Şamayim, ASh VMM, Aş Ve-Mim yani ateş ve suya muadildir, Merhamet ve Hükümdür, içinde hiçbir Hükmün bulunmadığı o mertebenin karşıtıdır.

Öğrendik ki (Küçük Yüz’ün) bu burnu kısadır ve duman oradan tütmeye başladığında, süratle oradan uzaklaşır ve Hüküm icra olunur.

Lakin o burnun duman çıkarmasına mani olan nedir? Kadim ve Kutsal Olan’ın burnudur, zira O’na herkesten önce ARK APIM, Arikh Aphim yani Sabırlı (Uzun Burunlu) da denir.

Öğrendiğimiz Sır (Arcanum) şudur, İki kelime, IHYH, IHVH, Tetragrammaton, Tetragrammaton arasına (Kutsal Metin’de bu ikisi yan yana geldiğinde) bir aksan girer.

Zira herhangi bir isim iki kez tekrarlandığında, Tekvin’de söylendiği gibi, aralarında bir tefrik yapılır,

10, “Samuel, Samuel,” burada Psiq aksanı vasıtasıyla bu isim çiftleri birbirinden ayırt edilir, Mısır’dan Çıkış’taki o müstesna yer hariç,

[İkinci kelimenin] kâmil olanı, öncekinin ise henüz kâmil olmayanı imlediği cihetle, zira o sırada on imtihan ile kemale ermiştir ve bundan ötürü (Psiq) aksanı araya girmiştir, çünkü bu vakitte onun evvelkiyle aynı kişi olduğu güçlükle söylenebilir.

(“Yakup, Yakup” denildiğinde) (Tekvin 2), ikincisi kâmil olanı, ilki ise henüz kâmil olmayanı imler, zira artık oğlu Yusuf’tan ona ulak gelmiş ve Şehina (İlahi Huzur) onun üzerine dinlenmeye çekilmiştir.

Ayrıca, şimdi bu vakitte, henüz ikmal edilmemiş olan on iki sınır ve yetmiş dala sahip bulunmasıyla, Yüce Olan’a benzeyen mukaddes ağaç yeryüzünde kemale ermiştir, bu yüzden ikincisi kâmil olanı, ilki ise henüz kâmil olmayanı imler, bu sebepten aralarına aksan düşer.

“Samuel, Samuel” ayetinde de (1. Samuel 10), bir aksan araya girer, nedendir? İkinci isim kâmil olanı, ilki ise henüz kâmil olmayanı imler, zira o artık bir peygamberdir, oysa bundan önce henüz peygamber değildi.

4, “Musa, Musa,” ifadesine hiçbir aksan girmez, zira o doğduğu günden itibaren kâmildi, nitekim Mısır’dan Çıkış 2’de şöyle yazılmıştır, “Ve onun güzel olduğunu gördü.”

İşte burada da, Mısır’dan Çıkış 6’daki Tetragrammaton’un bu iki ismi arasına Psiq aksanı konmuştur, zira ilki şüphesiz kâmil bir isimdir, lakin ikincisi baştan başa ve bütünüyle kâmildir.

Fakat Musa, onlar için Merhametin En Kutsal Kadim Olan’dan Küçük Yüz’ün üzerine inmesini sağlamak maksadıyla Hüküm makamında böyle söyler.

Musa’nın fazileti öylesine büyüktü ki, Merhamet ölçülerini aşağı indirebilirdi.

Kadim Olan, Küçük Yüz’e doğru açığa çıktığında ise, her şey Merhametin nuruyla temaşa edilir, burun teskin bulur ve oradan ne ateş ne de duman çıkar.

9, “Ve övgüm uğruna senin için öfkemi geciktireceğim.”

Birinden alevli bir duman çıkar ve Büyük Uçurum’un menfezine girer.

Diğer burun deliğinden ise aleviyle tutuşan bir ateş çıkar ve O’nun sol tarafında bulunan dört bin aleme akar.

Hakikaten, harbe sebep olan kişiye Tetragrammaton’un ateşi, yiyip bitiren ateş, diğer bütün ateşleri yalayıp yutan ateş denir.

Ve o ateş, mihrabın ateşi haricinde hiçbir şeyle yatıştırılamaz.

Ve diğer burun deliğinden çıkan o duman, sunaktaki kurbanın dumanı haricinde hiçbir şeyle yatıştırılmaz.

"Ve Tetragrammaton hoş bir kokuyu içine çekti." Zira tüm bunlar buruna atfedilir, bir kokuyu içine çekmek, duman, ateş ve kızıl renk neşretmek, bu nedenle burun, lütufkârlığın (yani alnın) zıddıdır.

Ve bu sebepten ötürü yazılmıştır, Çıkış,

"Ve Tetragrammaton'un öfkesi alevlendi." Yasa'nın Tekrarı,

"Ve Tetragrammaton'un öfkesi alevlenecektir.

"Ve gazabım alevlenmiştir.

"Tetragrammaton'un gazabı alevlenmesin diye." Bunların tamamı Zeir Anpin yahut Küçük Yüz (Zeir Anpin) hakkında anlaşılmalıdır.

"Kulak ver, ey Tanrım, ve işit", yani saçın altında gizlenmiş olan o kulak, saçlar üzerine sarkar, buna rağmen o kulak işitme gayesiyle oradadır.

Ve kulağın iç kısmından itibaren, dönemeçli spiral bir merdiven gibi, her tarafında kıvrımlarla belirginleşen, kuvvetli biçimde içbükey şekillerle işlenmiştir.

Lakin niçin bu kıvrımlarla yapılmıştır? Hem iyiyi hem de kötüyü işitebilsin diye.

Ayrıca öğrenmiş bulunuyoruz, kulakların içindeki o kıvrımlı kısımdan, haklarında Vaiz'de yazılmış olan tüm o Kanatların Efendileri asılı durur,

"Zira göğün bir kuşu sesi taşır ve Kanatların Efendisi meseleyi haber verir."

O kulağın içinde, (Ruh) beynin üç boşluklu yerinden kulakların bu açıklığına doğru akar.

Ve bu akıştan (Ruh) ötürü ses, o derin derinliğe (yahut kıvrıma) doğru çekilir ve hem iyi hem de kötü olan bu damıtılmada (Ruh) ile birleşir,

"Zira Tetragrammaton yoksulu işitir." Kötülükte ise, Çölde Sayım'da yazıldığı gibidir,

"Ve Tetragrammaton işitti, gazabı uyandı ve Tetragrammaton'un ateşi onlara karşı alevlendi."

Ve o kulak dışarıdan kapanmıştır, beynin esin dehlizinin içinden derin bir kısım (yahut bir kıvrım) ilerler.

Böylece ses içeride toplanabilsin, oradan dışarı çıkmasın, her yandan korunup kapatılsın, bu nedenle bu bir Gizem (Arcanum) [NOT: Sır, gizli öğreti] tabiatındadır.

Zira sırları açığa vuran kişi, sırlar bir arada toplansın ve dışarı çıkmasın diye tertip edilmiş olan bu ulvi biçimlenişi inkâr etmiş gibi olur.

Ayrıca Barayta'da (Mişna dışı sözlü gelenek) öğrenmiş bulunuyoruz, sıkıntıları içinde feryat ettikleri ve saçlar kulakların önünden çekildiği vakit, ses o kanal vasıtasıyla kulaklara girer ve beyinden gelen damıtılma ruhu [aynı şekilde o kanala girer].

Ve beyinde toplanır (yahut beyne doğru kayar), burnun deliklerinden çıkar, bağlanır, burun (yani Küçük Yüz'ün burnu) kısalır, ateşle parıldar, ateş ve duman neşrolunur, o burun deliklerinden tüm şiddetler uyanır ve intikam icra edilir.

Gerçekten de, o burun deliklerinden ateş ve duman çıkmadan evvel, o ses yukarı yükselir ve beynin başlangıcına kayar, gözlerden ise iki damla yaş süzülür.

Ve o ses vasıtasıyla duman dışarı çıkar, o kapıları açan parlaklıktan ise ateş neşrolunur, zira kulaklara giren o ses aracılığıyla tüm bunlar harekete geçirilir ve ileri sürülür (yahut birbirine karışır).

"Ve Tetragrammaton işitti, gazabı alevlendi ve Tetragrammaton'un ateşi onlara karşı alevlendi." Zira o sesin işitilmesiyle tüm beyin harekete geçer.

"Kulak ver, ey Tanrım", sanki şöyle denilmiş gibidir, "O kulaklardan asılı duran kanatların altı yüz bin on bini uzatılsın", bunların tümüne Tetragrammaton'un kulakları denir.

Dolayısıyla "Kulak ver, ey Tetragrammaton" dendiğinde, bu "Senin kulağın" ibaresi Küçük Yüz'e aittir.

O kulaklar beynin bir boşluğundan asılı durur, o boşluktan çıkan elli kapıdan [NOT: Üçüncü Sefira'ya işaret eden "Anlayışın elli kapısı"] bu kapı, kulağın o kanalına uzanan, giden ve oraya açılan kapıdır.

"Çünkü kulak sözleri dener." Ayrıca Mezmurlar'da yazılmıştır,

"Ve O, kalbi ve böbrekleri dener."

Bedenin içine doğru ilerleyen elli kapılı o boşluğun genişlemesi nispetinde, beden de kalbin ikamet ettiği o yerde tam olarak genişler.

Bu sebeple kulak hakkında onda sınama yapıldığı söylenmiştir, kalp hakkında da onda sınama yapıldığı söylenmiştir, çünkü onlar (aynı şekilde) tek bir yerden neşet ederler.

"Sifra di-Tseniuta (Gizlenmiş Sır Kitabı)" içinde öğrendik ki, bu kulak iyiyi olduğu kadar kötüyü de nasıl sınıyorsa, Küçük Yüz'de (Zeir Anpin) bulunan her şey de bir parça iyi ve bir parça kötüye, sağa ve sola, Merhamete ve Yargıya sahiptir.

Ve bu kulak beyne bitişiktir, beyne bitişik olduğu için de o ses, kulağa giren bir boşluğa yönlendirilir.

Bu nedenle kulak hakkında işitme tabiri kullanılır, lakin bu işitmede Bina (üçüncü Sefira olan Anlayış) mündemiçtir, zira işitmek anlamakla aynı şeydir, çünkü bu suretle tüm tetkikler birlikte tetkik edilir.

Ve Rabler Rabbinin o sözleri, işitilsinler, üzerlerinde tefekkür edilsin ve anlaşılsınlar diye sadır olur.

Bu pasaj şu anlama gelir, o mukaddes peygamber işittiğinde, anladığında, bildiğinde ve bu biçimlenişlerle meşgul olduğunda, şöyle yazılmıştır, "Korktum." Ondan korkması ve O'nun huzurunda kırılması haklı bir nedene dayanıyordu, zira bu sözler Küçük Yüz hakkında söylenmiştir.

Daha ötesini anlayıp bildiğinde ise ne yazılmıştır? "Ey Tetragrammaton, yılların ortasında işini canlandır." Lakin bu söz Günlerin Kadimi (Atik Yomin) hakkında söylenmiştir.

Ve her nerede iki kez Yod He ile yahut Alef Dalet ve Yod He ile Tetragrammaton, Tetragrammaton bulunursa, biri Küçük Yüz'e (Zeir Anpin), diğeri ise Kadimlerin Kadimi'ne aittir.

Çünkü tüm bu şeyler tek bir muayyen şeydir, bundan ötürü tek bir isimle çağrılırlar.

Tam isim ne vakit telaffuz edilir, YHVH ELOHİM, Tetragrammaton Elohim yazıldığı vakit.

Zira bu, cümle mevcudatın en Kadimi olanın ve Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) tam ismidir, ve birlikte bağlandıklarında tam isim diye tesmiye olunurlar.

Fakat diğer suretler, ikame ettiğimiz üzere, tam isim olarak adlandırılmazlar.

“Ve Tetragrammaton Elohim dikti,” vesaire dendiğinde, bahçenin dikilmesine dair kelam edildiği yerde isim tam olarak verilir, ve ne zaman Tetragrammaton Elohim vuku bulsa tam isim ifade edilmiş olur.

YHVH YHVH içinde her şey umumi surette kuşatılmıştır, ve o vakit her şeyin üzerinde merhametler harekete geçer.

“Yılların ortasında işini canlandır,” Günlerin Kadimi hakkında söylenmiştir bu.

“Yılların ortasında.” Bunlar Yemi Kedem (eski günler) diye tesmiye olunan evvelki yıllardır, yoksa dünya yılları yahut Olam (dünya) değildir.

Evvelki yıllar evvelki günlerdir, dünyanın yılları ise dünyanın günleridir.

Ve burada söylenir, “Yılların ortasında.” Hangi yıllar, Evvelki yıllar.

“Onu canlandır.” Kimin hakkında söylenmiştir, “Onu canlandır”?

Zira O'nun bütün ihtişamı o yıllarla muhafaza edilir, bu sebepten “Onu canlandır” denmiştir.

“Gazapta merhameti hatırla.” O, merhametlerin her şeyin üzerinde uyandırıldığı o ali lütfa nazar eder, şefkat dileyen ve kendilerine merhamet borçlu olunan o merhametlere.

Öğrendik ki Rabbi Şimeon şöyle dedi, “Üzerimdeki gökleri, etrafta duran herkesin huzurunda şahit tutarım ki, bu sözler sebebiyle bütün alemlerde muazzam bir sevinç hasıl olmaktadır.

Bu sözler benim kalbimde de sevinç uyandırmaktadır, ve fevkalade inbisatın perdesinde gizlenip yükselirler, ve cümle varlığın en Kadimi olan O, her şeyin Saklısı ve Gizlisi olan O muhafaza eder onları.

Ve kelama başladığımızda, yoldaşlarım buradaki bütün sözlerin herhangi bir derecede buna layık olduğunu bilmezlerdi.

Ey bu meclisin yoldaşları, nasibiniz ne mübarektir, ve bu dünyada ve gelecek dünyada sizinle olan nasibim ne mübarektir!”

İsrail kadar mukaddes hangi kavim vardır, zira onlar hakkında şöyle yazılmıştır, “Ne mutlu sana, ey İsrail! Senin gibisi var mı?” Çünkü onlar mukaddes isim vasıtasıyla bu dünyada Tanrı'ya raptedilmişlerdir.

Ve gelecek dünyada buradan ziyade raptedileceklerdir, zira orada salihlerin toplandığı o meclisten asla ayrılmayacağız.

Ve yazılmış olan şudur, “Ve sizler Tetragrammaton'da bağlı kalacaksınız,” zira gereği üzere “Hedebekim Le-Tetragrammaton, Tetragrammaton'a bağlanacaksınız” diye değil, bilakis “Be-Tetragrammaton, Tetragrammaton'da” diye yazılmıştır.

Hürmete layık, mukaddes, mümtaz, her şeyde gizli ve saklı sakaldan (yani Büyük Yüz'ün [Arikh Anpin] sakalından), mukaddes ve muhteşem yağ vasıtasıyla, Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) sakalına doğru bir nüzul vardır.

Ve şayet bu sakalın mevcut olmadığını söylersen, zira Süleyman dahi yalnızca yanaklardan söz etmiştir;

Hakikaten "Sifra di-Tseniuta (Gizlenmiş Sır Kitabı)" içinde öğrendiğimiz şudur, O gizli ve derindedir, kendisinden söz edilmez,

ve ifşa da edilmez, her şeyden evvel hürmete şayan ve mümtaz olandır, zira gizlenmiş ve örtülmüştür.

Ve sakal, bütün çehrenin senası, kemali ve vekarı olduğundan, bu mukaddes şeylerde gizli bulunur ve tefrik edilmez.

Ve o sakal, Küçük Yüz'de (Zeir Anpin) çehrenin kemali ve cemalidir.

Fakat Kadimlerin Kadimi'nin hürmete layık sakalı, Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) bu sakalı üzerine parıldadığı vakit, mümtaz yağın on üç pınarı bu sakalın üzerine akar.

Ve onda yirmi iki cüz bulunur, ve mukaddes şeriatın yirmi iki harfi oradan neşet eder.

Ayrıca öğrendik ki bu sakal O'nun kulaklarından ayrılır, iner ve yükselir, ve ıtır mahallerine temas eder.

“Bir baharat tarhı gibi,” “tarhlar” değil.

Fakat Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) bu sakalı dokuz tanzim üzere tertip edilmiştir.

Ve kıllar dahi siyah olup, güzel bir adam misali intizamlıdır, zira yazılmıştır, “Sedirler gibi mümtaz.”

Kıl, yukarıdaki kısımdan tanzim bulur, ve oradan nihayetsiz parlaklıkta bir kıvılcım çıkar, saf esirin Mutlak'ından huruç eder, ve başın kıllarının altından, kulakların üzerindeki zülüflerin dahi altından geçer, ve kulakların menfezi önünden, kıl üstünde kıl olarak ta ağzın başlangıcına kadar iner.

Kıl huruç eder, ve ağzın bir cüzünden ağız menfezinin diğer cüzüne kadar yükselir, ve ağzın altından diğer tarafa doğru, kıl üstünde kıl olarak güzel bir tertip içinde iner.

Ortadan, burnun altından ve iki burun deliğinin altından muayyen bir yol çıkar, ve kısa, sert kıllar o yolu doldurur, mütebaki kıllar ise bu yolun etrafında, bu taraftan o tarafa kadar olan mekânı ikmal eder.

Fakat bu yolun aşağıya doğru devam ettiği sarih biçimde görülmez, yalnızca dudakların bidayetine kadar inen üst kısmı görülür, ve bu yol oraya tatbik olunur.

Kıl çıkar ve intizama girer, yükselir ve Kadim Olan'ın ıtır mahalli olan yanaklarının üzerine yayılır.

Kıl bulunmaz ve iki yanda kırmızı bir gül gibi kızıl iki elma görünür, bunlarla tutuşan iki yüz yetmiş âleme ışık saçarlar.

Kıllar sakalın sınırında bir örgü gibi ilerler ve hayati organların başlangıcına dek sarkar, ancak kalbin çevresindeki kısımlara kadar inmez.

Kıllar ağzın üzerine sarkmaz, aksine ağız her yönden açıktadır ve kıllar onun etrafında bir intizamla dizilmiştir.

Kıllar sakalın altına doğru iner ve boğazı görünmeyecek biçimde örter, bütün bu kıllar incedir, kıl üstüne kıldır, her kısımda boldur.

Kıllar kendilerine bitişenlerle birbirine karışır, yanaklardan aşağı sarkan kıllara kadar hepsi bir denklik içindedir, hepsi adil bir denkliktedir, cesur bir adam gibi ve savaşta zafer kazanmış bir kahraman gibi.

Bu dokuz biçimleniş vasıtasıyla muazzam bir yağın dokuz pınarı ilerleyip aşağı akar ve bunlar hakikaten o yüce, aşkın yağdan, Büyük Yüz'ün (Arikh Anpin) sakalından, aşağıdaki tüm unsurlara dökülür.

Bu dokuz biçimleniş burada, bu sakalda suret bulur ve bu sakalın biçimlenişinin kemalatında, insanın aşağıdaki oğlu cesur adam olarak adlandırılır [NOT: Yukarıdaki Âdem nasılsa aşağıdaki yeryüzü insanı da öyledir].

Zira uykusunda sakalının layıkıyla var olduğunu gören kimsede cesaret ve kudret bulunur [NOT: Sakalının Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) sakalı gibi tertip edildiğini rüyasında görürse].

Oğluna dönüp şöyle dedi, "Kalk ey oğlum, kutsal sakalın kısımlarını biçimlenişleriyle izah et."

Rabbi Eleazar kalktı, söze başlayıp Mezmurlar'dan okudu,

"Tetragrammaton'a (Dört Harfli İsim, YHVH) sığınmak insana bel bağlamaktan evladır, Tetragrammaton'a sığınmak beylere bel bağlamaktan evladır."

"Bu sakalın dokuz biçimlenişi burada resmedilmiştir.

Zira Kral Davud diğer kralları ve diğer ulusları alt edebilmek için bu tertiplere muhtaçtı.

Bu dokuz biçimlenişi dile getirdikten sonra ekledi, 'Bütün uluslar çevremi kuşattı, lakin Tetragrammaton'un adıyla onları helak edeceğim.'

Fakat bunu yapmanın gereği neydi? Çünkü 'Bütün uluslar çevremi kuşattı' demişti. Zira YHVH ismi, Tetragrammaton olan bu dokuz biçimlenişin tertibiyle onlar yeryüzünden kesilip atılırlar.

'Onları YHVH'nin adıyla helak edeceğim' diye yazılmış olan işte tam da budur.

Bunu 'Sifra di-Tseniuta (Gizlenmiş Sır Kitabı)' metninde de öğrendik. Davud burada dokuz biçimlenişi saymıştır, bunlardan altısı kutsal isimdedir zira altı isim vardır [NOT: Bahse konu ayetlerde İlahî İsim altı kez tekrar edilir] ve üçü ADM, Âdem, yani insan sözcüğündedir.

Şayet Âdem sözcüğünde yalnızca iki tane olduğunu söylersen, şüphesiz üç tanedir, çünkü beyler dahi Âdem kelimesinin manasına dahildir [NOT: 'Beylere bel bağlamaktansa' dizesindeki beyler ifadesi de insana işaret eder].

İşte altı isim bunlardır, zira şöyle yazılmıştır, 'Darlığımda Yah'a seslendim.' Birincisi.

'Tetragrammaton benden yanadır, korkmam.' Üçüncüsü.

'Tetragrammaton bana yardım edenlerle birlikte yanımdadır.' Dördüncüsü.

'Tetragrammaton'a sığınmak evladır.' Beşincisi.

'Tetragrammaton'a sığınmak evladır.' Altıncısı.

Fakat ADM, Âdem, İnsan sözcüğünde üç tane vardır, zira şöyle yazılmıştır, 'Tetragrammaton benden yanadır, korkmam, ADM, Âdem, İnsan bana ne yapabilir?' Birincisi.

'Tetragrammaton'a sığınmak beylere bel bağlamaktan evladır.' İkincisi.

'Tetragrammaton'a sığınmak ADM'ye, Âdem'e, İnsana bel bağlamaktan evladır.' Üçüncüsü.

Ve gel, gör! Bu işte gizli bir sır (arcanum) vardır, bu bahiste ADM, Âdem kelimesi nerede zikredilirse oraya Kutsal İsim bağlanmıştır, bu da haklı bir sebebe dayanır, zira insan ancak kendisine benzer olan vasıtasıyla baki kalır.

Fakat ona benzer olan nedir?

Kutsal İsim'dir, zira Yaratılış 2, 7'de şöyle yazılmıştır, 'Ve YHVH Elohim (Tetragrammaton Elohim), ADM'yi, Âdem'i, İnsanı yarattı', ona, yani Âdem'e denk düşen tam İsim ile, yani YHVH Elohim ile yaratmıştır, nitekim YHVH, Tetragrammaton eril olanı ve ALHIM, Elohim ise dişil olanı imler [NOT: Elohim kelimesi dişil ALH kökünden gelir ve hakikatte dişil bir çoğuldur, birçok eril kelimenin çoğulu VTh ile kurulurken birçok dişilinki ise tersine IM ile kurulur].

Bu sebeple bu bahiste Kutsal İsim olmaksızın ADM, Âdem, İnsan zikri geçmez.

Şöyle yazılmıştır, 'Darlığımda YH'ye, Yah'a seslendim, YH, Yah bana ferahlık vererek icabet etti.' Burada YH iki kez yinelenmiştir, YH, YH, bu da sakal kıllarının yapıştığı ve kılların çıkıp sarktığının görüldüğü iki çeneye işarettir.

O acele eder ve der ki, 'YHVH, Tetragrammaton benden yanadır, korkmam, YHVH bana yardım edenlerin arasında yer alır', burada İsim daha önceki gibi noksan yazılmamış, YH yerine YHVH olarak yazılmıştır ki bu Kutsal İsim'dir ve bu İsim'le beraber insandan da bahsedilir.

Peki, 'ADM, Âdem, İnsan bana ne yapabilir?' denilen bu şey nedir? Gelenekten öğrendiğimize göre durum şöyledir, Kral'ın bütün o mukaddes taçları [okunamadı] kendi tertipleri içinde biçimlendiğinde, yani Tetragrammaton'un harfleri birbirine bağlandığında, her şeyi kuşatan Suret olan ADM, Âdem, İnsan olarak tesmiye edilir.

Fakat ondan herhangi bir cüz eksiltildiğinde, yani YHVH yerine YH denildiğinde, Kutsal İsim (Yod harfiyle Küçük Yüz [Zeir Anpin]) ile Tora (Tauara) veya Kapı anlaşılır, bu da kendisine Adonay ismi atfedilen Gelin’dir ki tam yazımıyla sayısı 671 eder, nitekim Tora veya Troa kelimesinin gösterdiği ve YH isminin He harfinde toplandığı üzere, ve onda bulunanlar anlaşılır.

Dolayısıyla Tetragrammaton (dört harfli ilahi isim) olarak anıldığında, Tauara Kapısı ve onda bulunanlar dahil olmak üzere insandan söz edilmiş olur, başka bir deyişle, alt alemlere dairdir.

Ve kapıdan eksiltildiğinde, yani sonuncusu alt kapıyı işaret eden Vav ve He harfleri buna bitiştirilmediğinde, Kutsal İsim (Yod vasıtasıyla), Kapı ve onda bulunanlar (YH ismindeki He vasıtasıyla) anlaşılır.

Fakat YHVH olarak anıldığında, o Adem (ADM), yani insan ve onunla bitişik olan geri kalan her şey, bilhassa kapı ve onun içindeki yollar olarak adlandırılır. Zira İbranice harflerle bu şekilde yazılan Tetragrammaton’un bir insan sureti verdiği söylenir, çünkü Yod baş, He kollar, Vav beden ve son He bacaklardır.

Ve bundan ötürü Davud bu dokuz teşekkülü saymıştır, zira Kral’ın sakalına dokunmasına izin verilen kişi, arzuladığı her şeyi yapabilir.

O halde neden beden değil de sakal?

Çünkü beden sakalın ardında gizlidir, fakat sakalın beden ardında gizlenecek bir yeri yoktur.

Lakin o bunu hesap ederken ikili bir usul izler, biri aktardığımız şekilde, diğeri ise şöyle dediğinde ortaya çıkar, Sıkıntımda Yah’a seslendim.

Tetragrammaton benim yanımdadır, korkmam.

Tetragrammaton bana yardım edenlerle birlikte benden yanadır.

Tetragrammaton’a sığınmak daha hayırlıdır.

Tetragrammaton’a sığınmak daha hayırlıdır. Dokuzuncusu.

Prenslerden medet ummaktan.

Onuncusu. Diğer bir rivayetle, İnsana güvenmektense Tetragrammaton’a sığınmak daha hayırlıdır.

Tetragrammaton’a sığınmak daha hayırlıdır.

Prenslerden medet ummaktan.

Bu söylediği nedir? Şüphesiz Davud burada sakalın suretine dair söylenen bütün bu şeyleri dile getirmektedir. Bu durum teşekküllerin sırasına ve metinde YHVH ile Adem’e ait olanların bitiştirilme biçimine işaret eder ki bunların on Sefirot’a tekabül ettiği de görülecektir.

Sıkıntımda Yah’a seslendim. Sakalın uzamaya başladığı kısımdan, yani daha uzaktaki kısımdan birincisi, kulakların önünden, saçın altından ikincisi gelir.

Ve bu yüzden iki kez YH, YH denilmiştir.

Lakin sakalın yayıldığı ve kulakların önünden daha geniş bir yayılımla aşağı indiği yerde Adem, yani İnsan ismi yer alır, diğer bir deyişle eksiksiz Tetragrammaton bulunur.

Ayrıca Davud, bu sakalın haşmetiyle kralları ve ulusları kendine tabi kılmak istediğinde bu yayılım zaruri idi.

Diğer bir rivayetle, bundan ötürü, Tetragrammaton benim yanımdadır, korkmam, dediğinde, zira bu kötülere merhamet etmeyen bir kimsedir ve bu bütünüyle zaruri idi, vesaire.

Ayrıca Sifra di-Tseniuta (Gizlenmiş Sır Kitabı) içinde şunu öğrendik, Her kim uykusunda eliyle semavi insanın sakalına veya bıyığına dokunduğunu ya da elini ona doğru uzattığını görürse bilsin ki o yücelerle barış içindedir ve kendisine eziyet edenler yakında ona tabi kılınacaktır.

Semavi sakalın dokuz teşekküle ayrıldığını ve bunun Küçük Yüz’ün (Zeir Anpin) sakalı olduğunu öğrendik.

KÜÇÜK YÜZ’ÜN SAKALININ İLK KISMINA DAİR

İlk teşekkülde kıllar yukarıdan düzenlenir ve kulakların üzerinden sarkan zülüflerin altından, kulak oyuklarının önünden dışarı çıkar, kıllar kıl üstüne dökülerek ağzın başlangıcına kadar iner.

Sakaldaki bütün bu kıllar, baş saçının zülüflerindeki bütün kıllardan daha serttir.

Fakat başın saçı daha uzundur ve daha kolay eğrilir, oysa sakalın bu kılları o denli uzun değildir.

Baş kıllarının bir kısmı sert, bir kısmı yumuşaktır.

Ve Kadim Günler’in [NOT: Arikh Anpin / Keter düzeyindeki en yüce tezahür] ak zülüfleri Küçük Yüz’ün içine doğru her uzandığında Süleyman’ın Özdeyişleri’nde yazılı olduğu gibidir.

Nedir bu dışarıda kelimesi? Bu durumda iki beyin suretinin bitiştirildiği Küçük Yüz’dedir.

İki beyin sureti mi dersin?

Daha ziyade dört beyin sureti denilmelidir.

Şüphesiz Küçük Yüz’de üç beyin sureti vardır ve bunlar Başının kafatasındaki üç boşlukta bulunur.

Ve kendi berrak parıltısında mukim olan, her üç beyin suretini kuşatan sakin ve huzurlu bir beyin vardır, Küçük Yüz’ün o kısmına, yani O’nun üç beyin suretine ak saçlar içinde dengeli biçimde üretilen ve devam eden kılların mahsulleri ondan neşet eder, öyle ki onda, O’nun içinde dört beyin sureti bulunur.

Ve filakterler [NOT: Tevrat ayetlerini içeren ve kola ile başa bağlanan kutsal deri muhafazalar] üzerine yazılmış dört metin buradan yetkinliğe erer, çünkü Kadim Günler’in, Kadimler Kadimi’nin Kutsal İsmi ile Küçük Yüz’ün ismi onların içinde yer alır.

Zira Kutsal İsim’in kemali budur ki Tesniye’de bunun hakkında şöyle yazılmıştır, Ve yeryüzünün bütün kavimleri Tetragrammaton isminin senin üzerine çağrıldığını görecekler ve senden korkacaklar.

Rabbin İsmi, tefilinlerin (filakterilerin) kanallarını ve oyuklarını biçimlendiren bu bizzat Dört Harfli İsim’dir (Tetragrammaton).

Ve bu sebepten ötürü şöyle denmiştir, “Hikmet dışarıda haykırır”, Süleyman’ın Özdeyişleri, I. 20, zira o burada bulunur [NOT: Kaynak metinde atıf ve cümle yarım bırakılmıştır].

Çünkü hakikaten Kadimlerin Kadimi, hatta her gizlenişle gizlenmiş olan O, bulunmaz ve O’nun hikmeti alenen ortaya çıkmaz, zira O’nun hikmeti her şeyde gizlidir ve kendini aşikâr kılmaz.

Ve birbirine bağlı dört beyin biçimi bulunduğundan ve buradan, bizzat Küçük Yüz’den (Zeir Anpin) dört yöne dört çeşme aktığından ve bunların hepsi, hepsinden neşet eden tek bir çeşmeden dağıldığından, işte bu yüzden dört tanedir.

Ayrıca şunu da öğrendik, Dörtlüde (Quaternary) idrak edilen Hikmet’ten saçlar dökülür,

büklüm büklüm sarkan bu saçların hepsi sert ve sıktır, her biri kendi yönünde tek başına uzanır ve aşağı doğru akar.

Ve onlara o kadar çok binlerce bin ve on binlerce on bin bağlıdır ki, sayılamazlar.

Ezgiler Ezgisi V. 11’de yazılmış olan da işte tam olarak budur, “Zülüfleri kıvırcıktır, TLTLIM, Teltelim”, sanki TLİ TLİM, yani yığın üstüne yığılmış büklümler gibidir.

Ve hepsi, kendilerine karşı duran her şeyi kırmak için çetin ve sıkıdır, kaya gibi ve en sert taş gibi serttir.

Kafatası üzerinde yarıklar açılıncaya ve çeşmeler bu lülelerin altından akıncaya dek, o güçlü çeşmeler ayrı yönlere ve ayrı yollara doğru fışkırır.

Ve bu lüleler siyah ve karanlık olduğundan, Eyüp XII. 22’de şöyle yazılmıştır, “Karanlığın derinliklerini açığa çıkarır ve ölüm gölgesini aydınlığa kavuşturur.”

Ayrıca öğrendik ki sakalın telleri, başın tellerinden çok daha serttir, zira yalnızca bunlar fazlasıyla öne çıkar, kolayca bulunur ve kendi yollarında serttirler.

Öyleyse neden bunların sert olduğunu söylersin, Hepsi Hükmü simgelediği için mi, Asla, zira bu tanzimlerde hakikaten Hüküm bulunduğu gibi Merhamet de bulunur.

Yağ ırmaklarının on üç çeşmesi indiğinde, bunların hepsi merhamettir.

Yine de sakalın tüm o tellerinin sert olduğunu öğrendik. Niçin, Merhameti simgeleyen tellerin, Hükmün gidişatını saptırmak için mutlaka sert olmaları icap eder.

Ve Hükmü işaret edenlerin hepsi de metindir, bu sebepten her iki durumda da sert olmaları gereklidir.

Kainatın Merhamete ihtiyacı olduğunda merhametler güçlüdür ve Hükme üstün gelir, fakat kainat Hüküm talep ettiğinde Hüküm güçlüdür ve Merhamete üstün gelir, bu sebeple her halükarda metin ve sert olmaları gereklidir.

Ve Merhamet talep edildiğinde Merhameti simgeleyen teller öne çıkar ve sakal yalnızca bu tellerde belirginleşir (ya da yalnızca bu tellerle kuşatılır) ve hepsi bol merhametlerdir.

Fakat Hüküm talep edildiğinde sakal yalnızca bu tellerde (Hükmü işaret edenlerde) belirginleşir ve hepsi hükümlerden ibarettir.

Lakin o kutsal ak sakal açığa çıktığında, hem Merhameti işaret edenlerin tümü hem de Hükmü işaret edenlerin tümü, tıpkı derin bir nehirde murdarlığından arınan bir adam gibi, feyizle nurlanır ve parıldar.

Ve hepsi birlikte Merhamette vücut bulur ve ortada bulunabilecek hiçbir Hüküm kalmaz.

Ve bu dokuz biçimin hepsi birlikte parıldadığında, hepsi Merhamet ile bembeyaz olur.

Ve bu nedenle Musa başka bir yerde, Çölde Sayım XIV. 18’de şöyle der, “Dört Harfli İsim (Tetragrammaton), ARK APİM, Arikh Apim, yani sabırlıdır (harfiyen, uzun burunludur) ve merhameti pek çoktur.”

Ve Musa’nın hakikat hakkında söylemiş olduğu şeye gelince,

Mısır’dan Çıkış XXXIV. 6 ve 7, “Rab, acıyan ve lütfeden, sabırlı, iyiliği ve hakikati bol olan Rab Tanrı. Binlercesine merhametini koruyan, fesadı, isyanı ve günahı bağışlayan ve suçluyu asla cezasız bırakmayan, babaların fesadını çocuklarında ve çocuklarının çocuklarında, üçüncü ve dördüncü nesle kadar arayan.”

Çölde Sayım XIV. 18, “Rab sabırlıdır ve merhameti pek çoktur, fesadı ve isyanı bağışlar, suçluyu asla cezasız bırakmaz, babaların fesadını çocuklarında, üçüncü ve dördüncü nesle kadar arar.”

Mısır’dan Çıkış XXXIV. 6’da yer alan ifadeyi bu pasajda eklemez, zira meselenin sırrı (Arcanum), Günlerin Kadimi’nden Küçük Yüz’e (Zeir Anpin) doğru ışıldayan bu dokuz ölçüdür.

Zira Musa ikinci pasajda, Çölde Sayım XIV. 18’de Tanrı’nın bu övgülerini tekrarladığında dokuz tecelliyi sayar, ve bunlar sakalın tecellileridir, hatta Küçük Yüz’de (Zeir Anpin) bulunan ve Günlerin Kadimi’nden inip O’nun içine doğru ışıldayan tecellilerdir.

Bu nedenle AMT, Emet, yani Hakikat sözcüğü Kadim Olan’a bağlıdır, bundan ötürü Musa bu pasajda “Ve hakikatte” demez.

Öğrendik ki Küçük Yüz’ün (Zeir Anpin) başındaki kılların hepsi sert ve kıvrımdır, yumuşak değildir.

Zira O’nda, gizli ve örtülü beyinden ışıldayan beynin üç biçiminin kafatasının üç boşluğunda bulunduğunu görmekteyiz.

“Ve Günlerin Kadimi’nin beyni, tortusu üzerinde dinlenmiş iyi şarap gibi sükûnet ve dinginlik içinde olduğundan, O’nun bütün saçları yumuşaktır ve kusursuz yağla meshedilmiştir.

“Fakat Küçük Yüz’de (Zeir Anpin) bulunanlar kısmen sert, kısmen de sert değildir, çünkü hepsi aşağı sarkar ve kendi yollarından sapmazlar.

“Ve bu sebeple Hikmet (Hokma) oradan dışarı doğru akar ve ilerler, fakat bu Hikmetlerin Hikmeti değildir, zira o sessiz ve sükûnet içindedir.

“Çünkü bizler Günlerin Kadimi’nin beynini Kendisinden başka kimsenin bilmediğini öğrendik.

* Keldanice ve Latince metinlerde bu ifadenin böyle geçtiği görülmektedir, her ne kadar bu beyan hem 587. hem de 857. paragraflarda açıkça çelişse de.

‘Yumuşak’ kelimesinden önceki ‘LA, değil’ ifadesinin bir hata olduğunu veya bu pasajın başın saçlarına değil, sakalın kıllarına atıfta bulunduğunu düşünmekteyim.

f Yani, Keter içinde gizli olan kök Hokma değil, ikinci Sefira olan Hokma, çünkü diğer tüm Sefirot Keter’in içinde kapsanmaktadır.

“Bu, Eyüp xxviii, 23’te söylenen şeyin ta kendisidir, ‘Tanrı onun yolunu anlar,’ vesaire, ki bu sözler Küçük Yüz hakkında söylenmiştir.”

sen ey oğlum, bu dünyada ve gelecek dünyada o Kutsal ve Kutlu Olan’da!”

KÜÇÜK YÜZ’ÜN SAKALININ İKİNCİ KISMINA DAİR

Kıllar çıkar ve ağzın bir tarafının başlangıcından diğer tarafının başlangıcına kadar yükselir, ve ağzın altından diğer tarafa doğru, kıl kıl üstüne, güzel bir tertip içinde iner.

Rabbi Abba ayağa kalktı, başladı ve dedi ki, “Bu sakalın tertibi Kral’ın suretinde tesis edildiğinde, O’nun Kendisi cesur bir kahraman gibidir, görünüşte güçlü ve güzel, yiğit ve fethedicidir.

“Bu, Mezmurlar’da yazılanın aynısıdır, 5, ‘Rabbimiz büyüktür ve kudreti çoktur.’

“Ve O, Büyük Yüz’ün (Arikh Anpin) muhterem ve kutsal sakalının tertibiyle yumuşatıldığında ve Küçük Yüz’ün bu sakalı onu yansıttığında, onun ışığı vasıtasıyla O’na ‘merhametli Tanrı’ denir, Çıkış, 6, ‘ve lütufkâr, geç öfkelenen, iyiliği ve hakikati bol olan.’ Ve ikinci tertip böylece tesis edilir.

Günlerin Kadimi’nin ışığında parladığında, O’na ‘Merhameti bol olan’ denir, ve diğer suretlerden bir başkası mütalaa edildiğinde, o surette O’na ‘ve hakikatte’ denir, zira bu O’nun çehresinin ışığıdır.”

KÜÇÜK YÜZ’ÜN SAKALININ ÜÇÜNCÜ KISMINA DAİR

Fesadı bağışlayan, Kutsal Kadim Olan’da olduğu gibi, bu ikinci tecelliye verilen addır.

“Fakat iki burun deliğinin altındaki üçüncü tertipte çıkan o yol kısa ve sert kıllarla dolu olduğundan, o yol sebebiyle bu tecellilere ‘fesadı bağışlayan ve isyanı bağışlayıp geçen’ denilmez, bilakis bunlar başka bir yerde toplanmıştır.

“Ayrıca Barietha’da, Günlerin Kadimi’nin inayetinde üç yüz yetmiş beş merhametin kapsandığını öğrendik, bunların tümüne ilksel inayetler denir.

“Mezmurlar lxxxix, 50’de dendiği gibi, ‘Nerede senin eski merhametlerin?’ Ve hepsi, her şeyin en gizlisi olan En Kutsal Kadim Olan’ın inayetinde kapsanmaktadır.

“Fakat Küçük Yüz’ün inayeti Hesed Olam (HSD OVLM) olarak adlandırılır, zamanın inayeti.

“Ve ‘Sifra di-Tseniuta’da (Gizlenmiş Sır Kitabı) öğrendik ki, Günlerin Kadimi’nin önceki inayeti sebebiyle O’na ‘İnayeti Bol Olan’ denir. Fakat Küçük Yüz’de merhamet kelimesi tek başına ve mutlak surette yer alır.

“Ve bundan ötürü burada yazılmıştır, ‘Ve inayeti bol olan’, ve yine yazılmıştır, ‘Binlercesine merhamet saklayan’, yalın ve ilavesiz olarak.

“Ve şimdi ‘Ve inayeti bol olan’ İsmi hakkında öğrettik, çünkü oradan dâhilî inayet yumuşatılır ki tüm ışıkların içine parlasın (başka bir rivayette, bu ‘Merhameti bol olan’ İsmi, onu aydınlatması ve ışıkları tutuşturması için, mutlak olarak böyle adlandırılan ‘merhamet’e kadar uzanır).

“Çünkü burnun iki deliği altından inen o yolun kısa kıllarla dolu olduğunu öğrendik, ve bu yol hakkında şöyle yazılmıştır, ‘İsyanı bağışlayıp geçen’ (başka bir rivayette, ve daha kısa kıllar o yolu doldurur.

Fakat o yola ‘İsyanı bağışlayıp geçen’ denilmez), çünkü orada bağışlayıp geçmek için bir vesile yoktur, bu iki nedenden ötürüdür.

“Evvela, çünkü o yol bağışlayıp geçmek için sert bir yerdir.

(Başka bir rivayette, çünkü orada bulunan kıllar serttir.)

“İkincisi, çünkü o yolun bağışlayıp geçişi ta ağzın başlangıcına kadar iner.

“Fakat bunun hakkında yazılmıştır, Neşideler Neşidesi, ‘Dudakları zambaklar gibidir [NOT: Metinde 'güller' olarak çevrilmiştir, fakat İbranice aslı zambak demektir], belirgin bir kırmızılığa delalet eden geçiş esnasında tatlı kokulu mür akıtır.’

“Ve oranın bu yolu ikili bir surettir ve yumuşatılmamıştır, bundan ötürü tehdit etmek isteyen kişi o yola eliyle iki kez dokunur.”

* Bu pasajın İngilizce nüshası onu, “Dudakları tatlı kokulu mür akıtan zambaklar gibidir” şeklinde verir. Knorr de Rosenroth tarafından burada gül olarak tercüme edilen kelime Şoşannim (ShYShNIM) kelimesidir, ki genel nüshada olduğu gibi şüphesiz “zambaklar” olarak tercüme edilmelidir.

Bu bölümün sembolizmi son derece güç ve müphemdir.

KÜÇÜK YÜZ’ÜN SAKALININ SON YEDİ KISMINA DAİR

Bu kıl yolu tertip edilmiştir, ve yanaklarında kokuların bulunduğu yere doğru yükselir ve iner.

“Bu tertip görünüşte latif ve güzeldir, ve İzzet ve Şereftir, ve Barietha’da öğretilmiştir ki, Yüce Şeref, Hod, dışarı çıkar, taçlanır ve yanaklarında toplanacak şekilde aşağı akar, ve buna Sakalın Şerefi denir.

“Ve İzzet ile Şeref oradan sarkar, bunlar giysiler gibidir ve O’nun giyinmesi için pek kıymetli erguvani kumaşlar gibidir.

1, ‘Şeref ve haşmet giyinmişsin.’ (Başka bir rivayette, Dördüncü tecellide kıl dışarı çıkar, tertip edilir, yanaklarda, kokuların bulunduğu yerlerde yükselir ve iner.

Bu tezyin ediliş, görünüşte zarif ve güzeldir, ve aşkın izzettir.

Ve gelenek şöyledir, Aşkın izzet dışarı çıkar, taçlanır ve yanakların güzelliğine doğru aşağı akar.

Ve bu izzete sakalın izzeti denir, ve ihtiram ile izzet, ziynet libasları, kuşandığı o muhteşem erguvanî kisveler ona bağlıdır.

Buna dair şöyle yazılmıştır, "İzzet ve celal kuşandın," ki bunlar kisvenin suretleridir.

Başka herhangi bir suretten ziyade, insanın bu suretinde şekillendirilmiştir.

"Bunlar (ilahi suretin) kisvesini bildiren tertiplerdir, ve O, başka herhangi bir suretten ziyade insanın bu timsali altında daha layıkıyla sembolize edilir.

"Ayrıca öğrendik ki, bu izzet [Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) izzeti] o mümtaz sakalın nuruyla aydınlandığında ve diğer tertiplere nur yaydığında, bir taraftan 'Fesadı Yüklenen', diğer taraftan ise 'İsyanı Bağışlayan' olarak tesmiye olunur.

"Ve bundan dolayı Kutsal Metin'de onun çene kemiklerinin adıyla anılır.

"Ve 'Sifra di-Tseniuta (Gizlenmiş Sır Kitabı)' içinde aynı şeye İzzet, HVD, Hod ve İhtiram, HDR, Hadar ve ThPARTh, Tiferet, Güzellik denir.

"Ve Tiferet'e, yani Güzellik'e, 'İsyanı Bağışlayan' unvanı intisap etmiştir, zira Süleyman'ın Meselleri'nde şöyle buyrulmuştur, 'Ve isyanı bağışlamak O'nun Güzelliğidir (Tiferet).'

"Ayrıca öğrendik ki bu Tiferet'i, yani Güzellik'i, yalnızca (Küçük Yüz'ün sakalının) dokuzuncu tezyinine atfetmeliyiz, nitekim Süleyman'ın Meselleri'nde şöyle denmiştir, 'Ve genç adamların güzelliği onların kuvvetidir.' Ve bu sebeple ona (dokuzuncu tezyine) Güzellik de denir, ve onlar terazide birlikte tartıldıklarında bir olurlar."

Rabbi Şimon ona dedi, "Pek layıksın, ey Rabbi Abba, bu sebeple tüm bereketlerin kendisinden neşet ettiği En Mukaddes Kadim Olan tarafından mübarek kılınasın.

Kıl bulunmaz ve bu yanda ve şu yanda, kırmızı güller gibi kızıl iki elma zuhur eder, ve bunlar iki yüz yetmiş âleme şua salar.

"O iki elmaya gelince, her iki yanda parıldadıklarında, iki aşkın elmanın (Büyük Yüz'ün [Arikh Anpin] yanaklarının) nurundan ötürü kızıllık onlardan zail olur ve üzerlerine beyaz bir parlaklık gelir.

'Rab yüzünü senin üzerine aydınlatsın ve sana lütfetsin.' Zira onlar parıldadığında, âlem tarafından mübarek kılınır.

"Fakat o kızıllık (onların içinde) uyandığında, aynı yerde şöyle yazılmıştır, 'Rab gazabını senden gidersin,' sanki şöyle denmiş gibidir, 'O giderilmiştir, ve artık âlemde gazap bulunmaz.'

"Öğrendik ki En Mukaddes Kadim Olan'dan parıldayan bütün nurlar evvelki kerametler olarak adlandırılır, çünkü tüm o nurlar zamanın kerametleridir.

Kıl, sanki muayyen bir örgü halindeymişçesine, sakalın çevresindeki kılların arasından dışarı çıkar, ve buna HSD, Hesed, Merhamet ve Şefkat'e bağlı olan beş köşeden biri denir.

"Ve bu kerameti zayi etmeye izin yoktur, nitekim şöyle buyrulmuştur, 'Sakalının köşesini zayi etmeyeceksin.'

"Yedinci tezyin şudur ki, kıllar ağzın üzerine sarkmaz, ve ağız her yönden açıkta kalır.

Rabbi Yehuda ayağa kalktı, başladı ve Danyal'dan naklederek dedi, 'Bu emir Gözcülerin hükmü iledir.'

"Binlerce on binler etrafta durur, ve bu ağız tarafından muhafaza edilirler, ve ona bağlıdırlar, ve bütün bunlara (genel bir unvanla) [okunamadı] denir, 'Ve onların bütün ordusu Ağzının Ruhu iledir.'

"Ve ağızdan çıkan bu Ruh ile, o ağza bağlı olan tüm o hariciler kisvelenir.

"Ve o ağız vesilesiyle, o yol açıldığında, nice hakiki peygamber kisvelenir, ve onların hepsine Tetragrammaton'un ağzı denir.

"Ve Ruh'un çıktığı o mahalde, başka hiçbir şey ona karışmaz, zira her şey, oradan çıkan Ruh ile kisvelenmek için o ağzı bekler.

"Ve bu tertip (daha önce zikredilen) altı tezyine hükmeder, zira her şey bunda sabit kılınmış ve ihata edilmiştir.

"Ve bundan dolayı (bu tezyinin) kılları ağzın etrafında müsavidir, ve ağzın kendisi her cihetten açıkta kalır."

Rabbi Şimon (ona) dedi, "En Mukaddes Kadim Olan tarafından mübarek olasın.

"Sekizinci tezyin şudur ki, kıllar sakalın altına doğru iner, boğazı görünmeyecek şekilde örter.

"Zira harici gelenekte öğrendik ki, (kılların) arasından ne boğaz ne de onun herhangi bir cüzü (görünür).

Ve şayet cenk vaktinde (yahut Zafer, NTzCh, Netsah vaktinde), böylesi bir cenk esnasında (boğazın) herhangi bir kısmı zahir olursa, o vakit Kuvvet (Gevura) gibi tezahür eder.

"Zira bin âlemin onunla ihtiva edildiğini öğrendik.

'Ki orada bin kalkan asılıdır, hepsi kudretli adamların kalkanlarıdır.' Ve bu 'bin kalkan' bir Sırdır (Arcanum).

"'Sifra di-Tseniuta (Gizlenmiş Sır Kitabı)' içinde rivayet edilir ki, şiddet tarafından gelen 'kudretli adamların bütün kalkanları', bu şiddetlerden (Geboran, GBVRAN) neşet eder.

"Dokuzuncu tezyin şudur ki, kıllar akar,

Unutmamalıyız ki Küçük Yüz'de 'sağ ve sol', Merhamet ve Adalet vardır.

aşağıda sarkan o kıllara kadar tam bir tevali ve denge içinde iner, ve hepsi, cesur bir kahramanın, savaşta muzaffer bir kumandanınki gibi güzel bir intizam üzeredir.

"Çünkü bütün kıllar aşağı sarkanları takip eder, ve hepsi aşağı sarkanlara raptedilmiştir, ve her biri kendi seyrini muhafaza eder.

'Genç bir adamın güzelliği onun kuvvetidir.'

"Ve O, (Kızıl) Deniz üzerinde güzel bir genç gibi tecelli eder, ki bu Neşideler Neşidesi'nde yazılmıştır, 'Sedirler kadar mümtaz (yahut genç).'

"Bir kahraman gibi kudretini izhar etmiştir, ve bu ThPARTh, ChILA, VGBVRThA, VRChMI, Tiferet, Hila, Ve-Gevurata, Ve-Rehemi; Güzellik, Kuvvet, Cesaret ve Merhamettir."

ERDİŞİ (ANDROJİN) HALİ ALTINDA KÜÇÜK YÜZ’ÜN (ZEİR ANPİN) GENEL OLARAK BEDENİNE DAİR

Rabbi Şimeon dedi ki, Bütün bu tertipler ve bütün bu sözler, teraziyle tartılmış olanlarca açığa vurulmalıdır, oraya girmemiş olanlarca değil, bilakis hem oraya girmiş hem de oradan çıkmış olanlarca açığa vurulmalıdır.

Zira oraya girip de oradan çıkamayan kimse için, hiç doğmamış olmak evladır.

Her şeyin hülasası şudur, Kadimlerin En Kadimi, Küçük Yüz’de (Zeir Anpin) mevcuttur, O her var olan Olandır, O her şey idi, O her şeydir, O her şey olacaktır, O değişmeyecektir, ne değişmiştir, ne de değiştirilmiştir.

Deniz, Bina’dır (Üst Anne), üçüncü Sefira ve İHVH’nin ilk H harfidir.

Fakat O, bu teşekküller vasıtasıyla Kendini bütün suretleri kuşatan o surette, bütün isimleri kuşatan o surette şekillendirmiştir.

Lakin Kendisinin yalnızca tecelli ettiği bu suret, bu suretin benzerliğindedir, o suretin ta kendisi değildir, fakat bu surete kıyas edilebilir [NOT: Metinde buradaki semboller eksik veya atlanmış bir ibareye işaret etmektedir], yani taçlar, taç kadehlari ve her şeyin kemali onunla birleştiğinde.

Ve bu sebeple insanın sureti, onda mündemiç bulunan üsttekilerin ve alttakilerin suretidir.

Ve bu suret üsttekileri ve alttakileri kuşattığı içindir ki, En Kutsal Kadim Olan böylesi bir tertiple şekillenmiştir, ve böylece Küçük Yüz (Zeir Anpin) dahi bu tertip içinde suret bulmuştur.

Ve eğer dersen ki, O halde biri ile diğeri arasındaki fark nedir?

Şüphesiz her şey Vahdette (Birlik içinde) eşit biçimde dengelenmiştir.

Fakat yine de bizim zaviyemizden (yani bizim düzlemimizden) O’nun yolları bölünmüştür, ve bizim zaviyemizden [bizim düzlemimizde] hüküm (din) bulunur, ve bize dönük olan taraftan (O’nun sıfatları) sırayla çiftlenir.

Ve bu Sırlar (Arkana), Kutsal Toprağın orakçılarından başkasına açığa vurulmaz.

"Rabb’in (Tetragammaton) sırrı O’ndan korkanlarladır."

İnsanın cevherini biçimlendirdi, onu arıtılmış toprak unsurunun en ruhani, semavi cevherinden suret be suret ikmal etti (yahut en iyisinden suret içinde suret vb.).

Ve bu, tek Yod harfi [I] ile yazılan "Va-Yetser" yerine, iki Yod ile [I'ler] yazılan "Va-Yiyitser"dir (YIITzR).

Niçin böyledir? Çünkü En Kutsal Kadim Olan’ın bir Sırrı (Arkana) ve Küçük Yüz’ün (Zeir Anpin) bir Sırrı vardır.

Tam isim olarak adlandırılan iki isim, İHYH ELOHİM, Tetragrammaton Elohim.

Ve bu, YIITzR içindeki iki Yod’un (I'lerin) Sırrıdır, ve onun suret içinde suret olarak nasıl teşekkül ettiğinin, yani yetkin isim olan Tetragrammaton Elohim’in tertibinde nasıl biçimlendiğinin sırrıdır.

Yüce sakalda (yahut (yüce) insan olarak adlandırılan bu yüce surette, Eril ve Dişiyi eşit olarak kuşatan insanda).

Ve bundan dolayı "ATh HADM, At Ha-Adam (insanın cevheri)" diye yazılmıştır, zira Eril ve Dişiyi eşit olarak kuşatır, çünkü burada vücuda getirilen türü genişletmek ve büyütmek gayesiyle ADM kelimesine ATh eklenmiştir. Muhakkak ki burada bundan ötürü hem Eril hem Dişil gibidir.

"OPR MN HADMH, Ofer Min Ha-Adama, yerin tozundan", toz, suret içinde suret (yahut yerin arıtılmış unsurunun en latif kısmından, biri diğerinin içinde).

Fakat bütün bunlar niçin böyledir? Çünkü yücelerden ona (İnsana) yüce Sırların Sırrı, hatta bütün Sırların nihayeti indirilmiştir.

Burada yazılı olan işte budur, "VİPÇ BAPİY NŞMTh ÇYİM, Ve-Yifah Be-Apav Nişmat Hayim, ve onun burun deliklerine hayatların Nişmat’ını [NOT: Metinde buradaki işaretler nefesin ve ruhun çok boyutlu yapısına gönderme yapar] üfledi."

Üsttekiler ve alttakiler olmak üzere tüm yaşayanların eşit derecede bağlı olduğu ve varlıklarını kendisinde bulduğu ruhlarıdır.

"VİHİ HADM LNPŞ ÇİH, Va-Yehi Ha-Adam Le-Nefeş Haya, ve Âdem yaşayan bir Nefeş (can) oldu", ta ki o (fiziksel Nefeş sureti) kendine bağlanabilsin (yahut onda inkişaf edebilsin), ve kendisini benzer teşekküllerde biçimlendirebilsin, ve kendisini o Neşama içinde yoldan yola, hatta tüm yolların sonuna ve kemaline kadar aksettirebilsin.

Öyle ki bütün bunlarda Neşama bulunabilsin, hepsinin içine yayılabilsin, ve kendisi yine de bir kalabilsin.

Bundan ötürü bunu evrenden çekip alan kimse, sanki bu Neşama’yı, yanına başka bir Neşama koymak kastıyla yerinden söküp almış gibi bir fiil işlemiş olur.

Ve bu sebeple böyle bir insan ve onun hatırası nesillerden nesillere kesilip atılacaktır.

VE BEDENİN GERİ KALAN AZALARINA DAİR

Böylece bu Âdem’de, kendi tertibi içinde şekillendirildiğinde, erdişilik (androjinlik) tertip olunmaya başlamıştır.

İki kol arasında, sakalın aşağıya doğru sarktığı ve Tiferet (Güzellik) olarak adlandırılan kısımda.

Ve bu Güzellik genişler ve iki memeyi tanzim eder.

Ve sırttan ayrılır ve başının yüzünün sınırlarına kadar her yanından saçlarıyla bütünüyle örtülmüş olan bir Kadın Başı meydana getirir.

Öyle ki, o Tiferet, yani Güzellik vasıtasıyla Âdem tek bir bedende Eril ve Dişil haline gelir.

"Evde kalsın diye, bir insanın güzelliğine, K-Tiferet Adam'a göre."

Dişil Başın çehresi yaratıldığında, Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) ardındaki kıvrılmış tek bir saç lülesi Kadının başı üzerine sarkar.

Ve O'nun başındaki tüm saçlar kızıl altın renginde hasıl olur, yine de diğer renkler buna karışmış haldedir.

Bu Tiferet, yani Güzellik, kalpten itibaren yayılmıştır ve kalbe nüfuz ederek diğer tarafa geçer ve Kadının Çehresinden bizzat kalbine kadar olan teşekkülleri ikame eder, öyle ki kalp civarındaki kısımlardan bu yanda neşet eder ve diğer yanda yine kalp civarındaki kısımlarda nihayete erer.

Dahası, bu Tiferet yayılır ve bir İnsanın iç azalarını biçimlendirir.

Ve bunların içine girerek oradaki tüm merhametleri ve merhamet veçhelerini tanzim eder.

Ayrıca öğrendik ki, o iç azalarda altı yüz bin Merhamet Efendisi dercedilmiştir ve onlara İç Azaların Efendileri denir.

Öğrendik ki bu Tiferet, yani Güzellik, Merhametleri ve Hükmü ihata eder ve Merhamet Eril olanda yayılır.

Ve karşı tarafa geçer, oradan nüfuz eder (veya diğer tarafa ışır) ve Hüküm cihetinde bir Kadının iç azalarını biçimlendirir, O'nun iç azaları da böylece tanzim olunur.

Öğrendik ki Eril olan Kendi cihetinde (yahut Kendi kalbinden), bazısı içeride bazısı dışarıda, bazısı Merhamet bazısı Hüküm olan 248 uzuv halinde teşekkül etmiştir.

Hükme dair olanların tamamı, Kadının uzandığı arka kısım etrafında Hüküm dairesinde birbirine raptolur, o tarafta kaynaşır ve çepeçevre yayılırlar.

Ayrıca öğrendik ki, o cihette beş çıplaklık zahir olabilir, bunlar beş hükümdür,

ve bu beş hüküm 248 patikaya yayılır.

Ve böylece öğrendik, Kadındaki ses örtüsüzdür, Kadındaki saç örtüsüzdür, Kadındaki bacak [NOT: Diz ile ayak bileği arası kastedilmektedir] örtüsüzdür, Kadındaki el örtüsüzdür, Kadındaki ayak örtüsüzdür.

Ve dahi, bu ikisine dair yoldaşlarımız sual etmemiştir, oysa bu ikisinde daha fazla çıplaklık vardır.

Ayrıca, Sifra di-Tseniuta'da (Gizlenmiş Sır Kitabı) öğrendik ki Eril olan uzuvlarıyla yayılmış ve teşekkül etmiştir ve O'nda saf örtünme uzvunun sureti biçimlenmiştir ve bu saf bir uzuvdur.

Ve bu uzuv İnayettir.

Ve gel, gör ki İbrahim, o uzvun Yod'u açılmadıkça o İnayet içinde kâmil addedilmez, ancak o açıldığında kâmil olarak adlandırılır.

Yazılmış olan şudur, "Huzurumda yürü ve kâmil ol", hakikaten ve tamamen kâmil.

"O'nun huzurunda dosdoğru olacağım ve kendimi günahtan koruyacağım."

Gerek birinci gerekse ikinci durumda hakkında söz söylenen kimdir? Muhakkak ki o Yod'u açığa çıkaran ve o Yod'un hasım kudretin hükmü altına girmesinden sakınan kimsedir, ta ki gelecek dünyada nasibi olsun ve hayat bağına raptedilsin.

"Ve yabancı bir tanrının kızıyla evlendi."

Ve bundan ötürü yazılmıştır, "O'nun huzurunda dosdoğru olacağım", zira Yod'un açığa çıkışıyla kâmil olmuştur, "ve kendimi günahtan koruyacağım."

Ve dişile belirli bir mahalde dahil olur ve tüm dişil bedende en ziyade örtülmesi gereken kısımda, yani çıplaklıkta bir mühür hasıl eder.

Ve o İnayet beş İnayeti kendi içinde ihata eder (yahut, diğer İnayetlerden neşet eden İnayet burada vücut bulur).

Ve İnayet sağdakilerden, Lütufsuzluk [NOT: Gevura / Şiddet ve katılık veçhesi] ise soldakilerdendir.

Ve ikincisi birincisi vasıtasıyla teskin edildiğinde, O her iki veçheden müteşekkil insan olarak adlandırılır.

Ve bu sebeple, Kadını ikame etmek maksadıyla alemleri inşa edebilsin ve onların teşekküllerini biçimlendirebilsin diye Kadimlerin Kadimi tarafından Kralın teşekkülleri hazırlanmadan evvel, taçların hiçbirinde (işlerin önceki hali) sebat bulmamıştı.

Tâ ki yüce Lütuf (Hesed) aşağı inene dek, işte o vakit Kadın’ın suretleri kalıcı kılındı ve Küçük Yüz’ün (Zeir Anpin) Lütuf olarak adlandırılan bu uzvu vasıtasıyla teskin edildi.

Yaratılış otuz altı, “Ve Edom diyarında krallık eden krallar şunlardır,” ki burası bütün hükümlerin (Gevurot) bulunduğu yerdir ve onlar Kadın’ın bünyesidir.

Zira “Olanlar” diye yazılmamış, bilakis “Krallık edenler” diye yazılmıştır, çünkü her şey şekillenene ve o Lütuf açığa çıkana kadar onlar teskin edilmemişlerdi.

Bu sebeple “Ve öldü” denilmiştir, zira kalıcı değillerdi ve Hüküm de Hüküm vasıtasıyla teskin edilmiş değildi.

Fakat şayet şöyle dersen, “Eğer durum böyleyse ve hepsi hükümlerden ibaretse, Yaratılış otuz altıda niçin şöyle yazılmıştır,”

Irmak kenarındaki Rehobotlu Şaul onun yerine krallık etti, zira bu adam hakikaten bir hükmü simgeler görünmemektedir?

Öğrendik ki biri müstesna hepsi hükme delalet eder, ki geriye kalan da bu sonuncusudur.

Fakat ırmak kenarındaki bu Rehobotlu Şaul tek bir düzendir (yahut diğer bir tabirle, tek bir yan veya vechedir), ırmak kenarındaki Rehobot’tan neşet eden ve yayılan bir düzendir.

Ve bu da Bina’dır (Anlayış), ki oradan ışıklar ve kandiller âleminin vechelerine doğru elli kapı açılır.

Irmak kenarındaki Rehobot hakkında söylenen işte budur.

Onların tamamen ortadan kaldırıldığını söylemeyesin, bilakis Kadın’ın tarafından gelen o krallıkta kalıcı olamadıklarını bilesin.

Tâ ki haklarında “Ve onun ardından Hadar, HDR, krallık etti” denilen, hepsinin Sonuncusu uyarılıp uzanana dek.

“Ve şehrinin adı Pau, PV (feryat eden) idi,” Pau nedir?

Kutsal Ruh’a (Ruah ha-Kodeş) nail olan kişi bunun vasıtasıyla dua eder.

“Ve karısının adı Mehetabel, MHYTVAL, idi,” burada birbirleriyle teskin edilmişlerdir ve Hadar’ın karısının adı anılmıştır, ki diğer kralların hiçbiri hakkında böyle bir şey yazılmamıştır.

Lütuf’un, AL, El’in ismiyle sanki daha iyi kılınmış gibi olmanın manası, MHYTVAL, birinin diğeri vasıtasıyla teskin edilmesidir.

“Matred’in, MTRD’nin kızı,” yani Şiddet tarafındaki ince işlemeler, “Mezahab’ın, MYZHV’nin kızı,” yani onlar birbirleriyle sımsıkı kaynaşmış ve örülmüştür, şöyle ki; MI, Me, Mercury (cıva) ve ZHV, Zahab, Altın, Merhamet ve Hüküm.

HER BİR ŞAHSİYETİN MÜSTAKİL UZUVLARI VE BİLHASSA KOLLARI HAKKINDA

Buraya kadar hem Kadın hem de Erkek birbirine yapışık vaziyetteydi, şimdi ise bulundukları halde kollar ve diğer uzuvlar bakımından ayrılmışlardır.

Erkek’in kollarından biri sağ, diğeri ise soldur.

İlk kolda (yahut diğer bir tabirle, kutsal kolda) üç uzuv (veya kısım) birbirine bağlanmıştır.

Ve bunlar sağ kolda üç uzuvla, sol kolda da üç uzuvla kemale erdirilmiştir.

Sağ kolun üç uzvu, sol kolun üç uzvuna tekabül eder.

Ve bu sebeple yalnızca bir koldan söz edilmiştir.

Zira kollardan yalnızca sağ tarafta olan zikredilmiştir, nitekim Mısır’dan Çıkış on beşte ona “Senin sağ elin, ey Dört Harfli İsim (Tetragrammaton)!” denilmektedir.

Bu kısımları tutan Ataların (Ebahata) üç bölümüne atıfla “Dört Harfli İsim’in sağ eli” denilmiştir.

Ve şayet “Bunlar kafatasının üç boşluğunda da bulunmaktadır (simgelenmektedir)” dersen,

Öğrendik ki bütün bu üçü (kavramsal olarak), sağ kolda birbirine bağlanmış olan bu üç uzuv vasıtasıyla Küçük Yüz’ün (Zeir Anpin) tüm bedenine yayılır ve onunla irtibatlanır.

Ve bu sebeple Davud O’nu arzulamış ve Mezmurlar yüz onda şöyle demiştir, “Sağımda oturanların yanında otur,” tâ ki Atalar ile birleşebilsin ve orada mükemmel tahtta oturabilsin.

Mezmurlar yüz on sekiz, “Yapıcıların reddettiği taş,” zira o sağ elde oturmuştur.

Daniel on iki, “Ve sen dinleneceksin ve Sağ elimin sınırında kendi nasibinde tekrar ayağa kalkacaksın.”

Tıpkı şöyle denilmiş gibi, “Kral’ın dostluğuna layık olan kişinin, Kral sağ elini uzatıp onu sağına yerleştirdiğinde mutlu olması gibi.”

Lakin O oturduğunda, bu sağ ele nispetle kimi uzuvlar uzanır, fakat kol eli ileri uzatmaz (yahut diğer bir tabirle, O oturduğunda uzuvlar da uzanmaz ve kol ileri gerilmez).

ileriye doğru uzanır, fakat yine de hareketsiz kalır), daha önce zikredilmiş olan üç uzvuyla birlikte.

1011. Lakin günahkârlar harekete geçip yeryüzüne yayıldıklarında, sert hüküm niteliğindeki diğer üç uzuv uyarılır ve O'nun kolu öne doğru uzatılır.

Ve bu kol uzatıldığında, sanki aynı zamanda sağ el gibidir, fakat ona "Tetragrammaton'un kolu" denir, "Ey Tetragrammaton, Senin kolun uzatılmıştır" (1. Krallar 8).

Bu üç uzuv diğer üç uzvun içine dahil olduğunda, hepsine birden sağ el adı verilir ve hem hüküm hem de merhamet icra olunur.

6, "Sağ elin, ey Tetragrammaton, kudrette harikuladedir, sağ elinle, ey Tetragrammaton, düşmanı paramparça edeceksin", zira merhametler orada galeyana gelir.

Ayrıca öğrendik ki, bu sağ ele üç yüz yetmiş bin miryad (başka bir deyişle sağ el olarak adlandırılanlar ve yüz seksen beş bin miryad) Tetragrammaton'un kolu olarak adlandırılan koldan yapışır.

Bundan dolayı, her iki taraftan da koldur (yani ya sağ koldur ya da sol koldur), çünkü Tiferet'in her iki yanında bulunduğu söylenir.

12, "Musa'yı, Tiferet'inin koluyla sağ eline ileten."

İlk ifade sağı belirtir, lakin "kol" solu belirtir, zira şöyle yazılmıştır, "Tiferet'inin koluyla", yani bir taraf diğeriyle birliktedir (sağ ve sol).

Dahası, sol tarafta bulunana dört yüz elli [NOT: 450 = ThN, Titan, yani Yılan veya Ejderha'nın köküdür; muhtemelen bu kökten türeyen Leviathan ile kıyaslayınız] Kalkanlar Efendisi'nin yapıştığını ve bunların o müstakil parmaklara bağlandığını öğrendik.

Ve tek tek parmaklarda on bin Kalkanlar Efendisi bulunur.

Öyleyse sen şimdi git ve elin içinde bunlardan kaç tane olduğunu say.

Ve bu sağ ele, sağ koldan, onun üç uzvundan neşet eden Mukaddes Yardım adı verilir.

Ve her ne kadar ona el dense de, aslında Yardımdır, nitekim 2. Samuel 12'de şöyle yazılmıştır, "Ve işte, Elim seninledir."

Ve onun içinde, her âlemde yardımcılar olan ve Tetragrammaton'un ulvi eli ile Tetragrammaton'un süfli eli olarak adlandırılan bin dört miryad ve beş yüz sekiz bin efendi bulunmaktadır.

Ve her ne kadar her yerde ona Tetragrammaton'un eli dense de, bazen sol elin kastedildiği anlaşılır.

Zira şayet hayırhah iseler, buna Tetragrammaton'un sağ eli denir ve el kola dahil olup yardım içindir ve el olarak adlandırılır, şayet diğer taraftan böyle değilse, Tetragrammaton'un süfli eli anlaşılmalıdır.

Öğrendik ki, sert hükümler yeryüzüne inmek üzere galeyana geldiklerinde, Mezmurlar 14'te şöyle yazılmıştır, "Tetragrammaton'un Gizemi (Arcanum), O'ndan korkanların üzerindedir." [NOT: Zira Küçük Yüz'de (Zeir Anpin) daima sağ ve sol, Merhamet ve Adalet bulunur; oysa Büyük Yüz'de (Arikh Anpin) her şeyin "sağ" olduğu söylenir. Fakat Küçük Yüz zahirdir ve Büyük Yüz batındır.]

ERİL İLE DİŞİLİN AYRILMASI VE ONLARIN BİRLEŞMESİ HAKKINDA

Ayrıca Sifra di-Tseniuta'da (Gizlenmiş Sır Kitabı) öğrendik ki, Eril olandan neşet eden tüm hükümler başlangıçta şiddetlidir ve nihayetinde yumuşar, fakat Dişil olandan neşet ettiği görülen hükümler başlangıçta yumuşaktır ve nihayetinde şiddetlenir.

Ve şayet birleştirilmeleri mümkün olmasaydı, âlem bunlara tahammül edemezdi, bu sebeple Kadimlerin Kadimi, her şeyle Gizlenmiş olan, birini diğerinden ayırır ve derhal yatışmaları için onları birbiriyle meczeder.

Ve onları ayırmak istediğinde, Küçük Yüz'ün (Zeir Anpin) üzerine bir vecd (veya kendinden geçiş hali, Tekvin 2:21 ile karşılaştırınız) düşürür ve Kadın'ı O'nun sırtından ayırır.

Ve O'nun bütün suretlerini tanzim eder ve O'nu, Erkeğin huzuruna çıkarılmaya hazır olacağı gününe değin gizler.

21, "Ve Tetragrammaton Elohim Âdem'in üzerine derin bir uyku düşürdü ve o uyudu."

"Ve o uyudu" ne demektir, bu, Mezmurlar'da yazılmış olan şeydir.

Ve onun kaburgalarından birini alır.

Bu bir olan nedir, bu, Kadın'dır.

Ve O alınır ve surete kavuşturulur, O'nun yerine ise Merhamet ve Lütuf dercedilir.

Nitekim şöyle denmiştir, "Ve onun önündeki eti kapattı." Hezekiel 26, "Ve etinizden taştan yüreği çıkaracağım ve size etten bir yürek vereceğim."

Ve O, Şabat'ı dahil etmek istediğinde, o vakit ruhları, habis ifritleri ve kargaşa çıkaranları yarattı, Anne Kendi suretine bürünüp O'nun huzuruna oturabilene değin onları başta tamamlamadı.

O, O'nun huzuruna oturabildiğinde, O bu mahluklardan el çekti ve bunlar tamamlanmadı, çünkü Anne, Kral'ın huzurunda oturmaktaydı ve yüz yüze birbirleriyle cem olmuşlardı.

Zira meselenin Gizemi (Arcanum), bizim Gizemimizi bilen hikmet talebelerinin vaktinde, Şabat'tan Şabat'a gizlenmiştir.

Ve Onlar birbirleriyle cem olduklarında, her şeyin teskin edildiği o günde karşılıklı olarak teskin edilirler.

Ve bu sebeple hükümler, hem ulviler hem de süfliler nezdinde karşılıklı olarak teskin edilir ve nizama kavuşturulur.

Ayrıca, Sifra di-Tseniuta'da (Gizlenmiş Sır Kitabı) öğrendik ki, En Mukaddes Kadim Olan, hükümlerin teskin edilip edilemeyeceğini ve bu ikisinin birbirine yapışıp yapışamayacağını görmek dilediğinde, o vakit Kadın'ın tarafından âlemin tahammül edemeyeceği şiddetli bir hüküm sadır oldu.

Nitekim şöyle yazılmıştır, "Ve Âdem karısı Havva'yı bildi" (Tekvin 4:1).

Ve o gebe kalıp Kain'i (Qayin) doğurdu ve şöyle dedi, "Tetragrammaton ile bir adam edindim."

Ve O kâmil değildi, zira henüz yumuşamamıştı ve kudretli yılan katı hükmün kirliliğini O’na aktarmıştı, bu sebeple de yumuşatılamazdı.

Bu yüzden bu adam Kayin, Kadın’ın yanından çıktığında çetin ve şiddetli olarak zuhur etti, hükmünde şiddetli, hükmünde katı idi.

Lakin o çıkıp gittikten sonra O’nun Kendisi daha zayıf ve daha müşfik oldu.

Ve bir başka ve daha latif doğum vücuda geldi.

Önceki ise uzaklaştırıldı, zira öylesine hiddetli ve katıydı ki tüm hükümler O’nun huzurunda birbirine kaynaşamamaktaydı.

“Ve vaki oldu ki ikisi de tarladaydılar.” “Tarlada”, bunun yüce [tarla] olduğu malumdur, “tarlada”, yani elma ağaçlarının tarlası tesmiye olunan yerde.

Ve bu hüküm kardeşine galebe çaldı, zira ondan daha güçlüydü, onu zebun etti ve kendi kudreti içine gizledi.

Bunun üzerine o Mukaddes Tanrı, İsmi mübarek olsun, bu hususta harekete geçti ve onu huzurundaki vasattan çekip aldı, Büyük Uçurum’un ağzına bıraktı.

Ve yüce gözyaşlarını dindirsin diye kardeşini Büyük Deniz’e daldırarak muhafaza altına aldı.

Ve insanlar kendi yollarına muvafık surette onlardan dünyaya nüzul ederler.

Gizlenmiş olmalarına rağmen, yine de bizzat kendi içlerinde ve tek bir bedenden karşılıklı olarak teessüs ederler.

Ve o bedenden fasıkların, günahkârların ve ruhu katılaşmış olanların canları, Neşamathehon (ruhları), aşağıya iner.

Hayır, bilakis biri bir cihetten, diğeri öbür cihetten aşağı akar.

Ne mutlu o salihlere ki onların ruhları, Neşamathehon, her şeyi ihtiva eden ve Âdem tesmiye olunan o Mukaddes Beden’den tecelli eder, orası sanki bütün Taçların ve Mukaddes Çelenklerin bir araya geldiği, mizan dengesiyle tanzim olunduğu makamdır.

Ne mutlu o salihlere, zira bütün bunlar, Yüce Kutsal Ruh vasıtasıyla sadır olan mukaddes kelamlardır, bütün Mukaddes Olanları ihata eden ruhtur, yücelerin ve süflilerin kendisinde cem olduğu (yahut yücelerin ve süflilerin kendisini dinlediği) ruhtur.

Ne mutlu sizlere ey Efendilerin Efendileri, Tarlanın Orakçıları, o kelamları bilen ve temaşa eden, Efendinizi yüz yüze ve göz göze layıkıyla tanıyan ve bu kelamlar vesilesiyle gelecek dünyada saadete erenler.

Tesniye 4:39’da yazılmış olan hakikat tastamam budur, “Bundan ötürü bugün bil ve yüreğine koy ki yukarıda göklerde ve aşağıda yerde Tetragammaton, O Elohim’dir (Hu Ha-Elohim), başkası yoktur.”

Hu Ha-Elohim, O Birdir, İsmi ebediyen ve devirler boyunca mübarek kılınsın.

Rabbi Şimon lisan edip dedi, Temaşa edelim, yüceler aşağıda, süfliler ise yukarıdadır. [NOT: Hermes Trismegistus’un Zümrüt Levha’sındaki tek bir cevherin mucizelerini gerçekleştirmek üzere 'Aşağıda olan yukarıda olan gibidir ve yukarıda olan aşağıda olan gibidir' hermetik kaidesi ile örtüşmektedir.]

Bu, Evrensel Yüce Suret olan İnsan’ın biçimidir.

Süleyman’ın Meselleri 10:25’te yazılı olan, “Ve salih kimse dünyanın temelidir, Yesod (temel),” ayetini öğrendik, zira O, altılıyı (Hexad) tek bir sayımda ihata eder. [NOT: Metinde salih kimse, yani 'tsadik', oğul olan Küçük Yüz (Zeir Anpin) suretini temsil eder ve altı Sefirot’u, yani Hesed, Gevura, Tiferet, Netsah, Hod ve Yesod’u kendinde toplayarak altılıyı meydana getirir.]

Ve Neşideler Neşidesi 5:15’te yazılı olan da budur, “Bacakları Altı Sayısının, Şeş (mermer sütunlar veya altı sayısı), sütunları gibidir.”

Sifra di-Tseniuta (Gizlenmiş Sır Kitabı)’da öğrendik ki insanda Yüce Taçlar hem umumi hem hususi olarak dercedilmiştir ve süfli taçlar da insanda hususi ve umumi olarak dercedilmiştir.

Yüce Taçlar umumi olarak, daha evvel zikredildiği üzere, bütün bu suretlerin şeklinde dercedilmiştir.

Hususi olarak (Yüce Taçlar), ellerin parmaklarında dercedilmiştir ki bunlar Hameş Ke-Neged Hameş (beşe karşı beş), Beşin karşısında (yahut zıddında, yahut üzerinde reis olan) Beştir. [NOT: Sefer Yetsira uyarınca on adet sınırlandırıcı sayım, Sefirot, beş parmağa karşı beş parmak şeklinde ve ortada tecelli eden saf Vahdet iledir.]

Süfli Taçlar, hem hususi hem umumi olan ayak parmaklarında dercedilmiştir.

Zira beden onlarla birlikte görünmez, mademki onlar bedenin haricindedir.

Bedende değillerdir, zira beden onlardan geri çekilmiştir.

Zekeriya 14:4, “Ve O’nun ayakları o gün duracak mı?” Hakikaten intikam almak üzere hüküm süren Hüküm Efendileri bedenin ayaklarıdır.

Ve onlara Ayakların Efendileri tesmiye olunur, bazıları kudretlidir ve aşağıda bulunan Hüküm Efendileri süfli taçlara merbuttur.

Öğrendik ki Mukaddes Beden’de, Eril’de ve Dişil’de bulunan ve insanın suretinin hakiki intizamı olan bütün o yüce tecelliler, nöbetleşe bizzat kendilerinden istintaç edilirler ve nöbetleşe her biri kendi zürriyet silsilesine rabtolunur, nöbetleşe kendi içlerine (çift Eril ve Dişil surete) akarlar.

Tıpkı kanın damarların mecralarında akması gibi, kâh birinden, kâh diğerinden, kâh beriye, kâh öteye, bir makamdan diğer bir makama.

Ve Beden’in o batıni cüzleri, bütün âlemler tenvir oluncaya ve onlar vesilesiyle bereket buluncaya dek birbirlerine nöbetleşe rabtolunurlar.

Öğrenmiş bulunuyoruz ki Beden’in ihatasına girmeyen bütün o Taçlar, bütünüyle uzakta ve murdardır, kendilerine izin verilen kimseleri, yani bir şeyler öğrenmek gayesiyle kendilerine yaklaşan herkesi kirletirler.

Öyleyse Hikmet Müritleri arasında onlara yönelik bu denli büyük bir arzu niçindir?

Yalnızca şu sebeptendir ki, murdar olan o Taçlar o Mukaddes Beden’e yaklaşsın ve böylece belki de onlar, yani Hikmet Müritleri vasıtasıyla, o Beden’in ihatasına girmeyi talep etsinler.

[NOT: Bu bölümün, yalnızca fasıkları değil, bizzat ifritleri dahi ıslah etmeye gayret göstermenin salihlerin vazifesi olduğu öğretisini telkin etmeyi amaçladığı anlaşılmaktadır.]

Fakat şayet durum böyleyse, şüphesiz Mukaddes Meleklerin de Beden’in ihatasına dahil olmadığını söylersen,

Asla ve kat’a durum böyle değildir.

Zira şayet O, meleklerden gayrikabil-i tecelli iken, Beden’in biçimlendirici tertibinin haricinde Mukaddes Olanlar bulunsaydı, muhakkak ki O’nun yokluğunda ne mukaddes kalabilirler ne de bekalarını sürdürebilirlerdi.

“Ve bedeni Tarşiş, yani zebercet gibiydi,” ve dahi, “Ve sırtları gözlerle doluydu,” ve dahi, “Cebrail denen adam.” Bütün bu ayetler İnsan kıyasına delalet eder.

Beden’in nizamlı tertibinde bulunmayanlar ise hariç tutulmuştur, zira onlar murdardır ve kendilerine yaklaşanı, her kim olursa olsun kirletirler.

Ayrıca öğrenmiş bulunuyoruz ki bunların, insan suretinde yumuşatılmamış sol yanın ruhundan neşet ettiği görülür, bunlar Mukaddes Beden’in nizamlı tertibinden dışarı çıkmışlardır ve ona rabıta kurmazlar.

Bu sebepledir ki hepsi murdardır, öteye beriye gezinir ve dünya üzerinde uçuşurlar.

Beden’in nizamlı tertibinden neşet etmiş olan ve Aşağı Kain (Kabil) diye tesmiye edilen o evvelki Hüküm ile rabıta kurabilmek adına, Büyük Uçurum’un ağzından içeri girmişlerdir.

Tüm dünya boyunca öteye beriye gezinir, aşağı yukarı uçuşur, şuraya buraya savrulurlar, Beden’in nizamına (syntagma) dahil olmazlar.

Ve bu sebepledir ki, yukarıdaki ve aşağıdaki bütün ordular arasında hariçte ve murdardırlar, nitekim şöyle yazılmıştır, “Ve onun meskeni ordugâhın haricinde olacaktır.”

Fakat Mukaddes Beden’in nizamında daha ziyade yumuşatılmış olan ve Habil diye tesmiye edilen Ruhtan, daha da mutedil kılınmış başkaları neşet eder, bunlar bedene rabıta kurabilirler lakin onun derununa bütünüyle nüfuz edemezler.

Hepsi havada asılı durur ve bu Murdar Olanlar cinsinden neşet ederek yukarıda ve aşağıda her ne söylenirse işitirler, onlar hakkında söz söyleyenlerin onlar üzerine malumatı vardır.

Ayrıca “Sifra di-Tseniuta (Gizlenmiş Sır Kitabı)” içindeki kadim rivayet şöyledir, Yüce İnsan’ın nizamı, Mukaddes Beden cihetiyle Erkek ve Dişi suretinde yumuşatıldığında, bu ikisi üçüncü defa yeniden cem olmuştur.

[NOT: Zira onların ilk birleşmesi şiddetli ve şerli hüküm olan Kabil’i, ikinci birleşmeleri Kabil’in yuttuğu daha mutedil ve zayıf suret olan Habil’i meydana getirmiş, üçüncü birleşmeleri ise yüceler ile aşağıdakilerin muvazenesi olan Şit’i husule getirmiştir.]

Bütün şeylerin itidali bundan neşet etti, süfli ve ulvi alemler yumuşatıldı.

Ve o andan itibaren süfli ve ulvi alemler Mukaddes Beden sureti altında birbirine bağlandı, alemler birbiriyle ünsiyet kurdu, birbirine kenetlendi ve tek bir Beden haline getirildi.

[NOT: "Ve ikisi tek bir beden olacaklardır."]

Ve mademki her şey tek bir Bedendir, Ulvi Şehina (Tanrısal Huzur), Süfli Şehina, yukarıda mübarek kılınası o Mukaddes Olan, aşağıda mübarek kılınası o Mukaddes Olan, işte O’nun Ruhu buradan tecelli eder ve O, Tek Beden’in içine duhûl eder ve her şeyde Birlik’ten başka hiçbir şey zahir olmaz.

Kadoş, Kadoş, Kadoş, Yod He Vav He Tzevaot, Mukaddes, mukaddes, mukaddes, Orduların Dört Harfli İsmi (Tetragrammaton), bütün yeryüzü Senin celalinle doludur, zira her şey Senin Tek Bedenindir.

Öğrenmiş bulunuyoruz ki biri diğeri vasıtasıyla mutedil kılındığı içindir ki şöyle yazılmıştır, “Sana gümüş kakmalı altın gerdanlıklar yapacağız.” Zira hüküm ve merhamet birbiriyle rabıtalıdır, diğer bir ifadeyle hüküm merhamet vasıtasıyla mutedil kılınır ve O, Erkek vasıtasıyla yumuşatılır.

Bundan ötürüdür ki O, Erkek olmaksızın yükselmez, tıpkı hurma ağaçlarında olduğu gibi, bir cinsiyet diğeri olmaksızın neşvünema bulamaz.

Ve bu sebepledir ki kadim rivayetle öğrendik ki, şayet bu dünyada herhangi biri kendini insan neslinden tecrit ederse, ileride bu dünyayı terk ettiğinde, Mukaddes Beden diye tesmiye edilen insan nizamına dahil olamaz, bilakis insan tesmiye edilmeyenlerin arasına girer ve Beden’in nizamından dışarı sürülür.

Zahirî rivayette öğrendik ki, “Sana gümüş kakmalı altın gerdanlıklar yapacağız” sözünün hikmeti şudur, hüküm, merhamet vasıtasıyla yumuşatılır, öyle ki içinde merhamet bulunmayan hiçbir hüküm vücut bulamaz.

“Yanakların sıra incilerle, boynun gerdanlıklarla ne güzel.”

“Sıra sıra”, nitekim yazılmıştır, “Sana altın gerdanlıklar yapacak.”

“İncilerle”, şu yazılana tekabül eder, “Gümüş kakmalı.”

“Boynun” ifadesi Kadın’ın kemalatını müştemildir, bunun yukarıdaki Mukaddes Makam’ın meskeni, aşağıda ise Kudüs olduğu görülür.

Bütün bunlar, O’nun Erkek vasıtasıyla yumuşatılmasından ve İkisinin tek bir mevcudat, bizzat Hakikat Nizamı haline gelmesinden sonradır.

Şayet bir kimseye Adem denirse ve ruhu (Neşama) ondan çıkıp ölürse, yeryüzünde kalması için onu meskeninde bırakmak menedilmiştir.

İçinde hiçbir fesadın zahir olamayacağı o Beden’in hürmetine binaendir bu.

“İnsan (Adem) izzet içinde payidar kalmaz,” yani her türlü izzetten daha muteber olan Adem payidar kalamaz.

Niçindir bu, zira şayet böyle olsaydı, helak olan hayvanlar (Behemot) gibi olurdu.

Hayvanın durumu nasıldır, O, Âdem soyundan değildir ve Kutsal Ruh’u (Ruha Kadişa) kabul etmeye muktedir de değildir, zira bedeni Ruh’tan yoksun olsaydı o da tıpkı bir hayvan gibi olurdu, oysa onun bütün bedenlerin en şereflisi olan bedeni, Yüce Olan’ın sureti olması hasebiyle, alçaltıcı şeylerle bir arada bulunmaya layık değildir.

Ayrıca Sifra di-Tseniuta (Gizlenmiş Sır Kitabı)’da öğrendik ki, herhangi bir kimsenin Kutsal Beden’in böylesi bir suretinde Ruh (Ruah) olmaksızın kalmasına izin verilmiş olsaydı, Âlemin Bedeni’nde bir boşluk meydana gelirdi.

Zira muhakkak ki adaletin ikamet ettiği o yerde, o kutsal mekânda ikamet etmesine izin verilemezdi.

(Diğer bir deyişle, Kral’ın, yani Küçük Yüz (Zeir Anpin)’in Kutsal Tacı Keter’in buyruğu altında, yeryüzünde, ki onun hakkında İşaya’da şöyle yazılmıştır...)

O muhterem Beden Kral’ın Sureti olduğundan, eğer bu şekilde kalmasına izin verilseydi, o vakit hayvanlardan biri sayılırdı.

(Diğer bir deyişle, Mademki bu muhterem Beden’e Kral’ın Sureti denmektedir ve eğer bu minval üzere bırakılsaydı, tıpkı bir hayvan gibi olurdu.) Bundan ötürü, "Helak olan hayvanlar gibidir" denmiştir.

Yaratılış Kitabı’nda yazılı olan şu sözü öğrendik, "Ve Elohim’in oğulları Âdem’in kızlarını gördüler." Elohim’in bu oğulları, geri çekilen ve Büyük Uçurum’un ağzına düşenlerdir.

"Âdem’in kızları." (Burada Ha-Adam şeklinde yazıldığına dikkat edilmelidir, baştaki harf işaret edici ve vurgulu olup, o malum olanı belirtir...)

Ve şöyle yazılmıştır, "Ve onların yanına vardılar... Bunlar kadimden zorba olan, yeryüzünden gelen güçlü adamlardı," ve devamı.

Yani yeryüzü diye adlandırılan o mekândan, tıpkı Yemi Olam (dünyanın günleri) ifadesine dair olan rivayetteki gibi.

Ruhlar (Ruahin) ve İfritler (Şedin), kötülere musallat olmak üzere onların arasından dünyaya yayılmıştır.

"Yeryüzünde (Be-Arets) Devler (Ha-Nefilim) vardı," bu da yeryüzünde var olmayıp geride kalanların sınırlandırılması içindir.

Bu devler yeryüzünde bulunan Uza ve Uzael’dir, Elohim’in oğulları ise yeryüzünde değildi.

Ve bu bir Sır’dır (Arkanum) ve bütün bu sözler bunun için söylenmiştir.

"Ve Tetragrammaton yeryüzünde Âdem’i yarattığına pişman oldu," yani bu, yeryüzünde bulunmayan Yüce Âdem’in sınırlandırılması içindir.

"Ve Tetragrammaton pişman oldu," bu söz Küçük Yüz (Zeir Anpin) hakkında söylenmiştir.

"Ve yüreğinde kederlendi," burada keder veren anlamında Va-Yautseb yazılmamıştır, bilakis kedere dokunan anlamında Va-Yetautseb yazılmıştır, yani meselenin kendisine bağlı olduğu kederden etkilenmiştir, bu da kederin dokunmadığı O Varlık’ın sınırlandırılması içindir.

"Yüreğinde" ifadesine gelince, "yüreğinin içinde" diye yazılmamış, "yüreğine dair" diye yazılmıştır, tıpkı bir insanın kederle dolup Efendisi’nin huzurunda yas tutması gibi, zira burada bütün yüreklerin yüreğine atıfta bulunulmaktadır.

Ve Tetragrammaton dedi, "Yaratmış olduğum Âdem’i toprağın (Ha-Adama) yüzünden sileceğim," ve devamı, bu da yüce olan Âdem’in sınırlandırılması veya dengelenmesi içindir.

Ve şayet bundan yalnızca Aşağı Âdem’in anlaşılması gerektiğini söylersen, bilinmelidir ki bunlar bütünüyle birbirine zıt olamaz, zira biri diğeri olmaksızın varlığını sürdüremez.

Ve Hokma (Hikmet) herkesten gizlenmiş olmasaydı, her şey başlangıçtaki gibi kemale erdirilebilirdi.

Ve eğer Âdem bu surette olmasaydı, âlem ayakta kalamazdı, nitekim Özdeyişler Kitabı’nda şöyle yazılmıştır, "Tetragrammaton yeryüzünün temelini Hokma ile attı (Tetragrammaton Be-Hokma Yesed Arets)."

"Ve Nuh, Tetragrammaton’un gözünde lütuf buldu."

Ayrıca öğrendik ki bütün beyinler bu yüce beyne bağlıdır.

Hokma (Hikmet) aynı zamanda umumi bir isimdir, lakin bu gizlenmiş Hikmet İnsan’ın suretini pekiştirir ve tanzim eder, ta ki O kendi makamında daim olabilsin.

"Hikmet, hikmetli bir kimse için şehirdeki on yöneticiden daha büyük bir kuvvettir," ki bu on yönetici İnsan’ın noksansız tanzimidir.

Âdem, hakikatte, içinde Ruh’un (Ruah) ikamet ettiği batıni tanzimdir, nitekim 1. Samuel Kitabı’nda şöyle denmiştir, "Zira Âdem gözlere göre görür, lakin Tetragrammaton yüreğe göre görür," ki bu da dâhili kısımların içindedir.

Ve o tanzimde, Taht’ın üzerinde var olan bütün şeylerin hakiki kemali tezahür eder.

Tıpkı şöyle yazıldığı gibi, "Ve onun üzerinde, yukarısında Âdem benzeri bir suret vardı" (Hezekiel).

"Ve işte, göğün bulutlarıyla insanoğluna benzer biri geldi ve Günleri Kadim Olan’a kadar erdi ve O’nu O’nun huzuruna çıkardılar."

Gizlenmiş kelamlar buraya kadardır ve bunların daha sırri manaları pek çok yerde beyan edilmiştir.

Bunları bilen, müşahede eden ve bunlarda hataya düşmeyen kimsenin nasibi ne mübarektir.

Zira bu kelamlar, oraya hem dâhil olmuş hem de oradan çıkmış olan Efendilerin Efendileri ve Tarlanın Biçicileri haricinde hiç kimseye bahşedilmemiştir.

"Zira Tetragrammaton’un yolları doğrudur ve salihler o yollarda yürüyecektir, lakin isyankârlar orada tökezleyecektir."

Rabbi Şimon ağladı, sesini yükseltti ve şöyle dedi, “Eğer burada ifşa edilen sözlerimiz yüzünden Yoldaşlar gelecek dünyanın Meclisinde gizlenecek ve bu dünyadan alınıp götürüleceklerse, bu sırlar bu dünyanın evlatlarından birine ifşa edilmesin diye adaletle ve hakkaniyetle yapılmıştır.”

Yine dedi, “Kendi özüme dönüyorum. Zira gerçekten de ben bu sırları Kadimlerin Kadimi’nin, tüm Gizlenmişliklerle Gizlenmiş Olan’ın huzurunda ifşa ettim, lakin bu şeyi kendi şanım için değil, babamın evinin şanı için değil, bu Yoldaşlarımın şanı için değil yaptım.

Fakat O’nun yollarında sapmasınlar, utandırılmak üzere Sarayının kapılarından içeri girmesinler yahut hataları yüzünden helak olmasınlar diye yaptım.

Gelecek dünyada onlarla payım kutlu olsun.”

Öğrendik ki yoldaşlar bu Meclisten ayrılmadan önce Rabbi Yosi, Rabbi Hizkiya ve Rabbi Yisa vefat ettiler.

Ve yoldaşlar, kutsal meleklerin onları yukarıda açılmış olan o örtünün içine taşıyıp götürdüklerini gördüler.

Ve Rabbi Şimon belli bir söz söyledi ve yüzüstü yere kapandı.

Rabbi Şimon yüksek sesle haykırdı ve dedi, “Bu nedendir? Bize bir ceza takdir edildiğinden mi, mademki Musa’nın Sina Dağı üzerinde durduğu o günden bu yana şimdiye dek ifşa edilmemiş olan şey bizim aracılığımızla ifşa edilmiştir.

Ve o, kırk gün ve kırk gece orada Tetragrammaton ile birlikteydi. Eğer bundan ötürü cezalandırılacaksam, o halde burada neden oyalanmaktayım?”

Ve konuşan bir Ses duyuldu ve dedi, “Kutlusun sen, Rabbi Şimon, ve senin payın da seninle birlikte olan o yoldaşların payı da kutludur, zira tüm göksel orduya dahi ifşa edilmemiş olan şey sizlere ifşa edilmiştir.

Ve onu ilk doğan oğlunda kuracak ve kapılarını en küçük oğlunda dikecektir, nitekim bu vakitte canlarını (NPShThHVN, Nefeşethun [canları]) en çetin ve en şiddetli tedris ile buraya hasrettiklerini görerek, bu misalden çok daha fazlasıyla bunlar alınıp götürülmüştür.

Payları kutludur, zira muhakkak ki kemalat içinde alınıp götürülmüşlerdir, ve onlardan öncekiler böyle değildi.”

Bu sözler buraya kadar ifşa edildiğinde, o Arabaların [Merkava] Aşkın ve Aşağı olanları sarsıldı ve Kadim Söz’ü aşağıda ifşa eden Ses iki yüz elli dünya boyunca yankılandı.

Ve o üç Rabbi ruhlarını, NShMThIIHV, Neşamatiyehu [ruhları], toparlayamadan önce, o Sesin sözleri arasında ruhları bir öpücük ile çıkıp gitti ve o açılmış örtüye katıldılar ve Göksel Melekler onları alıp götürdü.

Çünkü bu zamandan önce sırayla içeri girmiş ve dışarı çıkmış değillerdi.

Oysa diğerlerinin tümü içeri girmiş ve dışarı çıkmıştı.

Göğün gizli ve en yüce katında bulunan saraya Sevgi Sarayı denir.

Orada Semavi Kral, O mübarek olsun, kutsal ruhlarla ikamet eder ve onlarla sevgi dolu bir öpücükle birleşir.

Bu öpücük, ruhun kendisinden [çıktığı] töz ile birleşmesidir

o üçün payı kutludur ve bundan ötürü bizim payımız da kutludur!”

Ve o Ses ikinci kez gürleyerek Tesniye 4 uyarınca dedi, “Fakat Rabbiniz Tetragrammaton’a bağlanan sizler, her biriniz bugün hayattasınız.”

Ayağa kalktılar ve işte, içinden güzel bir kokunun yükselmediği hiçbir yer yoktu.

Rabbi Şimon konuştu ve dedi, “Bundan anlıyorum ki dünya bizim sayemizde bereket bulmaktadır.”

Ve hepsinin yüzleri parıldıyordu, öyle ki insanlar onların yüzüne bakamıyordu.

Öğrendik ki Meclise on Rabbi girmişti ve yedi tanesi çıktı.

Ve Rabbi Şimon sevindi ve Rabbi Abba kederlendi.

Belli bir günde Rabbi Şimon oturuyordu ve Rabbi Abba da onunlaydı.

Ve ölen o üç Rabbi’yi gördüler ve yanlarında, büyük izzetlerinden ötürü onlara göksel hazineleri ve meclisleri gösteren en güzel melekler vardı.

Ve saf pelesenkten bir dağa giriyorlardı, ve Rabbi Abba’nın ruhu teselli buldu.

Öğrendik ki o günden sonra yoldaşlar Rabbi Şimon’un evinden ayrılmadılar.

Ve Rabbi Şimon Sırları [Arkana] ifşa ettiğinde, orada o yoldaşlardan başka kimse bulunmadı.

Ve Rabbi Şimon, Zekeriya 9’da yazıldığı üzere onlara Tetragrammaton’un yedi gözü adını verdi, “Bunlar Tetragrammaton’un yedi gözüdür.” Ve bu bizim hakkımızda söylenmiştir.

Rabbi Abba konuştu ve dedi, “Biz altımız, yedinci bir ışıktan parıldayan ışıklarız, sen hepimizin menşei olan yedinci ışıksın.

Zira muhakkak ki o altısında, yedinciden aldıkları hariç hiçbir sebat yoktur.”

Rabbi Yehuda onu altı Rabbi’nin Şabat’ı diye adlandırdı.

Yazıldığı gibi, “Tetragrammaton için Şabat, Tetragrammaton’a kutsaldır.”

Şabat nedir? Tetragrammaton’a kutsaldır, tıpkı bunun gibi Rabbi Şimon da, Şabat misali, Tetragrammaton’a kutsaldır.

Rabbi Şimon dedi, “Beli kuşaklı ve ağır bir libas giyinmiş olan zatın, o kutsal meseleler ifşa edilirken meclisimizin bulunduğu yerde bulunmaması şaşılacak şeydir!”

Bu esnada İlyas içeri girdi ve çehresinde üç ışık huzmesi parıldıyordu.

Rabbi Şimon ona dedi, “Düğün gününde Rabbinin yontulmuş avlusunda o neden hazır bulunmadı (başka bir rivayetle, efendim neden hazır bulunmadı)?”

Ona cevap verdi, “Ömrün hakkı için Rabbi, O’nun, Kutsal Olan’ın, O kutlu olsun, huzurunda yedi kişi seçilmişti (başka bir rivayetle, Kutsal Tanrı’nın huzurunda yedi gün kapanıp kalındı), sizler Meclis Evine girebilmeden önce O’nun yanına gelip ikamet edebilecek olanların tümü.”

“