Adı bilinmeyen bir simyacı, kendisi gibi arayışta olan bir kardeşine seslenir ve ona vaat ettiği şey altın değil, önce bir yıkımdır: yıllarca güvendiği bütün işlemlerin, süblimleşmelerin, çözündürmelerin, çürütmelerin tek bir vuruşta süpürülüp atılması. Risale, dönemin sahte simyacılarını ve onların kitaplarını sert bir dille yerer, kendi acı tecrübesini itiraf eder ve Tabiat'ın yerin bağrında izlediği tek yalın yolu — yumuşak bir ısıyla sürdürülen tek bir işlemi — savunur. Merkür, Kükürt, Kara Kuzgun, Kuzgun Başı gibi adların ardında tek bir maddenin ve tek bir yöntemin gizlendiğini söyler. Aşağıda risalenin tamamı yer alıyor.

Türkçe çeviri (tam metin) · Çeviren Şira Nur Uysal

YEGÂNE HAKİKİ YOL — YAHUT HAKİKAT YOLUNU GÖSTEREN FAYDALI, İYİ VE YARDIMCI BİR RİSALE, 1677

Sevgili dostum ve kardeşim, bu şanlı Sanat'ın adı altında pek çok yalan öğreti bulunur; bunları ortaya atanlar sahte simyacılardır, yazdıkları düpedüz hile ve aldatmacadan ibarettir, lâkin sade tabiatlı insanlar arasında büyük itibar görür. Bu şarlatanlar, kendilerine kanan zavallıları hiçbir fayda getirmeyecek şeyler uğruna çok para ve çok vakit harcamaya sürükler; zira bir iş güzelce başlamamışsa, güzel bir sona da erdirilemez. Bugün kendini kimyanın bu yüce sanatına adamış olanların çoğu yanlış bir yol tutmuştur ve ya aldatandır ya aldanan. Aldatanlar kendi cehaletlerinin farkındadır ve onu kapalı, mecazlı bir üslubun ardına gizlemeye çalışırlar. Ne kadar az biliyorlarsa, kurdukları hayaller o kadar tumturaklı ve o kadar anlaşılmaz olur. Ne var ki onların şaşırtıcı üslubu karşısında afallayan okur, hiç değilse şu teselliyle avunabilir: bu mesele hakkında o da yazarlar kadar bilgilidir. Bu teselli, onların sahte süblimleşmelerinden, kalsinasyonlarından, imbikten çekmelerinden, çözündürmelerinden, pıhtılaşmalarından, çürümelerinden ve bozulmalarından örülü o bitimsiz labirentte bir tür kılavuz ipliği yerine geçsin. (Bu risale, 1678'de Frankfurt'ta Latince yayımlanan Musaeum Hermeticum derlemesinde yer alır; o derleme de 1625 tarihli daha küçük bir Hermetic Museum toplamasının genişletilmiş hâlidir. Metnin başında duran 1677 tarihi, genişletilmiş Latince baskıdan bir yıl öncesine işaret eder.) Yine de neredeyse her gün, akılsız kimselerin bütün varını yoğunu bu saçma deneylere harcadığını müşahede ederiz; onları buna sevk eden, az önce andığımız sahte simyacılardır, ki bu adamlar insanları uydurma bir işlemle ve Tabiat'ın hayalî çarpıtmalarıyla kandırırlar.

Hakiki Simyacıların bu faydasız ve gereksiz deneylerle hiçbir işi olmaz. Onlar, Tabiat'ın yerin damarlarında izlediği yöntemi izlerler; o yöntem son derece basittir ve içinde ne çözündürme, ne çürüme, ne pıhtılaşma, ne de bu türden başka bir şey vardır. Madenlerin büyüyüp arttığı yerde, yerin ta kalbinde, Tabiat'ın elinde şu sahte simya aletlerine karşılık gelen bir şey bulunabilir mi — imbikler, damıtma kapları, devir ve süblimleşme şişeleri, ateşler ve ayakkabıcı mumu, tuz, arsenik, cıva, kükürt gibi sair malzemeler? Madenlerin büyümesi ve artması için bütün bunlar gerçekten gerekli midir? Aklı büsbütün başından gitmemiş bir kimsenin, Tabiat yöntemlerinde bu kadar yalın ve süssüzken, simya tahsiline yıllarını verip de o ahmakça ve boş çözündürmelerin, pıhtılaşmaların, çürümelerin, imbikten çekmelerin ötesine bir türlü geçememesi şaşılacak şeydir.

Hakiki Sanatkâr, temelsiz işlemlerden örülü bu ince dokuya olsa olsa katıksız bir ahmaklık gözüyle bakar; şu zavallı aldanmışların gözlerinin nihayet açılmamasına, böylesi saçma safsataların dışında bir şey görmemelerine, o ahmakça ve aldatıcı kitapların dışında bir şey okumamalarına ancak hayret eder. Görünüşe göre kendi safsatalarına öyle dolanmışlardır ki hakiki felsefenin hürriyetine asla erişemezler. (Dönemin simya edebiyatında «partiküler» denilen şey, evrensel Taş'ı değil, yalnızca sınırlı bir maden yığınını bir kez dönüştürdüğü söylenen kısmî tarifelerdir. Bu risale gibi metinler partikülerleri sert biçimde yerer: hem elde tutulur bir netice vermedikleri, hem de arayıcıyı tek ve hakiki yoldan alıkoyup ömrünü ve servetini tükettikleri için.)

Lâkin şunu söyleyeyim ki yalanı sevdiğin ve akla dayalı felsefeden yüz çevirdiğin sürece doğru yolu asla bulamazsın. Bunu acı tecrübeyle söylüyorum. Zira ben de yıllarca o safsatacı yöntemlere göre didindim; süblimleşme, imbikten çekme, kalsinasyon, devir ve emsali işlemlerle o gözde hedefe varmaya, Taş'ı sidik, tuz, mürekkep karası, şap ve benzeri maddelerden yontmaya uğraştım. Onu kıllardan, şaraptan, yumurtadan, kemiklerden ve her çeşit ottan; arsenikten, cıvadan, kükürtten ve bilcümle mineralle madenden çıkarmak için çok emek verdim. Onu kezzapla ve alkaliyle elde etmeye çabaladım. Gecelerimi ve gündüzlerimi çözündürmekle, pıhtılaştırmakla, birleştirip karıştırmakla ve çöktürmekle geçirdim. Ne var ki bütün bunlardan ne kâr devşirdim ne sevinç. Beşinci özden çok şey ummuştum; o da ötekiler gibi beni yüzüstü bıraktı.

Şu hâlde, sevgili kardeşim, seni ikaz edeyim: ne kükürt ile cıvanın süblimleşmeleriyle, ne cisimlerin çözündürülmesiyle, ne ruhların pıhtılaştırılmasıyla, ne de hakiki sanata pek az fayda sağlayan o sayısız imbikle bir işin olsun. Tabiat'ın hakiki özünü aramadığın müddetçe emeklerin hüsrana mahkûmdur; bu yüzden muvaffak olmak istiyorsan, bütün o eski yöntemlere olan bağlılığından bir kez ve temelli vazgeçmeli, Tabiat'ın öğretisine harfi harfine itaatle yürüyen yöntemin sancağı altına yazılmalısın — kısacası, bizzat Tabiat'ın yerin bağrında izlediği yönteme. Zira görüyorsun ki Tabiat, madenleri geliştirip kemale erdirme işinde tek bir maddeden başkasını kullanmaz ve bu madde, gereken her şeyi kendinde barındırır. İşte bu madde, yumuşak bir ısıyla hazmedilmekten gayrı hiçbir hususi muameleye ihtiyaç duymaz görünür; bu hazım da, mümkün olan en yüksek gelişme derecesine varıncaya dek sürdürülmelidir.

Bu basit ısıtma işleminin yerine kurnaz safsatacılar çözündürmeleri, pıhtılaşmaları, kalsinasyonları, çürümeleri, süblimleşmeleri ve sair hayalî işlemleri koymuşlardır — ki bunların hepsi aynı şeyin başka başka adlarından ibarettir; böylelikle bu teşebbüsün güçlüklerini bin kat artırmışlar ve halk arasında bunun son derece çetin, tehlikeli ve insanı iflasa sürükleyecek kadar masraflı bir iş olduğu kanaatini doğurmuşlardır. Bunu sırf kıskançlıktan ve kötü niyetten yapmışlardır; başkalarını doğru izden saptırmak, onları yoksulluğa ve yıkıma sürüklemek için. Lâkin bize komşumuzu kendimiz gibi sevmeyi buyurmuş olan Tanrı'nın huzurunda bu tutumlarını haklı çıkarmakta zorlanacaklardır. Zira katıksız bir kötülükle hakikat yolunu geçilmez kılmışlar ve basit bir tabiî işlemi, madenlerin ıslahı ümitsizce zor bir iş gibi görünsün diye, dolambaçlı adlandırmalardan örülü öyle ince bir dokuyla karmakarışık etmişlerdir.

Zira sen ısıtırken aynı zamanda çürütür, yani bozarsın; bunu, bir buğday tanesinin toprakta yağmurun ve güneşin tesiri altında geçirdiği değişimlerde görebilirsin; bilirsin ki yeni hayat fışkırmadan önce onun çürümesi gerekir. İşte onların çürüme ve çözündürme diye adlandırdıkları şey bu işlemdir. Yine ısıtırken aynı zamanda süblimleştirirsin; bu pişirmeye de, saf adam daha kolay yanılsın diye, süblimleşme ve çoğaltma adlarını yakıştırmışlardır. Aynı şekilde pıhtılaşma da ısıtma sırasında vuku bulur; zira derler ki pıhtılaşma, rutubet ateşin tabiatına dönüştüğünde, yani buharlaşmadan ve tükenmeden ateşin tesirine dayanabilir hâle geldiğinde gerçekleşir. Isıtma, onların «devir» ya da birleşme dedikleri şeyi, yani tam yanmayı önlemek üzere ateşin suyla birleşmesini de kapsar. Böylece görürsün ki bunca adla andıkları şey aslında tek ve basit bir işlemdir. Bir tek olan maddeyi de benzer bir ad bolluğuyla tasvir etmişlerdir; insanlar, Tanrı'nın lütfuyla kendilerine nice değerli nimet sağlayabilecek olan o şeyi bulmasınlar diye.

Evvelemirde ona «bizim Merkürümüz» derler; bununla kastettikleri, ateşle birleşmeye başlayan ve bu yüzden cıvaya benzetilebilen rutubetten başka bir şey değildir. Yine «bizim Kükürtümüz» tabirini kullanırlar; bununla kastettikleri de, suyun yahut rutubetin altında gizlenen ve su tarafından en yüksek derecesine dek ısıtılan ateşin ta kendisidir. Sonra buna Hyle yahut İlk Madde adını verirler; zira her şey önce sudan ve ateşten doğar. Arsenik, Zırnık, Bizmut gibi diğer adları Bilgeler hiç kullanmaz; bunları yalnızca birtakım cahil şarlatanlar kullanır ki onlara daha fazla kulak vermemize gerek yoktur. Bırak Tabiat'ın kılavuzluğuna uyalım: o bizi yoldan çıkarmaz. (Simya dilinde Merkür, Kükürt ve Tuz kimyasal madde adları değil, ilke adlarıdır: sırasıyla uçuculuk-nemlilik, yanıcılık-ateşlilik ve sabitlik-cisimlilik. Yazarın burada yaptığı da tam olarak budur; Merkür'ü rutubet, Kükürt'ü gizli ateş diye tanımlar.) («Bizim Merkürümüz», «bizim Suyumuz» gibi mülkiyet ekleri tesadüfi değildir: bu ekler, kastedilenin çarşıda satılan bayağı cıva ya da su olmadığını ehline bildiren, dışarıdakine ise hiçbir şey söylemeyen kasıtlı bir gizleme dilidir.)

Bunu kendine düstur edinirsen, bütün madensel maddelerin kendisinden doğduğu ilk maddeyi elbette hatırlayabileceksin. Lâkin bu meseleyi ele almadan önce, Güneş'in, Ay'ın, Venüs'ün, Mars'ın, Jüpiter'in ve Satürn'ün niçin maden olduklarını ve menşelerinin ne olduğunu anlaman sana çok yarayacaktır. (Simya metinlerinde gezegen adları doğrudan madenlerin yerine geçer: Güneş altın, Ay gümüş, Venüs bakır, Mars demir, Jüpiter kalay, Satürn kurşundur. Yazar burada gökcisimlerinden değil, bu yedi madenden söz etmektedir.) Bu suale bir cevap bulmanın yanı sıra şunu da akılda tutmalısın: yaratılmış olan her şey üç âleme ayrılır, yani hayvanî, nebatî ve madenî âlemlere. Birincisine eti ve kanı olan bütün canlılar; ikincisine bütün otlar, bitkiler ve ağaçlar; üçüncüsüne bütün madenler, taşlar ve yanmayan her şey dâhildir.

Lâkin üç sınıfa ayrılmış olsalar da, ey kardeşim, bütün şeyler doğuşlarını yahut varlığa gelişlerini kendisinden aldıkları tek bir ortak İlke'ye geri götürülebilir. Bu ilk madde, ısının çeşitli türleriyle çeşitli yollardan dönüşür ve başka başka hususi suretlere bürünür. Madem ki Tabiat bu kadar yalındır, sana bir kere daha öğüdüm şudur: bütün o ahmakça süblimleşmelerle, pıhtılaşmalarla, çürümelerle ve bugün bile birçoklarının inandığı o gülünç kocakarı masallarıyla işini bitir; sadece Tabiat'a ve onun süssüz yöntemlerine uy. O zaman Tabiat seni elinden tutar ve hakiki maddeye götürür. Zira Tabiat'ı düzeltmenin yahut ıslah etmenin yegâne yöntemi, özlerin tabiî surette ısıtılmasından ibarettir.

İşte bu Öz, dostum, her şeyin kendisine bağlı olduğu asıl mevzudur. Simyacıların avam kalabalığı bu basit hakikati bir türlü idrak edemez görünür; böylece meseleyle hiçbir alâkası olmayan maddelerle günbegün didinip dururlar. Bunun yerine boynuz, odun yahut taş ekip de altın bir buğday hasadı beklemeleri fark etmezdi. Güneş ile Ay her maddeden yapılamaz; ancak her şeyin kendisinden meydana geldiği o tabiî Öz'den yapılır ki bu Öz sonradan, ısının çeşitli türleriyle türlü maddelere ayrışır. Şu hâlde her bir şeyin hususi vasfı, kendi pişme derecesine bağlanmalıdır. Bu yüzden hakiki Simya Sanatı'nı icra etmek istiyorsak, Tabiat'ın yerin bağrında işini gördüğü yöntemi taklit etmeliyiz.

Kadimler bu işlem münasebetiyle birçok renk saymışlardır: siyah, beyaz, limonî, kızıl, yeşil ve saire. Bütün bunlar sırf seni doğru yoldan saptırmak ve cehalet içinde tutmak içindir. O kadim yazarlar, sıradan okurun manalarını anlamasını imkânsız kılacak kadar şaşırtıcı bir mecaz çeşitliliğiyle üsluplarını karartmak için durmadan en büyük zahmete katlanmışlardır.

Bu yüzden sana tekrar tekrar tembih ederim: siyah bir madde bulman yahut alman gerektiğini, yahut kimyevî işlem seyrinde maddenin siyaha, beyaza ve kızıla döndüğünü söylediklerinde onlara inanma. Siyah rengi onlara telkin eden şey şudur: madde yahut öz, önce parlak bir maddî ateşle karışır ve bu ateş vasıtasıyla özden bir sıvı, belirli bir siyah duman suretinde ayrılır. Kadimler bu siyah dumana Kara Kuzgun, öze ise Kuzgun Başı adını verdiler. Bu ayrılmayı dikkatle müşahede etmelisin.

Kadimler bundan öğrendiler ki tabiî maddelerin ayrılması, ısıtma işlemindeki tabiî bir eksiklikten başka bir şey değildir. Bu da onlara şunu düşündürdü: Tabiat tarafından eksik ısıtılmış olan özlere, alelâde ateşle tabiî bir surette yardım edilebilir; böylece hâlâ yanıcı olan özler ile özden ayrıldıklarında siyah olan sıvıları — ki kadimler bu sıvılara kıskançlıkla Merkür adını takmışlardır — sanat yoluyla kemale erdirilebilir, özler kendi sıvılarıyla yanmaya karşı korunabilir ve sıvı da özden ayrılamaz hâle getirilebilir. Kadimler buna «bizim Kükürtümüz» dediler. Zira bu hazırlıktan sonra öz artık nebatî yahut hayvanî değildir; ısıtılmasının kemale ermesiyle madenî bir öz olmuştur ve bu sebeple kükürt diye anılır.

Öz, unsurî bir ateşten başka bir şey değildir; yanmaya karşı korunan sıvısı ise gerçek unsurî havadır; hava tabiatı gereği sıcak ve nemli olduğu için, o kıskanç kadimler ona Merkür adını vermişlerdir. Hava kendinde ateşin tabiatını taşır, unsurî ateş de kendinde havanın tabiatını taşır: böylece ortak unsurlarının birleşmesiyle ikisi arasında hakiki bir kaynaşma vuku bulabilir. Gördüğümüz maddî ateş ile su da işte böyledir. Bu maddî unsurlar, unsurların özlerine, tabiî yoldan en yüksek dereceye (kemale?) çıkarılabilsinler diye verilen bir yardımdan başka bir şey değildir. İşte bu derecelenme yegâne hakiki Simya'dır ve ondan başkası yoktur. Çağımızın şarlatanlarının sahte simyası ise sırf para ve vakit israfıdır.

Bilgelerin yazılarından gerçek bir bilgi devşirebileceğini sanmak büyük bir hata olur. Onlar sana yalnızca dışı gösterir, içerideki Öz'ü ise gizlerler. Sana kepeği sunar, buğdayın en incesini kendilerine ayırırlar. Sana, adım atmayı akıllarından bile geçirmedikleri bir yol gösterirler. Bu yüzden sana öğüdüm, bundan böyle onlardan uzak durmandır; yoksa bir yandan kendini ve aileni en derin yoksulluğa gömerken bir yandan da yalnızca eczacıları zengin edersin; dahası, evrensel devayı kazanacağın yerde, kükürtlü ve cıvalı dumanla kararmış, bizmutun ve her türlü tuzun pis kokusuyla ağırlaşmış bir havada durmadan dolaşmaktan en tehlikeli hastalıkları kaparsın.

Doğrusu şaşılacak şeydir ki bu büyük hazinenin peşine düşenlerin hiçbiri — onun uğruna her türlü emeğe ve sıkıntıya katlanmaya razı oldukları hâlde — sürekli başarısızlığın kendilerine belletmeye çalıştığı dersi kavrayabilmiş görünmüyor. Söyler misin, çözündürmeleri, pıhtılaşmaları, çürümeleri, karışımları ve devirleri deneyen o binlerce insan, can yakıcı emekleriyle ne kazandılar? Sularıyla, maden çözeltileriyle, kanla, kılla, yumurtayla, sütle, şekerle ve her türlü otla hangi hayırlı neticeyi elde ettiler? Sana yalvarırım, onların yürek burkan tecrübesinden istifade et ve hakiki Simya'dan gayrı her şeyle işini bitir. Hakiki Simya öğretir ki madde, kendi ateşi ve kendi sıvısıyla kemale erdirilir ve unsurî ateşin yüceliğine erişir — kusurlu madenler de bununla ıslah olur, zira onların unsurî ateşi kendi sıvısı tarafından gereğince hazmedilmemiştir.

Aynı sebeple unsurî ateş de yerinde kalamaz; çünkü sıvı, alelâde ateşin harareti yüzünden o unsurî ateşten ayrılır ve beyaz duman suretinde buharlaşır. Unsurî ateş ise buharlaşmaz, kendi toprağıyla birlikte kalır ve onunla birlikte yanmak zorundadır; zira kendisini koruyan sıvı beyaz duman olup uçmuştur. Kadimlerin, siyah renkten sonra gelir dedikleri beyazlık işte budur. Bu yüzden, onu beyaz yapmadan önce siyah yapman gerektiğini söylemeyi âdet edinmişlerdir. Biz işlemimize siyahlıkla başlarız ve siyah dumanı dönüştürürüz; lâkin onu kendi maddemiz saymayız ve beyaz yapmayız. Böyle bir varsayım ahmakça ve aldatıcı olurdu. Bu türden yanılgılardan sakınmak istiyorsan, Tabiat'ın işleyişini ve bilhassa madenlerin özsel hassalarını sağlam bir bilgiyle kavramadan bu mevzuun tahsiline kalkışmamalısın.

Korkarım, kardeşim, kitabım sana sevinç yerine yürek ağırlığı verecek; zira sana bunca sevgili olmuş bütün o yalancı safsatacı kanaatleri tek bir vuruşta süpürüp atıyorum. Bununla birlikte, bu Sanat'ın sırlarına derinlemesine vâkıf olduğun fikrinden bir kez ve temelli vazgeçmeli, bu çocukça saçmalıkları onlardan servet ve kâr devşirenlere bırakmalısın. Bu kimseler arasında Adam de Bodenstein pek seçkin bir yer tutardı; zira her türden sözde teosofik kitap yazdı ve aslında bütün bütün cahil olduğu simya Sanatı'ndaki maharetiyle övündü. (Adam von Bodenstein, XVI. yüzyılda Paracelsus'un yazmalarını basıp yayan Basel'li hekimdir; Paracelsusçu tıbbın yayılmasında büyük payı vardır, lâkin bu risalenin yazarı onu simya bahsinde yetkisiz sayar.)

Buna rağmen bugün bile birçok insan, sözleri düpedüz bir şarlatanın sözleri olan bu adamın hakiki simyadan gerçekten anladığını sanır. Doğrudur, onun saçmaları ehil olanı bir an bile aldatamaz; lâkin atasözünün dediği gibi, körler arasında iyi bir kılıç ustası sayılmak kolaydır. Bu sebeple ve Bodenstein artık yaşayanlar arasında olmadığı için bu bahsi kapatıyorum; zira ölülerin ve orada bulunmayanların ancak iyi tarafından söz edilmelidir. Şu kadarını söyleyeyim: o iyi bir safsatacı ve iyi bir hekimdi; lâkin Simya'dan azıcık anlardı yahut hiç anlamazdı. Onun adının parıltısına kapılıp da kendi yıkımına sürüklenecek dikkatsizleri uyarmayı cidden çok istemeseydim, bu kadarını bile söylemezdim.

Şu hâlde hakikati seven biriysen, bu aldatıcı saçmalıklara veda edecek ve bundan böyle kendini yalnızca Tabiat'ın kılavuzluğuna emanet edeceksin; emin ol ki o seni hiç duraksamadan arzu edilen hedefe, yani öze doğru işlediği yönteme götürecektir. Üstelik senden ne çok emek ne de kayda değer bir masraf isteyecektir. İşin tamamı, cisimlerin çözündürülmesini ve pıhtılaşmasını, süblimleşmeyi ve çürümeyi de kapsayan basit bir ısıtma işlemiyle görülür. Lâkin bazı yazarlar, yalın ve hakiki özün yerine başka bir öz koymuşlar, bununla bütün dünyayı aldatmışlar ve birçok kimseyi hatırı sayılır zararlara sokmuşlardır. Tutumlarının dürüst ve sevgi dolu olup olmadığına bir gün Yüce Hâkim karar verecektir.

Böyle yazıları hiç yayımlamamak daha iyi olurdu; zira içlerinde kaynaşan yalan beyanlar ve temelsiz iddialar, çok sayıda saf insanı ağır zararlara gömüyor. Nitekim cahil yazarların ortaya sürdüğü bunca kitap olmasaydı, şu anda aldatıcı kitap bilgisinden bir denizde umutsuzca çırpınan binlerce insan, sırf kendi yalın akıllarının ışığıyla bu değerli sırrın bilgisine ulaşmış olurdu. Onları yıllardır apaçık hakikati görmekten alıkoyan şey, anlamadıkları için hürmet ettikleri o koca basılı saçmalık yığınıdır. Kadimler Sanat hakkında elbette bir şeyler biliyorlardı; lâkin bugün, manalarını (hem de pek muvaffakiyetle) örtmek için başvurdukları o hantal söz kalabalığından pekâlâ vazgeçebiliriz. O söz kalabalığı, dürüst araştırıcıları şaşırtmaktan ve hakiki izden saptırmaktan başka bir işe yaramaz; meğerki yaşayan Üstatlardan ders alma nasibi onlara erişsin.

Ben kendim de istediğim kadar açık konuşamam; zira Sanat'ın bütün üstatlarını bağlayan yemin, Tabiat'ın sırlarının kutsal mührünü çiğneyenlerin üzerine inen lânet ve bilcümle filozofun bedduası beni susturur. Bu yüzden sana tekrar tekrar tembih etmeliyim: başkalarının yazdıklarına değil, kendi müşahedelerine güven ve Tabiat Kitabı kütüphanenin en gözde cildi olsun. Onun yöntemlerini yalnızca madenlerin meydana gelişinde değil, yeryüzü meyvelerinin doğuşunda, kışın ve yazın, ilkbaharda ve sonbaharda, yağmurla ve güneşle sürüp giden büyümelerinde ve gelişmelerinde de müşahede et. Tabiat'ın tomurcuğu ve çiçeği meydana getirirken, ham meyveyi olgunlaştırırken izlediği yöntemleri sağlam bir bilgiyle bilseydin, Tabiat'ın yerin bağrında hazırladığı tohumlara elini uzatabilir ve onlardan (yahut onların maddesinden) o kadar çok arzuladığın şeyi çıkarabilirdin.

Öyleyse beni bağışla kardeşim, bunca yerleşmiş ve bunca sevdiğin eski kanaatlerini böyle merhametsizce devirdiğim için. Mazeretim şudur ki bunu senin iyiliğin için yaptım; aksi hâlde madenleri dönüştürmenin hakiki sırrını asla öğrenemezdin. Bana inanabilir ve güvenebilirsin; zira dünyayı yeni yalanlarla doldurmak için akla gelebilecek hiçbir sebebim yoktur — Tanrı bilir ki dünya, az önce andığım aldatıcılar ve onların gönüllü kurbanları eliyle bu yalanlarla zaten yeterince doludur. Bu zavallılar, o sahte kitapların peşine takılıp bütün dünyalıklarını kaybettikten sonra bile zararlarının gözlerini açmasına razı olmamışlar ve o devasa yalan labirentinden çıkış yolunu bulamaz görünmektedirler.

Dahası, kitap yazmaya bile kalkışmışlar ve sanki Sanat'ın kâmil üstatlarıymış, ondan büyük menfaat devşirmişler gibi konuşmuşlardır; oysa gerçekte öyle düşmüşlerdir ki zavallı kaynatmalardan başka bir şeye güçleri yetmez. Bütün servetleri çözünme sürecinden geçene dek çözündürdüler; altınları ve gümüşleri buharlaşıp uçana dek süblimleştirdiler; elbiseleri sırtlarında çürüyene dek çürüttüler; odunları ve kömürleri kül olana dek, kendileri de bir dilenci torbasıyla değneğe kalana dek kalsine ettiler. (Dönemin halk dilinde bu adamlara «üfleyiciler» — puffers — denirdi: ocak körüğünü ömür boyu üfleyip duran, altın umuduyla varını yoğunu ateşe atan sahte simyacılar. Tabir küçültücüdür ve hakiki filozoftan ayırmak için kullanılır.)

Bunca zahmetle kazandıkları ödül işte budur. Onların yıkımı sana ibret olsun kardeşim. Zira onların simyası sıhhat vereceğine, ardından yoksulluk ve hastalık getirir; bakırı altına çevireceğine, altını bakıra ve pirince çevirir. Bir de düşün: kunduracılar, terziler, iflas etmiş tüccarlar, meyhaneciler gibi nice cahil kimse bu Sanat'ı bildiğini iddia eder ve laboratuvarda birkaç yıl neticesiz deney yaptıktan sonra kendilerine büyük hekim adını takar, birçok hastalığı iyileştirme kudretlerini övüngen ve ağdalı bir dille ilan eder, altın dağları vaat ederler. O vaatler boş rüzgârdır, ilaçları ise katıksız zehir; onunla mezarlıkları doldururlar ve bu küstah suistimalleri yüzünden Tanrı bir gün onları ağır bir cezayla ziyaret edecektir. Lâkin ben bu dolandırıcı şarlatanlarla uğraşmayı kadılara ve zindancılara bırakıyorum. Onlardan söz etmemin tek sebebi seni ikaz etmektir. Madenlerin tabiatı ve doğuşu hakkında hiçbir şey bilmeyen bunca insan Simya üzerine yazıyorsa, hangi kitapları okuduğuna ve ne kadarına inandığına dikkat etmen daha da zaruri hâle gelir.

Zira sana doğrusunu söyleyeyim: madenlerin tabiatı hakkında gerçek ve köklü bir bilgin olmadığı sürece, hakiki Simya Sanatı'nda fazla yol alamaz, madenlerin tabiî dönüşümünü de idrak edemezsin. Her tarifi tatbik edebilmen için önce manasını kavraman gerekir. Anlamadığın şeye daima şüpheyle bak (yani bu sanatı tahsil ederken). Yanlış yollar çoktur, lâkin hakiki olan ancak bir tanedir ve bu yol, ne çok el ne de çok emek isteyen bir işleme işaret eder. Bu sebeple, sevgili dostum ve kardeşim, madenler ile onların özsel tabiatı hakkında etraflı bir bilgi edinmek için gece gündüz sıkı çalışmalısın. O zaman sanatın gereklerini idrak edebileceksin. Hakiki maddenin ve hakiki yöntemin ne olduğunu kimse söylemeden bileceksin. Eski emeğinin ne kadar beyhude olduğunu göreceksin ve vaktiyleki körlüğüne şaşacaksın. Madenlerin tabiatını ve doğuşlarının sebeplerini tetkik et; zira onlar da doğuşlarını, yaratılmış bütün öteki şeylerle aynı kaynaktan alırlar.

Nasıl ki bebek, bir ısıtma işlemiyle babanın tohumundan ananın rahminde gelişir ve nasıl ki civciv, tavuğun tabiî kuluçkasıyla yumurtadan çıkar, madenler de belirli bir maddeden belirli bir yolla gelişirler. Ne var ki, kardeşim, cıva ile kükürtün madenlerin ilk maddesi olduğunu söylemiyorum. Bunu sana o hokkabaz aldatıcılar söylediler; oysa madenlerin büyüdüğü yerin damarlarında ne cıva bulunur ne kükürt. Şu hâlde onlar kükürtten söz ettiklerinde bunu unsurî ateşe işaret sayacaksın; Merkür dediklerinde ise sıvıyı anlayacaksın. Aynı yalancı ruhla (unsurî) ateşe «bizim Güneşimiz», sıvıya «bizim Ayımız» adını vermişlerdir; yahut unsurî ateşe can, unsurî sıvıya ruh demişlerdir, çünkü unsurî maddeler görünmezdir. Can görünmez ateştir, ruh ise görünmez rutubet: dışarıdaki özsel ateşle suya da «cisimler» adını vermişlerdir, çünkü bunlar görünür ve elle tutulurdur.

Dahası, bunların madenî cisimler olduğuna ve onları çözündürmen gerektiğine seni inandırmaya çalışırlar. Lâkin bırakma seni aldatsınlar. Onların namussuz oyunlarına ve kurnaz hilelerine karşı uyanık ol; bu hilelerle, aslında madenî özü kastederlerken seni madenî cisimlerle deney yapmaya koşarlar.

Sana çeşit çeşit malzeme ve madde gösterirler; oysa tek bir hakiki madde ve tek bir hakiki yöntem vardır. Emin ol ki onların çözündürmeleri, pıhtılaşmaları, süblimleşmeleri, kalsinasyonları ve çürümeleri, Tabiat'ın madenlerin büyüdüğü yerin kalbindeki yöntemini temsil etmez. Zira dindar Tabiat yalnızca unsurî ateşi ısıtır; o ateş de kendi sıvısı vasıtasıyla ıslah olur ve sabitlenir. Tabiat bu sıvıyı da çeşitli ısı dereceleriyle, üç tabiî âlemi meydana getiren bütün o çeşitli nesnelere dönüştürür. Şimdi bunlar nebat, hayvan ve maden gibi birbirinden pek farklı cisimlere ayrılmış olsalar da, hepsi aslen tek bir ortak maddeden fışkırmıştır, hepsinin tek bir kökü vardır ki Kadimler ona İlk Madde yahut Hyle adını vermişlerdir. Lâkin o, gerçekte, sıvısıyla birlikte gizli unsurî ateşten başka bir şey değildir; Kadimler bu sıvıya kök sıvı, köksel rutubet yahut nemli kök derlerdi, zira o, yaratılmış her şeyin köküdür.

Bu sıvı, ateşiyle birlikte, kendisinde vuku bulan çeşitli ısı yahut «pişme» dereceleriyle türlü türlü tabiî cisimlere ayrışır. Bir şey, kendi unsurî ateşinde sıvısı vasıtasıyla bir başkasından daha kâmil surette ısıtılmıştır. Pişmenin en eksik olduğu tabiat nebatî tabiattır. Bu yüzden onun özü kolayca yanar ve sıvısı, alelâde ateşle unsurî ateşinden kolayca ayrılır.

Hayvanın pişmesi de nebatî maddeninki kadar eksiktir; zira onun da özü kolayca yanar. Madenî maddelerin pişmesi ise hepsinin en kâmilidir, çünkü onlarda madenî sıvı, kendi unsurî ateşine (pişme yoluyla) daha sıkı bağlanmıştır. Bu yüzden madenler, alelâde ateşe nebatî ve hayvanî maddelerden daha iyi dayanır. Bir maden ateşe konduğunda odun gibi parlak bir alevle yanmaz; zira odunun sıvısı, madenlerin sıvısının kendi özüne bağlandığı kadar eksiksiz bir surette (pişme yoluyla) kendi özüne bağlanmamıştır. Sıvının özle birleşmesi madenî değil nebatîdir; bu sebeple nebatî olan siyah bir dumanla tükenir.

Nebat, daha yüksek bir pişme derecesiyle madenî bir öze dönüştürüldüğünde ise alelâde ateşte artık siyah duman değil beyaz duman verir; nitekim bunu, kusurlu madenler ateşte eritilirken müşahede edebilirsin. Kadimlerin, maddeyi beyaz yapmadan önce siyah yapman gerekir demelerinin sebebi budur; yani beyaz duman vermeden önce siyah duman vermelidir. Yine derler ki: Onu kızıl yapmadan önce beyaz yapmalısın. Kızıl yapmak, kâmil kılmak demektir; zira altın ile gümüş pişme yoluyla kemale erdirilmiştir, özleri sıvılarıyla bütünüyle birleşmiş ve saf ateşe dönüşmüştür.

Öyleyse Kadimlerin kapalı sözleri yüzünden gafil avlanma. Madenlerin yalın temel tabiatını iyice tetkik edersen, onların muammalı tabirlerinin ne mana taşıdığını bileceksin ve bazı yeni yazarlar gibi, yazdıklarından şu neticeyi çıkarmayacaksın: sözde belirli bir madde alıp onu kararıncaya dek çözündürmen, sonra siyahlık kaybolup beyazlaşmaya başlayana dek yeniden arıtıp kalsine etmen, ondan sonra da bir kere daha ateşi artırıp madde kızıla dönene dek kalsine edip didinmen gerekirmiş. Kadimlerin diline böyle bir mana vermek, ancak madenî maddelerin tabiatından bütün bütün habersiz kimselerin aklına gelebilir; nitekim Kadimler böyle yazdılarsa, bunu sırf asıl kastettiklerini Tabiat'ın yakın talebelerinden başka herkesten gizlemek için yaptılar.

Bu maksatla «Merkür» ve «Kükürt» terimlerini durmadan kullanmayı âdet edinmişlerdi. Gerçi tabiî pişme yoluyla en aşağı basamaktan en yüksek gelişme basamağına çıkarılması gereken hakiki madde madenî özdür ve Kadimlerin manası ehil olanlar için yeterince anlaşılırdır; ne var ki cahil olanlar, onların dilinden maddenin madenlerden alınması gerektiğinden fazlasını çıkaramaz. Peki bu maddeyi nereden bulacaklar ve onu nasıl kemale erdirecekler?

Madenî öz, kusurlu madenlerden zarar görmeksizin ayrılamaz; zira ateşle ayrılırsa sıvı buharlaşmak, öz de (kendi toprağıyla birlikte) tükenmek zorundadır. Kusurlu madenlerin özünü kezzapla, arsenikle, hayat suyuyla yahut alkaliyle de, özü ve sıvısını yabancı rutubetle zedelemeden ayıramazsın: çünkü madenî tabiat hiçbir yabancı maddeye tahammül etmez ve yabancı bir rutubet madenî sıvıyla birleşirse, sıvı kendi has vasfını yitirir ve büsbütün bozulur. Kâmil madenlerin madenî özünü ise ayrı bir hâlde hiç elde edemezsin; zira onların sıvısı ve unsurî ateşi öylesine kâmil bir pişme süreciyle kaynaştırılmış ve toprağına öylesine sıkı bağlanmıştır ki onları ne ateş ne su ayırabilir; ateşin üzerlerinde hükmü yoktur ve hiçbir yabancı rutubet kâmil madenlerin sıvısıyla birleşemez yahut onu bozamaz. Bütün emeğin boşa gidecektir: pişme işini o kadar iyi görmüştür ki onu asla geri çeviremezsin.

Kadimlerin, madenlerden başka hiçbir şeyde kükürt bulunmadığını söylemelerinin ve madenî sıvıya cıva adını vermelerinin sebebi budur. Lâkin adlar hakikatleri değiştirmez: hakikat şudur ki unsurî ateş, kendi unsurî sıvısına tabiî pişme yoluyla öyle bağlanmalıdır ki ikisi ayrılmaz hâle gelsin. Zira sıvı, ateşi yanmaya karşı korur; böylece ikisi de alelâde ateşte sabit ve değişmez kalır. Kadimler kemale ermiş bu maddeye pek yerinde olarak İksir yahut kâmil bir pişme sürecinden geçmiş ateş adını vermişlerdir; zira önce ham ve çiğ olan şey, bu pişme süreciyle «pişirilmiş» yahut hazmedilmiştir. Bayağı madenlerin ateşte parçalanıp dağılmasına yol açan o kusurlu unsur, tabiî hararetle hazmedilmiş ve kemale erdirilmiştir.

Bu sebeple, bu ısıtma işleminin gereğince yerine getirilmesinin istediği emekten kaçınmamalısın; zira bu işlem, arıtmayı, süblimleşmeyi, çözündürmeyi ve kadim simyacıların saydığı bütün öteki kimyevî işlemleri kendinde toplar. Onların hepsini gönül rahatlığıyla aklından çıkarabilirsin; sana sıkıntıdan, zarardan ve vakit kaybından başka bir şey getirmezler. Bu sadık ikaznameyi yazmaktaki maksadım, Kadimlerin küçümser kapalılığının saf araştırıcının yoluna bunca bol serptiği tuzaklara karşı seni tekrar tekrar uyarmaktır. Ayrıca sana hakiki maddeyi ve tek hakiki yöntemi ima etmek istedim ve baştan sona kendimi mecazî kapalılıktan olabildiğince uzak bir üslupla ifade etmeye çalıştım. Seni izsiz çölde dolaşmaktan geri çağırdım ve doğru yola koydum. Şimdi Kadîr Tanrı'ya yalvarmalısın ki sana hakiki filozof mizacını versin ve gözlerini tabiatın hakikatlerine açsın. Ancak böyle o gözde hedefe erişebilirsin.

Yanlış yollar çoktur, lâkin hakiki olan ancak bir tanedir.

Özgün metin (İngilizce)

The Only True Way The Only True Way The Only True Way; Or, An Useful, Good, And Helpful Tract, Pointing Out The Path Of Truth. 1677. The Only True Way Beloved friend and brother, under the name of this glorious Art there is to be found much false teaching which is put forward by pseudo-alchemists, whose writings are nothing but imposture and deceit, and are yet highly esteemed by people of the simpler sort. These charlatans induce their dupes to waste much money and time on that which can profit them nothing; for unless a thing be well begun, it can never be brought to a good end. Yet most men, who, nowadays, have devoted themselves to this exalted art of chemistry, are pursuing a wrong course, and are deceivers or deceived. The deceivers are conscious of their own ignorance, and try to veil it under an obscure and allegorical style. The less they really know, the more pompous and the more unintelligible do their speculations become. But the reader, who is puzzled by their perplexing style, may at least comfort himself with the assurance that he knows as much about the matter as the authors. That assurance must serve for a kind of clue to the endless labyrinth of their false sublimations, calcinations, distillations, solutions, coagulations, putrefactions, and corruptions. Nevertheless, we may almost every (lay see foolish persons spend their whole substance on those absurd experiments, being induced to do so by the aforesaid pseudo-alchemists, who impose on them with a false process, and fanciful perversions of Nature. With these useless and unnecessary experiments the true Alchemists will have nothing to do. They follow the method pursued by Nature in the veins of the earth, which is very simple, and includes no solutions, putrefactions, coagulations, or anything of the kind Can Nature, in the heart of the earth, where the metals do grow and receive increase, have anything corresponding to all those pseudo-alchemistical instruments alembics, retorts, circulatory and sublimatory phials, fires, and other materials, such as cobbler's wax, salt, arsenic mercury, sulphur, and so forth? Can all these things really be necessary for the growth and increase of the metals? It is surprising that any one not entirely bereft of his senses can spend many years in the study of alchemy, and yet never get beyond those foolish and frivolous solutions, coagulations, putrefactions, distillations, while Nature is so simple and unsophisticated in her methods. Surely every true Artist must look upon this elaborate tissue of baseless operations as the merest folly, and The Only True Way can only wonder that the eyes of those silly dupes are not at last opened, that they may see something besides such absurd sophisms, and read something besides those stupid and deceitful books. It seems that they are so entangled in their sophisms that they can never attain to the freedom of true philosophy. But let me tell you that so long as you love lies, and turn away from rational philosophy, you will never find the right way. | can speak from bitter experience. For |, too, toiled for many years in accordance with those sophistic methods, and endeavoured to reach the coveted goal by sublimation, distillation, calcination, circulation, and so forth, and to fashion the Stone out of substances such as urine, salt, atrament, alum, etc. | have tried hard to evolve it out of hairs, wine, eggs, bones, and all manner of herbs; out of arsenic, mercury, and sulphur, and all the minerals and metals. | have striven to elicit it by means of aqua fortis and alkali. | have spent nights and days in dissolving, coagulating, amalgamating, and precipitating. Yet from all these things | derived neither profit nor joy. | had hoped much from the quintessence, but it disappointed me like the rest. Therefore, beloved brother, let me warn you to have nothing to do with sublimations of sulphur and mercury, or the solution of bodies, or the coagulation of spirits, or with all the innumerable alembics, which bear little profit unto veritable art. So long as you do not seek the true essence of Nature, your labours will be doomed to failure- therefore, if you desire success, you must once for all renounce your allegiance to all those old methods, and enlist under the standards of that method which proceeds in strict obedience to the teaching of Nature - in short, the method which Nature herself pursues in the bowels of the earth. For you see that Nature uses only one substance in her work of developing and perfecting the metals, and that this substance includes everything that is required. Now, this substance appears to call for no special treatment, except that of digestion by gentle heat, which must be continued until it has reached its highest possible degree of development. For this simple heating process the cunning sophists have substituted solutions, coagulations, calcinations, putrefactions, sublimations, and other fantastical operations - which are only different names for the same thing; and thereby they have multiplied a thousand-fold the difficulties of this undertaking, and given rise to the popular notion that it is a most arduous, hazardous, and ruinously expensive enterprise. This they have simply done out of jealousy and malice, to put others off the right track, and to involve them in poverty and ruin. But they will find it difficult to justify their conduct before God, who has commanded us to love our neighbours as ourselves. For out of sheer malice they have rendered the road of truth impassable, and perplexed a simple natural process with such an elaborate tissue of circumstantial nomenclature, as to make the amelioration of the metals appear a hopelessly difficult task. For while you heat, you also putrefy, or decompose, as you may see by the changes which a grain of wheat undergoes in the. ground under the influence of the rain and of the sun; you know that it must first decay before new life can spring forth. It is this process which they have denominated putrefaction and solution. Again when you heat, you also sublime, and to this coction they have applied the terms sublimation and multiplication, that the simple man might err more easily. In like manner coagulation takes place in heating; for they say that coagulation takes place when humidity is changed into the nature of fire, so as to be able to resist the action of fire, without evaporating, or being consumed. And heating also includes that which they call “circulation,” or conjunction, or the union of fire with water to prevent complete combustion. Thus you see that that which they have called by so many names is really but one simple process. The substance, which is one, they have described under a similar variety of appellations, to prevent men The Only True Way from finding that which, by the grace of God, can provide for them so many precious blessings. In the first place they call it “our mercury," by which they mean nothing but moisture, which begins to unite itself with the fire, and therefore may be compared to mercury. Again, they use the expression, “our sulphur,” whereby they mean nothing but the fire itself, which lies hid beneath the water, or humidity, and is heated by the water to its highest degree. Then, again, they call it Hyle, or the First Substance, because all things are first generated out of water and fire. Other names, such as Arsenic, Orpiment, Bismuth, are not used by the Sages at all, but only by certain ignorant charlatans, of whom we need not take any further notice. Let us follow the guidance of Nature: she will not lead us astray. If you let this be your motto, you will surely be able to call to mind the first substance, out of which all metallic substances are generated. But before we consider this question, it will much behove you to understand why the Sun, Moon, Venus, Mars, Jupiter, and Saturn, are metals, and what is their origin. Besides finding an answer to this question, you must also bear in mind that all created things are divided into three kingdoms, viz., the animal, the vegetable, and the mineral. To the first belong all living things that have flesh and blood; to the second all herbs, plants, and trees; to the third all metals, stones, and everything that cannot be burned. But, though divided into three classes, yet all things, O my brother, may be traced back to one common Principle, from which they derive their generation, or birth. By different varieties of heat this first substance is transmuted in various ways, and assumes different specific forms. Since, then, Nature is so simple, | advise you once more to have done with all those foolish sublimations, coagulations, and putrefactions, and the ridiculous old wives’ fables which are even now believed by many, and simply to follow Nature, and her unsophisticated methods: then she will take you by the hand, and guide you to the true substance. For the only method of correcting or ameliorating Nature, consists in the natural heating of essences. Now, this Essence, my friend, is the principal thing, on which depends the whole matter. This simple truth, the vulgar herd of alchemists seem quite unable to understand, and thus go on toiling day by day with substances which have nothing to do with the matter. They might as well sow horn, or wood, or stones, and expect a golden harvest of corn. The sun and moon cannot be made out of all substances, but only out of the natural Essence out of which all things are formed, being afterwards differentiated into divers substances by different varieties of heat. Thus the special quality of every individual thing is to be referred to the degree of its coction. If, therefore, we wish to exercise the true Art of Alchemy, we must imitate the method by which Nature does her work in the bowels of the earth. The ancients have named many colours in connexion with this process, such as black, white, citrine, red, green, and so forth. All this is simply intended to lead you astray from the right road, and to keep you in ignorance. Those ancient writers were constantly at the greatest pains to obscure their style with such a perplexing variety of allegorical expressions as to render it impossible for the ordinary reader to understand their meaning. Therefore, | would again and again exhort you not to believe them when they tell you that you must have or take a black substance, or that the substance turns black, white, and red in the course of the chemical process. The black colour was suggested to them by the fact that the substance or essence at first mingles with a The Only True Way brilliant material fire, by which a liquid is separated from the essence in the form of a certain black fume. This black fume the ancients called the Black Raven, and the essence they denominated the Raven's Head. This separation you should carefully observe. From it the ancients learned that the separation of natural substances is nothing but a natural defect of the heating process. This, again, suggested to them the consideration that those essences that had been imperfectly heated by Nature, might be aided in a natural manner by ordinary fire, and that thus the essences which are still combustible, and their liquids (which the ancients invidiously called mercury) being black when they are separated from the essence, might be perfected by art, and the essences guarded against combustion by their liquid, and the liquid rendered incapable of being separated from the essence. This the ancients called “our sulphur." For after this preparation the essence is no longer vegetable or animal, but by the perfection of its heating it has become a mineral essence, and is therefore called sulphur; the essence is nothing but an elementary fire, and its liquid, which is guarded against combustion, is true elementary air, and, because air is naturally warm and moist, it is called mercury by those jealous ancients. Air contains in itself the nature of fire, and elementary fire, again, contains within itself the nature of air: thus, by the union of their common elements, a true amalgamation of the two can take place. Such are the material fire and water which we see. These material elements are nothing but an aid to the essences of the elements by which they can be naturally reduced to the highest degree (of perfection?). This gradation is the only true Alchemy, and there is none beside. The pseudo-alchemy of our modern charlatans is mere waste of money and time. It would be a great mistake for you to suppose that you can derive any real knowledge from the writings of the Sages. They show you only the outside, and conceal the internal Essence. To you they offer the husks, but the finest of the wheat they keep for themselves. They show you a way which they do not dream of treading. | advise you, therefore, in future, to give them a wide berth; or you will only enrich the apothecaries while you plunge yourself and your family into the deepest poverty; nay, instead of gaining the universal panacea, you will contract the most dangerous diseases from constantly moving in an atmosphere black with sulphurous and mercurial smoke, and fetid with the stench of bismuth and all manner of salts. It is truly amazing that none of the seekers after this great treasure, though willing to submit to any amount of labour and hardship for its sake, seem capable of perceiving the lesson which constant failure is striving to impress upon them. What, | pray you, have those thousands of persons, who have tried the solutions, coagulations, putrefactions, amalgamations, and circulations, gained by their agonising toil? What good result have they produced with their waters, solutions of metals, blood, hair, eggs, milk, sugar, and all manner of herbs? Let me beseech you to profit by their heart-breaking experience, and to have done with everything but true Alchemy, which teaches that the substance is brought to perfection, and attains the exaltation of elementary fire, by its own light and liquid- by which also imperfect metals are ameliorated, because their elementary fire was not properly digested by its liquid. And for the same reason the elementary fire cannot remain, for the liquid is separated from that elementary fire by the heat of the ordinary fire, and evaporates in the form of white smoke. The elementary fire, on the other hand, does not evaporate, but abides with its earth, and must be burned with it, because its protecting liquid has vanished in white smoke. This is that whiteness of which the Ancients have said that it comes after the black colour. For this reason, they are in the habit of saying that you must make it black before you make it The Only True Way white. We begin our process with blackness, and transmute the black smoke, but do not take it for our substance, and make it white. The latter would be a foolish supposition and imposture. If you would avoid such misapprehensions, you must not attempt the study of this subject until you have a sound knowledge of the operations of Nature, and more especially of the essential properties of the metals. | am afraid, my Brother, that my book will cause you heaviness of heart, instead of joy, because | sweep away at one fell stroke all those false sophistical notions which had become so dear to you. Nevertheless, you must once for all relinquish that idea of yours that you are profoundly versed in the mysteries of this Art, and leave these childish absurdities to those who derive wealth and profit from them. Among these persons, Adam de Bodenstein held a very distinguished place; for he wrote all manner of so-called theosophical books, and boasted of his attainments in the alchemistic Art, of which he was really quite ignorant. Yet to the present day many people believe that he (whose expressions are those of a mere charlatan) had a real knowledge of true alchemy. It is true that his nonsense cannot for a moment impose on the initiated; but among the blind (as the proverb says) it is easy to win golden opinions as a good fencer. On this account, and as Bodenstein is no more among the living, | will dismiss the subject, for nothing but what is favourable should be spoken of the dead and of the absent. This | will say, however, that he was a good Sophist and a good physician; but of Alchemy he knew little or nothing. | should not have said this much if | were not really anxious to warn the unwary against being dazzled by the splendour of his name, and to prevent them from being lured on by it to their own ruin. If, then, you are a lover of the truth, you will bid farewell to these specious absurdities, and henceforth entrust yourself to the guidance of Nature alone; be sure that she will lead you onward without faltering to the desired goal, even that method by which she works towards the essence. Moreover, she will demand of you neither much labour nor any considerable outlay The whole thing is done by a simple process of heating, which includes the solution and coagulation of the bodies, and also the sublimation and putrefaction. But some writers have substituted for the simple and true essence a certain other essence, with which they have deceived the whole world, and involved many persons in considerable losses. Whether their conduct was upright and loving will one day be decided by the Great Judge. It would be better not to publish such writings, since the false statements and groundless assertions with which they swarm, plunge so many credulous persons into grievous losses. For if there were not so many books put forward by ignorant writers, many thousands of persons who at the present moment are hopelessly floundering about in a sea of specious book-learning would have been led by the light of their own unaided intellects to the knowledge of this precious secret; they are prevented, these many years, from seeing the plain truth by a vast mass of printed nonsense which commands their reverence, because they do not understand it. The Ancients did indeed know something about the Art; but at the present day we can very well dispense with the cumbrous phraseology under which they (most successfully) attempted to veil their meaning. It can only tend to the bewilderment of honest enquirers, who are thereby thrown off the true scent, unless indeed they should come to be instructed by living Masters. | myself may not speak out as plainly as | would, for | am silenced by the vow which binds all the masters of the Art, the curse that lights on those who violate the sacred seal of Nature's secrets, and the malediction of all the philosophers. Therefore, | must exhort you again and again to trust your own observations rather The Only True Way than the writings of others, and to let the Book of Nature be the most favoured volume of your library. Observe her methods, not only in the production of metals, but in the procreation of the fruits of the earth, and their constant growth and development, in the winter and summer, in the spring and autumn, by rain and sunshine. If you had a sound knowledge of Nature's methods in producing the bud and the flower, and in ripening the green fruit, you would be able to set your hand to the germs which Nature provides in the bowels of the earth, and to educe from them (or their substance) that which you so much desire. Forgive me then, my Brother, for so unceremoniously overthrowing all your old settled and dearly cherished convictions. My excuse must be that | have done it for your own good, as you would otherwise never learn the true secret of transmuting metals. You may believe and trust me, for | can have no conceivable motive for filling the world with fresh lies of which, God knows, it is already full enough, through the agency of the aforesaid deceivers and their willing dupes, who after being lured on by those false books to the loss of all their worldly goods, have not suffered their eyes to be opened by their losses, and seem unable to find their way out of that gigantic labyrinth of falsehood. Nay, they have even taken upon themselves to write books, and to speak as if they were perfect masters of the Art, and had derived great advantage from it, though in reality they have been brought so low as to be able to afford nothing but miserable decoctions. They dissolved until their whole fortune had undergone a process of dissolution; they sublimed until all their gold and silver had evaporated; they putrefied until their clothes decayed upon their bodies; and they calcined until all their wood and coal were consumed to ashes, and they themselves were reduced to wallet and staff. This is the prize which they have won with all their trouble. Let their ruin be a warning to you, my Brother. For their alchemy instead of imparting health, is followed by penury and disease; instead of transmuting copper into gold, it changes gold into copper and brass. Consider also how many ignorant persons, such as cobblers, tailors, bankrupt merchants, and tavern keepers, pretend to a knowledge of this Art, and, after a few years’ unsuccessful experimenting in the laboratory, call themselves great doctors, announce in boastful and sesquipedalian language their power to cure many diseases, and promise mountains of gold. Those promises are empty wind, and their medicines rank poison, with which they fill the churchyards, and for the impudent abuse of which God will one day visit them with heavy punishment. But | will leave the magistrates and the jailers to deal with these swindling charlatans. | speak of them only to put you on your guard. If so many persons write on the subject of Alchemy, who know nothing whatever about the nature and generation of metals, it becomes all the more necessary for you to be careful what books you read, and how much you believe. For | tell you truly that so long as you have no real and fundamental knowledge of the nature of the metals, you cannot make much progress in the true Art of Alchemy, or understand the natural transmutation of metals. You must grasp the meaning of every direction before you can put it into effect. Always mistrust that which you do not understand (i.e., in studying this art). There are many false ways, but there can be only one that is true, and indicates a process which does not require many hands, or much labour. For this reason, beloved friend and Brother, you must work hard by day and by night to obtain a thorough knowledge of the metals, and of their essential nature. Then you will be able to understand the requirements of the art. You will know without being told what is the true substance and the true method. You will see the utter uselessness of your former labour, and you will be amazed at your former blindness. Study the nature of metals and the causes of their generation, for they derive their birth from the The Only True Way same source as all other created things. For as by a heating process the infant is developed in the mother's womb out of the father's seed, and as the chicken is brought forth out of the egg by the natural incubation of the hen, so the metals, too, are developed in a certain way out of a certain substance. Yet | do not say, my Brother, that mercury and sulphur are the first substance of metals. Those juggling deceivers have told you so; but in the veins of the earth, where the metals grow, are found neither mercury nor sulphur. Therefore, when they speak of sulphur, you must understand them to allude to elementary fire, and by mercury you must understand the liquid. In a similar lying spirit they have called fire (elementary) “our Sun,” and the liquid “our Moon,” or the elementary fire soul, and the elementary liquid spirit, because elementary substances are invisible. The soul is invisible fire, and the spirit invisible moisture: the outward essential fire and water they have called ' bodies,’ because they are visible and palpable. Nay, they try to make you believe that these are metallic bodies, and that you must dissolve them. But do not let them deceive you. Be on your guard against their dishonest tricks, and cunning devices, by which they set you to experiment with metallic bodies, when they really mean the metallic essence. They point out to you various materials and substances, notwithstanding that there is only one true substance, and one true method. Be sure that their solutions, coagulations, sublimations, calcinations, and putrefactions, do not represent the method of Nature in the heart of the earth, where the metals grow. For pious Nature only heats the elementary fire which is thereby ameliorated and fixed through its liquid; which latter she also changes, by various degrees of heat, into all the various objects which compose the three natural kingdoms-and although now it is differentiated into bodies so different as vegetables, animals, and minerals, yet they have all originally sprung from one common substance, all have one root, which the Ancients denominated the first Matter or Hyle. But it is really nothing but hidden elementary fire, with its liquid, which the Ancients called the root liquid, radical moisture, or humid radical, because it is the root of all created things. This liquid, with its fire, is differentiated into the various kinds of natural bodies, by the various degrees of heat, or ‘coction,’ which take place in them. One thing is more perfectly heated in its elementary fire through its liquid, than another. The vegetable nature is that in which the coction is least perfect. Therefore its essence is easily burned, and its liquid easily separated from its elementary fire, by common fire. The coction of the animal is almost as imperfect as that of the vegetable substance: for its essence is easily burned. The coction of the mineral substances is the most perfect of all, because in them the metallic liquid is more closely united (by coction) to its elementary fire. Hence metals are better able to resist common fire than the vegetable and animal substances. When a metal is placed in the fire, it does not burn with a bright flame like wood; for the liquid of wood is not so completely joined (by coction) to its essence, as the liquid of metals is to its essence. The union of the liquid with the essence is not metallic, but vegetable, for which reason the latter is consumed with a black smoke, when, by a higher degree of coction, the vegetable has been transmuted into a metallic essence, it no longer gives out a black smoke in common fire, but a white smoke, as you may see when imperfect metals are melted in the fire. That is why the Ancients said that you must first make the substance black before you make it white, i.e., it The Only True Way must first give out a black smoke before it gives out a white. Again they say: You must first make it white before you make it red. To make red is to make perfect, because gold and silver have been rendered perfect by coction, their essence being fully united to their liquid, and changed into pure fire. Do not then suffer yourself to be thrown off your guard by the obscure phraseology of the Ancients. If you thoroughly study the simple fundamental nature of the metals, you will know what their enigmatic expressions mean, and will not, like some moderns, conclude from their writings that you must take a certain substance and dissolve it until it turns black., then again purify and calcine it till the blackness disappears and it begins to turn white; and after that, once more increase the fire and calcine and toil until the substance turns red. Such an interpretation of the language of the Ancients can only suggest itself to persons entirely ignorant of the nature of metallic substances; indeed, the Ancients wrote as they did solely in order to hide their real meaning from all but the close students of Nature. To this end they were in the constant habit of employing the terms "mercury " and “sulphur.” And although the metallic essence is the true substance which, by natural coction, must be raised from the lowest to the highest stage of development, and although the meaning of the Ancients is intelligible enough to the initiated, yet the ignorant can gather from their language no more than the fact that the substance must be taken from the metals. But where are they to obtain it, and how are they to bring it to perfection? The metallic essence can not be separated from the imperfect metals without being injured; for if it be separated with fire the liquid must evaporate, and the essence (with its earth) be consumed. Nor will you be able to separate the essence of the imperfect metals by means of aqua fortis, arsenic, aqua vita-, or alkali, without injuring the essence and its liquid by the foreign moisture: for the metallic nature can bear no foreign substance, and if any foreign moisture combines with the metallic liquid, it loses its proper quality and is entirely corrupted. The metallic essence of the perfect metals you cannot obtain in a separate form; for their liquid and elementary fire are welded together by so perfect a process of coction, and so closely united with their earth, that neither fire nor water can avail to separate them, seeing that the fire has no power over them, and no foreign moisture can combine with, or corrupt, the liquid of perfect metals. All your labour will be in vain: the coction has done its work so well that you will never be able to undo it. Hence, the Ancients said that there was no sulphur in anything but in the metals, and hence also they called the metallic liquid quicksilver. But names do not alter facts: the fact is that the elementary fire must be so united to its elementary liquid by natural coction that they become indivisible. For the liquid protects the fire against combustion, so that both remain fixed and unchanged in common fire. This perfected substance the Ancients have well called Elixir, or fire which has undergone a process of perfect coction: for that which before was crude and raw is "cooked," or digested by the process of coction. That element which, by its imperfection, causes base metals to be broken up and disintegrated by fire, has been digested and perfected by natural heat. For this reason you must not grudge the labour which the proper performance of this heating process demands, seeing that it includes purification, sublimation, dissolution, and all the other chemical processes enumerated by the ancient alchemists. All these you may safely dismiss from your mind, as they can cause you nothing but trouble, loss, and waste of time. My purpose in writing this faithful The Only True Way admonition is to caution you again and again to beware of those pitfalls with which the contemptuous obscurity of the Ancients has so plentifully beset the path of the ingenuous enquirer. | also desired to suggest to you the true substance, and the one true method and have throughout endeavoured to express myself in a style as free from allegorical obscurity as possible. | have recalled you from your wanderings in the pathless wilderness, and put you in the right way. Now you must beseech Almighty God to give you the real philosophical temper, and to open your eyes to the facts of nature. Thus alone you will be able to reach the coveted goal.

Bu metin neden önemli

«Yegâne Hakiki Yol», simya külliyatının en çok okunan derlemelerinden biri olan Hermetic Museum'da yer alır. Derleme, 1678'de Frankfurt'ta Musaeum Hermeticum adıyla Latince yayımlanan ve 1893'te A. E. Waite tarafından İngilizceye çevrilen yirmi iki simya risalesinden oluşur; Latince baskının kendisi de 1625 tarihli daha küçük bir toplamanın genişletilmiş hâlidir. Risale, sahte simyacılara ve onların «partiküler» dedikleri kısmî işlemlere karşı sert bir polemikle açılır, ardından tek maddeli — yani bir tek şeyden yürüyen — yol öğretisini savunur. Yazar anonimdir; metinde 1677 tarihi ve Paracelsusçu hekim Adam von Bodenstein'a yönelik açık bir eleştiri bulunur, ki bu da risalenin XVII. yüzyıl Alman simya tartışmalarının içinden çıktığını gösterir. Metnin dikkat çeken yanı, simya dilinin kendisini bir gizleme tekniği olarak teşhir etmesi ve okuru kitaplardan Tabiat Kitabı'na göndermesidir. Çeviri, A. E. Waite'in The Hermetic Museum, Restored and Enlarged (Londra: James Elliott & Co., 1893; kamu malı) adlı derlemesindeki İngilizce çeviriden yapılmıştır.

Tam Çeviri

yegane-hakiki-yol-simya-risalesi — Tam Çeviri eserin tamamı, 42 bölüm halinde. Source Library

← bölümler arasında kaydırın →

Kısım 1 / 42

Yahut,

CENNET LEVHASI,

Bu şudur:

KADİM İLİMİN GERÇEK BİR TARİFİDİR Kİ, ÂDEM ONU ALLAH'IN KENDİSİNDEN ÖĞRENMİŞTİR: NUH, İBRAHİM VE SÜLEYMAN, en yüce ilahi ihsanlardan biri olarak, onu kullanmışlardır; tüm Bilge Adamlar, her zaman, onu tüm Dünyanın bir Hazinesi olarak görmüşler ve kendilerinden sonra yalnızca dindarlara bırakmışlardır,

Şöyle ki

FİLOZOF TAŞI HAKKINDA.

2. Petrus 3. ayet 5.

Fakat kötülükle bu yüzden bilmezden gelmek isterler ki, gök de bir zamanlar vardı ve yeryüzü sudan: ve su içinde, Allah'ın kelamıyla var olmuştu.

FRANKFURT'TA, HERMANN à SANDE Tarafından. 1677.

DÜNYANIN İHTİŞAMI, Yahut: CENNET LEVHASI: Yani, SEÇKİN VE DAHİYANE BİR KİTAP, benzeri yeryüzünde ne tecrübe edilebilen ne de bulunabilen: ki bu, hakiki Felsefenin ve aynı zamanda En Asil Tıbbın ve en yüce Tentürün gerçek prensiplerini, çeşitli diğer kanıtlanmış sanatlarla birlikte sadakatle gösterir, ve onların gerekli aletlerini.

Şimdi, Kudretli Yaratıcı ve Koruyucu Allah'ın adıyla, tabiatın gizli sırlarını mükemmelleştirmeyi üstleniyorum, ki bunlar Allah tarafından tabiata yerleştirilmiş ve insan ırkına tanınması için verilmiştir, ta ki bu yolla insanlar şeylerin ne kadar harika yaratıldığını ve her türlü dünyevi şeyin nasıl doğduğunu idrak etsinler: ve bu, tüm iman eden Hristiyan halkına bir şahitlik ve tüm muzdarip ve sıkıntılı kalplere bir teselli olsun: Zira yaratılmış tüm şeyler gerçekten helak olur ve çürür, ta ki (gelecek olan) yeniden yenilensinler, çoğalsınlar, neşelendirilsinler ve kendi tohumlarından cinsleri ve türleri mükemmelleştirilsin. Zira doğan veya yaratılan her şeyden sükûnet eksiktir, fakat Tabiat her gün, tüm insan ırkının faydası için yaratıldığı ve tayin edildiği şeyi artırmak ve çoğaltmak için çalışır. Bu nedenle burada öğrenin ve Allah'tan hikmet, anlayış isteyin ki, bu sanatın başlangıcı için size yardım, O'nun ilahi yardımı, ki onunla O'nun övgüsüne ve komşunuzun ıslahına, O'nun ilahi bereketiyle onu mutlu bir şekilde ilerlete ve mükemmelleştiresiniz.

Şayet bu nedenle şimdi hikmet elde etmek ve onu Allah'tan dilemek isterseniz, o halde, sefil bir günahkar gibi, O'nun ilahi bereketini dileyin ki, bu ilahi ihsanları daha layıkıyla alasınız; lakin gurur için değil, zira aksi takdirde Allah'ın size liyakatinizden değil, saf lütfundan bahşettiği lütfu ve faydayı kaybeder ve O'nun en şiddetli gazabına ve ebedi lanetine düşersiniz: Fakat o ilahi ve mübarek işe Kudretli Allah'ın adıyla başlayın, tüm dindar Hristiyanların faydası ve hizmeti için, Hristiyan Dininin korunması ve yüceltilmesi için: kafirlere karşı bir şövalye ve bir savaşçı, yahut güçlü bir atlet olun, ne de dindar olmayan adamların öğüt ve arkadaşlığından zevk alın, ne de adil ve muhtaç olanlara karşı gelin: Fakat elinizi uzatın, ekmeğinizi iyilikle sunun ki, bu hayattan sonra ebedi neşe ve saadet tacını elde edebilesiniz. Zira Allah tarafından verilmiş ve mübarek kılınmış bu hazine, ihsan ve birikim, tüm dünyevi hazinelerin üzerindedir; ki onu Allah'tan hiç kimse elde edemez, ancak her şeyde kendisini alçakgönüllü, dürüst, uysal ve sadık gösteren ve ilahi buyrukları, insan doğasının zayıflığından yapılabildiği ölçüde, Allah'ın cömertliği ve bereketiyle gözeten kimse hariç: Zira Allah, ruhu aracılığıyla bu en yüce hazineyi hiçbir ölümlüye bahşetmez, ancak bu tür yüce ve değerli ilahi ihsanları gerçekten idrak eden ve hiçbir şekilde kendi ruhlarının kurtuluşuna ve saadetine karşı kötüye kullanmayan sade, hayırsever ve dürüst adamlara bahşeder: Zira o ihsan, denildiği gibi, tüm dünyevi hazineleri aşar; o, Kutsal Ruh'un bir armağanı ve ışıkların Babasından neşet eden Allah'ın mükemmel bir lütfudur: Ve bu sanatı elde eden kimse, Allah'tan hikmet dilemiş ve istemiştir, zira o sadece altın, gümüş ve bu dünyanın hazinelerini değil, aynı zamanda tam sağlık, uzun bir ömür ve, çok daha fazlası olarak, hakikatin kendisiyle teselli bulmayı, ruhunu avutmayı, böylece kurtarıcı acı Rabbimiz ve Kurtarıcımız İSA MESİH'in acı tutkusunu ve ölümünü, O'nun cehenneme inişini, üçüncü günde en kutsal dirilişinin, tüm günahlar, ölüm, Şeytan ve cehennem üzerindeki zaferinin ve muzafferiyetinin tezahürünü gerçekten tasvir ve önceden şekillendirebilsin; ki bu zafer nedeniyle, ruhu olan her şey sevinmeli ve ondan teselli bulmalıdır. Fakat şimdi size İsa Mesih'in örneğini, yani insanlığın ve ilahiyatın birbirine nasıl harika bir şekilde dahil edildiğini ve kuşatıldığını gerçekten önceden şekillendireceğim.

Kısım 2 / 42

Mesih'in ruhu ve bedeni ile ilahiyat, öyle harika bir şekilde birleşmiş ve bağlanmıştı ki, ebediyen, şimdi ve her zaman, ayrılamazlar; yine de, Mesih'in ölmesi ve ruhun bedenden ayrılması, ve üçüncü günde, ruhun bedenle yeniden birleşmesi gerekliydi, ta ki beden önce yüceltilsin ve ruh ile tin kadar ince kılınsın, oysa Mesih'in bedeni oluşmuş ve tasavvur edilmişti ve gerekli özünü ve beslenmesini Meryem Ana'nın en asil kanından almıştı; ve bu nedenle Mesih'in ruhu ve tini bedenden ayrılmak zorundaydı, ta ki beden böylece mükemmelliğine ulaşsın; yine de, ilahiyat hiçbir şekilde bedenden ayrılmamıştı, aksine Mesih'in bedeni ve ruhuyla özünde öyle birleşmişti ki, onlardan asla ayrılamazdı. Bu nedenle, ilahiyat Mesih'in bedeniyle mezardaydı ve ilahiyat Mesih'in ruhuyla Ataların arafındaydı.

Ve dahası, Mesih'in bedeni ve ruhunun ayrılması gerektiği de gözlemlenmelidir, aksi takdirde beden en yüksek erdemine ve inceliğine ulaşamayacaktı; fakat şimdi Mesih ölmüş ve ruhu tekrar bedenine dahil edilmişken, ilahi olan öyle birleşmişti ki, ebediyen, şimdi ve asla, ayrılmayacaktır, ve Mesih'in ruhu ve bedeni tek bir incelik haline geldi, ki onun aracılığıyla [ilahi şeyler] anlaşılır, sanki: Allah'tan, O'nun semavi Babasından gelen Kudret, Kutsal Ruh ile birlikte, gökte ve yerde olan her şeye hükmeder, o ebediyetten ebediyete mükemmeldir, ki Mesih İsa'nın tutkusu, ölümü, dirilişi ve göğe yükselişi aracılığıyla semavi Babasından geri kazandığı o mükemmellik uğruna, öyle büyük bir mükemmellik ve hakim bir ihtişam doğmuştur ki, şimdi ve her zaman asla sona ermeyecektir.

Bu nedenle, ey günahkar insan, size gösterilen lütfu ve babacan faydası için Kudretli Allah'a şükredin: zira burada, Mesih'in ulaştığı o büyük yüceltilme konusunda hiçbir şekilde şüphe etmemeli, hele hele ümitsizliğe düşmemelisiniz, çünkü aynı şekilde siz de yüceltileceksiniz: bu nedenle Mesih İsa da ilkti ve size semavi Babasına giden yolu açtı. Fakat benzer şekilde siz de bu dünyada birçok sıkıntı, çile ve endişe yoluyla çarmıha gerilmelisiniz. Fakat yeni ve saf bir bedenin arındırılmasına ve ebedi ihtişama neyin ait olduğunu bilmeniz için: bu nedenle, Allah'ın sefil insanı ne kadar lütuf ve merhametle babacan bir şekilde takip ettiğini iyi düşünmeyi öğrenin: Zira O'ndan gelen tüm ihsanların iyi ve mükemmel olacağını kesin olarak bilin. Bu nedenle dikkat edin ki, Allah'tan kayıpsız, saf lütuf ve merhametle aldığınız bu tür yüce ihsanları ruhunuzun helakına utanç verici bir şekilde kötüye kullanmayasınız: fakat tüm eylemlerinizde, Yaratıcınız ve Koruyucunuz olan Allah'ı durmaksızın sevin ve korkun, ve o zaman her yerde her şey sizin için refah bulacak ve sonunda işinizin başlangıcına, ortasına ve sonuna mutlu ve neşeyle ulaşacaksınız. Bu nedenle o zaman derdinizi Allah'a teslim edin, O'nun sözüne güvenin ve O'nun kutsal buyruklarını tutun, o zaman Allah her şeyde sizinle olacak, işinizi mübarek kılacak ve tüm kayıplarınızı ve rahatsızlıklarınızı babacan bir şekilde önleyecektir: Zira o ilahi sanat sayesinde gerçekten kendinizi teselli edebilecek, tüm yoksunlukları önleyebilecek, tüm sıkıntılarınızda kendinizi tazeleyebilecek, tüm muhtaçlara yardım edebilecek ve hatta hem kendinizin hem de tüm Hristiyan inananlarınızın şanlı dirilişi için teselli bulabileceksiniz, öyle ki bu dünyevi ve ölümlü hayattan, girmeliyiz

Kısım 3 / 42

ebedi sevinç ve sonsuz yaşamın yüceliği, ki orada hiçbir yozlaşma olmayacaktır.

Bu nedenle, eğer bu sanatın gerçek bir aşığı ve gayretli bir takipçisi olmak istiyorsanız, biliniz ki o, ilk olarak Tanrı tarafından ilk ebeveynimiz Âdem'e, yaratılışından sonra cennette verilmiştir: zira o, size bedeninizin ve yaşamınızın boşluğunu göstermiş olan birçok gizli şeyin ve sırrın doğru bir anlatımıdır, ve bu da yine ebedi kurtuluşunuzun rahatlığı içindir: Zira Yüce Tanrı, doğanın o denli harika armağanlarını vermiştir ki

O, doğaya öyle şeyler aşılamıştır ki insan buna güçlükle inanabilir: Zira O, akılsız yaratıklardan zevk alır ve her birini, türüne göre, solmayan erdemler ve güçlerle süslemiştir; öyleyse bize, görme, işitme, akıl ve düşünceler aracılığıyla, ilahi mucizeleri ve sırları bilmemiz için ne kadar daha fazlasını vermiştir? Bu nedenle sizden rica ederim ki tüm eylemlerinizde ihtiyatlı davranın, acele etmeyin, sırlarınızı hiçbir ölümlüye açmayın, meğerki o, sadık bir aşık, dindar, samimi ve merhametli biri olsun; tıpkı bu sanatı ve bilgeliği Kutsal Ruh'un ilhamıyla tanıyan Kadim Filozofların yaptığı gibi, ve İSA MESİH'in, kurtarıcımızın, kudretli göksel Babasından geldiğine ve saf Bakire Meryem'den doğduğuna inanmak istemeyenlerin hatırı için bunun mümkün olduğuna inanın. Buna göre, Tanrı'ya dua edin ki Kutsal Ruh'unu size bahşetsin, sizi aydınlatsın, anlayışınızı keskinleştirsin, gözlerinizi açsın, böylece içten kalbinizle, bu uygun sanatta gizli olan ve hiçbir sanatçı tarafından yazılarında asla ifade edilemeyecek o muazzam bilgeliği bilesiniz ve anlayasınız. Zira doğada birçok şey gizlidir ki bunların hepsi insan aklı tarafından kavranamaz veya anlaşılamaz. Bu nedenle öğretilerime itaat edin ve ilahi lütuf ile merhameti dileyin; o zaman, Tanrı'nın övgüsü için, kendi ıslahınız ve komşunuzun ıslahı için, burada ve ebediyen neşeli bir başlangıca ve mutlu, arzu edilen bir sona ulaşacaksınız. Dahası: Açları doyurun: susuzlara su verin: çıplakları giydirin: sıkıntıdakileri teselli edin: hastaları ve tutsakları ziyaret edin: ve arzu ettiğiniz şeye sahip olacaksınız.

Robertus Vallensis Rugl.

Ruh içeridedir, çabucak alın onu, zira Acele etmeden, bedeni sanatla ayırabilirsiniz. Yeryüzünün tortularını buharla basitçe ayırın; Bu yapıldıktan sonra, soğuk pınar suyu eklensin. Bu denli sıkı bir gayretle bunları serpmelisiniz, O zaman tüm sanatın gerçek İksirine sahip olursunuz.

EXHORTATION AND INFORMATION bu sanatın tüm aşıkları için, ki onlar kendilerinde, bir aynada olduğu gibi, sanatın temelinde neyin kullanıldığını ve neyin esas olduğunu, ve bunun mümkün olup olmadığını görebilecekler, böylece gerçek sanata ulaşabilsinler ve işlerin nasıl yürüdüğünü anlayabilsinler.

Bütün ve herkes, ama özellikle şimdi burada bulunan sevgili çocuklarım aracılığıyla, hiçbir sahtekarlık olmaksızın, tüm fantezilerden uzak durmanız gerektiğini sadakatle öğütlemek isterim, ve ilahi lütfun yardımıyla bu konularda sizi gayretle bilgilendireceğim.

Kısım 4 / 42

Öncelikle, sizden rica ederim ve sadakatle öğütlerim ki, her şeyden önce sıradan halkın sıradan simyasından sakının. Gerçekten de, o kadar çok şey deneyimledim ki, bu işe el atılması gerektiğini tavsiye etmek isterim, zira bu sanat o kadar gizlidir ki, Güneş ve Ay bir araya gelmedikçe yeryüzündeki hiçbir ölümlü onu bulamaz. Evlatlarım, eğer bu şeyleri anlarsanız, o zaman gerçek sanata ulaşabileceksiniz; ama eğer anlamazsanız, ona erişim size asla verilmeyecektir. Ayrıca biliniz ki, tüm dünyada sanatımızın yapıldığı tek bir şeyden fazlası yoktur; bu nedenle tüm ayrıntılar, parçanın parçayla pıhtılaşmaları, çoğaltmalar ve bu türden diğer şeyler tamamen yanlış, uydurma ve kayıp şeylerdir: ve eğer sanatta nasıl çalışılacağını, çözmeyi, pıhtılaştırmayı, çürütmeyi, damıtmayı, çoğaltmayı, beyazlatmayı, bozmayı vb. ve her türlüsünü hazırlamayı bilseydiniz, ama yine de işçilik sanatını ve doğru şeyi bilmeseydiniz, o zaman bu sanata asla ulaşamazdınız: çünkü bu sanat o kadar iyi ve asildir ki, Tanrı tarafından verilmedikçe veya deneyimli bir usta tarafından gösterilip öğretilmedikçe kimse ona ortak olamaz, ve o kadar büyük bir hazinedir ki tüm dünya bunun bedelini ödeyemez; Bu nedenle, evlatlarım, üzerinde çalışmak istediğiniz o şeyin ne olduğunu bilmeden, sanatta çalışmaya kendinizi kandırmayın veya aldatmayın. Doğru şeyi bilseydiniz bile, ama yine de onun hazırlanışını bilmeseydiniz, yine de onun bilgisi sizin için faydasız olurdu: dahası, bu şey, birleşik...

Dahası, bu şey, tüm yeryüzünde, toprakta veya toprağın üzerinde bulunamaz, yine de bulunabilir; ne de herhangi bir metalde, dünyevi veya büyüyen şeylerde bu kadar belirgin değildir. Ne gümüşte ne de altında bulunur, ama hazırlanır, ki bu iyi yapılabilir, ancak Tanrı tarafından doğa aracılığıyla yaratıldığından daha iyi yapılamaz. Ne de tentür için hazırlanabilir, ama o tentür ona verilmelidir, bu nedenle sanatımız ondan değildir, ne de ondan kaynaklanır, zira o başka bir şeydir. Daha önce dediğimiz gibi, hiçbir metalde değildir: Zira eğer herhangi bir metalde olsaydı, o zaman haklı olarak ya Güneş'te ya da Ay'da olurdu: ama Ay iyi olmadığına göre, o zaman, sorarım size, kendiliğinden iyi bir şey üretebilecek midir? Ne Cıva'da, ne de herhangi bir kükürtte, ne de Tuz'da, ne de herhangi bir bitkide veya bu türden başka şeylerde bulunur, ki bu konuda daha sonra daha fazla bilgi edineceksiniz. Bu şeylerle teşvikimizi sonlandırmak isteriz, ve şimdi şeylerin kendilerini sayacağız.

ŞİMDİ TAŞIMIZIN BAZI ANLAYIŞLARI GELİYOR.

B İ R İ N C İ S İ.

Bil ki, evladım, taşımız tek bir taş olacak ve haklı olarak bir taş olarak adlandırılabilecektir: Zira o, Doğa tarafından FİLOZOF TAŞI'ndan başka bir isimle adlandırılamayacak bir taştır: ne de başka hiçbir isim ona uymaz, o isim gerçekten de doğasıyla uyuşur. Bunları söylüyorum, zira o gerçekten bir taştır, ne de gerçekten tek bir taş değildir, ama benzerliğinden dolayı ona taş deriz. Zira taş öyle bir yapıdadır ki içinde dört element gizlidir: bu nedenle ona çeşitli isimler de verilmiştir ve aynı anda çeşitli türleri vardır, yine de en azından tek bir şeydir, ne de yeryüzünde ona benzer bir şey bulunur. O, tek bir taştır, ve hiçbir taş değildir, ne de herhangi bir taşın türüne ve doğasına sahiptir, yine de bir taştır: O, ateştir, ve hiçbir ateşin türüne ve doğasına sahip değildir, yine de ateştir: O aynı zamanda havadır, ne de herhangi bir havanın biçimine ve doğasına sahip değildir, yine de havadır. Su, ne de sudur, ne de türüne veya doğasına sahiptir, yine de sudur. O, topraktır, ve hiçbir toprağın görünüşüne veya doğasına sahip değildir, ne de topraktır, ama o ayrı bir şeydir.

Kısım 5 / 42

KUTSAL TAŞIMIZIN BAŞKA BİR ANLAYIŞI.

Yaşlı Filozof der ki: Taşımız kutsal bir kaya olarak adlandırılır ve dört şekilde bölünür veya belirtilir. Birincisi, toprağa: İkincisi, birikimine: Üçüncüsü, ateşle: Dördüncüsü, ateşin aleviyle ayrılır. Bu nedenle, eğer bir kimse onun çözeltisini ve tuzunu, ve mükemmel pıhtılaşmasını nasıl çıkaracağını bilirse, Filozofların sırlarını bilir. Bu nedenle, eğer tuz beyazlaşır ve yağlı görünürse, o zaman tentürleşir.

Filozofların sırrında, yahut sanatımızda üç şey vardır. Birincisi, tüm maddenin tek bir tuza dönüşmesidir. İkincisi, üç ince, idrak edilemez cismin meydana getirilmesidir: Üçüncüsü, tüm maddenin bütün çözeltisinin tekrarıdır. Evladım, eğer bu şeyleri bilirseniz, o halde gayretle çalışınız: Fakat eğer anlamazsanız, elinizi çekiniz: zira hakkında yüz binlerce kitap yazılmış olsa dahi, o tek bir şeyden ibarettir; çünkü bu sanat öyle bir hazine olacaktır ki, tüm dünya dahi onu telafi edemez, ve yine de sanatın işlendiği en az bir şeydir. Bu nedenle, alenen adı anılsa ve tüm insanlarca bilinse de, gizlice yazılmıştır. Fakat eğer dünyadaki herkesin eline geçseydi, o zaman hiç kimse çalışmazdı, ne de bu kadar yüksek derecede itibar görürdü: Dahası Tanrı'nın Kendisi, bireylerin böylesine büyük bir iyiliğe sahip olmasını bahşetmez: bu nedenle, gizlenmeden adının anılması veya hakkında yazılması da hiçbir şekilde uygun değildir. Bu nedenle eğer Tanrı bu lütfu birine vermişse, o da onu anlasın: ve gerçekten de bu dünyaya imkânsız görünür, fakat onu sevenler çoğunlukla kötü adamlar ve alçaklar olarak görülür: ve Doktorlar ve diğerleri gibi en bilgili adamların dahi onu bulamaması, bu şeye asla niyetlenmemelerindendir, her ne kadar onu her gün gözlerinin önünde görseler de, yine de ona itibar etmezler, zira böylesine büyük [bir güç] kendi içinde bu kadar erdeme sahiptir. Kendi doğalarını ve zekâlarını takip ettikleri sürece hiç kimse onları buna ikna edemez; bu nedenle, aşırı bilgelikleri yüzünden onu keşfedemezler, zira o onların kavrayışını aşar, Tanrı'nın eseri olacak, doğa olacak ve doğa aracılığıyla işleyecektir. Bu nedenle, bu konularda cahil kalırlar.

Filozof Morienus der ki, taşımıza su adını verir, ki bunda kesinlikle yalan yazmamıştır: Ey acı biçimdeki su, sen ki elementleri korursun! Ey yakınlık doğası, sen ki doğayı çözersin! Ey en iyi doğa, sen ki doğanın kendisini aşarsın! Ey en büyük doğa, sen ki arınmayı birleştirirsin! Ey esnek doğa, sen ki doğayı yüceltirsin! Sen ışıkla taçlandırılmış ve doğmuşsun, ve sen ki dört elementi kendi içinde korursun, ve beşinci öz senden doğmuştur: Basit olanlar onun basitliğine sevinirler, çünkü doğa gebe kalmıştır, birikimden önce birikim, insanların tasarımına meçhul, bir kez kurulduğunda, her ne kadar sen kendin yine de bir bulut meydana getirsen de, iyi bir anne olursun: Yabancı bir yardıma ihtiyacın yoktur: bu nedenle doğa doğayı korur, öyle ki doğa doğanın eserinden ayrılmaz: Şey kolaydır, bilgi kolaydır ve tamamen yaygındır, yine de birçoklarına göre bir mucizedir: Çözeltiniz de büyük bir süstür ve tüm âşıklarınız çok saygı görür. Ve bu çok gizli ve belirsizdir, ve herkese imkânsız görünür.

Kısım 6 / 42

Evladım, biliniz ki taşımız öyle bir şey olacaktır ki, kendi içinde barındırdığı kadar hakkında yazılamaz. Zira o bir taştır ve su buharla yapılır, yine de o bir taş değildir; ve eğer emekle sulu bir biçime bürünürse, onu ilk aldığımızda veya getirdiğimizde, o zaman diğer nehir suları gibi, akışkan ve görünüşte ince bir sudur, Dd 3 doğadan. Yine de doğası gereği tüm dünyada hiçbir su ona benzemez: Zira gerçekten de yeryüzünde o suyun getirildiği tek bir pınar vardır: o pınar Yahudiye'dedir: ona kurtarıcı pınarı, yahut mübareklik pınarı denir, ve Filozoflar, büyük bir emekle, Tanrı'nın eşsiz lütfu sayesinde, çok gizli bir yerde bulunan ve suyu tüm dünyaya yayılan büyük bir akışa sahip o asil pınarı bulmuşlardır; o herkese malumdur, yine de hiç kimse onun gerçek temelini, ne de o pınara ulaşılabilecek nedeni veya yolu bilmez, az kişi o suyun kaynağını da bilir, o asil pınarı bulmak için Yahudiye'ye giden yolu görmezden gelirler: ve doğru pınarı bilmeyen, gerçek sanata asla ulaşamaz. Bu nedenle o Filozof pekâlâ haykırabilirdi: Ey acı ve sert biçimdeki su! Zira o pınarı bulmak herkes için zor ve güçtür: Fakat onu bilen, hiçbir masraf, emek veya zahmet olmaksızın kolayca bulabilecektir. O su doğası gereği acı ve serttir, öyle ki hiç kimse ondan zevk alamaz: bu nedenle kullanımı da azdır; ve böylece Filozof övgüde bulunabilirdi; Ey herkesçe hor görülen iğrenç su, iğrençliği ve belirsizliği yüzünden, ki bu sayede geri tutulur, hiç kimse sanata ulaşamaz, yahut onun muazzam erdemini idrak edemez: zira gerçekten de dört elementin hepsi sanki içinde gizlidir; Bu nedenle doğayı çözer, onu korur ve birleştirir, öyle ki yeryüzünde Tanrı tarafından yaratılan dışında hiçbir şey bunu yapamaz; ve o taşın doğasını ve biçimini, ve neye dönüşeceğini bilmeniz için, şunu gözlemleyiniz ki, o sulu bir biçime dönüşecek, ve sudan bir taş, taştan yine su, ve nihayet ondan ilaç yapılacaktır: taşı bilseniz bile, fakat hazırlanışını bilmezseniz, o zaman onun bilgisi size hiçbir fayda sağlamaz, tıpkı doğru emeği bilseniz de, gerçek taşı bilmezseniz, o zaman bilgeliğinizin hiçbir şey olmayacağı ve kaybolacağı gibi; bu nedenle bu deneyim için Tanrı'ya şükredecek ve O'na gereken şükranlarımızı sunacağız.

Eğer bu nedenle işinizde bu denli büyük bir ilerleme kaydetmiş ve kırmızıyı elde etmişseniz, tüm dünyanın bedelini ödeyemeyeceği bir hazineye sahip olduğunuzu ayrıca bilmeniz gerekir. Zira o, tüm metalleri gerçek altına dönüştürür ki, bu, Güneş'in (altın) hazırlanmasıyla yapılan altından çok daha iyidir: bu nedenle tıpta da diğer tüm altınları aşar: çünkü o tentürden küçük bir tanenin şaraba batırılmasıyla tüm etli bedenleri iyileştirir, ve kalan erdemlerinin hepsi sayılamaz. Fakat eğer Ay (gümüş) için tentür elde etmek isterseniz, o zaman kırmızıdan beş yarım ons alınız ve bunu beş yüz yarım ons iyi kalsine edilmiş Ay'ın (gümüş) üzerine atınız: Nihayet eritildiğinde, hepsi tentüre ve ilaca dönüşür. Sonra ondan bir yarım ons alınız ve bunu beş yüz yarım ons Venüs'ün (bakır) veya diğer metallerin üzerine atınız, o zaman gerçek Ay'a (gümüş) dönüşür: fakat uğruna bu kadar emek verdiğiniz kırmızıdan, Güneş'in (altın) bin kısmına bir kısım alınız, o zaman tentüre ve ilaca dönüşür: Bundan bir kısmını tekrar Venüs'ün (bakır) veya diğer metallerin bin kısmına ekleyiniz, ve o zaman gerçek Güneş'e (altın) dönüşür. Ancak bu şeyler için herhangi bir Güneş (altın) veya Ay (gümüş) satın almanıza gerek yoktur: zira ilk eklemeyi bir dirhem ile tamamlarsınız, ve böylece her zaman daha fazla ve daha fazla renklendirirsiniz.

Kısım 7 / 42

Ayrıca bilmek gerekir ki, bu sanata yalnızca iki şey aittir, biri gerçekten bir cisim, diğeri ise gerçekten bir ruhtur, bunlardan biri sabit, diğeri ise uçucu veya kararsızdır; bu ikisi karşılıklı olarak değiştirilmelidir, yani cisim su olmalı, ve su cisim olmalıdır: sonra cisim kendi içinde tekrar su olur, ve bu ikisi karşılıklı olarak birleşmelidir, yani kuru olan nemli olanla, öyle ki ayrılamasınlar: Fakat eğer birleştirileceklerse, o zaman tek bir şeyden yapılmalıdır: zira her şey kendi doğasından başka bir şey almaz. Sanatımızda da böyledir, doğa tarafından birleştirilen madde, insan elleriyle yapılmaz. O ki iki kısma, aşağıda belirtildiği gibi, ayrılır: Örneğin: Kartal sudur, su çekildiğinde, ölü ve yok olmuş bir cisim kalır: Fakat şimdi yaşaması gerekiyorsa, ruhu ona tekrar eklenmelidir, ve bu benzersiz bir şekilde, bir kartalı diğerini yavaş yavaş yuttuğunu gördüğünüz gibi: Fakat eğer canlanırsa, tüm kirliliğini kaybeder ve saf ve yeni bir cisim yeniden kazanır, ve hem cisim hem de ruh asla ölmez, fakat her zaman ve sürekli kalır, tıpkı beden ve ruhun son günde de yapması gerektiği gibi.

Bilgelerin Karışımı (Taş), Tuz'dur ve tüm sanatın kökü, aynı zamanda anahtarıdır; bu anahtar hem açar hem de tekrar kapatır, ve bu anahtar el altında olmadıkça hiç kimse onu açamaz veya kapatamaz. Ve dünyada hiç kimse, Tuzu tanımadıkça ve nemli ve ılık, neminin çözülebileceği uygun bir yerde gerçekleşen hazırlanışını bilmedikçe mükemmel anlayışa ulaşamaz; o zaman onun özü mükemmel kalır. Geber'in sözü buraya kadardır.

AÇIKLAMA.

Biliniz ki o Tuz, Filozof Geber'in bahsettiği gibi olacaktır; başlangıçta Tuz görünümünde olmasa da, yine de Tuz olarak adlandırılır ve aynı zamanda Tuz'dur, neredeyse siyah ve kötü kokuludur (çünkü işte kan gibi olur) ve zamanla beyaz, saf ve berrak hale gelir. Ve bu iyi ve asil bir Tuz'dur, ancak kendi başına necis iken, saflaşır. Kendi kendine çözünür ve pıhtılaşır, yani Filozof'un dediği gibi, kendi kendini açar ve kapatır. Kendi kendine pıhtılaşırken sanatı kapatır; kendi kendine çözünürken sanatı açar, zira Filozofların bu Tuz'undan başka hiçbir Tuz bunu yapamaz. Tuz ve bir ağaç, Filozof'un inandığı gibi, neminin kendi kendine çözülebileceği nemli ve uygun bir yerde yapılabilir. Bununla, suyunun damıtılabilmesi için ılık olması gerektiğini ima eder, ancak eski at gübresinden daha sıcak olmamalıdır.

TAŞIMIZ HAKKINDA BAŞKA BİR BİLGİ.

Makedonya Kralı Büyük İskender, Felsefesinde bize şöyle der: Biliniz ki Tuz ateş ve kuruluk olacaktır. Ateş pıhtılaştırır ve doğası sıcak, kuru, en dibe kadar nüfuz edicidir; özelliği ise, Güneş ve Ay'ın ateşin şiddeti ve o doğal ateşin ılımlılığıyla (yaptığı gibi) beyazlatmaktır; Güneş cisimleri kızıllıkla ruhani bir doğaya sürerken, Ay beyazlıkla tüm karalığı ve kötü kükürtleri cisimlerden uzaklaştırır. O şeyle cisimler kalsine edilir, başka türlü veya başka şeylerle değil; ve o, beyaz ve kırmızı için gerçek İksir'dir, tüm şeylerdeki temel ve köktür, aynı zamanda yüce Tanrı'nın yarattığı en yüksek iyiliktir, sadece akıllı ruh müstesna. Zira tüm yeryüzünde, bu Taşımızdan daha büyük etkiye sahip hiçbir Taş bulunmaz ve hiçbir yeryüzü evladı bu taş olmadan gerçek sanatı bulamaz. Gökteki Tanrı'ya şükürler olsun ki bu sanatı Tuz'da yarattı ve tüm eriyebilir şeyler kolayca dönüşür. O, her şeyin üstünde ve tüm yaratıklarda beşinci özdür. Yüce Tanrı gökten yaratıkları sadece bu şekilde kutsamakla kalmadı, aynı zamanda övgü, üstünlük, güç ve bilgelik de Tuz'da tanınmalıdır. Kim çözündürüp pıhtılaştırabilirse, bu sanatın sırlarını iyi bilir. Ancak Tuz, belirli asil bir Tuz'da ve tüm şeylerde bulunur. Bu nedenle, kadim Filozoflar ona ortak Ay adını verdiler: Zira tüm insanlar ona muhtaçtır. Ve eğer zengin olmak isterseniz, Tuzu tatlı olacak şekilde hazırlayınız. Eğer ruhlar onda pişirilirse, böylece haklı çıkarılırlar ve hiçbir başka Tuz, ruhu daha fazla sabitleyecek kadar sabit değildir ve ateşle uçucu hale gelmez. Yeryüzünün Tuzu ruhtur, zira her şeyi pıhtılaştırır, yeryüzünün ortasından gelir, yeryüzü yok olurken,

Kısım 8 / 42

Ve yeryüzünde hiçbir şey tentür gibi değildir. Zira eriyebilir Tuz, ki o, herkesin arzusuna göre işlenmeye izin verir, Rebis, bir taş, Tuz, tek bir beden olarak adlandırılır; ve o, iğrenç ve reddedilmiş bir şeydir, yine de cisimleri arındırır, onları restore eder, tüm sanatın anahtarıdır ve yeryüzünün münferit şeyleri hakkında aradığınız her şey onda bulunur, girişi hakkında cahil olmanız şartıyla, ki o giriş o kadar yüce ve büyüktür ki tüm basiretli ve bilge kişilerden gizlenmiştir. Eğer cisimlere girerse, onları mükemmel bir şekilde tentüre eder. Öyleyse Tanrı'dan, girişiyle birlikte bu tuzdan başka ne dilerdiniz? Gerçekten de, o Tuz'da daha da büyük bir mucize gözlemlenir: Zira bir insan 1.000.000 yıl yaşasa bile, başlangıcı, yani bu kadar asil bir hazinenin küllerden nasıl yakıldığını ve tekrar küllere nasıl indirgendiğini yeterince hayret edip yeterince düşünemezdi. O külde Tuz vardır ve kül ne kadar çok yakılırsa, o kadar çok kül sağlar. Şu gözlemlenerek ki, o ateşten gelir ve yeryüzünden gelen ateşe döner. Ve herkes itiraf etmelidir ki Tuz'da, Cıva'yı öldürecek iki Tuz yapılacaktır. Bu en ince söylem, yani Kükürt ve radikal nem, en ince toprakta doğar ve oradan Filozofların Taşı haline gelir, ki o her şeyi yapar; Filozoflar ise onun tek bir belirli şeyden, doğadan gelen tek bir şeyden yapıldığını ve hiçbir yabancı şeyin ona yaklaşmadığını yazarlar ve söylerler. O şey şimdi her zaman, tüm dünyadaki tüm insanlar arasında, tüm şeylerde bulunur ve içinde dört elementi barındırır. Ey bu sanattaki en kolay şey, ki bunca insan böylesine aptalca ve aşağılık bir şeyi arar, yine de pek azı onu bulur. Kitaplarda açıkça bulunur ki sanat, o şeyde ve tuzda adil ve gerçek olacaktır ve girişiyle birlikte sağlanır. Bu fayda ve yaratılış için, Tanrı'ya övgü ve şan olsun, ebediyen ve daima. Ayrıca bu konu hakkında, bilgelik uyarınca söylenmiş, tuz hakkında birçok şeyi işaret eden pek çok şey yazılmalıdır. Ancak burada, her birine okuduğu her ne ise kendi muhakemesini bırakacağım; ben ise sadece onun girişi, meyvesi, hayatı, bahçenin nasıl açılacağı ve asil güllerin kendi tarlalarında nasıl görüleceği hakkında yazacağım, yani hangi yollarla kendilerini çoğaltıp bin kat meyve verebilecekleri ve kadavranın tekrar belirgin hale getirilebileceği ve ölümsüz bir yaşama yeniden diriltilebileceği hakkında yazacağım, öyle ki kusurlu cisimlere girip onları arındırabilsin ve tam mükemmelliğe indirgeyebilsin ve onları boyayabilsin, böylece nihayet birlikte sabit kalabilsinler.

Şimdi onun girişinden bahsedeceğim, dört şeyi bir kenara bırakacağım ve onu (Taşı) sadece üç şeyden adlandıracağım: Bitkisel, Hayvansal, Mineral Taş, ve her birini özel olarak, onların işleyişini de, diğer birçok şeyle birlikte. Şimdi üç şeyi de bir kenara bırakacağım ve en azından birini tartışacağım, ki içinde yaşadığımız ve köken aldığımız dört element bulunur. O eşsiz şey, her yönden iyi mühürlenmiş ve gözlemlenmiş bir imbikte yerleştirilir; ve adettendir ki, siz de burada o güzel sanat için almaya çalıştığınız her şeyde böyle yapınız; o şeyin içinde bulunduğu ve Aqua Fortis'te nasıl bulunduğu da bilinir, ki o da kalan topraktır. Ve sonra tarlaya ekim yapılabilir, ve o Mineral Taş ve Yeşil Aslan olarak adlandırılmıştır, ki o kendi kendine pek çok ruhu yutar. Ve sonra hayat imbik aracılığıyla ruhuna geri döner ve kadavra camın dibinde kalır; ki onda ateşin ayıramayacağı iki element daha vardır, zira kül ateşin kendisinde daha çabuk yanar ve bu sayede Tuz daha da güçlenir. Toprak, beyazlayıncaya kadar o kadar uzun süre kalsine edilmelidir ki, sonra toprak isteyerek kendini ayırır ve kendi toprağıyla birleşir. Zira her şey benzerini çeker, ki onun toprağı sizin gördüğünüz şeye o kadar hevesle susar ve onun canlandırılabileceğini bilir. Ona soğuk-nemli elementi içmesi için sununuz, öyle ki yeryüzünü bir sap genişliğiyle yönetebilsin ve sekiz gün boyunca öylece bırakınız, öyle ki kendi aralarında iyi birleşebilsinler. Sonra buna dikkat etmelisiniz, ki gerçekten sizin tarafınızdan daha ne yapılması gerekir. Zira gerçekten de bu noktaya kadar size başka hiçbir şey vaat etmedim. Güneş ve Ay, erkek ve kadın gibi, bir araya gelmelidir, aksi takdirde sanat mükemmelleştirilemez. Bu nedenle diğer tüm yabancı görüşler yanlış ve hatalıdır: bu gerçek temeli düşününüz, zira Tuz öyledir ki fiyatını tüm dünya ödeyemez; ne de tentür için hazırlanır, aksine tentür ona verilmelidir; ne de bu sanat hiçbir metalde bulunmaz.

Kısım 9 / 42

YAŞLIDAN, MADDE VE FORM HAKKINDA, BAŞKA BİR ANLAYIŞ.

Filozofa göre, bu doğal şeyler, doğal bir kökenden, yani Madde ve Biçimden doğuştan gelen ve doğa tarafından işletilen şeylerdir, tıpkı bir taşın bir ağaçtan geldiği gibi. Madde ve Biçim, doğası gereği, doğanın kendisinden farklıdırlar; ve bu ikisinden birleşen şey doğal olarak taşımızın doğası diye adlandırılır. İlk kısmında, Lunarya belirli beyaz pıhtılaşmış bir topraktan güçlü bir şekilde ortaya çıkar, Filozof'un dediği gibi: beyaz toprağımızdaki Güneşimize bakın. Ancak sanatımızın birleştiği araç, B. M. ile iki veya üç kez saflaştırılmış sudur; bu suyun zengin bir doğadan gelen buharı ve bu zenginlikteki taşımızın en yakın kısmı, gizli bir maddedir, nüfuz eden bir zenginliktir ve insan bedeninin nihai tesellisidir; ve bu su ile metallerin içsel cıvası çıkarılmalıdır. Bu nedenle, şu sonuca varılmıştır ki taşımız iki ışığın elementlerinden yapılmıştır ve canlı gümüşümüz, yanmaz yağımız, bedenlerin ruhu ve ışığı olarak adlandırılır; zira gerçekten de, ölü ve kusurlu bedenlere eşsiz, ebedi bir ışık ve yaşam bahşeder. Bu nedenle, oğlum, sizden özenle rica ve niyaz ederim ki, taşımızdan canlı gümüşümüzü çıkarasınız, ve bunu büyük bir anlayış ve çeviklikle yapasınız.

TOPRAĞIN FAZLA TOPRAĞINDAN ARINDIRILMASI.

Söz konusu toprağı veya maddeyi, suyunu ve ruhunu elde edebilmeniz için önce azaltmalı, öğütmeli veya kalsine etmelisiniz. Sonra onu cama kapatın ve üzerine adi yaşam suyu dökün, öyle ki maddenin üzerinde üç veya dört parmak genişliğinde yüzsün; sonra bir saat ısıya tabi tutun ve banyo yoluyla damıtın. Ardından, tortuyu tekrar kalsine edin ve daha önce yaptığınız gibi kendi suyuyla özütleyin, toprakta artık hiçbir şey bulmayana dek. Bunu başka bir iş için saklayın; ayrıca tüm bu özütlenmiş suları saklayın ve onları M.B. ile nazik bir ateşle damıtın, ve damıtma kabının dibinde kristal bir taş gibi, tüm topraksılıktan arınmış, bizim toprağımız dediğimiz zarif bir madde bulacaksınız. Bu toprağı cam bir damıtma kabına koyun ve M. B. içinde kuruyup beyazlaşana ve akışkan hale gelene kadar kalsine edin. Ve bu yöntemle bu dünyanın hazinesini elde etmiş olursunuz. Bu görüşe göre, yeryüzündeki her şey kalsine edilir ve arındırılır: her taş, hayvan, mineral ve bitki bu sözü edilen toprağa o kadar kolay girer ki, kendi süt

Filozoflar böylece iki sudan bahsederler ki, bunlar yine de tek bir sudur ve taşı onda, başka hiçbir yerde bulursunuz. Şunu da fark edeceksiniz ki, yeryüzüne eksik olanı gök bolca bahşedebilir ve bu, bize burada bahşettiği doğadan değildir: öyle ki, bu taşımızla kıyaslandığında, tüm kuru ve çorak bedenleri nemli, tüm soğuk bedenleri sıcak, ve tüm saf olmayan bedenleri temiz ve arı kılar, ve gerçekten de yazabileceğimden çok daha fazlasını yapar: yine de taşımız bizimki tüm bu tabiatlardan değildir, tıpkı sonsuza dek sürecek olan göğün de aynısını yapması gibi: zira tüm kudret ona işlenmiştir ve bu, Üstat tarafından ilahi bir sanatla ve ateşin faydası ve yardımıyla, o kudretin ona işlenip onu kucaklamasıyla olmuştur. O, her zaman Tanrı'ya şükran duyar.

Kısım 10 / 42

GÜNEŞ ONUN BABASI, VE AY ONUN ANNESİDİR.

EĞER bu ikisi ruh ise, o zaman taşı doğururlar: Güneş kükürt, Ay ise civadır, ve bunlardan bilgelerin taşı yapılır; bir kısım kükürtten ve dört kısım civadan yapınız: O kükürt ruhunu ifade eder, böylece sıcak ve kuru kükürt ile soğuk ve nemli civayı bir arada tutar: beni doğru anlayınız ve gözlemleyiniz, tıpkı daha önce su olanın tekrar suya çözünmesi gibi, beden de daha önce civa olan civaya çözünür.

İLK MADDE VEYA TOHUM HAKKINDA, metallerin her tohumda saklı olanı, iki tanedir: yani, Erkek ve Dişi.

Metaller yaratılmış şeylerdir ve bitkilerin diğer tohumları gibi yeryüzünün tohumlarıdır: bu nedenle, diğer yaratılmış şeyler gibi, kendi topraklarında hareket ettirilmeli, içinde üreyip meyve vermelidirler: Zira bu olmazsa, hiçbir metal büyümezdi ve tohum, topraktan sıvılaştırılmış metaldir: ve eğer tohum toprağa atılırsa, diğer büyüyen şeyler gibi o da büyümesini gösterir: Bu nedenle, toprak bizim tarafımızdan hazırlanmalı, yani ilk madde, ve tohumumuz ona atılmalı, ve sonra türüne göre meyvelerini verecektir. Bu nedenle, tek bir şeyden üreme için bu hareket gereklidir, yani toprağın yarattığı ve insanın değil, ilk maddeden, ki bu taş olacak ve sabitlenecektir, ister kalıcı ister uçucu olsun, ve tersine, sabit hale gelsin, yani beden ruh olsun, ve ruh beden olsun: ve sonra bundan öyle bir ilaç olsun ki, kendini bir renkten diğerine dönüştürür: ve beyaz renkte aranan beyaz olur, kırmızıda aranan ise kırmızı. İlk madde, Tanrı'nın yaratmasıyla ve insanların elleriyle değil, birçok şeyden kendi ilk maddesine indirgenmiş tek bir şey olur: zira gerçekten de, yalnızca doğa tarafından birleşmiş ve özüne dönüşmüştür. Sonra onu alırız, ayırırız ve sonra tekrar birleştiririz, kendi suyuyla yıkarız, böylece beyaz olsun, ve sonra da kırmızı olsun: Ve nihayet bu bizim toprağımızdır, içinde Güneşimiz ve Ayımızı rahatça seyrederiz, en saf hale getirilmiştir: Zira Güneş tüm metallerin babasıdır, Ay ise annesidir: bu nedenle bu ikisi, karı koca gibi, Güneş ve Ay olarak birleşmelidir, aksi takdirde hiçbir evlat olmayacaktır: Zira gerçekten de, tek başına ne üretebilir ne de meyve verebilir, denildiği gibi, hem kırmızıda hem de beyazda birleşmiş olmaları gerekir. Güneş, yine denildiği gibi, babadır, Ay ise metallerin annesidir. Ve bu konuda binlerce kitap yazılmış olsa da, yine de en azından tek bir şeydir, yani ilk madde: sanatın hazırlandığı, içine tanemizi, yani Güneş ve Ay'ı attığımız, ki bunlar türlerine göre meyve verirler: Eğer metallere atılırsa, o zaman en iyiye, yani Güneş ve Ay'a dönüşür. Bu en doğru olandır. Tanrı'ya şükürler olsun.

HAKİKİ SANATIN ZARİF BİLGİSİ.

Filozofların görüşüne göre, ruhun pıhtılaşması olmadan bedenin çözünmesi gerçekleşmez: Zira ruh bedene dönüşür dönüşmez, gücünü kazanır. Ancak biliniz ki ruh hala uçucudur ve henüz sabit veya kalıcı değildir, bu nedenle henüz işleyemez: Ancak sabit hale gelirse, aynı hızla işler. Bu nedenle, onunla bir fırıncının ekmekle uğraştığı gibi uğraşılmalıdır: sonra ruhtan biraz alıp bedene veriniz, tıpkı bir fırıncının una maya eklemesi gibi, ve sonra maya tüm maddeyi mayaya dönüştürür. Bizim ruhumuz da aynısını yapar, yani mayamız. Ve böylece, tüm madde mayalanana kadar sürekli mayalanmalıdır: Böylece ruh bedeni arıtır, öyle ki o ruh olur, ve böylece bu ikisi bir şeye dönüşür: ve bu yöntemle, içine atıldıkları her şeyi kendi tabiatlarına dönüştürürler: Bu doğrudur.

Kısım 11 / 42

Ve bu ikisi nazik bir ateşle birleştirilmelidir, ve bu sürekli olarak nazik bir ısıyla, bir tavuğun yumurtaları kuluçkaya yatırdığından daha sıcak olmamalıdır. Sonra onu ne çok sıcak ne de çok soğuk olan M.B.'ye koyunuz: Ancak kuru ve ıslak olan, birbirinden ayrılmalı ve sonra tekrar birleştirilip bir araya getirilmelidir, ki bu da civayı bizim için saf altın ve gümüşe dönüştürür.

Bu nedenle, artık hiçbir yokluk çekmemelisiniz, aksine Tanrı'ya, gerçekten de birçoklarından gizlenmiş olan lütufları için şükran ve hamd etmelisiniz. Zira Tanrı bu sanatı bilge kişilere şu sebeple açığa vurmuştur: O'nun yüce adının ve şanının tanınması ve komşunun bu sayede sıkıntısından kurtulması için: Zira Tanrı insanı iki temel sebeple yaratmıştır: yani, bu yaratığı aracılığıyla ibadet edilsin ve yüceltilsin, ve ihtiyaç anında komşusuna yardım etsin diye.

Bu nedenle, size emanet edilen yeteneğin gömülü kalmaması için kendinize iyi bakınız, aksine onu Tanrı'nın şerefi ve komşunuzun faydası için faiziyle ödünç veriniz: Zira her insan, başka bir insana yardım için verilmiştir, böylece bu yolla rahatlasın, ve genellikle Tanrı insanı diğer insanlar aracılığıyla teselli eder: Bunun örneklerini Kutsal Yazıların kendisinde, Yusuf'ta, Habakkuk'ta, Susanna'da ve diğerlerinde buluruz.

ŞİMDİ VASİYETİM GELİYOR, ki onu size, sevgili oğullarım, kalbimin en derin köşelerinden anlattım.

Ey bu sanatın aşıkları, sevgili oğullarım ve ailemin çocukları, size diyorum ki, öğreti, uyarı, deneyim ve bilgi uğruna, bu Vasiyetimin hayırseverlikten dolayı yazılmasını dilerim, öyle ki herkes bu sanatın hakikatinin şahitliklerini bilsin, ve kimlerden sakınmanız gerektiğini, ne almanız gerektiğini, nasıl çalışmanız gerektiğini, ve Filozofların tüm sözlerini ne şekilde anlayabileceğinizi bilsin. Kimleri, Yüce Tanrı her şeyi kuruluk ve nemden yarattığı gibi, bizim bu sanatımız da O'nun ilahi lütfuyla doğacaktır. Şayet şimdi kim doğanın kökenini ve seyrini biliyorsa, o zaten sanatımızı anlamış demektir. Fakat bundan habersiz olan kişiye bu sanat imkânsız görünür, oysa ekmek pişirmek ve bira mayalamak kadar kolay hale gelecektir. Öyleyse, Kutsal Yazı'nın şahitliğine göre, başlangıçta Tanrı ilahi takdiriyle göğün ve yerin hikmete uygun olarak yaratılmasını dilediğinde böyleydi: fakat tek bir madde dışında, kendine özgü bir adı olan hiçbir şey mevcut değildi: o ne kuru ne de nemliydi: ne toprak, ne hava, ne ateş, ne ışık, hatta ne de karanlıktı, fakat buhar veya sis benzeri, ne görülebilen ne de dokunulabilen tek bir maddeydi: buna Hyle, yani ilk madde deniyordu. Zira bir şeyin yeniden hiçlikten yapılması gerektiğinde, o hiçliğin birleşmesi gerekir: ve tek elle tutulur maddeden bir şey, ve elle tutulur maddeden de canlı bir ruhun verildiği bir beden yapılmalıdır ki, ondan, Tanrı'nın lütfuyla, kendi benzer türünü alsın. Şunu da belirtmek gerekir ki, Tanrı maddeyi yarattığında, o kuru ve nemle sıkıştırılmıştı. Fakat şayet ondan nemli bir şeyin büyümesi gerekiyorsa, o zaman kurudan ayrılması zorunluydu, ateşin kendi başına, toprağın da kendi başına olduğu gibi: toprağın da, ondan nemli bir şeyin büyümesi için suyla serpilmesi gerekiyordu: zira nem olmadan hiçbir şey büyüyemez. Benzer şekilde, su içinde de hiçbir şey büyümez, eğer üzerinde durabileceği toprak mevcut değilse. Şayet su toprağı nemlendirmeli ise, o zaman su üzerinde yüzen bir madde orada mevcut olmalıdır. Örneğin, rüzgâr canlılara su bahşeder: zira esmez veya var olmazsa, su ona yardım edemezdi; su da, bir zamanlar yeryüzünü sular altında bırakarak, tüm suların geri dönüş ve akış noktası olan denize dönerdi ve oradan asla geri gelmezdi. Yeryüzünün tüm sakinleri de, kuruluk ve çoraklık yüzünden yok olmaya ve zayıflamaya zorlanırdı. Bu nedenle bir element, diğerinin yardımı olmadan hiçbir meyve veremez, ne de rüzgârı zorlayacak ve onu çalışmaya sevk edecek bir şey mevcut olurdu, zira aksi takdirde daima hareketsiz kalırdı: Bu nedenle, onu çalışmaya ve harekete zorlayan ve sevk eden ateş mevcuttur.

Kısım 12 / 42

tıpkı gördüğünüz gibi, ateşte su kaynatırsanız, oradan duman çıkar ki o havadır, ve hava suyun pıhtılaşmasıyla oluşur, ve hava kökenini sudan, Güneş'in ısısı aracılığıyla alır. Zira Güneş parlaklığını su aracılığıyla bahşeder ve suyu ısıtır, böylece buhar orada kendini görünür kılar. Bu sonra rüzgâr olur, ve havanın bolluğu nedeniyle nem ve yağmur oluşur, böylece su ve hava tekrar suya veya yağmura dönüşür veya pıhtılaşır, ve yağmur aracılığıyla yeryüzüne düşerler, ki buradan tüm meyveler, kanallar ve diğer tüm sular da akıntılarını alır ve denize girerler, tıpkı küçük bir dünya olarak kabul edilen insanınki gibi, zira tüm damarlar bir miktar buhardan, ısı vasıtasıyla çekilir, dolar ve mesaneye boşalır, ve biri diğerini takip eder.

Benzer bir şekilde, Güneş ve Ay'dan gelen bir miktar buhar aracılığıyla havadan, ve akıntılar ile Kızıldeniz aracılığıyla her gün oluşan taşımızla karşılaştırılır: doğanın kanallarına.

Ve Tuz, Felsefe Taşı olarak adlandırılmayı hak etmezdi, zira taşımıza benzer görünse de, bunun sanatımızla hiçbir ilgisi yoktur; Zira bu şeyler tarafımdan bu nedenle yazıldı ki, taşımızı daha iyi tanımayı öğrenesiniz. Zira taşımızdaki madde, insan elleriyle, kül ve sudan değil, Tanrı'nın takdiri ve yaratılışıyla, doğa aracılığıyla birleşmiş ve dört elemente benzer şekilde dengelenmiş bir lütdür, sahip olması gereken her şeye sahiptir, hiçbir eksiği yoktur, ondan hiçbir şey alınmaz, fakat biz onu olduğu gibi ve gerektiği gibi alır ve işleriz, çünkü o lüde benzer hale gelecektir. Bu nedenle lütü bu sebeple koydum ki, hakiki anlayışa ulaşasınız: Ve taşımızın içinde bulunduğu maddeyi aldığınızda, onu bir imbikte Meryem banyosuna koyup damıttığınızda, su alıcıya doğru akar, ve toprak olarak kabul edilen Tuz dipte kalır ve böylece kurutulur, ve böylece nemliyi kurudan ayırmış olursunuz, ve sonra bedeni incecik öğütün, onu bir Meryem Banyosuna koyun ve çözülene kadar ısıda o kadar uzun süre bırakın: Bu yapıldıktan sonra, suyunu tekrar içmesi için ona sunun, hepsi yavaşça ve ardışık zamanlarda, berraklaşana kadar: Gerçekten de pıhtılaşır, çözünür ve kendini arıtır: zira damıtılmış su, bedene hayatını bahşeden ruhtur ki, bu onun eşsiz özelliğidir, şunu not edin: Su rüzgârdır, ve rüzgâr hayattır, ve rüzgârın yaşadığını görürsünüz, ve hayat ruhtur: Bu nedenle bu işte su ve yağ bulursunuz, yağ ise daima bedenle kalır ve yanmış kan gibidir: sonra, beden ısıyla, zamanın uzunluğuna göre arıtılır, tıpkı bu konuda size her zaman öğretildiği gibi: Bu nedenle, size vasiyetname olarak verilen, bu İnceleme'nin sonuna kadar size buyurulan tüm toplamı, ve sizin, evet her birinizin, her şeyden önce bu sanatta hiçbir şeyi denememeniz konusunda sadakatle uyarılmanızı isterim, ta ki size buyurduğum şeyleri önce iyi anlayana kadar. Zira tüm dünyada, bu sanatın işlendiği bu tek şey dışında hiçbir şey yoktur: Onu bilmeyen, sanata asla ulaşamaz: Gerçekten de o, dağlardan veya yeryüzünün mağaralarından çıkarılmayan eşsiz bir şeydir, Güneş, Ay, Kükürt, Tuz vb. gibi değil. Fakat Tanrı onu nasıl yarattı. Bütün bunlar hiçbir şeydir, fakat bu, çok karanlık bir havadan gelen şeydir.

Kısım 13 / 42

havadan alenen gün ışığına çıkar, ve kendi toprağından düşer düşmez çalkalanır ve kendini bariz bir şekilde belli eder; yeryüzüne dokunduğu anda, o kadar çabuk da tekrar kaybolur, ne de bir daha görülür veya bulunur, fakat havada, düşüşünde yeryüzüne dokunmadan önce yakalanır ve işlenir, tıpkı daha önce hemen her yerde yazdığım gibi. Ve başlangıçtan beri ona çeşitli isimler vermiş olsam da, yine de böyle adlandırılır: ve hakiki temele ulaşmanız için, adını size tekrar kazıyacağım, ve ona ilk olarak HYLE diyeceğim, yani her şeyin ilkesi; ona ayrıca Eşsiz Aziz (içindeki çatışan elementlerden anlayın), Felsefe Taşı, Güneş'in, metallerin, kaçak hizmetkâr, tunç taş, Thyrnian taşı, Magnezya veya bedensel taş, Markazit, değerli taş, özgürlerin taşı, altın taş, dünyevi şeylerin kökeni, ayrıca Xelis (Silex'in ters çevrilmesiyle), Xidar (aynı ters çevirme ile, kök), Petra, Atrop (porta'nın ters çevrilmesiyle) ve başka hangi isimleri olursa olsun denir, yine de o en azından tek bir şeydir: Ve o ortak bir şey haline geleceği için, bu nedenle hepinizi sadakatle uyarmak isterim ki, diğer tüm Sofist hilelerinden kendinizi özenle koruyasınız, zira gerçekten de, HEPSİ kötü karıştırmış ve hata yapmış, ve Hedefe hiç ulaşamamış olanlar, Simyacı olarak adlandırılacaktır. Sebep, taşımızı, ne de onun erdemini, ne de hazırlanışını doğru dürüst bilmemeleriydi.

Ey oğlum, bu Vasiyetnamemi hatırlayın, ki onu sadık bir kalpten, ve merhametten, hata eden emekçiler uğruna, ve hayırseverlikten dolayı yazdım ve bahşettim, her ne kadar haklı olarak gizli tutulması gerekse de: Yine de, o sanatın öğrencilerine karşı duyduğum olağanüstü merhamet beni adeta zorluyor, öyle ki onu artık gizleyemiyorum. Bu nedenle, Rabbimiz ve Kurtarıcımız İsa Mesih'in çilesi adına rica ederim ki, bu bahsettiğim Vasiyetnamem hiçbir şekilde cahillere, layık olmayanlara ve dindarlara iletilmesin, aksi takdirde Tanrı'nın adil hükmü belki de bizi öfkeyle boğar ve ele geçirir, ve sonunda

bizi ebedi lanetin sonsuz uçurumuna atmasın, ki aynı çok merhametli Tanrımız, bunu en merhametli şekilde engellemekten geri durmasın.

Gerçekten de, Hyle'nin ne olacağını, Hyle'nin ne olduğunu veya ne arzu ettiğini tasdik etmek, önemsiz bir mesele değildir. Bu nedenle (Hyle), ilk maddedir, Filozofların tuzu, Azoth ve tüm metallerin tohumudur; Magnesia ve Lunaria'nın bedeninden çıkarılır.

Hyle, her şeyin ilkesidir ve başlangıçtan beri maddeydi: ne nemli, ne kuru, ne toprak, ne su idi; ne aydınlık, ne de karanlıktı, fakat karmaşık bir karışımdı, ki bu HYLE'dir.

ŞİMDİ BU KİTABIN İKİNCİ KISMI GELİYOR.

Öncelikle bilinmelidir ki, Yüce Tanrı başlangıçtan itibaren ilk atamız Âdem'i, tüm göksel ve dünyevi cisimlerle birlikte Cennet'e yerleştirdikten ve ona, iyi ile kötüyü bilme ağacının meyvesinden yemeyi ebedi ölüm cezasıyla yasakladıktan sonra, o zaman, Âdem ilahi emri çiğnemeden önce, insan hiçbir şeye kesinlikle ihtiyaç duymuyordu, çünkü hâlâ ölümsüzdü: Fakat yasak meyveden tattığı anda, hemen dünyanın her şeyine muhtaç hale geldi; ilahi emirle bir Melek tarafından Cennet'ten sürülerek bu kirli dünyaya gönderildi ve beraberinde yoksulluk, felaket, hastalık, sıkıntı, endişe ve nihayet acı ve çetin ölümü getirdi. Fakat ilahi emre itaat etmiş olsaydı, ömrünü, yani bin yılını Cennet'te yaşar ve oradan da kendi türünden tüm insanlar gibi cennete alınırdı. Fakat itaatsizliği yüzünden, Tanrı'nın gazabını kendine, soyuna ve hatta tüm dünyanın tüm yaratıklarına çekti; Tanrı da onu her türlü hastalıkla ziyaret etti: yine de, merhametli ve şefkatli bir TANRI olarak, sefil insanların çeşitli kusurları için, saf lütuf ve merhametinden dolayı, tıp ve bu türden diğer en asil şeyleri yeniden yarattı; ki bu sayede bu sefil ölümlüler bazen hastalıklardan kurtulabilir, açlığı ve bedensel ihtiyaçları, diğer felaketleri ve sıkıntıları giderebilirlerdi, tıpkı...

Kısım 14 / 42

...tıpkı açık ışıktan daha net olduğu gibi, insanın bedensel yiyecek ve içecekle beslendiği de aşikârdır.

Bu nedenle, insan şimdi Âdem ve Havva'nın doğuştan gelen asli günahı yüzünden her türlü yük, sefalet ve ıstırapla dolu olduğundan, babamız Âdem de, o zaman Tanrı tarafından bilgeliğine göre bahşedilen binlerce sanatı bilmesine rağmen, bin yıl yaşayamadı. Fakat eşyaların, otların ve tıbbın erdemlerini bilmeseydi (ki Tanrı'nın lütfuyla biliyordu), dört yüz yıl bile yaşayamazdı, dokuz yüz yıl ve ötesini ise hiç yaşayamazdı. Ancak nihayet tıbbi sanatı ile kendini daha fazla idame ettiremeyince, bu nedenle oğlu Seth'i Cennet'in yakınına gönderdi, hayat ağacını getirmesi için; ki onu orada bedensel değil, ruhsal bir yolla elde etti. Nihayet merhamet yağını aradı ve bu yapıldıktan sonra, ilahi emirle bir Melek tarafından ona o yağı elde etme sözü verildi ve kısa süre sonra zeytin çekirdekleri gönderildi.

dördüncü Monarşi'ye kadar, uzun bir süre boyunca, bu eşsiz ve en Asil Tıp ve kutsanmış taş, onların yaşamlarını iyi ve sağlıklı bir esenlik içinde bozulmadan korudu ve onları ölümden sakladı. Fakat bu tür ilahi armağanları diğerlerinden biraz daha iyi bilenler –bazıları, diyorum ki, üç yüz yıl yaşadı; bazıları dört yüz, bazıları beş yüz, Âdem ve oğullarından bazıları gibi; dokuz yüz, Metuşelah, Nuh ve ötesi gibi, onların torunlarından bazıları, Bacham, Ilrehur, Kalix, Hermes, Geber, Albanus, Ortulanus, Morienus, Makedonyalı İskender, Anaksagoras, Pisagor ve daha pek çokları, bu kutsanmış taşın asil ilacını en büyük sessizlik içinde sahip olup kullanmış ve korumuş, onu kötülükleri için kötüye kullanacak değersizlere de açıklamamışlardır, tıpkı Tanrı'nın her zaman şımarık, cüretkar, kötü ve habis insanların yolunu tıkamayı bildiği gibi. Bu nedenle, Yüce Tanrı'nın dünyaya öyle asil bir sanat bahşetmesine şaşmayın ki, bu sanatla sadece Hayvan Bedenleri iyileştirilemez, aynı zamanda metallerin bedenleri de saflaştırılabilir, sabitlenebilir ve en asil Güneş ve Ay'a dönüştürülebilir; ve bu, etli bedenlerin hayvanlarıyla olduğundan daha da kolay bir şekilde yapılabilir. Ve o zaman aşikâr bir gerçektir ki, GLORIA MUNDI adını verdiğim bu küçük kitabımın bu üç bölümünden fazlasıyla anlayıp öğrenebileceğiniz gibi, aynı zamanda, Hristiyan hayırseverliği ve şefkatiyle, size hiçbir hile olmaksızın buyurduğum ve teslim ettiğim öğretimi takip etmek isterseniz, bu doktrinimin bilgilerine göre, yukarıda bahsedilen eserlerimde anlattığım gibi, bizzat eylemle de başarabilecek ve kanıtlayabileceksiniz. Fakat yeteneğinizin gizli kalmamasına dikkat edin, aksine yoksul ve muhtaçların tesellisi, Hristiyan Okulları ve Kiliselerinin inşası ve Tanrı'nın övgüsü ve yüceliği için kullanılsın, ta ki ebedi lanetin ilahi gazabı ruhunuzu kuşatmasın. Tanrı bunu en merhametli şekilde uzaklaştırsın ve bizi Kendi sözünde korumaya lütfetsin.

Kısım 15 / 42

OKUYUCUYA.

Çok dostane Okuyucu, uzun süre oyalanmamanız, aksine görüşümü ve temelimi mümkün olduğunca uygun ve kesin bir şekilde anlamanız ve okumanın size belki de zahmetli ve sıkıcı gelmemesi için: bu nedenle, bu küçük eserimin başından, ortasından ve sonundan size açıkladığım ve adlandırdığım şeyleri azami dikkatle gözlemleyiniz, zira bu okuma sizde gerçekten bir yorgunluk değil, sevinç uyandıracaktır. Bu nedenle, en kutsal adını her zaman kutlamak ve ilahi lütfuyla O'na şükranlarımı sunmakla yükümlü olduğum Yüce Tanrı, bana bu şeyleri – o asil ve gerçek sanatın ustalığını, anlayışını ve deneyimini – bahşettiğinden, yine de kardeşçe hayırseverlik ve gerçek sadakatle, Tanrı'nın lütfuyla, çeşitli masraf ve zorluklarla elde ettiğim o en asil hazineyi gün ışığına çıkarmaya yöneldim, böylece iftiracıların görüşleri düzeltilebilir, siz de diğer, daha az gerekli, masraflardan kendinizi koruyabilir ve ben de sahte, kıskanç, kötü niyetli ve açgözlü bir adam olarak algılanmamış olurum. Bu nedenle, bu asil hazinenin ve Tanrı'nın en bol armağanının benimle birlikte ölmesini veya pas ve çürümeyle örtülmesini istemiyorum, özellikle de Tanrı'nın bizzat yetiştirdiği, pembe kanıyla döktüğü, maddi zamanında serptiği ve bu konularda beceriksiz ve aptallara açıklanmamasını emrettiği böyle tarifsiz ve teselli edici bir sırrın. Bu yüzden de bu asil ilaç, hak etmeden merhamet yağı olarak adlandırılamaz ve gerçekten de birçok nedenden dolayı, ki bunları kendi anlayışınız size sağlayacaktır. Bu nedenle, şimdi bu konuda daha fazla konuşmam veya yazmam kesinlikle gerekli değildir; gerektiği gibi, uygun şekilde açıklayacak, öğretecek ve ifşa edeceğim, böylece bundan sonra Felsefe'de çalışacak hiç kimse artık hata yapmasın veya yoldan sapmasın, aksine bu sanatın işleyişine kesin, gerçek ve neşeli bir erişime sahip olsun.

Bu nedenle, ben, bu kitabın sahibi ve yayımlayıcısı olarak, Hristiyan hayırseverliği aracılığıyla, size sadakatle öğüt vermek ve ricada bulunmak isterim ki, GLORIA MUNDI yazılı bu CENNETSEL LEVHAMI, tüm kibirli, adaletsiz, sefil insanlar, zalimler, küstahlar, alaycılar, aşağılayıcılar, iftiracılar ve bu türden diğer dindar olmayan insanlara karşı savunmanızı, onlardan saklamanızı ve ellerine geçmesine izin vermemenizi dilerim; hem de ebedi azap ve ruhlarınızın lanetlenmesi cezası altında, ki bu hükmü Tanrı bu günahkarlar hakkında zaten vermiştir.

Bu sizin azami özeniniz ve endişeniz olacaktır: fakat özellikle bu levhamı, Tanrı'nın bu tür armağanlarını liyakatlerine göre yücelten ve bu Tanrı armağanlarını hem doğru bir şekilde kullanabilen hem de doğru bir şekilde gizleyebilen gerçek âşıklara, muhtaçlara, dindar, dürüst ve hayırsever insanlara açıklamanız ve iletmeniz gerekir.

Fakat bu kitabım dindar olmayanların eline geçecek olsaydı, yine de Tanrı onları körlük ve aptallıkla vururdu, öyle ki onu anlayamaz veya kavrayamazlardı, onunla çalışıp faydalı bir şekilde uygulamayı ise hiç yapamazlardı: böylece Tanrı, dindar olmayanları nasıl alaşağı edeceğini ve kötülüklerini nasıl dizginleyeceğini bilir, tıpkı Kral Davut'un da Mezmurlarında dediği gibi:

Kısım 16 / 42

Düşmanları elinizde tutarsınız, Ve onların düşüncelerini, vesaire. Öyleyse, evlatlarım, öğretiyi gözetiniz, ve sonra burada geçici olarak ömrünüzü sağlık ve neşe içinde geçireceksiniz, ve sonra Rab size ebedi neşe bahşedecektir. Kutsal Üçleme, Baba Tanrı, Oğul ve Kutsal Ruh bunu nasip etsin.

GERÇEK SANAT HAKKINDA BİLGİ.

Bu sanatı seven herkese bildiririm ki, Filozoflar hakikati ve yalanı tek bir söz altında kucaklarlar: yani, hakikati kendi evlatları ve öğrencileri için; fakat yalanı aptallar, şeylerden bihaber olanlar ve yalanı hakikate, hakikati de yalana yoran ahmaklar için: Zira Filozoflar asla yalan söylerken yakalanmamışlardır.

Peki, ne sebeple? Onlar sanatımızın şeylerini doğru adlandırmış ve işi hakiki biçimde belirtmişlerdir, fakat ahmaklar yazıyı anlamamış ve belirsiz şeyleri kabul etmişlerdir, örneğin, işçiler almaları gereken suları buharlaştırırken, onlar pirit, kükürt, tuz, metal ve içinde hiçbir işlem olmayan çeşitli başka maddeler almışlardır, ve yine de atölyelerden pahalı şeyler olsalar da, işte kesinlikle hiçbir değerleri yoktur. Fakat maddemiz hiçbir atölyeden satın alınmaz, yine de her gün içinde bulunur ve tüccarlar onu sokaklara atarlar. Bu sebeple, lütuf ile bulunması yeterlidir: Fakat taşımızın maddesi, zanaatkârların üzerinde çalıştığı tüm şeylerle kıyaslanır: Zira taşımız bizim tuzumuz, civamız, bakır pasımız, halonitrumumuz, nişadırımız, Merih'imiz (demir), kükürtümüz ve bu türden sayısız başka şeydir, ancak ormanlık ve açık dağlardan çekiçler ve diğer aletlerle kazılıp çıkarılmaz: Fakat taşımız yalnızca kendi dağlarımızdan ve pınarlarımızdan çıkarılır: Tuz pınarımızda tuzumuz bulunur: toprağımızdan metalimiz, civamız ve kükürtümüz üretilir, ormanlık, yabancı ve açık dağlardan değil; ki bunların hiçbirini zanaatkârlar anlamaz, inanamaz ve kavrayamazlar; çünkü Rab onların duyularını karartmış ve tıkamıştır; bu nedenle bu şeyleri yapılması gerektiğinden farklı kullanmışlar ve hedefe en az ulaşmışlardır, yine de bu zıt anlamda ısrar etmiş ve inatçı kafalarına uymuşlardır; örneğin, nazikçe damıtmaları gerekirken, orada güçlü bir ateşle süblime etmişler, güçlü suları yakmışlar ve doğanın işleyişini ve maddelerini derhal yakarak onları hiçliğe indirgemişlerdir. Yine, çözmeleri gerekirken, orada pıhtılaştırmışlar ve yine, şeylerde beceriksiz oldukları gibi, maddeyi de beceriksizce ele almış, şüpheye düşmüş ve yalan sözlerle sanatı doğru değil, yanlış ilan etmişlerdir ki, bunda kendileri de haklı olarak yalan söylerler: çünkü kendi cehaletleri onları utanç verici bir şekilde aldatmış, bu da kendi belirsiz, karanlık kurnazlıklarına atfedilmelidir, zira kendi belirsiz anlayışlarına göre kelimeleri duyulduklarından farklı yorumlamışlardır. Örneğin, Filozoflar kalsinasyondan (ki buna öğütme derler) bahsettiklerinde, o beceriksiz filozof bozuntuları bunu yakma olarak anlamış ve şeyleri tamamen küle indirgeyerek onlardan hiçbir şey yapılamaz hale getirmişlerdir. Yine, Filozoflar çözer veya suya dönüştürürken, bu sivri burunlular doğayı güçlü su ile yakmışlardır, ve aynı su, ki kendi içinde hiçbir

Kısım 17 / 42

Gloria Mundi. 237 kendi içinde hiçbir [gücü] olmayan. [Yine de onun] bir işleyişi olduğuna inanır, [ve onunla] yanmış cisimleri çözmüşlerdir: oysa yapılması gereken, kendi içinde ve kendi öz doğasında olandır, yabancı bir eklemeyle değil; ve bu türden birçok gülünç saçmalık üretmişlerdir. Bunlar, sanatımızla kıyaslandığında, bir kristale kıyasla karanlık bir delik gibidir. Bu nedenle hepsi de ahmak kalmaya mahkumdur ve o sanata asla ulaşamazlar. Bu nedenle, bu kadar düşüncesizce ve daha az felsefi bir şekilde felsefe yaptıktan ve yine de hiçbir şey bulamadıktan sonra, sanat onlara doğru ve imkânsız görünür: sonra iftira etmeye ve kötülemeye başlarlar. Dahası, eğer biri aksini söyler ve sanatın doğru olduğunu belirtirse, onu yalan söylemekle suçlayarak derler ki: "Eğer o sanat yeryüzünde olsaydı, biz onu herkesten çok önce bulurduk, zira bizde o kadar çok bilgelik ve anlayış var ki, çalışmalarımızda o kadar büyük ilerlemeler kaydettik, çok okuduk ve çalıştık, yine de hiçbir şey bulamadık veya keşfetmedik." Bu yüzden kendi ahmaklıkları ve büyük bilgelikleriyle çok fazla övünürler, yine de kocaman eşek kulaklarına dokunmazlar, ne de ömürleri boyunca sanatımızın maddesini bilmişlerdir: yine de her gün onunla özenle meşgul olurlar, onu gözlerinin önünde tutarlar ve dünyanın tüm zenginliklerini harcasalar bile, yine de kendi karanlık, küçük burunlu anlayışlarına göre onu bulamazlar ve böylece ilahi armağanların iftiracıları ve kötüleyicileri olarak kalmaya mecburdurlar. Bu nedenle, herkese ve özellikle her birine sadakatle öğüt vermek isterim ki, eğer şeylerin işleyişini anlamıyorlarsa, doğamızın maddesini temelinden bilmiyorlarsa ve hazırlığını baştan sona bilmiyorlarsa, o zaman işten ellerini çekmelidirler, meğer ki başkalarına olduğu gibi, ahmak ve iftiracı olmayı tercih etsinler. Bu nedenle, bu kitabın her sahibi zihnine iyi kazısın ve bu Risalenin başından, ortasından ve sonundan yazdıklarımı anlasın: ve sonra, Okuyucu, sanatın doğru mu yanlış mı olduğu, ve hakiki sanata hiçbir tehlike olmaksızın ulaşabilmeniz için ne almanız, hazırlamanız, kullanmanız ve uygulamanız gerektiği konusunda burada daha emin olacaksınız: bu şeyler hakkında sessiz kalınız, zihninizi sakinleştiriniz ve niyetinizden kimse bir şey öğrenmesin: nihayet, sizi tüm arzularınızın efendisi kılacak olan Rab'den korkunuz.

Gg 3 SE-

238 Cihanın İhtişamı.

ŞİMDİ KENDİ GÖRÜŞÜM VE FELSEFİ BİR BEYANAT GELİYOR.

Bir önsöz yerine temel bir Sonsöz için, ve kitabın, ve şimdiye dek tarafımdan belirtilen bilgilerin yerine, ve Felsefenin bu başlangıcına geçmeden önce, kendi sağlam temelli görüşümü ilk önce beyan edeceğim ki, bu kitabın herhangi bir sahibi aşağıda yazılı filozoflar kalabalığına daha çabuk ulaşabilsin. Fakat eğer bu görüşümü yeterince algılayamaz ve anlayamazsa, o zaman sonraki Filozofa danışsın, orada benim o görüşüm, daha önce bahsedilen her şeyle birlikte, yeterince açıklanmıştır.

Kısım 18 / 42

Bu nedenle, mübarek ve hakiki sanatı bildiğimden ve maddeyi ve doğayı, Rab'bin bahşettiği ölçüde gerçekten tanıdığımdan: bu nedenle, merhametten ötürü, aynı şeyi bu kitapla size oldukça açık bir şekilde ilettim ve onu bir divan üslubuyla veya uzun kelimelerle değil, doğru ve basitçe, sade bir tarz ve biçimde gün ışığına çıkardım. Bu nedenle, herkes çok dikkatlice gözlemlesin ve daha çabuk okusun, ve sonra benim görüşümü iyi anlayacaktır. Fakat eminim ki birçokları beni hakaretler ve iftiralarla öldürecektir, zira sanat, dünyanın yaratılışından bu yana, benim şimdi onu kamu malı yaptığım kadar açıkça tezahür etmemiştir, ki bu sanat bu dünyanın tüm bilge ve "büyük burunlu" insanlarından gizlenmiştir; ve benim bu kitabımı okumuş olanlara, derim ki, kulaklarında harika bir şekilde çınlayacaktır. Sözlerimi, görüşümün en başına yaklaşarak sonlandırıyorum.

Bu sanatın evlatları ve öğrencileri, Hristiyan hayırseverliği ve sadakatiyle size bildiririm ki, taşımızın araçlarını ve işleyişini şimdi ne kadar doğru bir şekilde bulabilir, anlayabilir ve bilebilirsiniz: Öyleyse biliniz ki, Filozof Taşı, işleyişiyle ağaçlarımızda, hatta havadaki elma ağaçlarında, tüm yaratıklarda, hayvanlarda, bitkisel özelliğe sahip tüm büyüyen şeylerde, büyüyen ve büyümeyen her şeyde bulunur. Zira yükselişiyle, eğer

Güneş Gloria Mundi. 239

...damıtılmasında Güneş ve Ay tarafından hareket ettirilir, tüm büyüyen ve canlı varlıklardan her birine kendine özgü türünü, doğasını ve ilahi lütuf aracılığıyla etkinliğini ve erdemini bahşeder, tıpkı çiçeklere de her türlü biçimi, ister siyah, kırmızı, kahverengi, gri-mavi, yeşil, sarımsı kahverengi, beyaz olsun, isterse olabilecek her rengi bahşettiği gibi, aynı şekilde tüm metallere ve minerallere de: Tüm bu şeyler, diyorum ki, zarafetlerini ve biçimlerini taşımızın erdeminden, Güneş ve Ay'ın birleşimiyle alırlar: Zira Güneş gerçekten de bu taşın babasıdır ve Ay da annesidir: bu nedenle çocuklarımız Güneş'e ve Ay'a, ayrıca Güneş ve Ay'ın işleyişine sahiptir. Ve bu, taşımızın tüm özelliğidir, ki onu bununla tanıyabileceksiniz. Eğer öyleyse, şimdi o taşın bu işleyişini, biçimini ve özünü biliyorsanız, o zaman gerçekten mübarek ve gerçek sanatkârlarsınız: Ama eğer bunu anlamıyor ve onun işleyişinden, doğasından ve hazırlanışından habersizseniz, o zaman size hiçbir şey söylememişim demektir, ancak bu şeylerin zahmetinden sakının; başlangıcından, ortasından ve sonundan habersizseniz, bu benim sadık öğüdümdür.

Biliniz ve dahası gözlemleyiniz ki, buğday, tahıl, arpa ve benzeri diğer meyveler gibi büyüyen şeylerin tohumu, büyümesinde, taşımızın işleyişiyle, Güneş ve Ay'ın olgunlaşması aracılığıyla, yerden yukarıya doğru, sanki havaya yükselmiş ve olgunlaşmış ve bu yolla tekrar meyve vermesi gerektiğinde, o zaman, diyorum ki, kendi doğal olarak hazırlanmış toprağına ekilmelidir: ancak önceden, tarlanın iyi sürülmüş ve gübrelenmiş olması gerekir, ki gübrenin çürümesi lazımdır: Zira toprak gübreyi tüketir, tıpkı insanların yiyecek tüketmesi gibi, incesini kabasından ayırır, büyüyen şeyin ruhunu çeker, tıpkı toprağın besinini alması gibi, ve onu şimdi toprağa geri ekilmiş olan tohuma geri verir, tıpkı bir hemşirenin aldığı yiyeceğin etkinliği aracılığıyla bebekleri memeleriyle emzirmesi gibi: Ve bu şekilde toprak iyiyi kötüden ayırır ve diğer büyüyen şeyleri (BİRİNİN YOK OLMASI DİĞERİNİN DOĞUŞUDUR) bu sanatta olduğu gibi bu doğada da eşit şekilde besler, ve bu şekilde nem, tıpkı bir bebeğin annesinden veya hemşiresinden süt alması gibi, besinini topraktan alır. Bu nedenle toprak, her şeyin besleyicisi veya hemşiresidir

Kısım 19 / 42

240 Dünyanın İhtişamı.

büyüyen şeylerin, eğer Güneş ve Ay, baba ve anne olarak, nemlenirse: bu nedenle o (toprak) gübrelenmeli, sürülmeli, tırmıklanmalı, altüst edilmeli ve ince ve uygun hale getirilmelidir, böylece ekilen tahıl yabani otlardan önce büyüyebilir ve onlar tarafından bastırılmaz veya engellenmez: Zira tahıl veya tohum gerçekten de Güneş ve Ay'ın neminin damıtılmasıyla topraktan fışkırmıştır, bu nedenle uygun toprağına ekilmeli ve aksi takdirde meyve verecek ve üretecekse Güneş ve Ay tarafından meyveye doğru hareket ettirilmelidir: Zira Güneş, tüm büyüyen şeylerin Babasıdır ve Ay da Annesidir.

Böylece ve benzer bir şekilde, bizim tahılımızdan ve toprağımızda da, taşımız Güneş ve Ay'ın damıtılmasıyla büyür: sonra büyümesinde topraktan yukarıya doğru, sanki havaya yükselir ve kökünü toprakta korur. Ama ondan farklı bir şekilde de bahsedilebilir, sanki kökü havada, başı ise topraktaymış gibi: Yine de aynı ve tek bir şeydir, hiçbir hataya yol açmaz: Zira yukarıda olan, aşağıda olanla aynıdır. Bununla birlikte, tıpkı topraktan büyüyen en asil çiçekler, güller ve ağaçların ve otların çiçekleri kendilerini yukarıya kaldırmış ve meyve vermişse: benzer bir şekilde bizim tahılımız da yükseltilir, çiçek açar, olgun meyvelerini verir, harmanlanır, samandan arındırılır ve yine önceden iyi gübrelenmiş, tırmıklanmış ve hazırlanmış uygun toprağına gönderilir. Doğal ve uygun yerine ulaştığı, gökyüzünün nemi olan çiy veya yağmurla nemlenip ıslatıldığı ve aynı zamanda Güneş ve Ay'ın ısısıyla hareket ettirildiği anda, o zaman her biri kendi eşsiz türüne göre, toprağımızın ekildiği şeye benzer meyveler üretir ve verir. Ve bu iş, veya Ekin, her ikisinde de sanatımızın bir göstergesidir, tabiri caizse ilk Ekinden ikinciye kadar. Zira Güneş ve Ay, toprağımıza ektiğimiz tahılımızdır, gerçekten de başlangıçta, ruh ve can olarak: ve sonra baba ve anne ne olmuşsa, çocuklar da öyle olacaktır. Bu nedenle, ey oğullarım, bu sanatın âşıkları ve taklitçileri, şimdi taşımızın, toprağımızın, tahılımızın, unumuzun, mayamızın, gübremizin, bakır pasımızın, Güneş'in ve Ay'ın ne olacağını biliyorsanız, o zaman tüm alt-

Dünyanın İhtişamı. 241

ustalığı anlarsınız ve haklı olarak, diğer tüm kör ve aldatıcı Simyacıların üzerinde, sevinçle coşabilecek ve yücelebileceksiniz: bu nedenle tüm yaratıkların Yaratıcısı'na, Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla şükranlarımızı sunar ve layıkıyla övgülerimizi ederiz. AMİN.

ŞİMDİ METALLERİN KÖKENİ HAKKINDA GELİYOR.

Oğlum, bu şeylerle size metallerin kökenini, yani başlangıçlarını ve türlerini nereden aldıklarını açıklayacak ve göstereceğim. O zaman bu temelden, metallerin nasıl da, sanatımızın her biçimde ve türde kendini nasıl düzenlediğini idrak edeceksiniz: ancak onun nasıl bir biçime ve öze sahip olduğunu, yeteneğimin ve anlayışımın küçük ölçüsüne göre ve Tanrı'nın bana en merhametli şekilde bahşettiği lütuf kadar, ortaya koyacak ve öğreteceğim. Böylece siz, Okuyucu, gerçek sanatın temeline daha iyi ve daha hızlı ulaşabilesiniz diye, görünür, değişebilir veya değişmez olanlara sahipsiniz, örneğin: hayvanlar, ağaçlar, otlar, taşlar, metaller ve mineraller, ki bunlar, sadece elementler aracılığıyla, ateşle, doğanın yardımıyla, alenen gördüğünüz gibi, hiçbir yapay ürün veya işleyiş mükemmelliği elde edemeyeceklerdir: eğer Güneş tohuma yönelirse, o zaman tüm meyveler fışkırır: Sonra çiçekler ve otlar büyür, her biri kendi türüne ve cinsine göre: ve büyüyen şeyler günden güne birikimlerinde ne kadar artarsa: aynı şekilde metallerin kendileriyle karşılaştırılır, çünkü dağların toprağındaki doğal taşlarında var oldukları sürece, dört elementten, ateşle ve Güneş ve Ay'ın ihtişamından da mükemmel birikimlerini alırlar: Dünya gerçekten de Güneş'in ihtişamını kendi içinde tasarlar ve onunla tıpkı sıradan tarlalarda olduğu gibi ısınırlar, sonra o ısıdan toprakta bir buhar veya ruh yükselir, ki bu yukarıya doğru bir yüksekliğe çıkar ve aynı zamanda en hızlı elementleri de beraberinde götürür, ki bu haksız yere beşinci element olarak adlandırılamazdı: Zira o, Dördüncü elementlerden ayrılmış en ince şeymiş gibi, Beşinci öz'dür: ve buhardan nem oluşur ve dağların yüksek kısımlarından uçup gitmeye çalışır,

Kısım 20 / 42

242 Dünyanın İhtişamı.

çalışır, ancak dağ zirveleri taşlarla güçlendirilmiştir, böylece o buhar oradan kaçabilsin; zira eğer üst taşlara ulaşırsa, o zaman tekrar aşağıya inmek zorundadır. Zira o buharın ortaya çıktığı Güneş'in dürtüsü ve ılımlı ısısı, buharı tekrar aşağıya inmesi veya düşmesi için sürer. Ancak aşağı inerken, buhar bir miktar neme dönüşür, kükürt ve Cıva olur, ki her birinden bir kısmı geride kalır ve uçucu olan yukarı ve aşağı iner; ve bu çoklu yükseliş ve inişler aracılığıyla, sonunda zamanla sabitlenirler: ve metallere dönüşürler, ki bunlar daha sonra toprağa ve taşlara o kadar sıkı yapışırlar ki, oradan güçlü ateş eritmesiyle çıkarılmaları gerekir. Ve dağlar ne kadar kaba taşlara veya topraklara sahipse, metaller de o kadar oluşur.

Zira toprak incelikli ise ve taşlar da aynı cinsten ise, o zaman ondan incelikli bir buhar da yükselir ve incelikli kükürt ile Cıva oluşur; ki bu ikisi, eğer saf ve temiz iseler, ılımlı bir ısı ile yukarı ve aşağı hareket ettirilip sabitlenirlerse, metaller de aynı şekilde temiz, saf ve sabit hale gelirler. Lakin eğer dağlar kaba taşlar ve benzer toprakla karışık ise, o zaman Kükürt ve Cıva da bu kabalık yüzünden engellenir, öyle ki mükemmel bir işleyişe erişemezler. Bu nedenle metaller de türlü yollarla ve biçimlerde dönüşüme uğrar ve her biri kendi türüne göre olur; tıpkı tarladaki her ağacın kendine özgü kokusu, tadı ve türü olduğu gibi, her dağın da kendi içinde, o doğal taşlardan büyüyen kendine has bir cevheri vardır, ağaçların yaprakları gibi, her şeyin büyümesi genellikle böyle gerçekleşir; ve bu, gökyüzündeki Gezegenlerin işleyişine göredir. Zira dağlar Gezegenlere ne kadar yakın olursa, içlerinde o kadar çok metal büyür ve dumanlarını ile tatlarını oradan alırlar. Lakin eğer dağlar Güneş'e doğru konumlanmışsa ve hem taşları hem de toprakları incelikli hale gelirse, o zaman tüm metaller altına dönüşür. Ama eğer Ay'a da yakınlarsa, sanki Ay'a, onun işleyişi için, o zaman metaller gümüşe çevrilir. Zira tüm metaller kendi içlerinde şu özelliği taşırlar: Güneş'in uzun süreli işleyişiyle ve Ay'ın işleyişiyle nihayetinde Güneş'e ve Ay'a dönüşürler. Zira Güneş metallerin ve tüm büyüyen şeylerin babası, Ay ise annesidir. Zira görürsünüz ki altın Güneş gibi parlar, gümüş ise Ay gibi. Bu nedenle çocuklar ebeveynlerine benzerler; ve bu yüzden tüm metalik şeyler, büyürken, kendi türlerine göre dönüşüme uğrar ve yine de Güneş ile Ay'ın özelliğini kendi içlerinde barındırırlar; zira ateşten başka bir eksiklikleri yoktur, ki onun kıtlığından muzdariptirler. Tıpkı gördüğünüz gibi, kışın gelişiyle Güneş çekildiğinde, tarlaların çiçekleri ölür, ağaçlardan yapraklar düşer, tüm otlar solar; zira soğuk yüzünden element onlardan uzaklaşır, ki onun ötesinde hiçbir şey büyüyemez, ve aşırı sıcaktan da doğanın şeyleri ve meyveleri solar. Bu nedenle bu ikisi, yani Güneş ve Ay, birlikte ve ortaklaşa işlemek zorundadır, öyle ki Güneş'in ısıttığını Ay soğutsun; ve Ay'ın gereğinden fazla soğuttuğunu Güneş yeniden ısıtsın. Bu nedenle ateş, yani Güneş'in ihtişamı, çeşitli büyüyen şeyleri sürdürür ve tam da bu yolla her biri kendi türüne göre mükemmel hale gelir. Kusurlu metaller ise henüz olgunlaşmamıştır, çünkü birikimleri yoluyla kusurlu hale geleceklerdir.

Kısım 21 / 42

Bu nedenle, yaratıcı Tanrı'nın eşsiz lütfuyla, bu en yüce ve en asil sanat icat edilmiştir; ki onun faydasıyla doğal ateş hem sanatta hem de doğada hazırlanabilir. Bu ateş, tüm kusurlu cisimleri ve metalleri bir anda sabitleyebilir, ki Güneş bunu bin yılda bile başaramaz. Böylece aynı madde, eğer onlara eklenirse, tüm büyüyen şeyleri, her birini kendi türüne göre iyileştirebilir veya tedavi edebilir. Gerçekten de, eserimizin maddesi, sanatımız gibi, dört element tarafından birleştirilir ve oybirliğiyle birleşip kenetlenir, öyle ki asla ayrılamazlar. Bu nedenle bu tek şey, her türlü metal ve büyüyen şeydeki uyumsuz elementleri yatıştırır ve onları uyumlu hale getirir; böylece tüm hastalıkları onlardan uçar gider. Zira her şeyin hastalığı ve kararsızlığı, bir elementin diğerine hükmetmesinden ve birinin diğerini ezmesinden başka bir yerden gelmez; buradan da insanlar hastalanır, metaller ise saf olmayan ve kararsızdır, ve bu nedenle, pasla kaplı olarak, ateşte, havada ve toprakta çok kolayca yok olurlar. Lakin mübarek İlacımız yaklaşır yaklaşmaz, elementler derhal saflaşır ve dostane bir şekilde yeniden birleşirler. Zira böylece metalik cisimler dayanıklı hale gelir, etli ve büyüyen cisimler de sağlıklı olur ve tüm hastalıklarından iyileşirler; ancak mücevherler ve değerli taşlar hariç, ki bunlar kökenlerini kendi kararsızlıklarından alırlar ve mükemmelliklerine geri dönerler.

Dahası biliniz ki her türlü taş da kükürtten var olur ve aynı şekilde uçucu Cıva, Güneş ve Ay'dan meydana gelir. Lakin metallere dönüştürülememeleri, onların kabalıklarına atfedilmelidir. Ayrıca biliniz ki tüm büyüyen veya bitkisel şeyler, otlar ve yapraklar gibi, kükürt ve Cıva'dan meydana gelir ve bu, Güneş ile Ay'ın ısısıyla olur. Zira Güneş ve Ay, madde olarak Cıva'dır, şöyle ki: Güneş sıcak ve kurudur, Ay ise sıcak ve nemlidir. Zira yeryüzünde, gizli ateş sıcak ve kurudur, ve o ateşte, sıcak ve nemli olan hava ikamet eder. Bu nedenle iki ana kısım ayırt edilir, yani nemli ve kuru; yani Toprak, Rüzgar ve Su, ki bunlarda sıcak ve nemli olan Cıva birleşir. Cıva, kükürt, maddede, ve tüm şeyler nemli ve kurudan birikimlerini alırlar; ve kuru ile nemli, güneşin ısısıyla hareket ettirilir, öyle ki damıtılsın ve süblime edilsin, ve tüm şeyler, her biri kendi türüne göre yapılmalıdır. Ve bu nedenle bizim Cıvamız, kuru ve nemli tarafından dengelenmiş bir taştır. Lakin Cıva ikisinde de değildir; zira gerçekten de bu işe elverişli değildir. Zira bizim Cıvamız sabit ve kararlıdır, ancak dükkanlardaki vahşi olanı uçucudur. Bu nedenle bunu ihmal ediniz ve kendi Cıvamızı alınız, ki ondan tüm insani ve incelikli şeyler kökenlerini ve birikimlerini, ve tüm çiçekler kokularını ve renklerini alırlar, yani sıcak ve kuru, Güneş ve Ay ile karışık, ve aynı anda dört elementten dengelenmiş, ki tüm bitkisel şeyler bununla beslenir. Lakin bu şey, dağlarda, hem vahşi hem de ekili yerlerde, güneşin ısısıyla bir buhar aracılığıyla var olur; o buhardan nem gelir, nemden kükürt ve Cıva, ve bu ikisinden de metal gelir.

Kısım 22 / 42

Saflığına ve metallerin ilerlemesine göre, Güneş ve Ay, ruhun çektiği ve pişirdiği bir ihtişamdır, insanın yiyecek çekmesinden farksızdır; ve bu ikisinin incelikli ihtişamı, bu şeylere yiyecek olarak toprak sağlar, tıpkı bir hemşirenin bebeklere süt sağlaması gibi. Ve bu şekilde yeryüzündeki metaller zamanla beslenir, ta ki mükemmel yaşlarına erişinceye dek. Aynı şey sanatımızda da olur, ki o sıcak ve nemli tarafından birleştirilir ve ısıyla kenetlenir; bu madde, ısı ve nem aracılığıyla buhardan meydana gelir, yani kükürde dönüşür, ki taşımız ateşte ve suda, başka hiçbir yerde bulunmaz. Zira buharlar yanlarında en incelikli toprağı, en incelikli ateşi, en incelikli suyu ve en incelikli havayı da taşır ve böylece en incelikli elementler gibi dengelenirler. Bu, yani, her şeyin başlangıcı olarak ilk madde diye adlandırılır; ve madde toprak ve su olarak ayrılır, ki bu ikisi ılımlı bir ısıyla yeniden birleşir, dağlardaki vahşi Cıva'nın hızlı toprak ve incelikli su ile ılımlı ısı aracılığıyla birleşmesinden, Cıva'ya dönüşmesinden ve uzun bir zaman diliminde metale çevrilmesinden farksızdır.

Benzer şekilde sanatımız da düzenlenmiştir, ve farksızdır. Lakin gördüğünüzde ki buhardan meydana gelen madde, kendini iki kısma, yani toprak ve suya ayrıştırmaya izin verir, ve toprak orada görünür bir şekilde bulunur, bu nedenle kolayca anlarsınız ki sanat da dört elementle benzer şekilde dengelenecektir. Zira incelikli ve nemli toprak henüz yukarıya yükselmemiştir, ve yine de ayrışmada, sabit veya kararlı olarak bulunur; ve tekrarlanan birleşimde, Cıva ondan sabit hale gelir. Lakin vahşi Cıva uçucudur, zira toprak, su ile birlikte, ateşten uçar gider; bu nedenle sanatımıza hizmet etmez. Dahası biliniz ki dağlardaki buhar gerçek Cıva olacaktır. Zira dağlarda dumanı olduğu yerde, orada da toplanır; ve eğer ısıyla yok edilirse, öyle ki yukarı ve aşağı inemez, ne de bu şekilde işleyemez, o zaman toprakta kalır, ve böyle bir Cıva'dır ki kimse onu ayıramaz. Zira biri kaldığı yerde, diğeri de kalır, tıpkı uçan Cıva'nın da aynısını yapması gibi, biri kaldığı yerde, diğeri de kalır.

Bu şekilde talimatlandırılmış olduğunuzdan, artık metallerin kökenlerini nereden aldıklarını, Cıvanın neye dönüştüğünü ve metale nasıl dönüştürüldüğünü yeterince ve fazlasıyla öğrenmiş bulunmaktasınız. Ve bu şekilde, şimdi söylevimi sonlandıracağım ve bu kitabın diğer Risalesi'nde daha fazlasını açıklayacağım, böylece siz de asıl temele yeterince ulaşabilesiniz. Bu nedenle, tüm metallerin Güneş ve Ay'a dönüştürülebilmesine ve tüm bedensel cisimlerin her türlü hastalıktan kurtarılıp iyileştirilebilmesine şaşırmayınız: zira şeyin bizzat deneyiminde, O'nun lütfuyla Tanrı'yı yüce bir şekilde övmek ve kutlamak isteriz.

ŞİMDİ SİZE ÖĞRETECEĞİM, YANİ, NASIL beyaz veya kırmızı hakiki Tentür için Cıvanın hazırlandığı ateşi ve suyu yapmanız gerektiğini.

Kısım 23 / 42

Ateşi veya sönmemiş kireci alınız, ki Filozoflar onun ağaçlarda yetiştiğini söylerler, ve bu (ateş) içinde Tanrı'nın kendisi ilahi aşkla yanar: Bu sanatta Cıvayı onun içinde arındıracak ve öldüreceksiniz, su veya ateşte sabitlemek istediğiniz adi Cıva ile anlayınız: fakat o su veya ateşin içinde gizli duran Cıva, kendi kendine orada sabitlenir. Benzer şekilde, Doğal Üstat bu ateş sanatı hakkında der ki, Cıva çürütülmeli, arındırılmalı, pıhtılaştırılmalı ve silinmez veya yaşayan bir ateşte sabitlenmelidir, ki Tanrı'nın kendisi onda yanar, ancak ilahi aşkla güneşle birlikte, tüm insanların tesellisi için: ve bu ateş olmadan, sanat asla mükemmelleştirilemez. Benzer şekilde, Filozofların gizli ve kapalı tuttukları ateş, kimsenin sözlerini anlamadığını yazarken: bu nedenle hataya düşerler ve çoğu zaman yoksulluk içinde ölürler, çünkü bu Filozofların ateşini tanımazlar. Benzer şekilde, en soylu ateş, Tanrı'nın yeryüzünde yarattığı ateştir, çünkü binlerce erdeme sahiptir: Bu şeylere öğretmen şöyle cevap verir ki, TANRI bu ateşe o kadar büyük bir erdem ve etki bahşetmiştir ve o kadar değerlidir ki, ilahiyatın kendisi bu ateşle karışır: Ve bu ateş, cehennemdeki bir araf gibi arındırır ve tüm insanlar onunla teselli bulur.

Bu nedenle, o Ateş'in Cıvayı sabitlemesi ve arındırması, ve onda tüm safsızlıkları ve pislikleri değiştirmesi size tuhaf gelmesin. Benzer şekilde, Filozoflar bu ateşi ilk olarak yaşayan ateş olarak adlandırırlar, kendisini yaşayan suya karıştıran ve ilahi ateşte birleşmeyen Yüce Tanrı'nın övgüsü ve şanı için. Benzer şekilde, ateşin çeşitli adları vardır: Zira Magnatesler onun yanmış şarap olduğunu söylerler; fakat Filozoflar ona üçlü adlar verirler, tıpkı Üçlü Birlik'in üç kişisine, BABA TANRI, OĞUL TANRI VE KUTSAL RUH TANRI'ya verdikleri gibi: Beden, Ruh, Ateş ve kutsal ruh.

Benzer şekilde, Filozoflar derler ki: Ateş ateştir ve aynı zamanda sudur, sıcaklık ve soğuklukta, nemlilik ve kurulukta eşsizdir, ve hiç kimse ateşi söndüremez veya lütfunu kendisinden başka azaltamaz. Ayrıca, belirli bir öğretmen der ki: Ateş sönmezdir, ki tüm Filozoflar onun sürekli yandığını ve metallerin tüm ruhlarında arındırdığını, tentürlediğini, aynı şekilde tüm safsızlıkları yakıp yok ettiğini ve Cıvayı Güneş ile o kadar hızlı kıldığını söylerler, Güneş ile Cıva arasında, ki sonra Cıvayı Güneş ile birleştirir, böylece her üçü de kimsenin ayıramayacağı tek bir şey olur.

Benzer şekilde, Kutsal Doktorlar derler ki: Bu üçünün kendilerini birleştirdiği aynı şekilde, Baba Tanrı, Oğul Tanrı ve Kutsal Ruh Tanrı, üç kişide Kutsal Üçlü Birlik ve yine de tek gerçek Tanrı kalır: öyle de ateş bu üç şeyi birleştirir: yani beden, ruh ve can, yani Güneş, Cıva ve Can. Benzer şekilde, ateş canı, yani bu ikisini birleştiren metali besler ve böler, öyle ki her üçü de bir olur ve sonsuza dek birleşik kalır, tıpkı Ateş'in Tanrı'yı, insanları ve kanı birleştirdiği gibi: ve tıpkı ateşin artması ve tüm dünyaların üzerinde yanması gibi: öyle de bu tentür gerçekten artar ve bu ateş tüm metallere girecek, öyle ki bir kısım iki yüz kısmı, üçüncüde üç yüzü, dördüncüde dört yüz kısmı en soylu metallere dönüştürecektir.

Kısım 24 / 42

Benzer şekilde, Filozoflar bu ateşi Kutsal Ruh'un ateşi olarak adlandırırlar, öyle bir yücelikle ki, tıpkı Tanrı'daki ateşin gerçek et ve kana dönüştürülmüş ve yine de sonsuza dek çözülmez kalmış olması gibi. sonsuza dek kalır: öyle de gerçekten bu ateşte, Güneş, Ay, Cıva gerçek bir Tentür'e dönüştürülür, ki bu tüm denemelerde sabit kalır, sürekli olarak dayanır ve sonsuza dek sürecektir: ve tentürleyecektir, ama aynı zamanda Cıva'da da. Benzer bir şekilde, tıpkı Tanrı'nın birçok büyük günahkârı kutsal etiyle beslemesi gibi: öyle de Tentür, tüm kaba ve ham metalleri Cıva'da tentürler, her ne kadar bir günahkâr gibi saf olmayan hale gelseler de: fakat bu, Tentür'e hiç zarar vermez; iyiyi de kötüyü de tentürler ve ne kadar saf olmayan hale gelirse gelsin hiçbir günahkârı dışlamayan Kutsal Sakrament ile karşılaştırılır. Ve bu şekilde, size oldukça açık bir şekilde öğrettim, ancak bu ateşin, yani, kendinde ne denli engin ve kutsal bir erdemi barındırdığı farkıyla, ki ondan kendiniz için sanatları hazırlayabileceksiniz: zira bu ateş olmadan, hiç kimse bu sanata ulaşamaz.

Ayrıca, Filozof der ki: Bu görünmez ateşte, sanatın gizemi saklıdır, tıpkı Baba Tanrı, Oğul ve Kutsal Ruh'un üç kişide tek bir özde gerçekten sonuçlandırıldığı gibi. Bu ateşte, doğru ve hakiki sanat üç elle yapılan şeyden oluşur ve yine de her üçü de Kutsal Ruh gibi görünmez ve idrak edilemezdir. Bu nedenle, Filozoflar bu ateşi uyandırmış ve ona Kutsal Ruh'un ateşi adını vermişlerdir: Bu üç elle yapılan şey olmadan, sanat asla mükemmelleştirilemez. Bu üç şeyden birincisi ateştir: ikincisi, su: üçüncüsü, toprak: ki bunların hepsi Kutsal Üçlü Birlik gibi tek bir özde görünmezdir ve tüm mükemmel şeyler aracılığıyla bu sanatta işler, tıpkı görünmez ve idrak edilemez olan Kutsal Ruh'un yine de tüm işlerde tüm erdemli şeyleri işletmesi gibi.

ŞİMDİ AYRICA ÖĞRETECEĞİM, NE ŞEKİLDE bu üç şeyin sanatta işlediğini ve her üçüyle birden başlayacağım.

O bilge Üstat Platon der ki: İyi tohum ekmek isteyen her çiftçi, önce iyi sürülmüş ve iyi gübrelenmiş iyi bir tarlaya ihtiyaç duyar, ki bu tarla çok iyidir ve tohum ekilmeden önce tüm yabani otlardan iyice arındırılacaktır: sonra, ekimden önce, tohumun da saf olması gerekir: Bu amaçla, çiftçinin ayrıca neme, yani yağmura ihtiyacı vardır, ki bununla tohum çürüyüp yeniden canlanabilir: sonrasında, tohumun ateşe, yani Güneş'in ısısına ihtiyacı vardır, böylece olgunluğuna ulaşabilir. Aynı şey sanatımızda da gereklidir: İlk olarak, ekmek istediğiniz şeylerinizi veya tohumunuzu hazırlayınız, yani maddeninizi saf hale getiriniz, size öğrettiğim gibi ve sonraki Kalabalık'ın da öğrettiği gibi. Sonra, Cıvanızın ve Güneş'inizin ekileceği iyi bir toprağa ihtiyacınız vardır, ki bu toprak tüm safsızlıklardan iyice arındırılmış olmalıdır, zira arındırılmış toprağınız olmadan hiçbir ürün meyve veremez: Bu nedenle Filozof der ki: "Tohumu yaşayan ateşle hazırlanmış verimli bir tarlaya ek, o zaman kat kat meyveler verir."

Kısım 25 / 42

Benzer şekilde, bu ateşte her şey bulunur, tıpkı Kutsal Ruh'un yanan ateşinin gökten inip gökleri ve yeri geçerek, tüm yaratıkları kendi türüne ve Doğasına göre bereketle nemlendirip arındırdığı gibi.

ÇOCUKLARIN İDRARI NEDİR?

Burada size çocukların ve Filozofların İdrarı hakkında doğru bilgi vereceğim. Biliniz ki ruh metallerden çıkarılır, bu da çocukların İdrarı'dır: Zira o, metallerin spermi ve metallerin kökenidir: Şundan emin olunuz ki sperm olmadan sanat asla bulunamaz, zira onsuz ne beyaz ne de kırmızı Tentür yapılır ve gerçekten Güneş'ten ve Ay'dan çıkarılır: Zira altından kükürt ve Cıva kırmızı yapar, gümüşten beyaz yapar: Ve bu, Güneş'ten ve Ay'dan gelen Cıva'dır, ki tüm Cıvayı kusurlu metallerde sabitler ve aynı zamanda adi Cıvayı sabit kılar: Zira Cıva, Güneş ve Ay'dır, metallerin tohumu ve kusurlu cisimlerin Cıvası'dır, altın ve gümüş Cıva ile tek bir sabitlemeye birleşip bağlandığında, o zaman yüksek bir tentüre sahip olursunuz. sahip olursunuz, ki bunu gizli bir hazine olarak saklayacaksınız. Dioscorides, metallerin ilk maddesi olarak adlandırdığı bu çocukların veya Filozofların İdrarı hakkında zarif bir söylev yazmıştır.

FİLOZOFLARIN CIVASI NEDİR?

Cıva su ve Tuzdan başka bir şey değildir: Ki bu iki element

doğal ısıda bunca zamandır birlikte kaynatılmış ve bu ikisini birleştirip pıhtılaştırmıştır: Bu yapıldığında, o zaman kuru su olarak adlandırılır; bu su ne nemlidir ne de ıslatır ve ona Cıva denir, fakat ben burada ham Cıva'dan değil, gök kubbedeki yıldızların yeryüzünde tek bir cisim oluşturmak için kullandığı Cıva'dan bahsediyorum ki bu, güçlükle anlaşılabilir bir şeydir: Zira Filozoflar beşinci elementten bahsederler: Bu, tüm bitkisel şeylerin erdemidir ve yüce etki olgunluk ile mükemmelliği sağlar: diğer ve en düşük Q.E. (Quinta Essentia) ise yeryüzündedir ve kısmen onda cisimlenmiş olup, kendi türüne göre kavradığı tohumu artırır ve çoğaltır, böylece yeryüzünden büyür: Ve sonra yüce Beşinci Öz, en düşük olana yardıma gelir; bu, toprağın kabalığını giderir ve söz konusu tohumu olgunlaştırır: Çünkü o, toprağın Beşinci Özü'nden, yani Cıva'dan ve Cennet'in Q.E.'sinden, yani Havanın Kükürt'ünden kötü nemleri kurutur: Bu nedenle Filozoflar derler ki: Kükürt, Cıva'nın sertleşmesidir ve bu gerçekten de böyledir: Üstelik o, karı kocadır ve yeryüzünde birçok çocuk doğururlar. Hangi insan bunu gözlemlemez ki? Fakat belki de size gerçeği gizlemek istediğimi düşünüyorsanız, asla olmasın, derim ki, şimdi size bununla ilgili bir örnek sunacağım: Sıradan kükürtünüz vardır, ki bu sıradan Cıva'yı pıhtılaştırır, tıpkı burada ve diğer şeylerde gördüğünüz gibi: Çünkü Kükürt zehirlidir ve Cıva ölümcüldür. Peki o zaman, başkasına yardım etmesi gereken iyi bir şeyi nasıl çıkarırsınız ki bu pek mümkün değildir: zira her ikisi de mükemmellik için yardıma muhtaçtır. Fakat size gerçekten söylüyorum: Eğer sabit kükürtümüzü süblime edilmiş Cıva'mızla birleştirmişseniz ve her ikisi de ateşe konulursa, o zaman o Cıva'nın bir zerresi Ham

Kısım 26 / 42

Gloria Mundi. 251 Ham (maddeyi) serpin, o zaman dönüşür, olur ve mükemmel kalır.

Şimdi önceki sözlere dönünüz, şimdi yeryüzünün Q.E.'si ve yıldızların Q.E.'si hakkında: açıkça görüyorsunuz ki Q.E. kışın, yeryüzü soğukla çevriliyken işler; ve yıldızların Q.E.'si ise yaz zamanında yeryüzünde (işler): o zaman yüce Beşinci Öz en düşüğü çeker ve bu şekilde her (şeyin) kendi türüne göre oluşumunu ve çoğalmasını tamamlarlar: Böylece Cennet'in ve yeryüzünün her iki Q.E.'sini de suya itebilecek ve onları içinde koruyabileceksiniz: ancak Q.E. yeryüzünde iken, onu Güneş'in zıt parıltısının çoklu renklerinde tanırsınız, tıpkı Güneş yağmurun içinden parlarken İris'te (gökkuşağında) gördüğünüz gibi: zira bir tarafta renkleri, diğer tarafta daireleri görürsünüz: ve bu hızın deneyimlenmesinin etkinliği damıtma sanatında yatar ve bu kitabın kendi yerinde fazlasıyla açıklanmış ve tarif edilmiştir. Çünkü iki Q.E.'si, yani yüce ve en düşük etkinliği olmayan hiçbir taş, hiçbir hayvan, hiçbir ot yoktur: Zira tüm Magisterium bunlarda yatar, ki bilge taşı bunlardan yapılır. Hermes, Zümrüt Tabletinde şöyle der: Taşımız mübarektir, ki iyidir ve bir ruha sahiptir, yeryüzünden yukarıya cennete yükselir ve cennetten aşağıya yeryüzüne iner, ve gücünü en yüksekte ve en alçakta kullanmıştır: Erdemi havadadır, Cıva'ya bağlıdır, ve böylece Babası Güneş'tir, fakat Annesi Ay'dır: rüzgar onu rahminde taşımıştır, ve yeryüzü onun dadısıdır, bu doğrudur, yalan olmaksızın doğru ve en kesindir, aşağıda olan, yani yukarıda olandır. Ve bu doğal bir karışımdır, yani Taş'tır, ve taş değildir, sabittir ve uçucudur, yani beden ve ruhtur, ki kireç ve candır, ve o karı kocadır, Kral ve Kraliçe'dir. Ve bu şeyler birçok başka söz ve mesel hakkında söylenmiştir.

C O M P O S İ S Y O N.

Albertus, Taş'ın birleşimi hakkında şöyle der: Böyle hızlı veya sıradan bir birleşim, kaba şeylerin hiçbir yoluyla yapılamaz; ancak önce suya çözülürler, sonra birbirine karıştırılırlar ve Ii 2 cum yerine

252 Gloria Mundi. sıcak olarak yerleştirildiklerinde, doğal ısı ile uygun zamanda birleşirler: Zira İksir ve iki çözelti birleştirilmelidir, yani İksir'in üç kısmı ve kırık bedenden bir kısım: O pıhtılaşır ve tekrar çözünür: Ve bunu o kadar sık tekrarlarsınız ki, hiçbir dönüşüm olmaksızın tek bir şey oluşur. Tüm bunlar, Cıvalı suyumuzun iyiliğiyle mükemmelleşir: çünkü onunla beden gerçekten çözülür. Su arındırıcıdır, birleştiricidir, çözücüdür, beyazlatıcı ve kızartıcıdır.

Aristoteles bunun hakkında şöyle der: Bu suyun Cıva ve büzüşmüş toprak haline geldiğini, ki Hermes'in tohumunu içine atmasını emrettiği, onlar kükürt ve Cıva'nın ilahi suyunu Güneş'ten veya Ay'dan çıkarmayı arzu ederler, Senior'un dediği gibi, Güneş'ten ve Ay'dan, ki o ateştir, ısıtır ve ateşiyle taşır, yani Cıva'dır, ve ıslatmayan bir su vardır: bu Cıva'yı, erdemini tanıdıkları için, hayatlarının sonuna kadar işlediler, sevdiler ve kullandılar.

Kısım 27 / 42

TRACTATVS TERTIVS DE turba Philosophorum.

I. Hepsini, kelime kelime, tüm noktaları ve maddeleri ayrıntılı olarak açıklayacağım, böylece bireysel Okuyucular Filozofların yazdığı her şeyi tam olarak anlayabilsinler ve böylece işe daha hızlı ve güvenli bir şekilde yaklaşabilsinler. Bu şeyler için, Rab'bi övün ve O'nun ilahi lütfunu benim için dileyin, böylece başladığım amacımı daha iyi tamamlayabileyim. Bu nedenle, Okuyucum, daha fazla oyalanmayınız, aksine bu sanatımızın gerçek anlayışına, tıpkı bu hazırlanmış Filozoflar gibi, ulaşınız: bu nedenle şimdi biliniz ki, Yüce Tanrı'nın Kendisi bu sanatı ilk olarak ilk babamız Adem'e Cennet'te vermiştir. Zira O, Adem'i yaratıp Cennet'e yerleştirdiği anda, bu sanatı ona şöyle diyerek vermiştir: Adem, bak, burada iki şey var, yukarıda olan, uçucu olan ve aşağıda olan, sabit olan: ve bu ikisinde her gizli sır yatmaktadır: Bunu iyi gözlemle ve içinde saklı olan bu erdemi ve etkinliği oğullarına, hatta torunlarına bile bildirme: Dahası, o iki şey,

Gloria Mundi. 253 dahası, gök altındaki tüm yaratıklarla birlikte orada hizmet edecek ve itaat edecekler, ve tüm dünyanın gücünü ve mükemmelliğini size tabi kılacağım. Bu nedenle, dünya ile karşılaştırıldığında, ona küçük bir Dünya denilmiştir.

ABEL'İN SÖZÜ.

II. Adem'in oğlu Habil, risalesinde şöyle yazmıştır: Tanrı babamız Adem'i yaratıp onu Cennet'e yerleştirdikten sonra, adı konulmamış tüm şeyleri, bitkileri, dağları, taşları, hayvanları babamız Adem'e tabi kıldı, böylece o her şeyin Efendisi olabilsin. Bundan dolayı, doğa, insanın tüm dağların dağı, tüm taşların taşı, tüm ağaçların ağacı, tüm köklerin kökü ve tüm toprakların toprağı olması ve aynı zamanda böyle adlandırılıp öyle kabul edilebilmesi fırsatını yakaladı. Zira Tanrı ona, her şeyin insanda korunduğunu bahşetmiştir.

III. Adem'in oğlu Şit, şöyle tarif eder: Biliniz, çocuklar, sanatta sirke ne kadar sık ve ne kadar çok kaynatılır ve küle indirgenirse, o kadar sık ve o kadar çok beyaz bir cisim çıkarır ve yapar. Eğer onu iyi kaynatır ve siyahlığından arındırırsanız, o zaman bir taşa dönüşür, ki bu taş, parçalanıncaya kadar beyaz taş olarak adlandırılır. Sonra onu iyi ayarlanmış ağız suyunda çözünüz ve biliniz ki her şey beyazlaşacak, ki bunu kızıllık takip eder, ve tüm sanat sadece en keskin sirke, Tanrı'nın gücü ve eserin mükemmelliği aracılığıyla tamamlanır.

IV. İsindrus, risalesinde şöyle tasvir eder: Hava çok geniştir, çünkü hava bir şeyi düzeltir, eğer kalınlaşırsa veya incelirse, sıcak veya nemli olursa. Zira havanın kalınlığı şundan kaynaklanır: Güneş batarken, dönerken veya doğarken, yani sıcak veya soğuk olduğunda, ve o kuruluk ve inceliktir, ve kışı ve yazı işaret eder.

onu akıl almaz incelikte bir toz haline gelinceye dek öğütünüz ve tekrar kabına koyunuz: Sonra onu kendi içinde nemlendiriniz, o kadar uzun süre bir arada kalana dek, iyi gözlemleyiniz: Eğer su ) ( şekline indirgenirse, o zaman özenle öğütünüz ve pişiriniz; eğer onu suya dönüştüremezseniz, o zaman suyu bulamazsınız. Bu nedenle bedenin ateşle hareket ettirilmesi ve suya indirgenmesi gerekmektedir. Bu nedenle, bunu duyan bazılarının sandığı gibi, yağmur su değildir, ya da başka bir su değildir: Ancak eğer kitaplarımız okuyarak yeniden incelenirse, o zaman bu, bedeni olmadan var olamayan, kendisiyle çözüldüğü kalıcı sudur; kalıcı su olmadan ise hiç var olamaz, ne de işleyebilir.

Kısım 28 / 42

ve ülkemizin paralarından bahsederler, ve birçok sözle adlandırdıkları paralarımızdan Güneş ya da altın yapmaktan söz ederler. Bu nedenle, ben bu şeylerin uçucu hale getirildiğini, çözüldüğünü, süblime edildiğini, büyütüldüğünü, öğütüldüğünü, sirkeye ve beyaz kükürde indirgendiğini, ateşli buharla güvenli ve yeterli bir şekilde pişirildiğini, pıhtılaştırıldığını, kırmızı kükürde dönüştürüldüğünü kabul ediyorum; ki bunların hepsi, görünüş itibarıyla, yanmaz ve yok edilemez beyaz kükürt olarak, tek bir şeyden ibarettir.

YORUM. BERNHARDUS.

LVII. GEBER, Ateşte, tüm metallerin kökü olan yegâne yapışkan doğal nemlilikten başka, kalıcı veya sabit bir şey bulamadık. Saygıdeğer taş için, sanatla iyi arıtılmış, nüfuz edici, renklendirici, ateşte sebat eden, ateşin keskinliğinde tutarlı kalan, âlemlerde kendilerini terk etmeyip cıvasal özlerinde kendilerini koruyan cıvasal maddelerden daha fazlası gerekmez. Bu, metallerin köklerinin temelinde onlarla birleşen, kusurlu biçimlerini kıran ve İksir'in veya Tıbbın erdemine göre onları başka bir biçime indirgeyen şeydir.

LVIII. AROS, Tıbbımız iki şeyden ve bir özdendir. Cıvasal olanın birliğine gelince: sabit ve sabit olmayan, ruhsal, bedensel, soğuk, nemli, sıcak, kuru; ve başka şeylerden yapılamaz.

LIX. ARNOLDUS, Tüm niyetiniz, cıvasal maddeyi haysiyetine göre pişirmeye ve yönlendirmeye odaklanacaktır; o, bedenleri yüceltecektir, vb.

LX. ALPHIDIUS, Doğayı dönüştürün, aradığınızı bulacaksınız, bu doğrudur: Zira Üstatlığımızda önce kabadan narin olana, yani bedenden ruha: sonra nemliden kuruya, yani sudan toprağa geçeriz: ve böylece gerçek doğayı bedenselden ruhsala, ruhsaldan bedensele dönüştürür ve mükemmelleştiririz, denildiği gibi, en alttaki en üsttekine, en üstteki de en alttakine dönüşsün diye, yani ruh beden olur, beden de ruh olur.

LXI. BERNHARDUS, Araçlar pıhtılaşmış Cıvadan başka bir şey değildir: ve ilk madde, çiftlenmiş Cıvadan başka bir şey değildir. Zira Tıbbımız iki şeyden yapılır: sabit ve daha az sabit, ruhsal ve bedensel, soğuk ve nemli, sıcak ve kuru. Aynı şekilde, Cıva üçlü bir kapta pişirilmelidir ki, etkin ateşin kuruluğu, maddeyi çevreleyen yağın buharlı nemliliğine dönüşsün ve ateş maddemizi sindirmesin, aksine kuruluğa dönüşen ısısı sindirsin, ve işte bu gerçek ateştir.

LXII. STEPHANUS, Metallere gelince: Metaller dünyevi bedenlerdir ve suda oluşurlar: su, taştan ve toprağın neminden buhar çıkarır, Güneş'in etkisiyle Tanrı altının büyümesine ve toplanmasına izin verir: böylece toprak ve su birleşerek metalik bir beden oluşturur, vb.

LXIII. GUIDO BONATUS, Q.E. hakkında kısaca şöyle yazar ki, dört elementin en safı, yani Q.E., ki bu kendi içinde tüm dört elementi barındırır, yani prima Materia (ilk Madde), ki Tanrı tüm şeyleri orada yarattı ve hâlâ yaratır, ve bu Kütle, fol. 34, her bir şeyin, ne olursa olsun, karışık doğasıdır, yine de doğa tüm şeylerde mevcuttur ve yukarıda bahsedilen Hyle olarak adlandırılır.

Kısım 29 / 42

LXIV. ALRIDOS, Yeryüzünde var olan her bir şeyin, erdemi, etkinliği ve mükemmel işleyişi kendi Q.E.'sinde gizlidir, ister sıcak, soğuk, nemli veya kuru bir Doğaya ve Mizaç'a sahip olsun: ve her bir şeyin Q.E.'sinde, var olan veya tasavvur edilebilecek tüm duyuların en mükemmeli ve en soylusu olan koku duyusu yeniden aranır: Bu nedenle, en yüksek mükemmellik gereklidir.

LXV. LONGINUS, işi bize şöyle anlatır: Şunu hedefleyin ki, kabınız sürekli kapalı olsun ve eşit bir ısıya sahip olsun. Ve dahası, bu su kuru küller içinde, kapalı bir kapta hazırlanır ve iki bir olana dek uzun süre pişirilir: Ve eğer bu şeylerden birinde maddeler karıştırılırsa, o zaman beden ruha indirgenmiş demektir: Sonra bu ateş güçlendirilmelidir, ta ki sabit olanı kendi ısısı ve doğasında sabit bir bedende tutana dek, ve bilin ki sonrasında binlerce bin kez boyayacaktır.

LXVI. HERMES, sırlarında şöyle der: Bilin ki taşımız, soylu olmayan sıradan halk arasında hoş karşılanmayacaktır, yine de biz Filozoflar onu severiz: Ve eğer Soylular, Güneş'in ve taşımızın bir zerresiyle ne kadar altın yapılabileceğini bilselerdi, taşı asla kendi topraklarından götürmeye izin vermezlerdi. Filozoflar bedenler çözüldüğünde sevinirler, Zira bu sıva iki su aracılığıyla hazırlanır: Hastalıklı bedenden tüm hastalıkları kovar, İster insan ister metalik olsun. Ve sanatımızla, doğanın bin yıl içinde bile mükemmelleştiremediği şeyi bir ayda başarırız: zira arıtmadan sonra parçaları birleştiririz, sonra onlar sonsuza dek birleşik kalır ve asla ayrılamazlar.

LXVII. NERO, Bilin ki Cıvamız kuru ve nemlidir, ve Güneş ile Ay ile birleşiktir: Ve bu şudur: Güneş ve Ay, doğada soğuk ve nemli Cıva, sıcak ve kuru kükürttür, ve her ikisi de, tek bir şeyde, doğada çoğalır.

ŞİMDİ YUKARIDA BAHSEDİLEN BAZI FELSEFİ SÖZLERİN, BU GÖRÜŞLERİN TÜM NOKTALARINA VE MADDELERİNE KELİME KELİMESİNE GERÇEK AÇIKLAMASI GELMEKTEDİR.

Böylece siz, nazik Okuyucu, Filozofların karanlık ve alegorik cümlelerinde neye ve neye atıfta bulunduklarını daha iyi anlayabilesiniz diye, yukarıda adı geçen tüm Filozoflar gerçek Filozoflardı ve bu sanatı biliyor ve uyguluyorlardı: her ne kadar Âdem zamanından beri çok daha fazlası var olmuş olsa da, hepsi benim elime geçmemiştir: Dahası, burada her birine değinmem mümkün değildir, ve sanatın hakikati ve temeli bu sözlerde öğretilip açıklanmış olması yeterlidir, ki bunların en azı bile yeterli olurdu. Ancak bu kadarını sırayla sunmam, sizin faydanız için yapılmıştır, böylece daha bilgili bir şekilde bilgilenebilesiniz, daha güvenli çalışabilesiniz ve para kaybına ve faydasız harcamalara karşı kendinizi dikkatlice koruyabilesiniz. Bu nedenle, Hristiyan hayırseverliğinden ötürü, bu gerçek Felsefeyi, kendi anlayışıma göre ve Tanrı'nın bana bahşettiği ölçüde beyan ettim ve açıkladım, ve bu sanatta benim gibi emek vermiş herhangi bir uzmandan rica ederim ki, yazarken belki kelimelerde hata etmişsem beni küçümsemesin, aksine hataları düzeltsin, ve bunu sadık bir kalpten yapsın, tıpkı benim tarafımdan yapıldığı gibi, ve kimse aceleyle aldatmasın veya yanıltmasın, böylece Tanrı'nın adı yüceltilsin ve komşunun faydası teşvik edilsin: Ancak siz benim anlamımı ve görüşümü değiştirmeyeceksiniz, zira ne yazdığımı biliyorum ve bunun ilahi hakikat olduğunu biliyorum.

Kısım 30 / 42

ÂDEM'İN SÖZÜNÜN AÇIKLAMASI.

Yüce Tanrı ilk ebeveynimiz Âdem'i yarattıktan ve onu Cennet'e yerleştirdikten sonra, orada ona iki şey gösterdi, yani toprak ve su. Toprak sabit ve değişmezdir, su ise geçici ve değişkendir. Bu ikisinde, Tanrı'nın yarattığı her türlü şey gizlidir, yani: suda hava ikamet eder, ve toprakta, Tanrı'nın yaratması ve düzenlemesiyle, toprakta ikamet edenler taşlar, ateştir: ve bu dört elementten gökte ve yerde tüm şeyler, Tanrı'nın yaratması ve düzenlemesiyle ortaya çıkar, yani: toprakta ateş, taşlar, cevherler, Tuz, Cıva ve her türlü metal ikamet eder: Suda ve havada her türlü canlı, görünür ve özsel şeyler vardır, yani: hayvanlar, kuşlar, balıklar, et, kan, kemikler, odun, ağaçlar, çiçekler, yapraklar ve bu türden diğer şeyler: ve Tanrı bu şeylerin her birine kendi erdemini, etkinliğini ve işleyişini atfetti, ve hepsi Âdem'e tabi olduğu için, onu bunların üzerine Efendi olarak atadı, böylece o tüm bu şeyleri bedeninin beslenmesi ve sağlığı için kullanabilsin. Bu şeylerde, insanın besin alımı yoluyla şeylerin gücünü kendi içine almasıyla, her birinin insan doğasıyla nasıl uyum sağladığı açıkça görülür, ki bunlar insanın doğasıyla birleşiktir ve bir tür uyum sağlama zorunluluğuna sahiptir: buradan iyi anlarsınız ki, tüm şeylerin bilgisi, hikmet, anlayış ve akla göre insanlarda gizli kalacaktır. Bunun nasıl olacağını anlamak için, Tekvin'in 1. bölümünde nasıl yazıldığını gözlemleyin.

Dünyanın ilk yılında, altıncı günde, yani 15 Mart'ta, Tanrı ilk insan Âdem'i, Şam yakınlarındaki bir tarlada, kırmızı topraktan, Tanrı'nın suretine göre zarif bir boyda yarattı: ve yaratıldığında, Rab'bin önünde çıplak durdu ve ellerini kaldırarak O'na şükretti, şöyle diyerek: Ey Rab, ellerin beni biçimlendirdi: bu yüzden bundan sonra beni hatırla, çünkü beni sen oluşturdun, ve beni etle giydirdin, ve kemiklerle güçlendirdin: Bana yaşam ve merhamet bahşet.

Bu şeyler böylece söylendikten sonra, Tanrı Âdem'i büyük bir hikmetle donattı, öyle ki, hiçbir öğretmene ihtiyaç duymadan, yalnızca orijinal adaletin etkinliği sayesinde, yedi özgür sanatı, tüm hayvanların, bitkilerin, taşların, metallerin ve minerallerin bilgisini mükemmel bir şekilde bildi ve anladı. Ve, ne

Üstelik, En Kutsal Üçleme ve Mesih'in bedenlenişi hakkında açık bir anlayışa sahipti. Ve Âdem, bir Melek aracılığıyla, ilahi emirle kendisine getirilen tüm diğer yaratıkların Efendisi, Kralı ve İmparatoruydu ki, yaratıcısının iradesine göre her birine adını versin. Böylece tüm yaratıklar Âdem'i Efendileri olarak tanıdı; ki böylece her şeyin özelliği ve erdemi insana açıklansın. Bu nedenle ilk babamız Âdem, her şeyin bilgisiyle birlikte hikmeti edindiğinden, doğayı, onun kökenini ve sonunu doğru bir şekilde gözlemledi ve özellikle Tanrı'nın sözünü düşündü (Rab ona şöyle dediğinde: "Alındığın yere geri döneceksin"). Dahası, her şeyin bölünmesini ve yıkımını, oluşumunu ve bozulmasını inceledi; ki gerçekten de kökenlerini ve sonlarını bunlardan alırlar: zira kökenlerini kuru ve ıslaktan alırlar ve yine kuru ve ıslak olana dönüşmek zorundadırlar. Ve Âdem, tüm bunları kendi içinde iyi biliyordu, özellikle de 'birincil madde' denilen şeyi. Çünkü her şeyin birincil maddesine nasıl yeniden dönüştüğünü bilen kişi artık sorgulamaya ihtiyaç duymaz; zira en başından beri her şeyin maddesi böyleydi; Tanrı göğü ve yeri, sanki kuru ve ıslaktan yaratmış gibi. Ve bu tür maddelerden, daha önce var olmayan tek bir şey yapılır; yani yeni bir toprak, ateş, su, hava, Güneş, Ay, Yıldızlar; hepsi aynı anda yeni.

Kısım 31 / 42

Ve tıpkı başlangıçtan itibaren her şeyin yeni yaratıldığı gibi, sanatımız da böyledir; ki o da her biçimde, tarzda ve türde kendini böyle düzenler, başka türlü değil. Bu nedenle, Yüce Tanrı'nın Âdem'i, iki, kuru ve ıslak olarak muhafaza edilen yasak şeyleri tüm oğullarından gizlememesi gerektiği konusunda yasaklamış olması hiç de şaşırtıcı değildir. Yine de Âdem bunu oğlu Seth'e açıkladı, ancak ilahi izinle. Fakat Habil, Tanrı'nın kendisine bahşettiği derin hikmet ve anlayıştan, doğa deneyimiyle sanatı öğrendi, onu bildi ve bir kayın levhaya yazdı. Benzer şekilde, aynı Habil yazıyı ilk icat eden ve geliştiren kişiydi. O ayrıca dünyanın gelecekte bir tufanla yok olacağını da biliyordu; ki bunların hepsini ahşap levhalara yazdı ve bir taş sütunun içine yerleştirdi, ki bu, tufandan uzun zaman sonra İsrailoğulları tarafından bulundu. Bu nedenle, o sanat dünyanın başlangıcından bugüne kadar gizli kalmıştır ve ayrıca, dünyanın sonuna kadar da gizli kalacaktır, ne de bu kadar yaygınlaşacaktır. Bu yüzden herkes bu sözü ve açıklamasını dikkatle gözlemlesin, fakat özellikle Tanrı'nın Âdem ile konuştuğu ilahi sözü özenle düşünsünler; ve o zaman o yüce sanatın tüm sırrı onlara açıklanacaktır. Zira sanatımızın tüm gizliliği bu şeylerde tezahür eder.

HABİL'İN SÖZÜNÜN AÇIKLAMASI.

Bu söz neredeyse kendini açıklar ve ayrıca Tanrı'nın sözlerinde ve Âdem'in sözünde yeterince beyan edilmiştir. Ancak, kendi muhakemem ve bilgime göre, buna şöyle karşılık veririm: insanın kendi içinde o şeylerin tüm güçlerini barındırdığını; tıpkı o sözün bu gerçeğe tanıklık ettiği gibi, insan küçük bir dünya olarak kabul edilirken ve aynı zamanda tamamen dünyayla karşılaştırılırken. Zira derinin altında gizli yatan kemikleri kayalık dağlarla karşılaştırılır: çünkü onlarla beden güçlenir, yeryüzünün taşlarla güçlenmesinden farksızdır; ve et toprak olarak kabul edilir, büyük damarlar büyük akan sular olarak, fakat küçük damarlar ise büyük olanlara dökülen minik nehirler olarak. Mesane, hem büyük hem de minik nehirlerin eşit derecede toplandığı denizdir: Saçlar, büyüyen bitkilerle: El ve ayaklardaki tırnaklar ve insanın hem içinde hem de dışında bulunan her şey, kendi türlerine göre, dünyayla karşılaştırılır. İnsanın iç kısımları da, örneğin: Kalp, akciğer, karaciğer ve bu türden diğer şeyler, dağların metallerine benzer: Fakat bu saçlar, kökleri havadadır ve başları topraktadır, sanki etteymiş gibi, ki orada güçlerini ve büyümelerini elde ederler: tıpkı Filozofların da söylediği gibi, minerallerinin kökünün havada, başının ise toprakta olduğunu. Gerçekten de, damıtma yoluyla yükselen şey uçucudur: onda, ayakları havadadır ve altta, dipte sabit kalan şeyin başı ise topraktadır: Çünkü ayaklar başı taşır ve baş ayakları yönetir. Bu yüzden biri diğeri olmadan var olamaz, eğer işleyişinin kendine özgü bir yolu olacaksa. Bu nedenle, insan bir tür ters ağaca benzetilir: çünkü kökleri, yani saçları, havadadır; oysa diğer ağaçların saçları, yani kökleri, topraktadır.

Kısım 32 / 42

Benzer şekilde, o da taşımızla karşılaştırılır: bu nedenle Filozoflar, onun başının toprakta ve kökünün havada olduğunu rahatlıkla doğrulayabilirler. Benzer şekilde, Euripus'tan da benzer bir örnek arayabilirsiniz: çünkü tıslayarak akan su, minerallerinin köküdür ve suyun sıvısı baştır, ve o da topraktadır. Bu benzerliğin iki yönlü bir anlamı vardır: birincisi, taşımızın maddesinin nerede bulunduğudur; ikincisi, taşın ayrışmasını ve tekrarlanan birleşimini anlamaya uzanır. Zira eğer taşımız imbikte yukarı doğru yükselmişse, o zaman kökü havadadır; ki bu, eğer erdemine ve köküne dönmek isterse, tekrar toprağına indirgenmelidir, ve o zaman başı toprakta ve mükemmel güce sahip olur. Ve bu şekilde, bu sözler açısından, küçük bir dünya olarak addedilebilir ve haklı olarak böyle kabul edilebilir: Zira 'dağların dağı' olarak adlandırılması, ki cevherimizi ondan alırız, şöyle anlaşılmalıdır: çünkü emeğimiz küçük bir dünya olarak kabul edilir, yozlaşmadığı sürece ve dünya gibi yaratılmıştır. Zira o, prima materia'dır, ya da her şeyin kökenidir; ki tüm yeni şeyler ondan ayrı ayrı hazırlanır. Zira bilin ki prima materia, yeryüzünün her yerine gömülü bir şey çürüdüğünde oluşacaktır, tıpkı insanda yiyeceğin pişirilmesi gibi; ve çürümede kaba olan inceden ayrılır, tıpkı kötü kokunun saf olandan ayrılması gibi; ve saf olan, çürüme ile ayrılmış olan prima materia'dır. Eğer bu şeyleri anlarsanız, o zaman gerçek sanata sahip olursunuz. Ancak, bu şeyleri sürekli yanınızda bulundurun ve domuzların önüne inciler atmayın: zira o sanat, cahiller tarafından bir alay konusu olarak görülür, fakat uzmanları onu haklı olarak yüceltir ve saygı gösterir.

ÂDEM'İN OĞLU SETH'İN SÖZLERİNİN AÇIKLAMASI.

Filozof Seth şöyle der: "Ne kadar sirke pişirilip küle dönüşürse:" Bununla, o kadar damıtılmış suyu anlar ki biz ona 'sperm' deriz; eğer o, uzun süreli pişirme yoluyla bir bedene dönüşürse, kül dediği şeye dönüşür, bedenden o kadar çok karalık çıkarır ki, siz onu beyaz olana dek yıkarsınız: gerçekten de, bir kez ayrıştırılan su, sürekli pişirme yoluyla kendisini bir bedene dönüştürür ve bu işte her tür yükseltilir, ki bunlar yeryüzünden kötü kokuyu ve karalığı uzaklaştırır. Ancak biliniz ki, eğer yeryüzü olmasaydı, ruh hiçbir şekilde pıhtılaşamazdı, zira kendisini içinde tutabileceği başka bir kabı yoktur, tıpkı kendi ruhundan başka hiçbir şeyde pıhtılaşamayacağı ve bağlanamayacağı gibi. Bu nedenle ruh, Filozof Seth'in dediği gibi, kendi bedenini arıtır ve bedeni beyaz kılar. Dahası, aynı Filozof gerçekten de der ki: Eğer onu iyi pişirir ve karalığından arındırırsanız, o zaman taşın beyaz sikkesi denilen bir taşa dönüşür. Bununla Filozof şunu ima etmek ister: O iyi, uygun, yavaş ve çok sıcak olmayacak şekilde pişirilmeli, ve sonra, zamanla, ateşte sabit kalan bir bedene dönüşür ve taş olarak adlandırılır: Zira, denildiği gibi, sabit ve gerçekten de çok beyaz bir renk alır ve sikke olarak adlandırılır: Bunun nedeni şudur: Kendisi için bira ve ekmek elde edebileceği bir sikkesi olan kişi, o fiyat karşılığında sağlık, bilgelik, uzun ömür, Güneş, Ay, mücevherler, inciler gibi arzu ettiği her şeyi elde eder. Bu nedenle ona haksız yere sikke denilmez, ve diğer sikkelerle, hatta tüm dünyanın zenginlikleriyle elde edilemeyen her şey, diyorum ki, bunların hepsi bu sikke ile edinilir. Aynı zamanda sikke olarak adlandırılır çünkü Filozofların kendileri tarafından basılmıştır: zira onlar kendi işaretlerini veya imgelerini üzerine işlemişlerdir, tıpkı Kralların ve Prenslerin sikkelerini damgalattığı gibi. Bu nedenle aynı zamanda FİLOZOFLARIN SİKKESİ olarak da adlandırılır, zira o onların kendi parasıdır ve onlar tarafından basılmış kendi sikkeleridir.

Kısım 33 / 42

Dahası, Filozof şöyle dediğinde: "Taşı parçalanana dek pişirin ve onu iyi ayarlanmış Ay suyunda çözün." Bununla şunu ima eder: Taş kendi içinde suya dönüşene, yani çözünene dek uzun süre pişirilmelidir. Bu kendiliğinden olur: zira beden, suya dönüştüğü anda Ay olarak adlandırılır, ve ayrıştırılmış ruh,

Gloria Mundi. 273

damıtılmış su gibi, Güneş olarak adlandırılır: zira hava elementi gerçekten orada gizlidir, ancak beden kendi suyunda, sanki kendini çözecekmiş gibi, kısıtlanmalıdır. Ve bu, iyi ayarlanacak olan Ay suyunda vb. bulunur, yani içinde bir miktar doğal ısı işler ve suya dönüşür: ve sonra bedeni çözmüş olursunuz, ve iki suya sahip olursunuz, yani damıtılmış ruh ve çözünmüş beden. Bu iki su, nazik ve yavaş pişirme ile birleşir ve bütünleşir: damıtılmış ruh pıhtılaşmada beden olurken, çözeltide ruh olur, sabit olan uçucu hale gelir, ve uçucu olan sabit hale gelir, çözeltide ve pıhtılaşmada, ve kırmızının takip ettiği en beyaz renge dönüşür. Bununla Filozof şunu belirtmek ister: Beyaz ve kırmızı tek bir suda birlikte işlenir: ve eğer beyaz hazırlanırsa, o zaman kırmızıya dönüşür: zira kırmızı beyazın altında gizlidir, ve kırmızı beyazı takip eder, tıpkı beyazın karayı takip etmesinden farklı olmadığı gibi, tüm sanat da bunda yatar. Son olarak, Filozof şu sözlerle bitirir ve der ki: Bu sanat ancak en yüce sirke ile, ilahi güç ve eserin mükemmelliğiyle yapılır: bu, sanatın yalnızca tek bir şeyden, yani Felsefe çiği aracılığıyla toplanan ve hazırlanan en keskin sirke ile karşılaştırılan bir şeyden işlendiğini ima eder; bu sirke, ilahi lütuf ve eserin mükemmelliği sayesinde kurulur, zira hazırlık yoluyla sirkeden cennetin ve yeryüzünün en yüce iyiliğine dönüşür, ki bu iyilik de tüm yeryüzü küresi, ve tüm Kralları ve Prensleri tarafından asla geri ödenemez.

İSİNDER'İN SÖZÜNÜN AÇIKLAMASI.

Ey ölümsüz Tanrı, Filozoflar bu şeyi ne de harika bir şekilde gizlemişlerdir: öyle ki, yazmaktan tamamen vazgeçmiş olsalardı çok daha iyi olurdu. Zira bu, pek çoğunu aşırı yoksulluğa düşürmüş, ve azımsanmayacak sayıda kişiyi hala her gün en büyük yoksulluğa sürüklemektedir, özellikle de tedbirsizce ve hiçbir anlayış olmaksızın, ne başlangıcını, ne ortasını, ne de sonunu, hatta bu şeylerin ne sonraki, ne de önceki kısmını bile bilmeden çalışan herkesi.

274 Gloria Mundi.

Ancak Filozoflar gerçekten ve haklı olarak yazarlar. Peki, bu şeylerin temelinden bihaber olan kim bunu anlayabilir veya kavrayabilir? Hiçbir ölümlü, gerçekten de, Doktorların Doktoru ve Dünyanın Işığı olsanız bile, yine de burada tamamen kör kalırdınız. Bu nedenle, sanki yazmamış gibi yazdılar. Zira hem torunlarına bu denli büyük bir iyilik dilemişler, hem de aynı zamanda onları kıskanmışlardır: tıpkı onların gizli sözlerinde, özellikle de Isindrus'unkilerde görebileceğiniz gibi, o şöyle derken: "Gerçekten de hava büyüktür, çünkü hava, ince veya kalın, sıcak veya soğuk olursa maddeyi düzeltir." Bununla Filozof şunu ima eder: Su ile birlikte yükselirken, hava sıcaktır, zira ateş ve hava, Taşımızı içinde gizli bir ateş olarak taşır, ve yeryüzünden yükselen su, yükselişinde hava ve ince hale gelmiş, ve inişinde suya iner, ve ateş orada ikamet eder, ve eğer cama konulursa, yeryüzü düzeltilir, zira ateşi kendisiyle birlikte yeryüzüne götürür: zira ateş gerçekten ruhtur, ve Ay ruhtur. Bu nedenle hava engindir, zira suyu ve ateşi kendisiyle birlikte taşır, ve her şeye katkıda bulunur, ve sonra kendi içinde soğur: zira şeyler suyu havadan almıştır. O hava, ateşle birlikte bir bedene dönüştüğünde kalınlaşır, ve böylece hava maddeyi kalınlığında düzeltir: zira Taşımızı hem dışarı atar hem de içeri getirir, ve onu hem yükselişinde hem de inişinde düzeltir. Aynı şekilde, hava bu dünyanın tüm büyüyen şeylerini veya bitkilerini düzeltir, oradan yiyeceğini sunar, zira onlara su ve ateş sağlar, ki bunlar sayesinde beslenirler, tıpkı sizin de bir görgü tanığı olduğunuz gibi, bulutları taşıdığını, ve onları çiy ve yağmura dönüştürdüğünü, ki bu çiy veya yağmurda yeryüzünden aldığı ateş ve Güneş'in ihtişamı gizlidir, yükselişinde, ve yiyecek yerine her şeye katkıda bulunur. Ve Güneş'in ve Ay'ın ihtişamları ölçülemeyecek kadar ince, çevik ve anlaşılmaz hale gelse de: yine de, bizim Güneş ve Ay ihtişamlarımız, bitkisel şeylerin büyümelerinde kendilerine aldıklarından çok daha hızlı ve incedir: zira Yeryüzü Güneş'in ve Ay'ın ihtişamlarını sindirir, ve bitkisel şeyleri en ince şekilde besler: ve Güneş'in ve Ay'ın ihtişamları hala yaşayan her şeyi

Kısım 34 / 42

Gloria Mundi. 275

besler, yaratıkları besler: pişirme yoluyla ihtişamlarını tasavvur ederler, ki ondan yaşamlarını elde ederler. Bu nedenle hava son derece büyüktür, zira Yüce Tanrı'nın lütfuyla büyük işler başarır.

Dahası, Filozof şöyle dediğinde: Eğer hava kalınsa, sanki Güneş sapmış veya değişmiş gibi, ve kendini yüceltirken bir kalınlık varsa: Bununla şunu kasteder: Eğer Güneş veya ateş için alınan damıtılmış su, bir cama konulan bir bedene dönüştürülür ve tek bir bedene dönüşürse: o zaman Güneş düşer ve kendini yeryüzüne indirir: Bu eylemle hava kalınlaşır, zira yeryüzü ile birleşmiştir; ve eğer Güneş tekrar yüceltilirse, o zaman hava incelir, yani, su bir imbik aracılığıyla yeryüzünden çekilirken, aynı zamanda ateş yukarı doğru eğilim gösterir, yani Güneş yüceltilir, ve o zaman hava incedir.

Ve dahası, şöyle dediğinde: O da sıcak ve soğuktur, ve kalınlık, ve incelik, veya yumuşaklık, bu şeyin kendisiyle Filozof şunu ima eder: Güneş sıcaktır, Ay soğuktur: Zira yeryüzü, çözündüğünde Ay olarak kabul edilir, ve içinde ateş olan su Güneş içindir: ve bu ikisi birleşmeli ve bütünleşmeli, öyle ki artık ayrılamasınlar. Ve eğer bu şekilde birleşirlerse, o zaman hemen, enjekte edildikleri tüm metallerdeki elementler de mükemmel saflık ve sağlığa kavuşur, hem metalik hem de bedensel cisimler.

Filozof nihayetinde sonuca varıp kalınlık ve inceliğin yazı ve kışı ifade ettiğini söylediğinde, bununla sanatımızın kalınlık ve incelikten ibaret olduğunu belirtir. Bu ikisi, ne çok sıcak ne de çok soğuk olacak şekilde, tabiatın yanmaması için, yani kış ve yaz gibi, ılıman bir ısıyla birleştirilmelidir; ve bu ikisi uyum sağladığında, bundan doğal bir banyo misali ılıman bir ısı doğar: ve bu tür ılıman ısılar Güneş'i ve Ay'ı bahşeder: Bu nedenle, Isindrus'umuz bu meseli ileri sürmüştür ki, eğer siz zihnimi basiretli bir şekilde gözlemlediyseniz, ilahi lütuf sayesinde tarafımdan doğru bir şekilde açıklanmıştır.

ANAKSAGORAS'IN SÖZÜNÜN AÇIKLAMASI.

Tanrı, her şeyin başlangıcından beri vardır. Bu doğrudur, zira Tanrı ateş gibi ışıktır: Bu nedenle Tanrı, Özü itibarıyla ateşle kıyaslanır: Çünkü ateş, tüm bitkisel ve görünür şeylerin ilkesidir. Sanatımızda da durum aynıdır: Zira ateş ilkedir: ısı, tabiatı işlemeye başlamaya iter ve bu işlemde Beden, Ruh ve Can kendini gösterir, yani toprak ve su gibi: zira toprak bedendir, yağ candır, su ruhtur ve bu, ilahi nezaket ve iyilik sayesinde gerçekleşir ki, bunlar olmadan Tabiat kesinlikle hiçbir şey başaramaz, tıpkı Filozof'un kendisinin dediği gibi: Tanrı'nın nezaketi her şeyi yönetir: ve yeryüzünün kalınlığının altında, yaratılıştan sonra, nezaket ve bütünlük kendini gösterir, yeryüzünün kalınlığının altında: Burada Filozof şunu ima eder: Eğer toprak sudan ayrılırsa (başlangıçta, ki buna yaratılış denir), ve kendi içinde yağa ve suya çözülürse, o zaman yağ bütünlüktür ve su nezakettir: zira su, yağa ve bedene can bahşeder ve gökten, yani sudan kendisine verilenden başka hiçbir şey üstlenmez, ve su yağın altında, yağ da toprağın altında tezahür eder. Zira ince ateş, ince sularla birlikte yeryüzünden yukarı yükselir ve yeryüzünde gizlenir, ancak yağ, emekle yeryüzünden yükseltilmez, sadece ateş, su ve hava, yağ ve toprakla birlikte kendi ruhları aracılığıyla saflaştırılır: Bu nedenle bedendeki yağ bütünlüktür, Ruh nezakettir ve beden sıkıştırılmıştır. Ve ruh ilk işlemde bedenden inse de (zira yağ saf hale gelip her zaman bedenle kalsa da, bedene yaşamı geri verir), yine de ruh olmadan kendine yardım edemez, fakat beden, denildiği gibi, zorlama ve sıkıntı çeker: zira zorla çözülür ve saflaştırılır. Ve Filozof, yeryüzünün kalınlığının altında derken, nezaket bedende algılanmasa da, şunu ima eder: Yeryüzünün kalınlığı, sanki su ve yağa dönüşmüş gibi ince bir maddeye dönüşür; ve sonra nezaket bedende algılanır. Zira beden o kadar nazik veya yumuşaktır ki, daha önce tamamen kuru olmasına rağmen su veya yağa bile dönüşür. Bu nedenle yeryüzünde yağ algılanır, görülür ki bu zenginliktir, canlıdır, fakat suyun yaşamı, yani ateş, hava ve su, üç element olarak birleşmiştir. Bu nedenle, şimdi, bedene içirilmek üzere sunulan sudan başka bir şey ayrılmadığında, o zaman yaşamına geri döndürülür. Ve bu üç element yeryüzünden yükselmiş olsa da, gördüğünüz gibi, çözülme yoluyla yağa ve suya dönüşürken, güç bedende kalır; Fakat yağ ruh olmadan işleyemez, ne de ruhun kendisi, yağ ve beden olmadan meyve verebilir: bu nedenle, bu şeyler birleştirilmelidir, ve sonra beden beyaz ve kırmızıya dönüştüğünde, tüm nezaket ve bütünlük bedende görülür.

Kısım 35 / 42

PİSAGORAS'IN GÖRÜŞÜNÜN BEYANI.

Filozof sorar: Dokunulan, fakat görülmeyen nedir? Bununla Filozof şunu belirtmek ister: Sanatımızın bir şeyi vardır ki, sanatımız tarafından hazırlanır; ve dokunulan, fakat görülmeyen bir şey vardır. Bu şöyle anlaşılmalıdır: hissedilir, fakat görülmez, ne de işleyişi bilinir: Fakat onu bilen, ama işleyişinden habersiz olan kişi, sanata asla ulaşamaz. Zira tüm dünyada, sanatın tamamlandığı ve işlendiği tek bir şeyden başka yoktur. Ve bu şey, belirli bir karanlık yerden gelir ki, orada asla görülmez, ne de işleyişleri ve erdemleri, bu sanatın bilgelerinden başkası tarafından tanınır. Benzer şekilde, maddenin kendisinde de büyük bir sır gizlidir, yani hava ve ateş, yani Güneş, Ay ve Yıldızlar: bu onun içinde gizlidir; ve yine de görünmezdir, tıpkı Filozof'un dediği gibi: "Görülmeyen, ne de bilinen, sadece göktür." Fakat dokunulan, ve görülmeyen, topraktır. Bununla Filozof şunu ima eder: Toprak, maddenin dibinde bulunan kalınlık veya bedendir, ve maddenin içinde kendini biriktirmiş olan, hissedilebilen ve bilinebilen şeydir. Ve Filozof ayrıca şöyle derken: "Gök ile yer arasında olan, bilinmeyen şey, budur, dünyada." Bununla Filozof şunu belirtir: Taşımızın maddesi dünyada, dünyada bulunur, sanki küçük bir dünyadaymış gibi, ve vahşi, kayalık dağlarda veya yeryüzünde değil, gök ile yer arasında, havada, sanki daha küçük bir dünyadaymış gibi. Ve ayrıca şöyle derken: Onda duyular ve bütünlük vardır, yani: Koku, Tat, İşitme, Dokunma. Bununla Filozof şunu ima etmek ister: İnsanlarda bütünlük, sanki bütün bir ruh ve duyular vardır: Zira insan bu üç şeyi bilebilir, dokunabilir, hissedebilir ve anlayabilir. Tam da bu şeyle, taşımızın nerede bulunacağına dair bize bir işaret de verir, yani: görme, işitme, koku alma, tat alma ve dokunma yoluyla. Görme yoluyla, taşın maddesi kalın, ince ve berrak olduğunda, ve olağan şekilde hareket edebildiğinde, ve böylece ne zaman siyah, beyaz ve kırmızı olacağını vb. bilebilirsiniz. Koku alma yoluyla, kötü bir koku iyi bir kokudan önce tanınır, tıpkı pis kokusundan ayrılıp en berrak ve en saf şekle dönüştüğünde olduğu gibi. Tat alma yoluyla, sertliğinden ve acılığından asil ve tatlı bir tada geçtiğinde. Dokunma yoluyla, Taşın sert, yumuşak, olgun, veya kaba, veya ince olup olmayacağı: ki bu sanatta yapılması gereken şeydir, ve duyular ve akıl uygulanmalıdır, böylece bir şey diğerinden önce bilinebilsin, yani toprak ve su, siyah, beyaz ve kırmızı, damıtma, çürütme, çözme, pıhtılaştırma, emdirme, mayalandırma ve renklendirme yoluyla.

Ve bu nedenle, duyular aracılığıyla, biri her zaman diğerinden önce bilinir. Zira duyumuz duyulardan köken alır ve her eser kırk altı gün içinde mükemmelleşir.

ARİSTEUS'UN SÖZÜNÜN AÇIKLAMASI.

Bedeni alınız: ki size gösterdiğimdir, ve onu ince yapraklara indirgeyiniz: Maddemizin dibine yapışmış ve kurumuş olan, şimdi kendini gösteren, fakat daha önce henüz görülmemiş, ne de bilinmeyen esas toprağı ima eder: Fakat şimdi o su ve topraktır. Bu, göstermek içindir. Zira toprak tezahür etmiş ve iki kısma, yani toprak ve suya bölünmüştür. Bu toprak alınsın, cam içine kapatılsın ve ılık bir banyoya yerleştirilsin ki, o ısıda veya pişirmede, kendi kendine, kendi içine, suya çözülsün: Bu, Filozof tarafından, ince yapraklara indirgemek olarak adlandırılır.

Kısım 36 / 42

olarak adlandırılır. Zira bu şekilde oluşturulan bedene Filozoflar, sanki Filozof'un bahsettiği yaprakların Taşı imiş gibi, Filozof Taşı derler. Deniz suyumuzdan ekleyiniz, ve sonra, Bu hayat suyudur. Bununla Filozof şunu kasteder: Eğer toprak suya çözünürse, o zaman deniz suyumuz ona içmesi için sunulmalıdır ki onunla karışabilsin; zira su daha önce ondan damıtılmıştı: bu hayat suyudur, çünkü bedenin ruhu ve tin'i onda gizlidir, deniz suyumuz olarak adlandırılır ve adını doğadan almıştır, zira Filozofların görünmez gizli denizinden, sanki küçük dünyanın denizinden çekilmiştir. Zira buradaki çalışmamız küçük bir dünya olarak adlandırılır, ve dolayısıyla o deniz suyumuzdur. Ve eğer bu su bedene eklenir, onunla pişirilir, arıtılır, öğütülür, emdirilir, vb. ise, o zaman beden uzun pişirme yoluyla arıtılır ve en kara, en kötü kokulu renkten en beyaz ve en hayırlı renge dönüşür; ancak o bedene eklenen suyun tamamı bir mayaya dönüşerek pıhtılaşır, bedenle birleşir ve sürekli Filozof Taşı olarak anılır: şimdi onu Tanrı'nın şerefi ve komşunuzun faydası için kullanınız.

PARMENİDES'İN SÖZÜNÜN AÇIKLAMASI.

Biliniz ki nefret dolu ve kötü niyetli Filozoflar birçok sudan, aynı şekilde birçok metalden, taştan vb. bahsetmişlerdir. Ve bunun sebebi sizi aldatmaya çalışmalarıdır. Bununla Filozof şunu kasteder ki, tüm bu şeylerin bütün insanlara ifşa olmaması için bunları bizden bu sebeple gizlemişlerdir. Zira bu şekilde ve bu harfe göre çalışmak isteyenler (her ne kadar Filozoflar doğru ve hakiki yazmış olsalar da), kendilerini aldatacaklardır, çünkü çalışmak isterler, ancak sanatın temelinden veya bilgisinden yoksundurlar: ve bu Filozofların hatası değil, işçilerin kendi cehaletidir.

Zira Filozoflar taşlardan yazmışlardır, ve Taşlar vardır, ve gerçekten de dağlarımızdan çıkarılmıştır. Metallerden yazarlar, o halde metaller sudur, ancak cevherimizden sıvılaştırılmıştır. Sulardan yazarlar, o halde onlar sudur, ancak pınarımızdan ve denizimizden çekilmiştir. Kükürtten yazarlar, o halde

o halde o beyaz veya kırmızı kükürttür, ancak cevherimizden ayrılmıştır. Tuzdan yazarlar, o halde o da Tuzdur, ancak tuzlamızdan alınmıştır. Zira o bizim Güneşimizdir, bakır pasımızdır, halonitrumumuzdur, Alkalimizdir, Zırnığımızdır, Arseniğimizdir, zehrimizdir, ilacımızdır ve benzeri şeylerdir. Tüm dünyanın her şeyini adlandırsalar bile, yine de o bizim şeyimizdir, ve ona ne kadar çok isim verirlerse versinler, yine de o en azından tek bir şeydir. Bu nedenle, Filozoflar doğru yazarlar, ancak arayan ve yine de bulamayanlar onu anlayamazlar: onlar o şeyin işleyişini de göz ardı ederler: bu sebeple Filozoflar derler ki: Güneş'i, Ay'ı, Venüs'ü, malzememiz için bırakınız: Böylece Filozof der ki: Tüm metallerde ve dünyevi şeylerde, o sadece malzememizde değildir: Ve Filozof sözünü bitirip der ki: Tüm emek doğadan gelir, ve yine de doğa yaratılmıştır. Bunu iyi anlayan mübarek bir zanaatkardır, ve Tanrı'ya gereken şükranı sunsun.

Kısım 37 / 42

LUKA'NIN SÖZÜNÜN AÇIKLAMASI.

Ay'dan yaşayan su alınız: bununla Filozof yaşayan suyu kasteder. Bu iki kısma ayrılır. Zira ilk olarak, damıtılmış su Ay olarak kabul edilir: çünkü Güneş, ateş olarak, onda gizlidir ve her şeyin babasıdır: Bu nedenle bir erkekle karşılaştırılır, ve bu, Güneş'in suda olmasındandır: Böylece yaşayan su olarak adlandırılır: Zira ölü bedenin yaşamı suda gizlidir. İkinci olarak, Filozof o suyu 'Ay'ın suyu' olarak adlandırır. Bu nedenle 'Ay' terimini gözlemleyiniz, zira Güneş babadır, ve Ay annedir. Bu nedenle her ikisinden de onu erkek ve kadın olarak anlayabileceksiniz: Zira beden Ay için alınır, ve o bu sanatta annedir, ve erkeği düşündüğümüz damıtılmış su, yerden yukarı doğru yükselir, bu nedenle o da Ay için adlandırılır, zira o Ay'ın suyudur, Ay için tutulan bedenin suyu gibi: Gerçekten de bedenden çıkmıştır, ve dolayısıyla sanatı mükemmelleştirmek istiyorsak, yine ona girmelidir. Bu nedenle bunu erkek hakkında, veya Ay hakkında iyi belirtmelisiniz: Zira Güneş erkektir, ve Ay eştir: Toprak Ay'dır, ve su Güneş'tir, bu durum şundan yeterince açıktır

bu kitapta size bildirilmiştir, zira o her yerde mübarektir.

Ve dahası, Filozof der ki: Onu, adetimiz veya alışkanlığımız üzere pıhtılaştırınız, sanki adetimiz hakkında söylediklerimi fark etmiyormuşsunuz gibi: Ruhunu bedene içmesi için sunmamız gerektiğini ima ederek, ve bunu eşsiz bir şekilde veya yavaş yavaş, öyle ki ruhu su gibi o kadar uzun süre içsin ki, yaşamını geri kazansın, sağlık ve güç edinsin, ve bunu ılımlı ısı aracılığıyla, tıpkı yiyeceğin midede sindirildiği gibi, ve doğal halinde büyüyen meyve gibi. Zira adetimiz, ılımlı ısıda yemek, içmek ve yaşamaktır: ve işte bu yolla bedenimiz korunur, ve koku ile dışkılar zamanla insanı terk eder.

Aynı adet ve sindirime göre, karalık ve koku da işte bedenden ayrılır. Filozof ayrıca, 'Adetimiz üzere dediğimde fark etmiyor musunuz?' derken şunu da ima eder: sanki şunu kastediyormuş gibi: İnsan insan gibi konuşur: ve böylece insanı parabolik olarak tanıtır, ki çalışmalarımız insan doğasıyla uyumlu olsun ve insanların adetine göre işlensin. Zira farklı bir şekilde karşılaştırılmaz, tıpkı Filozof'un kendisinin dediği gibi; Her şey önceden zaten pıhtılaşmıştır: bununla taşımızın maddesinin, veya sanatımızın yapıldığı şeyin, doğanın işleyişiyle zaten pıhtılaştığını, ve Tanrı'nın yaratılışı ve düzenlemesiyle dört element tarafından birleştirileceğini ima eder. Zira o zaten sahip olması gereken şeye sahiptir, ona hiçbir şey verilmemeli, ondan hiçbir şey alınmamalıdır: Ancak kendi doğasında ayrılır, ve yine birleşir, tıpkı bu hazırlıkta size öğretildiği gibi. Ve Filozof dahası der ki: Size Ay'dan inen hayat suyunu alıp, beyazlaşıncaya kadar toprağımıza uygulamanızı emrediyorum. İşte bu yolla Filozof şunu anlar: Eğer su ve toprak birbirinden ayrılırsa, o zaman kuru beden toprağımızdır, ve soyutlanmış su Ay'ın suyudur, ve daha önce söylendiği gibi hayat suyu olarak adlandırılır. Bu, dökme, kurutma, öğütme, pıhtılaştırma vb. yollarla o kadar sık ve çok yapılmalıdır ki, beden pişirme sırasında beyazlaşsın, o zaman o bizim Filozof'un dediği gibi sabit olan yapıştırıcımızdır, ve o zaman o bizim Magnezyamızdır, ve doğaların doğasına sevinir. Böylece onun ruhundan ve bedeninden tek bir şey yapılır, zira onlar birdir, ve tek bir şeyden ayrılmış, ve yine tek bir şeye indirgenmiştir, bu nedenle bir doğa diğerinden dolayı sevinir.

Kısım 38 / 42

ETHELİUS'UN SÖZÜNÜN AÇIKLAMASI.

O der ki: Taşımızı o kadar uzun süre pişiriniz ki, parlayan bir mermer gibi ışıldasın, o zaman o büyük ve gizemli taş olur: Zira kükürt kükürte eklenir, kendi özelliğini içinde koruyarak, burada şunu ima eder: Eğer taşımız şimdi ayrılmışsa, yaş olandan kuru olan gibi, o zaman kuru olan taşımızın temeli olarak alınır, ve o bir kuzgun gibi karadır: Kendi suyundan ayrılmış olan suyuyla o kadar uzun süre pişirilmelidir ki, karalığı geçsin ve parlak ışıldayan bir mermer gibi beyazlaşsın: Ve o zaman o, Tanrı'nın lütfuyla, pişirme sırasında sabit Cıva'ya dönüşmüş olan gizemli taştır. Dahası, o gizemli taş, aşağıdaki iki sebepten dolayıdır. Birincisi: çünkü o, kimsenin şüphelenmediği belli bir gizemli yerde bulunur, öyle ki böylesine değersiz bir şeyde o kadar büyük bir erdem, gizem ve en yüce hazine saklı olacaktır ki, hiç kimse onu kendi aklıyla, bir öğretmen olmadan, ve bir ustanın talimatı olmadan, veya Tanrı'nın eşsiz bir lütfu olmadan bulamaz. Bu nedenle, Filozof haklı olarak şunu doğrulayabilir: O GİZEMLİ TAŞTIR. Ve dahası derken: Kükürt kükürte birleşir, kendi özelliğini içinde koruyarak, orada Filozof şunu anlar:

Madde, tabiri caizse, ruh ayrı ve beden de ayrı olmak üzere ayrıldığında, yine de ayrılmış demektir. Ve orada iki madde mevcut olsa da, yine de en az bir madde mevcuttur ve yine biri bir bedene dönüşür. Gerçekten de, beden olarak en alttaki kükürttür ve ruh olarak en üstteki de kükürttür. Ve ruh bedene yaklaştığında, bir kükürt diğerine gelir, yani kükürt kükürte katılır ve bu onun özelliğidir: Şöyle ki, ruh bedene aittir ve beden ruha aittir, zira biri diğeri olmadan var olamaz. Bu nedenle bu iki kükürt doğada gizlidir, hem beyaz hem de kırmızı, ve beyaz kükürt bedende Gloria Mundi. 283 siyah şeyin içindedir, fakat kırmızı beyazın altında gizlidir. Ve eğer ruh bedene sırasıyla, yavaş yavaş, tamamen bedenin içine pıhtılaşana dek eklenirse, ve sonra kükürt kükürte eklenirse, o zaman tamamen mükemmelleşir. Oraya hiçbir yabancı şey karışmaz ve bu onun özelliğidir. Bu nedenle kendi ruhundan başka hiçbir şey almaz, zira beden bedenin ruhunu kendi içinde muhafaza etmiştir ve bedenden çıkarılan şey, her zaman sadece ona geri verilmelidir. Bu nedenle kendi ruhundan, kendi bedeninden, yani kendi doğasından daha hoş ve kabul edilebilir hiçbir şey yoktur; bu amaçla Filozof der ki: Eğer bu şekilde biriktirilirse: yani ruh bedene, kükürt kükürte, toprak suya ve tamamen beyaz olursa, o zaman beden ruhu kendi içinde tutacak ve uçup gitmeyecektir, böylece birbirlerinden tekrar ayrılamazlar. Ve bu şekilde, içine tohumumuzu ektiğimiz, sonsuz meyve vermesi için, en saf şekilde arıtılmış Filozoflar toprağına sahip olursunuz.

<center>SÖZÜN AÇIKLAMASI</center>

<center>Pisagor'dan.</center>

Toprak ve Filozofların harika sözleri nedeniyle haksız yere hayrete düşmezsiniz: zira bu maddeyi gerçekten ne kadar çeşitli şekillerde tarif etmiş olsalar da, bu tek konuda tamamen hemfikirdirler, çünkü tüm sözleri tek bir şeye atıfta bulunur: Yeter ki doğru gözlemleyin, gerçeği kesinlikle keşfedeceksiniz. Zira Filozofun dediği yerde: Size bu maddelerle ilgili bir rejim veriyoruz, ki bu su olacak, kuru, sizin hazırladığınız Ay suyu gibi, orada Filozof iddia eder; Bu sanatı detaylandırmak istediğimizde, o zaman doğru bir şekilde, kendi anlayışımıza göre kendimizi uydurmalıyız: bunda eğer hata edersek ve hedefe en az isabet edersek, o zaman onları haklı olarak sahtekar olarak suçlayabiliriz: zira rejimi alenen aktarırlar: Ancak siz hedef almazsanız, o zaman en azından kendi kurnazlığınıza veya aptallığınıza atfedilmelidir, yazıyı delice ve huzursuz zihinlerinize göre kulağa geldiğinden farklı yorumlarken. Ayrıca, Filozofun kendi 284 Gloria Mundi. suyunu içtiğini söylerken; bununla şunu ima eder: kuru nemliden ayrıldığında, bedenin çıkarılmış suyu gerçek sudur ve sizin çürütme ve damıtma yoluyla hazırladığınız Ay suyudur. Gerçekten de, o çıkarılmış su koca için, ve toprak, beden olarak, karı için alınır. Bu nedenle eğer su şimdi kendi içindeyse, o zaman suyu kocadan karının suyuna benzersiz bir şekilde taşıyacaksınız, böylece evlilikte birleşebilirler. Bu yapıldıktan sonra, beden kendi hazırlanmış suyunu zaman zaman içer ve her zaman daha saf hale gelir, ancak asla ölçüsüzce beyaz olana kadar daha fazla içmez: Ve bu o zaman bizim kirecimiz olarak adlandırılır, ve kirecimizin suyunu bedenin üzerine dökün, ve onu doğal ısıda kurutmaya özen gösterin: bu o kadar dikkatli yapılmalı ki, kendi kendine renklenene ve en beyaz hale gelene kadar, ve sonra beyaza hazırlanır ve kendi nemini emer. Ancak eğer onu kırmızıya getirmeye çalışırsanız, o zaman onu tekrar çözecek ve pıhtılaştıracaksınız, beyazla sizin tarafınızdan da yapıldığı gibi, her biçimde ve başka türlü değil. Ve bu, amin, amin, gerçek Felsefi esere göre gerçekten doğru, basit ve haktır.

Kısım 39 / 42

ZÜMRÜT TABLETİN BEYANI

HERMES'TEN.

[D] Bu nedenle Hermes der ki: "Sanat doğrudur ve en doğrudur," bununla şunu kasteder: Sanat Filozoflar tarafından doğru bir şekilde aktarılmıştır, ancak aptallar yazıyı kulağa geldiğinden farklı yorumlar ve almaları gerekenden farklı bir şey alırlar. Bu nedenle hata ettiklerinde, Sanatın doğru olmadığını ve yalan yazan Filozoflar tarafından aldatıldıklarını söylerler, ve Sanatın kendisinin doğru değil, yanlış olduğunu söylerler: ve böylece, Sanatın kendisiyle çalışırken bile değersiz sayılır ve hor görülürler. Ancak suç, Kutsal Yazıyı anlamayan aptal safdillerden başkasına yüklenmemelidir. Zira eğer Sanatı gerçekten incelemiş, anlayarak okumuş ve ona uymuş olsalardı, ve kendi aptal kafalarını ve kendi akıllarını takip etmemiş olsalardı, o zaman hedeften- Gloria Mundi. 285 Amaçtan hiçbir şekilde sapmazlardı. Ancak hata ettikleri sürece, bu onların kendi hatasıdır, gerçek hakikati yazan filozofların değil, ve sanatın kendisi doğrudur, yanlış değildir. Ve ayrıca, "Yukarıdaki aşağıdakidir de" dediğinde: Bununla taşımızın maddesini kasteder, ki bu işimizin başlangıcından itibaren olan şeydir, ve o tek şey iki kısma, yani toprağa ve suya bölünür: sonra o uçucu su yükselir, ve dibe yapışan toprak sabitlenir. Ancak eğer tekrar birleştirilirse, o zaman beden ruh olur, ve ruh beden olur, tıpkı toprağın uçucu hale gelmesi gibi, zira suya dönüşür, ve su bedene dönüşür, sabitlenir. Zira, Filozofların dediği gibi, bedenler ruh olduğunda, ve ruhlar beden olduğunda, o zaman sanatta daha fazla bir şeyiniz kalmaz, ve bu, bu ikisinin, yani yukarı çıkanın, aşağı inenle birleşip tek bir beden haline gelmesindendir. Bu nedenle Filozof der ki, "yukarıdaki aşağıdakidir de": bununla tek bir şeyi ve tek bir özü kasteder, ki bu tek bir şeyin mucizelerinin mükemmelliğidir, yani madde artık, şey benzersiz olduğunda, ayrılmış değildir ve bir daha asla ayrılamayacak kadar sıkıca tekrar birleşmiştir, ancak öyle büyük bir güç ve işleyiş ortaya çıkarır ki, tek bir anda güneşin bin yılda başaramayacağını başarır, Ey mucizevi şey, yine de aşağılık ve herkes tarafından reddedilmiş! Ve ayrıca, dediğinde: (Madem ki her şey birden gelir, o halde her şey de kendi düzenine göre birden doğar, yani her şeye gücü yetenin yaratmasıyla, Tanrı'yı göz önünde bulundurarak, ve o, içinde Tanrı tarafından yaratılmış dört elementi de barındıran belirli bir ortak kütleden çıktı, ve mucizeler arasında, taş o kütleden doğdu) bununla Filozof Hermes şunu kasteder ki, her şey tek bir şeyden, ilk özden doğmuştur ve bugün bile ilk maddeden, yani benzersiz bir kütleden doğar, zira bu her şeyin doğasıdır, ve birine olduğu kadar diğerine de eklenir, ve her gün ilk maddelerine dönüşürken, o zaman hemen ortak kütle, yani ilk madde el altındadır, ki bu sayede dört element de Tanrı tarafından ilahi takdiriyle düzenli bir şekilde yaratılmıştır.

Kısım 40 / 42

Ancak kendi birikimine sahip olması gereken şey, Güneş ve Ay'ın damıtılması yoluyla yapılmalıdır: 286 Gloria Mundi. Zira Güneş ve Ay, kütleyi o kadar çok hareket ettiren ve iten doğal ve ılıman bir ısıdır ki, o kütle işlemek zorundadır ve her şey, kendi türüne göre, artmak zorundadır. Ruh, ya da daha doğrusu besleyici, topraktır, yani toprak Güneş ve Ay'ın ihtişamını, ılıman bir ısı olarak üstlenir ve onu çocuklarına yayar, ve onları bir hemşirenin bebekleri emzirmesi gibi besler. Ve böylece Güneş babadır, ve Ay annedir, toprak besleyicidir, ve kütle de Tanrı tarafından tekil bir önseziyle yaratılmıştır, ki madde onun içindedir. Ve onu alıp hazırlaması gereken kimse, haklı olarak kendini tebrik edip sevinebilir, zira o gerçekten de Güneş ve Ay'dan bir buharla ayrılır ve bulunduğu yerde toplanır. Ve ayrıca, Filozof Hermes'in dediği gibi: Rüzgar onu rahminde taşır:

Onun besleyicisi topraktır ve babası tüm karalar dünyasının babasıdır. Eğer o toprağa dönüşürse, o zaman gücü tamamlanmış demektir: ki Filozof bununla şunu ima etmek ister: Taşımızın maddesi ayrıldığında, rüzgar onu kendi rahminde taşır, tıpkı havanın maddeyi su olarak taşıması gibi, ki taşın ruhu olarak ateş onda gizlidir ve ateş tüm dünyanın babasıdır. Hermes orada yükselen maddenin, Gloria Mundi. 287 bedenin yeniden doğduğunu, büyüdüğünü ve ana rahmindeki bir cenin gibi çoğaldığını ima eder. Ve bu şekilde taş, kütleden doğar ve kendinde dört elementi de barındırır, yani iki kısımdan, beden ve ruhtan doğal olarak doğar: bu nedenle rüzgar onu kendi rahminde taşır, zira taşı yerden yukarıya göğe taşımış, ve yine aynısını gökten yere taşımıştır, ve bu şekilde taş yukarıdan, gökten ve aşağıdan, yerden ruh alır ve ana rahminde diğer tüm ceninlerin oluşmasından ve tüm canlıların meyve vermesinden farksız olarak yeniden doğmuş bir meyve haline gelir, böylece hava veya rüzgar da taşımızı, gerçekten de farksız olarak, meydana getirir. Ve Hermes ayrıca şöyle dediğinden: 'Eğer toprağa dönüşürse, onun gücü veya kuvveti tamdır,' bununla şunu kasteder ki, ruh bedene dönüşür dönüşmez, o zaman gücüne ve kuvvetine sahip olur: zira fark edeceksiniz ki, ruh hala uçucu ve sabitlenmemiş veya kalıcı kılınmamışken, o zaman bir anda yapması gereken her şeyi yapar ve eğer oraya varması gerekiyorsa, o zaman bir fırıncının ekmekle uğraştığı gibi onunla uğraşılmalıdır: Zira ruhun bir kısmı alınır ve bedene verilir, tıpkı bir fırıncının una maya vermesi gibi, ve sonra o maya tüm maddeyi mayaya dönüştürür, ve ruhumuz da, yani mayamız da aynısını yapar ve tüm maddeyi, yani bedeni, kendi maddesine dönüştürür, ve böylece tüm kütle tek bir mayaya dönene kadar süresiz olarak mayalanmalıdır. Gerçekten de, bu şekilde beden ruhu mayalar, böylece tek bir beden de oluşur, ve ruh bedeni mayalar, böylece tek bir ruh da ortaya çıkar: ve bu ikisi birbirine dönüşürken, aynı şekilde her şey, tanıtıldıkları biçimde, dönüşür.

Kısım 41 / 42

Ve aynı Filozof ayrıca şöyle derken: 'Toprağı sudan, inceliği kabalıktan ayırın, ve bunu nazikçe ve büyük bir sanatla yapın, ve sonra taş yerden göğe yükselir, ve yine gökten yere iner, ve gücünü yukarıdan ve aşağıdan alır: bu eylemle tüm dünyanın şanına ve açıklığına sahip olursunuz.' Bu nedenle sizden tüm eksiklikler, hastalıklar ve bitkinlikler uzaklaşacaktır, zira o ince Cıva'yı ve her şeyi

288 Gloria Mundi.

ve yaratılmış dünyadan tüm sert ve sağlam cisimleri delip geçer. Gerçekten de, bu şeyle, aynı Hermes şunu belirtir: Eğer, yani, her kim işe başlamak isterse, o zaman nemli olan kurudan ayrılmalıdır, tıpkı suyun topraktan ayrılması gibi: zira ateş sudan yukarıya yükselir ve eğer ona uygulanırsa bedeni doldurur. Ve bu, ateşi topraktan ayırmaktır, tıpkı inceliği sertlikten ayırmak gibi; su incedir ve toprak, beden gibi, sert ve sağlamdır. Ancak bu, büyük bir sanatla ve nazikçe yapılmalıdır, yani Filozofların kabında veya Banyosunda. Yani, yavaşça ve ılıman bir ısıda, hızlıca değil, çok sıcak değil, hatta çok soğuk da değil, ve sonra taş yukarıya göğe, yani İmbik'e yükselir ve oradan yine gökten yere iner: yani, beden parçalarından ayrılır ve tekrar birleşir, tıpkı daha önce benim tarafımdan söylendiği gibi, ruh ve bedenin tek bir şey olması gerektiği, ki bu nazik bir kaynatma ile, ancak sabit bir ısıda gerçekleşir,

Gloria Mundi. 289

ÖNCEKİNE KARŞILIK GELEN VE OKUNMASI ÇOK FAYDALI BAŞKA KÜÇÜK BİR ESER.

ÖNSÖZ.

Hiç de haksız yere olmaksızın herkes hayret edebilir ki, Filozoflar, FİLOZOFLARIN SIRRI adı verilen bu en değerli ve ilahi sanatın şerefine, o kadar çok gizli ve alegorik sözler icat etmişlerdir ki, bu yolla o, layık olmayanlara hiçbir şekilde açıklanmasın, ki bu durum yine de bu sırların öğrencileri arasında verimli hiçbir şey başaramaz, zira onlar kendileri gerçeği gizlemeye niyetlenmişlerdir. Ve akılsızlar onların yazılarını okurken ve sanatımızın ne kadar çok zenginlik, erdem ve etki üretebileceğini duyarken, kulaklarında hoş ve en tatlı bir ses algılarlar, öyle ki kendilerini altın yapraklar üzerinde oturuyor ve göğe saf akorlar tutturulmuş sanırlar, ki buradan da büyük bir sanat ve arzu doğar, öyle ki, yakında kendileri de Doktor olacaklarını düşünerek kendilerini ikna ederler ve büyük mucizeler gerçekleştirmeye çalışırlar, ancak yanıldıklarını veya Filozofların onları aldattığını hissetmezler, çok daha azı, bilgelerin bu sanatın temellerini en başından beri gizlediklerini ve gerçeği, en azından çocuklarına, benzetmeler ve kıyaslamalar yoluyla açıkladıklarını bilirler: ne de bir insanın, bu sıkıntılı ve saf olmayan dünyada yaşadığı sürece, tüm Filozofların anlamını ve görüşünü keşfetmesi, çok daha azı onların kitaplarını ve yazılarını yargılayarak okuması mümkündür: çok daha doğrusu, bu kitaplardan ve yazılardan yeterli bir temel ve tam bir anlayış çıkarabilmek imkansızdır, ta ki Yüce Tanrı, eşsiz lütuf ve merhametinden dolayı, onun anlayışını açana kadar, böylece doğanın özelliğini tanıyabilsin ve bu sayede Filozofların yazı ve sözleri hakkında hüküm verebilsin: Zira Magisterium'umuzda her şeyi sanat yoluyla işleten yalnızca doğadır ve yalnızca o, derim ki, şeyin doğru bilgisini verir.

Kısım 42 / 42

Oo bilgi 290 Gloria Mundi.

...sanatımızı hazırladığımız bilgiyi sağlar. Zira Ba-son şöyle der: 'Yabancı hiçbir şeyi karıştırmaktan sakının, zira onun doğası böyledir, ki her şeyi aşar.' Ve Bondius bu meseleyi şöyle açıklar ve ona o su der, tüm işin veya onun tüm düzenlemesinin, yalnızca taştan gelen su aracılığıyla yapıldığını söyler. Ve Alphidius, bilgelerin taşının kendinde dört doğa barındırdığını, her birinin kendi özünde ve türünde, farklı ve görünür bir şekilde olduğunu ve erdem ile etkinliğin yeryüzündeki başka hiçbir taşta bulunmadığını iddia eder. Bu nedenle Kraliyet Filozofu Haly şöyle der: 'Bu şeyleri mükemmelleştirme gücüne sahip olan taşla kıyaslanabilecek başka bir [taş] bilmiyor musunuz?' Buna Morienes şöyle yanıt verir: 'Başka hiçbir taş bilmedim,' der, 'taşla kıyaslanabilecek, ne de bu kadar büyük bir güce ve işleyişe sahip olan, zira kendinde dört elementi görünür şekilde barındırır, bu nedenle dünyaya ve yaratıklarına da eklenir, ne de tüm dünyada işleyiş ve doğa bakımından onunla kıyaslanabilecek başka bir Taş bulunabilir.' Bu nedenle, eğer bir kimse, Magisterium'un bu sözü edilen taşından başka bir şey veya hatta başka bir taş alırsa, işi kaybolur, tıpkı o eski Filozof Arros'un da söylediği gibi: 'Taş,' der, 'kaba toprak ondan ayrılana kadar işimiz için hiçbir şekilde uygun ve elverişli değildir.' Benzer şekilde Morienes de şöyle der: 'Bedeni kabalığından iyi arındırmadıkça, ruh onunla birleşemez ve bütünleşemez: ancak kaba doğasından arındırılır arındırılmaz, ruh onunla birleşir ve onunla sevinir, zira her ikisi de kaba doğalarından inceltilmiş ve saflaştırılmıştır.' Ve Turba'daki Ascanius: 'Ruhlar hiçbir şekilde saf olmayan bedenlerle birleşmezler: Ancak bedenler iyi kaynatılıp saflaştırılmışsa ve ruh onlara katılmışsa, o zaman bir anda büyük mucizeler ortaya çıkar: zira orada dünyadaki tüm renkler belirir ve kusurlu beden mayanın sabit rengiyle boyanır, zira maya onun ruhudur ve ruh, ruhla birlikte bedenin kendisiyle birleşir ve bağlanır, ve ayrıca hemen bedenle birlikte, mayanın rengine dönüşürler ve bunlardan tek bir şey oluşur.' Bu amaca ulaşmak için gerçekten de derler ki

Bülten

Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol

Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.

Bu eser Simya Koleksiyonu'nun parçasıdır →

Künye

Kaynak eser: The Hermetic Museum, Restored and Enlarged, çev. A. E. Waite, Cilt I (Londra, 1893) içinde "The Only True Way" — anonim simya risalesi
Neşir: The Hermetic Museum, Restored and Enlarged, çev. Arthur Edward Waite, Londra: James Elliott & Co., 1893; kamu malı (Latince aslı: Musaeum Hermeticum Reformatum et Amplificatum, Frankfurt, 1678)
Konum: Risalenin tamamı — Hermetik Müze'nin VI. risalesi
Çeviren: Şira Nur Uysal
Dijital nüsha: Source Library

Bu Türkçe çeviri © Şira Nur Uysal, CC BY-SA 4.0 ile paylaşılmıştır (serbestçe kullanın, kaynak gösterin, değiştirirseniz aynı lisansla paylaşın). Kullanım & lisans →

Bu Çeviriye Atıf

Uysal, Ş. N. (Çev.). (2026). Yegâne Hakiki Yol: Filozof Taşı Üzerine Anonim Risale. Kadim Kütüphane. https://kadimkutuphane.com/yegane-hakiki-yol-simya-risalesi

← Kütüphaneye dön