Tikkunei ha-Zohar: Bereşit'in Yetmiş Onarımı

Eser hakkında

Tikkunei ha-Zohar, Yahudi mistisizminin merkezinde yer alan Zohar külliyatının ayrılmaz ve kendine özgü bir halkasını teşkil eder. Geleneksel kabuller bu metnin köklerini antik çağ bilgesi Şimon bar Yohay ve çevresine dayandırsa da eser, tarihsel süreçte Orta Çağ İberya havzasında geliştirilen teosofik Kabbala anlayışının izlerini taşır. Elimizdeki metnin gün ışığına çıkış serüveninde ise on sekizinci yüzyıl başı Avrupa Yahudi ilim dünyasının önde gelen simalarından Zevi Hirsch ben Jacob Ashkenazi belirleyici bir rol oynamıştır. Amsterdam'ın entelektüel ve matbu imkânlarının geliştiği 1706 senesinde bu külliyatı neşreden ve ayrıntılı izahlarla donatan Ashkenazi, gizemci literatürün rabbinik cemaat içinde doğru anlaşılmasına ve korunmasına katkı sağlamıştır.

Eserin ana ekseni, kutsal metnin ilk sözcüğü olan "Bereşit" ifadesi üzerine bina edilmiş yetmiş müstakil mistik düzeltme, yani Tikkun etrafında şekillenir. Müellif, bu tek kelimenin barındırdığı harf kombinasyonlarını ve permütasyonları derinlemesine tahlil ederek ilahi yaratılışın basamaklarını, evrenin kozmik idaresini ve Sefirot mertebelerini izah eder. Klasik Kabbala düşüncesinde onarım kavramı, hem yaratılış sürecindeki ilahi dengenin tesisi hem de kulun ibadet ve idrak yoluyla bu kozmik nizamı desteklemesi anlamına gelir. Eser, tek bir dilsel ifadenin içinde tüm varoluşun şifrelerinin gizlendiğini ve metnin zahiri yapısının ardında sonsuz bir batıni mananın bulunduğunu iddia eder.

Bu sayfada sunulan pasaj, 1706 Amsterdam baskısının mukaddime kısmından derlenmiş olup naşirin ilmi ve manevi yaklaşımını açıkça sergiler. Ashkenazi, şerh ettiği bu metni Hakikat Hikmeti'nin temel sütunu olarak tarif ederken okuyucuyu aceleci hükümler vermekten sakındırır ve zihni bir tevazuya davet eder. Çağdaş okurun bu metne yaklaşırken, eserin sırf entelektüel bir okuma nesnesi değil, derin bir tefekkür ve sabır disiplini gerektiren bir öğreti bütünü olduğunu göz önünde bulundurması gerekir. Pasaj, derinliği beşer takatini aşan semavi sırların ancak sebat, liyakat ve manevi çaba ölçüsünde kavranabileceğini hatırlatan rehber niteliğinde bir eşiktir.