Efsanenin doğuşu

1781'de eskiçağ bilgini Antoine Court de Gébelin, tarot destesiyle karşılaştığında onu kadim Mısır rahiplerinin kayıp bilgeliğinin kalıntısı olarak yorumladı. Tarihsel olarak asılsız olan bu yorum, etkisini iki yüzyıl sürdürdü ve destenin ‘Thot Kitabı’ olarak anılmasının kaynağı oldu.

Éliphas Lévi tarotu Kabala ile birleştirdi, Papus ise bilgeliğin Çingenelere emanet edildiğini öne sürerek sistemleştirdi: ona göre Masonluk geleneği, rahiplik ezoterizmi kaybetmişken, bu bilgiyi bozulmadan taşıyan Çingenelerin kâğıt destesiydi.

Belgeler ne diyor

Visconti-Sforza destesi, hayatta kalan en eski tarot olarak on beşinci yüzyıl İtalya'sına işaret eder: kartlar Mısır'dan değil, Rönesans saraylarından çıkar.

En çarpıcı tanıklık ise geleneğin kendi içinden gelir. Rider-Waite destesinin mimarı A. E. Waite, kendi el kitabının açılışında tarotun Mısır, Hindistan ya da Çin kökenine dair iddiaların ilk yorumcuların uydurduğu bir yalan olduğunu açıkça söyler; ona göre on dördüncü yüzyıldan öncesine giden hiçbir tarih yoktur.