Ruhun Ölümsüzlüğü ve Bedenler Arası Yolculuk
Sokrates'in Ölümü: Sokrates baldıran zehrini içmeden önce ruhun ölümsüzlüğü üzerine konuşurken, Phaidon diyaloğunun anı.
Neoplatonizm

Ruhun Ölümsüzlüğü ve Bedenler Arası Yolculuk

Platon Öğretisinin Doksografik Aktarımı (Alcinous geleneği), Aldine cildinden· 1521· Özgün: İngilizce· Source Library
NeoplatonizmTürkçe çeviriAçık erişim

Ölümün eşiğinde ruhun akıbetini sorgulamak Platoncu düşüncenin en kadim uğraşıdır. Aşağıdaki pasaj, Platon öğretisinin geç antik doksografik aktarımından gelir ve ruhun neden çürümez, neden ölümsüz olduğunu adım adım temellendirir. Kendi kendine hareket eden ilkenin doğmamış ve yok olmaz oluşundan yola çıkarak, ruhun bedenden bedene geçen yolculuğunu betimler.

Türkçe çeviri · Çeviren Şira Nur Uysal

Ruh ne kendi kötülüğüyle yok olur ne başkasının kötülüğüyle ne de yalın olarak bir başkası eliyle. Böyle bir doğaya sahip olduğuna göre çürümez olsa gerektir. Dahası ruh kendi kendine hareket eder ve bir ilke olarak kendisi kımıldatılmaksızın kımıldatır. Bu nitelikte olan ise ölümsüzdür.

Ruh kendi kendine hareket ettiğinden bütün devinimin ve oluşun ilkesidir. İlke ise doğmamış ve yok olmazdır. İnsan ruhu evrenin ruhuyla aynı karışımdandır ve her ikisi de aynı öze ortaktır. Ruh doğası gereği kendi kendine hareket eder çünkü kendi yaşamını her daim kendinde taşır.

Ruhların ölümsüz olduğu savı uyarınca ruh pek çok bedenden geçer. İnsan bedenlerinden de insan olmayan bedenlerden de geçer. Kimi kez bir düzene göre kimi kez tanrıların istencine göre kimi kez taşkınlık yüzünden kimi kez de öğrenme sevgisi uğruna. Beden ile ruh arasında ateşle ziftin arasındaki gibi bir yakınlık vardır.

Ruh kendi kendine hareket ettiğinden bütün devinimin ilkesidir ve ilke doğmamış ve yok olmazdır.
Özgün metin (İngilizce)
The soul is not destroyed by its own vice, nor is it destroyed by the vice of another, nor simply by another. Thus, having such a nature, it would be incorruptible. Furthermore, it is self-moving, and as a principle, it is immovably moved; that which is such is immortal. Since the soul is self-moving, it is the principle of all motion and generation; and the principle is unbegotten and imperishable. The human soul is of the same mixture as the soul of the universe, both participating. It is naturally self-moving because it always has its own life. According to the argument that souls are immortal, they pass through many bodies, both human and non-human, either according to number, or by the will of the gods, or through licentiousness, or through love of learning. Body and soul have a certain affinity toward each other, like fire and asphalt.

Bu metin neden önemli

Bu pasaj, Platon öğretisini el kitabı biçiminde özetleyen geç antik doksografik geleneğe aittir ve Neoplatonik ruh anlayışının çekirdeğini taşır. Ruhun kendi kendine hareket eden ilke oluşu, dolayısıyla doğmamış ve yok olmaz oluşu, Platon'un Phaidon ve Phaidros diyaloglarındaki ölümsüzlük kanıtlarının doksografik yankısıdır. Ruhun bedenden bedene geçişi ise ruh göçü öğretisini yansıtır. Metin, 1521 tarihli Aldine cildinde antik felsefe derlemesi içinde korunmuştur.

Bülten

Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol

Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.

Künye
Kaynak eser
Apuleius, Metamorphoses (Altın Eşek), Asclepius ve Platon öğretisi doksografyasıyla birlikte, Aldine baskısı, s. 596
Neşir
Aldine baskısı, Venedik, 1521
Konum
s. 596, "On the Dogmas of Plato" başlıklı bölüm (Alcinous geleneği)
Çeviren
Şira Nur Uysal
Dijital nüsha
Source Library
Bu Türkçe çeviri © Şira Nur Uysal, CC BY 4.0 ile paylaşılmıştır (serbestçe kullanın, kaynak gösterin). Kullanım & lisans →
← Kütüphaneye dön