Pseudo-Dionysios Areopagita

Pseudo-Dionysios Areopagita, kimliği bilinmeyen bir yazarın takma adıdır. Yazar, Elçilerin İşleri'nde Pavlus'un Atina'daki Areopagos konuşmasından sonra ona inandığı anlatılan Dionysios'un ağzından yazmıştır. Metinlerin dili ve Proklos'un Yeni Platonculuğuna yakınlığı, bunların beşinci yüzyılın sonu ya da altıncı yüzyılın başında, büyük olasılıkla Suriye çevresinde yazıldığını gösterir. Eserler uzun yüzyıllar boyunca gerçekten Pavlus'un müridine ait sanıldı.

Günümüze ulaşan külliyat dört inceleme ile on mektuptan oluşur. Göksel Hiyerarşi meleklerin dokuz dereceli düzenini, Kilise Hiyerarşisi ise ayinleri ve kilise mertebelerini anlatır. İlahi İsimler, Kutsal Kitap'ta Tanrı'ya verilen adları yorumlar. Kısa Mistik Teoloji ise Tanrı'ya olumsuzlama yoluyla, bütün kavramların ötesindeki bir bilinmezlik karanlığında yaklaşılabileceğini öğretir. Ruhun arınma, aydınlanma ve yetkinleşme aşamaları bu düşüncenin temel çerçevesidir.

Bu külliyat, dokuzuncu yüzyılda Latinceye çevrilmesinden sonra hem Doğu hem de Batı Hristiyanlığında mistik teolojinin ana kaynaklarından biri oldu. Kütüphanede Kilise Hiyerarşisi, Mektuplar, Göksel Hiyerarşi ve İlahi İsimler, İlahi İsimler Üzerine ve Mistik Teoloji ayrı ayrı yer alır. İlahi Karanlık: Musa'nın Bilinmezliğin Sisine Çıkışı ise Musa'nın Sina Dağı'na çıkışını ruhun Tanrı'ya yükselişinin simgesi olarak işleyen pasajı sunar.