Platon'un Devlet diyaloğu, ölümü tadıp geri dönen savaşçı Er'in gördükleriyle kapanır: yargılanan ruhlar, yerin altındaki mahkemeler, cezanın ve arınmanın ırmakları. Yeni Platoncu şârih Proklos bu efsaneyi kuru bir masal olarak değil, ruhun maddeye inişinin ve tanrısal olana dönüşünün örtülü bir anlatısı olarak okur. Aşağıdaki pasajda, Homeros'un ve Platon'un Hades'e dair öğrettiklerini yalnızca hayal ürünü sanmamamız gerektiğini, göğe yükselen ruhlara nasıl çeşitli konaklar ayrıldıysa, arınma ve ceza yerlerinin de yerin bağrında öylece çoğaldığını söyler.
Sokrates'in dediği gibi, ruhlar bu hayatı, sanki bir güneşleri varmışçasına küçümseyerek geçerler; bedenlerin içine dalar, oradan çıktıklarında ise etin döküntülerinden devşirilmiş gölgeli, bulanık suretlere bürünürler. Ağır ve gevşek olan bu suretler, belirsiz bir ses ile cılız bir uğultu salarlar; şiirin "fısıltı" dediği şey işte budur. Zira ses araçları ruh tarafından yukarı çekildiğinde nasıl bir uyuma kavuşur ve keskin, dik bir devinim açığa çıkarırsa, yerden yükselen o akıldan yoksun suretler de ancak yalnız kalmış ruhun ve hayat hayaletinin kavrayışına benzer bir tarzda belirirler.
Homeros'un da Platon'un da bize öğrettiği Hades'teki yerleri, yerin altındaki mahkemeleri ve ırmakları birer hayal ürünü, birer masal çizelgesi saymamalıyız. Göğe yükselen ruhlara nasıl türlü türlü konaklar ayrıldıysa, ceza ve arınma için de yerin bağrındaki yerlerin öylece çoğaldığını düşünmek gerekir; bu yerler yerin ırmaklarından ve sellerinden beslenen çeşit çeşit akıntılarla donatılmıştır.
Hades'teki yerleri, yerin altındaki mahkemeleri ve ırmakları hayal ürünü masallar sanmamalıyız.
Özgün metin (İngilizce)
Bu metin neden önemli
Proklos (M.S. 412-485), Atina Yeni Platoncu okulunun son büyük başı ve Platon diyaloglarının en dizgeli şârihidir. Devlet Şerhi, diyalogun onuncu kitabındaki Er Efsanesi'ni Homeros'un Hades tasvirleriyle karşılaştırarak ele alır. Yeni Platoncu okumada yeraltı yolculuğu, ruhun bedene inişinin, orada arınmasının ve tanrısal kaynağına geri dönüşünün simgesidir; ceza ile arınma yerleri ahlaki bir coğrafya değil, ruhun hâllerinin görünür kılınmış imgeleridir. Buradaki metin, konusu tam da Homeros ile Platon'un öte dünya anlatılarının ortak savunusu olan bölümden (sayfa 88) alınmıştır.
Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol
Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.
- Kaynak eser
- Proclus, Commentary on Plato's Republic (In Platonis Rem Publicam) — Er Efsanesi ve Hades bölümü, sayfa 88
- Neşir
- 1515 Yunanca baskı temelli elyazması (Cambridge, St John's College, MS F.15); dijitalleştirme ve çeviri: Source Library, Amsterdam, 2026
- Konum
- Sayfa 88 (translation alanı); Homeros ve Platon'un öte dünya anlatılarının ortak savunusu bölümü
- Çeviren
- Şira Nur Uysal
- Dijital nüsha
- Source Library
