Geç antik çağın en tuhaf kitaplarından biri, bilgiyi bir düğün alegorisine dönüştürür. Tanrı Merkür, ölümlü Filoloji ile evlenir ve geline çeyiz olarak yedi Özgür Sanatı armağan eder. Bu sanatlar arasında Müzik ile Astronomi de vardır, çünkü Martianus Capella için göklerin düzeni ile seslerin uyumu aynı kutsal armoninin iki yüzüdür. Aşağıda, bu eseri yayına hazırlaması için teşvik edilen Leibniz, kitabı ve gizlediği alegoriyi kendi kaleminden anlatıyor.
Bu yazar ne çok okunan ne de yeterince beğenilen biridir; yine de okurlarımın çoğunun onu hiç değilse adıyla tanıdığını sanıyorum. Kartaca'da doğmuş ve altıncı yüzyılın başlarına doğru yaşadığı düşünülür. Sözünü ettiğimiz eserinin adı Merkür ile Filoloji'nin Düğünü'dür. Bütün Özgür Sanatları ele alma tasarısını gerçekleştirmek için, bu sanatları maiyetinde taşıyan Merkür'ün, yani Harflerin sevgisi demek olan Filoloji ile evlendiğini ve düğün armağanı olarak ona bu sanatların sahip olduğu en güzel, en değerli şeyleri sunduğunu tasavvur eder. Böylece eser, masal biçimini almış kesintisiz bir alegoriye dönüşür.
Bütün kusurlarına rağmen kabul etmek gerekir ki bu eser engin bir bilgi birikimiyle doludur; Scaliger'in, Vossius'un ve öteki büyük eleştirmenlerin hükmünce, kadîmlerin Özgür Sanatlar üzerine görüşlerini gereğince kavramak isteyen hiç kimse bu eserden vazgeçemez.
Merkür, maiyetinde taşıdığı bütün sanatları geline çeyiz olarak sunar; böylece bilgi, bir masal biçiminde sürüp giden kesintisiz bir alegoriye dönüşür.
Özgün metin (İngilizce)
Bu metin neden önemli
Martianus Capella'nın beşinci yüzyılda yazdığı "De nuptiis Philologiae et Mercurii" (Filoloji ile Merkür'ün Düğünü), Orta Çağ boyunca yedi Özgür Sanatın temel ders kitabı oldu. Eserde her sanat bir nedimeye dönüşür; Astronomi ile Müzik ise gezegen kürelerinin dönüşünü ve onların yaydığı armoniyi, yani kadîmlerin "kürelerin müziği" dediği düzeni anlatır. Buradaki pasaj, kitabı Dauphin serisi için yeniden yayına hazırlaması yönünde piskopos Huet tarafından teşvik edilen Leibniz'in kaleminden çıkmadır; kendisi eseri "sürüp giden bir alegori" diye tanımlar. Sunulan görsel ise dokuzuncu yüzyıl Auxerre elyazmasından, müzikal aralıkları ve göksel armonileri gösteren el çizimi bir şemadır.
Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol
Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.
- Kaynak eser
- Essais de théodicée (Essays on Theodicy), "The Life of Mr. Leibnitz" ön bölümü
- Neşir
- Amsterdam basımı, 1734
- Konum
- s. 55-56 (basılı sayfa numarası); tarayıcı sayfaları 71-72
- Çeviren
- Şira Nur Uysal
- Dijital nüsha
- Source Library
