Tanrıların Anasına Söylev
İmparator Julianus'un madalyon portresi, defne tacı ve küreyle; "De Juliani imperat. apostasia" içinden gravür (Johann Philipp Oheim ve Adam Rechenberg, 1684).
Neoplatonizm

Tanrıların Anasına Söylev

İmparator Julianus (Julianus Apostata)· yaklaşık MS 362 (çeviri 1793)· Özgün: İngilizce· Source Library
NeoplatonizmTürkçe çeviriAçık erişim

İmparator Julianus, Hıristiyanlığı reddedip kadim çok tanrılı geleneğe dönüşüyle "Apostata" (dönek) diye anılan geç antik çağın son pagan hükümdarıdır. Frigya kökenli Kibele, yani Tanrıların Anası kültüne adadığı bu söylev, mitolojik bir anlatıyı Neoplatonik metafiziğin diliyle okur. Aşağıdaki pasajda Julianus doğrudan sorar: Tanrıların anası kimdir? Verdiği cevap, tanrıçayı görünür evrenin ardındaki yaratıcı ve düşünsel tanrıların kaynağı olarak tarif eden, saf bir Neoplatonik ilahiyat özetidir. Metin, İngiliz Platoncu Thomas Taylor'ın 1793 tarihli çevirisinden alınmıştır.

Türkçe çeviri · Çeviren Şira Nur Uysal

Öyleyse tanrıların anası kimdir? Görünür varlık dizisini yöneten düşünsel ve yaratıcı tanrıların pınarıdır o. Şeyleri meydana getiren, aynı zamanda ulu Zeus ile birlikte var olan bir tanrıçadır; dünyanın yüce yaratıcısına eşlik eden, büyük güç sahibi bir ilahedir.

Bütün hayatın hükümdarı, her oluşun sebebidir; ürünlerine yetkinliği en kolay biçimde bağışlar, evrenin babasıyla birlikte hiçbir edilginliğe kapılmadan şeyleri üretir ve biçimlendirir. O bir bakiredir, anasız, Zeus'un eşi, tanrıların gerçek anasıdır. Tüm düşünülür ve dünya üstü tanrıların sebeplerini kendi içinde barındırarak, düşünsel tanrılara bir pınar olur.

O bir bakiredir, anasız, Zeus'un eşi, tanrıların gerçek anasıdır.
Özgün metin (İngilizce)
Who then is the mother of the gods? She is indeed the fountain of the intellectual and demiurgic gods who govern the visible series of things. She is a deity producing things and, at the same time, subsisting alongside the mighty Jupiter. She is a goddess of great power, conjoined with the mighty demiurgus of the world. She is the mistress of all life and the cause of all generation, who most easily confers perfection on her productions, and generates and fabricates things without passion, in conjunction with the father of the universe. She is also a virgin, without a mother, the partner of Jupiter, and the true parent of all the gods. By receiving in herself the causes of all the intelligible supermundane gods, she becomes a fountain to the intellectual gods.

Bu metin neden önemli

Julianus, tanrıçayı halk mitolojisinin ötesine taşıyıp Neoplatonik hiyerarşinin bir düzeyine yerleştirir. Metinde geçen "yaratıcı" (demiurgic) tanrılar, Platoncu evren düzenindeki biçimlendirici güçlerdir; Tanrıların Anası ise bu güçlerin kaynağı, yani onların pınarıdır. "Anasız bakire" ve "Zeus'un eşi" gibi paradoksal sıfatlar, tanrıçanın hem doğuran hem de doğmamış, hem eş hem de kaynak oluşunu vurgular. Julianus için mit, felsefi bir hakikatin örtülü anlatımıdır; söylevin devamında Attis efsanesini de aynı yöntemle, maddeye inen ve yeniden anaya dönen ilahi bir sebep olarak yorumlar.

Bülten

Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol

Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.

Künye
Kaynak eser
Two Orations of the Emperor Julian: one to the Sovereign Sun and the other to the Mother of the Gods (çev. Thomas Taylor)
Neşir
Thomas Taylor çevirisi, Londra 1793 (birinci İngilizce basım)
Konum
"The Emperor Julian's Oration to the Mother of the Gods", s. 146-147 (Neoplatonik ilahiyat bölümü)
Çeviren
Şira Nur Uysal
Dijital nüsha
Source Library
Bu Türkçe çeviri © Şira Nur Uysal, CC BY 4.0 ile paylaşılmıştır (serbestçe kullanın, kaynak gösterin). Kullanım & lisans →
← Kütüphaneye dön