İmparator Julianus, Hıristiyanlığı reddedip kadim Hellen inancına dönmeye çalışan filozof hükümdar, MS 362 kışında bir gece boyunca Kral Helios'a bu ilahiyi yazdı. Metin, Güneş'i üç ayrı mertebede kavrayan Neoplatonik bir öğretiyi işler: görünen gök cisminin ötesinde, düşünülür gerçekliğe ait daha yüksek bir Güneş ve nihayet her şeyin kaynağı olan İyi. Aşağıdaki pasaj, bu üç mertebenin nasıl birbirine bağlandığını anlatan bölümün çekirdeğidir.
Öyleyse Güneş, İyi'nin buyruğuyla egemen yöneticisi kılındığı düşünsel tanrılara aynı üstün nitelikleri dağıtır. Aynı zamanda gözlemlenmelidir ki bu tanrılar bu düşünsel Güneş ile birlikte var olurlar; öyle görünüyor ki O, düşünsel tanrılar arasında İyi'ye benzer bir neden olarak işleyip, her şeyi aklın değişmez doğruluğuna göre yönetir.
Bunun yanı sıra, üçüncü ilahi ilke, yani görünen ve parıltılı yuvarlak Güneş, duyulur doğaların esenliğinin nedenidir; ve güçlü düşünsel Güneş'ten düşünsel tanrılar arasına aktığını ileri sürdüğümüz ne varsa, görünen Güneş de aynı yetkinlikleri görünen biçimlere iletir. Bunun doğruluğu, görünmez doğaları duyulur inceleme nesnelerinden hareketle temaşa ederek açıkça ortaya konacaktır.
Bütün insanlar, ister bilime vâkıf olsunlar ister okumamış, ister filozof ister sıradan kişi olsunlar, gündüz ile gecenin bu doğup batan ilahın gücüyle dokunduğuna ikna olmuşlardır; ve O'nun evreni apaçık değiştirip döndürdüğüne. Peki öteki yıldızlardan hangisine böyle bir görev düşer? Gezegenler, kralları çevresinde dans edercesine, belirli aralıklarla O'nun küresi etrafında uyum içinde döner; ay ışığının Güneş'ten uzaklığına göre artıp eksildiği ise herkese açıktır.
Gezegenler, kralları çevresinde dans edercesine, belirli aralıklarla O'nun küresi etrafında uyum içinde döner.
Özgün metin (İngilizce)
Bu metin neden önemli
Julianus, Plotinos ve Iamblikhos'un Neoplatonik geleneğinden beslenir. İlahide Güneş üç katmanda düşünülür: İyi'ye (to agathon) en yakın düşünülür Güneş, düşünsel tanrılara egemen olan aracı Güneş ve gökte gördüğümüz görünen yuvarlak Güneş. Bu üçlü şema, Platon'un Devlet'indeki Güneş benzetmesinin (İyi'nin çocuğu olarak Güneş) geç antikçağdaki metafizik açılımıdır. Metin, imparatorun pagan restorasyon programının teolojik manifestosu olarak da okunur.
Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol
Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.
- Kaynak eser
- Two Orations of the Emperor Julian: One to the Sovereign Sun and the Other to the Mother of the Gods (çev. Thomas Taylor, 1793)
- Neşir
- Londra, 1793 (Thomas Taylor çevirisi)
- Konum
- Sayfa 44-47 (özgün numaralandırma: [15]-[19])
- Çeviren
- Şira Nur Uysal
- Dijital nüsha
- Source Library
