İmparator Julianus

Flavius Claudius Julianus, 331'de Konstantinopolis'te doğdu. Büyük Konstantin'in yeğeniydi. Ailesinin birçok üyesinin öldürüldüğü saray çekişmelerinden sağ kurtuldu ve gençliğinde Yunan edebiyatı ile felsefesi üzerine eğitim aldı. 355'te Caesar olarak Galya'ya gönderildi, 361'de tek başına imparator oldu. 363'te Sasanilere karşı yürüttüğü seferde aldığı yara sonucu öldü.

Julianus, Efesli Maksimos gibi hocalar aracılığıyla Iamblikhos'un Yeni Platoncu geleneğiyle tanıştı ve Hristiyanlığı terk etti. Kısa saltanatında tapınakları yeniden açmaya ve kadim kültleri felsefi bir teolojiyle desteklemeye çalıştı. Kral Helios'a Söylev ve Tanrıların Anasına Söylev, onun güneşi görünür ve görünmez dünyalar arasında aracı sayan teolojisini dile getirir. Galilelilere Karşı, Sezarlar ve Misopogon gibi eserleri ile mektupları da günümüze ulaşmıştır.

Julianus'un söylevleri, Yeni Platonculuğun kült ve güneş teolojisiyle birleştiği noktayı gösteren nadir metinlerdir ve Rönesans'tan itibaren ilgi gördü. Kütüphanedeki üç bölümlük "Güneş Kralı'na Söylev" dizisi üç güneş öğretisini, Helios çevresindeki tanrıları ve güneşin armağanlarını sırayla açar. "Tanrıların Anasına Söylev" Kybele ile Attis mitini felsefi bir yorumla okur. "Baba, Ortak Kral: Julian ve Ulusların Tanrıları" ise onun tanrılar hiyerarşisi anlayışına bir giriş sunar.