Homeros'un Altın Zinciri: Doğa Nedir ve Her Şey Kimden Doğar

Birinci Bölüm. Doğa Nedir. Doğa, görünen bu dünyanın Kadir Yaratıcısı tarafından, içine bağlanmış her şeyle, hatta biz görünür ruhlarla birlikte bir araya getirilmiş bedendir. Daha iyi anlaşılması için bunların görünmez tabii bir kısma ayrıldığı düşünülür; ancak bu, bizi burada oyalamaz, zira her şeyin ve her nesnenin Tanrı tarafından Kaos'tan ve tabii bir yoldan var edildiği kanaatindeyiz.

İkinci Bölüm. Her Şey Neden Doğar. İdrak edilemeyen Tanrı, lütufkâr iradesiyle her şeyi yokluktan çağırdı. Zira iyilik dolu ağzından Kutsal Söz olan Ruhunu bırakıverdiği anda her şey oldu; ölçüsüz bir buhar, sis ve dumana dönüştü. Onu hiç bırakmayan kucağı bu buhara dokundu ve onu çözüp yoğunlaştırarak, herkesin bildiği o Kaotik esere çevirdi; bütün süsleriyle koca âlemin kendisinden derildiği şey işte budur.

Ve Tanrı, bütün tabii şeylerin, dünyanın başından sonuna dek, ilk kökenini buradan almasını açıkça diler. Bu eserin kökeni ise, gösterildiği üzere, ebedî Tanrı'dır; O'ndan doğan ve kudretle dolu Ruhu olan eseridir. Sonunda bu, bir buhar ve sis olarak görünür oldu, hatta bir esere dönüştü ve kendini bize şu yalın biçim altında sunar: birde var olan iki şey, yani görünmez bir eser ile onun içinde gizlenip gözden kaçan görünmez bir ruh.

Örtünün özelliği de şudur: ruh olmadan o yalnızca bir kabuktur, çekirdeği olmayan bir kabuk. Ruh ise çekirdeksiz değildir; fakat bir temeli olmadıkça hiçbir şey de değildir, çünkü ruhun cismanî yahut insanî şeyler yapabilmesi için bir bedeni olması gerekir. Zira Tanrı bunu böyle diledi: ruh, eser aracılığıyla her şeyde her şeyi işler; çünkü ruh bütün şeylerle son derece kolay karışır ve bu sayede her şeye erişebilir, nüfuz edebilir, her şeyi doğurabilir ve yeniden yok edebilir.