On İki Kapı: Simyacının Yakarışı ve Tek Kütlenin Sırrı

Ey yüce, kavranamaz ve şanlı Ululuk, senin ışıltılı ışınların bizim beşer görüşümüzü köreltir. Cevherde Birlik, ey Tanrılıkta Üçlük, melek mertebelerinin sevinçli yüceltilişi. Ey ruhların merhametli arındırıcısı ve saf ebediyet. Ey tehlikeden kurtaran, ey en lütufkâr çekip çıkaran. Bu kıskanç boşluk vadisinden, ey bizi yükselten. Ey açıklanamaz güç, ey hikmet, ey iyilik. Bana destek ol, beni öğret ve yönetenim ol ki yaşayışım sana asla hoşnutsuzluk vermesin, tersine sana karşı gerçek bir üstat gibi kendimi aklayabileyim.

Bu başlangıçta, iyi Rabbim, duamı işit. Lütfunla yanımda ol ki iradem güçlensin ve niyetimi yerine getirmemi nasip et. Başlangıçta her şeyi yoktan var ettiğinde, karanlık ve karışıklık içinde küresel bir madde, sen Başlatan tarafından mucizevi biçimde işlendi. O madde, bölünmeksizin bütün şeyleri doğal olarak içinde barındırıyordu. Sen onu altı günde açık seçik ayırdın, tıpkı Tekvin'in apaçık anlattığı gibi. Böylece Gök ile Yer senin sözünle kemale erdirildi.

Demek ki senin iraden ve gücünle, tek bir kütleden varlığı olan bütün şeyler karışıklık içinde yaratıldı. Bu, Taşımızın açıklanması için bir ilke olabilir. Çünkü her şey nasıl tek bir kütleden yapıldıysa, bizim uygulamamızda da tıpatıp öyle olmalıdır. Bütün sırlarımız tek bir Suretten kaynaklanmalıdır. Bunun için, filozofların kitaplarında görmek isteyen kim varsa bilsin ki Taşımız küçük bir dünyadır, hem bir hem üçtür; kükürt ve cıvadan, doğaca en kusursuz orantıyla.