Doğanın ve İlahi Şeylerin Uyumunda Gizli Güç

Bu müzik sanatı sayesinde Pisagor, Cicero ile Boethius'un aktardığına göre, makamları değiştirerek öfkeden kudurmuş bir genci yatıştırmıştır. Methymnalı Terpandros ile Arion, Lesboslular ve İonyalılar, bir de Thebaili Ismenias, en ağır hastalıklara tutulmuş pek çok kimseyi ezgilerle iyileştirmişlerdir. Borazanların ve boruların nağmesi de askerlerin ve atların ruhunu coşturur. Dion ise Makedonyalı İskender'e dair şunu anlatır: Kimi zaman Timotheos'un makamlarıyla öyle coşardı ki, sanki cinnet geçirmişçesine silaha sarılmaya sıçrardı.

Kutsal amaçlarla da Kral Saul'un çılgınlığı, Davud'un liriyle öyle yatıştırılmıştı ki, kötü cin kaçırılıp o eski huzuruna kavuşturulmuştu. O kötü cin, bu ahenk karşısında çöküp gider ve gerçek uyuma, kendisine düşmanmış gibi, asla dayanamaz. İşte bundan ötürü inanıyorum ki, şarkı söyleme ve ahenkli sesler, kutsal şeylerin gerçek yenileyicisi olan kraliyet peygamberinin ta kendisi ve Tanrı ile doğanın bu esrarını sezen o ataları eliyle kutsal ayinlere sokulmuştur.

Öyleyse doğal ve ilahi şeylerin uyumunda ne büyük bir gücün, ne büyük bir hazzın gizli olduğu düşünülmelidir? İşte bu yüzden, şeylerin uyuşması olan hakikat, alt âlemdeki şeylerde açıklandığında bile son derece etkilidir ve onu kavrayanlara şaşırtıcı bir tatlılıkla dolu bir haz verir.