Rönesans'ın Floransalı hekim-filozofu Marsilio Ficino, "De Vita" (Üç Yaşam Kitabı) adlı eserinin üçüncü bölümünde tıp ile yıldızları tek bir sanatta birleştirir. Ona göre gökler yalnızca hastalığın habercisi değil, aynı zamanda şifasının da kaynağıdır. Aşağıdaki pasajda Ficino, uygun gök konumları altında dövülen madenî suretlerin, yani tılsımların, bedeni hastalıktan ve büyüden nasıl koruduğunu anlatır. Aslanın kalbi Regulus göğün orta noktasını tuttuğunda altına kazınan bir aslan sureti, Venüs saatinde gümüşe işlenen bir muska ve gök gürültüsünden korkan bir matematikçinin iyileşme öyküsü, kadim yıldız tıbbının bu dünyayla göğü nasıl aynı bedende buluşturduğunu gösterir.
Kova burcunun üçüncü yüzünde, Satürn ile yükselirken bir sûret yaparlardı. Aynı biçimde altına bir aslan kazırlar, ayaklarıyla Güneş şeklinde bir taşı yuvarlayan bir aslan işlerlerdi; bunu Güneş saatinde, Aslan burcunun ikinci yüzünün ilk derecesi yükselirken yaparlardı. Bunun hastalıkları kovmaya yarayacağına inanırlardı. Böbrek hastalıkları içinse, Güneş Aslanın Kalbi yıldızında göğün orta noktasını tuttuğunda benzer bir sûret yaparlardı. Bu uygulama Abanolu Petrus tarafından onaylanmış ve deneyle doğrulanmıştı; şu şartla ki Jüpiter yahut Venüs göğün orta noktasına baksın, zararlı gezegenler ise zayıf konumlara düşerek uğursuz hâle gelsin.
Ünlü hekim Mengo bana şunu anlattı: Jüpiter Güneş ile bir araya getirilerek yapılan bu türden bir sûret, çağımızın eşsiz matematikçisi Giovanni Marliani’yi gök gürültüsü sırasında duyduğu korkudan kurtarmıştı. Bunun yanı sıra, sağlığı güçlendirmek ve büyücülükten korunmak için, Venüs saatinde, Ay köşeleri tutarken gümüşten bir sûret dökerlerdi. Bu sûretin içine talihli unsurları yerleştirirlerdi: yaşamın belirteci ile yaşam vericileri, hem burçlar hem efendileri, hele ki yükselen burç ile onun efendisi. Ben ise bu türden uygulamalardan, boş bir meraka değil hekime yakışanları seçip gözden geçirdim; zira böyle bir işin çoğu zaman verimsiz kalacağından kuşkulanırım.
Altına bir aslan kazır, Güneş saatinde işlerlerdi; bunun hastalıkları kovmakta faydalı olacağına inanırlardı.
Özgün metin (İngilizce)
Bu metin neden önemli
Marsilio Ficino'nun 1489'da Floransa'da Antonio Miscomini tarafından basılan "De Triplici vita" (Üç Yaşam Kitabı) eseri, Rönesans doğal büyüsünün ve yıldız tıbbının temel metnidir. Üçüncü kitap "De vita coelitus comparanda" (Göklerden Yaşam Devşirmek Üzerine), gök cisimlerinin gücünü madenî ve taş sûretlere aktaran tılsım pratiğini işler. Bu pasaj, o pratiğin somut örneklerini verir: belirli burç ve gezegen konumları altında dövülen suretlerin hastalığı kovduğu, sağlığı koruduğu iddiası. Ficino, Abanolu Petrus gibi ortaçağ otoritelerine yaslanırken kendi çağının hekim ve matematikçilerinden aktardığı tanıklıklarla metni kişisel kılar; aynı zamanda "büyücüden çok hekime yakışan" örnekleri seçtiğini söyleyerek ihtiyatını belli eder.
Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol
Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.
- Kaynak eser
- Marsilio Ficino, De Triplici vita (Üç Yaşam Kitabı), Kitap III: De vita coelitus comparanda, Floransa: Antonio Miscomini, 1489, s. 215
- Neşir
- Antonio Miscomini editio princeps, Floransa 1489 (Latince); Source Library dijital nüshası
- Konum
- Kitap III (De vita coelitus comparanda), sayfa 215; tılsım/sûret yapımı bölümü
- Çeviren
- Şira Nur Uysal
- Dijital nüsha
- Source Library
