Dokuzuncu yüzyıl İslam biliminin en etkili astrologlarından Ebu Ma'şer el-Belhî, göksel devinimlerin aşağı alemdeki değişimin ilk sebebi olduğunu savunur. Kaldeli, Hint ve Yunan geleneklerini birleştirerek astrolojiyi titiz ve mantıklı bir disiplin olarak konumlandırır. Aşağıdaki pasaj, göklerin dünya üzerindeki yönetimini ele alır ve tüm gezegenler arasında ilk sırayı Güneş'e verir.
Aşağı Alemin Yönetimi Üzerine. Aşağı alemde vuku bulan olayların yönetimi, kısmen sık sık yinelenen deneyler yoluyla, kısmen de doğaya ilişkin derin düşünce yoluyla izlenir. Zira yıldızların türlü yörüngelerinin, cismani şeylerdeki unsurların çeşitli dönüşümlerini çoğu kez değişmez bir yasa uyarınca takip etmesinden, bunun o yıldızların bu şeyler içindeki bir doğal devinimi olmaksızın gerçekleşmediği zorunlu bir çıkarım olarak görünür.
Bu sebeple, aşikâr kısmın ışıkları belli işaretler taşır; bilhassa tüm hızlı cisimlerin en kayda değer olanlarının bulunduğu yerde. İlk sırada ise Güneş vardır. Nitekim hiç kimse bilmez değildir ki, yılın mevsimlerinin dünyanın unsurlarını alışılmış dönüşümleriyle etkileyen düzenli akışı, Güneş'in gökçemberin dörtte birlik dilimleri boyunca sürdürdüğü tertipli yolculuklarını ve dönüşlerini takip eder. Dahası, her bir günde ve saatte, şeylerin başına gelen olaylarda azımsanmayacak yeni ve çeşitli bir devinimin Güneş'i takip ettiğini görürüz.
Canlı yaratıklar, otlar ve madenler için Güneş, kendi münferit devinimleriyle havayı, toprağı ve suyu, onların tabiatlarını ve hallerini soğuk, sıcak, kuruluk ve nemlilik aracılığıyla dönüştürür. İşte bu şeylerde bu türden güneşsel kuvvet ve tesir en açık biçimde belirir.
Aşağı alemde vuku bulan olayların yönetimi, kısmen sık sık yinelenen deneyler yoluyla, kısmen de doğaya ilişkin derin düşünce yoluyla izlenir.
Özgün metin (İngilizce)
Bu metin neden önemli
Ebu Ma'şer'in Astronomiye Giriş'i, Arap astronomi ve astroloji bilgisini Latin Batı'ya aktaran temel eserlerden biridir. Kerintiyalı Hermann tarafından yapılan Latince çevirisi Orta Çağ ve Rönesans Avrupası'nda geniş biçimde okundu. Bu pasaj, astrolojinin metafizik temelini ortaya koyar: gökler yalnızca birer işaret değil, aşağı alemdeki oluş ve bozuluşun doğal sebebidir. Metnin gezegenler arasında Güneş'e verdiği öncelik, mevsimlerin, canlıların, bitkilerin ve madenlerin ona bağlı devinimiyle temellendirilir. Böylece göksel düzen ile yeryüzü arasındaki bağ, deney ve akıl yürütmenin birlikte doğruladığı bir doğa yasası olarak sunulur.
Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol
Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.
- Kaynak eser
- Introductorium in Astronomiam (Introduction to Astronomy) — Ebu Ma'şer el-Belhî (Albumasar), Latince baskı 1506, Kerintiyalı Hermann çevirisi
- Neşir
- Latince baskı, 1506; Internet Archive nüshası (gpl_1792861), The George Peabody Library, Johns Hopkins University; İngilizce çeviri
- Konum
- Sayfa 13 (a 3); Bölüm: Aşağı Alemin Yönetimi Üzerine
- Çeviren
- Şira Nur Uysal
- Dijital nüsha
- Source Library
