On yedinci yüzyılın en etkili kimya kuramcılarından biri olan Johann Joachim Becher, "Physica Subterranea" (Yeraltı Fiziği) adlı eserinde bütün maddenin üç ayrı "toprak" ilkesinden meydana geldiğini öne sürer. Aşağıdaki pasajda Becher, madenlerin ne sudan ne de akışkan cıvadan doğduğunu, aksine özleri bakımından tümüyle topraksı ve kuru olduklarını kanıtlamaya girişir. Bu düşünce, sonraki kuşakların flojiston kuramına giden yolu açacak, simyadan modern kimyaya uzanan köprünün taşlarından birini döşeyecektir.
Hayvanlardan akışkan cıva ummak nasıl bir budalalıksa, onu madenlerden dilemek de öylesine bir bilgisizliktir; zira ikisi de madenlerin bileşimine girmez. Üstelik burada söz konusu ettiğimiz, türdeş yeraltı karışımları, yani madensel ve mineral olanlardır; suyun bir parçaya karıştığını yukarıda söylediğimiz tuz, güherçile, şap ve boraks gibi türdeş olmayanlar değildir. Geri kalan karışımlar ise, topraktan meydana gelenler, bütünüyle türdeş ve topraksıdır.
Her şeyin kökenini yalnızca sözle suya bağlamak yeterli değildir; ne de Helmont'un bir ağacın büyümesine dair yaptığı ve Robert Boyle'un Şüpheci Kimyager adlı eserinde andığı deneyle. Su, ancak topraksı zerrecikleri beraberinde taşıdığı ölçüde toprağa dönüşür; bunun dışında asla toprak olmayacaktır.
Fakat çıkmaz sokaklarda dolaşmayalım diye kendi işimize dönmeli ve madenlerin topraktan ibaret olduğunu, yani topraksı olduklarını kanıtlamalıyız. Bunu daha ilk görünüşleri gösterir; sonra ateşte tabi tutuldukları işlem; ve nihayet, ergime akışında çeşitli toprak türleriyle kurdukları uyum ve yakınlık. İşte orada madenler, hem soylu hem de bayağı olanları, muhtelif topraklardan pay alarak artarlar.
Su, ancak topraksı zerrecikleri beraberinde taşıdığı ölçüde toprağa dönüşür; bunun dışında asla toprak olmayacaktır.
Özgün metin (İngilizce)
Bu metin neden önemli
Becher'in üçlü toprak öğretisi, maddenin taşsı (vitrifiye), yağlı-yanıcı ve cıvamsı-akışkan olmak üzere üç temel toprak ilkesinden kurulduğunu ileri sürer. Bu pasaj, eserin Birinci Kitap, Üçüncü Bölüm, Beşinci Fasıl kısmından alınmıştır ve madenlerin özünde topraksı olduğu tezini savunur. Becher'in "yağlı toprak" (terra pinguis) kavramı, sonradan Georg Ernst Stahl'ın eline geçerek flojiston kuramına dönüşecek, böylece bu metin simyanın nicel kimyaya evrildiği kritik eşiğin tanıklarından biri hâline gelecektir. Metinde geçen Jan Baptista van Helmont'un söğüt ağacı deneyi ile Robert Boyle'un Şüpheci Kimyager'i, dönemin su temelli madde kuramına yapılan doğrudan göndermelerdir.
Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol
Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.
- Kaynak eser
- Physica subterranea. Specimen Beccherianum (Subterranean Physics), Liber I, Sectio III, Caput V
- Neşir
- 1738 basımı (eserin ilk yayımı 1669); Latince asıl, Source Library İngilizce çevirisi
- Konum
- Birinci Kitap, Üçüncü Bölüm, Beşinci Fasıl, No. 8-9 (basılı sayfa 87; dijital sayfa 132)
- Çeviren
- Şira Nur Uysal
- Dijital nüsha
- Source Library
