Basilius Valentinus

Basilius Valentinus, gelenekte 15. yüzyılda Erfurt'ta yaşamış bir Benediktin keşişi olarak tanıtılır. Ne var ki bu kişinin tarihsel varlığını doğrulayan bir belge bulunamamıştır ve tarikat kayıtlarında böyle bir isme rastlanmaz. Ona atfedilen eserler ilk kez 1599'dan sonra, büyük ölçüde Johann Thölde'nin yayınlarıyla gün yüzüne çıkmıştır. Bu yüzden pek çok araştırmacı, metinlerin gerçek yazarının Thölde ya da çevresi olabileceğini düşünür.

Basilius Valentinus adıyla dolaşan külliyat, simyayı hem ruhani bir yol hem de pratik bir kimya olarak ele alır. Antimonun Zafer Arabası, antimonun hazırlanışını ve tıbbi kullanımını anlatır ve Paracelsusçu tıp ile iatrokimyanın gelişiminde etkili olmuştur. On İki Anahtar, Büyük İş'in aşamalarını gravürlerle eşlenmiş simgesel bir dizi içinde sunar ve simya ikonografisinin çok bilinen örneklerinden biridir. Son Vasiyet ile Tabii ve Tabiatüstü Şeyler Üzerine de aynı külliyatın parçalarıdır.

Kütüphanedeki metinler bu atfedilen külliyatın farklı yüzlerini bir arada görmenize imkân verir. Basilius Valentinus, On İki Anahtar ve On İki Anahtar: Birinci Anahtar ve Boz Kurdun Sırrı, arınma sürecini anlatan ünlü imgeyi ayrıntısıyla açar. Antimonun Zafer Arabası ile Son Vasiyet laboratuvar pratiğine, Tabii ve Tabiatüstü Şeyler Üzerine doğa felsefesine yönelir. Dua ve Tefekkür: Büyük İş'in İki Anahtarı ise bu geleneğin işi dua ve iç hazırlıkla birlikte düşündüğünü gösterir.