Tabiat, kendisini taklit ettiğini sanan bir simyacının karşısına dikilir ve onu azarlar: kırılan şişeler, tüketilen kömürler, kükürtlü dumanlar ve boşa harcanan bir ömür. Ardından ona hakiki yolu — madenlerin yerin bağrındaki oluşunu, dört unsurun beşinci öze indirgenmesini, tek madde ile tek kabın sırrını — anlatır. Simyacı diz çöküp hatalarını itiraf eder ve öğrendiklerini kendi ağzından tekrarlayarak Sanat'ın gerçekte ne olduğunu ortaya koyar. Aşağıda diyaloğun tamamı yer alıyor.

Türkçe çeviri (tam metin) · Çeviren Şira Nur Uysal

TABİAT'IN ŞİKÂYETİ

Yolunu şaşırmış simyacılara yöneltilen, sofistlerden ve sair sahte hocalardan şikâyet eden Tabiat'ın Nutku. John A. Mehung tarafından ortaya konmuştur. Tabiat konuşur. (Metin geleneksel olarak Gül Romanı'nın «Roman de la Rose» ikinci bölümünü yazan Jean de Meung'a atfedilir; ne var ki bu atıf tartışmalıdır. Metnin kendi içinde Tabiat, «John de Mehung»dan üçüncü şahıs olarak, kendisine iyi davranmış oğullarından biri diye söz eder — bu da yazarın Jean de Meung olamayacağına işaret eder. Muhtemelen 15. yüzyılda kaleme alınmış, şöhretli şairin adı esere sonradan iliştirilmiştir.)

Aman Tanrım, Tanrı'nın kendi suretinde kusursuz yarattığı ve yeryüzünün efendileri olsunlar diye tayin ettiği insan soyunun benden bu kadar uzağa düştüğünü görmek beni nice kez derinden kederlendiriyor! Bilhassa sana sesleniyorum, ey kalın kafalı filozof taslağı; kendine amelî kimyager, iyi bir filozof adını yakıştırmaya cüret edersin, lâkin ne benim hakkımda, ne hakiki Madde hakkında, ne de meslek edindiğini söylediğin bilcümle Sanat hakkında zerre kadar bilgin vardır! Zira işte, şişeleri kırar, kömürleri tüketirsin; hem de sırf beynini o buharlarla biraz daha yumuşatmak için. Şap, tuz, zırnık ve karaboya çürütürsün; madenleri eritir, küçüklü büyüklü ocaklar kurar, sayısız kap kullanırsın. Buna rağmen ben senin ahmaklığından bıktım, sen de kükürtlü dumanınla beni boğuyorsun. En şiddetli ateşle cıvanı tespit etmeye çabalarsın — o cıva ki bayağı ve uçucu maddedir, madenleri kendisinden yaptığım şey değildir; bu yüzden hiçbir netice alamazsın. (Tabiat'ı kişileştirip birinci ağızdan konuşturmak bu metnin icadı değildir. Ortaçağ alegorik edebiyatının yerleşik bir kalıbıdır ve doğrudan Alanus ab Insulis'in De Planctu Naturae'sine — Tabiat'ın Şikâyeti'ne — dayanır. Orada da Tabiat, kendisine ihanet eden insanlığa sitem eder; burada muhatap yalnızca daraltılmış, ahlâkçı azarlama yerini laboratuvar azarlamasına bırakmıştır.)

Zira benim rehberliğimi izlemez, usullerimi taklide çalışmazsın; bilakis bütün hünerimi baştan sona yanlış anlarsın. Bunca saçma maddeyi çözüp imbikten çekmek, sonra da onları imbiklerden, kabak biçimli kaplardan, damıtıcılardan ve pelikanlardan geçirmek yerine kendi işine baksan daha iyi edersin. Bu yöntemle cıvayı katılaştırmayı asla başaramayacaksın. İhya için akkor bir ateş kullanır, onu her şeyi sıvılaştıracak dereceye dek kızdırırsın — işini böyle bitirir, sonunda hem kendini hem başkalarını mahvedersin. Önce benim atölyeme girmedikçe hiçbir şey keşfedemeyeceksin; o atölye ki yerin en iç bağırsaklarındadır ve orada madenleri durmaksızın döverim: kullandığım maddeyi orada bulabilir, işimin usulünü orada müşahede edebilirsin. (Burada yerilen işlemler uydurma değildir; hepsi dönemin gerçek laboratuvar pratikleridir. Pelikan, damıtılan sıvıyı iki yan boruyla kendi kabına geri döndüren, böylece sürekli devir sağlayan bir cam kaptır; kabak biçimli kap «cucurbita» imbiğin alt haznesidir. Aynı biçimde metnin ilerisinde geçen «Meryem hamamı» «balneum Mariae» su banyosuyla yumuşak ısıtma, «at gübresi» ise gübre yığınının fermantasyon ısısıyla haftalarca sabit sıcaklık sağlama yöntemidir. Tabiat bu araçları değil, onlara yüklenen boş umudu reddeder.)

Sırrımı sana açacağımı sanma; meğer ki önce bütün madenlerin büyüyen tohumunu bulasın — hayvanlarınkine ve bitkilerinkine benzeyen o tohumu. Hem onların oluşumunda kullanılanı, hem de kendisiyle beslendikleri şeyi yerin bağrında saklarım. Madenler Vardır, bitkiler Yaşar ve Büyür, hayvanlar ise Hisseder ki bu, salt büyümekten fazlasıdır. Madenleri, taşları ve karaboya cinsinden maddeleri, belli bir tarzda karıştırıp bileştirdiğim birtakım unsurlardan yaparım. Bu unsurları yerin kalbinde aramalısın, başka hiçbir yerde değil. Bitkiler kendi tohumlarını ve suretlerini kendi içlerinde taşırlar; hayvanlar da aynı şekilde üremekte ve aynı vasıtayla kendi benzerlerini meydana getirmektedirler. Her şey kendisi için konulmuş yasalara göre yürür. Bir tek sen, ey kötü adam, benim vazifemi gasp etmeye kalkışarak benden bütün mahlûkattan daha uzağa düştün. Madenlerin kendilerine mahsus tohumları yoksa ne hayatları vardır ne de oluş ve büyüme ilkeleri. Bunların ilki dört unsur eliyle dokuz günde tamamlanır; Ay ise on iki göksel burcu yirmi dokuz buçuk günde kat eder.

Yukarıda anılan yasalar gereğince kış ile yaz birbirinin yerini alır, unsurlar değişir, yerde oluşlar vuku bulur — benim işleyişim, Tanrı'nın ve göklerin işleyişi sayesinde her şey kaimdir: idrak olunan, görülen ve görülmeyen. Böylece göklerde Ay'ın altında kavranan her şey işler ve tesirini, tıpkı bir kadın gibi tohum almaya can atan maddeye aktarır. Her yıldız kendi maddesini etkiler ve kendilerine mahsus tabiatlarına göre başka başka şeyler meydana getirirler. Önce yukarıda gökte, sonra aşağıda yerde unsurlar içinde işlerler; her biri kendi hususi kudretine göre. Türler ile tek tek şeyler işte buradan doğar.

Bilmelisin ki bu çok yönlü tesirler kendilerini yeryüzü unsurları üzerine boş yere dökmezler. Zira işleyişleri görünmez olsa da son derece kesin ve gerçek bir şeydir. Yer gökle kuşatılmıştır ve en iyi tesirlerini, en iyi maddelerini ondan alır. Her felek kendi hakikatini bildirmeye ve onunla yerin merkezini kaplamaya hazırdır. Bu hareket ve hararet vasıtasıyla yeryüzünde buharlar yükselir ki bunlar ilk maddelerdir. Buhar soğuk ve nemliyse yeniden yere iner ve orada saklanır; nemli ve ılık olan ise bulutlara yükselir. Yerin içine kapanmış olanı, uzun bir zamanın ardından, faal ilke olan kükürdün ve edilgin ilke olan cıvanın cevherine çeviririm. Madenler bu ilk terkibin bir başka karışımıdır. Bütünü, tek bir kütle hâline getirdiğim dört unsurdan elde ederim. Bu süreci öyle sık tekrarlarım ki yanılmak için hiçbir mazeretin kalmaz.

Çürümenin ardından oluş gelir; bu da, içteki yanmaz sıcaklığın cıvanın soğukluğunu ısıtmasıyla gerçekleşir. Cıva bu hararete seve seve boyun eğer, zira kendi kükürdüyle birleşmeyi arzular. Bütün bu şeyleri — ateşi, havayı ve suyu — yerin içinde tek bir imbikte bulundururum. Orada onları çürütür, çözer ve süblimleştiririm; hem de çekiçsiz, kerpetensiz, eğesiz, kömürsüz, buharsız, ateşsiz, «Meryem hamamı» olmaksızın ve sair yapmacık düzeneklere başvurmaksızın. Zira benim kendi göksel ateşim vardır ki, madde kendine uygun ve güzel bir suret giyinmeyi diledikçe unsurî ateşi kışkırtır. Cıvamı böylece dört unsurdan, yahut onların cevherinden çıkarırım. Buna daima kendi kükürdü eşlik eder; o kükürt ki cıvanın ikinci benliğidir ve onu tedricen, yumuşakça ve hoşça ısıtır.

Böylece soğuk olan ılıklaşır, kuru olan nemli ve yağlı olur. Lâkin nemli olan kuru cevherinden yoksun değildir, kuru olan da neminden; biri ötekini ilk özünde korur — o öz ki özün unsurî ruhudur, yahut beşinci öz «quintessentia»dır — ve çocuğumuzun oluşu ondan gelir. Ateş onu doğurur ve havada besler; lâkin bundan evvel o, bakir toprakta ayrışır; sonra su akar gelir (yahut sudan akar gelir) ki bunu aramamız gerekir, zira o benim İlk Maddemdir ve madenimin kaynağıdır. Çünkü zıt olan zıddına şiddetle direnir ve kendini öyle tahkim eder ki, işlem esnasında sürüklenip gitmesin; işte o zaman dönüşüme uğrar ve maddenin şehveti tarafından suretinden soyulur — o şehvet ki durmaksızın yeni bir sureti kendine çeker.

Hikmetimle hareketin ilk ilkesini yönetirim. Ellerim, Babam'ın buyurduğu üzere sekizinci felektir; çekiçlerim ise yedi gezegendir, güzel şeyleri onlarla döverim. Bütün eserlerimi ve göğün altındaki bilcümle şeyi kendisinden yonttuğum cevheri yalnızca dört unsurdan elde ederim. Kaos, yahut Hyle, ilk cevherdir. Kralı, Kraliçeyi ve bütün maiyeti ayakta tutan Hanım odur. Onun buyruğunu yerine getirmek üzere daima bir atlı hazır bekler, odalarda ise bir bakire onun hizmetini görür. O ne kadar güzelse ben de onda o kadar güzel görünürüm. Şunu da bil ki bilcümle öze özünü verme kudreti bendedir; onları koruyan ve suret kalıbına döken benim.

Bundan başka, Tanrı'nın ilk cevheri ayırdığı üç kısmı da müşahede et. Birinci ve en saf kısmından Kerubîleri, Serafîleri, Başmelekleri ve sair bütün melekleri yarattı. O kadar saf olmayan ikincisinden gökleri ve onlara ait olan her şeyi yarattı; saf olmayan üçüncü kısmından ise unsurları ve onların hassalarını. Bunların ilki ve en iyisi Ateş'tir. Ateş hiçbir bozulmayı kabul etmez ve beşinci özün en saf kısmını taşır. Ateş'ten sonra latif Hava'yı yaptı ve ona beşinci özden bir pay koydu — lâkin o kadar büyük bir pay değil. Sonra görünür unsur olan Su geldi ki beşinci özden ihtiyacı kadarını taşır. En sonunda Toprak gelir. Bütün bunları (Tabiat'ın geri kalanı gibi) bir an içinde yarattı.

Toprak kaba ve karanlıktır; velev ki bereketli olsun, beşinci özden en küçük payı o taşır. Başlangıçta unsurlar kendi ayrı felekleri içinde nasıllarsa öyle kaldılar. Şu hâlde Hava gerçekte nemlidir, lâkin gereğince Ateş tarafından ölçüye getirilir. Su gerçekte ılıktır, lâkin nemini havadan alır. Toprak gerçekte kurudur, lâkin aynı zamanda soğuktur; büyük kuruluğu onu ateşe akraba kılar. Ateş ise, harareti sayesinde hayatı ve büyümeyi meydana getiren ilk unsurdur. Şimdi bütün bu unsurlar birbirini etkiler ve birbirine nitelik kazandırır; öyle ki her biri sırası geldikçe kâh faal kâh edilgin olur. Sözgelimi Ateş, hava ve toprak üzerinde işler. Toprak her şeyin anası ve dadısıdır; göğün altında bozulmaya açık ne varsa hepsini o taşır.

Tanrı bana dört unsuru beşinci özlerine çözme kudretini vermiştir; bu, her unsurda cins olarak nitelenmiş olan ilk cevherdir. Onları kendi maksadım için çözerim ve böylece bütün oluşu meydana getiririm. Lâkin hiç kimse, unsurları çözmeye çabaladığı gibi beni ilk cevherime çözemeyecektir. Zira unsurları ve onların suretlerini yalnız ben dönüştürebilirim; başka türlü düşünen kendini aldatır. Çünkü sen hiçbir zaman her cevhere kendi hususi tesirini tayin edemeyecek, o cevherin gerektirdiği unsur oranlarını bulamayacaksın. Diyorum ki, yaratılmış şeyleri kalıba dökebilen ve onlara kendilerine mahsus hassalarını ve cevherlerini verebilen yalnız benim. Göksel sırlarımla, haklı olarak mucize diye anılan kusursuz eserler meydana getiririm; nitekim böylesi harikulâde bir kudrete sahip olan ve benim elimden çıkma olan İksir'de bu görülebilir. Yeryüzünde hiçbir sanat benim işçiliğime bir şey katamaz, onu iyileştiremez.

Aklı başında her kimse görmek zorundadır ki, göksel cisimlerin tam bilgisi olmaksızın, yahut onlarda mukim olan tesir gücünden ayrı olarak hiçbir şey başarılamaz; bunlar olmadan her şey hata ve suistimaldir. Peki, sıradan bir insan bu tesiri nereden edinecek ve onu maddeye nasıl tatbik edecek? Unsurları doğru oranlarında nasıl karıştıracak? Bir adam bu sırrı araştırmakla uzun bir ömür tüketse bile (der Avicenna, De Vir. Cord., ikinci bap), çözümüne bir arpa boyu yaklaşamaz. O yalnız benim emanetimdedir ve hiçbir insan tarafından asla bilinemez. Kudretim ve tesirimle noksan olanı kâmil kılarım; ister bir maden olsun ister bir insan bedeni. Terkibini karıştırır, dört unsuru mizana getiririm. Zıtları barıştırır, kavgalarını yatıştırırım.

İşte göksel kudretlerimle yersel cevherlerimden halka halka ördüğüm altın zincir budur. Eserlerimi öyle şaşmaz bir isabetle tamamlarım ki bütün kudretim onlarda serilip gösterilir; ve öyle bir maharetle ki insanların en bilgesi bile benim kemalime erişemez. Haydi öyleyse, çık da eserlerime bak; ey kendini bu kadar hünerli bir zanaatkâr sanan adam, sen ki beni hiç bilmeden, kömür ateşlerinle ve Meryem hamamınla, benim imbiklerimde altını içilebilir kılmaya uğraşırsın — bil ki ben senin ahmaklığını görmeye tahammül edemiyorum. Eserlerimi seyrettikten sonra, renkli ve boyalı şişelerindeki fena kokulu kaynatmalarınla onlara rakip olmaya kalkışmaktan, böylece hem vaktini hem paranı yitirmekten utanmıyor musun? Ne düşünüyor olabileceğini havsalam almıyor. Kendine acı ve öğrettiğime kulak ver. Sana söylediğimi doğru anlamaya çalış, zira ben yalan söyleyemem.

Şu en şanlı maden olan altının güzel suretini gökten, kıymetli cevherini ise yerden nasıl aldığını düşün. Lâl, ametist ve elmas gibi kıymetli taşların oluşu da aynı tarzda vuku bulur. Cevherin kendisi dört unsurdan mürekkeptir; suretini ve niteliklerini ise göksel tesirlerle alır — velev ki böyle işlenmeye yatkınlık unsurun içinde uykuda dursun ve ancak zaman içinde açığa çıkıp arıtılsın. Bütün bunlar yalnız benim ellerimle başarılır. Mimar benim ve hayatın sırrını benden başka kimse bilmez. Zira kendini ne kadar bilge sanırsa sansın, o kişi her unsurdan ne kadar alacağını, onu nereden edineceğini, düşman unsurları kavgalarını yatıştıracak biçimde nasıl karıştıracağını, yahut göksel tesirleri bu özler üzerine nasıl indireceğini bilmez. Demir bile yapamaz, kurşun da; madenlerin en bayağısını dahi. Öyleyse benim hazinemi çalmaktan başka nasıl altın yapabilsin? Onun arzuladığı gaye yalnız benim sanatımla başarılabilir — bir sanat ki insanın bilmesi imkânsızdır.

Ve altının madenlerin en kıymetlisi olduğunu kabul etsek bile, altın tek başına ne hastalıkları iyileştirebilir, ne öteki madenlerin noksanlarını onarabilir, ne de onları altına çevirebilir. Aynı şekilde cam da (ki başka türlü Filozof Taşı olabilirdi) dövülüp şekil alacak kadar yumuşayamaz. Bütün madenler arasında en kıymetli ve en kâmil olan yalnız altındır. Lâkin sen kurşun bile yapamıyorsan, herhangi bir madenin en ufak zerresini bile meydana getiremiyorsan, hiçbir otun meyvesini yetiştiremiyorsan, altın yapma sanatını arayışın ne kadar ümitsiz görünmelidir! Yine, kimyevî bir netice elde etmek istediğini, velev ki altın çıkmasın diyecek olursan, cevabım şudur: bununla ahmaklığına yeni bir delil eklemiş olursun ancak. En içteki işleyişimin sırrının senin için daima mühürlü bir kitap kalacağını anlayamıyor musun?

Tabiat'ın yaptığını yaratılmış hiçbir varlık başarıyla taklit edemez. Hayır; yedi madenden altın yapsam ve sen usulümü anlamasan, bütün madenleri en saf altına çeviren o cevheri hazırlamayı nasıl umabilirsin — o cevher ki Tanrı'nın bana verdiği en kıymetli hazinedir? Aradığın bu kıymetli şeyin, yaratılmış zihin için Tabiat'ın en büyük sırrı olduğunu, göksel tesirlerle bileştirildiğini ve böylece insanları bütün hastalıklardan iyileştirip kurtarma, bayağı madenlerin noksanını giderme kudretini taşıdığını bilmiyorsan, ahmak ve cahilsin. Şu hâlde o kendinde bu denli kâmilse ve yeryüzünde bir benzeri yoksa, elbette en yüce Zekâ'nın işçiliği olmalıdır; zira başka hiç kimse altın bile yapamazken, kendisi altın yapma kudretini taşıyan bir şeyi hiç yapamaz. Doğrusu, böyle bir şeyi hazırlayabileceğini iddia etmek, on okkayı taşıyamam lâkin yüz okkayı taşıyacak kadar güçlüyüm demeye benzer. Öyleyse niyetinin hakiki kapsamını ve mesuliyetini yüreğine yaz.

Ben de kendi payıma bütün hikmetimi, kudretimi ve gücümü gökten alırım; Maddem ise en yalın biçimiyle dört unsurdur. İşte unsurların ilk ilkesi ve beşinci özü budur; onu indirgemelerle, zamanla ve devirlerle meydana getiririm ve bunlarla aşağı olanı daha kâmil olana, soğuk ve kuru olanı nemli ve ılık olana dönüştürürüm; taşları ve madenleri tabiî nem hâllerinde böyle korurum. Bu, göksel cisimlerin hareketleriyle vuku bulur, zira unsurlar onlar tarafından yönetilir; onların hükmeden tesiriyle benzer benzerine getirilir. Cevherim ne kadar saf olursa göksel tesirin doğurduğu neticeler de o kadar mükemmel olur.

Peki sen sanıyor musun ki, toprağın ve suyun bulunduğu şu imbiğinde, senin ateşin ve hararetinle, senin ak ve kızıl renginle boynumu senin boyunduruğuna uzatmaya, senin arzuna ve keyfine hizmet etmeye razı edileceğim? Gökleri kımıldatabileceğini ve onları tesirlerini senin işine dökmeye zorlayabileceğini mi sanıyorsun? Onun, ancak çalgıcının parmakları dokununca tatlı ses veren uzuvlu bir saz olduğunu mu sanıyorsun? Kendine fazla pay biçiyorsun, ey ahmak adam. Göklerin devirlerinin, tesiriyle her şeye kudret veren muazzam bir Zihin tarafından yönetildiğini bilmiyor musun?

Sana yalvarırım, bütün büyük şeylerin benden ve nihayetinde Tanrı'dan geldiğini hatırla; ellerinin maharetinin Tabiat'ın işleyişi kadar kusursuz olabileceğini sanma. Zira o boş ve beyhudedir ve maymun gibi her şeyde beni taklit etmek zorundadır. Kabında cevherini imbikten çekmenin, çözmenin, yoğunlaştırmanın, yahut yağdan su çıkarmanın beni izlemenin doğru yolu olduğunu da sanma. Bundan uzaksın, oğlum. Unsurları karıştırıp çözmelerin şimdiye dek hiçbir iyi netice vermedi ve veremez de. Sebebini bilmek ister misin? Senin cevherin ocağın hararetine yarım saat bile dayanamaz, duman olup uçmak yahut ateşte tükenmek zorundadır. Oysa benim çalıştığım cevher, hiç zarar görmeden her derece hararete dayanır. Benim suyum kurudur ve dokunduğunu ıslatmaz; buharlaşmaz, eksilmez, yağı da tükenmez. Benim unsurlarım işte bu kadar kâmildir; seninkiler ise faydasızdan da beterdir.

Sonuç olarak şunu söyleyeyim: senin sunî ateşin benim göksel hararetimi asla veremeyecek, senin suyun, yağın ve toprağın da sana benim cevherimin yerine geçecek hiçbir şey sağlamayacak. O, gökten unsurların üzerine dökülmüş bir Tanrı vergisidir ve birinin üzerine ötekinden daha çok dökülmüştür; lâkin bunun nasılını yalnız ben ve bu bilgiyi bana emanet eden Yüce Sanatkâr bilir. Bir şey daha söyleyeyim, oğlum. Beni taklit edeceksen, her şeyi tek bir yalın, kendi kendine yeter Madde'den, iyi kapatılmış tek bir kapta ve tek bir imbikte hazırlamalısın. Cevher, kusursuz gelişimi için gereken her şeyi kendinde taşır ve daima aynı yumuşak sıcaklıkta tutulan bir hararetle hazırlanmalıdır.

İzin ver de sana en asil eserim olan insanın doğuşunu ve gelişimini düşündüreyim. Sen bir insan bedenini herhangi bir cevherden yapamazsın. Böylesine latif bir bedeni kalıba dökerken kullandığım usulden ne Aristoteles'in ne de Platon'un en ufak haberi vardı. Kemikleri ve dişleri ben sertleştiririm, eti yumuşak, kasları soğuk, beyni nemli, Tanrı'nın hayatı içine döktüğü kalbi ılık kılan benim; bütün damarları kızıl kanla dolduran da benim. Aynı şekilde, tek bir cıvadan ve tek bir faal erkek kükürtten tek bir analık kabı yaparım ki onun rahmi imbiktir. Doğrudur, insan bana sanatıyla yardım eder; dışarıdan rahme hararet dökerek. Lâkin bundan fazlasını yapamaz. Şu hâlde hakiki Madde'yi bilen, onu iyi kapatılmış bir kapta gereğince hazırlayan, bütününü bir imbiğe koyan ve ateşi uygun hararet derecesinde tutan kimse, gerisini gönül rahatlığıyla bana bırakabilir.

Her şey ateşe bağlıdır; bu yüzden ona dikkat etmen sana çok yaraşır. Öyleyse ateşi düşün — ona epesin, pepsin, pepausin ve optesin derler; yahut tabiî, tabiatüstü ve tabiataltı ateş derler ki bu sonuncusu yakmaz. Hakiki Madde ve gereken ateş olmadan hiç kimse emeğinin sonuna varamaz. Cevheri sana ben veririm; sen yalnızca dış şartları sağlayacaksın. Şu hâlde doğru cinsten ve doğru boyda bir kap ile bir imbik al. Akıllı ol ve deneyi benim yasalarıma uygun biçimde yürüt. Sen bana yardım et, ben de sana yardım edeyim. Sana, senin bana davrandığın gibi davranırım. Bana iyi davranmış, babasına ve anasına itaat etmiş, buyruklarıma boyun eğmiş öteki oğullarıma büyük bir mükâfat verdim; sözgelimi John de Mehung bunu sana söyleyecektir. Onun şahitliğini Villanova, Raymond, Romalı Morienus, Hermes (ki ona Baba derler ve Bilgeler arasında bir benzeri yoktur), Geber ve bu Sanat üzerine yazmış, doğruluğunu tecrübeyle bilen başkaları da doğrular. («Epesin, pepsin, pepausin, optesin» Yunanca pişirme/olgunlaştırma terimlerinin — hepsis, pepsis, optesis gibi — el yazması aktarımında bozulmuş biçimleridir. Aristoteles'in Meteorologica'sında sıvı ve katıların hararetle olgunlaşmasını anlatan bu terimler simya diline ateşin dereceleri olarak geçmiş, aslî anlamları ise yolda silinmiştir. Buradaki karışıklık çeviri hatası değil, kaynağın kendi hâlidir.)

Eğer sen, oğlum, bu kıymetli Taşı hazırlamak istersen, kendini büyük bir masrafa sokmana gerek yok. Bütün ihtiyacın olan, biraz boş vakit ve kesintiye uğramaktan korkmayacağın bir yerdir. Maddeyi (ki tektir) toz hâline getir, suyuyla birlikte iyi kapatılmış bir kaba koy ve sürekli, yumuşak bir harareti ona maruz bırak; hararet o zaman işlemeye başlayacak, nem de ayrışmayı kolaylaştıracaktır. Nemin varlığı, cıvanın kuruluğunun onun özümsenmesini geciktirmesine mâni olur. Bu arada benim ne yaptığımı dikkatle müşahede etmeli ve Aristoteles'in (Meteor. üçüncü ve dördüncü kitap) şu sözünü hatırlamalısın: «Tabiat'ı incele ve Oluş ile Bozuluş üzerine kitabı dikkatle oku.» Ayrıca gök ve âlem üzerine kitabı da okumalısın; güzel ve saf cevhere dair işaretleri orada bulacaksın. Bu tahsili ihmal edersen başarısız olursun. Bu mevzuda Albertus Magnus'un De Mineralibus'una başvur. Lâkin gözlerin böylesi tahsillerle açılırsa madenlerin büyümesinin sırrını keşfedeceksin: yani hepsinin unsurlardan meydana geldiğini.

Kendine Üstat demeden önce beni tanımayı öğren. Beni izle; ben ki yaratılmış her şeyin anasıyım, o şeyler ki tek bir öze sahiptir ve göksel ile unsurî tesirler olmaksızın ne büyüyebilir ne de canlı bir ruh alabilirler. Sebatlı bir tahsille göksel cisimlerin kudretlerini, güçlü işleyişlerini, unsurların edilgin hâlini ve bunun sebebini anlamayı öğrendiğinde — ayrıca dönüşümün vasıtalarını, oluşun, beslenmenin ve çürümenin sebebini, unsurların özünü ve cevherini de bilirsen — Sanat'a çoktan âşina olmuşsun demektir; velev ki işleyişlerimin tahsili için hâlâ son derece latif bir zihin gereksin. Lâkin bu bilginin hiç değilse bir kısmına sahip değilsen, sırrımı keşfetmeyi başarırsan gerçekten çok talihlisin demektir. O bir sırdır ki kendi zanlarında bilge geçinenlerce değil, tevazu ve sabırla öğrettiğime kulak verenlerce okunur.

Bu yüzden, her çağda hakikaten bilge olanların mükâfatı olmuş bu hazineye sahip olmak istiyorsan, sana buyurduğumu yapmalısın. Zira hazinemin öyle bir kudreti ve tesir gücü vardır ki benzeri ne gökte ne yerde bulunur. Merkür ile, o en kıymetli özü senin sanatın ve benim bilgimle kendisinden çıkarmak üzere aldığım Maden arasında orta bir yer tutar. O saf ve içilebilir altındır ve köklü ilkesi faal rutubettir. Üstelik Süleyman'ın tarif ettiği (Sirak otuz sekiz) küllî İlaç odur; aynısı yerden alınır ve bilgeler tarafından el üstünde tutulur. Tanrı ona sırlarım arasında bir yer tayin etmiş ve onu Bilgeler'e açmıştır; her ne kadar kendilerine İlahiyat ve Felsefe doktoru diyen niceleri onu cahilce hor görseler de — nitekim Simya da Tıp doktorlarınca hor görülür, çünkü onlar beni bilmezler ve öğretmeye kalkıştıkları şeyden bihaberdirler. Beyinleri yetersiz döşenmiş olmalı; yoksa bütün öteki ilaçları gereksiz kılan panzehire karşı ahmakça alaylarını yöneltmezlerdi. Ne mutlu o adama ki, yılların yükü altında çökmekte olsa bile, Tanrı onun günlerini bu sırrın bilgisine erişinceye dek uzatır! Zira (Geber'in dediği gibi) bu armağan kendilerine ömrün sonlarında verilmiş nicesi, buna rağmen ileri yaşlarında onunla ferahlamış ve sevinmişlerdir.

Bu sırra sahip olan bütün iyi şeylere ve büyük servete sahiptir. Ondan bir okka, ona hem varlık hem sıhhat sağlar. Kuvvetin ve tazelenmenin biricik kaynağıdır ve altın tentürden kat kat üstündür. O, bütün öteki şeyleri kendinde toplayan iksir ve hayat suyudur. Hazinemde cıva, kükürt, yanmaz yağ ve ak, bozulmaz, eriyebilir tuz gizlidir. Sana açıkça söylüyorum: onun hazırlanışını bensiz asla başaramazsın; tıpkı benim de senin yardımın olmadan hiçbir şey yapamayacağım gibi. Lâkin öğrettiğimi anlar ve benimle el birliği edersen, bütün işi kısa zamanda tamamlayabilirsin.

Şarlatanları ve onların ahmakça yazılarını bırak; bilcümle imbiklerini ve şişelerini bırak; at gübrelerini ve türlü türlü kömür ateşlerini de bırak, zira bunların hiçbirinin hiçbir faydası yoktur. Kendini madenlerle yahut benzeri şeylerle bunaltma; bilakis unsurları değişebilir bir surete çevir. Zira Bilgeler'in en mükemmel cevheri budur ve yalnızca ahmaklarca reddedilir. Cevheri altınınkine benzer, lâkin özü benzemez. Unsurları dönüştür, aradığını bulursun. En aşağıda olanı süblimleştir, en yukarıda olanı en aşağı kıl. Faal kükürdüyle karışmış cıvayı al; onu iyi kapatılmış bir şişeye ve tek bir imbiğe koy, üçte birini toprağa göm, Bilgeler'in ateşini tutuştur ve hiç duman çıkmasın diye onu iyi gözet. Gerisini bana bırakabilirsin. Senden fazlasını istemiyorum; yalnızca şaşmaz rehberliğimi izlemeni buyuruyorum. (Metinde «şarlatan» ve «sofist» diye çevrilen tabirlerin dönemdeki karşılığı «üfleyiciler»dir — Fransızca souffleurs, Almanca Blaser. Ad, körükle ocak üfleyip günlerce ateş besleyen, lâkin hiçbir şey bilmeyen sahte simyacılara verilmişti. Hakiki ehil ile üfleyici arasındaki bu ayrım, simya edebiyatının kendini savunma biçimidir: sanatın itibarını yitirmesinin suçu sanatta değil, onu taklit edenlerdedir.)

SİMYACININ CEVABI

Simyacının hatalarını itiraf ettiği, onlar için af dilediği ve Tabiat'a şükranlarını sunduğu cevap.

Ey en sevgili Ana Tabiat, sen ki meleklerden sonra Tanrı'nın bütün mahlûkatının en kâmilisin, şefkatli irşadın için sana şükrederim. Kabul ve itiraf ederim ki sen büyük âlemin Anası ve İmparatoriçesisin; o âlem ki insan zihninin küçük âlemi için yaratılmıştır. Yukarıdaki cisimleri sen hareket ettirir, aşağıdaki unsurları sen dönüştürürsün. Efendinin buyruğuyla hem küçük hem büyük şeyleri başarır, durmaksızın süren çürüme ve oluş yoluyla yerin ve göklerin yüzünü yenilersin. İtiraf ederim ki hiçbir şey ruhsuz yaşayamaz ve var olan, varlıkla donatılmış her ne varsa, Tanrı'nın sana verdiği kudret sayesinde senden taşar. Bütün madde senin hükmündedir ve unsurlar senin yönetimin altındadır. İlk cevheri onlardan alır, sureti ise göklerden edinirsin. O cevher, senin tarafından değiştirilip tekilleştirilinceye dek biçimsiz ve boştur. Ona önce cevherî, sonra tekil bir suret verirsin.

Büyük hikmetinle bütün eserlerini göksel tesirler vasıtasıyla öyle ustaca kalıba dökersin ki hiçbir ölümlü el onları büsbütün yıkamaz. Tanrı insana lazım olan her şeyi senin ellerine bırakmış ve senin vasıtanla onları dört saltanata bölmüştür: madenler ve taşlar gibi varlığı ve özü olanlar; bitkiler gibi özü ve büyümesi olanlar; hayvanlar, kuşlar ve balıklar gibi hissi ve duyusu olanlar. Bunlar ilk üç sınıftır; dördüncüsüne ise Tanrı yalnızca eserlerinin en asili ve en kâmili olanı koymayı diledi: insanı; ki ona ayrıca akıl sahibi ve ölümsüz bir ruh verdi. Bu ruh, duyular yoluyla bedene sızan kirle örtülmüştür ve Tanrı'nın lütfu ve merhameti olmasaydı onun mahkûmiyetine bulaşmış olacaktı. Şu hâlde insanın başlıca kemali senden gelmez; insanlığımızı bize bahşeden de sen değilsin. Buna rağmen insanın maddî yanı yalnızca senin ellerinin işidir.

Ve gerçekten, bedenlerimiz ustaca ve hayret verici biçimde yapılmıştır ve her bir parçasında ustanın maharetine şahitlik eder. Türlü uzuvlarımızın işleyişleri ne kadar harikulâdedir! Ruhun onları kımıldatabilmesi ve dilediğince işe koşabilmesi ne kadar şaşırtıcıdır! Lâkin heyhat, çok daha sık olarak beden ruhun efendisi olur ve ona, saf aklın mahkûm ettiği nice şeyi yaptırır. Meseleye bu açıdan bakılırsa, sanki sen iyi başlamışsın da eserin sonunda düşük doğmuş gibi görünür. Hikmetten yahut bilgiden mi yoksundun; yoksa başka türlü yapamaz mıydın? Senin hikmetin hakkında fazla küstahça konuştuysam bağışla; benim tek arzum doğru ve hakikatli biçimde bilgilendirilmektir. Zira doğrusu, şimdi bile sert azarın bana nice şeyi aydınlattı.

Bütün ömrümü senin derslerine kulak vermekle geçirdim; ne kadar dikkatle dinlediysem hatalarımı ve hikmetinin derinliğini o kadar açık gördüm. Şimdi ister yatayım, ister durayım, ister yürüyeyim, senin büyük sırrından başka bir şey düşünemiyorum. Yine de onun için hangi cevheri ve sureti almam gerektiğini kavrayamıyorum. Yolunu izlemediğim için beni sertçe azarladın; lâkin biliyorsun ki sana itaat etmiyorsam, bu yalnızca benden ne yapmamı istediğini bilmediğim içindir. Körlüğümü aydınlatmadıkça bu Sanat'ta hiçbir tatmin edici neticeye varamayacağım. Senin işleyişinin sırrını bilmenin insana düşmediğini haklı olarak söyledin: öyleyse elimden tutmazsan bu bilgiye nasıl götürülebilirim?

Seni izlemem gerektiğini söylüyorsun; ben de bunu yapmaya razıyım. Lâkin söyle bana, ne yapmalıyım ve bu maksatla hangi kitapları okumalıyım? Okuduğum kitapların biri «şunu yap» der, öteki «hayır, şunu yap» der; hepsi anlaşılmaz tabirlerle ve karanlık meselleri doludur. Sonunda gördüm ki onlardan hiçbir şey öğrenemiyorum. Bu yüzden sana sığınıyor ve bu güç işe nasıl girişeceğimi bana öğütlemeni, söylemeni ısrarla niyaz ediyorum. Dizlerimin üstünde yalvarırım, yerin alt kısımlarına hangi yoldan nüfuz edebileceğimi ve madenlerin kâmil merkürünü hangi latif işlemle elde edeceğimi bana göster. Yine de şüphe ediyorum ki, bu merkürü elde ettikten sonra bile herhangi bir insan gerçekten altın yapabilsin. O senin işindir, insanın işi değil; nitekim hem senin sözlerin hem de kendi tecrübem bunu apaçık gösteriyor.

Görüyoruz ki soğuk ve nemli merkürün, kendi cinsinden tohumu olan, yahut cinsdaş menisi olan kükürdünün yardımına ihtiyacı vardır; maden yahut Taş ondan meydana gelmelidir. Lâkin sen yalnızca şunu söylüyorsun: doğru cevheri, doğru kabı, doğru madeni, doğru yeri ve doğru ateşi al; o zaman suret, renk ve hayat oradan büyüyüp fışkıracaktır. Mimar sensin; Madde'nin şanlı hassalarını sen bilirsin. Faal ilke, tesirini almaya hazır bir edilgin ilke bulunmadıkça hiçbir şey yapamaz. Ilığı ve soğuğu, kuruyu ve nemliyi nasıl karıştıracağını sen bilirsin; düşman unsurları barıştırarak yeni cevherler ve suretler meydana getirebilirsin. Zira bana söylediğin her şeyi gerçekten anladım, lâkin onu senin kadar iyi ifade edemiyorum. Şunu zihnime sağlamca kazıdın: İksir, dört unsurun barıştırılması ve karşılıklı dönüşümüyle terkip edilir.

Lâkin hangi insan böyle bir işe yeter? Zira toprağın havayla nasıl ortak bir öze sahip olabileceğini, yahut tabiatına aykırı olan rutubete nasıl çevrilebileceğini kim bilir? Çünkü rutubet, ateşin tesiri altında bile soğuk ve nemli bir unsuru terk etmez. Onun kararması, ağarması ve kızarması da Tabiat'ın işidir. Bu üç görünür renk, toprak, su ve ateş olmak üzere üç unsura karşılık gelir ve hepsine hava nüfuz eder. Sonra yine diyorsun ki Taş tek bir şeyden, tek bir cevherden, tek bir kapta hazırlanır; dördü (unsurlar) tek bir özü meydana getirir ve o özde işi başlatıp tamamlayan tek bir fail bulunur; insanın yapması gereken tek şey, biraz hararet eklemek ve gerisini senin hikmetine bırakmaktır. Zira gereken her şey cevherde zaten kâmil olarak vardır — başlangıç, orta ve son; nitekim bütün insan, bütün hayvan, bütün çiçek her biri kendi tohumunda içerilmiştir.

İşte insan menisinde de insana mahsus cevher içerilmiştir: et, kan, kıl ve saire; böylece her tohum kendi türünün bütün hususi hassalarını taşır. Bütün dünyada insanlar insan tohumundan, bitkiler bitkilerden, hayvanlar hayvanlardan çıkar. Şimdi biliyorum ki tohum bir kez dişi kaba kapatıldığında artık hiçbir zahmete yahut herhangi bir işe gerek kalmaz — her şey senin tedricî ve sessiz işleyişinle kemale erdirilir. Taş'ın oluşunun da, dediğine göre, benzer bir tarzda gerçekleştiğini söylüyorsun. Yalnızca tek bir cevher gerekir ki kendi içinde havayı, suyu ve ateşi barındırsın — kısacası bu işin tamamlanması için gereken her şeyi. Başka hiçbir elleme gerekmez ve içteki harareti uyandırmak için yumuşak bir ateş yeterlidir; tıpkı rahimdeki bebeğin tabiî hararetle beslenmesi gibi.

İnsanın sana yardım etmek zorunda olduğu tek şey şudur: cevheri hazırlamak, fazlalık olan her şeyi gidermek, suyuyla birleşmiş bu yalın toprağı bir kaba kapatmak ve onu uygun bir imbikte yumuşak hararetin tesirine bırakmak. Dediğine göre insanın yapması gereken bundan ibarettir; her şey senin için hazırlandığında sen kendi payına düşen işe başlarsın. Cevheri çözer, kuruyu sulu kılarsın; sonra onu süblimleştirir ve havaya doğru yukarı taşırsın; böylece hiçbir ek yardım olmaksızın, kendisi bütün noksan şeylere kemal verebilen o şeyi kemale erdirirsin. Şu hâlde sen, ey Tabiat, ilk anasın; zira dört unsuru, senden başka hiç kimsenin bilmediği bir işlemle ustaca tek bir öze birleştirirsin. Seni buraya kadar anladım ve Tanrı'ya ve sana hoş gelirse büyük mükâfatını kendi gözlerimle göreceğimden büsbütün ümit kesmiş değilim.

Lâkin şu anda hararetle bilmek istediğim tek bir şey var: o cevher nasıl elde edilebilir, nitelikleri nelerdir ve noksan şeylere kemal vermeye yarayan kudretleri nelerdir? Altının madenlerin en kıymetlisi olduğunu iyi biliyorum; lâkin onun hâlihazırda olduğundan daha güçlü hâle gelme kabiliyeti olduğunu göremiyorum. Zira insan onunla ne yaparsa yapsın, altın kendinden başka hiçbir şeyi kemale erdiremeyecektir. Biri bana onu çözüp içinden cıvasını çıkarmamı söylese, bunu son derece ahmakça bir tarif sayardım; zira altından, içinde olandan başka bir şey çıkarılamaz. Şu filozof taslakları, altını ilk cevherine indirgeyebileceklerini söyleyerek cehaletlerini ele veriyorlar; oysa senin irşadın bana açıkça gösterdi ki ilk cevher, bir şeyin kendine mahsus hassaları yok edilmeden elde edilemez; böyle bir yok edişle de, tür önce cinse genelleştirilmedikçe hiçbir yeni tür meydana getirilemez.

Üstelik cüret edip şunu da söyleyeyim: hiç kimse altını önce cins cevherine çözüp sonra onu yeniden eski hâline getiremez; zira bir kez kendine mahsus hassalarını yitirdikten sonra, hiçbir beşerî maharet onu evvelki hâline döndüremez. Kimse altını, unsurların ona bahşettiği ilk surete gerçekten indirgeyemez de. Zira altın ne hararetle ne soğukla dönüşür ve kendi cinsinde öylesine kâmildir ki ateş onu ancak daha saf kılar. O, hiçbir ileri gelişimi kabul etmez; bu yüzden ondan başka hiçbir maden yahut cıva elde edilemez. Doğrudur, bitkiler ve hayvanlar durmadan kendi tohumlarıyla ve uzvî beslenme kabiliyetleriyle kendi benzerlerini meydana getirirler. Lâkin aynı şeyin madenler için söylenebileceğini göremiyorum; zira herhangi bir sürenin sonunda onlar hâlâ başlangıçtaki aynı hacmi ve ağırlığı korurlar. Senin vasıtanla varlıklarını unsurlardan alırlar; hiçbir ekim, dikim yahut herhangi bir gelişme olmaksızın.

Üstelik biliyorum ki, Taşımızı ham bir maden cevherinden hazırlamaya kalkışan eski Bilgeler'in hayalî kanaatlerine itibar edilmemelidir; onlar bir şeyin suretinin ve cevherinin, o şeyin zatî tabiatınca şartlandığını anlamıyorlar. Şimdi hatırlıyorum: büyük bir filozof sayılan hokkabaz bir şarlatan bana, yegâne hakiki maddenin bayağı cıva olduğunu, onun da altınla iyice karıştırılması gerektiğini söylemişti; zira böyle bir birleşmede biri ötekini kemale erdirirmiş. Bunu yaparsam, diye sürdürmüştü o sahtekâr, İksir'i hazırlayabilirmişim. Lâkin evvela dört unsur birbirinden ayrılmalı, sonra her biri arıtıldıktan sonra yeniden birleştirilmeli, büyük olan küçükle, latif olan kesif olanla bileştirilmeliymiş. Taş'ı yapmanın doğru yolu buymuş, demişti. Lâkin ben biliyorum ki bütün bunlar tam bir saçmalıktır ve böyleleri yalnızca kendilerini ve başkalarını aldatmaktadır.

Ayrıca şunun da farkındayım ki, unsurlardan bir şey meydana getirebilecek olan yalnız Tanrı'dır. Onları hakkaniyetli oranlarında nasıl karıştırıp bileştireceğini yalnız O bilir. Zira bütün iyi şeylerin Yaratıcısı ve Yazarı yalnız O'dur ve dünyada O'nun yapmadığı hiçbir şey yoktur. Şu hâlde bırakalım şarlatanlar kendini beğenmiş laflarına son versinler ve ekemedikleri yerden asla biçmeyi umamayacaklarını hatırlasınlar; bırakalım sahte kalsinasyonlarına, süblimleşmelerine, ruhu buharımsı bir surette çıkardıkları imbikten çekmelerine, ve altın ile cıvanın unsurlarını hakkıyla ayırabildiklerini ehil olanların arasında dahi iddia ettikleri hokkabazca pıhtılaştırma ve katılaştırmalarına bir son versinler. Şurası kesinlikle doğrudur ki, göğün altındaki bütün şeyler dört unsurdan mürekkeptir ve cinslerinin ve türlerinin hakkaniyetli oranına göre onlardan karılmıştır; lâkin Filozof Taşı'nın cevherini teşkil eden şey dört unsurun sadece birleşmesi değil, belli bir tarzda bileştirilmiş olmalarıdır.

Şunu da idrak ediyorum ki, Güneş denilen kızıl cıvada ve kâmil bedende dört unsur hususi bir tarzda bileştirilmiş ve öylesine ayrılmaz biçimde birbirine bağlanmıştır ki hiçbir beşerî sanat onları bölemez. Zira bütün kadim ve hakiki Bilgeler der ki ateş ve hava toprak ile suyun içine kapatılmıştır ve birbiriyle öyle şiddetle boğuşurlar ki Tanrı'dan ve Tabiat'tan başka hiç kimse onların kenetlenmiş kucaklaşmasını gevşetemez. Bunu hakikaten söyleyebilir ve ispat da edebilirim. Zira ne ateşi görebiliriz ne de havayı kavrayabiliriz; ve biri kalkıp da ayrı ayrı unsurların görülebileceğini söylüyorsa, o bir sahtekârdır; çünkü onlar ayrılmaz ve çözülmez biçimde birbirine bağlıdır.

Zira Sofistler altını ve cıvayı dört unsura bölebildiklerini iddia edip güvenle ileri sürseler de, bütün bunlara rağmen doğruyu söylemiyorlar. Şayet iki unsur, ateş ile hava, böylece alınıp götürülseydi, geri kalanların hepsi hiçliğe karışmak zorunda kalırdı. O ikisini alıkoyduklarını söyleyebilirler, lâkin yine de onlara ne olduğu hususunda katıksızca cahildirler; zira hava ve ateş ne görülebilir ne de idrak edilebilir. Üstelik ateş ve hava dedikleri o hulâsa nemlendirir ki bu, ne ateşin ne de havanın hassasıdır. Bundan başka, senin de dediğin gibi, en âlim Doktor bile herhangi bir cevherdeki her bir unsurun oranını bilemez. Zira Tanrı bu bilgiyi yalnız sana emanet etmiştir. Hiçbir Bilge de unsurları karıştırıp bir araya getirerek tabiî bir nesne meydana getirecek kadar bilge değildir.

Şu hâlde bir kimse herhangi bir şeyi unsurlarına çözerse, onların nispî miktarından ve niteliğinden, terkip usulünden bihaber olduğu hâlde, sana sorarım, onları yeniden nasıl kalıcı bir surete getirecek? Oysa yeniden bir araya getirilemeyeceklerse onları ayırmanın hiçbir faydası yoktur. Bu vazifeyi sana emanet etmeliyiz, ey Tabiat; zira Filozof Taşı'nı hazırlama sanatını ve unsurları evvela ayırmaksızın bileştirmeyi sen bilirsin. Buna rağmen hakiki İksir'in hazırlanışı için sen de bilge ve hakikaten âlim bir insanın yardımına muhtaçsın. Aristoteles der ki: «Tabiat bilgininin bıraktığı yerde hekim başlar.» Tabiat'ı izlemeye ve onun ilkelerinin bilgisiyle yol almaya başlamadıkça hakiki simyaya erişemeyiz de. Simya tahsilinin hakkıyla sürdürüldüğü yerde, Tabiat onu güçlü biçimde ilerletir.

Lâkin bütün bunlara rağmen her tabiî cevherin simyacıya faydalı olması gerektiğini sanmamalıyız. Hatırlamalıyız ki Simya'nın üç katlı bir gayesi vardır: Evvela madeni canlandırmak ve kemale erdirmek, ruhunu da hiçbir şeyi yitirilmeyecek biçimde çürütüp olgunlaştırmak; ikinci olarak, cevheri küçük bir şişede öyle çürütüp ısıtmak ki (başka hiçbir şey eklenmeksizin) beden ve ruh tek bir şeye dönüşsün. Unsurların karıştırılması sanatkâr tarafından değil, senin tarafından gerçekleştirilir. Üçüncü olarak Simya ispat eder ki Taş'ın hazırlanma süreci dört unsurun (cıvanın ve kızıl, şanlı altın denilen Güneş'in unsurlarının) herhangi bir ayrılmasını içermez. Böyle bir ayrılmanın vuku bulması gerektiğine inanmak büyük bir hatadır ve felsefenin temel ilkeleriyle çelişir.

Yine, şüphe götürmez bir vakıadır ki her unsurî cevher bizzat unsurlarca beslenir. Şu hâlde şimdi tek bir nesneyi teşkil eden şey çözülürse, nesne o hâliyle yok olur; unsurları bir arada tutan bağ şiddetle koparılmış olur ve her biri kendisinden ilkin alındığı yere döner. Bir oğul dünyaya getiren babanın bu maksatla yok edilmesi gerekmez; doğurucu ruhun tohumla birlikte çıkması, dişi tohum tarafından kabul edilmesi ve onun harareti içinde beslenmesi kâfidir. Böyle bir doğurucu ruh, Avicenna'nın dediği gibi, aynı türden bir bebeği dünyaya getirme kudretini taşır. Şimdi, Filozof Taşı'nın hakiki üstadı olan saf altın için de durum aynıdır. Zira baba faal ilkedir ve yok edilmemeli, unsurlarına çözülmemelidir; babalık eden Güneş'in (altının) kudretini ve kuvvetini ana vasıtasıyla oğula üflemesi kâfidir. Ana (ki topraktandır) doğurduğunda, oğulda babanın cevheri görülür.

Böylece senden öğrendim ki, ey Tabiat, Simya hakiki bir ilimdir ve Güneş denilen koyu kızıl altın, Taş'ın yahut İksir'in hakiki babasıdır; bu büyük ve kıymetli hazine ondan çıkar; o hazine ki o altının öteki ilkesini (en ufak bir eksilme yahut bozulma olmaksızın) ısıtır, çürütüp olgunlaştırır ve ustaca boyar, böylece bu denli şanlı bir oğul dünyaya getirir. Şu hâlde terkibe karışmak, yahut Tabiat'ın cıvada ve altının kâmil bedeninde bunca maharetle bileştirdiği unsurları ayırmak faydasızdan da beterdir. Bize düşen tek şey Tabiat'ı taklit etmek ve onun unsurları bileştirirken kullandığı, madenleri kalıba dökerken ve cıvaya suretini verirken başvurduğu aletleri kullanmaktır. Başka türlü davranırsak senin eserlerini yıkar ve dövdüğün altın zinciri koparırız. Buna rağmen, Aristoteles'in dediği gibi, aradığımız gayeye ulaşmak için unsurları dönüştürmeliyiz. (Simyacının Tabiat'a «taklit» ile karşılık vermesi tesadüf değildir. Ortaçağ ve Rönesans sanat anlayışının temel ilkesi olan ars imitatur naturam — sanat tabiatı taklit eder — burada bir savunma hattı olarak kullanılır. Simyacı, Tabiat'ın yerine geçmeye kalkışmadığını, yalnızca onun kendi işleyişini hızlandırmak üzere dış şartları sağladığını söyler. Bütün Hermetik düşüncenin merkezindeki gerilim budur: sanat tabiatı taklit mi eder, yoksa ona zor mu uygular?)

Böylece sen beni hikmetle kendi yoluna soktun ve kendi işlerimin ne büyük ahmaklık olduğunu bana gösterdin. Beni kendi cehaletimden ve bitip tükenmez imbiklerimin, cıvalarımın, kezzaplarımın, çözmelerimin, at gübrelerimin ve kömür ateşlerimin sonunda beni sürükleyeceği rezalet ile yıkımdan kurtardığın için sana yürekten şükranlarımı sunuyorum. Bundan böyle senin kitabını daha gayretle okuyacak ve sana daha kayıtsız şartsız itaat edeceğim. Zira bir insanın gidebileceği en emin ve en güvenli yol budur; velev ki gayesinin devasa oluşu yüzünden ilerlemesi zorunlu olarak yavaş olsun.

Bu yüzden artık vakit yitirmeyeceğim ve önce cevheri düşünmeye başlayacağım; o cevher ki faal ilkesi bana en güçlü cıvayı verecektir. Onu temiz, hava geçirmez bir şişeye kapatacak ve altına bir imbik yerleştireceğim; sonra da sen kendi vazifene bakacaksın. Yüreğimin ta dibinden bir kez daha sana tarifsiz şükran borcumu ödüyorum; zira beni ziyaret etmeye ve bana bu denli kıymetli bir mirası bahşetmeye tenezzül ettin. Şükranımın nişanesi olarak şimdi senin buyruğunu yerine getireceğim ve bırakalım durup dinlenmeyen gayem, Unsurların bu en şanlı Tentürüne erişmek olsun; üç kez büyük ve iyi olan Tanrı'nın yardımıyla muvaffak olacağıma emin olarak.

Önce beni tanımayı öğren, sonra kendine Üstat de.

Özgün metin (İngilizce)

The Remonstration of Nature The Remonstration of Nature The Remonstration of Nature, made to the erring alchemists, and complaining of the sophists and other false teachers. Set forth by John A. Mehung. Nature speaks. Good heavens, how deeply | am often saddened at seeing the human race, which God created perfect, in His own image, and appointed to be the lords of the earth, depart so far away from me! | allude more particularly to you, O stolid philosophaster, who presume to style yourself a practical chemist, a good philosopher, and yet are entirely destitute of all knowledge of me, of the true Matter, and of the whole Art which you profess! For, behold, you break vials, and consume coals, only to soften your brain still more with the vapours. You also digest alum, salt, orpiment, and atrament; you melt metals, build small and large furnaces, and use many vessels: nevertheless, | am sick of your folly, and you suffocate me with your sulphurous smoke. With most intense heat you seek to fix your quicksilver, which is the vulgar volatile substance, and not that out of which | make metals; therefore you effect nothing. For you do not follow my guidance, or strive to imitate my methods, rather mistaking my whole artifice. You would do better to mind your own business, than to dissolve and distill so many absurd substances, and then to pass them through alembics, cucurbites, stills, and pelicans. By this method you will never succeed in congealing quicksilver. For the revivification you use a reverberatory fire, and make it so hot as to render everything liquid — thus do you finish your work, and in the end ruin yourself and others. You will never discover anything unless you first enter my workshop, where, in the inmost bowels of the earth | ceaselessly forge metals: there you may find the substance which | use, and discover the method of my work. Do not suppose that | will reveal my secret to you unless you first find the growing seed of all metals (resembling that of the animals and vegetables). | preserve in the bosom of the earth both that which is used for their generation, and that with which they are nourished up. Metals Exist, vegetables Live and Grow, and animals Feel, which is more than merely to grow. | make metals, stones, and the atramental substances out of certain elements, which | mix and compound in a certain way. These elements you must seek in the heart of the earth, and nowhere else. Vegetables contain their own seed, and image; in like manner, animals are propagated, and by the same means do generate their own likeness. Everything proceeds by the laws laid down The Remonstration of Nature for it. Only you, wicked man, who try to usurp my office, have departed further from me than any other creature. Metals have no life, or principle of generation and growth, if they lack their own proper seed. The first is accomplished by the four elements in nine days; the Moon goes through the twelve heavenly signs in twenty-nine and a half days. By the aforesaid laws, winter and summer relieve each other, the elements are changed, generations take place in the earth — through my working, through the working of God and the heavens, do all things subsist, the perceptible, the visible, and the invisible. Thus all things in heaven which are comprehended under the Moon, do work, and impart their influence to the substance, which, like a woman, longs to conceive seed. Each star influences its own substance, and according to their peculiar nature, they produce different things. They work first in heaven above, then in the earth beneath in the elements, each according to its own peculiar virtue; and hence arise species and individual things. You are to know that these manifold influences do not pour themselves fruitlessly upon the earthly elements. For though their working is invisible, yet it is a most certain and real thing. The earth is surrounded by heaven, and from it obtains her best influences and substances. Every sphere is ready to communicate its truth, and therewith to pervade her centre. Through this motion and heat, there arise upon earth vapours, which are the first substances. If the vapour is cold and moist, it sinks down again to the earth, and is there preserved; that which is moist and warm ascends to the clouds. That which is shut up in the earth | change, after a long time, into the substance of sulphur, which is the active, and into quicksilver, which is the passive principle. The metals are another mixture of this first composition. The whole is obtained from the four elements, which | form into one mass. This process | repeat so often that you have no excuse for a mistake. After the putrefaction comes the generation, which is brought about by the internal incombustible warmth heating the coldness of the quicksilver, which gladly submits to this heat because it wishes to be united to its sulphur. All these things, fire, air, and water, | have in one alembic in the earth. There | digest, dissolve, and sublime them, without any hammer, tongs, file, coals, vapour, fire, " bath of S. Mary", or other sophisticated contrivances. For | have my own heavenly fire which excites the elemental according as the matter desires to put on a suitable and comely form. Thus | extract my quicksilver from the four elements, or their substance. This is always accompanied by its sulphur, which is its second self, and warms it gradually, gently, and pleasantly. Thus the cold becomes warm, and the dry moist and oily. But the moist is not without its dry substance, nor is the dry without its moist: one is conserved by the other in its first essence (which is the elementary spirit of the essence, or the quintessence) from which proceeds the generation of our child. The fire brings it forth, and nourishes it in the air, but before that, it is decomposed in virgin earth; then water flows forth (or it flows forth from the water), which we must seek, since it is my first Matter, and the source of my mineral. For contrary resists strenuously to contrary, and doth in such wise fortify itself, lest perchance it be carried away in operating; then does it suffer transmutation, and is stripped of its form by the concupiscence of matter, which incessantly attracts a new form. By my wisdom | govern the first principle of motion. My hands are the eighth sphere, as my Father ordained; my hammers are the seven planets, with which | forge beautiful things. The substance out of which | fashion all my works, and all things under heaven, | obtain from the four elements alone. Chaos, or Hyle, is the The Remonstration of Nature first substance. This is the Mistress that maintains the King, the Queen, and the whole court. A horseman is always ready to do her bidding, and a virgin performs her office in the chambers. The more beautiful she is, the more beautiful do | appear in her. Know also that | have power to give their essence to all essences, that it is | who preserve them, and mould them into shape. Moreover, observe the three parts into which God has divided the first substance. Of the first and purest part He created the Cherubin, Seraphin, Archangels, and all the other angels. Out of the second, which was not so pure, He created the heavens and all that belongs to them; of the third, impure part, the elements and their properties. First and best of these is Fire. Fire admits of no corruption, and contains the purest part of the quintessence. After Fire, He made the subtle Air, and put into it a part (but not so large a part) of the quintessence. Then came the visible element of Water, which has as much of the quintessence as it needs. Last of all comes the Earth. All these (like all the rest of Nature) He created in a moment of time. The earth is gross and dark, and though it is fruitful, yet it contains the smallest part of the quintessence. At first the elements remained as they were in their separate spheres. So Air is really moist, but is properly tempered by Fire. Water is really warm, but obtains its moisture from the air. The Earth is really dry, but it is also cold; its great dryness renders it akin to fire. Fire, however, is the first of elements which causes life and growth by its heat. Now all these elements influence and qualify each other, so that each in its turn is now active, now passive. For instance, Fire works upon air and earth. Earth is the mother and nurse of all things, and sustains all that is liable to decay under heaven. Now God has given me power to resolve the four elements into their quintessence; this is that first substance which in every element is generically qualified. | resolve them for my own purpose, and thereby bring about all generation. But no one will be able to resolve me into my first substance, as he strives to resolve the elements. For | alone can transmute the elements and their forms, and he who thinks otherwise deceives himself. For you will never be able to assign to each substance its proper influence, or to find the correct proportions of the elements which are required by that substance. | alone, | say, can form created things, and give to them their peculiar properties and substance. By my heavenly mysteries | produce perfect works, which are justly called miracles, as may be seen in the Elixir which has such marvelous virtue, and is of my own forming. No art upon earth can add anything to, or improve upon, my workmanship. Every sane person must see that nothing can be accomplished without a perfect knowledge of the heavenly bodies, or apart from the efficacy which abides in them; without these everything is error and misuse; and yet, whence is a mere man to obtain this influence, and how is he to apply it to the substance? How can he mingle the elements in their right proportions? Even if a man were to spend a long life in the investigation of this secret (says Avicenna, De Vir. Cord., chap. ii.), he would not get any nearer to its solution. It is entrusted to my keeping alone, and can never be known to any man. By my virtue and efficacy | make the imperfect perfect, whether it be a metal or a human body. | mix its ingredients, and temper the four elements. | reconcile opposites, and calm their discord. This is the golden chain which | have linked together of my heavenly virtues and earthly substances. | accomplish my works with such unerring accuracy that in them all my power is strewn forth, and with so much skill that the wisest of men cannot attain to my perfection. Go forth then, and behold my works, you who think yourself so skilled a workman, and (without any knowledge of me), with your coal fires and your S. Mary's bath, strive to make gold potable in my alembics — The Remonstration of Nature and know that | cannot bear the sight of your folly. Are you not ashamed, after considering my works, to attempt to rival them with your malodorous decoctions in your coloured and painted vials, and thus lose both your time and your money? | am at a loss to conceive what you can be thinking. Have pity upon yourself, and consider my teaching. Try to understand rightly what | tell you, for | cannot lie. Consider how that most glorious metal, gold, has received its beautiful form from heaven and its precious substance from the earth. The generation of the precious stones, such as carbuncles, amethysts, and diamonds, takes place in the same manner. The substance itself is composed of the four elements; its form and qualities it receives through heavenly influences, although the capacity of being thus wrought upon slumbers in the element and is only brought out and purified in the course of time. All this is accomplished by my hands alone. | am the architect, and no one else knows the secret of life. For, however wise he may think himself, he does not know how much to take of each element, or where to obtain it, or how to mingle hostile elements so as to allay their discord, or how to bring the heavenly influences to bear on these essences: He cannot even make iron, or lead, or the very basest of metal; how then should he be able to make gold except by stealing my treasure? The object which he desires can be accomplished by my art alone — an art which it is impossible for man to know. And even though we allow gold to be the most precious of metals, yet gold by itself cannot cure diseases, or heal the imperfections of other metals, or change them into gold. In the same way glass (which might otherwise be the Philosopher's Stone) can never become so soft as to be rendered malleable. Gold alone is the most precious and the most perfect of all the metals. But if you cannot even make lead, or the minutest grain of any metals, or produce the fruit of any herb, how hopeless must your search after the art of making gold appear! Again if you say that you wish to produce some chemical result, even if it do not turn out to be gold, | answer that you thereby only give a fresh proof of your folly. Can you not understand that the secret of my innermost working must always remain a sealed book to you? What Nature does can never be successfully imitated by any created being. Nay, if | made gold out of seven metals, and you do not understand my method, how can you ever hope to prepare the substance which itself changes all metals into the purest gold, and is the most precious treasure that God has given me? You are foolish and ignorant, if you do not know that this precious thing which you seek is, to the created mind, the greatest mystery of Nature, and that it is compounded by heavenly influences — and thus has power to heal and deliver men from all diseases, and to remove the imperfection of the base metals. If, therefore, it is in itself so perfect that it has not its like upon earth, it must surely be the workmanship of the highest Intelligence, since no one else can even make gold, and certainly not produce a thing which has itself the power of making gold. Surely, to maintain that you are able to prepare such a thing, is like saying that you cannot carry ten pounds, but that you are strong enough to carry a hundred pounds. Put to heart, therefore, the true scope and responsibility of your intent. I, myself, again, receive all my wisdom, virtue, and power from heaven, and my Matter, in its simplest form, is the four elements. This is the first principle and the quintessence of the elements, which | bring forth by reductions, time, and circulations, by which | transmute the inferior into the more perfect, the cold and dry into the moist and warm; and thus | preserve stones and metals in their natural state of moisture. This is brought about by the movements of the celestial bodies, for by them the elements are ruled; by their controlling influence like is brought to like. The purer my substance is, the more excellent are the results produced by the heavenly influence. And do you think that there in your alembic, where you The Remonstration of Nature have your earth and water, | will be induced by your fire and heat, and by your white and red colour, to bend my neck to your yoke, and to do your will and pleasure? Do you think that you can move the heavens, and force them to shed their influence upon your work. Do you think that that is an organic instrument which gives forth sweet music only when it is touched by the musician's fingers? You take too much upon yourself, you foolish man. Do you not know that the revolutions of the heavens are governed by a mighty Mind, which, by its influence, imparts power to all things? | beseech you to remember that all great things proceed from me, and, in the last instance, from God; and not to suppose that the skill of your hands can be as perfect as the operation of Nature. For it is void and vain, and, ape-like, must imitate me in all things. Nor must you suppose that your distilling, dissolving, and condensing of your substance in your vessel, or your eliciting of water out of oil, is the right way of following me. Far from it, my son. All your mixing and dissolving of elements never has produced, and never can produce, any good result. Do you wish to know the reason? Your substance cannot stand the heat of the furnace for a single half-hour, but must evaporate in smoke, or be consumed by the fire. But the substance with which work, can stand any degree of heat, without being injured. My water is dry, and does not moisten what it touches; it does not evaporate, or become less, neither is its oil consumed. So perfect are my elements; but yours are worse than useless. In conclusion, let me tell you that your artificial fire will never impart my heavenly warmth, nor will your water, oil, and earth supply you with any substitute for my substance. It is the gift of God, shed upon the elements from heaven, and upon one more than upon another; but how, is known only to me, and to the Great Artist who entrusted me with this knowledge. One thing more let me tell you, my son. If you would imitate me, you must prepare all out of one simple, self-contained Matter, in one well-closed vessel, and in one alembic. The substance contains all that is needed for its perfect development, and must be prepared with a warmth that is always kept at the same gentle temperature. Let me ask you to consider the birth and development of man, my noblest work. You cannot make a human body out of any substance whatsoever. Of my method in forming so subtle a body neither Aristotle nor Plato had the remotest knowledge. | harden the bones and the teeth, | make the flesh soft, the muscles cold, the brain moist, the heart, into which God has poured the life, warm, and fill all the veins with red blood. And in the same way, | make of one quicksilver, and of one active male sulphur, one maternal vessel, the womb of which is the alembic. It is true that man aids me with his art, by shedding external heat into the matrix; more than this, however, he cannot do. He, then, that knows the true Matter, and prepares it properly in a well-closed vessel, and puts the whole in an alembic, and keeps up the fire at the proper degree of warmth, may safely leave the rest to me. Upon the fire all depends, and much, therefore, does it behove you to see thereto. Consider, therefore, the fire, which they call epesin, pepsin, pepausin, and optesin, or natural, preternatural, and infranatural fire, which burns not. Without the true Matter and the proper fire, no one can attain the end of his labour. | give you the substance; you must provide the mere outward conditions. Take, then, a vessel, and an alembic of the right kind and of the right size. Be wise, and perform the experiment in accordance with my laws. Help me, and I will help you. | will deal with you as you deal with me. To my other sons, who have treated me well, have obeyed their father and mother, and submitted themselves to my precepts, | have given a great reward, as John de Mehung, for instance, will tell you. His testimony is also borne out by Villanova, Raymond, Morienus the Roman, Hermes The Remonstration of Nature (whom they call Father, and who has not his like among the Sages), Geber, and others who have written about this Art, and know by experience that it is true. If you, my son, wish to prepare this precious Stone, you need not put yourself to any great expense. All that you want is leisure, and some place where you can be without any fear of interruption. Reduce the Matter (which is one) to powder, put it, together with its water, in a well-closed vessel, and expose it to continuous, gentle heat, which will then begin to operate, while the moisture favours the decomposition. The presence of the moisture prevents the dryness of the quicksilver from retarding its assimilation. Meanwhile, you must diligently observe what | do, and remember the words of Aristotle (Meteor iii. and iv.), who says: "Study Nature, and carefully peruse the book concerning Generation and Corruption.” You must also read the book concerning heaven and the world, in which you will find indicated the beautiful and pure substance. If you neglect this study, you will fail. On this subject consult Albertus Magnus, De Mineralibus. But if your eyes are opened by such studies, you will discover the secret of the growth of minerals, viz., that they are all produced from the elements. First learn to know me, before you call yourself Master. Follow me, that am the mother of all things created, which have one essence, and which can neither grow, nor receive a living soul, without the heavenly and elementary influences. When you have learned by persevering study to understand the virtues of the heavenly bodies, their potent operations, and the passive condition of the elements, and its reason — if you further know the media of transmutation, the cause of generation, nutrition, and decay, and the essence and substance of the elements — you are already acquainted with the Art, notwithstanding that a most subtle mind is still needed for the studying of my operations. But if you do not possess part at least of this knowledge, you will be fortunate indeed if you succeed in discovering my secret. It is a secret that is read not by those that are wise in their own conceits, but by those that humbly and patiently listen to my teaching Therefore, if you desire to own this treasure, which has been the reward of the truly wise in all ages, you must do as | bid you. For my treasure has such virtue and potency that the like of it is to be found neither in heaven nor upon earth. It holds an intermediate position between Mercury and the Metal which | take for the purpose of extracting from it by your art and my knowledge that most precious essence. It is pure and potable gold, and its radical principle is active humidity. Moreover, it is the universal Medicine described by Solomon (Eccles. xxxviii.); the same also is taken from the earth, and honoured by the wise. God has assigned it a place among my mysteries, and reveals it to the Sages, although many who call themselves learned doctors of Theology and Philosophy, hold it in ignorant contempt — as Alchemy is also despised by the doctors of Medicine, because they do not know me, and are ignorant of that which they profess to teach. They must be insufficiently furnished with brains, or they would not direct their foolish scorn against the panacea which renders all other medicines unnecessary. Happy is the man, even though he be sinking under the weight of years, whose days God prolongs until he has come to the knowledge of this secret! For (as Geber says) many to whom this gift was imparted late in life, have, nevertheless, been refreshed and delighted by it in extreme old age. He that has this secret possesses all good things and great riches. One ounce of it will ensure to him both wealth and health. It is the only source of strength and recreation, and far excels the golden tincture. It is the elixir and water of life, which includes all other things. In my treasure are concealed quicksilver, sulphur, incombustible oil, white, indestructible, and fusible salt. | tell you, frankly, that The Remonstration of Nature you will never be able to accomplish its preparation without me, just as | can do nothing without your help. But if you understand my teaching, and cooperate with me, you can accomplish the whole thing in a short time. Have done with the charlatans, and their foolish writings; have done with all their various alembics, and phials; have done with their excrements of horses, and all the variety of their coal-fires, since all these things are of no use whatever. Do not perplex yourself with metals, or other things of a like nature: rather change the elements into a mutable form. For this is the most excellent substance of the Sages, and is rejected only by the foolish. Its substance is like, but its essence unlike, that of gold. Transmute the elements and you will have what you seek. Sublime that which is the lowest, and make that which is the highest, the lowest. Take quicksilver which is mixed with its active sulphur; put it into a well-closed vial, and one alembic, plunge one-third of it into the earth, kindle the fire of the Sages, and watch it well so that there may be no smoke. The rest you may leave to me. | ask you to do no more, but only bid you follow my unerring guidance. The Answer of the Chemist, In which he confesses his errors, asks pardon for them, and returns thanks to Nature. Dearest Mother Nature, who, next to the angels, art the most perfect of all God's creatures, | thank thee for thy kindly instruction. | acknowledge and confess that thou art the Mother and Empress of the great world, made for the little world of man's mind. Thou movest the bodies above, and transmutest the elements below. At the bidding of thy Lord thou dost accomplish both small things and great, and renewest, by ceaseless decay and generation, the face of the earth and of the heavens. | confess that nothing can live without a soul, and that all that exists and is endued with being flows forth from thee by virtue of the power that God has given to thee. All matter is ruled by thee, and the elements are under thy governance. From them thou takest the first substance, and from the heavens thou dost obtain the form. That substance is formless and void until it is modified and individualized by thee. First thou givest it a substantial, and then an individual form. In thy great wisdom thou dost cunningly mould all thy works through the heavenly influences, so that no mortal hand can utterly destroy them. Under thy hands God has put all things that are necessary to man, and through thee, He has divided them into four kingdoms, namely, those that have being and essence, like the metals and stones; those that have essence and growth, like the vegetables; those that have feeling and sensation, like the beasts, birds, and fishes. These are the first three classes; in the fourth it pleased God to place only the noblest and most perfect of His works, namely, man, to whom He also gave a rational and immortal soul. This soul is obscured by the defilement which found its way into the body through the senses, and, but for the grace and mercy of God, would have become involved in its condemnation. Hence the chief perfection of man is not derived from thee, nor dost thou impart to us our humanity. Nevertheless, the material part of man is the work of thy hands alone. And, surely, our bodies are cunningly and wonderfully made, and, in every part of them, bear witness to the masterly skill of the workman. How marvellous are the uses of our various members! How wonderful that the soul can move them and set them to work at will! But, alas! oftener still the body is master of the soul, and forces it to do many things which pure reason condemns. If we consider the matter from this point of view, it seems as though thou hadst begun well, and yet thy The Remonstration of Nature work had, after all, turned out an abortion. Wert thou wanting in wisdom, or knowledge; or couldst thou not do otherwise? Pardon me if | speak too presumptuously about thy wisdom, | only desire to be rightly and truly informed. For, indeed, even now thy stern rebuke has made many things clear to me. | have spent my whole life in attending to thy lessons; and the more closely | have listened, the more clearly have | understood my mistakes and the depth of thy wisdom. Now, whether | lie, or stand, or walk, | can think of nothing but thy great mystery. And yet | am unable to conceive what substance and form | must take for it. Thou didst sternly rebuke me for not following thy way; but thou knowest that, if | do not obey thee, it is only because | do not know what thou wouldst have me do. | shall never be able to attain any satisfactory result in this Art, unless thou wilt enlighten my blindness. Thou hast rightly said that it is not for man to know the mystery of thy working: how then can | be guided to this knowledge, unless thou wilt take me by the hand? Thou sayest that | must follow thee; and | am willing to do so. But tell me what | must do, and what books | must study for that purpose. Of the books which | have read, one says, "Do this,” and the other, "No, do that"; and they are full of unintelligible expressions and of dark parables. At last | see that | cannot learn anything from them. Therefore | take refuge with thee, and instantly beseech thee to advise and to tell me how to set about this difficult task. On my knees | implore thee to show me the way by which | can penetrate into the lower parts of the earth, and by what subtle process | am to obtain the perfect mercury of the metals. And yet | doubt whether any man, even after obtaining this mercury, can really make gold. That is thy work, and not the work of man; as thy words and my own experience most clearly shew. We see that the cold and moist mercury needs the assistance of its sulphur, which is its seed after its kind, or its homogeneous sperm, out of which the metal or Stone must be produced. But thou sayest only: Take the proper substance, the proper vessel, the proper mineral, the proper place, and the proper fire; then form, colour, and life will grow and spring forth from thence. Thou art the Architect; thou knowest the glorious properties of the Matter. The active principle can do nothing unless there be a passive principle prepared to receive its influence. Thou knowest how to mix the warm and the cold, the dry and the moist; by reconciling hostile elements, thou canst produce new substances and forms. For | did indeed understand all that thou didst tell me, but am unable to express it so well as thou. This thou hast firmly impressed on my mind, that the Elixir is composed by the reconciling and mutual transmutation of the four elements. But what man is sufficient for such a task? For who knows how earth can have its essence in common with air, or how it can be changed into moisture which is contrary to its nature? For humidity will not leave a cold and humid element, not even under the influence of fire. This, too, is the work of Nature, that it becomes black, and white, and red. These three visible colours correspond to the three elements, earth, water, and fire, and are pervaded by the air. Then, again, thou sayest that the Stone is prepared of one thing, of one substance, in one vessel, the four (elements) composing one essence in which is one agent which begins and completes the work; man, thou sayest, need do nothing but add a little heat, and leave the rest to thy wisdom. For all that is needed is already contained in the substance, in perfection, beginning, middle, and end, as the whole man, the whole animal, the whole flower is contained each in its proper seed. Now, in the human seed the human specific-substance is also included, as flesh, blood, hair, &c.; and thus every seed contains all the peculiar properties of its species. In the whole world men spring from human seed, plants from plants, animals from animals. Now I know that when once the seed is enclosed in the The Remonstration of Nature female vessel, no further trouble or work of any kind is required — everything is brought to perfection by thy gradual and silent working. And the generation of the Stone, thou sayest, is performed in a similar manner. Only one substance is required, which contains within itself air, water, and fire — in short, everything that is needed for the completion of this work. No further handling of any kind is necessary, and a gentle fire is sufficient to rouse the internal warmth, just as an infant in the womb is cherished by natural heat. The only thing in which man must aid thee, is, by preparing the substance, removing all that is superfluous, enclosing this simple earth, which is combined with its water, in a vessel, and subjecting it to the action of gentle heat in a suitable alembic. This, thou sayest, is all that needs to be done by man; when all has been prepared for thee, thou dost begin thy part of the work. Thou dissolvest the substance, and makest the dry watery; then thou sublimest it, and bearest it upward into the air, and thus, without any further aid, bringest that to perfection which can itself impart perfection to all imperfect things. Therefore, thou, Nature, art the first mother, since thou dost cunningly combine the four elements into an essence by a process of which none but thou has any knowledge. Thus far have | understood thee, and do not quite despair, if it be pleasing unto God and to thee, of seeing thy great reward with my own eyes. But at present | earnestly desire to know but one thing: and that is, how can that substance be obtained, what are its qualities, and what its powers to impart perfection to imperfect things | am well aware that gold is the most precious of the metals; but | cannot see that it has any capacity of becoming more potent than it already is. For whatever man may do with it, it will never be able to perfect anything but itself. If any one told me to dissolve it and extract from it its quicksilver, | should regard that as a very foolish direction; for nothing can be got out of gold but what is in it. These philosophasters betray their ignorance by saying that they can reduce gold to its first substance; but thy instruction has made it clear to me that the first substance cannot be obtained, except by destroying the specific properties of a thing, nor can any new species be brought forth by such a destruction, unless the species be first universalized into the genus. Moreover, | make bold to affirm that no man can first resolve gold into its generic substance, and then restore it again; for when it has once lost its specific properties, no mere human skill can change it back into what it was before. Nor can any one really reduce gold to the first form imparted to it by the elements. For gold is not transmuted either by heat or by cold, and is so perfect in its kind that fire only renders it purer. It does not admit of any further development, and therefore no other metal or quicksilver can be obtained from it. It is true that plants and animals are constantly producing their like by means of their seed, and their capacity of organic nutrition. But | do not see how the same can be said of metals, seeing that at the expiration of any given period they still retain the same size and weight which they had at the beginning. Through thee they receive their being out of the elements without any sowing, planting, or development of any kind. Moreover, | know that no credit is to be attached to the fanciful notions of the old Sages who would prepare our Stone out of a crude metallic substance, and do not understand that the form and substance of a thing are conditioned by its essential nature. Now, | remember a certain juggling charlatan, who was looked upon as a great philosopher, telling me that the only true material was common quicksilver, which must be well mingled with gold, since in such an union the one brought the other to perfection. If | did this, The Remonstration of Nature continued that impostor, | should be able to prepare the Elixir. First, however, the four elements must be separated from each other, then, after each had been purified, they must be reunited, the great being combined with the small, and the subtile with the gross. This, he said, was the right way of making the Stone. But | know that all this is sheer nonsense, and that such men are only deceiving themselves and others. | am also aware that only God can produce anything out of the elements. He alone knows how to mingle and combine them in their due proportions. For He alone is the Creator and Author of all good things, and there is nothing in the world that He has not made. Therefore, let the charlatans cease their vain-glorious talk, and remember that they can never hope to gather where they cannot sow; let them make an end of their false calcinations, sublimations, distillations, by which they extract the spirit in a vaporous form, and of their juggling coagulations and congelations, by which they pretend, even among the initiated, to be able rightly to separate the elements of gold and quicksilver. It is certainly true that all things under heaven are composed of the four elements, and mixed of them according to the due proportion of their genus and species; but it is not simply the union of the four elements, but their being combined in a certain way, which constitutes the substance of the Philosophical Stone. | also understand that in the red quicksilver and perfect body, which is called the Sun, the four elements are combined in a peculiar way, and so inseparably conjoined, that no mere human art can divide them. For all ancient and true Sages say that fire and air are enclosed in earth and water, and contend so violently with each other that none but God and Nature can loosen their grappling embrace. This I can truly affirm and also prove. For we can neither see the fire nor grasp the air; and if any one says that the several elements can be seen he is an impostor, seeing that they are inseparably and inextricably conjoined. For, although the Sophists pretend, and confidently affirm, that they can divide gold and quicksilver into the four elements, yet for all that they speak not the truth. If two elements, fire and air, were thus taken away, all the rest must vanish into nothing. They may say that those two are retained, but they are, nevertheless, densely ignorant as to what becomes of them; for air and fire cannot be seen or perceived. Again, that extract which they call fire and air renders humid, which is not the property either of fire or of air. Moreover, as thou hast said, even the most learned Doctor cannot know the proportion of each element in any given substance. For God has entrusted this knowledge to thee alone. Nor is any Sage wise enough to be able to mingle and put together the elements so as to produce any natural object. If then he dissolves anything into its elements, how, | pray thee, is he to put them together again into any abiding form, since he is ignorant of their proportionate quantity and quality, and of the method of their composition? Yet it is of no use to separate them, if they cannot be put together again. To thee, O Nature, we must entrust this task, since thou knowest the art of preparing the Philosopher's Stone, and of combining the elements without first separating them. Nevertheless, for the preparation of the true Elixir, thou needest the aid of a wise and truly learned man. Aristotle says: "Where the physicist ends, there the physician begins.” Nor can we attain to true alchemy, until we begin to follow Nature, and to be guided by a knowledge of her principles. Where the study of Alchemy is rightly carried on, it is mightily advanced by Nature. But, for all that, we must not suppose that every natural substance must be useful to the alchemist. We must remember that Alchemy has a threefold aim: First, to quicken and perfect the metal, and so to digest its spirit The Remonstration of Nature that none of it is lost; secondly, so to digest and heat the substance in a small phial that (without the addition of anything else) the body and spirit are changed into one. The mingling of the elements is performed, not by the artist, but by thee. Thirdly, it (alchemy) proves that the process of preparing the Stone does not include any separation of the four elements (of the quicksilver and the Sun, which is called red and glorious gold). To believe that such a separation must take place is a great mistake, and contradicts the fundamental principles of philosophy. Again, it is an undoubted fact, that every elementary substance is fed by the elements themselves. If, then, that which now forms one object is dissolved, the object as such is destroyed, the bond which held the elements together being violently broken, and each returning to that from which it was first taken. A father that begets a son must not be destroyed for that purpose; it suffices that the generating spirit shall go forth with the seed, and be conceived by the female seed, and cherished with its warmth. Such a generating spirit has power to beget an infant of the same species, as Avicenna says. Now, it is the same with pure gold, which is the true master of the Philosophical Stone. For the father is the active principle, and must not be destroyed, or resolved into its elements, but it is sufficient for the paternal Sun (gold) to breathe its virtue and strength through the mother into the son. When the mother (who is of the earth) brings forth, the son is seen to have the father's substance. Thus, | have learnt from thee, O Nature, that Alchemy is a true science, and that the deep red gold, which is called Sun, is the true father of the Stone or Elixir, from which this great and precious treasure proceeds; which heats, digests, and cunningly tinges (without the least diminution or corruption) the other principle of that gold, and thus brings forth so glorious a son. It is worse than useless, therefore, to meddle with the composition, or to separate the elements, which Nature has so skillfully combined in the quicksilver, and in the perfect body of the gold. All we have to do is to imitate Nature, and use the instruments with which she combines the elements, and which she uses in moulding minerals, and in giving its form to the quicksilver. If we act otherwise, we destroy thy works, and sever the golden chain which thou hast forged. Nevertheless, we must, as Aristotle says, transmute the elements that we may obtain the object of our search. Thus thou hast wisely led me into thy way, and hast shewn me the utter folly of my own doings. Unto thee | render the most heartfelt thanks for that thou hast delivered me from my own ignorance, and from the disgrace and ruin to which all my endless alembics quicksilvers, aquae fortes, dissolutions, excrements of horses, and coal fires, must at length have brought me. In future, | will read thy book more diligently, and obey thee more implicitly. For this is the surest and safest way that a man can go, because the Art is entirely in thy hands, although, by reason of its gigantic aim, its progress must necessarily be slow. Therefore, | will lose no more time, and first begin to think about the substance, the active principle of which shall yield me most potent quicksilver. That | will enclose in a clean, air-tight phial, and under it | will place an alembic; thereupon thou wilt wait upon thine office. From the bottom of my heart | once more render unto thee the debt of unspeakable gratitude, for that thou hast deigned to visit me, and to bestow upon me so precious an inheritance. In token of my gratitude | will now do thy bidding, and let it be my ceaseless aim to attain to this most glorious Tincture of the Elements, feeling assured that with the help of the thrice great and good God, | shall succeed. The Remonstration of Nature

Bu metin neden önemli

Bu diyalog, Hermetik simyanın en geniş derlemesi olan Hermetic Museum'da yer alır. Derleme 1678'de Frankfurt'ta Musaeum Hermeticum adıyla Latince yayımlanmış, 1893'te ise A. E. Waite tarafından genişletilerek İngilizceye çevrilmiştir. Metnin Gül Romanı'nın ikinci bölümünü yazan Jean de Meung'a atfedilmesi tartışmalıdır; Tabiat'ın metin içinde «John de Mehung»dan üçüncü şahıs olarak söz etmesi bu atfı zayıflatır. Buna rağmen diyalog, simya edebiyatının en sevilen alegorik metinlerinden biri olmuş, yüzyıllarca elden ele dolaşmıştır. Kişileştirilmiş Tabiat'ın azarı ile sanatkârın itirafı arasındaki gerilim — sanat tabiatı taklit mi eder, yoksa ona zor mu uygular — bütün Hermetik düşüncenin merkezinde durur. Çeviri, A. E. Waite'in The Hermetic Museum, Restored and Enlarged (Londra: James Elliott & Co., 1893; kamu malı) adlı derlemesindeki İngilizce çeviriden yapılmıştır.

Tam Çeviri

tabiatin-simyaciya-sikayeti-jean-de-meung — Tam Çeviri eserin tamamı, 42 bölüm halinde. Source Library

← bölümler arasında kaydırın →

Kısım 1 / 42

Yahut,

CENNET LEVHASI,

Bu şudur:

KADİM İLİMİN GERÇEK BİR TARİFİDİR Kİ, ÂDEM ONU ALLAH'IN KENDİSİNDEN ÖĞRENMİŞTİR: NUH, İBRAHİM VE SÜLEYMAN, en yüce ilahi ihsanlardan biri olarak, onu kullanmışlardır; tüm Bilge Adamlar, her zaman, onu tüm Dünyanın bir Hazinesi olarak görmüşler ve kendilerinden sonra yalnızca dindarlara bırakmışlardır,

Şöyle ki

FİLOZOF TAŞI HAKKINDA.

2. Petrus 3. ayet 5.

Fakat kötülükle bu yüzden bilmezden gelmek isterler ki, gök de bir zamanlar vardı ve yeryüzü sudan: ve su içinde, Allah'ın kelamıyla var olmuştu.

FRANKFURT'TA, HERMANN à SANDE Tarafından. 1677.

DÜNYANIN İHTİŞAMI, Yahut: CENNET LEVHASI: Yani, SEÇKİN VE DAHİYANE BİR KİTAP, benzeri yeryüzünde ne tecrübe edilebilen ne de bulunabilen: ki bu, hakiki Felsefenin ve aynı zamanda En Asil Tıbbın ve en yüce Tentürün gerçek prensiplerini, çeşitli diğer kanıtlanmış sanatlarla birlikte sadakatle gösterir, ve onların gerekli aletlerini.

Şimdi, Kudretli Yaratıcı ve Koruyucu Allah'ın adıyla, tabiatın gizli sırlarını mükemmelleştirmeyi üstleniyorum, ki bunlar Allah tarafından tabiata yerleştirilmiş ve insan ırkına tanınması için verilmiştir, ta ki bu yolla insanlar şeylerin ne kadar harika yaratıldığını ve her türlü dünyevi şeyin nasıl doğduğunu idrak etsinler: ve bu, tüm iman eden Hristiyan halkına bir şahitlik ve tüm muzdarip ve sıkıntılı kalplere bir teselli olsun: Zira yaratılmış tüm şeyler gerçekten helak olur ve çürür, ta ki (gelecek olan) yeniden yenilensinler, çoğalsınlar, neşelendirilsinler ve kendi tohumlarından cinsleri ve türleri mükemmelleştirilsin. Zira doğan veya yaratılan her şeyden sükûnet eksiktir, fakat Tabiat her gün, tüm insan ırkının faydası için yaratıldığı ve tayin edildiği şeyi artırmak ve çoğaltmak için çalışır. Bu nedenle burada öğrenin ve Allah'tan hikmet, anlayış isteyin ki, bu sanatın başlangıcı için size yardım, O'nun ilahi yardımı, ki onunla O'nun övgüsüne ve komşunuzun ıslahına, O'nun ilahi bereketiyle onu mutlu bir şekilde ilerlete ve mükemmelleştiresiniz.

Şayet bu nedenle şimdi hikmet elde etmek ve onu Allah'tan dilemek isterseniz, o halde, sefil bir günahkar gibi, O'nun ilahi bereketini dileyin ki, bu ilahi ihsanları daha layıkıyla alasınız; lakin gurur için değil, zira aksi takdirde Allah'ın size liyakatinizden değil, saf lütfundan bahşettiği lütfu ve faydayı kaybeder ve O'nun en şiddetli gazabına ve ebedi lanetine düşersiniz: Fakat o ilahi ve mübarek işe Kudretli Allah'ın adıyla başlayın, tüm dindar Hristiyanların faydası ve hizmeti için, Hristiyan Dininin korunması ve yüceltilmesi için: kafirlere karşı bir şövalye ve bir savaşçı, yahut güçlü bir atlet olun, ne de dindar olmayan adamların öğüt ve arkadaşlığından zevk alın, ne de adil ve muhtaç olanlara karşı gelin: Fakat elinizi uzatın, ekmeğinizi iyilikle sunun ki, bu hayattan sonra ebedi neşe ve saadet tacını elde edebilesiniz. Zira Allah tarafından verilmiş ve mübarek kılınmış bu hazine, ihsan ve birikim, tüm dünyevi hazinelerin üzerindedir; ki onu Allah'tan hiç kimse elde edemez, ancak her şeyde kendisini alçakgönüllü, dürüst, uysal ve sadık gösteren ve ilahi buyrukları, insan doğasının zayıflığından yapılabildiği ölçüde, Allah'ın cömertliği ve bereketiyle gözeten kimse hariç: Zira Allah, ruhu aracılığıyla bu en yüce hazineyi hiçbir ölümlüye bahşetmez, ancak bu tür yüce ve değerli ilahi ihsanları gerçekten idrak eden ve hiçbir şekilde kendi ruhlarının kurtuluşuna ve saadetine karşı kötüye kullanmayan sade, hayırsever ve dürüst adamlara bahşeder: Zira o ihsan, denildiği gibi, tüm dünyevi hazineleri aşar; o, Kutsal Ruh'un bir armağanı ve ışıkların Babasından neşet eden Allah'ın mükemmel bir lütfudur: Ve bu sanatı elde eden kimse, Allah'tan hikmet dilemiş ve istemiştir, zira o sadece altın, gümüş ve bu dünyanın hazinelerini değil, aynı zamanda tam sağlık, uzun bir ömür ve, çok daha fazlası olarak, hakikatin kendisiyle teselli bulmayı, ruhunu avutmayı, böylece kurtarıcı acı Rabbimiz ve Kurtarıcımız İSA MESİH'in acı tutkusunu ve ölümünü, O'nun cehenneme inişini, üçüncü günde en kutsal dirilişinin, tüm günahlar, ölüm, Şeytan ve cehennem üzerindeki zaferinin ve muzafferiyetinin tezahürünü gerçekten tasvir ve önceden şekillendirebilsin; ki bu zafer nedeniyle, ruhu olan her şey sevinmeli ve ondan teselli bulmalıdır. Fakat şimdi size İsa Mesih'in örneğini, yani insanlığın ve ilahiyatın birbirine nasıl harika bir şekilde dahil edildiğini ve kuşatıldığını gerçekten önceden şekillendireceğim.

Kısım 2 / 42

Mesih'in ruhu ve bedeni ile ilahiyat, öyle harika bir şekilde birleşmiş ve bağlanmıştı ki, ebediyen, şimdi ve her zaman, ayrılamazlar; yine de, Mesih'in ölmesi ve ruhun bedenden ayrılması, ve üçüncü günde, ruhun bedenle yeniden birleşmesi gerekliydi, ta ki beden önce yüceltilsin ve ruh ile tin kadar ince kılınsın, oysa Mesih'in bedeni oluşmuş ve tasavvur edilmişti ve gerekli özünü ve beslenmesini Meryem Ana'nın en asil kanından almıştı; ve bu nedenle Mesih'in ruhu ve tini bedenden ayrılmak zorundaydı, ta ki beden böylece mükemmelliğine ulaşsın; yine de, ilahiyat hiçbir şekilde bedenden ayrılmamıştı, aksine Mesih'in bedeni ve ruhuyla özünde öyle birleşmişti ki, onlardan asla ayrılamazdı. Bu nedenle, ilahiyat Mesih'in bedeniyle mezardaydı ve ilahiyat Mesih'in ruhuyla Ataların arafındaydı.

Ve dahası, Mesih'in bedeni ve ruhunun ayrılması gerektiği de gözlemlenmelidir, aksi takdirde beden en yüksek erdemine ve inceliğine ulaşamayacaktı; fakat şimdi Mesih ölmüş ve ruhu tekrar bedenine dahil edilmişken, ilahi olan öyle birleşmişti ki, ebediyen, şimdi ve asla, ayrılmayacaktır, ve Mesih'in ruhu ve bedeni tek bir incelik haline geldi, ki onun aracılığıyla [ilahi şeyler] anlaşılır, sanki: Allah'tan, O'nun semavi Babasından gelen Kudret, Kutsal Ruh ile birlikte, gökte ve yerde olan her şeye hükmeder, o ebediyetten ebediyete mükemmeldir, ki Mesih İsa'nın tutkusu, ölümü, dirilişi ve göğe yükselişi aracılığıyla semavi Babasından geri kazandığı o mükemmellik uğruna, öyle büyük bir mükemmellik ve hakim bir ihtişam doğmuştur ki, şimdi ve her zaman asla sona ermeyecektir.

Bu nedenle, ey günahkar insan, size gösterilen lütfu ve babacan faydası için Kudretli Allah'a şükredin: zira burada, Mesih'in ulaştığı o büyük yüceltilme konusunda hiçbir şekilde şüphe etmemeli, hele hele ümitsizliğe düşmemelisiniz, çünkü aynı şekilde siz de yüceltileceksiniz: bu nedenle Mesih İsa da ilkti ve size semavi Babasına giden yolu açtı. Fakat benzer şekilde siz de bu dünyada birçok sıkıntı, çile ve endişe yoluyla çarmıha gerilmelisiniz. Fakat yeni ve saf bir bedenin arındırılmasına ve ebedi ihtişama neyin ait olduğunu bilmeniz için: bu nedenle, Allah'ın sefil insanı ne kadar lütuf ve merhametle babacan bir şekilde takip ettiğini iyi düşünmeyi öğrenin: Zira O'ndan gelen tüm ihsanların iyi ve mükemmel olacağını kesin olarak bilin. Bu nedenle dikkat edin ki, Allah'tan kayıpsız, saf lütuf ve merhametle aldığınız bu tür yüce ihsanları ruhunuzun helakına utanç verici bir şekilde kötüye kullanmayasınız: fakat tüm eylemlerinizde, Yaratıcınız ve Koruyucunuz olan Allah'ı durmaksızın sevin ve korkun, ve o zaman her yerde her şey sizin için refah bulacak ve sonunda işinizin başlangıcına, ortasına ve sonuna mutlu ve neşeyle ulaşacaksınız. Bu nedenle o zaman derdinizi Allah'a teslim edin, O'nun sözüne güvenin ve O'nun kutsal buyruklarını tutun, o zaman Allah her şeyde sizinle olacak, işinizi mübarek kılacak ve tüm kayıplarınızı ve rahatsızlıklarınızı babacan bir şekilde önleyecektir: Zira o ilahi sanat sayesinde gerçekten kendinizi teselli edebilecek, tüm yoksunlukları önleyebilecek, tüm sıkıntılarınızda kendinizi tazeleyebilecek, tüm muhtaçlara yardım edebilecek ve hatta hem kendinizin hem de tüm Hristiyan inananlarınızın şanlı dirilişi için teselli bulabileceksiniz, öyle ki bu dünyevi ve ölümlü hayattan, girmeliyiz

Kısım 3 / 42

ebedi sevinç ve sonsuz yaşamın yüceliği, ki orada hiçbir yozlaşma olmayacaktır.

Bu nedenle, eğer bu sanatın gerçek bir aşığı ve gayretli bir takipçisi olmak istiyorsanız, biliniz ki o, ilk olarak Tanrı tarafından ilk ebeveynimiz Âdem'e, yaratılışından sonra cennette verilmiştir: zira o, size bedeninizin ve yaşamınızın boşluğunu göstermiş olan birçok gizli şeyin ve sırrın doğru bir anlatımıdır, ve bu da yine ebedi kurtuluşunuzun rahatlığı içindir: Zira Yüce Tanrı, doğanın o denli harika armağanlarını vermiştir ki

O, doğaya öyle şeyler aşılamıştır ki insan buna güçlükle inanabilir: Zira O, akılsız yaratıklardan zevk alır ve her birini, türüne göre, solmayan erdemler ve güçlerle süslemiştir; öyleyse bize, görme, işitme, akıl ve düşünceler aracılığıyla, ilahi mucizeleri ve sırları bilmemiz için ne kadar daha fazlasını vermiştir? Bu nedenle sizden rica ederim ki tüm eylemlerinizde ihtiyatlı davranın, acele etmeyin, sırlarınızı hiçbir ölümlüye açmayın, meğerki o, sadık bir aşık, dindar, samimi ve merhametli biri olsun; tıpkı bu sanatı ve bilgeliği Kutsal Ruh'un ilhamıyla tanıyan Kadim Filozofların yaptığı gibi, ve İSA MESİH'in, kurtarıcımızın, kudretli göksel Babasından geldiğine ve saf Bakire Meryem'den doğduğuna inanmak istemeyenlerin hatırı için bunun mümkün olduğuna inanın. Buna göre, Tanrı'ya dua edin ki Kutsal Ruh'unu size bahşetsin, sizi aydınlatsın, anlayışınızı keskinleştirsin, gözlerinizi açsın, böylece içten kalbinizle, bu uygun sanatta gizli olan ve hiçbir sanatçı tarafından yazılarında asla ifade edilemeyecek o muazzam bilgeliği bilesiniz ve anlayasınız. Zira doğada birçok şey gizlidir ki bunların hepsi insan aklı tarafından kavranamaz veya anlaşılamaz. Bu nedenle öğretilerime itaat edin ve ilahi lütuf ile merhameti dileyin; o zaman, Tanrı'nın övgüsü için, kendi ıslahınız ve komşunuzun ıslahı için, burada ve ebediyen neşeli bir başlangıca ve mutlu, arzu edilen bir sona ulaşacaksınız. Dahası: Açları doyurun: susuzlara su verin: çıplakları giydirin: sıkıntıdakileri teselli edin: hastaları ve tutsakları ziyaret edin: ve arzu ettiğiniz şeye sahip olacaksınız.

Robertus Vallensis Rugl.

Ruh içeridedir, çabucak alın onu, zira Acele etmeden, bedeni sanatla ayırabilirsiniz. Yeryüzünün tortularını buharla basitçe ayırın; Bu yapıldıktan sonra, soğuk pınar suyu eklensin. Bu denli sıkı bir gayretle bunları serpmelisiniz, O zaman tüm sanatın gerçek İksirine sahip olursunuz.

EXHORTATION AND INFORMATION bu sanatın tüm aşıkları için, ki onlar kendilerinde, bir aynada olduğu gibi, sanatın temelinde neyin kullanıldığını ve neyin esas olduğunu, ve bunun mümkün olup olmadığını görebilecekler, böylece gerçek sanata ulaşabilsinler ve işlerin nasıl yürüdüğünü anlayabilsinler.

Bütün ve herkes, ama özellikle şimdi burada bulunan sevgili çocuklarım aracılığıyla, hiçbir sahtekarlık olmaksızın, tüm fantezilerden uzak durmanız gerektiğini sadakatle öğütlemek isterim, ve ilahi lütfun yardımıyla bu konularda sizi gayretle bilgilendireceğim.

Kısım 4 / 42

Öncelikle, sizden rica ederim ve sadakatle öğütlerim ki, her şeyden önce sıradan halkın sıradan simyasından sakının. Gerçekten de, o kadar çok şey deneyimledim ki, bu işe el atılması gerektiğini tavsiye etmek isterim, zira bu sanat o kadar gizlidir ki, Güneş ve Ay bir araya gelmedikçe yeryüzündeki hiçbir ölümlü onu bulamaz. Evlatlarım, eğer bu şeyleri anlarsanız, o zaman gerçek sanata ulaşabileceksiniz; ama eğer anlamazsanız, ona erişim size asla verilmeyecektir. Ayrıca biliniz ki, tüm dünyada sanatımızın yapıldığı tek bir şeyden fazlası yoktur; bu nedenle tüm ayrıntılar, parçanın parçayla pıhtılaşmaları, çoğaltmalar ve bu türden diğer şeyler tamamen yanlış, uydurma ve kayıp şeylerdir: ve eğer sanatta nasıl çalışılacağını, çözmeyi, pıhtılaştırmayı, çürütmeyi, damıtmayı, çoğaltmayı, beyazlatmayı, bozmayı vb. ve her türlüsünü hazırlamayı bilseydiniz, ama yine de işçilik sanatını ve doğru şeyi bilmeseydiniz, o zaman bu sanata asla ulaşamazdınız: çünkü bu sanat o kadar iyi ve asildir ki, Tanrı tarafından verilmedikçe veya deneyimli bir usta tarafından gösterilip öğretilmedikçe kimse ona ortak olamaz, ve o kadar büyük bir hazinedir ki tüm dünya bunun bedelini ödeyemez; Bu nedenle, evlatlarım, üzerinde çalışmak istediğiniz o şeyin ne olduğunu bilmeden, sanatta çalışmaya kendinizi kandırmayın veya aldatmayın. Doğru şeyi bilseydiniz bile, ama yine de onun hazırlanışını bilmeseydiniz, yine de onun bilgisi sizin için faydasız olurdu: dahası, bu şey, birleşik...

Dahası, bu şey, tüm yeryüzünde, toprakta veya toprağın üzerinde bulunamaz, yine de bulunabilir; ne de herhangi bir metalde, dünyevi veya büyüyen şeylerde bu kadar belirgin değildir. Ne gümüşte ne de altında bulunur, ama hazırlanır, ki bu iyi yapılabilir, ancak Tanrı tarafından doğa aracılığıyla yaratıldığından daha iyi yapılamaz. Ne de tentür için hazırlanabilir, ama o tentür ona verilmelidir, bu nedenle sanatımız ondan değildir, ne de ondan kaynaklanır, zira o başka bir şeydir. Daha önce dediğimiz gibi, hiçbir metalde değildir: Zira eğer herhangi bir metalde olsaydı, o zaman haklı olarak ya Güneş'te ya da Ay'da olurdu: ama Ay iyi olmadığına göre, o zaman, sorarım size, kendiliğinden iyi bir şey üretebilecek midir? Ne Cıva'da, ne de herhangi bir kükürtte, ne de Tuz'da, ne de herhangi bir bitkide veya bu türden başka şeylerde bulunur, ki bu konuda daha sonra daha fazla bilgi edineceksiniz. Bu şeylerle teşvikimizi sonlandırmak isteriz, ve şimdi şeylerin kendilerini sayacağız.

ŞİMDİ TAŞIMIZIN BAZI ANLAYIŞLARI GELİYOR.

B İ R İ N C İ S İ.

Bil ki, evladım, taşımız tek bir taş olacak ve haklı olarak bir taş olarak adlandırılabilecektir: Zira o, Doğa tarafından FİLOZOF TAŞI'ndan başka bir isimle adlandırılamayacak bir taştır: ne de başka hiçbir isim ona uymaz, o isim gerçekten de doğasıyla uyuşur. Bunları söylüyorum, zira o gerçekten bir taştır, ne de gerçekten tek bir taş değildir, ama benzerliğinden dolayı ona taş deriz. Zira taş öyle bir yapıdadır ki içinde dört element gizlidir: bu nedenle ona çeşitli isimler de verilmiştir ve aynı anda çeşitli türleri vardır, yine de en azından tek bir şeydir, ne de yeryüzünde ona benzer bir şey bulunur. O, tek bir taştır, ve hiçbir taş değildir, ne de herhangi bir taşın türüne ve doğasına sahiptir, yine de bir taştır: O, ateştir, ve hiçbir ateşin türüne ve doğasına sahip değildir, yine de ateştir: O aynı zamanda havadır, ne de herhangi bir havanın biçimine ve doğasına sahip değildir, yine de havadır. Su, ne de sudur, ne de türüne veya doğasına sahiptir, yine de sudur. O, topraktır, ve hiçbir toprağın görünüşüne veya doğasına sahip değildir, ne de topraktır, ama o ayrı bir şeydir.

Kısım 5 / 42

KUTSAL TAŞIMIZIN BAŞKA BİR ANLAYIŞI.

Yaşlı Filozof der ki: Taşımız kutsal bir kaya olarak adlandırılır ve dört şekilde bölünür veya belirtilir. Birincisi, toprağa: İkincisi, birikimine: Üçüncüsü, ateşle: Dördüncüsü, ateşin aleviyle ayrılır. Bu nedenle, eğer bir kimse onun çözeltisini ve tuzunu, ve mükemmel pıhtılaşmasını nasıl çıkaracağını bilirse, Filozofların sırlarını bilir. Bu nedenle, eğer tuz beyazlaşır ve yağlı görünürse, o zaman tentürleşir.

Filozofların sırrında, yahut sanatımızda üç şey vardır. Birincisi, tüm maddenin tek bir tuza dönüşmesidir. İkincisi, üç ince, idrak edilemez cismin meydana getirilmesidir: Üçüncüsü, tüm maddenin bütün çözeltisinin tekrarıdır. Evladım, eğer bu şeyleri bilirseniz, o halde gayretle çalışınız: Fakat eğer anlamazsanız, elinizi çekiniz: zira hakkında yüz binlerce kitap yazılmış olsa dahi, o tek bir şeyden ibarettir; çünkü bu sanat öyle bir hazine olacaktır ki, tüm dünya dahi onu telafi edemez, ve yine de sanatın işlendiği en az bir şeydir. Bu nedenle, alenen adı anılsa ve tüm insanlarca bilinse de, gizlice yazılmıştır. Fakat eğer dünyadaki herkesin eline geçseydi, o zaman hiç kimse çalışmazdı, ne de bu kadar yüksek derecede itibar görürdü: Dahası Tanrı'nın Kendisi, bireylerin böylesine büyük bir iyiliğe sahip olmasını bahşetmez: bu nedenle, gizlenmeden adının anılması veya hakkında yazılması da hiçbir şekilde uygun değildir. Bu nedenle eğer Tanrı bu lütfu birine vermişse, o da onu anlasın: ve gerçekten de bu dünyaya imkânsız görünür, fakat onu sevenler çoğunlukla kötü adamlar ve alçaklar olarak görülür: ve Doktorlar ve diğerleri gibi en bilgili adamların dahi onu bulamaması, bu şeye asla niyetlenmemelerindendir, her ne kadar onu her gün gözlerinin önünde görseler de, yine de ona itibar etmezler, zira böylesine büyük [bir güç] kendi içinde bu kadar erdeme sahiptir. Kendi doğalarını ve zekâlarını takip ettikleri sürece hiç kimse onları buna ikna edemez; bu nedenle, aşırı bilgelikleri yüzünden onu keşfedemezler, zira o onların kavrayışını aşar, Tanrı'nın eseri olacak, doğa olacak ve doğa aracılığıyla işleyecektir. Bu nedenle, bu konularda cahil kalırlar.

Filozof Morienus der ki, taşımıza su adını verir, ki bunda kesinlikle yalan yazmamıştır: Ey acı biçimdeki su, sen ki elementleri korursun! Ey yakınlık doğası, sen ki doğayı çözersin! Ey en iyi doğa, sen ki doğanın kendisini aşarsın! Ey en büyük doğa, sen ki arınmayı birleştirirsin! Ey esnek doğa, sen ki doğayı yüceltirsin! Sen ışıkla taçlandırılmış ve doğmuşsun, ve sen ki dört elementi kendi içinde korursun, ve beşinci öz senden doğmuştur: Basit olanlar onun basitliğine sevinirler, çünkü doğa gebe kalmıştır, birikimden önce birikim, insanların tasarımına meçhul, bir kez kurulduğunda, her ne kadar sen kendin yine de bir bulut meydana getirsen de, iyi bir anne olursun: Yabancı bir yardıma ihtiyacın yoktur: bu nedenle doğa doğayı korur, öyle ki doğa doğanın eserinden ayrılmaz: Şey kolaydır, bilgi kolaydır ve tamamen yaygındır, yine de birçoklarına göre bir mucizedir: Çözeltiniz de büyük bir süstür ve tüm âşıklarınız çok saygı görür. Ve bu çok gizli ve belirsizdir, ve herkese imkânsız görünür.

Kısım 6 / 42

Evladım, biliniz ki taşımız öyle bir şey olacaktır ki, kendi içinde barındırdığı kadar hakkında yazılamaz. Zira o bir taştır ve su buharla yapılır, yine de o bir taş değildir; ve eğer emekle sulu bir biçime bürünürse, onu ilk aldığımızda veya getirdiğimizde, o zaman diğer nehir suları gibi, akışkan ve görünüşte ince bir sudur, Dd 3 doğadan. Yine de doğası gereği tüm dünyada hiçbir su ona benzemez: Zira gerçekten de yeryüzünde o suyun getirildiği tek bir pınar vardır: o pınar Yahudiye'dedir: ona kurtarıcı pınarı, yahut mübareklik pınarı denir, ve Filozoflar, büyük bir emekle, Tanrı'nın eşsiz lütfu sayesinde, çok gizli bir yerde bulunan ve suyu tüm dünyaya yayılan büyük bir akışa sahip o asil pınarı bulmuşlardır; o herkese malumdur, yine de hiç kimse onun gerçek temelini, ne de o pınara ulaşılabilecek nedeni veya yolu bilmez, az kişi o suyun kaynağını da bilir, o asil pınarı bulmak için Yahudiye'ye giden yolu görmezden gelirler: ve doğru pınarı bilmeyen, gerçek sanata asla ulaşamaz. Bu nedenle o Filozof pekâlâ haykırabilirdi: Ey acı ve sert biçimdeki su! Zira o pınarı bulmak herkes için zor ve güçtür: Fakat onu bilen, hiçbir masraf, emek veya zahmet olmaksızın kolayca bulabilecektir. O su doğası gereği acı ve serttir, öyle ki hiç kimse ondan zevk alamaz: bu nedenle kullanımı da azdır; ve böylece Filozof övgüde bulunabilirdi; Ey herkesçe hor görülen iğrenç su, iğrençliği ve belirsizliği yüzünden, ki bu sayede geri tutulur, hiç kimse sanata ulaşamaz, yahut onun muazzam erdemini idrak edemez: zira gerçekten de dört elementin hepsi sanki içinde gizlidir; Bu nedenle doğayı çözer, onu korur ve birleştirir, öyle ki yeryüzünde Tanrı tarafından yaratılan dışında hiçbir şey bunu yapamaz; ve o taşın doğasını ve biçimini, ve neye dönüşeceğini bilmeniz için, şunu gözlemleyiniz ki, o sulu bir biçime dönüşecek, ve sudan bir taş, taştan yine su, ve nihayet ondan ilaç yapılacaktır: taşı bilseniz bile, fakat hazırlanışını bilmezseniz, o zaman onun bilgisi size hiçbir fayda sağlamaz, tıpkı doğru emeği bilseniz de, gerçek taşı bilmezseniz, o zaman bilgeliğinizin hiçbir şey olmayacağı ve kaybolacağı gibi; bu nedenle bu deneyim için Tanrı'ya şükredecek ve O'na gereken şükranlarımızı sunacağız.

Eğer bu nedenle işinizde bu denli büyük bir ilerleme kaydetmiş ve kırmızıyı elde etmişseniz, tüm dünyanın bedelini ödeyemeyeceği bir hazineye sahip olduğunuzu ayrıca bilmeniz gerekir. Zira o, tüm metalleri gerçek altına dönüştürür ki, bu, Güneş'in (altın) hazırlanmasıyla yapılan altından çok daha iyidir: bu nedenle tıpta da diğer tüm altınları aşar: çünkü o tentürden küçük bir tanenin şaraba batırılmasıyla tüm etli bedenleri iyileştirir, ve kalan erdemlerinin hepsi sayılamaz. Fakat eğer Ay (gümüş) için tentür elde etmek isterseniz, o zaman kırmızıdan beş yarım ons alınız ve bunu beş yüz yarım ons iyi kalsine edilmiş Ay'ın (gümüş) üzerine atınız: Nihayet eritildiğinde, hepsi tentüre ve ilaca dönüşür. Sonra ondan bir yarım ons alınız ve bunu beş yüz yarım ons Venüs'ün (bakır) veya diğer metallerin üzerine atınız, o zaman gerçek Ay'a (gümüş) dönüşür: fakat uğruna bu kadar emek verdiğiniz kırmızıdan, Güneş'in (altın) bin kısmına bir kısım alınız, o zaman tentüre ve ilaca dönüşür: Bundan bir kısmını tekrar Venüs'ün (bakır) veya diğer metallerin bin kısmına ekleyiniz, ve o zaman gerçek Güneş'e (altın) dönüşür. Ancak bu şeyler için herhangi bir Güneş (altın) veya Ay (gümüş) satın almanıza gerek yoktur: zira ilk eklemeyi bir dirhem ile tamamlarsınız, ve böylece her zaman daha fazla ve daha fazla renklendirirsiniz.

Kısım 7 / 42

Ayrıca bilmek gerekir ki, bu sanata yalnızca iki şey aittir, biri gerçekten bir cisim, diğeri ise gerçekten bir ruhtur, bunlardan biri sabit, diğeri ise uçucu veya kararsızdır; bu ikisi karşılıklı olarak değiştirilmelidir, yani cisim su olmalı, ve su cisim olmalıdır: sonra cisim kendi içinde tekrar su olur, ve bu ikisi karşılıklı olarak birleşmelidir, yani kuru olan nemli olanla, öyle ki ayrılamasınlar: Fakat eğer birleştirileceklerse, o zaman tek bir şeyden yapılmalıdır: zira her şey kendi doğasından başka bir şey almaz. Sanatımızda da böyledir, doğa tarafından birleştirilen madde, insan elleriyle yapılmaz. O ki iki kısma, aşağıda belirtildiği gibi, ayrılır: Örneğin: Kartal sudur, su çekildiğinde, ölü ve yok olmuş bir cisim kalır: Fakat şimdi yaşaması gerekiyorsa, ruhu ona tekrar eklenmelidir, ve bu benzersiz bir şekilde, bir kartalı diğerini yavaş yavaş yuttuğunu gördüğünüz gibi: Fakat eğer canlanırsa, tüm kirliliğini kaybeder ve saf ve yeni bir cisim yeniden kazanır, ve hem cisim hem de ruh asla ölmez, fakat her zaman ve sürekli kalır, tıpkı beden ve ruhun son günde de yapması gerektiği gibi.

Bilgelerin Karışımı (Taş), Tuz'dur ve tüm sanatın kökü, aynı zamanda anahtarıdır; bu anahtar hem açar hem de tekrar kapatır, ve bu anahtar el altında olmadıkça hiç kimse onu açamaz veya kapatamaz. Ve dünyada hiç kimse, Tuzu tanımadıkça ve nemli ve ılık, neminin çözülebileceği uygun bir yerde gerçekleşen hazırlanışını bilmedikçe mükemmel anlayışa ulaşamaz; o zaman onun özü mükemmel kalır. Geber'in sözü buraya kadardır.

AÇIKLAMA.

Biliniz ki o Tuz, Filozof Geber'in bahsettiği gibi olacaktır; başlangıçta Tuz görünümünde olmasa da, yine de Tuz olarak adlandırılır ve aynı zamanda Tuz'dur, neredeyse siyah ve kötü kokuludur (çünkü işte kan gibi olur) ve zamanla beyaz, saf ve berrak hale gelir. Ve bu iyi ve asil bir Tuz'dur, ancak kendi başına necis iken, saflaşır. Kendi kendine çözünür ve pıhtılaşır, yani Filozof'un dediği gibi, kendi kendini açar ve kapatır. Kendi kendine pıhtılaşırken sanatı kapatır; kendi kendine çözünürken sanatı açar, zira Filozofların bu Tuz'undan başka hiçbir Tuz bunu yapamaz. Tuz ve bir ağaç, Filozof'un inandığı gibi, neminin kendi kendine çözülebileceği nemli ve uygun bir yerde yapılabilir. Bununla, suyunun damıtılabilmesi için ılık olması gerektiğini ima eder, ancak eski at gübresinden daha sıcak olmamalıdır.

TAŞIMIZ HAKKINDA BAŞKA BİR BİLGİ.

Makedonya Kralı Büyük İskender, Felsefesinde bize şöyle der: Biliniz ki Tuz ateş ve kuruluk olacaktır. Ateş pıhtılaştırır ve doğası sıcak, kuru, en dibe kadar nüfuz edicidir; özelliği ise, Güneş ve Ay'ın ateşin şiddeti ve o doğal ateşin ılımlılığıyla (yaptığı gibi) beyazlatmaktır; Güneş cisimleri kızıllıkla ruhani bir doğaya sürerken, Ay beyazlıkla tüm karalığı ve kötü kükürtleri cisimlerden uzaklaştırır. O şeyle cisimler kalsine edilir, başka türlü veya başka şeylerle değil; ve o, beyaz ve kırmızı için gerçek İksir'dir, tüm şeylerdeki temel ve köktür, aynı zamanda yüce Tanrı'nın yarattığı en yüksek iyiliktir, sadece akıllı ruh müstesna. Zira tüm yeryüzünde, bu Taşımızdan daha büyük etkiye sahip hiçbir Taş bulunmaz ve hiçbir yeryüzü evladı bu taş olmadan gerçek sanatı bulamaz. Gökteki Tanrı'ya şükürler olsun ki bu sanatı Tuz'da yarattı ve tüm eriyebilir şeyler kolayca dönüşür. O, her şeyin üstünde ve tüm yaratıklarda beşinci özdür. Yüce Tanrı gökten yaratıkları sadece bu şekilde kutsamakla kalmadı, aynı zamanda övgü, üstünlük, güç ve bilgelik de Tuz'da tanınmalıdır. Kim çözündürüp pıhtılaştırabilirse, bu sanatın sırlarını iyi bilir. Ancak Tuz, belirli asil bir Tuz'da ve tüm şeylerde bulunur. Bu nedenle, kadim Filozoflar ona ortak Ay adını verdiler: Zira tüm insanlar ona muhtaçtır. Ve eğer zengin olmak isterseniz, Tuzu tatlı olacak şekilde hazırlayınız. Eğer ruhlar onda pişirilirse, böylece haklı çıkarılırlar ve hiçbir başka Tuz, ruhu daha fazla sabitleyecek kadar sabit değildir ve ateşle uçucu hale gelmez. Yeryüzünün Tuzu ruhtur, zira her şeyi pıhtılaştırır, yeryüzünün ortasından gelir, yeryüzü yok olurken,

Kısım 8 / 42

Ve yeryüzünde hiçbir şey tentür gibi değildir. Zira eriyebilir Tuz, ki o, herkesin arzusuna göre işlenmeye izin verir, Rebis, bir taş, Tuz, tek bir beden olarak adlandırılır; ve o, iğrenç ve reddedilmiş bir şeydir, yine de cisimleri arındırır, onları restore eder, tüm sanatın anahtarıdır ve yeryüzünün münferit şeyleri hakkında aradığınız her şey onda bulunur, girişi hakkında cahil olmanız şartıyla, ki o giriş o kadar yüce ve büyüktür ki tüm basiretli ve bilge kişilerden gizlenmiştir. Eğer cisimlere girerse, onları mükemmel bir şekilde tentüre eder. Öyleyse Tanrı'dan, girişiyle birlikte bu tuzdan başka ne dilerdiniz? Gerçekten de, o Tuz'da daha da büyük bir mucize gözlemlenir: Zira bir insan 1.000.000 yıl yaşasa bile, başlangıcı, yani bu kadar asil bir hazinenin küllerden nasıl yakıldığını ve tekrar küllere nasıl indirgendiğini yeterince hayret edip yeterince düşünemezdi. O külde Tuz vardır ve kül ne kadar çok yakılırsa, o kadar çok kül sağlar. Şu gözlemlenerek ki, o ateşten gelir ve yeryüzünden gelen ateşe döner. Ve herkes itiraf etmelidir ki Tuz'da, Cıva'yı öldürecek iki Tuz yapılacaktır. Bu en ince söylem, yani Kükürt ve radikal nem, en ince toprakta doğar ve oradan Filozofların Taşı haline gelir, ki o her şeyi yapar; Filozoflar ise onun tek bir belirli şeyden, doğadan gelen tek bir şeyden yapıldığını ve hiçbir yabancı şeyin ona yaklaşmadığını yazarlar ve söylerler. O şey şimdi her zaman, tüm dünyadaki tüm insanlar arasında, tüm şeylerde bulunur ve içinde dört elementi barındırır. Ey bu sanattaki en kolay şey, ki bunca insan böylesine aptalca ve aşağılık bir şeyi arar, yine de pek azı onu bulur. Kitaplarda açıkça bulunur ki sanat, o şeyde ve tuzda adil ve gerçek olacaktır ve girişiyle birlikte sağlanır. Bu fayda ve yaratılış için, Tanrı'ya övgü ve şan olsun, ebediyen ve daima. Ayrıca bu konu hakkında, bilgelik uyarınca söylenmiş, tuz hakkında birçok şeyi işaret eden pek çok şey yazılmalıdır. Ancak burada, her birine okuduğu her ne ise kendi muhakemesini bırakacağım; ben ise sadece onun girişi, meyvesi, hayatı, bahçenin nasıl açılacağı ve asil güllerin kendi tarlalarında nasıl görüleceği hakkında yazacağım, yani hangi yollarla kendilerini çoğaltıp bin kat meyve verebilecekleri ve kadavranın tekrar belirgin hale getirilebileceği ve ölümsüz bir yaşama yeniden diriltilebileceği hakkında yazacağım, öyle ki kusurlu cisimlere girip onları arındırabilsin ve tam mükemmelliğe indirgeyebilsin ve onları boyayabilsin, böylece nihayet birlikte sabit kalabilsinler.

Şimdi onun girişinden bahsedeceğim, dört şeyi bir kenara bırakacağım ve onu (Taşı) sadece üç şeyden adlandıracağım: Bitkisel, Hayvansal, Mineral Taş, ve her birini özel olarak, onların işleyişini de, diğer birçok şeyle birlikte. Şimdi üç şeyi de bir kenara bırakacağım ve en azından birini tartışacağım, ki içinde yaşadığımız ve köken aldığımız dört element bulunur. O eşsiz şey, her yönden iyi mühürlenmiş ve gözlemlenmiş bir imbikte yerleştirilir; ve adettendir ki, siz de burada o güzel sanat için almaya çalıştığınız her şeyde böyle yapınız; o şeyin içinde bulunduğu ve Aqua Fortis'te nasıl bulunduğu da bilinir, ki o da kalan topraktır. Ve sonra tarlaya ekim yapılabilir, ve o Mineral Taş ve Yeşil Aslan olarak adlandırılmıştır, ki o kendi kendine pek çok ruhu yutar. Ve sonra hayat imbik aracılığıyla ruhuna geri döner ve kadavra camın dibinde kalır; ki onda ateşin ayıramayacağı iki element daha vardır, zira kül ateşin kendisinde daha çabuk yanar ve bu sayede Tuz daha da güçlenir. Toprak, beyazlayıncaya kadar o kadar uzun süre kalsine edilmelidir ki, sonra toprak isteyerek kendini ayırır ve kendi toprağıyla birleşir. Zira her şey benzerini çeker, ki onun toprağı sizin gördüğünüz şeye o kadar hevesle susar ve onun canlandırılabileceğini bilir. Ona soğuk-nemli elementi içmesi için sununuz, öyle ki yeryüzünü bir sap genişliğiyle yönetebilsin ve sekiz gün boyunca öylece bırakınız, öyle ki kendi aralarında iyi birleşebilsinler. Sonra buna dikkat etmelisiniz, ki gerçekten sizin tarafınızdan daha ne yapılması gerekir. Zira gerçekten de bu noktaya kadar size başka hiçbir şey vaat etmedim. Güneş ve Ay, erkek ve kadın gibi, bir araya gelmelidir, aksi takdirde sanat mükemmelleştirilemez. Bu nedenle diğer tüm yabancı görüşler yanlış ve hatalıdır: bu gerçek temeli düşününüz, zira Tuz öyledir ki fiyatını tüm dünya ödeyemez; ne de tentür için hazırlanır, aksine tentür ona verilmelidir; ne de bu sanat hiçbir metalde bulunmaz.

Kısım 9 / 42

YAŞLIDAN, MADDE VE FORM HAKKINDA, BAŞKA BİR ANLAYIŞ.

Filozofa göre, bu doğal şeyler, doğal bir kökenden, yani Madde ve Biçimden doğuştan gelen ve doğa tarafından işletilen şeylerdir, tıpkı bir taşın bir ağaçtan geldiği gibi. Madde ve Biçim, doğası gereği, doğanın kendisinden farklıdırlar; ve bu ikisinden birleşen şey doğal olarak taşımızın doğası diye adlandırılır. İlk kısmında, Lunarya belirli beyaz pıhtılaşmış bir topraktan güçlü bir şekilde ortaya çıkar, Filozof'un dediği gibi: beyaz toprağımızdaki Güneşimize bakın. Ancak sanatımızın birleştiği araç, B. M. ile iki veya üç kez saflaştırılmış sudur; bu suyun zengin bir doğadan gelen buharı ve bu zenginlikteki taşımızın en yakın kısmı, gizli bir maddedir, nüfuz eden bir zenginliktir ve insan bedeninin nihai tesellisidir; ve bu su ile metallerin içsel cıvası çıkarılmalıdır. Bu nedenle, şu sonuca varılmıştır ki taşımız iki ışığın elementlerinden yapılmıştır ve canlı gümüşümüz, yanmaz yağımız, bedenlerin ruhu ve ışığı olarak adlandırılır; zira gerçekten de, ölü ve kusurlu bedenlere eşsiz, ebedi bir ışık ve yaşam bahşeder. Bu nedenle, oğlum, sizden özenle rica ve niyaz ederim ki, taşımızdan canlı gümüşümüzü çıkarasınız, ve bunu büyük bir anlayış ve çeviklikle yapasınız.

TOPRAĞIN FAZLA TOPRAĞINDAN ARINDIRILMASI.

Söz konusu toprağı veya maddeyi, suyunu ve ruhunu elde edebilmeniz için önce azaltmalı, öğütmeli veya kalsine etmelisiniz. Sonra onu cama kapatın ve üzerine adi yaşam suyu dökün, öyle ki maddenin üzerinde üç veya dört parmak genişliğinde yüzsün; sonra bir saat ısıya tabi tutun ve banyo yoluyla damıtın. Ardından, tortuyu tekrar kalsine edin ve daha önce yaptığınız gibi kendi suyuyla özütleyin, toprakta artık hiçbir şey bulmayana dek. Bunu başka bir iş için saklayın; ayrıca tüm bu özütlenmiş suları saklayın ve onları M.B. ile nazik bir ateşle damıtın, ve damıtma kabının dibinde kristal bir taş gibi, tüm topraksılıktan arınmış, bizim toprağımız dediğimiz zarif bir madde bulacaksınız. Bu toprağı cam bir damıtma kabına koyun ve M. B. içinde kuruyup beyazlaşana ve akışkan hale gelene kadar kalsine edin. Ve bu yöntemle bu dünyanın hazinesini elde etmiş olursunuz. Bu görüşe göre, yeryüzündeki her şey kalsine edilir ve arındırılır: her taş, hayvan, mineral ve bitki bu sözü edilen toprağa o kadar kolay girer ki, kendi süt

Filozoflar böylece iki sudan bahsederler ki, bunlar yine de tek bir sudur ve taşı onda, başka hiçbir yerde bulursunuz. Şunu da fark edeceksiniz ki, yeryüzüne eksik olanı gök bolca bahşedebilir ve bu, bize burada bahşettiği doğadan değildir: öyle ki, bu taşımızla kıyaslandığında, tüm kuru ve çorak bedenleri nemli, tüm soğuk bedenleri sıcak, ve tüm saf olmayan bedenleri temiz ve arı kılar, ve gerçekten de yazabileceğimden çok daha fazlasını yapar: yine de taşımız bizimki tüm bu tabiatlardan değildir, tıpkı sonsuza dek sürecek olan göğün de aynısını yapması gibi: zira tüm kudret ona işlenmiştir ve bu, Üstat tarafından ilahi bir sanatla ve ateşin faydası ve yardımıyla, o kudretin ona işlenip onu kucaklamasıyla olmuştur. O, her zaman Tanrı'ya şükran duyar.

Kısım 10 / 42

GÜNEŞ ONUN BABASI, VE AY ONUN ANNESİDİR.

EĞER bu ikisi ruh ise, o zaman taşı doğururlar: Güneş kükürt, Ay ise civadır, ve bunlardan bilgelerin taşı yapılır; bir kısım kükürtten ve dört kısım civadan yapınız: O kükürt ruhunu ifade eder, böylece sıcak ve kuru kükürt ile soğuk ve nemli civayı bir arada tutar: beni doğru anlayınız ve gözlemleyiniz, tıpkı daha önce su olanın tekrar suya çözünmesi gibi, beden de daha önce civa olan civaya çözünür.

İLK MADDE VEYA TOHUM HAKKINDA, metallerin her tohumda saklı olanı, iki tanedir: yani, Erkek ve Dişi.

Metaller yaratılmış şeylerdir ve bitkilerin diğer tohumları gibi yeryüzünün tohumlarıdır: bu nedenle, diğer yaratılmış şeyler gibi, kendi topraklarında hareket ettirilmeli, içinde üreyip meyve vermelidirler: Zira bu olmazsa, hiçbir metal büyümezdi ve tohum, topraktan sıvılaştırılmış metaldir: ve eğer tohum toprağa atılırsa, diğer büyüyen şeyler gibi o da büyümesini gösterir: Bu nedenle, toprak bizim tarafımızdan hazırlanmalı, yani ilk madde, ve tohumumuz ona atılmalı, ve sonra türüne göre meyvelerini verecektir. Bu nedenle, tek bir şeyden üreme için bu hareket gereklidir, yani toprağın yarattığı ve insanın değil, ilk maddeden, ki bu taş olacak ve sabitlenecektir, ister kalıcı ister uçucu olsun, ve tersine, sabit hale gelsin, yani beden ruh olsun, ve ruh beden olsun: ve sonra bundan öyle bir ilaç olsun ki, kendini bir renkten diğerine dönüştürür: ve beyaz renkte aranan beyaz olur, kırmızıda aranan ise kırmızı. İlk madde, Tanrı'nın yaratmasıyla ve insanların elleriyle değil, birçok şeyden kendi ilk maddesine indirgenmiş tek bir şey olur: zira gerçekten de, yalnızca doğa tarafından birleşmiş ve özüne dönüşmüştür. Sonra onu alırız, ayırırız ve sonra tekrar birleştiririz, kendi suyuyla yıkarız, böylece beyaz olsun, ve sonra da kırmızı olsun: Ve nihayet bu bizim toprağımızdır, içinde Güneşimiz ve Ayımızı rahatça seyrederiz, en saf hale getirilmiştir: Zira Güneş tüm metallerin babasıdır, Ay ise annesidir: bu nedenle bu ikisi, karı koca gibi, Güneş ve Ay olarak birleşmelidir, aksi takdirde hiçbir evlat olmayacaktır: Zira gerçekten de, tek başına ne üretebilir ne de meyve verebilir, denildiği gibi, hem kırmızıda hem de beyazda birleşmiş olmaları gerekir. Güneş, yine denildiği gibi, babadır, Ay ise metallerin annesidir. Ve bu konuda binlerce kitap yazılmış olsa da, yine de en azından tek bir şeydir, yani ilk madde: sanatın hazırlandığı, içine tanemizi, yani Güneş ve Ay'ı attığımız, ki bunlar türlerine göre meyve verirler: Eğer metallere atılırsa, o zaman en iyiye, yani Güneş ve Ay'a dönüşür. Bu en doğru olandır. Tanrı'ya şükürler olsun.

HAKİKİ SANATIN ZARİF BİLGİSİ.

Filozofların görüşüne göre, ruhun pıhtılaşması olmadan bedenin çözünmesi gerçekleşmez: Zira ruh bedene dönüşür dönüşmez, gücünü kazanır. Ancak biliniz ki ruh hala uçucudur ve henüz sabit veya kalıcı değildir, bu nedenle henüz işleyemez: Ancak sabit hale gelirse, aynı hızla işler. Bu nedenle, onunla bir fırıncının ekmekle uğraştığı gibi uğraşılmalıdır: sonra ruhtan biraz alıp bedene veriniz, tıpkı bir fırıncının una maya eklemesi gibi, ve sonra maya tüm maddeyi mayaya dönüştürür. Bizim ruhumuz da aynısını yapar, yani mayamız. Ve böylece, tüm madde mayalanana kadar sürekli mayalanmalıdır: Böylece ruh bedeni arıtır, öyle ki o ruh olur, ve böylece bu ikisi bir şeye dönüşür: ve bu yöntemle, içine atıldıkları her şeyi kendi tabiatlarına dönüştürürler: Bu doğrudur.

Kısım 11 / 42

Ve bu ikisi nazik bir ateşle birleştirilmelidir, ve bu sürekli olarak nazik bir ısıyla, bir tavuğun yumurtaları kuluçkaya yatırdığından daha sıcak olmamalıdır. Sonra onu ne çok sıcak ne de çok soğuk olan M.B.'ye koyunuz: Ancak kuru ve ıslak olan, birbirinden ayrılmalı ve sonra tekrar birleştirilip bir araya getirilmelidir, ki bu da civayı bizim için saf altın ve gümüşe dönüştürür.

Bu nedenle, artık hiçbir yokluk çekmemelisiniz, aksine Tanrı'ya, gerçekten de birçoklarından gizlenmiş olan lütufları için şükran ve hamd etmelisiniz. Zira Tanrı bu sanatı bilge kişilere şu sebeple açığa vurmuştur: O'nun yüce adının ve şanının tanınması ve komşunun bu sayede sıkıntısından kurtulması için: Zira Tanrı insanı iki temel sebeple yaratmıştır: yani, bu yaratığı aracılığıyla ibadet edilsin ve yüceltilsin, ve ihtiyaç anında komşusuna yardım etsin diye.

Bu nedenle, size emanet edilen yeteneğin gömülü kalmaması için kendinize iyi bakınız, aksine onu Tanrı'nın şerefi ve komşunuzun faydası için faiziyle ödünç veriniz: Zira her insan, başka bir insana yardım için verilmiştir, böylece bu yolla rahatlasın, ve genellikle Tanrı insanı diğer insanlar aracılığıyla teselli eder: Bunun örneklerini Kutsal Yazıların kendisinde, Yusuf'ta, Habakkuk'ta, Susanna'da ve diğerlerinde buluruz.

ŞİMDİ VASİYETİM GELİYOR, ki onu size, sevgili oğullarım, kalbimin en derin köşelerinden anlattım.

Ey bu sanatın aşıkları, sevgili oğullarım ve ailemin çocukları, size diyorum ki, öğreti, uyarı, deneyim ve bilgi uğruna, bu Vasiyetimin hayırseverlikten dolayı yazılmasını dilerim, öyle ki herkes bu sanatın hakikatinin şahitliklerini bilsin, ve kimlerden sakınmanız gerektiğini, ne almanız gerektiğini, nasıl çalışmanız gerektiğini, ve Filozofların tüm sözlerini ne şekilde anlayabileceğinizi bilsin. Kimleri, Yüce Tanrı her şeyi kuruluk ve nemden yarattığı gibi, bizim bu sanatımız da O'nun ilahi lütfuyla doğacaktır. Şayet şimdi kim doğanın kökenini ve seyrini biliyorsa, o zaten sanatımızı anlamış demektir. Fakat bundan habersiz olan kişiye bu sanat imkânsız görünür, oysa ekmek pişirmek ve bira mayalamak kadar kolay hale gelecektir. Öyleyse, Kutsal Yazı'nın şahitliğine göre, başlangıçta Tanrı ilahi takdiriyle göğün ve yerin hikmete uygun olarak yaratılmasını dilediğinde böyleydi: fakat tek bir madde dışında, kendine özgü bir adı olan hiçbir şey mevcut değildi: o ne kuru ne de nemliydi: ne toprak, ne hava, ne ateş, ne ışık, hatta ne de karanlıktı, fakat buhar veya sis benzeri, ne görülebilen ne de dokunulabilen tek bir maddeydi: buna Hyle, yani ilk madde deniyordu. Zira bir şeyin yeniden hiçlikten yapılması gerektiğinde, o hiçliğin birleşmesi gerekir: ve tek elle tutulur maddeden bir şey, ve elle tutulur maddeden de canlı bir ruhun verildiği bir beden yapılmalıdır ki, ondan, Tanrı'nın lütfuyla, kendi benzer türünü alsın. Şunu da belirtmek gerekir ki, Tanrı maddeyi yarattığında, o kuru ve nemle sıkıştırılmıştı. Fakat şayet ondan nemli bir şeyin büyümesi gerekiyorsa, o zaman kurudan ayrılması zorunluydu, ateşin kendi başına, toprağın da kendi başına olduğu gibi: toprağın da, ondan nemli bir şeyin büyümesi için suyla serpilmesi gerekiyordu: zira nem olmadan hiçbir şey büyüyemez. Benzer şekilde, su içinde de hiçbir şey büyümez, eğer üzerinde durabileceği toprak mevcut değilse. Şayet su toprağı nemlendirmeli ise, o zaman su üzerinde yüzen bir madde orada mevcut olmalıdır. Örneğin, rüzgâr canlılara su bahşeder: zira esmez veya var olmazsa, su ona yardım edemezdi; su da, bir zamanlar yeryüzünü sular altında bırakarak, tüm suların geri dönüş ve akış noktası olan denize dönerdi ve oradan asla geri gelmezdi. Yeryüzünün tüm sakinleri de, kuruluk ve çoraklık yüzünden yok olmaya ve zayıflamaya zorlanırdı. Bu nedenle bir element, diğerinin yardımı olmadan hiçbir meyve veremez, ne de rüzgârı zorlayacak ve onu çalışmaya sevk edecek bir şey mevcut olurdu, zira aksi takdirde daima hareketsiz kalırdı: Bu nedenle, onu çalışmaya ve harekete zorlayan ve sevk eden ateş mevcuttur.

Kısım 12 / 42

tıpkı gördüğünüz gibi, ateşte su kaynatırsanız, oradan duman çıkar ki o havadır, ve hava suyun pıhtılaşmasıyla oluşur, ve hava kökenini sudan, Güneş'in ısısı aracılığıyla alır. Zira Güneş parlaklığını su aracılığıyla bahşeder ve suyu ısıtır, böylece buhar orada kendini görünür kılar. Bu sonra rüzgâr olur, ve havanın bolluğu nedeniyle nem ve yağmur oluşur, böylece su ve hava tekrar suya veya yağmura dönüşür veya pıhtılaşır, ve yağmur aracılığıyla yeryüzüne düşerler, ki buradan tüm meyveler, kanallar ve diğer tüm sular da akıntılarını alır ve denize girerler, tıpkı küçük bir dünya olarak kabul edilen insanınki gibi, zira tüm damarlar bir miktar buhardan, ısı vasıtasıyla çekilir, dolar ve mesaneye boşalır, ve biri diğerini takip eder.

Benzer bir şekilde, Güneş ve Ay'dan gelen bir miktar buhar aracılığıyla havadan, ve akıntılar ile Kızıldeniz aracılığıyla her gün oluşan taşımızla karşılaştırılır: doğanın kanallarına.

Ve Tuz, Felsefe Taşı olarak adlandırılmayı hak etmezdi, zira taşımıza benzer görünse de, bunun sanatımızla hiçbir ilgisi yoktur; Zira bu şeyler tarafımdan bu nedenle yazıldı ki, taşımızı daha iyi tanımayı öğrenesiniz. Zira taşımızdaki madde, insan elleriyle, kül ve sudan değil, Tanrı'nın takdiri ve yaratılışıyla, doğa aracılığıyla birleşmiş ve dört elemente benzer şekilde dengelenmiş bir lütdür, sahip olması gereken her şeye sahiptir, hiçbir eksiği yoktur, ondan hiçbir şey alınmaz, fakat biz onu olduğu gibi ve gerektiği gibi alır ve işleriz, çünkü o lüde benzer hale gelecektir. Bu nedenle lütü bu sebeple koydum ki, hakiki anlayışa ulaşasınız: Ve taşımızın içinde bulunduğu maddeyi aldığınızda, onu bir imbikte Meryem banyosuna koyup damıttığınızda, su alıcıya doğru akar, ve toprak olarak kabul edilen Tuz dipte kalır ve böylece kurutulur, ve böylece nemliyi kurudan ayırmış olursunuz, ve sonra bedeni incecik öğütün, onu bir Meryem Banyosuna koyun ve çözülene kadar ısıda o kadar uzun süre bırakın: Bu yapıldıktan sonra, suyunu tekrar içmesi için ona sunun, hepsi yavaşça ve ardışık zamanlarda, berraklaşana kadar: Gerçekten de pıhtılaşır, çözünür ve kendini arıtır: zira damıtılmış su, bedene hayatını bahşeden ruhtur ki, bu onun eşsiz özelliğidir, şunu not edin: Su rüzgârdır, ve rüzgâr hayattır, ve rüzgârın yaşadığını görürsünüz, ve hayat ruhtur: Bu nedenle bu işte su ve yağ bulursunuz, yağ ise daima bedenle kalır ve yanmış kan gibidir: sonra, beden ısıyla, zamanın uzunluğuna göre arıtılır, tıpkı bu konuda size her zaman öğretildiği gibi: Bu nedenle, size vasiyetname olarak verilen, bu İnceleme'nin sonuna kadar size buyurulan tüm toplamı, ve sizin, evet her birinizin, her şeyden önce bu sanatta hiçbir şeyi denememeniz konusunda sadakatle uyarılmanızı isterim, ta ki size buyurduğum şeyleri önce iyi anlayana kadar. Zira tüm dünyada, bu sanatın işlendiği bu tek şey dışında hiçbir şey yoktur: Onu bilmeyen, sanata asla ulaşamaz: Gerçekten de o, dağlardan veya yeryüzünün mağaralarından çıkarılmayan eşsiz bir şeydir, Güneş, Ay, Kükürt, Tuz vb. gibi değil. Fakat Tanrı onu nasıl yarattı. Bütün bunlar hiçbir şeydir, fakat bu, çok karanlık bir havadan gelen şeydir.

Kısım 13 / 42

havadan alenen gün ışığına çıkar, ve kendi toprağından düşer düşmez çalkalanır ve kendini bariz bir şekilde belli eder; yeryüzüne dokunduğu anda, o kadar çabuk da tekrar kaybolur, ne de bir daha görülür veya bulunur, fakat havada, düşüşünde yeryüzüne dokunmadan önce yakalanır ve işlenir, tıpkı daha önce hemen her yerde yazdığım gibi. Ve başlangıçtan beri ona çeşitli isimler vermiş olsam da, yine de böyle adlandırılır: ve hakiki temele ulaşmanız için, adını size tekrar kazıyacağım, ve ona ilk olarak HYLE diyeceğim, yani her şeyin ilkesi; ona ayrıca Eşsiz Aziz (içindeki çatışan elementlerden anlayın), Felsefe Taşı, Güneş'in, metallerin, kaçak hizmetkâr, tunç taş, Thyrnian taşı, Magnezya veya bedensel taş, Markazit, değerli taş, özgürlerin taşı, altın taş, dünyevi şeylerin kökeni, ayrıca Xelis (Silex'in ters çevrilmesiyle), Xidar (aynı ters çevirme ile, kök), Petra, Atrop (porta'nın ters çevrilmesiyle) ve başka hangi isimleri olursa olsun denir, yine de o en azından tek bir şeydir: Ve o ortak bir şey haline geleceği için, bu nedenle hepinizi sadakatle uyarmak isterim ki, diğer tüm Sofist hilelerinden kendinizi özenle koruyasınız, zira gerçekten de, HEPSİ kötü karıştırmış ve hata yapmış, ve Hedefe hiç ulaşamamış olanlar, Simyacı olarak adlandırılacaktır. Sebep, taşımızı, ne de onun erdemini, ne de hazırlanışını doğru dürüst bilmemeleriydi.

Ey oğlum, bu Vasiyetnamemi hatırlayın, ki onu sadık bir kalpten, ve merhametten, hata eden emekçiler uğruna, ve hayırseverlikten dolayı yazdım ve bahşettim, her ne kadar haklı olarak gizli tutulması gerekse de: Yine de, o sanatın öğrencilerine karşı duyduğum olağanüstü merhamet beni adeta zorluyor, öyle ki onu artık gizleyemiyorum. Bu nedenle, Rabbimiz ve Kurtarıcımız İsa Mesih'in çilesi adına rica ederim ki, bu bahsettiğim Vasiyetnamem hiçbir şekilde cahillere, layık olmayanlara ve dindarlara iletilmesin, aksi takdirde Tanrı'nın adil hükmü belki de bizi öfkeyle boğar ve ele geçirir, ve sonunda

bizi ebedi lanetin sonsuz uçurumuna atmasın, ki aynı çok merhametli Tanrımız, bunu en merhametli şekilde engellemekten geri durmasın.

Gerçekten de, Hyle'nin ne olacağını, Hyle'nin ne olduğunu veya ne arzu ettiğini tasdik etmek, önemsiz bir mesele değildir. Bu nedenle (Hyle), ilk maddedir, Filozofların tuzu, Azoth ve tüm metallerin tohumudur; Magnesia ve Lunaria'nın bedeninden çıkarılır.

Hyle, her şeyin ilkesidir ve başlangıçtan beri maddeydi: ne nemli, ne kuru, ne toprak, ne su idi; ne aydınlık, ne de karanlıktı, fakat karmaşık bir karışımdı, ki bu HYLE'dir.

ŞİMDİ BU KİTABIN İKİNCİ KISMI GELİYOR.

Öncelikle bilinmelidir ki, Yüce Tanrı başlangıçtan itibaren ilk atamız Âdem'i, tüm göksel ve dünyevi cisimlerle birlikte Cennet'e yerleştirdikten ve ona, iyi ile kötüyü bilme ağacının meyvesinden yemeyi ebedi ölüm cezasıyla yasakladıktan sonra, o zaman, Âdem ilahi emri çiğnemeden önce, insan hiçbir şeye kesinlikle ihtiyaç duymuyordu, çünkü hâlâ ölümsüzdü: Fakat yasak meyveden tattığı anda, hemen dünyanın her şeyine muhtaç hale geldi; ilahi emirle bir Melek tarafından Cennet'ten sürülerek bu kirli dünyaya gönderildi ve beraberinde yoksulluk, felaket, hastalık, sıkıntı, endişe ve nihayet acı ve çetin ölümü getirdi. Fakat ilahi emre itaat etmiş olsaydı, ömrünü, yani bin yılını Cennet'te yaşar ve oradan da kendi türünden tüm insanlar gibi cennete alınırdı. Fakat itaatsizliği yüzünden, Tanrı'nın gazabını kendine, soyuna ve hatta tüm dünyanın tüm yaratıklarına çekti; Tanrı da onu her türlü hastalıkla ziyaret etti: yine de, merhametli ve şefkatli bir TANRI olarak, sefil insanların çeşitli kusurları için, saf lütuf ve merhametinden dolayı, tıp ve bu türden diğer en asil şeyleri yeniden yarattı; ki bu sayede bu sefil ölümlüler bazen hastalıklardan kurtulabilir, açlığı ve bedensel ihtiyaçları, diğer felaketleri ve sıkıntıları giderebilirlerdi, tıpkı...

Kısım 14 / 42

...tıpkı açık ışıktan daha net olduğu gibi, insanın bedensel yiyecek ve içecekle beslendiği de aşikârdır.

Bu nedenle, insan şimdi Âdem ve Havva'nın doğuştan gelen asli günahı yüzünden her türlü yük, sefalet ve ıstırapla dolu olduğundan, babamız Âdem de, o zaman Tanrı tarafından bilgeliğine göre bahşedilen binlerce sanatı bilmesine rağmen, bin yıl yaşayamadı. Fakat eşyaların, otların ve tıbbın erdemlerini bilmeseydi (ki Tanrı'nın lütfuyla biliyordu), dört yüz yıl bile yaşayamazdı, dokuz yüz yıl ve ötesini ise hiç yaşayamazdı. Ancak nihayet tıbbi sanatı ile kendini daha fazla idame ettiremeyince, bu nedenle oğlu Seth'i Cennet'in yakınına gönderdi, hayat ağacını getirmesi için; ki onu orada bedensel değil, ruhsal bir yolla elde etti. Nihayet merhamet yağını aradı ve bu yapıldıktan sonra, ilahi emirle bir Melek tarafından ona o yağı elde etme sözü verildi ve kısa süre sonra zeytin çekirdekleri gönderildi.

dördüncü Monarşi'ye kadar, uzun bir süre boyunca, bu eşsiz ve en Asil Tıp ve kutsanmış taş, onların yaşamlarını iyi ve sağlıklı bir esenlik içinde bozulmadan korudu ve onları ölümden sakladı. Fakat bu tür ilahi armağanları diğerlerinden biraz daha iyi bilenler –bazıları, diyorum ki, üç yüz yıl yaşadı; bazıları dört yüz, bazıları beş yüz, Âdem ve oğullarından bazıları gibi; dokuz yüz, Metuşelah, Nuh ve ötesi gibi, onların torunlarından bazıları, Bacham, Ilrehur, Kalix, Hermes, Geber, Albanus, Ortulanus, Morienus, Makedonyalı İskender, Anaksagoras, Pisagor ve daha pek çokları, bu kutsanmış taşın asil ilacını en büyük sessizlik içinde sahip olup kullanmış ve korumuş, onu kötülükleri için kötüye kullanacak değersizlere de açıklamamışlardır, tıpkı Tanrı'nın her zaman şımarık, cüretkar, kötü ve habis insanların yolunu tıkamayı bildiği gibi. Bu nedenle, Yüce Tanrı'nın dünyaya öyle asil bir sanat bahşetmesine şaşmayın ki, bu sanatla sadece Hayvan Bedenleri iyileştirilemez, aynı zamanda metallerin bedenleri de saflaştırılabilir, sabitlenebilir ve en asil Güneş ve Ay'a dönüştürülebilir; ve bu, etli bedenlerin hayvanlarıyla olduğundan daha da kolay bir şekilde yapılabilir. Ve o zaman aşikâr bir gerçektir ki, GLORIA MUNDI adını verdiğim bu küçük kitabımın bu üç bölümünden fazlasıyla anlayıp öğrenebileceğiniz gibi, aynı zamanda, Hristiyan hayırseverliği ve şefkatiyle, size hiçbir hile olmaksızın buyurduğum ve teslim ettiğim öğretimi takip etmek isterseniz, bu doktrinimin bilgilerine göre, yukarıda bahsedilen eserlerimde anlattığım gibi, bizzat eylemle de başarabilecek ve kanıtlayabileceksiniz. Fakat yeteneğinizin gizli kalmamasına dikkat edin, aksine yoksul ve muhtaçların tesellisi, Hristiyan Okulları ve Kiliselerinin inşası ve Tanrı'nın övgüsü ve yüceliği için kullanılsın, ta ki ebedi lanetin ilahi gazabı ruhunuzu kuşatmasın. Tanrı bunu en merhametli şekilde uzaklaştırsın ve bizi Kendi sözünde korumaya lütfetsin.

Kısım 15 / 42

OKUYUCUYA.

Çok dostane Okuyucu, uzun süre oyalanmamanız, aksine görüşümü ve temelimi mümkün olduğunca uygun ve kesin bir şekilde anlamanız ve okumanın size belki de zahmetli ve sıkıcı gelmemesi için: bu nedenle, bu küçük eserimin başından, ortasından ve sonundan size açıkladığım ve adlandırdığım şeyleri azami dikkatle gözlemleyiniz, zira bu okuma sizde gerçekten bir yorgunluk değil, sevinç uyandıracaktır. Bu nedenle, en kutsal adını her zaman kutlamak ve ilahi lütfuyla O'na şükranlarımı sunmakla yükümlü olduğum Yüce Tanrı, bana bu şeyleri – o asil ve gerçek sanatın ustalığını, anlayışını ve deneyimini – bahşettiğinden, yine de kardeşçe hayırseverlik ve gerçek sadakatle, Tanrı'nın lütfuyla, çeşitli masraf ve zorluklarla elde ettiğim o en asil hazineyi gün ışığına çıkarmaya yöneldim, böylece iftiracıların görüşleri düzeltilebilir, siz de diğer, daha az gerekli, masraflardan kendinizi koruyabilir ve ben de sahte, kıskanç, kötü niyetli ve açgözlü bir adam olarak algılanmamış olurum. Bu nedenle, bu asil hazinenin ve Tanrı'nın en bol armağanının benimle birlikte ölmesini veya pas ve çürümeyle örtülmesini istemiyorum, özellikle de Tanrı'nın bizzat yetiştirdiği, pembe kanıyla döktüğü, maddi zamanında serptiği ve bu konularda beceriksiz ve aptallara açıklanmamasını emrettiği böyle tarifsiz ve teselli edici bir sırrın. Bu yüzden de bu asil ilaç, hak etmeden merhamet yağı olarak adlandırılamaz ve gerçekten de birçok nedenden dolayı, ki bunları kendi anlayışınız size sağlayacaktır. Bu nedenle, şimdi bu konuda daha fazla konuşmam veya yazmam kesinlikle gerekli değildir; gerektiği gibi, uygun şekilde açıklayacak, öğretecek ve ifşa edeceğim, böylece bundan sonra Felsefe'de çalışacak hiç kimse artık hata yapmasın veya yoldan sapmasın, aksine bu sanatın işleyişine kesin, gerçek ve neşeli bir erişime sahip olsun.

Bu nedenle, ben, bu kitabın sahibi ve yayımlayıcısı olarak, Hristiyan hayırseverliği aracılığıyla, size sadakatle öğüt vermek ve ricada bulunmak isterim ki, GLORIA MUNDI yazılı bu CENNETSEL LEVHAMI, tüm kibirli, adaletsiz, sefil insanlar, zalimler, küstahlar, alaycılar, aşağılayıcılar, iftiracılar ve bu türden diğer dindar olmayan insanlara karşı savunmanızı, onlardan saklamanızı ve ellerine geçmesine izin vermemenizi dilerim; hem de ebedi azap ve ruhlarınızın lanetlenmesi cezası altında, ki bu hükmü Tanrı bu günahkarlar hakkında zaten vermiştir.

Bu sizin azami özeniniz ve endişeniz olacaktır: fakat özellikle bu levhamı, Tanrı'nın bu tür armağanlarını liyakatlerine göre yücelten ve bu Tanrı armağanlarını hem doğru bir şekilde kullanabilen hem de doğru bir şekilde gizleyebilen gerçek âşıklara, muhtaçlara, dindar, dürüst ve hayırsever insanlara açıklamanız ve iletmeniz gerekir.

Fakat bu kitabım dindar olmayanların eline geçecek olsaydı, yine de Tanrı onları körlük ve aptallıkla vururdu, öyle ki onu anlayamaz veya kavrayamazlardı, onunla çalışıp faydalı bir şekilde uygulamayı ise hiç yapamazlardı: böylece Tanrı, dindar olmayanları nasıl alaşağı edeceğini ve kötülüklerini nasıl dizginleyeceğini bilir, tıpkı Kral Davut'un da Mezmurlarında dediği gibi:

Kısım 16 / 42

Düşmanları elinizde tutarsınız, Ve onların düşüncelerini, vesaire. Öyleyse, evlatlarım, öğretiyi gözetiniz, ve sonra burada geçici olarak ömrünüzü sağlık ve neşe içinde geçireceksiniz, ve sonra Rab size ebedi neşe bahşedecektir. Kutsal Üçleme, Baba Tanrı, Oğul ve Kutsal Ruh bunu nasip etsin.

GERÇEK SANAT HAKKINDA BİLGİ.

Bu sanatı seven herkese bildiririm ki, Filozoflar hakikati ve yalanı tek bir söz altında kucaklarlar: yani, hakikati kendi evlatları ve öğrencileri için; fakat yalanı aptallar, şeylerden bihaber olanlar ve yalanı hakikate, hakikati de yalana yoran ahmaklar için: Zira Filozoflar asla yalan söylerken yakalanmamışlardır.

Peki, ne sebeple? Onlar sanatımızın şeylerini doğru adlandırmış ve işi hakiki biçimde belirtmişlerdir, fakat ahmaklar yazıyı anlamamış ve belirsiz şeyleri kabul etmişlerdir, örneğin, işçiler almaları gereken suları buharlaştırırken, onlar pirit, kükürt, tuz, metal ve içinde hiçbir işlem olmayan çeşitli başka maddeler almışlardır, ve yine de atölyelerden pahalı şeyler olsalar da, işte kesinlikle hiçbir değerleri yoktur. Fakat maddemiz hiçbir atölyeden satın alınmaz, yine de her gün içinde bulunur ve tüccarlar onu sokaklara atarlar. Bu sebeple, lütuf ile bulunması yeterlidir: Fakat taşımızın maddesi, zanaatkârların üzerinde çalıştığı tüm şeylerle kıyaslanır: Zira taşımız bizim tuzumuz, civamız, bakır pasımız, halonitrumumuz, nişadırımız, Merih'imiz (demir), kükürtümüz ve bu türden sayısız başka şeydir, ancak ormanlık ve açık dağlardan çekiçler ve diğer aletlerle kazılıp çıkarılmaz: Fakat taşımız yalnızca kendi dağlarımızdan ve pınarlarımızdan çıkarılır: Tuz pınarımızda tuzumuz bulunur: toprağımızdan metalimiz, civamız ve kükürtümüz üretilir, ormanlık, yabancı ve açık dağlardan değil; ki bunların hiçbirini zanaatkârlar anlamaz, inanamaz ve kavrayamazlar; çünkü Rab onların duyularını karartmış ve tıkamıştır; bu nedenle bu şeyleri yapılması gerektiğinden farklı kullanmışlar ve hedefe en az ulaşmışlardır, yine de bu zıt anlamda ısrar etmiş ve inatçı kafalarına uymuşlardır; örneğin, nazikçe damıtmaları gerekirken, orada güçlü bir ateşle süblime etmişler, güçlü suları yakmışlar ve doğanın işleyişini ve maddelerini derhal yakarak onları hiçliğe indirgemişlerdir. Yine, çözmeleri gerekirken, orada pıhtılaştırmışlar ve yine, şeylerde beceriksiz oldukları gibi, maddeyi de beceriksizce ele almış, şüpheye düşmüş ve yalan sözlerle sanatı doğru değil, yanlış ilan etmişlerdir ki, bunda kendileri de haklı olarak yalan söylerler: çünkü kendi cehaletleri onları utanç verici bir şekilde aldatmış, bu da kendi belirsiz, karanlık kurnazlıklarına atfedilmelidir, zira kendi belirsiz anlayışlarına göre kelimeleri duyulduklarından farklı yorumlamışlardır. Örneğin, Filozoflar kalsinasyondan (ki buna öğütme derler) bahsettiklerinde, o beceriksiz filozof bozuntuları bunu yakma olarak anlamış ve şeyleri tamamen küle indirgeyerek onlardan hiçbir şey yapılamaz hale getirmişlerdir. Yine, Filozoflar çözer veya suya dönüştürürken, bu sivri burunlular doğayı güçlü su ile yakmışlardır, ve aynı su, ki kendi içinde hiçbir

Kısım 17 / 42

Gloria Mundi. 237 kendi içinde hiçbir [gücü] olmayan. [Yine de onun] bir işleyişi olduğuna inanır, [ve onunla] yanmış cisimleri çözmüşlerdir: oysa yapılması gereken, kendi içinde ve kendi öz doğasında olandır, yabancı bir eklemeyle değil; ve bu türden birçok gülünç saçmalık üretmişlerdir. Bunlar, sanatımızla kıyaslandığında, bir kristale kıyasla karanlık bir delik gibidir. Bu nedenle hepsi de ahmak kalmaya mahkumdur ve o sanata asla ulaşamazlar. Bu nedenle, bu kadar düşüncesizce ve daha az felsefi bir şekilde felsefe yaptıktan ve yine de hiçbir şey bulamadıktan sonra, sanat onlara doğru ve imkânsız görünür: sonra iftira etmeye ve kötülemeye başlarlar. Dahası, eğer biri aksini söyler ve sanatın doğru olduğunu belirtirse, onu yalan söylemekle suçlayarak derler ki: "Eğer o sanat yeryüzünde olsaydı, biz onu herkesten çok önce bulurduk, zira bizde o kadar çok bilgelik ve anlayış var ki, çalışmalarımızda o kadar büyük ilerlemeler kaydettik, çok okuduk ve çalıştık, yine de hiçbir şey bulamadık veya keşfetmedik." Bu yüzden kendi ahmaklıkları ve büyük bilgelikleriyle çok fazla övünürler, yine de kocaman eşek kulaklarına dokunmazlar, ne de ömürleri boyunca sanatımızın maddesini bilmişlerdir: yine de her gün onunla özenle meşgul olurlar, onu gözlerinin önünde tutarlar ve dünyanın tüm zenginliklerini harcasalar bile, yine de kendi karanlık, küçük burunlu anlayışlarına göre onu bulamazlar ve böylece ilahi armağanların iftiracıları ve kötüleyicileri olarak kalmaya mecburdurlar. Bu nedenle, herkese ve özellikle her birine sadakatle öğüt vermek isterim ki, eğer şeylerin işleyişini anlamıyorlarsa, doğamızın maddesini temelinden bilmiyorlarsa ve hazırlığını baştan sona bilmiyorlarsa, o zaman işten ellerini çekmelidirler, meğer ki başkalarına olduğu gibi, ahmak ve iftiracı olmayı tercih etsinler. Bu nedenle, bu kitabın her sahibi zihnine iyi kazısın ve bu Risalenin başından, ortasından ve sonundan yazdıklarımı anlasın: ve sonra, Okuyucu, sanatın doğru mu yanlış mı olduğu, ve hakiki sanata hiçbir tehlike olmaksızın ulaşabilmeniz için ne almanız, hazırlamanız, kullanmanız ve uygulamanız gerektiği konusunda burada daha emin olacaksınız: bu şeyler hakkında sessiz kalınız, zihninizi sakinleştiriniz ve niyetinizden kimse bir şey öğrenmesin: nihayet, sizi tüm arzularınızın efendisi kılacak olan Rab'den korkunuz.

Gg 3 SE-

238 Cihanın İhtişamı.

ŞİMDİ KENDİ GÖRÜŞÜM VE FELSEFİ BİR BEYANAT GELİYOR.

Bir önsöz yerine temel bir Sonsöz için, ve kitabın, ve şimdiye dek tarafımdan belirtilen bilgilerin yerine, ve Felsefenin bu başlangıcına geçmeden önce, kendi sağlam temelli görüşümü ilk önce beyan edeceğim ki, bu kitabın herhangi bir sahibi aşağıda yazılı filozoflar kalabalığına daha çabuk ulaşabilsin. Fakat eğer bu görüşümü yeterince algılayamaz ve anlayamazsa, o zaman sonraki Filozofa danışsın, orada benim o görüşüm, daha önce bahsedilen her şeyle birlikte, yeterince açıklanmıştır.

Kısım 18 / 42

Bu nedenle, mübarek ve hakiki sanatı bildiğimden ve maddeyi ve doğayı, Rab'bin bahşettiği ölçüde gerçekten tanıdığımdan: bu nedenle, merhametten ötürü, aynı şeyi bu kitapla size oldukça açık bir şekilde ilettim ve onu bir divan üslubuyla veya uzun kelimelerle değil, doğru ve basitçe, sade bir tarz ve biçimde gün ışığına çıkardım. Bu nedenle, herkes çok dikkatlice gözlemlesin ve daha çabuk okusun, ve sonra benim görüşümü iyi anlayacaktır. Fakat eminim ki birçokları beni hakaretler ve iftiralarla öldürecektir, zira sanat, dünyanın yaratılışından bu yana, benim şimdi onu kamu malı yaptığım kadar açıkça tezahür etmemiştir, ki bu sanat bu dünyanın tüm bilge ve "büyük burunlu" insanlarından gizlenmiştir; ve benim bu kitabımı okumuş olanlara, derim ki, kulaklarında harika bir şekilde çınlayacaktır. Sözlerimi, görüşümün en başına yaklaşarak sonlandırıyorum.

Bu sanatın evlatları ve öğrencileri, Hristiyan hayırseverliği ve sadakatiyle size bildiririm ki, taşımızın araçlarını ve işleyişini şimdi ne kadar doğru bir şekilde bulabilir, anlayabilir ve bilebilirsiniz: Öyleyse biliniz ki, Filozof Taşı, işleyişiyle ağaçlarımızda, hatta havadaki elma ağaçlarında, tüm yaratıklarda, hayvanlarda, bitkisel özelliğe sahip tüm büyüyen şeylerde, büyüyen ve büyümeyen her şeyde bulunur. Zira yükselişiyle, eğer

Güneş Gloria Mundi. 239

...damıtılmasında Güneş ve Ay tarafından hareket ettirilir, tüm büyüyen ve canlı varlıklardan her birine kendine özgü türünü, doğasını ve ilahi lütuf aracılığıyla etkinliğini ve erdemini bahşeder, tıpkı çiçeklere de her türlü biçimi, ister siyah, kırmızı, kahverengi, gri-mavi, yeşil, sarımsı kahverengi, beyaz olsun, isterse olabilecek her rengi bahşettiği gibi, aynı şekilde tüm metallere ve minerallere de: Tüm bu şeyler, diyorum ki, zarafetlerini ve biçimlerini taşımızın erdeminden, Güneş ve Ay'ın birleşimiyle alırlar: Zira Güneş gerçekten de bu taşın babasıdır ve Ay da annesidir: bu nedenle çocuklarımız Güneş'e ve Ay'a, ayrıca Güneş ve Ay'ın işleyişine sahiptir. Ve bu, taşımızın tüm özelliğidir, ki onu bununla tanıyabileceksiniz. Eğer öyleyse, şimdi o taşın bu işleyişini, biçimini ve özünü biliyorsanız, o zaman gerçekten mübarek ve gerçek sanatkârlarsınız: Ama eğer bunu anlamıyor ve onun işleyişinden, doğasından ve hazırlanışından habersizseniz, o zaman size hiçbir şey söylememişim demektir, ancak bu şeylerin zahmetinden sakının; başlangıcından, ortasından ve sonundan habersizseniz, bu benim sadık öğüdümdür.

Biliniz ve dahası gözlemleyiniz ki, buğday, tahıl, arpa ve benzeri diğer meyveler gibi büyüyen şeylerin tohumu, büyümesinde, taşımızın işleyişiyle, Güneş ve Ay'ın olgunlaşması aracılığıyla, yerden yukarıya doğru, sanki havaya yükselmiş ve olgunlaşmış ve bu yolla tekrar meyve vermesi gerektiğinde, o zaman, diyorum ki, kendi doğal olarak hazırlanmış toprağına ekilmelidir: ancak önceden, tarlanın iyi sürülmüş ve gübrelenmiş olması gerekir, ki gübrenin çürümesi lazımdır: Zira toprak gübreyi tüketir, tıpkı insanların yiyecek tüketmesi gibi, incesini kabasından ayırır, büyüyen şeyin ruhunu çeker, tıpkı toprağın besinini alması gibi, ve onu şimdi toprağa geri ekilmiş olan tohuma geri verir, tıpkı bir hemşirenin aldığı yiyeceğin etkinliği aracılığıyla bebekleri memeleriyle emzirmesi gibi: Ve bu şekilde toprak iyiyi kötüden ayırır ve diğer büyüyen şeyleri (BİRİNİN YOK OLMASI DİĞERİNİN DOĞUŞUDUR) bu sanatta olduğu gibi bu doğada da eşit şekilde besler, ve bu şekilde nem, tıpkı bir bebeğin annesinden veya hemşiresinden süt alması gibi, besinini topraktan alır. Bu nedenle toprak, her şeyin besleyicisi veya hemşiresidir

Kısım 19 / 42

240 Dünyanın İhtişamı.

büyüyen şeylerin, eğer Güneş ve Ay, baba ve anne olarak, nemlenirse: bu nedenle o (toprak) gübrelenmeli, sürülmeli, tırmıklanmalı, altüst edilmeli ve ince ve uygun hale getirilmelidir, böylece ekilen tahıl yabani otlardan önce büyüyebilir ve onlar tarafından bastırılmaz veya engellenmez: Zira tahıl veya tohum gerçekten de Güneş ve Ay'ın neminin damıtılmasıyla topraktan fışkırmıştır, bu nedenle uygun toprağına ekilmeli ve aksi takdirde meyve verecek ve üretecekse Güneş ve Ay tarafından meyveye doğru hareket ettirilmelidir: Zira Güneş, tüm büyüyen şeylerin Babasıdır ve Ay da Annesidir.

Böylece ve benzer bir şekilde, bizim tahılımızdan ve toprağımızda da, taşımız Güneş ve Ay'ın damıtılmasıyla büyür: sonra büyümesinde topraktan yukarıya doğru, sanki havaya yükselir ve kökünü toprakta korur. Ama ondan farklı bir şekilde de bahsedilebilir, sanki kökü havada, başı ise topraktaymış gibi: Yine de aynı ve tek bir şeydir, hiçbir hataya yol açmaz: Zira yukarıda olan, aşağıda olanla aynıdır. Bununla birlikte, tıpkı topraktan büyüyen en asil çiçekler, güller ve ağaçların ve otların çiçekleri kendilerini yukarıya kaldırmış ve meyve vermişse: benzer bir şekilde bizim tahılımız da yükseltilir, çiçek açar, olgun meyvelerini verir, harmanlanır, samandan arındırılır ve yine önceden iyi gübrelenmiş, tırmıklanmış ve hazırlanmış uygun toprağına gönderilir. Doğal ve uygun yerine ulaştığı, gökyüzünün nemi olan çiy veya yağmurla nemlenip ıslatıldığı ve aynı zamanda Güneş ve Ay'ın ısısıyla hareket ettirildiği anda, o zaman her biri kendi eşsiz türüne göre, toprağımızın ekildiği şeye benzer meyveler üretir ve verir. Ve bu iş, veya Ekin, her ikisinde de sanatımızın bir göstergesidir, tabiri caizse ilk Ekinden ikinciye kadar. Zira Güneş ve Ay, toprağımıza ektiğimiz tahılımızdır, gerçekten de başlangıçta, ruh ve can olarak: ve sonra baba ve anne ne olmuşsa, çocuklar da öyle olacaktır. Bu nedenle, ey oğullarım, bu sanatın âşıkları ve taklitçileri, şimdi taşımızın, toprağımızın, tahılımızın, unumuzun, mayamızın, gübremizin, bakır pasımızın, Güneş'in ve Ay'ın ne olacağını biliyorsanız, o zaman tüm alt-

Dünyanın İhtişamı. 241

ustalığı anlarsınız ve haklı olarak, diğer tüm kör ve aldatıcı Simyacıların üzerinde, sevinçle coşabilecek ve yücelebileceksiniz: bu nedenle tüm yaratıkların Yaratıcısı'na, Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla şükranlarımızı sunar ve layıkıyla övgülerimizi ederiz. AMİN.

ŞİMDİ METALLERİN KÖKENİ HAKKINDA GELİYOR.

Oğlum, bu şeylerle size metallerin kökenini, yani başlangıçlarını ve türlerini nereden aldıklarını açıklayacak ve göstereceğim. O zaman bu temelden, metallerin nasıl da, sanatımızın her biçimde ve türde kendini nasıl düzenlediğini idrak edeceksiniz: ancak onun nasıl bir biçime ve öze sahip olduğunu, yeteneğimin ve anlayışımın küçük ölçüsüne göre ve Tanrı'nın bana en merhametli şekilde bahşettiği lütuf kadar, ortaya koyacak ve öğreteceğim. Böylece siz, Okuyucu, gerçek sanatın temeline daha iyi ve daha hızlı ulaşabilesiniz diye, görünür, değişebilir veya değişmez olanlara sahipsiniz, örneğin: hayvanlar, ağaçlar, otlar, taşlar, metaller ve mineraller, ki bunlar, sadece elementler aracılığıyla, ateşle, doğanın yardımıyla, alenen gördüğünüz gibi, hiçbir yapay ürün veya işleyiş mükemmelliği elde edemeyeceklerdir: eğer Güneş tohuma yönelirse, o zaman tüm meyveler fışkırır: Sonra çiçekler ve otlar büyür, her biri kendi türüne ve cinsine göre: ve büyüyen şeyler günden güne birikimlerinde ne kadar artarsa: aynı şekilde metallerin kendileriyle karşılaştırılır, çünkü dağların toprağındaki doğal taşlarında var oldukları sürece, dört elementten, ateşle ve Güneş ve Ay'ın ihtişamından da mükemmel birikimlerini alırlar: Dünya gerçekten de Güneş'in ihtişamını kendi içinde tasarlar ve onunla tıpkı sıradan tarlalarda olduğu gibi ısınırlar, sonra o ısıdan toprakta bir buhar veya ruh yükselir, ki bu yukarıya doğru bir yüksekliğe çıkar ve aynı zamanda en hızlı elementleri de beraberinde götürür, ki bu haksız yere beşinci element olarak adlandırılamazdı: Zira o, Dördüncü elementlerden ayrılmış en ince şeymiş gibi, Beşinci öz'dür: ve buhardan nem oluşur ve dağların yüksek kısımlarından uçup gitmeye çalışır,

Kısım 20 / 42

242 Dünyanın İhtişamı.

çalışır, ancak dağ zirveleri taşlarla güçlendirilmiştir, böylece o buhar oradan kaçabilsin; zira eğer üst taşlara ulaşırsa, o zaman tekrar aşağıya inmek zorundadır. Zira o buharın ortaya çıktığı Güneş'in dürtüsü ve ılımlı ısısı, buharı tekrar aşağıya inmesi veya düşmesi için sürer. Ancak aşağı inerken, buhar bir miktar neme dönüşür, kükürt ve Cıva olur, ki her birinden bir kısmı geride kalır ve uçucu olan yukarı ve aşağı iner; ve bu çoklu yükseliş ve inişler aracılığıyla, sonunda zamanla sabitlenirler: ve metallere dönüşürler, ki bunlar daha sonra toprağa ve taşlara o kadar sıkı yapışırlar ki, oradan güçlü ateş eritmesiyle çıkarılmaları gerekir. Ve dağlar ne kadar kaba taşlara veya topraklara sahipse, metaller de o kadar oluşur.

Zira toprak incelikli ise ve taşlar da aynı cinsten ise, o zaman ondan incelikli bir buhar da yükselir ve incelikli kükürt ile Cıva oluşur; ki bu ikisi, eğer saf ve temiz iseler, ılımlı bir ısı ile yukarı ve aşağı hareket ettirilip sabitlenirlerse, metaller de aynı şekilde temiz, saf ve sabit hale gelirler. Lakin eğer dağlar kaba taşlar ve benzer toprakla karışık ise, o zaman Kükürt ve Cıva da bu kabalık yüzünden engellenir, öyle ki mükemmel bir işleyişe erişemezler. Bu nedenle metaller de türlü yollarla ve biçimlerde dönüşüme uğrar ve her biri kendi türüne göre olur; tıpkı tarladaki her ağacın kendine özgü kokusu, tadı ve türü olduğu gibi, her dağın da kendi içinde, o doğal taşlardan büyüyen kendine has bir cevheri vardır, ağaçların yaprakları gibi, her şeyin büyümesi genellikle böyle gerçekleşir; ve bu, gökyüzündeki Gezegenlerin işleyişine göredir. Zira dağlar Gezegenlere ne kadar yakın olursa, içlerinde o kadar çok metal büyür ve dumanlarını ile tatlarını oradan alırlar. Lakin eğer dağlar Güneş'e doğru konumlanmışsa ve hem taşları hem de toprakları incelikli hale gelirse, o zaman tüm metaller altına dönüşür. Ama eğer Ay'a da yakınlarsa, sanki Ay'a, onun işleyişi için, o zaman metaller gümüşe çevrilir. Zira tüm metaller kendi içlerinde şu özelliği taşırlar: Güneş'in uzun süreli işleyişiyle ve Ay'ın işleyişiyle nihayetinde Güneş'e ve Ay'a dönüşürler. Zira Güneş metallerin ve tüm büyüyen şeylerin babası, Ay ise annesidir. Zira görürsünüz ki altın Güneş gibi parlar, gümüş ise Ay gibi. Bu nedenle çocuklar ebeveynlerine benzerler; ve bu yüzden tüm metalik şeyler, büyürken, kendi türlerine göre dönüşüme uğrar ve yine de Güneş ile Ay'ın özelliğini kendi içlerinde barındırırlar; zira ateşten başka bir eksiklikleri yoktur, ki onun kıtlığından muzdariptirler. Tıpkı gördüğünüz gibi, kışın gelişiyle Güneş çekildiğinde, tarlaların çiçekleri ölür, ağaçlardan yapraklar düşer, tüm otlar solar; zira soğuk yüzünden element onlardan uzaklaşır, ki onun ötesinde hiçbir şey büyüyemez, ve aşırı sıcaktan da doğanın şeyleri ve meyveleri solar. Bu nedenle bu ikisi, yani Güneş ve Ay, birlikte ve ortaklaşa işlemek zorundadır, öyle ki Güneş'in ısıttığını Ay soğutsun; ve Ay'ın gereğinden fazla soğuttuğunu Güneş yeniden ısıtsın. Bu nedenle ateş, yani Güneş'in ihtişamı, çeşitli büyüyen şeyleri sürdürür ve tam da bu yolla her biri kendi türüne göre mükemmel hale gelir. Kusurlu metaller ise henüz olgunlaşmamıştır, çünkü birikimleri yoluyla kusurlu hale geleceklerdir.

Kısım 21 / 42

Bu nedenle, yaratıcı Tanrı'nın eşsiz lütfuyla, bu en yüce ve en asil sanat icat edilmiştir; ki onun faydasıyla doğal ateş hem sanatta hem de doğada hazırlanabilir. Bu ateş, tüm kusurlu cisimleri ve metalleri bir anda sabitleyebilir, ki Güneş bunu bin yılda bile başaramaz. Böylece aynı madde, eğer onlara eklenirse, tüm büyüyen şeyleri, her birini kendi türüne göre iyileştirebilir veya tedavi edebilir. Gerçekten de, eserimizin maddesi, sanatımız gibi, dört element tarafından birleştirilir ve oybirliğiyle birleşip kenetlenir, öyle ki asla ayrılamazlar. Bu nedenle bu tek şey, her türlü metal ve büyüyen şeydeki uyumsuz elementleri yatıştırır ve onları uyumlu hale getirir; böylece tüm hastalıkları onlardan uçar gider. Zira her şeyin hastalığı ve kararsızlığı, bir elementin diğerine hükmetmesinden ve birinin diğerini ezmesinden başka bir yerden gelmez; buradan da insanlar hastalanır, metaller ise saf olmayan ve kararsızdır, ve bu nedenle, pasla kaplı olarak, ateşte, havada ve toprakta çok kolayca yok olurlar. Lakin mübarek İlacımız yaklaşır yaklaşmaz, elementler derhal saflaşır ve dostane bir şekilde yeniden birleşirler. Zira böylece metalik cisimler dayanıklı hale gelir, etli ve büyüyen cisimler de sağlıklı olur ve tüm hastalıklarından iyileşirler; ancak mücevherler ve değerli taşlar hariç, ki bunlar kökenlerini kendi kararsızlıklarından alırlar ve mükemmelliklerine geri dönerler.

Dahası biliniz ki her türlü taş da kükürtten var olur ve aynı şekilde uçucu Cıva, Güneş ve Ay'dan meydana gelir. Lakin metallere dönüştürülememeleri, onların kabalıklarına atfedilmelidir. Ayrıca biliniz ki tüm büyüyen veya bitkisel şeyler, otlar ve yapraklar gibi, kükürt ve Cıva'dan meydana gelir ve bu, Güneş ile Ay'ın ısısıyla olur. Zira Güneş ve Ay, madde olarak Cıva'dır, şöyle ki: Güneş sıcak ve kurudur, Ay ise sıcak ve nemlidir. Zira yeryüzünde, gizli ateş sıcak ve kurudur, ve o ateşte, sıcak ve nemli olan hava ikamet eder. Bu nedenle iki ana kısım ayırt edilir, yani nemli ve kuru; yani Toprak, Rüzgar ve Su, ki bunlarda sıcak ve nemli olan Cıva birleşir. Cıva, kükürt, maddede, ve tüm şeyler nemli ve kurudan birikimlerini alırlar; ve kuru ile nemli, güneşin ısısıyla hareket ettirilir, öyle ki damıtılsın ve süblime edilsin, ve tüm şeyler, her biri kendi türüne göre yapılmalıdır. Ve bu nedenle bizim Cıvamız, kuru ve nemli tarafından dengelenmiş bir taştır. Lakin Cıva ikisinde de değildir; zira gerçekten de bu işe elverişli değildir. Zira bizim Cıvamız sabit ve kararlıdır, ancak dükkanlardaki vahşi olanı uçucudur. Bu nedenle bunu ihmal ediniz ve kendi Cıvamızı alınız, ki ondan tüm insani ve incelikli şeyler kökenlerini ve birikimlerini, ve tüm çiçekler kokularını ve renklerini alırlar, yani sıcak ve kuru, Güneş ve Ay ile karışık, ve aynı anda dört elementten dengelenmiş, ki tüm bitkisel şeyler bununla beslenir. Lakin bu şey, dağlarda, hem vahşi hem de ekili yerlerde, güneşin ısısıyla bir buhar aracılığıyla var olur; o buhardan nem gelir, nemden kükürt ve Cıva, ve bu ikisinden de metal gelir.

Kısım 22 / 42

Saflığına ve metallerin ilerlemesine göre, Güneş ve Ay, ruhun çektiği ve pişirdiği bir ihtişamdır, insanın yiyecek çekmesinden farksızdır; ve bu ikisinin incelikli ihtişamı, bu şeylere yiyecek olarak toprak sağlar, tıpkı bir hemşirenin bebeklere süt sağlaması gibi. Ve bu şekilde yeryüzündeki metaller zamanla beslenir, ta ki mükemmel yaşlarına erişinceye dek. Aynı şey sanatımızda da olur, ki o sıcak ve nemli tarafından birleştirilir ve ısıyla kenetlenir; bu madde, ısı ve nem aracılığıyla buhardan meydana gelir, yani kükürde dönüşür, ki taşımız ateşte ve suda, başka hiçbir yerde bulunmaz. Zira buharlar yanlarında en incelikli toprağı, en incelikli ateşi, en incelikli suyu ve en incelikli havayı da taşır ve böylece en incelikli elementler gibi dengelenirler. Bu, yani, her şeyin başlangıcı olarak ilk madde diye adlandırılır; ve madde toprak ve su olarak ayrılır, ki bu ikisi ılımlı bir ısıyla yeniden birleşir, dağlardaki vahşi Cıva'nın hızlı toprak ve incelikli su ile ılımlı ısı aracılığıyla birleşmesinden, Cıva'ya dönüşmesinden ve uzun bir zaman diliminde metale çevrilmesinden farksızdır.

Benzer şekilde sanatımız da düzenlenmiştir, ve farksızdır. Lakin gördüğünüzde ki buhardan meydana gelen madde, kendini iki kısma, yani toprak ve suya ayrıştırmaya izin verir, ve toprak orada görünür bir şekilde bulunur, bu nedenle kolayca anlarsınız ki sanat da dört elementle benzer şekilde dengelenecektir. Zira incelikli ve nemli toprak henüz yukarıya yükselmemiştir, ve yine de ayrışmada, sabit veya kararlı olarak bulunur; ve tekrarlanan birleşimde, Cıva ondan sabit hale gelir. Lakin vahşi Cıva uçucudur, zira toprak, su ile birlikte, ateşten uçar gider; bu nedenle sanatımıza hizmet etmez. Dahası biliniz ki dağlardaki buhar gerçek Cıva olacaktır. Zira dağlarda dumanı olduğu yerde, orada da toplanır; ve eğer ısıyla yok edilirse, öyle ki yukarı ve aşağı inemez, ne de bu şekilde işleyemez, o zaman toprakta kalır, ve böyle bir Cıva'dır ki kimse onu ayıramaz. Zira biri kaldığı yerde, diğeri de kalır, tıpkı uçan Cıva'nın da aynısını yapması gibi, biri kaldığı yerde, diğeri de kalır.

Bu şekilde talimatlandırılmış olduğunuzdan, artık metallerin kökenlerini nereden aldıklarını, Cıvanın neye dönüştüğünü ve metale nasıl dönüştürüldüğünü yeterince ve fazlasıyla öğrenmiş bulunmaktasınız. Ve bu şekilde, şimdi söylevimi sonlandıracağım ve bu kitabın diğer Risalesi'nde daha fazlasını açıklayacağım, böylece siz de asıl temele yeterince ulaşabilesiniz. Bu nedenle, tüm metallerin Güneş ve Ay'a dönüştürülebilmesine ve tüm bedensel cisimlerin her türlü hastalıktan kurtarılıp iyileştirilebilmesine şaşırmayınız: zira şeyin bizzat deneyiminde, O'nun lütfuyla Tanrı'yı yüce bir şekilde övmek ve kutlamak isteriz.

ŞİMDİ SİZE ÖĞRETECEĞİM, YANİ, NASIL beyaz veya kırmızı hakiki Tentür için Cıvanın hazırlandığı ateşi ve suyu yapmanız gerektiğini.

Kısım 23 / 42

Ateşi veya sönmemiş kireci alınız, ki Filozoflar onun ağaçlarda yetiştiğini söylerler, ve bu (ateş) içinde Tanrı'nın kendisi ilahi aşkla yanar: Bu sanatta Cıvayı onun içinde arındıracak ve öldüreceksiniz, su veya ateşte sabitlemek istediğiniz adi Cıva ile anlayınız: fakat o su veya ateşin içinde gizli duran Cıva, kendi kendine orada sabitlenir. Benzer şekilde, Doğal Üstat bu ateş sanatı hakkında der ki, Cıva çürütülmeli, arındırılmalı, pıhtılaştırılmalı ve silinmez veya yaşayan bir ateşte sabitlenmelidir, ki Tanrı'nın kendisi onda yanar, ancak ilahi aşkla güneşle birlikte, tüm insanların tesellisi için: ve bu ateş olmadan, sanat asla mükemmelleştirilemez. Benzer şekilde, Filozofların gizli ve kapalı tuttukları ateş, kimsenin sözlerini anlamadığını yazarken: bu nedenle hataya düşerler ve çoğu zaman yoksulluk içinde ölürler, çünkü bu Filozofların ateşini tanımazlar. Benzer şekilde, en soylu ateş, Tanrı'nın yeryüzünde yarattığı ateştir, çünkü binlerce erdeme sahiptir: Bu şeylere öğretmen şöyle cevap verir ki, TANRI bu ateşe o kadar büyük bir erdem ve etki bahşetmiştir ve o kadar değerlidir ki, ilahiyatın kendisi bu ateşle karışır: Ve bu ateş, cehennemdeki bir araf gibi arındırır ve tüm insanlar onunla teselli bulur.

Bu nedenle, o Ateş'in Cıvayı sabitlemesi ve arındırması, ve onda tüm safsızlıkları ve pislikleri değiştirmesi size tuhaf gelmesin. Benzer şekilde, Filozoflar bu ateşi ilk olarak yaşayan ateş olarak adlandırırlar, kendisini yaşayan suya karıştıran ve ilahi ateşte birleşmeyen Yüce Tanrı'nın övgüsü ve şanı için. Benzer şekilde, ateşin çeşitli adları vardır: Zira Magnatesler onun yanmış şarap olduğunu söylerler; fakat Filozoflar ona üçlü adlar verirler, tıpkı Üçlü Birlik'in üç kişisine, BABA TANRI, OĞUL TANRI VE KUTSAL RUH TANRI'ya verdikleri gibi: Beden, Ruh, Ateş ve kutsal ruh.

Benzer şekilde, Filozoflar derler ki: Ateş ateştir ve aynı zamanda sudur, sıcaklık ve soğuklukta, nemlilik ve kurulukta eşsizdir, ve hiç kimse ateşi söndüremez veya lütfunu kendisinden başka azaltamaz. Ayrıca, belirli bir öğretmen der ki: Ateş sönmezdir, ki tüm Filozoflar onun sürekli yandığını ve metallerin tüm ruhlarında arındırdığını, tentürlediğini, aynı şekilde tüm safsızlıkları yakıp yok ettiğini ve Cıvayı Güneş ile o kadar hızlı kıldığını söylerler, Güneş ile Cıva arasında, ki sonra Cıvayı Güneş ile birleştirir, böylece her üçü de kimsenin ayıramayacağı tek bir şey olur.

Benzer şekilde, Kutsal Doktorlar derler ki: Bu üçünün kendilerini birleştirdiği aynı şekilde, Baba Tanrı, Oğul Tanrı ve Kutsal Ruh Tanrı, üç kişide Kutsal Üçlü Birlik ve yine de tek gerçek Tanrı kalır: öyle de ateş bu üç şeyi birleştirir: yani beden, ruh ve can, yani Güneş, Cıva ve Can. Benzer şekilde, ateş canı, yani bu ikisini birleştiren metali besler ve böler, öyle ki her üçü de bir olur ve sonsuza dek birleşik kalır, tıpkı Ateş'in Tanrı'yı, insanları ve kanı birleştirdiği gibi: ve tıpkı ateşin artması ve tüm dünyaların üzerinde yanması gibi: öyle de bu tentür gerçekten artar ve bu ateş tüm metallere girecek, öyle ki bir kısım iki yüz kısmı, üçüncüde üç yüzü, dördüncüde dört yüz kısmı en soylu metallere dönüştürecektir.

Kısım 24 / 42

Benzer şekilde, Filozoflar bu ateşi Kutsal Ruh'un ateşi olarak adlandırırlar, öyle bir yücelikle ki, tıpkı Tanrı'daki ateşin gerçek et ve kana dönüştürülmüş ve yine de sonsuza dek çözülmez kalmış olması gibi. sonsuza dek kalır: öyle de gerçekten bu ateşte, Güneş, Ay, Cıva gerçek bir Tentür'e dönüştürülür, ki bu tüm denemelerde sabit kalır, sürekli olarak dayanır ve sonsuza dek sürecektir: ve tentürleyecektir, ama aynı zamanda Cıva'da da. Benzer bir şekilde, tıpkı Tanrı'nın birçok büyük günahkârı kutsal etiyle beslemesi gibi: öyle de Tentür, tüm kaba ve ham metalleri Cıva'da tentürler, her ne kadar bir günahkâr gibi saf olmayan hale gelseler de: fakat bu, Tentür'e hiç zarar vermez; iyiyi de kötüyü de tentürler ve ne kadar saf olmayan hale gelirse gelsin hiçbir günahkârı dışlamayan Kutsal Sakrament ile karşılaştırılır. Ve bu şekilde, size oldukça açık bir şekilde öğrettim, ancak bu ateşin, yani, kendinde ne denli engin ve kutsal bir erdemi barındırdığı farkıyla, ki ondan kendiniz için sanatları hazırlayabileceksiniz: zira bu ateş olmadan, hiç kimse bu sanata ulaşamaz.

Ayrıca, Filozof der ki: Bu görünmez ateşte, sanatın gizemi saklıdır, tıpkı Baba Tanrı, Oğul ve Kutsal Ruh'un üç kişide tek bir özde gerçekten sonuçlandırıldığı gibi. Bu ateşte, doğru ve hakiki sanat üç elle yapılan şeyden oluşur ve yine de her üçü de Kutsal Ruh gibi görünmez ve idrak edilemezdir. Bu nedenle, Filozoflar bu ateşi uyandırmış ve ona Kutsal Ruh'un ateşi adını vermişlerdir: Bu üç elle yapılan şey olmadan, sanat asla mükemmelleştirilemez. Bu üç şeyden birincisi ateştir: ikincisi, su: üçüncüsü, toprak: ki bunların hepsi Kutsal Üçlü Birlik gibi tek bir özde görünmezdir ve tüm mükemmel şeyler aracılığıyla bu sanatta işler, tıpkı görünmez ve idrak edilemez olan Kutsal Ruh'un yine de tüm işlerde tüm erdemli şeyleri işletmesi gibi.

ŞİMDİ AYRICA ÖĞRETECEĞİM, NE ŞEKİLDE bu üç şeyin sanatta işlediğini ve her üçüyle birden başlayacağım.

O bilge Üstat Platon der ki: İyi tohum ekmek isteyen her çiftçi, önce iyi sürülmüş ve iyi gübrelenmiş iyi bir tarlaya ihtiyaç duyar, ki bu tarla çok iyidir ve tohum ekilmeden önce tüm yabani otlardan iyice arındırılacaktır: sonra, ekimden önce, tohumun da saf olması gerekir: Bu amaçla, çiftçinin ayrıca neme, yani yağmura ihtiyacı vardır, ki bununla tohum çürüyüp yeniden canlanabilir: sonrasında, tohumun ateşe, yani Güneş'in ısısına ihtiyacı vardır, böylece olgunluğuna ulaşabilir. Aynı şey sanatımızda da gereklidir: İlk olarak, ekmek istediğiniz şeylerinizi veya tohumunuzu hazırlayınız, yani maddeninizi saf hale getiriniz, size öğrettiğim gibi ve sonraki Kalabalık'ın da öğrettiği gibi. Sonra, Cıvanızın ve Güneş'inizin ekileceği iyi bir toprağa ihtiyacınız vardır, ki bu toprak tüm safsızlıklardan iyice arındırılmış olmalıdır, zira arındırılmış toprağınız olmadan hiçbir ürün meyve veremez: Bu nedenle Filozof der ki: "Tohumu yaşayan ateşle hazırlanmış verimli bir tarlaya ek, o zaman kat kat meyveler verir."

Kısım 25 / 42

Benzer şekilde, bu ateşte her şey bulunur, tıpkı Kutsal Ruh'un yanan ateşinin gökten inip gökleri ve yeri geçerek, tüm yaratıkları kendi türüne ve Doğasına göre bereketle nemlendirip arındırdığı gibi.

ÇOCUKLARIN İDRARI NEDİR?

Burada size çocukların ve Filozofların İdrarı hakkında doğru bilgi vereceğim. Biliniz ki ruh metallerden çıkarılır, bu da çocukların İdrarı'dır: Zira o, metallerin spermi ve metallerin kökenidir: Şundan emin olunuz ki sperm olmadan sanat asla bulunamaz, zira onsuz ne beyaz ne de kırmızı Tentür yapılır ve gerçekten Güneş'ten ve Ay'dan çıkarılır: Zira altından kükürt ve Cıva kırmızı yapar, gümüşten beyaz yapar: Ve bu, Güneş'ten ve Ay'dan gelen Cıva'dır, ki tüm Cıvayı kusurlu metallerde sabitler ve aynı zamanda adi Cıvayı sabit kılar: Zira Cıva, Güneş ve Ay'dır, metallerin tohumu ve kusurlu cisimlerin Cıvası'dır, altın ve gümüş Cıva ile tek bir sabitlemeye birleşip bağlandığında, o zaman yüksek bir tentüre sahip olursunuz. sahip olursunuz, ki bunu gizli bir hazine olarak saklayacaksınız. Dioscorides, metallerin ilk maddesi olarak adlandırdığı bu çocukların veya Filozofların İdrarı hakkında zarif bir söylev yazmıştır.

FİLOZOFLARIN CIVASI NEDİR?

Cıva su ve Tuzdan başka bir şey değildir: Ki bu iki element

doğal ısıda bunca zamandır birlikte kaynatılmış ve bu ikisini birleştirip pıhtılaştırmıştır: Bu yapıldığında, o zaman kuru su olarak adlandırılır; bu su ne nemlidir ne de ıslatır ve ona Cıva denir, fakat ben burada ham Cıva'dan değil, gök kubbedeki yıldızların yeryüzünde tek bir cisim oluşturmak için kullandığı Cıva'dan bahsediyorum ki bu, güçlükle anlaşılabilir bir şeydir: Zira Filozoflar beşinci elementten bahsederler: Bu, tüm bitkisel şeylerin erdemidir ve yüce etki olgunluk ile mükemmelliği sağlar: diğer ve en düşük Q.E. (Quinta Essentia) ise yeryüzündedir ve kısmen onda cisimlenmiş olup, kendi türüne göre kavradığı tohumu artırır ve çoğaltır, böylece yeryüzünden büyür: Ve sonra yüce Beşinci Öz, en düşük olana yardıma gelir; bu, toprağın kabalığını giderir ve söz konusu tohumu olgunlaştırır: Çünkü o, toprağın Beşinci Özü'nden, yani Cıva'dan ve Cennet'in Q.E.'sinden, yani Havanın Kükürt'ünden kötü nemleri kurutur: Bu nedenle Filozoflar derler ki: Kükürt, Cıva'nın sertleşmesidir ve bu gerçekten de böyledir: Üstelik o, karı kocadır ve yeryüzünde birçok çocuk doğururlar. Hangi insan bunu gözlemlemez ki? Fakat belki de size gerçeği gizlemek istediğimi düşünüyorsanız, asla olmasın, derim ki, şimdi size bununla ilgili bir örnek sunacağım: Sıradan kükürtünüz vardır, ki bu sıradan Cıva'yı pıhtılaştırır, tıpkı burada ve diğer şeylerde gördüğünüz gibi: Çünkü Kükürt zehirlidir ve Cıva ölümcüldür. Peki o zaman, başkasına yardım etmesi gereken iyi bir şeyi nasıl çıkarırsınız ki bu pek mümkün değildir: zira her ikisi de mükemmellik için yardıma muhtaçtır. Fakat size gerçekten söylüyorum: Eğer sabit kükürtümüzü süblime edilmiş Cıva'mızla birleştirmişseniz ve her ikisi de ateşe konulursa, o zaman o Cıva'nın bir zerresi Ham

Kısım 26 / 42

Gloria Mundi. 251 Ham (maddeyi) serpin, o zaman dönüşür, olur ve mükemmel kalır.

Şimdi önceki sözlere dönünüz, şimdi yeryüzünün Q.E.'si ve yıldızların Q.E.'si hakkında: açıkça görüyorsunuz ki Q.E. kışın, yeryüzü soğukla çevriliyken işler; ve yıldızların Q.E.'si ise yaz zamanında yeryüzünde (işler): o zaman yüce Beşinci Öz en düşüğü çeker ve bu şekilde her (şeyin) kendi türüne göre oluşumunu ve çoğalmasını tamamlarlar: Böylece Cennet'in ve yeryüzünün her iki Q.E.'sini de suya itebilecek ve onları içinde koruyabileceksiniz: ancak Q.E. yeryüzünde iken, onu Güneş'in zıt parıltısının çoklu renklerinde tanırsınız, tıpkı Güneş yağmurun içinden parlarken İris'te (gökkuşağında) gördüğünüz gibi: zira bir tarafta renkleri, diğer tarafta daireleri görürsünüz: ve bu hızın deneyimlenmesinin etkinliği damıtma sanatında yatar ve bu kitabın kendi yerinde fazlasıyla açıklanmış ve tarif edilmiştir. Çünkü iki Q.E.'si, yani yüce ve en düşük etkinliği olmayan hiçbir taş, hiçbir hayvan, hiçbir ot yoktur: Zira tüm Magisterium bunlarda yatar, ki bilge taşı bunlardan yapılır. Hermes, Zümrüt Tabletinde şöyle der: Taşımız mübarektir, ki iyidir ve bir ruha sahiptir, yeryüzünden yukarıya cennete yükselir ve cennetten aşağıya yeryüzüne iner, ve gücünü en yüksekte ve en alçakta kullanmıştır: Erdemi havadadır, Cıva'ya bağlıdır, ve böylece Babası Güneş'tir, fakat Annesi Ay'dır: rüzgar onu rahminde taşımıştır, ve yeryüzü onun dadısıdır, bu doğrudur, yalan olmaksızın doğru ve en kesindir, aşağıda olan, yani yukarıda olandır. Ve bu doğal bir karışımdır, yani Taş'tır, ve taş değildir, sabittir ve uçucudur, yani beden ve ruhtur, ki kireç ve candır, ve o karı kocadır, Kral ve Kraliçe'dir. Ve bu şeyler birçok başka söz ve mesel hakkında söylenmiştir.

C O M P O S İ S Y O N.

Albertus, Taş'ın birleşimi hakkında şöyle der: Böyle hızlı veya sıradan bir birleşim, kaba şeylerin hiçbir yoluyla yapılamaz; ancak önce suya çözülürler, sonra birbirine karıştırılırlar ve Ii 2 cum yerine

252 Gloria Mundi. sıcak olarak yerleştirildiklerinde, doğal ısı ile uygun zamanda birleşirler: Zira İksir ve iki çözelti birleştirilmelidir, yani İksir'in üç kısmı ve kırık bedenden bir kısım: O pıhtılaşır ve tekrar çözünür: Ve bunu o kadar sık tekrarlarsınız ki, hiçbir dönüşüm olmaksızın tek bir şey oluşur. Tüm bunlar, Cıvalı suyumuzun iyiliğiyle mükemmelleşir: çünkü onunla beden gerçekten çözülür. Su arındırıcıdır, birleştiricidir, çözücüdür, beyazlatıcı ve kızartıcıdır.

Aristoteles bunun hakkında şöyle der: Bu suyun Cıva ve büzüşmüş toprak haline geldiğini, ki Hermes'in tohumunu içine atmasını emrettiği, onlar kükürt ve Cıva'nın ilahi suyunu Güneş'ten veya Ay'dan çıkarmayı arzu ederler, Senior'un dediği gibi, Güneş'ten ve Ay'dan, ki o ateştir, ısıtır ve ateşiyle taşır, yani Cıva'dır, ve ıslatmayan bir su vardır: bu Cıva'yı, erdemini tanıdıkları için, hayatlarının sonuna kadar işlediler, sevdiler ve kullandılar.

Kısım 27 / 42

TRACTATVS TERTIVS DE turba Philosophorum.

I. Hepsini, kelime kelime, tüm noktaları ve maddeleri ayrıntılı olarak açıklayacağım, böylece bireysel Okuyucular Filozofların yazdığı her şeyi tam olarak anlayabilsinler ve böylece işe daha hızlı ve güvenli bir şekilde yaklaşabilsinler. Bu şeyler için, Rab'bi övün ve O'nun ilahi lütfunu benim için dileyin, böylece başladığım amacımı daha iyi tamamlayabileyim. Bu nedenle, Okuyucum, daha fazla oyalanmayınız, aksine bu sanatımızın gerçek anlayışına, tıpkı bu hazırlanmış Filozoflar gibi, ulaşınız: bu nedenle şimdi biliniz ki, Yüce Tanrı'nın Kendisi bu sanatı ilk olarak ilk babamız Adem'e Cennet'te vermiştir. Zira O, Adem'i yaratıp Cennet'e yerleştirdiği anda, bu sanatı ona şöyle diyerek vermiştir: Adem, bak, burada iki şey var, yukarıda olan, uçucu olan ve aşağıda olan, sabit olan: ve bu ikisinde her gizli sır yatmaktadır: Bunu iyi gözlemle ve içinde saklı olan bu erdemi ve etkinliği oğullarına, hatta torunlarına bile bildirme: Dahası, o iki şey,

Gloria Mundi. 253 dahası, gök altındaki tüm yaratıklarla birlikte orada hizmet edecek ve itaat edecekler, ve tüm dünyanın gücünü ve mükemmelliğini size tabi kılacağım. Bu nedenle, dünya ile karşılaştırıldığında, ona küçük bir Dünya denilmiştir.

ABEL'İN SÖZÜ.

II. Adem'in oğlu Habil, risalesinde şöyle yazmıştır: Tanrı babamız Adem'i yaratıp onu Cennet'e yerleştirdikten sonra, adı konulmamış tüm şeyleri, bitkileri, dağları, taşları, hayvanları babamız Adem'e tabi kıldı, böylece o her şeyin Efendisi olabilsin. Bundan dolayı, doğa, insanın tüm dağların dağı, tüm taşların taşı, tüm ağaçların ağacı, tüm köklerin kökü ve tüm toprakların toprağı olması ve aynı zamanda böyle adlandırılıp öyle kabul edilebilmesi fırsatını yakaladı. Zira Tanrı ona, her şeyin insanda korunduğunu bahşetmiştir.

III. Adem'in oğlu Şit, şöyle tarif eder: Biliniz, çocuklar, sanatta sirke ne kadar sık ve ne kadar çok kaynatılır ve küle indirgenirse, o kadar sık ve o kadar çok beyaz bir cisim çıkarır ve yapar. Eğer onu iyi kaynatır ve siyahlığından arındırırsanız, o zaman bir taşa dönüşür, ki bu taş, parçalanıncaya kadar beyaz taş olarak adlandırılır. Sonra onu iyi ayarlanmış ağız suyunda çözünüz ve biliniz ki her şey beyazlaşacak, ki bunu kızıllık takip eder, ve tüm sanat sadece en keskin sirke, Tanrı'nın gücü ve eserin mükemmelliği aracılığıyla tamamlanır.

IV. İsindrus, risalesinde şöyle tasvir eder: Hava çok geniştir, çünkü hava bir şeyi düzeltir, eğer kalınlaşırsa veya incelirse, sıcak veya nemli olursa. Zira havanın kalınlığı şundan kaynaklanır: Güneş batarken, dönerken veya doğarken, yani sıcak veya soğuk olduğunda, ve o kuruluk ve inceliktir, ve kışı ve yazı işaret eder.

onu akıl almaz incelikte bir toz haline gelinceye dek öğütünüz ve tekrar kabına koyunuz: Sonra onu kendi içinde nemlendiriniz, o kadar uzun süre bir arada kalana dek, iyi gözlemleyiniz: Eğer su ) ( şekline indirgenirse, o zaman özenle öğütünüz ve pişiriniz; eğer onu suya dönüştüremezseniz, o zaman suyu bulamazsınız. Bu nedenle bedenin ateşle hareket ettirilmesi ve suya indirgenmesi gerekmektedir. Bu nedenle, bunu duyan bazılarının sandığı gibi, yağmur su değildir, ya da başka bir su değildir: Ancak eğer kitaplarımız okuyarak yeniden incelenirse, o zaman bu, bedeni olmadan var olamayan, kendisiyle çözüldüğü kalıcı sudur; kalıcı su olmadan ise hiç var olamaz, ne de işleyebilir.

Kısım 28 / 42

ve ülkemizin paralarından bahsederler, ve birçok sözle adlandırdıkları paralarımızdan Güneş ya da altın yapmaktan söz ederler. Bu nedenle, ben bu şeylerin uçucu hale getirildiğini, çözüldüğünü, süblime edildiğini, büyütüldüğünü, öğütüldüğünü, sirkeye ve beyaz kükürde indirgendiğini, ateşli buharla güvenli ve yeterli bir şekilde pişirildiğini, pıhtılaştırıldığını, kırmızı kükürde dönüştürüldüğünü kabul ediyorum; ki bunların hepsi, görünüş itibarıyla, yanmaz ve yok edilemez beyaz kükürt olarak, tek bir şeyden ibarettir.

YORUM. BERNHARDUS.

LVII. GEBER, Ateşte, tüm metallerin kökü olan yegâne yapışkan doğal nemlilikten başka, kalıcı veya sabit bir şey bulamadık. Saygıdeğer taş için, sanatla iyi arıtılmış, nüfuz edici, renklendirici, ateşte sebat eden, ateşin keskinliğinde tutarlı kalan, âlemlerde kendilerini terk etmeyip cıvasal özlerinde kendilerini koruyan cıvasal maddelerden daha fazlası gerekmez. Bu, metallerin köklerinin temelinde onlarla birleşen, kusurlu biçimlerini kıran ve İksir'in veya Tıbbın erdemine göre onları başka bir biçime indirgeyen şeydir.

LVIII. AROS, Tıbbımız iki şeyden ve bir özdendir. Cıvasal olanın birliğine gelince: sabit ve sabit olmayan, ruhsal, bedensel, soğuk, nemli, sıcak, kuru; ve başka şeylerden yapılamaz.

LIX. ARNOLDUS, Tüm niyetiniz, cıvasal maddeyi haysiyetine göre pişirmeye ve yönlendirmeye odaklanacaktır; o, bedenleri yüceltecektir, vb.

LX. ALPHIDIUS, Doğayı dönüştürün, aradığınızı bulacaksınız, bu doğrudur: Zira Üstatlığımızda önce kabadan narin olana, yani bedenden ruha: sonra nemliden kuruya, yani sudan toprağa geçeriz: ve böylece gerçek doğayı bedenselden ruhsala, ruhsaldan bedensele dönüştürür ve mükemmelleştiririz, denildiği gibi, en alttaki en üsttekine, en üstteki de en alttakine dönüşsün diye, yani ruh beden olur, beden de ruh olur.

LXI. BERNHARDUS, Araçlar pıhtılaşmış Cıvadan başka bir şey değildir: ve ilk madde, çiftlenmiş Cıvadan başka bir şey değildir. Zira Tıbbımız iki şeyden yapılır: sabit ve daha az sabit, ruhsal ve bedensel, soğuk ve nemli, sıcak ve kuru. Aynı şekilde, Cıva üçlü bir kapta pişirilmelidir ki, etkin ateşin kuruluğu, maddeyi çevreleyen yağın buharlı nemliliğine dönüşsün ve ateş maddemizi sindirmesin, aksine kuruluğa dönüşen ısısı sindirsin, ve işte bu gerçek ateştir.

LXII. STEPHANUS, Metallere gelince: Metaller dünyevi bedenlerdir ve suda oluşurlar: su, taştan ve toprağın neminden buhar çıkarır, Güneş'in etkisiyle Tanrı altının büyümesine ve toplanmasına izin verir: böylece toprak ve su birleşerek metalik bir beden oluşturur, vb.

LXIII. GUIDO BONATUS, Q.E. hakkında kısaca şöyle yazar ki, dört elementin en safı, yani Q.E., ki bu kendi içinde tüm dört elementi barındırır, yani prima Materia (ilk Madde), ki Tanrı tüm şeyleri orada yarattı ve hâlâ yaratır, ve bu Kütle, fol. 34, her bir şeyin, ne olursa olsun, karışık doğasıdır, yine de doğa tüm şeylerde mevcuttur ve yukarıda bahsedilen Hyle olarak adlandırılır.

Kısım 29 / 42

LXIV. ALRIDOS, Yeryüzünde var olan her bir şeyin, erdemi, etkinliği ve mükemmel işleyişi kendi Q.E.'sinde gizlidir, ister sıcak, soğuk, nemli veya kuru bir Doğaya ve Mizaç'a sahip olsun: ve her bir şeyin Q.E.'sinde, var olan veya tasavvur edilebilecek tüm duyuların en mükemmeli ve en soylusu olan koku duyusu yeniden aranır: Bu nedenle, en yüksek mükemmellik gereklidir.

LXV. LONGINUS, işi bize şöyle anlatır: Şunu hedefleyin ki, kabınız sürekli kapalı olsun ve eşit bir ısıya sahip olsun. Ve dahası, bu su kuru küller içinde, kapalı bir kapta hazırlanır ve iki bir olana dek uzun süre pişirilir: Ve eğer bu şeylerden birinde maddeler karıştırılırsa, o zaman beden ruha indirgenmiş demektir: Sonra bu ateş güçlendirilmelidir, ta ki sabit olanı kendi ısısı ve doğasında sabit bir bedende tutana dek, ve bilin ki sonrasında binlerce bin kez boyayacaktır.

LXVI. HERMES, sırlarında şöyle der: Bilin ki taşımız, soylu olmayan sıradan halk arasında hoş karşılanmayacaktır, yine de biz Filozoflar onu severiz: Ve eğer Soylular, Güneş'in ve taşımızın bir zerresiyle ne kadar altın yapılabileceğini bilselerdi, taşı asla kendi topraklarından götürmeye izin vermezlerdi. Filozoflar bedenler çözüldüğünde sevinirler, Zira bu sıva iki su aracılığıyla hazırlanır: Hastalıklı bedenden tüm hastalıkları kovar, İster insan ister metalik olsun. Ve sanatımızla, doğanın bin yıl içinde bile mükemmelleştiremediği şeyi bir ayda başarırız: zira arıtmadan sonra parçaları birleştiririz, sonra onlar sonsuza dek birleşik kalır ve asla ayrılamazlar.

LXVII. NERO, Bilin ki Cıvamız kuru ve nemlidir, ve Güneş ile Ay ile birleşiktir: Ve bu şudur: Güneş ve Ay, doğada soğuk ve nemli Cıva, sıcak ve kuru kükürttür, ve her ikisi de, tek bir şeyde, doğada çoğalır.

ŞİMDİ YUKARIDA BAHSEDİLEN BAZI FELSEFİ SÖZLERİN, BU GÖRÜŞLERİN TÜM NOKTALARINA VE MADDELERİNE KELİME KELİMESİNE GERÇEK AÇIKLAMASI GELMEKTEDİR.

Böylece siz, nazik Okuyucu, Filozofların karanlık ve alegorik cümlelerinde neye ve neye atıfta bulunduklarını daha iyi anlayabilesiniz diye, yukarıda adı geçen tüm Filozoflar gerçek Filozoflardı ve bu sanatı biliyor ve uyguluyorlardı: her ne kadar Âdem zamanından beri çok daha fazlası var olmuş olsa da, hepsi benim elime geçmemiştir: Dahası, burada her birine değinmem mümkün değildir, ve sanatın hakikati ve temeli bu sözlerde öğretilip açıklanmış olması yeterlidir, ki bunların en azı bile yeterli olurdu. Ancak bu kadarını sırayla sunmam, sizin faydanız için yapılmıştır, böylece daha bilgili bir şekilde bilgilenebilesiniz, daha güvenli çalışabilesiniz ve para kaybına ve faydasız harcamalara karşı kendinizi dikkatlice koruyabilesiniz. Bu nedenle, Hristiyan hayırseverliğinden ötürü, bu gerçek Felsefeyi, kendi anlayışıma göre ve Tanrı'nın bana bahşettiği ölçüde beyan ettim ve açıkladım, ve bu sanatta benim gibi emek vermiş herhangi bir uzmandan rica ederim ki, yazarken belki kelimelerde hata etmişsem beni küçümsemesin, aksine hataları düzeltsin, ve bunu sadık bir kalpten yapsın, tıpkı benim tarafımdan yapıldığı gibi, ve kimse aceleyle aldatmasın veya yanıltmasın, böylece Tanrı'nın adı yüceltilsin ve komşunun faydası teşvik edilsin: Ancak siz benim anlamımı ve görüşümü değiştirmeyeceksiniz, zira ne yazdığımı biliyorum ve bunun ilahi hakikat olduğunu biliyorum.

Kısım 30 / 42

ÂDEM'İN SÖZÜNÜN AÇIKLAMASI.

Yüce Tanrı ilk ebeveynimiz Âdem'i yarattıktan ve onu Cennet'e yerleştirdikten sonra, orada ona iki şey gösterdi, yani toprak ve su. Toprak sabit ve değişmezdir, su ise geçici ve değişkendir. Bu ikisinde, Tanrı'nın yarattığı her türlü şey gizlidir, yani: suda hava ikamet eder, ve toprakta, Tanrı'nın yaratması ve düzenlemesiyle, toprakta ikamet edenler taşlar, ateştir: ve bu dört elementten gökte ve yerde tüm şeyler, Tanrı'nın yaratması ve düzenlemesiyle ortaya çıkar, yani: toprakta ateş, taşlar, cevherler, Tuz, Cıva ve her türlü metal ikamet eder: Suda ve havada her türlü canlı, görünür ve özsel şeyler vardır, yani: hayvanlar, kuşlar, balıklar, et, kan, kemikler, odun, ağaçlar, çiçekler, yapraklar ve bu türden diğer şeyler: ve Tanrı bu şeylerin her birine kendi erdemini, etkinliğini ve işleyişini atfetti, ve hepsi Âdem'e tabi olduğu için, onu bunların üzerine Efendi olarak atadı, böylece o tüm bu şeyleri bedeninin beslenmesi ve sağlığı için kullanabilsin. Bu şeylerde, insanın besin alımı yoluyla şeylerin gücünü kendi içine almasıyla, her birinin insan doğasıyla nasıl uyum sağladığı açıkça görülür, ki bunlar insanın doğasıyla birleşiktir ve bir tür uyum sağlama zorunluluğuna sahiptir: buradan iyi anlarsınız ki, tüm şeylerin bilgisi, hikmet, anlayış ve akla göre insanlarda gizli kalacaktır. Bunun nasıl olacağını anlamak için, Tekvin'in 1. bölümünde nasıl yazıldığını gözlemleyin.

Dünyanın ilk yılında, altıncı günde, yani 15 Mart'ta, Tanrı ilk insan Âdem'i, Şam yakınlarındaki bir tarlada, kırmızı topraktan, Tanrı'nın suretine göre zarif bir boyda yarattı: ve yaratıldığında, Rab'bin önünde çıplak durdu ve ellerini kaldırarak O'na şükretti, şöyle diyerek: Ey Rab, ellerin beni biçimlendirdi: bu yüzden bundan sonra beni hatırla, çünkü beni sen oluşturdun, ve beni etle giydirdin, ve kemiklerle güçlendirdin: Bana yaşam ve merhamet bahşet.

Bu şeyler böylece söylendikten sonra, Tanrı Âdem'i büyük bir hikmetle donattı, öyle ki, hiçbir öğretmene ihtiyaç duymadan, yalnızca orijinal adaletin etkinliği sayesinde, yedi özgür sanatı, tüm hayvanların, bitkilerin, taşların, metallerin ve minerallerin bilgisini mükemmel bir şekilde bildi ve anladı. Ve, ne

Üstelik, En Kutsal Üçleme ve Mesih'in bedenlenişi hakkında açık bir anlayışa sahipti. Ve Âdem, bir Melek aracılığıyla, ilahi emirle kendisine getirilen tüm diğer yaratıkların Efendisi, Kralı ve İmparatoruydu ki, yaratıcısının iradesine göre her birine adını versin. Böylece tüm yaratıklar Âdem'i Efendileri olarak tanıdı; ki böylece her şeyin özelliği ve erdemi insana açıklansın. Bu nedenle ilk babamız Âdem, her şeyin bilgisiyle birlikte hikmeti edindiğinden, doğayı, onun kökenini ve sonunu doğru bir şekilde gözlemledi ve özellikle Tanrı'nın sözünü düşündü (Rab ona şöyle dediğinde: "Alındığın yere geri döneceksin"). Dahası, her şeyin bölünmesini ve yıkımını, oluşumunu ve bozulmasını inceledi; ki gerçekten de kökenlerini ve sonlarını bunlardan alırlar: zira kökenlerini kuru ve ıslaktan alırlar ve yine kuru ve ıslak olana dönüşmek zorundadırlar. Ve Âdem, tüm bunları kendi içinde iyi biliyordu, özellikle de 'birincil madde' denilen şeyi. Çünkü her şeyin birincil maddesine nasıl yeniden dönüştüğünü bilen kişi artık sorgulamaya ihtiyaç duymaz; zira en başından beri her şeyin maddesi böyleydi; Tanrı göğü ve yeri, sanki kuru ve ıslaktan yaratmış gibi. Ve bu tür maddelerden, daha önce var olmayan tek bir şey yapılır; yani yeni bir toprak, ateş, su, hava, Güneş, Ay, Yıldızlar; hepsi aynı anda yeni.

Kısım 31 / 42

Ve tıpkı başlangıçtan itibaren her şeyin yeni yaratıldığı gibi, sanatımız da böyledir; ki o da her biçimde, tarzda ve türde kendini böyle düzenler, başka türlü değil. Bu nedenle, Yüce Tanrı'nın Âdem'i, iki, kuru ve ıslak olarak muhafaza edilen yasak şeyleri tüm oğullarından gizlememesi gerektiği konusunda yasaklamış olması hiç de şaşırtıcı değildir. Yine de Âdem bunu oğlu Seth'e açıkladı, ancak ilahi izinle. Fakat Habil, Tanrı'nın kendisine bahşettiği derin hikmet ve anlayıştan, doğa deneyimiyle sanatı öğrendi, onu bildi ve bir kayın levhaya yazdı. Benzer şekilde, aynı Habil yazıyı ilk icat eden ve geliştiren kişiydi. O ayrıca dünyanın gelecekte bir tufanla yok olacağını da biliyordu; ki bunların hepsini ahşap levhalara yazdı ve bir taş sütunun içine yerleştirdi, ki bu, tufandan uzun zaman sonra İsrailoğulları tarafından bulundu. Bu nedenle, o sanat dünyanın başlangıcından bugüne kadar gizli kalmıştır ve ayrıca, dünyanın sonuna kadar da gizli kalacaktır, ne de bu kadar yaygınlaşacaktır. Bu yüzden herkes bu sözü ve açıklamasını dikkatle gözlemlesin, fakat özellikle Tanrı'nın Âdem ile konuştuğu ilahi sözü özenle düşünsünler; ve o zaman o yüce sanatın tüm sırrı onlara açıklanacaktır. Zira sanatımızın tüm gizliliği bu şeylerde tezahür eder.

HABİL'İN SÖZÜNÜN AÇIKLAMASI.

Bu söz neredeyse kendini açıklar ve ayrıca Tanrı'nın sözlerinde ve Âdem'in sözünde yeterince beyan edilmiştir. Ancak, kendi muhakemem ve bilgime göre, buna şöyle karşılık veririm: insanın kendi içinde o şeylerin tüm güçlerini barındırdığını; tıpkı o sözün bu gerçeğe tanıklık ettiği gibi, insan küçük bir dünya olarak kabul edilirken ve aynı zamanda tamamen dünyayla karşılaştırılırken. Zira derinin altında gizli yatan kemikleri kayalık dağlarla karşılaştırılır: çünkü onlarla beden güçlenir, yeryüzünün taşlarla güçlenmesinden farksızdır; ve et toprak olarak kabul edilir, büyük damarlar büyük akan sular olarak, fakat küçük damarlar ise büyük olanlara dökülen minik nehirler olarak. Mesane, hem büyük hem de minik nehirlerin eşit derecede toplandığı denizdir: Saçlar, büyüyen bitkilerle: El ve ayaklardaki tırnaklar ve insanın hem içinde hem de dışında bulunan her şey, kendi türlerine göre, dünyayla karşılaştırılır. İnsanın iç kısımları da, örneğin: Kalp, akciğer, karaciğer ve bu türden diğer şeyler, dağların metallerine benzer: Fakat bu saçlar, kökleri havadadır ve başları topraktadır, sanki etteymiş gibi, ki orada güçlerini ve büyümelerini elde ederler: tıpkı Filozofların da söylediği gibi, minerallerinin kökünün havada, başının ise toprakta olduğunu. Gerçekten de, damıtma yoluyla yükselen şey uçucudur: onda, ayakları havadadır ve altta, dipte sabit kalan şeyin başı ise topraktadır: Çünkü ayaklar başı taşır ve baş ayakları yönetir. Bu yüzden biri diğeri olmadan var olamaz, eğer işleyişinin kendine özgü bir yolu olacaksa. Bu nedenle, insan bir tür ters ağaca benzetilir: çünkü kökleri, yani saçları, havadadır; oysa diğer ağaçların saçları, yani kökleri, topraktadır.

Kısım 32 / 42

Benzer şekilde, o da taşımızla karşılaştırılır: bu nedenle Filozoflar, onun başının toprakta ve kökünün havada olduğunu rahatlıkla doğrulayabilirler. Benzer şekilde, Euripus'tan da benzer bir örnek arayabilirsiniz: çünkü tıslayarak akan su, minerallerinin köküdür ve suyun sıvısı baştır, ve o da topraktadır. Bu benzerliğin iki yönlü bir anlamı vardır: birincisi, taşımızın maddesinin nerede bulunduğudur; ikincisi, taşın ayrışmasını ve tekrarlanan birleşimini anlamaya uzanır. Zira eğer taşımız imbikte yukarı doğru yükselmişse, o zaman kökü havadadır; ki bu, eğer erdemine ve köküne dönmek isterse, tekrar toprağına indirgenmelidir, ve o zaman başı toprakta ve mükemmel güce sahip olur. Ve bu şekilde, bu sözler açısından, küçük bir dünya olarak addedilebilir ve haklı olarak böyle kabul edilebilir: Zira 'dağların dağı' olarak adlandırılması, ki cevherimizi ondan alırız, şöyle anlaşılmalıdır: çünkü emeğimiz küçük bir dünya olarak kabul edilir, yozlaşmadığı sürece ve dünya gibi yaratılmıştır. Zira o, prima materia'dır, ya da her şeyin kökenidir; ki tüm yeni şeyler ondan ayrı ayrı hazırlanır. Zira bilin ki prima materia, yeryüzünün her yerine gömülü bir şey çürüdüğünde oluşacaktır, tıpkı insanda yiyeceğin pişirilmesi gibi; ve çürümede kaba olan inceden ayrılır, tıpkı kötü kokunun saf olandan ayrılması gibi; ve saf olan, çürüme ile ayrılmış olan prima materia'dır. Eğer bu şeyleri anlarsanız, o zaman gerçek sanata sahip olursunuz. Ancak, bu şeyleri sürekli yanınızda bulundurun ve domuzların önüne inciler atmayın: zira o sanat, cahiller tarafından bir alay konusu olarak görülür, fakat uzmanları onu haklı olarak yüceltir ve saygı gösterir.

ÂDEM'İN OĞLU SETH'İN SÖZLERİNİN AÇIKLAMASI.

Filozof Seth şöyle der: "Ne kadar sirke pişirilip küle dönüşürse:" Bununla, o kadar damıtılmış suyu anlar ki biz ona 'sperm' deriz; eğer o, uzun süreli pişirme yoluyla bir bedene dönüşürse, kül dediği şeye dönüşür, bedenden o kadar çok karalık çıkarır ki, siz onu beyaz olana dek yıkarsınız: gerçekten de, bir kez ayrıştırılan su, sürekli pişirme yoluyla kendisini bir bedene dönüştürür ve bu işte her tür yükseltilir, ki bunlar yeryüzünden kötü kokuyu ve karalığı uzaklaştırır. Ancak biliniz ki, eğer yeryüzü olmasaydı, ruh hiçbir şekilde pıhtılaşamazdı, zira kendisini içinde tutabileceği başka bir kabı yoktur, tıpkı kendi ruhundan başka hiçbir şeyde pıhtılaşamayacağı ve bağlanamayacağı gibi. Bu nedenle ruh, Filozof Seth'in dediği gibi, kendi bedenini arıtır ve bedeni beyaz kılar. Dahası, aynı Filozof gerçekten de der ki: Eğer onu iyi pişirir ve karalığından arındırırsanız, o zaman taşın beyaz sikkesi denilen bir taşa dönüşür. Bununla Filozof şunu ima etmek ister: O iyi, uygun, yavaş ve çok sıcak olmayacak şekilde pişirilmeli, ve sonra, zamanla, ateşte sabit kalan bir bedene dönüşür ve taş olarak adlandırılır: Zira, denildiği gibi, sabit ve gerçekten de çok beyaz bir renk alır ve sikke olarak adlandırılır: Bunun nedeni şudur: Kendisi için bira ve ekmek elde edebileceği bir sikkesi olan kişi, o fiyat karşılığında sağlık, bilgelik, uzun ömür, Güneş, Ay, mücevherler, inciler gibi arzu ettiği her şeyi elde eder. Bu nedenle ona haksız yere sikke denilmez, ve diğer sikkelerle, hatta tüm dünyanın zenginlikleriyle elde edilemeyen her şey, diyorum ki, bunların hepsi bu sikke ile edinilir. Aynı zamanda sikke olarak adlandırılır çünkü Filozofların kendileri tarafından basılmıştır: zira onlar kendi işaretlerini veya imgelerini üzerine işlemişlerdir, tıpkı Kralların ve Prenslerin sikkelerini damgalattığı gibi. Bu nedenle aynı zamanda FİLOZOFLARIN SİKKESİ olarak da adlandırılır, zira o onların kendi parasıdır ve onlar tarafından basılmış kendi sikkeleridir.

Kısım 33 / 42

Dahası, Filozof şöyle dediğinde: "Taşı parçalanana dek pişirin ve onu iyi ayarlanmış Ay suyunda çözün." Bununla şunu ima eder: Taş kendi içinde suya dönüşene, yani çözünene dek uzun süre pişirilmelidir. Bu kendiliğinden olur: zira beden, suya dönüştüğü anda Ay olarak adlandırılır, ve ayrıştırılmış ruh,

Gloria Mundi. 273

damıtılmış su gibi, Güneş olarak adlandırılır: zira hava elementi gerçekten orada gizlidir, ancak beden kendi suyunda, sanki kendini çözecekmiş gibi, kısıtlanmalıdır. Ve bu, iyi ayarlanacak olan Ay suyunda vb. bulunur, yani içinde bir miktar doğal ısı işler ve suya dönüşür: ve sonra bedeni çözmüş olursunuz, ve iki suya sahip olursunuz, yani damıtılmış ruh ve çözünmüş beden. Bu iki su, nazik ve yavaş pişirme ile birleşir ve bütünleşir: damıtılmış ruh pıhtılaşmada beden olurken, çözeltide ruh olur, sabit olan uçucu hale gelir, ve uçucu olan sabit hale gelir, çözeltide ve pıhtılaşmada, ve kırmızının takip ettiği en beyaz renge dönüşür. Bununla Filozof şunu belirtmek ister: Beyaz ve kırmızı tek bir suda birlikte işlenir: ve eğer beyaz hazırlanırsa, o zaman kırmızıya dönüşür: zira kırmızı beyazın altında gizlidir, ve kırmızı beyazı takip eder, tıpkı beyazın karayı takip etmesinden farklı olmadığı gibi, tüm sanat da bunda yatar. Son olarak, Filozof şu sözlerle bitirir ve der ki: Bu sanat ancak en yüce sirke ile, ilahi güç ve eserin mükemmelliğiyle yapılır: bu, sanatın yalnızca tek bir şeyden, yani Felsefe çiği aracılığıyla toplanan ve hazırlanan en keskin sirke ile karşılaştırılan bir şeyden işlendiğini ima eder; bu sirke, ilahi lütuf ve eserin mükemmelliği sayesinde kurulur, zira hazırlık yoluyla sirkeden cennetin ve yeryüzünün en yüce iyiliğine dönüşür, ki bu iyilik de tüm yeryüzü küresi, ve tüm Kralları ve Prensleri tarafından asla geri ödenemez.

İSİNDER'İN SÖZÜNÜN AÇIKLAMASI.

Ey ölümsüz Tanrı, Filozoflar bu şeyi ne de harika bir şekilde gizlemişlerdir: öyle ki, yazmaktan tamamen vazgeçmiş olsalardı çok daha iyi olurdu. Zira bu, pek çoğunu aşırı yoksulluğa düşürmüş, ve azımsanmayacak sayıda kişiyi hala her gün en büyük yoksulluğa sürüklemektedir, özellikle de tedbirsizce ve hiçbir anlayış olmaksızın, ne başlangıcını, ne ortasını, ne de sonunu, hatta bu şeylerin ne sonraki, ne de önceki kısmını bile bilmeden çalışan herkesi.

274 Gloria Mundi.

Ancak Filozoflar gerçekten ve haklı olarak yazarlar. Peki, bu şeylerin temelinden bihaber olan kim bunu anlayabilir veya kavrayabilir? Hiçbir ölümlü, gerçekten de, Doktorların Doktoru ve Dünyanın Işığı olsanız bile, yine de burada tamamen kör kalırdınız. Bu nedenle, sanki yazmamış gibi yazdılar. Zira hem torunlarına bu denli büyük bir iyilik dilemişler, hem de aynı zamanda onları kıskanmışlardır: tıpkı onların gizli sözlerinde, özellikle de Isindrus'unkilerde görebileceğiniz gibi, o şöyle derken: "Gerçekten de hava büyüktür, çünkü hava, ince veya kalın, sıcak veya soğuk olursa maddeyi düzeltir." Bununla Filozof şunu ima eder: Su ile birlikte yükselirken, hava sıcaktır, zira ateş ve hava, Taşımızı içinde gizli bir ateş olarak taşır, ve yeryüzünden yükselen su, yükselişinde hava ve ince hale gelmiş, ve inişinde suya iner, ve ateş orada ikamet eder, ve eğer cama konulursa, yeryüzü düzeltilir, zira ateşi kendisiyle birlikte yeryüzüne götürür: zira ateş gerçekten ruhtur, ve Ay ruhtur. Bu nedenle hava engindir, zira suyu ve ateşi kendisiyle birlikte taşır, ve her şeye katkıda bulunur, ve sonra kendi içinde soğur: zira şeyler suyu havadan almıştır. O hava, ateşle birlikte bir bedene dönüştüğünde kalınlaşır, ve böylece hava maddeyi kalınlığında düzeltir: zira Taşımızı hem dışarı atar hem de içeri getirir, ve onu hem yükselişinde hem de inişinde düzeltir. Aynı şekilde, hava bu dünyanın tüm büyüyen şeylerini veya bitkilerini düzeltir, oradan yiyeceğini sunar, zira onlara su ve ateş sağlar, ki bunlar sayesinde beslenirler, tıpkı sizin de bir görgü tanığı olduğunuz gibi, bulutları taşıdığını, ve onları çiy ve yağmura dönüştürdüğünü, ki bu çiy veya yağmurda yeryüzünden aldığı ateş ve Güneş'in ihtişamı gizlidir, yükselişinde, ve yiyecek yerine her şeye katkıda bulunur. Ve Güneş'in ve Ay'ın ihtişamları ölçülemeyecek kadar ince, çevik ve anlaşılmaz hale gelse de: yine de, bizim Güneş ve Ay ihtişamlarımız, bitkisel şeylerin büyümelerinde kendilerine aldıklarından çok daha hızlı ve incedir: zira Yeryüzü Güneş'in ve Ay'ın ihtişamlarını sindirir, ve bitkisel şeyleri en ince şekilde besler: ve Güneş'in ve Ay'ın ihtişamları hala yaşayan her şeyi

Kısım 34 / 42

Gloria Mundi. 275

besler, yaratıkları besler: pişirme yoluyla ihtişamlarını tasavvur ederler, ki ondan yaşamlarını elde ederler. Bu nedenle hava son derece büyüktür, zira Yüce Tanrı'nın lütfuyla büyük işler başarır.

Dahası, Filozof şöyle dediğinde: Eğer hava kalınsa, sanki Güneş sapmış veya değişmiş gibi, ve kendini yüceltirken bir kalınlık varsa: Bununla şunu kasteder: Eğer Güneş veya ateş için alınan damıtılmış su, bir cama konulan bir bedene dönüştürülür ve tek bir bedene dönüşürse: o zaman Güneş düşer ve kendini yeryüzüne indirir: Bu eylemle hava kalınlaşır, zira yeryüzü ile birleşmiştir; ve eğer Güneş tekrar yüceltilirse, o zaman hava incelir, yani, su bir imbik aracılığıyla yeryüzünden çekilirken, aynı zamanda ateş yukarı doğru eğilim gösterir, yani Güneş yüceltilir, ve o zaman hava incedir.

Ve dahası, şöyle dediğinde: O da sıcak ve soğuktur, ve kalınlık, ve incelik, veya yumuşaklık, bu şeyin kendisiyle Filozof şunu ima eder: Güneş sıcaktır, Ay soğuktur: Zira yeryüzü, çözündüğünde Ay olarak kabul edilir, ve içinde ateş olan su Güneş içindir: ve bu ikisi birleşmeli ve bütünleşmeli, öyle ki artık ayrılamasınlar. Ve eğer bu şekilde birleşirlerse, o zaman hemen, enjekte edildikleri tüm metallerdeki elementler de mükemmel saflık ve sağlığa kavuşur, hem metalik hem de bedensel cisimler.

Filozof nihayetinde sonuca varıp kalınlık ve inceliğin yazı ve kışı ifade ettiğini söylediğinde, bununla sanatımızın kalınlık ve incelikten ibaret olduğunu belirtir. Bu ikisi, ne çok sıcak ne de çok soğuk olacak şekilde, tabiatın yanmaması için, yani kış ve yaz gibi, ılıman bir ısıyla birleştirilmelidir; ve bu ikisi uyum sağladığında, bundan doğal bir banyo misali ılıman bir ısı doğar: ve bu tür ılıman ısılar Güneş'i ve Ay'ı bahşeder: Bu nedenle, Isindrus'umuz bu meseli ileri sürmüştür ki, eğer siz zihnimi basiretli bir şekilde gözlemlediyseniz, ilahi lütuf sayesinde tarafımdan doğru bir şekilde açıklanmıştır.

ANAKSAGORAS'IN SÖZÜNÜN AÇIKLAMASI.

Tanrı, her şeyin başlangıcından beri vardır. Bu doğrudur, zira Tanrı ateş gibi ışıktır: Bu nedenle Tanrı, Özü itibarıyla ateşle kıyaslanır: Çünkü ateş, tüm bitkisel ve görünür şeylerin ilkesidir. Sanatımızda da durum aynıdır: Zira ateş ilkedir: ısı, tabiatı işlemeye başlamaya iter ve bu işlemde Beden, Ruh ve Can kendini gösterir, yani toprak ve su gibi: zira toprak bedendir, yağ candır, su ruhtur ve bu, ilahi nezaket ve iyilik sayesinde gerçekleşir ki, bunlar olmadan Tabiat kesinlikle hiçbir şey başaramaz, tıpkı Filozof'un kendisinin dediği gibi: Tanrı'nın nezaketi her şeyi yönetir: ve yeryüzünün kalınlığının altında, yaratılıştan sonra, nezaket ve bütünlük kendini gösterir, yeryüzünün kalınlığının altında: Burada Filozof şunu ima eder: Eğer toprak sudan ayrılırsa (başlangıçta, ki buna yaratılış denir), ve kendi içinde yağa ve suya çözülürse, o zaman yağ bütünlüktür ve su nezakettir: zira su, yağa ve bedene can bahşeder ve gökten, yani sudan kendisine verilenden başka hiçbir şey üstlenmez, ve su yağın altında, yağ da toprağın altında tezahür eder. Zira ince ateş, ince sularla birlikte yeryüzünden yukarı yükselir ve yeryüzünde gizlenir, ancak yağ, emekle yeryüzünden yükseltilmez, sadece ateş, su ve hava, yağ ve toprakla birlikte kendi ruhları aracılığıyla saflaştırılır: Bu nedenle bedendeki yağ bütünlüktür, Ruh nezakettir ve beden sıkıştırılmıştır. Ve ruh ilk işlemde bedenden inse de (zira yağ saf hale gelip her zaman bedenle kalsa da, bedene yaşamı geri verir), yine de ruh olmadan kendine yardım edemez, fakat beden, denildiği gibi, zorlama ve sıkıntı çeker: zira zorla çözülür ve saflaştırılır. Ve Filozof, yeryüzünün kalınlığının altında derken, nezaket bedende algılanmasa da, şunu ima eder: Yeryüzünün kalınlığı, sanki su ve yağa dönüşmüş gibi ince bir maddeye dönüşür; ve sonra nezaket bedende algılanır. Zira beden o kadar nazik veya yumuşaktır ki, daha önce tamamen kuru olmasına rağmen su veya yağa bile dönüşür. Bu nedenle yeryüzünde yağ algılanır, görülür ki bu zenginliktir, canlıdır, fakat suyun yaşamı, yani ateş, hava ve su, üç element olarak birleşmiştir. Bu nedenle, şimdi, bedene içirilmek üzere sunulan sudan başka bir şey ayrılmadığında, o zaman yaşamına geri döndürülür. Ve bu üç element yeryüzünden yükselmiş olsa da, gördüğünüz gibi, çözülme yoluyla yağa ve suya dönüşürken, güç bedende kalır; Fakat yağ ruh olmadan işleyemez, ne de ruhun kendisi, yağ ve beden olmadan meyve verebilir: bu nedenle, bu şeyler birleştirilmelidir, ve sonra beden beyaz ve kırmızıya dönüştüğünde, tüm nezaket ve bütünlük bedende görülür.

Kısım 35 / 42

PİSAGORAS'IN GÖRÜŞÜNÜN BEYANI.

Filozof sorar: Dokunulan, fakat görülmeyen nedir? Bununla Filozof şunu belirtmek ister: Sanatımızın bir şeyi vardır ki, sanatımız tarafından hazırlanır; ve dokunulan, fakat görülmeyen bir şey vardır. Bu şöyle anlaşılmalıdır: hissedilir, fakat görülmez, ne de işleyişi bilinir: Fakat onu bilen, ama işleyişinden habersiz olan kişi, sanata asla ulaşamaz. Zira tüm dünyada, sanatın tamamlandığı ve işlendiği tek bir şeyden başka yoktur. Ve bu şey, belirli bir karanlık yerden gelir ki, orada asla görülmez, ne de işleyişleri ve erdemleri, bu sanatın bilgelerinden başkası tarafından tanınır. Benzer şekilde, maddenin kendisinde de büyük bir sır gizlidir, yani hava ve ateş, yani Güneş, Ay ve Yıldızlar: bu onun içinde gizlidir; ve yine de görünmezdir, tıpkı Filozof'un dediği gibi: "Görülmeyen, ne de bilinen, sadece göktür." Fakat dokunulan, ve görülmeyen, topraktır. Bununla Filozof şunu ima eder: Toprak, maddenin dibinde bulunan kalınlık veya bedendir, ve maddenin içinde kendini biriktirmiş olan, hissedilebilen ve bilinebilen şeydir. Ve Filozof ayrıca şöyle derken: "Gök ile yer arasında olan, bilinmeyen şey, budur, dünyada." Bununla Filozof şunu belirtir: Taşımızın maddesi dünyada, dünyada bulunur, sanki küçük bir dünyadaymış gibi, ve vahşi, kayalık dağlarda veya yeryüzünde değil, gök ile yer arasında, havada, sanki daha küçük bir dünyadaymış gibi. Ve ayrıca şöyle derken: Onda duyular ve bütünlük vardır, yani: Koku, Tat, İşitme, Dokunma. Bununla Filozof şunu ima etmek ister: İnsanlarda bütünlük, sanki bütün bir ruh ve duyular vardır: Zira insan bu üç şeyi bilebilir, dokunabilir, hissedebilir ve anlayabilir. Tam da bu şeyle, taşımızın nerede bulunacağına dair bize bir işaret de verir, yani: görme, işitme, koku alma, tat alma ve dokunma yoluyla. Görme yoluyla, taşın maddesi kalın, ince ve berrak olduğunda, ve olağan şekilde hareket edebildiğinde, ve böylece ne zaman siyah, beyaz ve kırmızı olacağını vb. bilebilirsiniz. Koku alma yoluyla, kötü bir koku iyi bir kokudan önce tanınır, tıpkı pis kokusundan ayrılıp en berrak ve en saf şekle dönüştüğünde olduğu gibi. Tat alma yoluyla, sertliğinden ve acılığından asil ve tatlı bir tada geçtiğinde. Dokunma yoluyla, Taşın sert, yumuşak, olgun, veya kaba, veya ince olup olmayacağı: ki bu sanatta yapılması gereken şeydir, ve duyular ve akıl uygulanmalıdır, böylece bir şey diğerinden önce bilinebilsin, yani toprak ve su, siyah, beyaz ve kırmızı, damıtma, çürütme, çözme, pıhtılaştırma, emdirme, mayalandırma ve renklendirme yoluyla.

Ve bu nedenle, duyular aracılığıyla, biri her zaman diğerinden önce bilinir. Zira duyumuz duyulardan köken alır ve her eser kırk altı gün içinde mükemmelleşir.

ARİSTEUS'UN SÖZÜNÜN AÇIKLAMASI.

Bedeni alınız: ki size gösterdiğimdir, ve onu ince yapraklara indirgeyiniz: Maddemizin dibine yapışmış ve kurumuş olan, şimdi kendini gösteren, fakat daha önce henüz görülmemiş, ne de bilinmeyen esas toprağı ima eder: Fakat şimdi o su ve topraktır. Bu, göstermek içindir. Zira toprak tezahür etmiş ve iki kısma, yani toprak ve suya bölünmüştür. Bu toprak alınsın, cam içine kapatılsın ve ılık bir banyoya yerleştirilsin ki, o ısıda veya pişirmede, kendi kendine, kendi içine, suya çözülsün: Bu, Filozof tarafından, ince yapraklara indirgemek olarak adlandırılır.

Kısım 36 / 42

olarak adlandırılır. Zira bu şekilde oluşturulan bedene Filozoflar, sanki Filozof'un bahsettiği yaprakların Taşı imiş gibi, Filozof Taşı derler. Deniz suyumuzdan ekleyiniz, ve sonra, Bu hayat suyudur. Bununla Filozof şunu kasteder: Eğer toprak suya çözünürse, o zaman deniz suyumuz ona içmesi için sunulmalıdır ki onunla karışabilsin; zira su daha önce ondan damıtılmıştı: bu hayat suyudur, çünkü bedenin ruhu ve tin'i onda gizlidir, deniz suyumuz olarak adlandırılır ve adını doğadan almıştır, zira Filozofların görünmez gizli denizinden, sanki küçük dünyanın denizinden çekilmiştir. Zira buradaki çalışmamız küçük bir dünya olarak adlandırılır, ve dolayısıyla o deniz suyumuzdur. Ve eğer bu su bedene eklenir, onunla pişirilir, arıtılır, öğütülür, emdirilir, vb. ise, o zaman beden uzun pişirme yoluyla arıtılır ve en kara, en kötü kokulu renkten en beyaz ve en hayırlı renge dönüşür; ancak o bedene eklenen suyun tamamı bir mayaya dönüşerek pıhtılaşır, bedenle birleşir ve sürekli Filozof Taşı olarak anılır: şimdi onu Tanrı'nın şerefi ve komşunuzun faydası için kullanınız.

PARMENİDES'İN SÖZÜNÜN AÇIKLAMASI.

Biliniz ki nefret dolu ve kötü niyetli Filozoflar birçok sudan, aynı şekilde birçok metalden, taştan vb. bahsetmişlerdir. Ve bunun sebebi sizi aldatmaya çalışmalarıdır. Bununla Filozof şunu kasteder ki, tüm bu şeylerin bütün insanlara ifşa olmaması için bunları bizden bu sebeple gizlemişlerdir. Zira bu şekilde ve bu harfe göre çalışmak isteyenler (her ne kadar Filozoflar doğru ve hakiki yazmış olsalar da), kendilerini aldatacaklardır, çünkü çalışmak isterler, ancak sanatın temelinden veya bilgisinden yoksundurlar: ve bu Filozofların hatası değil, işçilerin kendi cehaletidir.

Zira Filozoflar taşlardan yazmışlardır, ve Taşlar vardır, ve gerçekten de dağlarımızdan çıkarılmıştır. Metallerden yazarlar, o halde metaller sudur, ancak cevherimizden sıvılaştırılmıştır. Sulardan yazarlar, o halde onlar sudur, ancak pınarımızdan ve denizimizden çekilmiştir. Kükürtten yazarlar, o halde

o halde o beyaz veya kırmızı kükürttür, ancak cevherimizden ayrılmıştır. Tuzdan yazarlar, o halde o da Tuzdur, ancak tuzlamızdan alınmıştır. Zira o bizim Güneşimizdir, bakır pasımızdır, halonitrumumuzdur, Alkalimizdir, Zırnığımızdır, Arseniğimizdir, zehrimizdir, ilacımızdır ve benzeri şeylerdir. Tüm dünyanın her şeyini adlandırsalar bile, yine de o bizim şeyimizdir, ve ona ne kadar çok isim verirlerse versinler, yine de o en azından tek bir şeydir. Bu nedenle, Filozoflar doğru yazarlar, ancak arayan ve yine de bulamayanlar onu anlayamazlar: onlar o şeyin işleyişini de göz ardı ederler: bu sebeple Filozoflar derler ki: Güneş'i, Ay'ı, Venüs'ü, malzememiz için bırakınız: Böylece Filozof der ki: Tüm metallerde ve dünyevi şeylerde, o sadece malzememizde değildir: Ve Filozof sözünü bitirip der ki: Tüm emek doğadan gelir, ve yine de doğa yaratılmıştır. Bunu iyi anlayan mübarek bir zanaatkardır, ve Tanrı'ya gereken şükranı sunsun.

Kısım 37 / 42

LUKA'NIN SÖZÜNÜN AÇIKLAMASI.

Ay'dan yaşayan su alınız: bununla Filozof yaşayan suyu kasteder. Bu iki kısma ayrılır. Zira ilk olarak, damıtılmış su Ay olarak kabul edilir: çünkü Güneş, ateş olarak, onda gizlidir ve her şeyin babasıdır: Bu nedenle bir erkekle karşılaştırılır, ve bu, Güneş'in suda olmasındandır: Böylece yaşayan su olarak adlandırılır: Zira ölü bedenin yaşamı suda gizlidir. İkinci olarak, Filozof o suyu 'Ay'ın suyu' olarak adlandırır. Bu nedenle 'Ay' terimini gözlemleyiniz, zira Güneş babadır, ve Ay annedir. Bu nedenle her ikisinden de onu erkek ve kadın olarak anlayabileceksiniz: Zira beden Ay için alınır, ve o bu sanatta annedir, ve erkeği düşündüğümüz damıtılmış su, yerden yukarı doğru yükselir, bu nedenle o da Ay için adlandırılır, zira o Ay'ın suyudur, Ay için tutulan bedenin suyu gibi: Gerçekten de bedenden çıkmıştır, ve dolayısıyla sanatı mükemmelleştirmek istiyorsak, yine ona girmelidir. Bu nedenle bunu erkek hakkında, veya Ay hakkında iyi belirtmelisiniz: Zira Güneş erkektir, ve Ay eştir: Toprak Ay'dır, ve su Güneş'tir, bu durum şundan yeterince açıktır

bu kitapta size bildirilmiştir, zira o her yerde mübarektir.

Ve dahası, Filozof der ki: Onu, adetimiz veya alışkanlığımız üzere pıhtılaştırınız, sanki adetimiz hakkında söylediklerimi fark etmiyormuşsunuz gibi: Ruhunu bedene içmesi için sunmamız gerektiğini ima ederek, ve bunu eşsiz bir şekilde veya yavaş yavaş, öyle ki ruhu su gibi o kadar uzun süre içsin ki, yaşamını geri kazansın, sağlık ve güç edinsin, ve bunu ılımlı ısı aracılığıyla, tıpkı yiyeceğin midede sindirildiği gibi, ve doğal halinde büyüyen meyve gibi. Zira adetimiz, ılımlı ısıda yemek, içmek ve yaşamaktır: ve işte bu yolla bedenimiz korunur, ve koku ile dışkılar zamanla insanı terk eder.

Aynı adet ve sindirime göre, karalık ve koku da işte bedenden ayrılır. Filozof ayrıca, 'Adetimiz üzere dediğimde fark etmiyor musunuz?' derken şunu da ima eder: sanki şunu kastediyormuş gibi: İnsan insan gibi konuşur: ve böylece insanı parabolik olarak tanıtır, ki çalışmalarımız insan doğasıyla uyumlu olsun ve insanların adetine göre işlensin. Zira farklı bir şekilde karşılaştırılmaz, tıpkı Filozof'un kendisinin dediği gibi; Her şey önceden zaten pıhtılaşmıştır: bununla taşımızın maddesinin, veya sanatımızın yapıldığı şeyin, doğanın işleyişiyle zaten pıhtılaştığını, ve Tanrı'nın yaratılışı ve düzenlemesiyle dört element tarafından birleştirileceğini ima eder. Zira o zaten sahip olması gereken şeye sahiptir, ona hiçbir şey verilmemeli, ondan hiçbir şey alınmamalıdır: Ancak kendi doğasında ayrılır, ve yine birleşir, tıpkı bu hazırlıkta size öğretildiği gibi. Ve Filozof dahası der ki: Size Ay'dan inen hayat suyunu alıp, beyazlaşıncaya kadar toprağımıza uygulamanızı emrediyorum. İşte bu yolla Filozof şunu anlar: Eğer su ve toprak birbirinden ayrılırsa, o zaman kuru beden toprağımızdır, ve soyutlanmış su Ay'ın suyudur, ve daha önce söylendiği gibi hayat suyu olarak adlandırılır. Bu, dökme, kurutma, öğütme, pıhtılaştırma vb. yollarla o kadar sık ve çok yapılmalıdır ki, beden pişirme sırasında beyazlaşsın, o zaman o bizim Filozof'un dediği gibi sabit olan yapıştırıcımızdır, ve o zaman o bizim Magnezyamızdır, ve doğaların doğasına sevinir. Böylece onun ruhundan ve bedeninden tek bir şey yapılır, zira onlar birdir, ve tek bir şeyden ayrılmış, ve yine tek bir şeye indirgenmiştir, bu nedenle bir doğa diğerinden dolayı sevinir.

Kısım 38 / 42

ETHELİUS'UN SÖZÜNÜN AÇIKLAMASI.

O der ki: Taşımızı o kadar uzun süre pişiriniz ki, parlayan bir mermer gibi ışıldasın, o zaman o büyük ve gizemli taş olur: Zira kükürt kükürte eklenir, kendi özelliğini içinde koruyarak, burada şunu ima eder: Eğer taşımız şimdi ayrılmışsa, yaş olandan kuru olan gibi, o zaman kuru olan taşımızın temeli olarak alınır, ve o bir kuzgun gibi karadır: Kendi suyundan ayrılmış olan suyuyla o kadar uzun süre pişirilmelidir ki, karalığı geçsin ve parlak ışıldayan bir mermer gibi beyazlaşsın: Ve o zaman o, Tanrı'nın lütfuyla, pişirme sırasında sabit Cıva'ya dönüşmüş olan gizemli taştır. Dahası, o gizemli taş, aşağıdaki iki sebepten dolayıdır. Birincisi: çünkü o, kimsenin şüphelenmediği belli bir gizemli yerde bulunur, öyle ki böylesine değersiz bir şeyde o kadar büyük bir erdem, gizem ve en yüce hazine saklı olacaktır ki, hiç kimse onu kendi aklıyla, bir öğretmen olmadan, ve bir ustanın talimatı olmadan, veya Tanrı'nın eşsiz bir lütfu olmadan bulamaz. Bu nedenle, Filozof haklı olarak şunu doğrulayabilir: O GİZEMLİ TAŞTIR. Ve dahası derken: Kükürt kükürte birleşir, kendi özelliğini içinde koruyarak, orada Filozof şunu anlar:

Madde, tabiri caizse, ruh ayrı ve beden de ayrı olmak üzere ayrıldığında, yine de ayrılmış demektir. Ve orada iki madde mevcut olsa da, yine de en az bir madde mevcuttur ve yine biri bir bedene dönüşür. Gerçekten de, beden olarak en alttaki kükürttür ve ruh olarak en üstteki de kükürttür. Ve ruh bedene yaklaştığında, bir kükürt diğerine gelir, yani kükürt kükürte katılır ve bu onun özelliğidir: Şöyle ki, ruh bedene aittir ve beden ruha aittir, zira biri diğeri olmadan var olamaz. Bu nedenle bu iki kükürt doğada gizlidir, hem beyaz hem de kırmızı, ve beyaz kükürt bedende Gloria Mundi. 283 siyah şeyin içindedir, fakat kırmızı beyazın altında gizlidir. Ve eğer ruh bedene sırasıyla, yavaş yavaş, tamamen bedenin içine pıhtılaşana dek eklenirse, ve sonra kükürt kükürte eklenirse, o zaman tamamen mükemmelleşir. Oraya hiçbir yabancı şey karışmaz ve bu onun özelliğidir. Bu nedenle kendi ruhundan başka hiçbir şey almaz, zira beden bedenin ruhunu kendi içinde muhafaza etmiştir ve bedenden çıkarılan şey, her zaman sadece ona geri verilmelidir. Bu nedenle kendi ruhundan, kendi bedeninden, yani kendi doğasından daha hoş ve kabul edilebilir hiçbir şey yoktur; bu amaçla Filozof der ki: Eğer bu şekilde biriktirilirse: yani ruh bedene, kükürt kükürte, toprak suya ve tamamen beyaz olursa, o zaman beden ruhu kendi içinde tutacak ve uçup gitmeyecektir, böylece birbirlerinden tekrar ayrılamazlar. Ve bu şekilde, içine tohumumuzu ektiğimiz, sonsuz meyve vermesi için, en saf şekilde arıtılmış Filozoflar toprağına sahip olursunuz.

<center>SÖZÜN AÇIKLAMASI</center>

<center>Pisagor'dan.</center>

Toprak ve Filozofların harika sözleri nedeniyle haksız yere hayrete düşmezsiniz: zira bu maddeyi gerçekten ne kadar çeşitli şekillerde tarif etmiş olsalar da, bu tek konuda tamamen hemfikirdirler, çünkü tüm sözleri tek bir şeye atıfta bulunur: Yeter ki doğru gözlemleyin, gerçeği kesinlikle keşfedeceksiniz. Zira Filozofun dediği yerde: Size bu maddelerle ilgili bir rejim veriyoruz, ki bu su olacak, kuru, sizin hazırladığınız Ay suyu gibi, orada Filozof iddia eder; Bu sanatı detaylandırmak istediğimizde, o zaman doğru bir şekilde, kendi anlayışımıza göre kendimizi uydurmalıyız: bunda eğer hata edersek ve hedefe en az isabet edersek, o zaman onları haklı olarak sahtekar olarak suçlayabiliriz: zira rejimi alenen aktarırlar: Ancak siz hedef almazsanız, o zaman en azından kendi kurnazlığınıza veya aptallığınıza atfedilmelidir, yazıyı delice ve huzursuz zihinlerinize göre kulağa geldiğinden farklı yorumlarken. Ayrıca, Filozofun kendi 284 Gloria Mundi. suyunu içtiğini söylerken; bununla şunu ima eder: kuru nemliden ayrıldığında, bedenin çıkarılmış suyu gerçek sudur ve sizin çürütme ve damıtma yoluyla hazırladığınız Ay suyudur. Gerçekten de, o çıkarılmış su koca için, ve toprak, beden olarak, karı için alınır. Bu nedenle eğer su şimdi kendi içindeyse, o zaman suyu kocadan karının suyuna benzersiz bir şekilde taşıyacaksınız, böylece evlilikte birleşebilirler. Bu yapıldıktan sonra, beden kendi hazırlanmış suyunu zaman zaman içer ve her zaman daha saf hale gelir, ancak asla ölçüsüzce beyaz olana kadar daha fazla içmez: Ve bu o zaman bizim kirecimiz olarak adlandırılır, ve kirecimizin suyunu bedenin üzerine dökün, ve onu doğal ısıda kurutmaya özen gösterin: bu o kadar dikkatli yapılmalı ki, kendi kendine renklenene ve en beyaz hale gelene kadar, ve sonra beyaza hazırlanır ve kendi nemini emer. Ancak eğer onu kırmızıya getirmeye çalışırsanız, o zaman onu tekrar çözecek ve pıhtılaştıracaksınız, beyazla sizin tarafınızdan da yapıldığı gibi, her biçimde ve başka türlü değil. Ve bu, amin, amin, gerçek Felsefi esere göre gerçekten doğru, basit ve haktır.

Kısım 39 / 42

ZÜMRÜT TABLETİN BEYANI

HERMES'TEN.

[D] Bu nedenle Hermes der ki: "Sanat doğrudur ve en doğrudur," bununla şunu kasteder: Sanat Filozoflar tarafından doğru bir şekilde aktarılmıştır, ancak aptallar yazıyı kulağa geldiğinden farklı yorumlar ve almaları gerekenden farklı bir şey alırlar. Bu nedenle hata ettiklerinde, Sanatın doğru olmadığını ve yalan yazan Filozoflar tarafından aldatıldıklarını söylerler, ve Sanatın kendisinin doğru değil, yanlış olduğunu söylerler: ve böylece, Sanatın kendisiyle çalışırken bile değersiz sayılır ve hor görülürler. Ancak suç, Kutsal Yazıyı anlamayan aptal safdillerden başkasına yüklenmemelidir. Zira eğer Sanatı gerçekten incelemiş, anlayarak okumuş ve ona uymuş olsalardı, ve kendi aptal kafalarını ve kendi akıllarını takip etmemiş olsalardı, o zaman hedeften- Gloria Mundi. 285 Amaçtan hiçbir şekilde sapmazlardı. Ancak hata ettikleri sürece, bu onların kendi hatasıdır, gerçek hakikati yazan filozofların değil, ve sanatın kendisi doğrudur, yanlış değildir. Ve ayrıca, "Yukarıdaki aşağıdakidir de" dediğinde: Bununla taşımızın maddesini kasteder, ki bu işimizin başlangıcından itibaren olan şeydir, ve o tek şey iki kısma, yani toprağa ve suya bölünür: sonra o uçucu su yükselir, ve dibe yapışan toprak sabitlenir. Ancak eğer tekrar birleştirilirse, o zaman beden ruh olur, ve ruh beden olur, tıpkı toprağın uçucu hale gelmesi gibi, zira suya dönüşür, ve su bedene dönüşür, sabitlenir. Zira, Filozofların dediği gibi, bedenler ruh olduğunda, ve ruhlar beden olduğunda, o zaman sanatta daha fazla bir şeyiniz kalmaz, ve bu, bu ikisinin, yani yukarı çıkanın, aşağı inenle birleşip tek bir beden haline gelmesindendir. Bu nedenle Filozof der ki, "yukarıdaki aşağıdakidir de": bununla tek bir şeyi ve tek bir özü kasteder, ki bu tek bir şeyin mucizelerinin mükemmelliğidir, yani madde artık, şey benzersiz olduğunda, ayrılmış değildir ve bir daha asla ayrılamayacak kadar sıkıca tekrar birleşmiştir, ancak öyle büyük bir güç ve işleyiş ortaya çıkarır ki, tek bir anda güneşin bin yılda başaramayacağını başarır, Ey mucizevi şey, yine de aşağılık ve herkes tarafından reddedilmiş! Ve ayrıca, dediğinde: (Madem ki her şey birden gelir, o halde her şey de kendi düzenine göre birden doğar, yani her şeye gücü yetenin yaratmasıyla, Tanrı'yı göz önünde bulundurarak, ve o, içinde Tanrı tarafından yaratılmış dört elementi de barındıran belirli bir ortak kütleden çıktı, ve mucizeler arasında, taş o kütleden doğdu) bununla Filozof Hermes şunu kasteder ki, her şey tek bir şeyden, ilk özden doğmuştur ve bugün bile ilk maddeden, yani benzersiz bir kütleden doğar, zira bu her şeyin doğasıdır, ve birine olduğu kadar diğerine de eklenir, ve her gün ilk maddelerine dönüşürken, o zaman hemen ortak kütle, yani ilk madde el altındadır, ki bu sayede dört element de Tanrı tarafından ilahi takdiriyle düzenli bir şekilde yaratılmıştır.

Kısım 40 / 42

Ancak kendi birikimine sahip olması gereken şey, Güneş ve Ay'ın damıtılması yoluyla yapılmalıdır: 286 Gloria Mundi. Zira Güneş ve Ay, kütleyi o kadar çok hareket ettiren ve iten doğal ve ılıman bir ısıdır ki, o kütle işlemek zorundadır ve her şey, kendi türüne göre, artmak zorundadır. Ruh, ya da daha doğrusu besleyici, topraktır, yani toprak Güneş ve Ay'ın ihtişamını, ılıman bir ısı olarak üstlenir ve onu çocuklarına yayar, ve onları bir hemşirenin bebekleri emzirmesi gibi besler. Ve böylece Güneş babadır, ve Ay annedir, toprak besleyicidir, ve kütle de Tanrı tarafından tekil bir önseziyle yaratılmıştır, ki madde onun içindedir. Ve onu alıp hazırlaması gereken kimse, haklı olarak kendini tebrik edip sevinebilir, zira o gerçekten de Güneş ve Ay'dan bir buharla ayrılır ve bulunduğu yerde toplanır. Ve ayrıca, Filozof Hermes'in dediği gibi: Rüzgar onu rahminde taşır:

Onun besleyicisi topraktır ve babası tüm karalar dünyasının babasıdır. Eğer o toprağa dönüşürse, o zaman gücü tamamlanmış demektir: ki Filozof bununla şunu ima etmek ister: Taşımızın maddesi ayrıldığında, rüzgar onu kendi rahminde taşır, tıpkı havanın maddeyi su olarak taşıması gibi, ki taşın ruhu olarak ateş onda gizlidir ve ateş tüm dünyanın babasıdır. Hermes orada yükselen maddenin, Gloria Mundi. 287 bedenin yeniden doğduğunu, büyüdüğünü ve ana rahmindeki bir cenin gibi çoğaldığını ima eder. Ve bu şekilde taş, kütleden doğar ve kendinde dört elementi de barındırır, yani iki kısımdan, beden ve ruhtan doğal olarak doğar: bu nedenle rüzgar onu kendi rahminde taşır, zira taşı yerden yukarıya göğe taşımış, ve yine aynısını gökten yere taşımıştır, ve bu şekilde taş yukarıdan, gökten ve aşağıdan, yerden ruh alır ve ana rahminde diğer tüm ceninlerin oluşmasından ve tüm canlıların meyve vermesinden farksız olarak yeniden doğmuş bir meyve haline gelir, böylece hava veya rüzgar da taşımızı, gerçekten de farksız olarak, meydana getirir. Ve Hermes ayrıca şöyle dediğinden: 'Eğer toprağa dönüşürse, onun gücü veya kuvveti tamdır,' bununla şunu kasteder ki, ruh bedene dönüşür dönüşmez, o zaman gücüne ve kuvvetine sahip olur: zira fark edeceksiniz ki, ruh hala uçucu ve sabitlenmemiş veya kalıcı kılınmamışken, o zaman bir anda yapması gereken her şeyi yapar ve eğer oraya varması gerekiyorsa, o zaman bir fırıncının ekmekle uğraştığı gibi onunla uğraşılmalıdır: Zira ruhun bir kısmı alınır ve bedene verilir, tıpkı bir fırıncının una maya vermesi gibi, ve sonra o maya tüm maddeyi mayaya dönüştürür, ve ruhumuz da, yani mayamız da aynısını yapar ve tüm maddeyi, yani bedeni, kendi maddesine dönüştürür, ve böylece tüm kütle tek bir mayaya dönene kadar süresiz olarak mayalanmalıdır. Gerçekten de, bu şekilde beden ruhu mayalar, böylece tek bir beden de oluşur, ve ruh bedeni mayalar, böylece tek bir ruh da ortaya çıkar: ve bu ikisi birbirine dönüşürken, aynı şekilde her şey, tanıtıldıkları biçimde, dönüşür.

Kısım 41 / 42

Ve aynı Filozof ayrıca şöyle derken: 'Toprağı sudan, inceliği kabalıktan ayırın, ve bunu nazikçe ve büyük bir sanatla yapın, ve sonra taş yerden göğe yükselir, ve yine gökten yere iner, ve gücünü yukarıdan ve aşağıdan alır: bu eylemle tüm dünyanın şanına ve açıklığına sahip olursunuz.' Bu nedenle sizden tüm eksiklikler, hastalıklar ve bitkinlikler uzaklaşacaktır, zira o ince Cıva'yı ve her şeyi

288 Gloria Mundi.

ve yaratılmış dünyadan tüm sert ve sağlam cisimleri delip geçer. Gerçekten de, bu şeyle, aynı Hermes şunu belirtir: Eğer, yani, her kim işe başlamak isterse, o zaman nemli olan kurudan ayrılmalıdır, tıpkı suyun topraktan ayrılması gibi: zira ateş sudan yukarıya yükselir ve eğer ona uygulanırsa bedeni doldurur. Ve bu, ateşi topraktan ayırmaktır, tıpkı inceliği sertlikten ayırmak gibi; su incedir ve toprak, beden gibi, sert ve sağlamdır. Ancak bu, büyük bir sanatla ve nazikçe yapılmalıdır, yani Filozofların kabında veya Banyosunda. Yani, yavaşça ve ılıman bir ısıda, hızlıca değil, çok sıcak değil, hatta çok soğuk da değil, ve sonra taş yukarıya göğe, yani İmbik'e yükselir ve oradan yine gökten yere iner: yani, beden parçalarından ayrılır ve tekrar birleşir, tıpkı daha önce benim tarafımdan söylendiği gibi, ruh ve bedenin tek bir şey olması gerektiği, ki bu nazik bir kaynatma ile, ancak sabit bir ısıda gerçekleşir,

Gloria Mundi. 289

ÖNCEKİNE KARŞILIK GELEN VE OKUNMASI ÇOK FAYDALI BAŞKA KÜÇÜK BİR ESER.

ÖNSÖZ.

Hiç de haksız yere olmaksızın herkes hayret edebilir ki, Filozoflar, FİLOZOFLARIN SIRRI adı verilen bu en değerli ve ilahi sanatın şerefine, o kadar çok gizli ve alegorik sözler icat etmişlerdir ki, bu yolla o, layık olmayanlara hiçbir şekilde açıklanmasın, ki bu durum yine de bu sırların öğrencileri arasında verimli hiçbir şey başaramaz, zira onlar kendileri gerçeği gizlemeye niyetlenmişlerdir. Ve akılsızlar onların yazılarını okurken ve sanatımızın ne kadar çok zenginlik, erdem ve etki üretebileceğini duyarken, kulaklarında hoş ve en tatlı bir ses algılarlar, öyle ki kendilerini altın yapraklar üzerinde oturuyor ve göğe saf akorlar tutturulmuş sanırlar, ki buradan da büyük bir sanat ve arzu doğar, öyle ki, yakında kendileri de Doktor olacaklarını düşünerek kendilerini ikna ederler ve büyük mucizeler gerçekleştirmeye çalışırlar, ancak yanıldıklarını veya Filozofların onları aldattığını hissetmezler, çok daha azı, bilgelerin bu sanatın temellerini en başından beri gizlediklerini ve gerçeği, en azından çocuklarına, benzetmeler ve kıyaslamalar yoluyla açıkladıklarını bilirler: ne de bir insanın, bu sıkıntılı ve saf olmayan dünyada yaşadığı sürece, tüm Filozofların anlamını ve görüşünü keşfetmesi, çok daha azı onların kitaplarını ve yazılarını yargılayarak okuması mümkündür: çok daha doğrusu, bu kitaplardan ve yazılardan yeterli bir temel ve tam bir anlayış çıkarabilmek imkansızdır, ta ki Yüce Tanrı, eşsiz lütuf ve merhametinden dolayı, onun anlayışını açana kadar, böylece doğanın özelliğini tanıyabilsin ve bu sayede Filozofların yazı ve sözleri hakkında hüküm verebilsin: Zira Magisterium'umuzda her şeyi sanat yoluyla işleten yalnızca doğadır ve yalnızca o, derim ki, şeyin doğru bilgisini verir.

Kısım 42 / 42

Oo bilgi 290 Gloria Mundi.

...sanatımızı hazırladığımız bilgiyi sağlar. Zira Ba-son şöyle der: 'Yabancı hiçbir şeyi karıştırmaktan sakının, zira onun doğası böyledir, ki her şeyi aşar.' Ve Bondius bu meseleyi şöyle açıklar ve ona o su der, tüm işin veya onun tüm düzenlemesinin, yalnızca taştan gelen su aracılığıyla yapıldığını söyler. Ve Alphidius, bilgelerin taşının kendinde dört doğa barındırdığını, her birinin kendi özünde ve türünde, farklı ve görünür bir şekilde olduğunu ve erdem ile etkinliğin yeryüzündeki başka hiçbir taşta bulunmadığını iddia eder. Bu nedenle Kraliyet Filozofu Haly şöyle der: 'Bu şeyleri mükemmelleştirme gücüne sahip olan taşla kıyaslanabilecek başka bir [taş] bilmiyor musunuz?' Buna Morienes şöyle yanıt verir: 'Başka hiçbir taş bilmedim,' der, 'taşla kıyaslanabilecek, ne de bu kadar büyük bir güce ve işleyişe sahip olan, zira kendinde dört elementi görünür şekilde barındırır, bu nedenle dünyaya ve yaratıklarına da eklenir, ne de tüm dünyada işleyiş ve doğa bakımından onunla kıyaslanabilecek başka bir Taş bulunabilir.' Bu nedenle, eğer bir kimse, Magisterium'un bu sözü edilen taşından başka bir şey veya hatta başka bir taş alırsa, işi kaybolur, tıpkı o eski Filozof Arros'un da söylediği gibi: 'Taş,' der, 'kaba toprak ondan ayrılana kadar işimiz için hiçbir şekilde uygun ve elverişli değildir.' Benzer şekilde Morienes de şöyle der: 'Bedeni kabalığından iyi arındırmadıkça, ruh onunla birleşemez ve bütünleşemez: ancak kaba doğasından arındırılır arındırılmaz, ruh onunla birleşir ve onunla sevinir, zira her ikisi de kaba doğalarından inceltilmiş ve saflaştırılmıştır.' Ve Turba'daki Ascanius: 'Ruhlar hiçbir şekilde saf olmayan bedenlerle birleşmezler: Ancak bedenler iyi kaynatılıp saflaştırılmışsa ve ruh onlara katılmışsa, o zaman bir anda büyük mucizeler ortaya çıkar: zira orada dünyadaki tüm renkler belirir ve kusurlu beden mayanın sabit rengiyle boyanır, zira maya onun ruhudur ve ruh, ruhla birlikte bedenin kendisiyle birleşir ve bağlanır, ve ayrıca hemen bedenle birlikte, mayanın rengine dönüşürler ve bunlardan tek bir şey oluşur.' Bu amaca ulaşmak için gerçekten de derler ki

Bülten

Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol

Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.

Bu eser Simya Koleksiyonu'nun parçasıdır →

Künye

Kaynak eser: The Hermetic Museum, Restored and Enlarged, çev. A. E. Waite, Cilt I (Londra, 1893) içinde "The Remonstration of Nature to the Wandering Alchemist, with the Reply of the Alchemist" — Jean de Meung'a atfedilir
Neşir: The Hermetic Museum, Restored and Enlarged, çev. Arthur Edward Waite, Londra: James Elliott & Co., 1893; kamu malı (Latince aslı: Musaeum Hermeticum Reformatum et Amplificatum, Frankfurt, 1678)
Konum: Diyaloğun tamamı — Hermetik Müze'nin IV. risalesi
Çeviren: Şira Nur Uysal
Dijital nüsha: Source Library

Bu Türkçe çeviri © Şira Nur Uysal, CC BY-SA 4.0 ile paylaşılmıştır (serbestçe kullanın, kaynak gösterin, değiştirirseniz aynı lisansla paylaşın). Kullanım & lisans →

Bu Çeviriye Atıf

Uysal, Ş. N. (Çev.). (2026). Tabiat'ın Yolunu Şaşırmış Simyacıya Şikâyeti ve Simyacının Cevabı. Kadim Kütüphane. https://kadimkutuphane.com/tabiatin-simyaciya-sikayeti-jean-de-meung

← Kütüphaneye dön