Swedenborg, Göksel Sırlar: Yaratılış'ın İç Anlamı
Emanuel Swedenborg, Arcana Coelestia, Swedenborg Society çevirisi, gözden geçirilmiş baskı, Internet Archive taraması.

Swedenborg, Göksel Sırlar: Yaratılış'ın İç Anlamı

Arcana Coelestia, Tekvin I. Bölüm, 1-5. paragraflar
Emanuel Swedenborg· 1749-1756 / Swedenborg Society çevirisi· Özgün: Latince (İngilizce çeviriden)· Archive.org· ~3 dk okuma

Emanuel Swedenborg (1688-1772), İsveçli bilim insanı ve ilahiyatçıdır. Arcana Coelestia, 1749-1756 arasında Londra'da Latince olarak yayımlanan sekiz ciltlik eseridir ve Tekvin ile Çıkış kitaplarını ayet ayet yorumlar. Aktarılan bölüm İngilizce çevirisinden alınmıştır.

Türkçe çeviri (önizleme) · Çeviren Şira Nur Uysal

TEKVİN KİTABI

1. Eski Ahit Kelamı'nın salt lafzından, Kelam'ın bu kısmının göğün derin sırlarını içerdiğini ve içindeki her şeyin hem genel hem de özel olarak Rab'be, O'nun göğüne, kiliseye, dini inanca ve bunlarla bağlantılı her şeye işaret ettiğini hiç kimse asla fark edemezdi; zira lafızdan ya da lafzın anlamından herhangi birinin görebileceği tek şey, genel olarak konuşmak gerekirse, oradaki her şeyin yalnızca Yahudi Kilisesi'nin dışsal ayinlerine ve kurallarına işaret ettiğidir. Oysa gerçek şu ki, o Kelam'ın her yerinde, Rab'bin Havarilere açıkladığı ve izah ettiği pek azı dışında, dışsal şeylerde asla görünmeyen içsel şeyler vardır; kurbanların Rab'bi simgelemesi, Kenan diyarının ve Yeruşalim'in göğü simgelemesi (ki bu nedenle Göksel Kenan ve Yeruşalim olarak adlandırılırlar) ve Cennet'in de benzer bir anlama sahip olması gibi.

2. Ancak Hristiyan dünyası, Kelam'daki her şeyin hem genel hem de özel olarak, hatta en küçük noktasına kadar en ufak ayrıntıların bile ruhsal ve göksel şeyleri simgelediğinden ve içinde barındırdığından henüz bütünüyle habersizdir; bu yüzden Eski Ahit'e pek az itibar edilmektedir. Oysa Kelam'ın gerçekten bu nitelikte olduğu, yalnızca Rab'be ait olması ve Rab'den gelmesi nedeniyle zorunlu olarak göğe, kiliseye ve dini inanca ait şeyleri içinde barındırması gerektiği ve böyle olmasaydı Rab'bin Kelamı olarak adlandırılamayacağı gibi içinde herhangi bir yaşamın var olduğunun da söylenemeyeceği düşüncesinden bilinebilirdi. Çünkü onun yaşamı, yaşama ait olan şeylerden, yani genel ve özel olarak içindeki her şeyin bizzat Yaşam'ın kendisi olan Rab'be işaret etmesinden başka nereden gelebilir; öyle ki O'nu içsel olarak gözetmeyen hiçbir şey canlı değildir; ve Kelam'da O'nu içinde barındırmayan, yani kendine has bir şekilde O'na işaret etmeyen herhangi bir ifadenin İlahi olmadığı haklı olarak söylenebilir.

3. Böylesi bir Yaşam olmaksızın, lafzı bakımından Kelam ölüdür. Bu konudaki durum, Hristiyan dünyasında bilindiği üzere, hem içsel hem de dışsal olan insanla aynıdır. İçsel insandan ayrıldığında, dışsal insan bedendir ve dolayısıyla ölüdür; çünkü canlı olan ve dışsal insanın da canlı olmasını sağlayan içsel insandır; içsel insan ruhtur. Yalnızca lafzı bakımından ruhsuz bir beden gibi olan Kelam için de durum böyledir.

4. Zihin yalnızca lafzi anlama bağlı kaldığı sürece, hiç kimse bu tür şeylerin onun içinde yer aldığını göremez. Nitekim Tekvin'in bu ilk bölümlerinde, lafzın anlamından, dünyanın yaratılışının, Cennet olarak adlandırılan Aden bahçesinin ve ilk yaratılan insan olarak Âdem'in ele alındığından başka hiçbir şey keşfedilemez. Kim başka bir şey varsayar ki? Ancak bu konuların henüz açıklanmamış sırları içerdiği ve aslında Tekvin'in ilk bölümünün içsel anlamda genel olarak insanın yeni yaratılışını ya da yeniden doğuşunu, özel olarak da En Eski Kilise'yi ele aldığı ilerleyen sayfalarda yeterince ortaya konacaktır; ve bu öyle bir tarzdadır ki, bu şeyleri temsil etmeyen, simgelemeyen ve içinde barındırmayan en ufak bir ifade dahi yoktur.

5. Durumun gerçekten böyle olduğunu Rab'den başka hiç kimseden öğrenmek mümkün değildir. Bu nedenle, Rab'bin İlahi merhameti sayesinde, birkaç yıldır ruhların ve meleklerin meclisinde sürekli ve kesintisiz olarak bulunma, onların konuştuklarını işitme ve karşılığında onlarla konuşma lütfunun bana bağışlandığı önceden belirtilebilir. Bu sayede öte âlemde daha önce hiçbir insanın bilgisine ve zihnine ulaşmamış harikulade şeyleri işitme ve görme imkânı bana verildi. Farklı ruh türleri; ölümden sonra ruhların durumu; cehennem ya da imansızların acınası hali; cennet ya da inançlıların kutlu hali ve özellikle bütün gökte kabul edilen inanç öğretisi hakkında bilgilendirildim; Rab'bin İlahi merhametiyle bu konular hakkında ilerleyen sayfalarda daha fazla şey söylenecektir.

BÖLÜM I.

1. Başlangıçta Tanrı gökleri ve yeri yarattı.
2. Ve yer boş ve ıssızdı ve enginliğin yüzü üzerinde koyu bir karanlık vardı. Ve Tanrı'nın Ruhu suların yüzü üzerinde hareket ediyordu.
3. Ve Tanrı, Işık olsun, dedi ve ışık oldu.
4. Ve Tanrı ışığı gördü, onun iyi olduğunu; ve Tanrı ışık ile karanlığı birbirinden ayırdı.
5. Ve Tanrı ışığa gündüz dedi ve karanlığa gece dedi. Ve akşam oldu ve sabah oldu, birinci gün.
6. Ve Tanrı, Suların ortasında bir kubbe olsun ve suları sulardan ayırsın, dedi.
7. Ve Tanrı kubbeyi yaptı ve kubbenin altındaki sular ile kubbenin üstündeki sular arasında bir ayrım yaptı; ve öyle oldu.
8. Ve Tanrı kubbeye gök dedi. Ve akşam oldu ve sabah oldu, ikinci gün.
9. Ve Tanrı, Göğün altındaki sular bir yere toplansın ve kuru [toprak] görünsün, dedi; ve öyle oldu.

Özgün metin (İngilizce)

THE
BOOK OF GENESIS

1. From the mere letter of the Word of the Old Testament no one would ever discern the fact that this part of the Word contains deep secrets of heaven, and that everything within it both in general and in particular bears reference to the Lord, to His heaven, to the church, to religious belief, and to all things connected therewith; for from the letter or sense of the letter all that any one can see is that—to speak generally—everything therein has reference merely to the external rites and ordinances of the Jewish Church. Yet the truth is that everywhere in that Word there are internal things which never appear at all in the external things except a very few which the Lord revealed and explained to the Apostles; such as that the sacrifices signify the Lord; that the land of Canaan and Jerusalem signify heaven—on which account they are called the Heavenly Canaan and Jerusalem—and that Paradise has a similar signification.

2. The Christian world however is as yet profoundly unaware of the fact that all things in the Word both in general and in particular, nay, the very smallest particulars down to the most minute iota, signify and enfold within them spiritual and heavenly things, and therefore the Old Testament is but little cared for. Yet that the Word is really of this character might be known from the single consideration that being the Lord's and from the Lord it must of necessity contain within it such things as belong to heaven, to the church, and to religious belief, and that unless it did so it could not be called the Lord's Word, nor could it be said to have any life in it. For whence comes its life except from those things that belong to life, that is to say, except from the fact that everything in it both in general and in particular bears reference to the Lord, who is the very Life itself; so that anything which does not inwardly regard Him is not alive; and it may be truly said that any expression in the Word that does not enfold Him within it, that is, which does not in its own way bear reference to Him, is not Divine.

3. Without such a Life, the Word as to the letter is dead. The case in this respect is the same as it is with man, who—as is known in the Christian world—is both internal and external. When separated from the internal man, the external man is the body, and is therefore dead; for it is the internal man that is alive and that causes the external man to be so, the internal man being the soul. So is it with the Word, which, in respect to the letter alone, is like the body without the soul.

4. While the mind cleaves to the literal sense alone, no one can possibly see that such things are contained within it. Thus in these first chapters of Genesis, nothing is discoverable from the sense of the letter other than that the creation of the world is treated of, and the garden of Eden which is called Paradise, and Adam as the first created man. Who supposes anything else? But it will be sufficiently established in the following pages that these matters contain arcana which have never yet been revealed; and in fact that the first chapter of Genesis in the internal sense treats in general of the new creation of man, or of his regeneration, and specifically of the Most Ancient Church; and this in such a manner that there is not the least expression which does not represent, signify, and enfold within it these things.

5. That this is really the case no one can possibly know except from the Lord. It may therefore be stated in advance that of the Lord's Divine mercy it has been granted me now for some years to be constantly and uninterruptedly in company with spirits and angels, hearing them speak and in turn speaking with them. In this way it has been given me to hear and see wonderful things in the other life which have never before come to the knowledge of any man, nor into his idea. I have been instructed in regard to the different kinds of spirits; the state of souls after death; hell, or the lamentable state of the unfaithful; heaven, or the blessed state of the faithful; and especially in regard to the doctrine of faith which is acknowledged in the universal heaven; on which subjects, of the Lord's Divine mercy, more will be said in the following pages.

CHAPTER I.

1. In the beginning God created the heavens and the earth.
2. And the earth was a void and emptiness, and thick darkness was upon the faces of the deep. And the Spirit of God moved upon the faces of the waters.
3. And God said, Let there be light, and there was light.
4. And God saw the light, that it was good; and God distinguished between the light and the darkness.
5. And God called the light day, and the darkness He called night. And the evening and the morning were the first day.
6. And God said, Let there be an expanse in the midst of the waters, and let it distinguish between the waters in the waters.
7. And God made the expanse, and made a distinction between the waters which were under the expanse, and the waters which were above the expanse; and it was so.
8. And God called the expanse heaven. And the evening and the morning were the second day.
9. And God said, Let the waters under the heaven be gathered together in one place, and let the dry [land] appear; and it was so.

Bu metin neden önemli

Swedenborg bu paragraflarda Eski Ahit'in lafzının altında bir iç anlam bulunduğunu ileri sürer. Ona göre kurbanlar, Kenan diyarı ve Kudüs gibi şeyler yalnızca tarihsel kurumlar değil, göğün ve Rab'bin simgeleridir. Metin, Swedenborg'un metin yorumu yönteminin ilkelerini ve yaratılış anlatısının içsel okunuşuna nasıl başladığını gösterir.

Bu eser Mistik Teoloji Koleksiyonu'nun parçasıdır →

Künye
Kaynak eser
Emanuel Swedenborg, Arcana Coelestia, Swedenborg Society çevirisi, gözden geçirilmiş baskı
Neşir
1749-1756 / Swedenborg Society çevirisi
Konum
Tekvin I. Bölüm, ilk paragraflar ve 1-9. ayetler
Çeviren
Şira Nur Uysal
Dijital nüsha
Internet Archive
Bu Türkçe çeviri © Şira Nur Uysal, CC BY-SA 4.0 ile paylaşılmıştır (serbestçe kullanın, kaynak gösterin, değiştirirseniz aynı lisansla paylaşın). Kullanım & lisans →
Bu Çeviriye AtıfUysal, Ş. N. (Çev.). (2026). Swedenborg, Göksel Sırlar: Yaratılış'ın İç Anlamı. Kadim Kütüphane. https://kadimkutuphane.com/swedenborg-goksel-sirlar-yaratilis-ic-anlam
Bülten

Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol

Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.

← Kütüphaneye dön