Ebedî Hikmet Sesleniyor: Çarmıhtan Konuşan Şefkat

On dördüncü yüzyıl Alman Dominiken mistiği Henry Suso, Meister Eckhart'ın en sevilen öğrencilerinden biriydi. Onun kaleme aldığı Ebedi Hikmet Kitabı (Büchlein der ewigen Weisheit), Orta Çağ'ın sonlarında İsa'nın Taklidi eserinden önceki en yaygın tefekkür kitabıydı. Suso bu eserde Ebedi Hikmet'i, yani İncil'deki dişil Sophia figürüyle özdeşleştirdiği Mesih'i, kendi hizmetkarına seslenirken tasvir eder. Aşağıdaki pasajda Hikmet, ıstırap içinde çökmüş ruha döner ve şefkatin dipsiz uçurumundan seslenir. Bu satırlar, Suso'nun mistik teolojisinin özünü taşır: bedensel ve zamansal olan her şey, ruhun derinliklerinde manevi bir sürece dönüşür.

Türkçe çeviri · Çeviren Şira Nur Uysal

Beni tanımıyor musun? Nasıl bu denli çökmüşsün, yoksa yüreğinin ıstırabından kendinden mi geçtin, ey nazlı çocuğum? İşte bak, benim ben; merhametli Hikmet benim. Bütün azizlerden dahi gizli kalan o dipsiz şefkat uçurumunu ardına kadar açan, seni ve bütün pişman yürekleri sevgiyle bağrına basmak isteyen benim.

Tatlı Ebedi Hikmet benim; seni kendi değerine eriştirmek için orada yoksul ve zavallı olan benim. Seni yeniden yaşatmak uğruna acı bir ölümü tadan benim. Babamın çetin yargısı ile senin aranda, çarmıhın o yüce darağacında durduğum gibi, işte burada solgun, kanlar içinde ve sevimli duruyorum.

Kardeşin benim; bak, seninle evlenen benim. Bana karşı işlediğin her şeyi, sanki hiç olmamış gibi bütünüyle unuttum; yeter ki bütün varlığınla bana dönesin ve bir daha benden ayrılmayasın.

Tatlı Ebedi Hikmet benim; seni yeniden yaşatmak uğruna acı bir ölümü tadan benim.

Özgün metin (İngilizce)

Knowest thou me not? How art thou so cast down, or hast thou lost consciousness from agony of heart, my tender child? Behold it is I, merciful Wisdom, who have opened wide the abyss of fathomless compassion which yet is hidden from all the saints, tenderly to receive thee and all repentant hearts; it is I, sweet Eternal Wisdom, who was there poor and miserable, so as to bring thee to thy worthiness; it is I, who suffered bitter death, that I might make thee to live again! I stand here pale and bleeding and lovely, as I stood on the lofty gallows of the cross between the stern judgment of my Father and thee. It is I, thy brother; look, it is I, thy spouse! I have therefore wholly forgotten all thou hast done against me, as if it had never been, if only thou turnest wholly to me and separatest thyself no more from me.

Bu metin neden önemli

Bu pasaj, Suso'nun mistik teolojisinin kalbindeki tersine çevirmeyi gösterir: Hıristiyan tasavvurundaki bedensel ve zamansal olan her şey, ruhun kuytularında manevi ve idealize bir sürece dönüşür. Suso'nun Hikmet'i, Eckhart'ın soyut Tanrılığından farklı olarak, yakınlaşılabilir, besleyici ve şefkatli bir yüzle konuşur. Çarmıh imgesi burada ceza değil, kucaklamadır; yargının çetinliği ile ruhun arasında duran, kanlar içindeki ama sevimli bir aracıdır. Suso için mistik yol, dışsal vahiyler veya hayaletsi görülerle değil, aklın ve iç dönüşümün yoluyla gerçek hakikate ulaşmaktır. Ruhun kendini bırakışı, benliğin yok oluşu değil, Hikmet ile bir olma arzusunun yankısıdır.

Bülten

Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol

Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.

Künye

Kaynak eser: Mystics of the Renaissance (Rudolf Steiner, 1911), "The Friendship of God" bölümü, s. 145-146; Henry Suso'nun Ebedi Hikmet Kitabı (Büchlein der ewigen Weisheit, c. 1328-1330) eserinden alıntı
Neşir: Rudolf Steiner, Mystics of the Renaissance (İngilizce çeviri, 1911), G. Metaxa çevirisi
Konum: Sayfa 145-146, "The Friendship of God" bölümü, Ebedi Hikmet'in hizmetkarına seslenişi
Çeviren: Şira Nur Uysal
Dijital nüsha: Source Library

Bu Türkçe çeviri © Şira Nur Uysal, CC BY 4.0 ile paylaşılmıştır (serbestçe kullanın, kaynak gösterin). Kullanım & lisans →

← Kütüphaneye dön