Süleyman

Süleyman, İbranî Kutsal Kitabı'nda Davud'un oğlu ve İsrail kralı olarak anlatılan figürdür. Kutsal Kitap geleneği onu bilgeliği, Kudüs'teki Tapınak'ı inşa ettirmesi ve Saba Melikesi ile görüşmesiyle anar. Kur'an'da da peygamber olarak yer alır ve rüzgârlara, cinlere ve hayvanlara hükmettiği anlatılır. Tarihsel Süleyman hakkındaki bilgiler ise kutsal metinlerin anlatımıyla sınırlıdır.

Geç antik çağdan itibaren Süleyman'ın cinlere ve ruhlara hükmettiği inancı, onun adına pek çok büyü metninin yazılmasına yol açmıştır. Bu metinlerin hiçbiri tarihsel Süleyman'a ait değildir. Süleyman'ın Ahdi, Yunanca yazılmış ve Süleyman'ın bir yüzükle cinleri Tapınak inşasında çalıştırdığını anlatan geç antik bir metindir. Ars Notoria, hafızayı ve bilgiyi dualar ve şekiller aracılığıyla kazanmayı vaat eden bir Orta Çağ geleneğidir. Süleyman'ın Anahtarı ve Goetia'yı içeren Süleyman'ın Küçük Anahtarı ise Rönesans ve sonrası el yazmalarıyla yayılmış büyü kitaplarıdır.

Bu atfedilmiş metinler, Batı'da tören büyüsü geleneğinin temel kaynakları arasında yer alır. Bu kütüphanedeki Süleyman'ın Ahdi, cinlerin adlarını ve onları bağlayan melekleri sıralayan anlatıyı sunar. Ars Notoria: Meleklerin Bahşettiği Hafıza bilgi edinme ritüellerini, Süleyman'ın Anahtarı: Çemberin Kurulması koruyucu çemberin hazırlanışını, Süleyman'ın Küçük Anahtarı (Goetia): İlk Üç Ruh ise Goetia'daki ruh listesinin başlangıcını okura ulaştırır.