Sibylla Kehanetleri

SİBİL KEHANETLERİ

Sibil Kehanetleri, antik dönemdeki kökenleriyle saygınlık uyandıran, erken Hristiyanlık yüzyıllarının ruhunu ve düşüncesini sergilemesi bakımından da değer taşıyan, sahte isimle yazılmış şiirlerden oluşan bir derlemedir.

En antik Sibillerin sözleri olduğunu iddia etmeleri yönüyle açıkça uydurmadırlar, ancak tıpkı Hanok’un Kitabı, Musa’nın Göğe Kabulü ve İşaya’nın Göğe Yükselişi gibi, bu Yahudi-Hristiyan şiirleri de ilahiyatçı ve tarih öğrencisi için kalıcı bir değer taşır.

Antik dini yaşamın ve hissiyatın dikkate değer bir evresini temsil ederler, edebi ürünler olarak taşıdıkları kusurlar bile eleştirel okura, insan uygarlığındaki ve entelektüel faaliyetteki eğilimleri başka hiçbir yerde bu kadar net izleyemeyeceği şekilde ifşa eder.

Bu Sibil kitaplarından Josephus, Justin Martyr, Athenagoras, İskenderiyeli Clement, Lactantius ve diğer Kilise Babaları alıntılar yapmış, hatta bazıları bunlara Kutsal Kitap kadar yetkin belgelermiş gibi muamele etmiştir.

Dolayısıyla, bu ve benzeri kitapların kutsal metin eleştirisi ve kanonlaştırma alanındaki güncel tartışmalarla olan ilişkisi oldukça dikkate değer bir niteliğe sahiptir.

Ayrıca modern apokaliptik çalışmalarında da azımsanmayacak bir önem kazanmışlardır.

Lücke ve Stuart, Yuhanna’nın Vahyi üzerine yazdıkları bilimsel çalışmalarda bunlara geniş yer ve dikkat ayırmışlardır, aşağıdaki Giriş bölümünde de görüleceği üzere, etraflarında hatırı sayılır bir literatür oluşmuştur.

Bu kehanetlerin İngilizce okurlar için erişilebilir kılınması son derece arzu edilir bir durumdur.

Floyer’ın eski çevirisinin baskısı uzun süredir tükenmiştir, bu çeviri yalnızca ilk sekiz kitabı içermektedir ve bilimsel eleştirinin ilerlemesiyle geçerliliğini yitirmiş tartışmalara ayrılmıştır.

Elinizdeki çalışma, bu ünlü Sibil metinlerini, çeviri doğruluğundan ödün vermeksizin, olabildiğince akıcı bir İngilizceye aktarma girişimidir.

Yunan heksametresinin ruhunu İngiliz okurlara genel olarak en iyi şekilde yansıtacağı düşünülerek kahramanlık vezni (blank verse) formu tercih edilmiştir.

Pek çok pasajda, Yunanca aslındakinden daha iyi bir şiirsellik ve daha anlaşılır bir anlam ortaya koymak zor olmazdı, ancak böyle bir serbestlik, sadık bir çeviri olma iddiasındaki bir çalışmanın yükümlülüklerini ve adabını ihlal ederdi.

Unutulmamalıdır ki, bu kitapların Yunanca metni günümüze oldukça bozulmuş, birçok yerde tahrif edilmiş ve kusurlu vezniyle dikkat çeken bir durumda ulaşmıştır.

Coğrafi ve tarihi atıfların birçoğu belirsiz ve şüphelidir, ayrıca çeşitli kitaplar çok sayıda yineleme barındırır. Eleştirel okurun kolaylığı için, Yunanca metnin karşılık gelen satırları çevirinin her sayfasının altında belirtilmiş, notlarda ise Kilise Babalarının ve diğer antik yazarların eserlerinde Sibil’den alıntı yapılan veya benzer düşüncelerin geçtiği yerlere atıfta bulunulmuştur.

Giriş bölümümüzün ve sayfa altı notlarımızın genel okuyucunun arzu edeceği bilgileri de sağlayacağı umulmaktadır, ancak akademisyenlerin tüm birikim ve dehasına rağmen bugüne kadar açıklığa kavuşturulamamış pek çok pasajın bulunduğu da gözden kaçırılmamalıdır.

Son olarak, hem çevirinin hem de notların hazırlanmasındaki son derece yararlı iş birliği için North-western Üniversitesi’nden Profesör Joseph R. Taylor’a, ayrıca üçüncü kitabın çevirisindeki yardımları için Profesör Charles Horswell’e şükranlarımı sunmak isterim.

Değerli önerileri için Profesör Baird ve Profesör Bradley’e de teşekkür borçluyum.

Sibiller, antik Yunan ve Roma geleneklerinde ve tarihinde göze çarpan bir yere sahiptir.

Şöhretleri, Hristiyanlık döneminin başlamasından çok önce yayılmıştı.

Yaklaşık MÖ beşinci yüzyılda Efesli Herakleitos, kendisini "ilahi bir esinle konuşan ağzıyla, neşesiz, süssüz ve kokusuz, tanrıların gücüyle yüzyılların ötesine nüfuz eden" Sibil ile kıyaslamıştı. Sibiller tarafından dile getirildiği iddia edilen çeşitli kehanetler Pausanias, Plutarkhos, Livius ve daha az tanınan diğer antik yazarların eserlerinde yer almaktadır.

Tüm bunlardan, onların geleceği bilme yeteneğiyle donatılmış olduğuna ve bireylerin, şehirlerin ve krallıkların kaderini bildirmek üzere esinlendiğine inanılan kadın peygamberler oldukları anlaşılmaktadır.

Sibillerin en antik ve en ünlü olanı, İtalya kıyısındaki Neapolis yakınlarında, Cumae’deki bir mağarada yaşayanıydı.

Aeneas, geleceğin kaderini öğrenmek istediğinde onun bu kasvetli ve kutsal mekanına seyahat etmiş, o da kendisine yeraltı dünyasının sırlarını açmış ve orada rehberlik etmiştir, nitekim Vergilius bunu Aeneis’in altıncı kitabında çok güzel bir şekilde tasvir etmiştir.

Bu Cumaean Sibili hakkındaki antik öyküye göre, Apollon ona aşık olmuş ve kendisinden ne dilerse dilemesini istemiştir.

O da elinde tuttuğu kum taneleri kadar yıl yaşamasına izin verilmesini dilemiştir.

Tanrı onun bu isteğini hemen yerine getirmiş, ancak o, tanrının sevgisine karşılık vermeyi reddetmiştir.

Bunun üzerine tanrı, uzun ömrünün ona bir lütuftan ziyade bir yük olmasına karar vermiştir, zira gençliğin tazeliğinden yoksun kalacaktır.

Aeneas İtalya’ya geldiğinde yedi yüz yaşında olduğu söylenir, ancak yıllarının sayısı elinde tuttuğu kumların sayısına eşitlenmeden önce neredeyse bir o kadar daha yaşamaya mahkum edilmiştir ve nihai kaderi tamamen kuruyup gitmek, yalnızca bir sesten ibaret kalmaktır.

Ayrıca Herophile, Deiphobe, Demophile, Phenomine, Demo ve Amalthea isimlerini de taşımıştır.

Pagan kehanetlerinin en eski örneklerinden biri, Herodotos’ta (vi, 86) korunduğu şekliyle Delphi kehanetidir.

Anlatıldığına göre, Epikydes’in oğlu Glaukos, Milesialılardan büyük miktarda para almış ve usulüne uygun olarak talep edildiğinde bunu iade edeceğine dair söz vermiştir.

Ancak Milesialılar parayı talep ettiğinde, Glaukos böyle bir yükümlülükten haberdar olmadığını iddia etmiştir.

Mesele henüz çözülmemişken Delphi’ye gidip Pythia kehanetine danışmış ve şu yanıtı almıştır:

Epikydes oğlu Glaukos, daha büyük kazançtır Hemen şimdi yeminle üstün gelmek, Ve parayı zorla alır gibi almak; yemin et öyleyse, Madem ölüm bekliyor yeminini tutan insanı da. Fakat Orcus’un isimsiz bir oğlu vardır, ne elleri Ne ayakları vardır onun, ama hızla ilerler, Tüm bir soyu ele geçirip yok edene dek. Oysa yeminini tutan insanın soyu Daha hayırlı olur sonrasında.

Bu yanıtta, pagan kehanetlerinin en belirgin özelliği olan belirsizlik unsurunu, yani bilmecevari bir kapalılığı gözlemleriz.

Cevap sağlıklı bir nasihat barındırırken, aynı zamanda bizimle iki anlamlı bir oyun oynamaktadır.

Antik çağ yazarlarının eserlerinden daha pek çok örnek toplanabilir.

Bu yazarların bazıları sanki yalnızca tek bir Sibyl varmış gibi bahsederken, diğerleri birkaç tanesinin adını anmaktadır.

Pausanias, Yunanistan Tasviri (Description of Greece) adlı eserinde (10. kitap, 12. bölüm), Zeus ile Lamia’nın kızı olan ve tüm Sibyller arasında en kadimi kabul edilen "birinci Herophile"den ve daha sonra yaşayan ikinci bir Herophile’den bahseder.

Ayrıca kehanetlerde bulunan Demo adında bir Avonyalı kadından ve Sabbe adında İbrani bir kadın peygamberden de söz eder.

Bunlara ek olarak, ilahi ilhamla kehanette bulunan ancak Sibyl olarak adlandırılmayan Phronnis ve Pelese adında iki kadının ismini zikreder.

Fakat Sibyller hakkında sahip olduğumuz en eksiksiz anlatı, miladımızın üçüncü yüzyılının sonlarına doğru parlayan Latin kilise babalarından Lactantius’un yazılarında bulunur, kendisi bu konuda Varro’yu kaynak gösterir.

Bu pasaj, daha sonraki yazarlar için başlıca bilgi kaynağı olmuş gibi göründüğünden, okurlarımıza burada sunmaktan daha iyi bir hizmette bulunamayız,

"Hem Grekler hem de Latinler arasında kendisinden daha bilgini yaşamamış olan Marcus Varro, başrahip Caius Caesar’a ithafen kutsal konular üzerine yazdığı kitaplarda, on beşler meclisinden bahsederken, Sibyl kitaplarının tek bir Sibyl’in eseri olmadığını, ancak antik çağda tüm kadın peygamberlere, ya Delphi’dekinin adından ötürü ya da tanrıların kararlarını bildirmelerinden dolayı Sibyl dendiği için bu ortak adla anıldığını söyler.

Zira Greklerin Aeolis lehçesinde tanrılara theous değil sious, karara veya şûraya ise boule değil bole denirdi, bu yüzden Sibyl kelimesi siobule olarak telaffuz edilirdi.

Ancak Sibyllerin sayısı ondu ve Varro, her biri hakkında yazmış olan müellifleri kaynak göstererek hepsini sırasıyla saymıştır.

Birincisi, Makedonyalı İskender’in tarihini yazan Nicanor’un bahsettiği Pers Sibyl’dir, ikincisi, Euripides’in Lamia oyununun mukaddimesinde zikrettiği Libya Sibyl’idir, üçüncüsü, Chrysippus’un kehanet üzerine kaleme aldığı kitabında bahsettiği Delphi Sibyl’idir, dördüncüsü, Naevius’un Pön Savaşı kitaplarında ve Piso’nun yıllıklarında adını andığı İtalya’daki Kimmer Sibyl’idir, beşincisi, Erythraealı Apollodorus’un kendi hemşerisi olduğunu belirttiği ve Ilium’a doğru harekete geçen Greklere hem Truva’nın yıkılacağını hem de Homeros’un gerçek dışı şeyler yazacağını önceden haber veren Erythraea Sibyl’idir, altıncısı, Eratosthenes’in Samaslıların eski yıllıklarında kendisi hakkında yazılı bir şeyler bulduğunu belirttiği Samas Sibyl’idir, yedincisi, diğerleri tarafından Demophile veya Herophile olarak da adlandırılan, Amalthea isimli Cumae Sibyl’idir.

Bu kadın, Kral Tarquinius Priscus’a dokuz kitap getirmiş ve bunlar için üç yüz philippic talep etmişti, ancak kral bu yüksek fiyatı hor görerek kadının deliliğine gülmüştü.

Bunun üzerine kadın, kralın gözü önünde kitaplardan üçünü yakmış ve geri kalanı için yine aynı fiyatı istemişti, Tarquinius ise kadının deli olduğuna daha da fazla kanaat getirmişti.

Fakat kadın üç kitap daha yok edip yine aynı fiyatta ısrar edince kralın fikri değişti ve kalan kitapları üç yüz altın karşılığında satın aldı.

Daha sonra Capitolium yeniden inşa edildiğinde bunların sayısı arttı, çünkü hem İtalya hem de Yunanistan kentlerinden, bilhassa da Erythraea’dan toplanarak hangi Sibyl’e ait olduğuna bakılmaksızın onun adına Roma’ya getirildiler.

Sekizincisi, Troas bölgesinde, Gergitha kasabası yakınlarındaki Marpessus köyünde doğan Hellespontos Sibyl’idir.

Pontuslu Heraclides, onun Solon ve Keyhüsrev zamanında yaşadığını yazar.

Dokuzuncusu, Ankara’da kehanetlerde bulunan Frigya Sibyl’idir, onuncusu ise Tibur’da, Anio nehri kıyılarında bir tanrıça olarak tapınılan, elinde bir kitap tutar vaziyetteki tasvirinin bu nehirde bulunduğu söylenen Albunea isimli Tibur Sibyl’idir.

Senato, onun kehanet dolu yanıtlarını Capitolium’a nakletmiştir."

Lactantius buraya kadar esas itibarıyla Varro’dan alıntı yapıyor gibi görünmektedir ve ardından, daha fazla bilgi sunarcasına şunları ekler, "Tüm bu Sibyllerin şiirleri, kitapları Romalılar tarafından gizli tutulan ve on beşler meclisi dışındaki hiç kimse tarafından incelenmesi hukuken caiz olmayan Cumae Sibyl’i hariç, hem kamuya açıklanmış hem de kullanımdadır.

Ve her birine ait, üzerlerinde bir Sibyl’in adı yazılı olduğu için tek bir kişinin eseri olduğuna inanılan müstakil kitaplar vardır, ayrıca birbirine karışmış olanlar da mevcuttur, şiirinin içine hem kendi gerçek adını yerleştiren hem de Babil’de doğmuş olmasına rağmen Erythraealı adıyla anılacağını önceden bildiren Erythraea Sibyl’i hariç, her birine kendi payını ayırt edip atfetmek mümkün değildir.

Tüm bu Sibyller tek bir Tanrı’yı müjdeler, fakat özellikle diğerleri arasında daha seçkin ve asil kabul edilen Erythraea Sibyl’i bunu yapar, nitekim son derece titiz bir yazar olan Fenestella, on beşler meclisinden bahsederken, Capitolium’un restorasyonu üzerine konsül Caius Curio’nun Senato’ya, Sibyl’in şiirlerini araştırıp Roma’ya getirmeleri için Erythraea’ya elçiler gönderilmesini teklif ettiğini söyler.

Böylece Publius Gabinius, Marcus Otacilius ve Lucius Valerius gönderilmiş ve şahısların elinden yazıya geçirilmiş yaklaşık bin beyit Roma’ya getirilmiştir.

Yukarıda Varro’nun da aynı şeyi söylediğini göstermiştik."

Lactantius ve ilk dört yüzyılın diğer pek çok Hristiyan yazarı bu geleneği gerçek bir tarihi vakıa olarak kabul etmiş görünmektedir ve kendi dönemlerinde tedavülde olan Sibyl kitaplarından, sanki İbrani peygamberler kadar otoriteye sahiplermiş gibi çok sayıda pasaj aktarırlar.

Bununla birlikte, günümüz bilim insanlarından pek azı bu geleneğe büyük bir güvenilirlik atfetmektedir.

Şüphesiz ki bu anlatı bir gerçeklik temeline dayanmaktadır ve antik dönemde bu tür bir kehanet koleksiyonunun var olduğunu sorgulamak için iyi bir neden yoktur.

Bu tür kitaplar doğal olarak Capitolium’da muhafaza edilir ve rahipler sınıfına emanet edilirdi.

Kamu tehlikesi zamanlarında bu kehanetlere batıl bir hürmetle danışıldığına dair şüpheye yer yoktur, nitekim eski tarihçiler tarafından bu türden pek çok örnek zikredilmiştir.

Ancak Capitol, Sylla döneminde (M.Ö. 84) ve yine Vespasian döneminde (M.S. 69) yangınla harap olmuş, o sırada orada muhafaza edilen Sibylla kitapları her ne ise, şüphesiz alevler içinde yok olup gitmiştir. Lactantius'un bildirdiğine göre sonradan yapılan derlemeler şüphesiz parça parçaydı ve bunlardan herhangi birinin günümüze ulaştığına dair bir kesinlik yoktur. Diğer taraftan, imparatorluğun çeşitli tapınak ve şehirlerinin bazı kutsal kitaplara sahip olması, bunlar arasında Sibylla'ya ait olduğu iddia edilen kehanetlerin toplanıp Roma'ya getirilmiş olması muhtemel dışı değildir.

Şu anda mevcut olan ve bu cildin ilk eksiksiz İngilizce çevirisini sunduğu Grekçe Sibylla Kehanetleri kitapları, eski klasik yazarların atıfta bulunduğu pagan antik çağındakilerle açıkça aynı değildir. Bunlar, Hristiyanlık döneminin başlangıcına yakın (yaklaşık M.Ö. 300) ortaya çıkan, Hanok'un Kitabı, On İki Atanın Vasiyetleri, Jübileler Kitabı, Musa'nın Göğe Kabulü, Süleyman'ın Mezmurları, İşaya'nın Göğe Yükselişi ve Esdras'ın İkinci Kitabı gibi eserlerden oluşan o geniş sahte yazmalar (pseudepigrapha) literatürüne aittir.

Bu tür literatürün üretimi, Ptolemaioslar döneminde İskenderiye'de son derece dikkat çekiciydi. Grek medeniyeti ve kültürünün Mısır metropolündeki büyük Yahudi nüfusu üzerindeki etkisi ve bu ülkede bu halka gösterilen belirgin teveccüh, onları Filistinli kardeşlerinin katı adetlerinden oldukça uzaklaştırdı. Hiçbir gerçek, bu yabancı etkinin sonuçlarını, Josephus tarafından tasvir edildiği üzere Leontopolis'teki tapınak ve sunağın inşasından daha çarpıcı bir şekilde gösteremez [Ant. xiii, 3]. Başrahip Onias'ın oğlu, bir pagan tapınağını Yüce Tanrı'nın ibadetine dönüştürmekte ve onu Kudüs'teki tapınağın modeline göre inşa etmekte bir beis görmediyse, İskenderiyeli Yahudilerin dini ve edebi zevkinin, İbrani gelenekleri ile Grek felsefesini uyumlu hale getirmekte tatmin bulmasına şaşmamak gerekir. Yeşaya xix, 19'da böyle bir tapınak ve sunağın inşası için bir dayanak bulan bir zihin, pagan kehanetlerinin yanıtları arasında Yahudi kisvesi altında son derece avantajlı görünebilecek pek çok şey kolayca keşfedebilirdi.

Şüphesiz bu şekilde, Nuh'un kızı olduğunu iddia eden ve tüm kehanet ilminde mahir olan Yahudi Sibylla ortaya çıktı. Ünlü kehanetleri yeniden üretme tutkusu Mısır topraklarının ötesine yayıldı, büyüme yıllarıyla birlikte genişlik ve hacim kazandı. Sadece Greklerin tarihi ve felsefi eserlerinden yararlanılmakla kalmadı, Perslerin spekülasyonları, Mısır rahiplerinin gizemleri ve tüm ulusların şiirsel mitleri ile efsaneleri, Helenistik Yahudilerin dindar bir amaca hizmet etmek için dönüştürmekten hoşlandıkları bu karmaşaya katkıda bulundu.

Kutsal Yazıları yorumlamadaki alegorik yöntemin erken Hristiyan Kilisesine bir tür miras olarak devredilmesi gibi, müstear isimli kitaplar üretme tutkusu da ilk yüzyılların birçok Hristiyan yazarını kolayca etkisi altına aldı. Apokrif İnciller, Resullerin İşleri ve Vahiylerin çokluğu bundandır. Sibylla kitaplarımızın Grek, Yahudi ve Hristiyan unsurları barındırdığı görülmektedir. En eski kısımlar, muhtemelen kendi döneminde tedavülde olan eski Grek ve Roma Sibylla yazmalarının çeşitli parçalarından yararlanan İskenderiyeli bir Yahudinin eseri gibi görünmektedir. Bu eser muhtemelen daha sonraki yazarlar tarafından genişletilmiş ve ardından paganizme karşı saldırılarında ondan yararlanan Hristiyan meraklılar tarafından benimsenmiştir. Sonuç olarak, çeşitli revizyonlar, değişiklikler ve eklemelerden sonra elimizde on iki kitap bulunmaktadır.

Bu kitaplar çok sayıda tekrar içermekte ve birçok pasaj yalnızca tahrif edilmiş bir biçimde varlığını sürdürmektedir. Bilge bir eleştirmen, "Bugün bile," diye yazmaktadır, "kendine özgü, hatta değerli sayılabilecek her şeyi üç kitapta toplamayı güvenle üstlenebilir, Tarquin'in örneğine uymayı ve tamamı için talep edilen bedelin aynısını daha küçük koleksiyon için ödemeyi pekala göze alabilirdik. Bu prosedürle özetlerden, değişikliklerden veya tekrarlardan başka hiçbir şey kaybetmezdik."

Erken dönem Hristiyan kilise babalarının çoğunun bu sahte kehanetlere atıfta bulunma biçimi son derece dikkat çekicidir. Justin Martyr, Sibylla'nın dizelerinden alıntılar yapar ve onlara İbrani Kutsal Yazılarının bir parçasıymış gibi hürmet gösterir. Greklere, kendi kadim Sibylla'larının da peygamberlerle aynı büyük hakikatleri öğrettiğini ısrarla belirtir. İskenderiyeli Clement de aynı yöntemi izler, sık sık amacına hizmet eden pasajlardan alıntılar yapar ve bir yerde {ad Graecos, vi} kitaplarımızın Mukaddime kısmında bulunan birkaç dizeyi tekrarlayarak bunları "İbranilerin bir kadın peygamberine" atfeder. Antakyalı Theophilus, Sibylla'nın sözlerini kutsal yazılarmış gibi aktarır ve kadim Mukaddime'nin elimizdeki tek kopyasını yazılarında muhafaza etmiştir. Tertullian, Sibylla'nın tüm literatürden daha eski olduğunu ve iblislerin rahiplerinin unvanlarını kendisinden ödünç aldıkları hakikat peygamberi olduğunu söyler [ad Nationes, bölüm xii]. Eusebius, Augustinus, Hieronymus ve daha sonraki diğer kilise babaları da zaman zaman Sibylla'nın yazılarına ilahi ilhamlı bir otorite olarak atıfta bulunurlar.

Ancak tüm kilise babaları arasında Lactantius, Sibyllara en sık başvuranıdır ve eserleri onların kitaplarından yapılan dize alıntılarıyla doludur. Ona göre bunlar, batıl inançları ve putperestliği çürütmek için paha biçilmez bir silahtı.

Bununla birlikte, Irenaeus ve Cyprian gibi bazı kilise babaları Sibylla Kehanetlerini hiç kullanmazlar. Bunlardan habersiz miydiler, yoksa orijinalliklerinden mi şüpheleniyorlardı, yahut onlara atıfta bulunmak için bir neden mi bulamadılar, bunu söylemeye gerek yoktur. Origen'e göre [ad Celsum, lxi] Celsus, Hristiyanlarla Sibylla'ya olan inançları yüzünden alay etmiş, bilge İskenderiyeli kilise babası ise Sibylla kehanetlerini savunmak için herhangi bir girişimde bulunmamıştır.

Ancak Hristiyanlığın o ilk yılları, bilimsel edebi eleştiri çağı değildi, şurada burada birtakım bilginler ne düşünürse düşünsün veya ne söylerse söylesin, sahte isimli kitaplar geniş bir dolaşım alanı buldu ve birçok yerde genel bir kabul gördü.

Dördüncü yüzyılın sonlarına doğru, İmparator Honorius’un bu kitapların ve bunların muhafaza edildiği pagan tapınaklarının yok edilmesi için bir emir çıkardığı söylenir.

Fakat bu emrin sonucu ne olursa olsun, birçok nüsha muhtemelen alevlerden kurtuldu, daha sonra çoğaltılarak etrafa yayıldı.

Diğer pek çok yazı gibi bunlar da Orta Çağ boyunca gözden kayboldu, ancak on altıncı yüzyılın başlarında Grek öğreniminin yeniden canlanmasıyla birlikte kurtarıldı ve yayımlandı.

On bir farklı el yazması keşfedilmiştir, ancak bunlar içerik ve düzenleme bakımından büyük bir çeşitlilik göstermektedir.

Bazı nüshalarda tamamen eksik olan bölümler, diğerlerinde tamamlanmaktadır.

Dil ve vezin yapısı, farklı yazarların ve gözden geçirenlerin çalışmalarına işaret etmektedir.

Bazı pasajlar, tüm el yazmalarında ümitsizce tahrif edilmiştir.

Daha önce yayımlanan nüshalar yalnızca ilk sekiz kitabı içermekteydi.

Angelo Mai, 1817 yılında on dördüncü kitabın bir el yazmasını bulup yayımladı, daha sonra her ikisi de on bir ila on dördüncü kitapları içeren ve birbirinin kopyası olduğunu gösterecek kadar benzer olan iki Vatikan Kodeksi keşfetti.

El yazmalarının karakteri ve durumu, Grekçe metnin tamamen tatmin edici bir edisyonunu oluşturmayı imkansız kılmaktadır.

Yine de, yukarıda adı geçen ve Sibylline Kehanetleri’nden öğrenilecek her şeyin, el yazmalarında sergilenen o hırpani ve tahrif edilmiş halleriyle kendilerinden çok daha kolay bir şekilde toplanabileceğini öne süren eleştirmene hak verebiliriz.

Onların bu pürüzlü perişanlığı, daha arındırılmış bir formda olacaklarından çok daha fazla şey çağrıştırmaktadır.

Bunlar, gerileyen bir medeniyetin cahil, bağnaz, batıl inançlı ve genellikle hilekar bir evresinin yırtık pırtık kalıntılarıdır, antik çağın doğuşuyla akran ve Nuh ile çağdaş olduğunu iddia eden Sibyller, içlerinden birinin kendi adına dile getirdiği hüküm ve dua uyarınca taşlanmayı hak etmektedir.

Grekçe metnin ilk basılı edisyonu, 1545 yılında Basel’de Xystus Betuleius tarafından neşredildi.

Bunun Sebastian Castalio tarafından yapılan ölçülü Latince çevirisi 1546 yılında, aynı bilgin tarafından düzeltilen Grekçe metnin bir başka edisyonu ise 1555 yılında yayımlandı.

1599 yılında Johannis Opsopoeus, Paris’te Castalio’nun Latince çevirisiyle birlikte, kısa önsözler ve notlar eşliğinde Grekçe metnin bir edisyonunu yayımladı.

Ancak tüm bu edisyonların yerini, 1687-89 yıllarında Amsterdam’da iki kuarto cilt halinde yayımlanan Servatius Gallaeus’un çalışması aldı.

Ciltlerden biri Grekçe metni, Latince çeviriyi ve kapsamlı açıklamaları içermekteydi, diğeri ise Sibyller ve onların kehanetleri üzerine incelemelerden oluşuyordu. Bu metin ve çeviri, 1765 yılında Venedik’te, Gallandius’un Kilise Babaları Derlemesi’nin ilk cildinde yeniden yayımlandı.

Opsopoeus ve Gallaeus metinlerinden yapılan İngilizce bir çeviri, 1713 yılında Londra’da Sir John Floyer tarafından yayımlandı.

Bu çeviri, doğal olarak, yalnızca ilk sekiz kitabı içermektedir.

Yirmi sayfalık bir önsözde mütercim, kehanetlerin özgünlüğünü savunmakta, Hristiyan kilise babalarından çok sayıda tanıklık aktarmakta, papalık ve Türklerin burada önceden bildirildiğini iddia etmektedir.

Kitabın baskısı tükenmiştir ve Opsopoeus ile Vossius’un itirazlarına cevap vermeye çalışan incelemeleri, Gallaeus’un çalışmasından büyük ölçüde alınan çok sayıda notla desteklenmiştir.

Sibylline metinlerine bir sonraki önemli katkı, Milano’daki Ambrosian kütüphanesinde on dördüncü kitabın keşfedilmesi oldu ve bu kitap 1817 yılında Angelo Mai tarafından yayımlandı.

Aynı seçkin din adamı, daha sonra Roma’daki Vatikan kütüphanesinde xi-xiv olarak numaralandırılmış dört kitap buldu ve bunları 1828 yılında o şehirde yayımladı.

On iki kitaptan oluşan tüm koleksiyonu (i-viii ve xi-xiv. kitaplar) ilk kez düzenleyip yayımlayan, 1852 yılında Leipzig’de basılan tek cildiyle tüm Grekçe metni, Almanca son derece yakın bir vezinli çeviriyi, değerli bir girişi ve çeşitli okuma farklarının bir derlemesini sunan J. Friedlieb olmuştur.

Ancak tüm eserin en yeni ve en eksiksiz edisyonu, ilk cildi 1841 yılında Paris’te yayımlanan, ilk sekiz kitabın Grekçe metnini ve Latince çevirisini, ayrıca kapsamlı eleştirel ve tefsirsel notları içeren C. Alexandre’a aittir.

Sonraki iki cilt (Paris, 1853 ve 1856) geri kalan kitapları, yedi ek açıklamayı ve Sibylline bibliyografyasını sağladı.

Önceki çalışmaları daha kısa bir alanda yoğunlaştıran ve hepsini tek bir ciltte sunan yeni bir edisyon, 1869 yılında Paris’te yayımlandı ve en iyi edisyon unvanına layık görüldü.

Bu kitapların eleştirel incelenmesi, bunların en eskileri İskenderiyeli Yahudi, ancak büyük çoğunluğu farklı zaman ve yerlere ait Hristiyan olan çeşitli yazarların eseri olduğunu açıkça ortaya koymaktadır.

Hepsi de antik Sibyl adına konuştuğunu varsaymakta, bu amaçla Homeros’un dilini ve heksametrelerini bilinçli bir taklit ile kullanmaktadır.

Schürer, "Şu an elimizde bulunan koleksiyon, kaotik bir vahşi doğadır, bunu süzmek ve düzenlemek en keskin eleştiriyi bile her zaman boşa çıkaracaktır," der.

Çünkü ne yazık ki, her kitabın kendi başına özgün bir bütün oluşturması söz konusu değildir, hatta tek tek kitapların bazıları bile fragmanların keyfi birer toplamıdır.

Sahte isimli yazarlık laneti, özellikle bu kehanetler üzerinde hüküm sürmüş gibi görünmektedir.

Her okuyucu ve yazar, var olanı kendi keyfine göre tamamlamakta, dağınık kağıtları bazen bir şekilde, bazen de tam tersi bir şekilde düzenlemekte serbest hissetmiştir.

Açıkçası, başlangıçta pek çok kısım kopuk parçalar halinde dolaşımdaydı ve bunların daha sonra bir hayran tarafından bir araya getirilmesi son derece tesadüfi olmuştur.

Bu nedenle, birçok bölümün çift nüshaları farklı yerlerde bulunmaktadır.

Ve bize ulaşan el yazmaları, düzenleme konusunda büyük tutarsızlıklar sergilemektedir.

En eski bölümün, 114. satırla (Grekçe metin 97) başlayan ve 960. satıra (Grekçe, 807) kadar olan sonraki satırların çoğunu içeren mevcut üçüncü kitabımız olduğuna inanılmaktadır.

Buna daha önce, Theophilus’ta bize korunan Önsöz eklenmişti.

Bu bölüm, muhtemelen milattan önce ikinci yüzyılda yaşamış İskenderiyeli bir Yahudinin eseriydi.

Zaman sırasına göre bir sonraki eser muhtemelen dördüncü kitaptır.

Mabedin yakılmasına yapılan atıf (satır 159) ve MS 79 yılında gerçekleşen Vezüv yanardağının püskürmesi (satır 165-170), bu kitabın MS 79 yılından çok uzak olmayan bir tarihte yazılmış olduğunu muhtemel kılmaktadır.

Mevcut çalışmanın amacı, Sibilla Kehanetleri’nin çeşitli unsurlarının ayrıntılı bir eleştirisine girişmek değildir.

Böyle bir inceleme, İngilizce okurlar için uygun olmayacak pek çok konuyu zorunlu olarak içerecek ve bu cildi gereksiz yere büyütecektir.

Her kitabın başında içeriklerin bir özeti sunulmuştur ve dipnotların, sıradan okurun çeşitli bölümleri anlamasına yardımcı olmak için yeterli olduğuna inanılmaktadır.

Anlam konusunda kesin bir bilgi bulunmayan yerlerde bu durum belirtilmiş, bazen de farklı bilim insanlarının görüşleri kısaca aktarılmıştır.

Çeviri yapılırken Alexandre ve Friedlieb’in basılı metinleri sürekli göz önünde bulundurulmuş, zaman zaman farklı okumalara ve tahmini düzeltmelere değinilmiştir.

Ancak İngilizce okur için pek bir değer taşımayacağından, bunlara nadiren yer verilmiştir.

Hristiyan kilise babaları tarafından yapılan alıntılar usulünce belirtilmiştir; bunların tamamı Migne’in Grek ve Latin kilise babaları külliyatı kullanılarak doğrulandığından, alıntının yeri yalnızca alışılagelmiş kitap ve bölüm referansıyla değil, aynı zamanda pasajın Migne baskısında yer aldığı cilt ve sütun numarasıyla da gösterilmiştir.

Bu son gösterim her zaman köşeli parantez içine alınmış, G harfi Grek, L harfi ise Latin patrolojisini belirtmiştir; bu harfleri takip eden sayılar ise sırasıyla cilt ve sütun numaralarına işaret etmektedir.

Çevirinin her sayfasının altında parantez içinde yer alan sayılar, o sayfada temsil edilen Grekçe metnin ilgili satırlarını göstermektedir.

Mevcut Sibilla Kehanetleri derlememizi bir araya getiren kişinin, İsimsiz Önsöz’ün de yazarı olduğuna inanıldığından, bu cildin okurlarına, Alexandre’a göre Milat’tan sonra altıncı yüzyıla ait olan bu belgenin bir çevirisi sunulmaktadır.

Greklerin yazılarının özenle okunması, bu alanda yetkin olanlara büyük fayda sağlıyorsa, zira bu tür şeyler için emek verenlerin çok şey öğrenmesini mümkün kılıyorsa, kendilerini kutsal yazılara gayretle adamaya meyledenler için bu durum çok daha uygundur, zira bu yazılar Tanrı’nın işlerini ve ruha faydalı olanları açıklayarak, hem kendilerine hem de okuyanlara fayda sağlama hususunda iki kat yarar sunar.

Bu nedenle, dağınık ve karışık bir halde bulunan ve Sibilla Kehanetleri olarak adlandırılan bu metinleri yeniden okuyup derinlemesine inceledikten sonra, okurlar tarafından bir bakışta kolayca görülebilmesi, onlara buradan doğacak faydayı sağlaması, azımsanmayacak derecede gerekli ve yararlı şeyleri açığa çıkarması ve aynı zamanda eseri daha değerli ve daha çeşitli bir biçimde sunması için onları sistemli ve uyumlu bir düzen içinde bir araya getirmek bana iyi göründü.

Zira bu kehanetler Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’tan, yani tanrısal ve yaşam kaynağı olan Üçlü Birlik’ten, Rabbimiz, Tanrımız ve Kurtarıcımız İsa Mesih’in insan bedenine bürünüşünden, O’nun bir bakireden, nesil olmaksızın doğduğundan ve O’nun tarafından yetkin kılınanların şifaya kavuşmasından çok açık bir şekilde bahseder, benzer şekilde, O’nun yaşam veren çilesini, üçüncü gün ölümden dirilişini, gelecek olan yargıyı ve bu hayatta hepimizin yaptıklarının karşılığını alacağını anlatır.

Dahası, Musa’nın yazılarında ve peygamberlerin kitaplarında bildirilen, dünyanın yaratılışı, insanın şekillendirilişi, cennetten kovuluş ve yeniden yenilenme konularını açıkça ele alırlar.

Benzer şekilde, gelecek şeylere dair çeşitli kehanetlerde bulunurlar ve tek bir kelimeyle, okuyanlara azımsanmayacak derecede fayda sağlama gücüne sahiptirler.

Pek çok yazara göre Sibillalar, farklı yerlerde ve zamanlarda on kişi olmuşlardır.

Ancak Sibilla, Romalı bir terim olup kadın peygamber, yani kahin anlamına gelir, bu yüzden kadın kahinler tek bir isimle anılmıştır.

İlk olarak, Keldani, yani Pers olan ve asıl adı Sambethe olan Sibilla vardı; kendisi en mübarek Nuh’un soyundan geliyordu ve İskender’in hayatını yazan Nicanor’un bahsettiği Makedonyalı İskender’in işlerine dair kehanetlerde bulunduğu söylenir.

İkincisi, Euripides’in Lamia’nın önsözünde kendisinden bahsettiği Libyalı Sibilla idi.

Üçüncüsü, Delphoi halkı arasında doğmuş olan Delphoili Sibilla idi ki Chrysippus, Kehanet Üzerine adlı kitabında ondan bahseder.

Dördüncüsü, İtalya’daki Cimmeria’da bulunan İtalyan Sibilla idi ki onun oğlu Evander, Roma’da Lupercal olarak adlandırılan tapınağı kurmuştur.

Beşincisi, Troya Savaşı’na dair de kehanetlerde bulunan ve Erythrai’li Apollodorus’un hakkında güçlü beyanlarda bulunduğu Erythrai’li Sibilla idi.

Altıncısı, asıl adı Phyto olan ve hakkında Eratosthenes’in yazdığı Samoslu Sibilla idi.

Yedincisi, Amalthea, aynı zamanda Herophile ve bazılarının Taraxandra dediği Cumae’li Sibilla idi. Ancak Virgil, Cumae’li Sibilla’ya Glaucus’un kızı Deiphobe der.

Sekizincisi, Pontuslu Heraclides’in yazdığı üzere, Solon ve Cyrus zamanlarında, bir zamanlar Troas sınırları içinde yer alan küçük Girgitha kasabasının yakınındaki Marmessus bölgesinde doğmuş olan Hellespontoslu Sibilla idi.

Dokuzuncusu Phrygialı, onuncusu ise Albunea adındaki Tiburlu Sibilla idi.

Ayrıca anlatılır ki, Cumae’li Sibilla kehanetlerini içeren dokuz kitabı, o dönemde Romalıların kamu işlerini yöneten Tarquinius Priscus’a getirmiş ve bunlar için üç yüz philippic talep etmiştir, ancak küçümsenip bunların ne olduğu sorulmayınca, kitaplardan üçünü ateşe vermiştir.

Kralın huzuruna ikinci kez çıktığında altı kitabı getirmiş ve yine aynı miktarı talep etmiştir. Ancak kendisine tek bir kelimeyle dahi değer verilmeyince, yine [okunamadı]

Ardından, üçüncü kez, geriye kalan üç kitabı getirerek aynı fiyatı istemiş ve eğer bunları almazsa onları da yakacağını beyan etmiştir.

Bunun üzerine kralın onları okuduğu, hayretle dolarak onlar için yüz philippic verdiği, kitapları koruma altına aldığı ve geri kalanını talep ettiği söylenir.

Ancak o, ne yakılanların bir benzerine sahip olduğunu ne de böyle bir şeyin ilahi ilham dışında bilinebileceğini, fakat bir zamanlar bazı kişilerin çeşitli şehir ve yerlerden kendileri için gerekli ve yararlı gördükleri şeyleri aldıklarını ve bunlardan bir derleme yapılması gerektiğini beyan etti.

Ve bu iş olabildiğince çabuk yapıldı.

Çünkü Tanrı tarafından verilen şey, en içteki yerde ne kadar sadakatle saklanmış olursa olsun, gözden kaçmadı.

Ve tüm Sibyllaların kitaplarını eski Roma’nın Capitolium’una bıraktılar, Cunifean [NOT: Cumae Sibyllası kastediliyor] olanın kitapları ise İtalya’da meydana gelecek şeyleri daha hususi ve açık bir şekilde bildirdiği için gizli tutuldu ve insanlara verilmedi, fakat diğerleri herkesin bilgisine sunuldu.

Daha önce adı geçen Erythraea Sibyllası’nın kitapları ise ona bu yer sebebiyle verilen bu adı taşıyordu, geri kalanlar ise ne türden veya kime ait olduklarına dair bir yazı taşımıyor, belirsiz kalıyordu.

Bu nedenle, küçümsenemeyecek bir filozof ve aynı zamanda yukarıda adı geçen Capitolium’un rahibi olan Firraianus, dikkatini ebedi ışığımız olan Mesih’e çevirerek, kendi eserlerinde Sibyllaların telaffuz edilemez azamet hakkında söylediklerini karşılaştırdı ve Greklerin akıl dışı hatalarını güçlü bir şekilde çürüttü.

Onun mahir açıklaması Ausonia dilindedir, fakat Sibylla dizeleri Grek dilinde yayımlanmıştır. Ancak bunun inanılmaz görünmemesi için, daha önce adı geçen adamın şu şekilde olan tanıklığını sunacağım, [Bizde bulunan Sibylla kitapları, kolayca elde edilebildikleri için Grek meselelerine marazi bir düşkünlüğü olanlar tarafından küçümsenmekle kalmayıp (çünkü nadir olan şeyler kıymetli görünür), aynı zamanda tüm dizeler veznin doğruluğunu korumadığı için de itibarları azdır.

Fakat bu kusur peygamber kadının değil, kelimelerin akışına ayak uyduramayan ve beceriksiz olan hızlı yazıcıların hatasıydı.

Çünkü ilhamla birlikte, söylenen şeyin hatırası da sona eriyordu.

Platon da söyledikleri şeyler hakkında hiçbir şey bilmedikleri halde, birçok ve büyük mesele hakkında doğru konuştuklarını söylediğinde buna atıfta bulunmuştu.] Bu nedenle biz, eskiler tarafından Roma’da muhafaza edilen o şeylerden mümkün olduğunca fazlasını ortaya koyacağız.

Dahası, başlangıcı olmayan Tanrı hakkında şunları beyan ederler,

Fakat Tanrı tek bir bütündür, her şeyin üzerinde yücedir,

Gökleri, güneşi, yıldızları ve ayı o yarattı,

Biçimin şeklini kendisi sabitleyen odur.

Ve ölümlülerin ışığını ve tabiatını karıştırdı,

Söylediği her ne ise, ister bir araya getirilip tek bir beden haline getirilen şeyler olsun, ister birbirine zıt dört unsur olsun, gök altındaki dünyayı ve insanın kendisini de o yarattı.

Siz ölümlü ve etten kemikten insanlar, bir hiç olanlar, ne kadar çabuk kibirleniyorsunuz da hayatın sonunu görmüyorsunuz!

Titremezsiniz ve Tanrı’dan korkmazsınız, her şeyi bilen, en yüce Gözetleyicinizden,

Her şeyi gözleyen, her şeyin şahidi,

Her şeyi besleyen Yaratan, herkesin içine tatlı Ruhunu aşılayan ve onu rehber kılan.

İki bölümden oluşan bu mukaddime, yalnızca ikinci yüzyılın ikinci yarısında yaşamış olan Antakya piskoposu Theophilus’un yazılarında bulunur.

Yazmalarda ve basılı nüshalarda mevcut haliyle Sibylla Kehanetleri’nin bir parçasını oluşturmaz, aksine artık sadece fragmanlar halinde var olan daha eski bir derlemenin başlangıcını oluşturmuş gibi görünmektedir; bu fragmanların birçoğu, belki de mevcut üçüncü kitabımıza dahil edilmiştir.

Theophilus, dostu Autolycus’a ithaf ettiği ikinci kitabının sonuna doğru, şu giriş sözleriyle hitap eder, "Şimdi Grekler ve diğer uluslar arasında bir peygamber kadın olan Sibylla, kehanetinin başlangıcında insan soyunu azarlayarak şöyle der."

Aynı bağlamda Empedocles’ten de benzer bir pasaj aktaran İskenderiyeli Clement tarafından alıntılanmıştır.

Gözetleyici, aynı kelime Mesih’e atıfla kullanılır.

Onu rehber kıldı, Ruhu rehber kıldı.

Bu iki dize, Lactantius tarafından alıntılanmıştır, ancak o Tanrı kelimesini ekler. Şöyle der, "Erythraea Sibyllası, En Yüce Tanrı’nın yardımıyla başladığı şarkısının başlangıcında, Tanrı’nın Oğlu’nu herkesin lideri ve komutanı olarak şu dizelerle ilan eder,

Her şeyi besleyen Yaratan, herkesin içine tatlı nefesi aşılayan ve Tanrı’yı herkesin rehberi kılan."

Tek bir Tanrı vardır, tek başına hüküm süren, son derece büyük, doğmamış,

Tek başına her şeyi gören, fakat kendisi hiçbir ölümlü göz tarafından görülmeyen.

Çünkü kim etten gözlerle görebilir ki göksel, gerçek, ölümsüz Tanrı’yı,

Parlak güneşin ışınlarında bile insanlar ayakta durmaya dayanamazlar, ölümlü doğan insanlar, kemiklerin içindeki sadece damarlar ve etten ibaret olanlar.

Her şeyi her şey vasıtasıyla yöneten ve tüm insanlara ortak bir ışıkta hüküm veren.

Gerçek, ebedi Tanrı’yı yüceltmek ve ona kutsal kurbanlar sunmak için.

Fakat siz iblislere kurban sundunuz, Hades’tekilere bile.

Ve gurur ve delilik içinde dolaşıyor, doğru yolu bırakıyorsunuz,

Ve dikenler ile çalılar arasında çekip gidiyorsunuz.

Ortak ışık, insanın evrensel ahlaki hissiyatına bir göndermedir.

Karanlıkta ve kapkara gecede avare dolaşanlar,

Gecenin karanlığını bırakın ve ışığı kabul edin.

İşte, o herkes için apaçıktır, hata yapamaz.

Gelin, artık karanlığı ve kasveti kovun.

Kalplerinizde bilgeliği nasıl saklayacağınızı bilin.

Yağmuru, depremleri, rüzgarları gönderen tek bir Tanrı vardır,

Şimşekleri, kıtlıkları, vebaları ve kederli kaygıları,

Ve karları ve buzları.

Gökleri idare eder, yeri yönetir ve kendiliğinden var olur.

Friedlieb, Lactantius’ta ve ayrıca Anonim Mukaddime’de bulunan şu dizeleri bu ilk fragmana ekler,

Yalnızca odur Tanrı, yönetilmeyen ama Yaratan olan, o mühürledi şeklini ölümlülerin ve her şeyin tabiatını bir araya getirdi, her birine kendi yaşam türünü verdi.

Mukaddimenin iki kısmı arasına Alexandre şunları ekler,

Fakat eğer tanrıların soyları varsa ve onlar da ölümsüz kalıyorlarsa, insanlardan çok daha büyüktür doğan tanrılar ve ölümlüler için ne bir yer kalırdı ne de ebediyen var olabilirlerdi.

Alexandre’un iddia ettiği gibi, son zikredilen pasajın bağlama uyduğu ve Mukaddeme’nin ikinci kısmının metninde ardından gelenlerle birlikte okunduğunda bir kıyas oluşturduğu kabul edilebilirse de, bu fragmanlardan herhangi birinin bu kısma yerleştirilmesini haklı çıkaracak hiçbir yetke bulunmamaktadır.

Bu fragmanların her ikisi de, daha kadim bir biçimde var oldukları dönemde şüphesiz Sibylla Kehanetleri’nin bir parçasıydı, fakat çeşitli gözden geçirmeler ve istinsahlar sebebiyle yerlerinden oldular.

Lactantius tarafından da Sibylla’nın peygamberane sözleri olarak iki fragman daha zikredilir, bunlardan ilki Div. Inst., vii, 24 [L., 6, 808] içinde yer alır ve tek bir dizeden ibarettir,

Gece yarısının karanlığında ateş karanlık olacak.

Bu dize, muhtemelen dördüncü kitabın 66. dizesindeki pasajın bozulmuş veya değişikliğe uğramış bir biçimidir.

Fakat doğan her şeyin yok olması da mukadderse, İnsan ve kadının birleşmesinden Bir Tanrı’nın var edilmiş olması imkansızdır. Oysa Tanrı tektir, her şeyden yücedir. O yaratmıştır göğü, güneşi, Yıldızları, ayı ve meyve veren toprağı, Okyanusun kabaran sularını ve ulu dağları, Ve hiç kurumayan pınarları. Ve o çıkardı ortaya Suların sayısız milyonlarını, Ve can verdi toprakta hareket eden Tüm sürüngenlere, rengarenk ötücü kuşlara Ve vızıldayan kanatlara. Ve dağ vadilerine Yerleştirdi yaban hayvanı soylarını. Tüm davarları, Tanrı eliyle biçimlendirilmiş olanı şef kıldı Her şeyin üzerine, ve insanın emrine verdi Hayatın tüm alacalı biçimlerini Ve kavranamaz olan şeyleri. Zira tüm bu şeyleri hangi fani beden bilebilir? Yalnızca o bilir, başlangıçtan beri bunları kendisi var eden, Bozulmaz Yaratıcı, ebedi Olan, Saf esirde ikamet eden. O ödüllendirir iyileri Bol bir cömertlikle, fakat şiddetli gazabını Uyandırır kötüler ve adaletsizler için.

Theophilus, ikinci Sibylla fragmanını (42-102. dizeler) ilkinin hemen ardından, yalnızca şu bağlayıcı sözlerle ekler, "Ayrıca doğduğu söylenen o (tanrılar) hakkında da şöyle konuşur."

Bir delilik ve zihnin çılgınlığı Ve kendi güçleriyle ikamet edebilecekken Altın gökyüzünde, görün onları güve yeniği içinde orada, Ve örümcek ağlarıyla sıkça örülmüş halde! Ve hürmet edin kuşlara, toprağın sürüngenlerine, Taş tasvirlere ve insan eliyle yapılmış heykellere, Ve yol kenarlarındaki taş yığınlarına. Ki bunları söylemek bile bir utanç vesilesidir. Bunlar düşüncesiz insanların zararlı tanrılarıdır, Ve ağızlarından ölümcül zehir akar aşağıya. Oysa hayat ve ebedi ışık ondan gelir, Yok olmayan, ve o bir sevinç saçar İnsan oğullarının üzerine baldan daha tatlı. Yalnızca onun önünde eğmeli herkes boynunu Ve yürümeli dindarlığın ebedi yollarında. Bırakıp tüm bunları, intikamın dolu kadehini, Saf, sert, sıkıştırılmış ve hilesiz, Çılgınca bir arzuyla için, ey güruh. Fakat uyanmayacaksınız uykunuzdan Ve gelmeyeceksiniz aklıselime, ve bilmeyeceksiniz Tanrı’yı, Her şeyi gözeten o kudretli Kral’ı. Bu yüzden üzerinizdeki yanan ateşin alevi Sahte ve değersiz putların utancı için. Fakat Tanrı’dan ve ebedi gerçekten korkanlar, Hayatı miras alacaklar ve sonsuza dek ikamet edecekler Cennet’in yemyeşil tarlalarında,

Bu son dizelerde Matta xix, 29, Luka xxiii, 43, 2 Korintliler gibi Kutsal Yazı pasajlarına atıflar görebiliriz.

En erken insan soyundan başlayarak, En sonuncusuna dek, kehanette bulunacağım Geçmiş, şimdi ve gelecekteki tüm şeyler hakkında İnsanların kötülüğü yüzünden dünyada meydana gelen. Ve sen beyan et, ey hilekar fani, ihtiyatla beyan et, Sakın ola küçümseme emirlerimi, Dünyayı ve her şeyi yaratan semavi Kral’ın Nasıl "Ol" dediğini ve her şeyin oluverdiğini. Zira o kurdu yeryüzünü, onu sararak Tartarus’un etrafına, ve o verdi Her ne kadar sıralamada ilk olsa da, bu kitap şüphesiz külliyatın en sonuncularından biridir. Açıkça Hristiyan menşelidir ve muhtemelen MS üçüncü yüzyıla aittir. Geçmiş, şimdi ve gelecek. Sibylla’nın debdebeli gayesi, kehanetinin hakiki değeriyle acı bir tezat oluşturmaktadır. Bu durum, genel olarak sahte lakaplı kehanetlerin oldukça karakteristik bir özelliğidir. Tanrı bana emrediyor. Kendisinin daha yüce bir gücün edilgen ve çaresiz bir organı olduğunu iddia eder. Titanlar’ın hapishanesi olan Tartarus, burada yeryüzü tarafından kuşatılmış ve onun iç kısmını oluşturur biçimde tasavvur edilmiştir. Hesiodos (Theog., 720 vd.) burayı tunçtan bir çitle çevrili ve göğün yerden uzaklığı kadar yerin altında konumlanmış olarak tasvir eder, bir örsün gökten yere düşmesi için dokuz gün ve gece gerekeceğini, yerden Tartarus’a düşmesi için de bir o kadar süre geçmesi gerekeceğini söyler. 123. dizede ve başka yerlerde görüleceği üzere, Gehenna, Tartarus’un bir parçası veya onunla özdeş kabul edilir ve Hades (97. dize) tüm ölülerin meskenini kapsar.

Yumuşak tatlı ışığı ve yükseltti göğü yükseklere, Ve yaydı okyanusun mavi genişliğini, Ve taçlandırdı kutbu parlak yıldızlar ordusuyla. Ve donattı yeryüzünü bitkilerle, ve karıştırdı denizi Nehirlerle, ve havayı buharlarla kaynaştırdı. Ve sonra başka bir soy çıkardı ortaya, denizlerdeki balıkları, ve verdi Kuşları esen rüzgarlara, ve ormanlara Tüylü canavarları ve sürünen aşağılık ejderhaları. Bunları sözüyle yarattı ve her şey tamamlandı Hızla ve iyi bir şekilde. Tek başına var oldu ve gökten aşağıya baktı, Ve dünya tamamlanmıştı. Fakat Cennet’in o yemyeşil tarlasında Yalnızdı, hasbıhal etmek istiyordu. Sonra açtı Tanrı onun böğrünü Ve oradan bir kemik alıp yarattı güzel Havva’yı, Onun nikahlı eşini, ve o Cennet’te Onunla birlikte ikamet etmeye getirdi onu. Ona baktı adam, Ve büyük bir hayranlık kapladı ruhunu, Ve bilgece sözlerle yanıt verdi, kendiliğinden akan sözlerle, Zira Tanrı her şeyi gözetir. Ve ne şehvet Bulandırdı zihinlerini, ne de bir utanç duygusuyla Cennet. Burada Tekvin’de tasvir edilen Aden Bahçesi’ne atıfta bulunulmaktadır.

Giyinmişlerdi, fakat kötü kalplerden uzak, Tıpkı hayvanlar gibi uzuvları açıkta yürüdüler. Ve gösterdi onlara o ağaca dokunmamaları gerektiğini. Fakat aşağılık yılan hileyle kandırdı onları Ölüm hükmüyle karşılaşmaya ve almaya Ve adam, kadının sözlerine kanarak, Ölümsüz Yaratıcı’yı unutur oldu.

Tatlı incir ağacının yapraklarını dikerek birbirlerine giysiler hazırladılar ve örtündüler,

Ancak Ölümsüz olan, gazabını üzerlerine saldı.

Ve onları ölümsüz topraklardan dışarı fırlattı.

Çünkü artık insanlar için toprağın üzerinde yaşamak mukadder kılınmıştı, zira o,

Ölümsüz, Kudretli, Yüce Tanrı’nın sözünü tutmamıştı.

Ardından gözyaşları ve hıçkırıklarla ıslanmış halde, bereketli yeryüzüne çıktılar ve Tanrı’nın kendisi,

Ölümsüz olan, şu unutulmaz sözleri söyledi, "Çoğalın ve üreyin, yeryüzünde mahir ellerle çalışın ki zahmetli alın terinizle..."

Böyle konuştu, fakat hilekâr olanı,

Tozlu toprak üzerinde sürünmeye mahkûm etti ve şiddetle sürgün etti, aralarına korkunç bir düşmanlık saldı, bu düşmanlıkta yılan insanın başını ezmek için tetiktedir, insan ise topuğunu korur, çünkü ölüm yakındır.

Ve sonra soy çoğaldı, her şeye gücü yeten Hükümdar’ın emrettiği gibi ve bir ulus diğeriyle birlikte uzaklara ve geniş topraklara yayıldı.

Yüksek yüksek çeşitli evler diktiler, şehirler ve surlarını iyi ve bilgece inşa ettiler.

Çok sevdikleri bu yaşam için onlara uzun süren günler [NOT: Tekvin’deki şecerede belirtilen ataerklerin olağanüstü uzun ömürlülüğüne atıf yapılmaktadır] verildi.

Çünkü onlar acı veren hastalıklarla tükenerek ölmediler.

Ne mutlu ölümsüz Kurtarıcı’nın sevdiği o yüce ruhlu insanlara.

Ve kendilerini çılgınlığa teslim ettiler, çünkü küstahça babalarıyla alay ettiler ve annelerini utandırdılar, tanıdıklarını bilmezden geldiler ve kardeşlerini ihanetle karşıladılar.

Sonra alçaldılar ve insan kanıyla kızarmış miğferlerle kuşanarak savaşlar çıkardılar, üzerlerine gökten gönderilen son felaket çöktü, yaşamın korkularını alıp götürdü ve Hades [NOT: Burada ortaya konan Hades tasavvuru, ölümden sonra insan ruhlarının toplandığı büyük yer olarak, hem Yahudi hem de Hristiyan doktrinleriyle esasen uyum içindedir. İsmin Adam’dan türetilmiş olması, tamamen keyfi bir varsayım olarak dikkat çekicidir] onları kabul etti.

Ölümü ilk tadan ve toprağın her taraftan kendisini örttüğü Adam’ın ulaştığı o ilk yere Hades dendi.

Bu yüzden toprakta doğan tüm insanların Hades’in salonlarına gittiği söylenir.

Fakat Hades’e ulaşan tüm bu kimseler onurlandırıldı, çünkü onlar ilk soya aittiler.

Ancak bunları yanına aldığında, hayatta kalan ve en adil olan insanlardan, çok çeşitli, hoş, iyi ve güzel işler, yüksek saygı ve derin bilgelik sergileyen başka bir soy daha var etti.

Her türden işi ustalıkla çözerek zorlukların üstesinden geldiler.

Biri toprağı sabanla işlemeyi akıl etti, diğeri ahşap işçiliği yaptı, biri derin denizlere yelken açtı.

Bir diğeri yıldızları inceledi, bir başkası kuşlarla kehanette [NOT: Kahinler, kuşların uçuşundan ve ötüşünden geleceği tahmin eden Romalı rahiplerdi] bulundu.

Sıkı dokulu ve devasa cüsseliydiler [NOT: Tekvin’de geçen güçlü nefilimler], fakat korkunç Tartarus odalarının altına indiler, günahlarının kefaretini ödemek için sönmeyen, yakıcı ateşin Gehenna’sında güçlü zincirlerle tutuldular.

Kendi aralarında işledikleri kötülükler korkunç ve pek çoktu.

Ve bunlar, kibirli bir yüreğe sahip olduklarından, savaş, katliam ve felaketlerle sürekli olarak katledildiler.

Ve bunlardan sonra, geç tamamlanmış, savaşa uygun başka bir soy [NOT: Burada bahsedilen ardışık soylar, Hesiodos’un insanlık soylarının bir taklidi gibi görünmektedir. Hesiodos bunlara altın, gümüş, tunç ve demir sıfatlarını yakıştırır] türedi.

Katil ve aceleciydiler, dördüncü soya aittiler.

Çok kan döktüler, ne Tanrı’dan ne de insandan korktular, çünkü vahşi ve aşırı bir öfke onları sürüklüyordu,

Ve savaşlar, katliamlar ve çatışmalarla Erebus’a [NOT: Yeraltı dünyasının bir tanrısının adı, zamanla yeraltı dünyasının kendisini tanımlamak için kullanılır oldu. Homeros’ta Erebus, yeryüzü ile Hades arasındaki bölge olarak tasavvur edilir] fırlatıldılar, zavallı ve dinsiz insanlardı onlar.

Hayatta kalanları ise göksel Tanrı’nın kendisi gazapla dünyasından uzaklaştırdı ve yerin dibinin de altına, uçsuz bucaksız Tartarus’a fırlattı.

Tüm insanlar arasında tek, en adil ve doğru olan Nuh’tu, sadık ve tüm iyi işlere dikkat kesilmişti.

Gökten şu sözleri söyledi, "Nuh, cesur ol ve tüm insanlara tövbe vaaz et ki hepsi kurtulabilsin.

Fakat onlar, utanma duygusundan yoksun ruhlara sahip olduklarından buna kulak asmayacaklar.

Ve ben tüm dinsiz soyu yok edeceğim.

Fakat hemen sana, su emmeyen kökten, yok edilemez ahşap bir ev inşa etmeni emrediyorum.

Ve sanatta ustalık, ölçüm ve alan bilgisi veriyorum.

Ve her şeyde senin ve seninle birlikte yaşayan herkesin kurtulması için titiz bir özen göstereceğim.

Şimdi, var olan Ben’im (ve bunu yüreğinde derin derin düşün), gökyüzünü kuşanırım ve denizi etrafıma sararım, yeryüzü ise benim için bir ayak taburesidir.

Hava ve etrafımdaki tüm yıldızlar dans eder.

Dokuz harf [NOT: Metnin akışı, kastedilen ismin Yaratıcı’nın bir unvanı veya sıfatı olması gerektiğini göstermektedir, ancak bilmecenin koşullarını tam olarak karşılayan hiçbir kelime bulunamamıştır. En yakın çözüm "anekphonos" kelimesinde bulunur. Bu kelime dokuz harfli, dört heceli ve beş sessiz harflidir. İlk üç hecenin her biri ikişer harften oluşur ve tüm harflerin sayısal değerlerinin toplamı 1696’dır. Ancak metinde belirtilen sayı, iki kez 800, artı üç kez otuz (yani 90) ve yedi, yani 1697’dir. "Anekphonos" kelimesinin aynı zamanda, kilise yazarları tarafından telaffuz edilemeyen isim Yehova’yı belirtmek için kullanılan "anekphonetos" kelimesinin kısaltılmış bir biçimi olduğu varsayılmalıdır. Önerilen bir diğer isim "Theos Soter"dir, ancak buna bariz bir itiraz, metnin ima ettiği gibi dört heceli tek bir kelime değil, iki kelimeye sahip olmamızdır. Muhtemelen metinde bir hata vardır. Eğer 171. satırdaki "yedi ile" ifadesi yerine "iki ile" okursak, son bahsedilen çözümün sayısal zorluğu giderilmiş olur; ya da "altı ile" okursak, "anekphonos" kelimesi problemi çözer. Bu kitaptaki 383-387. satırlardaki benzer bilmeceye ve Vahiy’deki canavarın sayısının meşhur muammasına bakınız], dört hece bende var, beni tanı, ilk üç hecede ikişer harf bulunur, diğeri ise geri kalan harflere sahiptir ve beşi sessizdir.

Tüm toplamın yüzleri iki kez sekizdir, üç kez otuz ve yedi.

Böyle konuştu ve büyük bir titreme yakaladı Nuh’u.

Benzer bir örnek, güneşe şu şekilde hitap eden Capella’da da (kitap ii, 193) bulunur, "Selam sana, Tanrı’nın hakiki çehresi ve babacan siması, sayıca sekiz ve altı yüz olan, ilk harfi kutsal bir isim, bir lakap ve bir alamet oluşturan;" Kopp bunu, güneşin Mısır dilindeki adını temsil eden <l>pr) (— 608) harfleriyle açıklar.

Ayrıca kitap v, 16 ve devamındaki Roma imparatorlarının unvanları.

Böyle şeyleri işiten ve ardından zihninde, 175 Her meseleyi hazırlamış olan o, yalvardı

Halka ve şu sözlerle başladı,

"Ey insanlar, inançsızlıkla dolu ve düşmüş

Büyük bir çılgınlığa, gizleyemeyeceksiniz Tanrı’dan

Her ne yaparsanız, çünkü her şeyi görür o, 180 Ölümsüz Kurtarıcı, her şeyi gözeten.

Mahvolmamanız için size nasihat etmemi buyurdu.

Ayık olun, vazgeçin kötü amellerinizden,

Ve ona yalvarsın herkes, çünkü o iyidir, 190 Tüm dünyanın, şehirlerin, dört ayaklı canavarların ve kuşların hayatı için yalvarın ona.

Çünkü tüm o muazzam insanlık dünyası yok olduğunda

Ve aniden etrafınızı saran hava 195 Karışacak ve Tanrı’nın gazabı

Gökten üzerinize inecek, ve emin olun

Ölümsüz Kurtarıcı onu insanların üzerine gönderecek.

Ve birbirinize karşı artık olmayın 200 Bu kadar hırçın, kötü ve adaletsiz."

Fakat bunu işittiklerinde her biri burun kıvırdı,

Tufan anlatısı Nuh’un vaazından hiç bahsetmez, fakat 2. Petrus ii’de ondan bir "doğruluk vaizi" olarak söz edilir (karşılaştırınız iii, 20) ve Josephus {Ant., i, iii, 1) Yahudilerin bu geleneğini doğrular.

"Kötülük işleyenler, sinsi zaniiler, 210 Geveze ve iftiralar saçanlar, gazabından

Korkmuyorsunuz Tanrı’nın ve tutuluyorsunuz

Bir gecede kökünüz ve dalınız yok olup gider.

Ve şehirleri insanlarıyla birlikte derinliklerden 220 Sarsıcı [NOT: Deprem yaratan anlamında] dağıtır ve duvarlarını yıkar.

Ve sonra sayısız insanın tüm dünyası

Su olacak her yer ve her şey

Sardonik gülüşler, yiyenin yüzünün acıyla büzülmesine yol açacak kadar acı olan Sardinya’ya özgü bir bitkiden türediği varsayılan bir ifade, her ne kadar kişi gülmeye çalışsa da.

Yer sarsıcı, Yunan şairlerinde deniz tanrısı Poseidon’un (Neptün) bir sıfatı, burada açıkça Nuh’un Tanrı’sı için kullanılmıştır.

Herodot’un (ii, 2) Frigyalıların insanlığın en kadimi olduğuna dair beyanı.

230 İleri gitmek için, sen başka bir insan soyunu

Yetiştireceksin, sanki başka bir yeni

Başlangıçtan ve herkes için bir bakıcı olacaksın."

Fakat o kanunsuz nesle

Beyhude yere böyle seslendiğinde, o vakit Yüceler Yücesi

235 Kendini ifşa etti ve yeniden seslenip dedi ki, "Vakit geldi ey Nuh, bildirmek için

Her şeyi, her gün sana neyi

Vaat ettiysem ve kararlaştırdıysam, gerçekleştirmek için

Tüm dünyada, insanlığın günahı yüzünden,

240 Önceki nesiller tarafından işlenen her ne kadar sayısız cürüm varsa hepsini.

Fakat sen acele et ve gir oğullarınla, karınla,

Ve onların karılarıyla.

Çağır emrettiğim kadarını,

Yaban hayvanlarının, sürüngenlerin ve kuşların soylarını,

245 Ve hayatta tutmayı buyurduklarımın göğsüne

O vakit hemen aşılayacağım

İçeri girmeleri için tez ve rıza gösteren bir zihin."

Böyle buyurdu o, ve o gidip yüksek sesle haykırdı.

Ve sonra eşi, oğulları ve onların genç karıları

Ve sonra hemen

Gitti diğer her şey, tıpkı Tanrı’nın dilediği gibi.

Fakat anahtar kapağa uydurulduğunda,

Cilalı yerinde çaprazlama ayarlandığında.

O vakit semavi Tanrı’nın iradesiydi

Sonra o kasvetli bulutları sürdü

Bir araya ve gizledi güneşin parlak diskini.

Ve ayı, yıldızları ve göklerin dairesini.

260 Ve tüm rüzgarlar birlikte harekete geçirildi.

Ve tüm su akıntıları serbest bırakıldı.

Fakat o ilahi ev fırtınayla yüzdü,

Ve pek çok amansız dalgaya kapılıp sürüklendi

Rüzgarların şiddetiyle, korkutucu bir şekilde yükseldi.

Fakat yine de omurga köpük yığınını yardı geçti,

Fakat Tanrı tüm dünyayı yağmurlarla boğduğunda,

Nuh’un zihnine anlamak bahşedildi

Ölümsüz Olan’ın muradını, ve o gitti

Yeterince Nereus içinde.

275 Cilalı duvardan kapağı kaldırdı,

Usta işi desteklerle çaprazlama birleştiği yerden.

Ve uçsuz bucaksız suların o muazzam kütlesine bakarak,

Nuh’un gözleri her yanda ölümü süzdü.

Ve sonra rüzgar dindi

Bir parça, çünkü günlerce uğraşmıştı

Tüm dünyayı ıslatmak için, sonra yarıldı,

Sanki solgun ve kana bulanmış gibi açığa çıkararak.

Gökyüzünün o büyük ve ateşli çehresini

Yeryüzünün henüz katılaşıp katılaşmadığını öğrenmesi için onu tek başına gönderdi, fakat yorgun kanatlarıyla

Her şeyin etrafında uçtu ve yine geri döndü,

290 Çünkü o büyük su henüz yatışmamıştı.

Nereus, okyanusun dibinde yaşayan bir deniz tanrısı, Homeros’ta {İlyada, i, 556} "denizin ihtiyar adamı" olarak anılır. Kızları deniz perileriydi ve Nereidler olarak adlandırılırdı.

Sibyl burada Nuh’un, derinliklerin bu yaşlı hükümdarının hükümranlığına yeterince nüfuz ettiğini beyan eder.

Fakat başka günler de dinlendikten sonra, gönderdi

Güvercini yeniden, dinip dinmediğini öğrenmek için

O çok suların, ve o uzağa uçtu

295 Ve yeryüzüne indi, ve durakladıktan sonra

Nemli toprakta biraz dinlenmek için,

Yeniden Nuh’a geri döndü ve taşıdı

Bir zeytin dalı, büyük müjdelerin alameti olan.

O vakit cesaret ve büyük bir sevinçle doldu,

300 Çünkü yeryüzünü yeniden görmeyi umut ediyordu.

Hemen gönderdi ileri, ve kanatlarına güvenerek,

O tezce uçtu ve yeryüzüne varıp,

Orada kaldı.

Fakat gemi orada burada amansız dalgalarla çalkalandığında,

İlahi bir maharetle sevk edilerek, denizin dalgaları üzerinde yüzdü,

And dar kıyıda karaya oturdu.

Çünkü onun üzerinde her şey yeniden ihya edilecekti,

Ve onda büyük ve güçlü bir arzu vardır.

Orada büyük Marsyas nehri sularını akıtır.

Orada gemi o yüksek tepede durdu,

O vakit yeniden gökten

Dile getirdi ulu Tanrı’nın mukaddes sesi

Bu sözü, "Ey kurtulmuş Nuh, sadık, adil,

Cesaretle çık dışarı oğullarınla, karınla

Ve onların üç genç karısıyla, ve doldurun tüm yeryüzünü,

Bu dağın efsaneleri ve geminin kalıntıları Josephus’ta yer alır, Ant., i, iii, 6.

Marsyas Nehri

Antik çağın iki nehri bu adı taşır, biri Küçük Asya’daki Menderes’in bir kolu, diğeri ise Suriye’deki Asi’nin bir koludur.

Bunların hiçbiri metnimizin koşullarını karşılıyor gibi görünmemektedir.

"Birbirine, çağdan çağa, ta ki yargı gününe dek tüm insan soyu gelene kadar, çünkü herkes için bir yargı olacaktır."

Böyle seslendi semavi ses ve Nuh fırladı

Yatağından fırlar gibi cesurca yeryüzüne,

Ve oğulları onunla birlikte, karısı ve oğullarının karıları,

Ve sürüngenler, kuşlar ve dört ayaklılar,

Ve ahşap evdeki diğer her şey dışarı çıktı

Tek bir yere.

Nuh çıktı dışarı, sekizinci kişi olarak, tamamlamışken

Suların üzerinde iki yüz günü

Ve bir günü, yüce Tanrı’nın iradesi böyleydi.

Sonra yeni bir yaşam çağı belirdi yeniden,

İlki altın olan, ki şimdi altıncı ve en iyisiydi

Çünkü her şeyde Tanrı’ya yönelmiş bir özen vardı.

Ey altıncı neslin ilk soyu!

Nişanlımla, kayınbiraderlerimle,

Kayınpederim ve kayınvalidemle çok sarsıldım.

Ve benim gibi eşlerle birlikte acı çektikten sonra.

Şimdi şarkı söyleyeceğim, çok renkli bir çiçek

İncir ağacında açacak ve orta vakitte

Kraliyet gücünü ve asasını gösterecek.

Nuh’un gemide bir yıldan fazla kalmış olması gerektiği anlaşılmaktadır.

Altıncı, Erythraea Sibyl’i tufandan sonraki altıncı çağda yaşadığını söyler, der Eusebius.

Burada kendisinin Nuh’un gelini olduğunu varsaydığını not ediyoruz.

Çok renkli çiçek, burada hakkında şarkı söylemek üzere olduğu kraliyet soyunun doğurganlığının bir simgesi olarak kullanılmıştır.

Çünkü üç kral, yüce gönüllü ve insanların en adili,

Kaderleri gösterecek ve uzun yıllar hüküm sürecek,

Emeğin ve sevimli işlerin kendilerine aziz olduğu insanlara

Adalet dağıtarak.

Ve bereketli topraklar kendiliğinden birçok meyve verecek,

Ve insan soyu için bolca ekin sunacak.

Ve o zaman besleyici babalar, soğuk ve korkunç belalardan uzakta,

Ömürleri boyunca yaşlanmayacaklar, uykudaymış gibi ölecekler,

Ve Acheron kıyılarına inecekler.

Hades’in meskenlerinde ve orada, aşağıda

Onurlandırılacaklar.

Çünkü onlar kutsanmışların soyuydu,

Orduların Tanrısı’nın [Sabaoth] kendilerine asil bir zihin verdiği şanslı kahramanlar,

Ve onlar her zaman O’nun meclisinde yer alacaklar.

Ve kutsanmış olacaklar, Hades’e gelseler bile.

Sonra yeniden yükseldi şiddetli ve güçlü

Topraktan doğma insanların bir başka ikinci soyu,

Titanlar.

Görünüş, boyut ve yaradılış bakımından, ve konuşmaları tekti,

Tıpkı Tanrı’nın daha önce en eski soyun zihinlerine aşıladığı gibi.

Fakat bunlar En Yüce Olan’a karşı kibirli bir yürekle

Düzen kurdular, yıkıma doğru acele ederek,

Ve yıldızlı göğe karşı savaş açarak.

Üç kral, Nuh’un üç oğlunun, Sibyl’in düşüncesinde Yunan mitolojisindeki Kronos, Titan ve Yapetos ile özdeşleştirildiği görülmektedir.

Acheron, yeraltı dünyasının bir nehriydi.

Titanlar, Yunan efsane ve şiirinde sıkça yer alan, gök ve yerin mitolojik oğullarıdır.

Lactantius bir dizi efsaneyi kaydeder ve şöyle der, bu tarihin doğruluğu, sadece önemsiz birkaç ayrıntıda değişen, hemen hemen aynı şeyleri söyleyen Erythraean Sibyl tarafından öğretilmektedir.

Ve o zaman yüce okyanusun tufanı boşaltacaktı

Çılgına dönmüş sularını onların üzerine, fakat yüce

Sabaoth öfkeli olsa da onu durdurdu ve tuttu,

Çünkü bir daha getirmeyeceğine söz vermişti

Fakat çok suların sınırsız tufanını,

Dalga dalga her yerde yuvarlanan dalgaları,

Gazabından dindirdiğinde, yüce, gök gürültülü Tanrı

Okyanusun diğer, daha az derinliklerinde,

Karayı limanlar ve engebeli kıyılarla sınırlandırdı.

Ve sonra yüce Tanrı’nın Çocuk’u (Child) insanlara

Beden bularak gelecek, yeryüzündeki ölümlülere

Benzer şekilde biçimlendirilmiş olarak.

Ve o taşıyacak

Dört sesli harfi, ve sessiz harfler onda

İki kez söylenir, ve tüm toplamı adlandırıyorum,

Sekiz birler ve bunlara bir o kadar onlar için.

Ve yine sekiz yüz, adı ifşa edecek

Kendini inançsızlığa teslim etmiş insanlara.

En yüce ölümsüz Tanrı’nın Çocuk’u,

O, Tanrı’nın yasasını yerine getirecek ve onu yıkmayacak,

O’nun imgesini taşıyacak ve her şeyi öğretecek.

Ona rahipler altın, mür

And günlük getirerek gelecekler, çünkü o her şeyi yapacak.

Çocuk, hemen ardından gelen bilmeceyle Grek harfleriyle belirtilen İsa’dır.

İsa Mesih’e yapılan bu atfın aniden ortaya çıkması, bir zamanlar onun hemen öncesinde yer alan bir pasajın metinden düşmüş olmasını muhtemel kılmaktadır.

Dört sesli harf, Grekçe İsa ismi dört sesli harf ve iki kez söylenen s sessiz harfini içerir ve tüm harflerin sayısal değeri sekiz yüz seksen sekizdir.

İnsanlara vaaz vererek ve herkes, yüksek bir sesle,

Yolları düzleyin ve kötülüğü yüreğinizden söküp atın,

Ve insanların bedenlerinin hepsi

Suyla aydınlansın (illumined) ki, yukarıdan doğmuş olarak,

Bir daha asla

Doğru olandan sapmasınlar, şimdi, dansla kazanılmış olarak,

Barbar zihniyetli biri onun başını kesecek

Ve bir ödül olarak verecek, o zaman bir işaret

Aniden insanlara görünecek, iyi korunduğunda,

Mısır topraklarından güzel bir taş (Lapis) gelecek,

Ki İbraniler onunla tökezleyecekler.

Fakat uluslar onun önderliğinde toplanacak,

Çünkü göklerde hüküm süren Tanrı onun aracılığıyla tanınacak,

Ve ortak bir ışıkta bir yol açılacak.

Çünkü o, seçilmiş insanlara sonsuz yaşamı gösterecek.

Ve sonra hastaları iyileştirecek ve tüm insanları,

Kınanmaya layık olup da ona iman gösterecek olanları.

O zaman körler görecek ve kötürüm yürüyecek,

Sağırlar işitecek ve dilsizler konuşacak.

İblisler kovulacak ve ölüler diriltilecek,

Dalgaların üzerinde yürüyecek ve çöl yerde.

Aydınlanmış, erken dönem kilise babaları arasında Hristiyan vaftiziyle ilgili oldukça yaygın bir ifade.

Justin Martyr şöyle der, bu yıkanmaya aydınlanma denir, çünkü bu şeyleri öğrenenlerin anlayışı aydınlanır. Kudüslü Cyril, Aydınlanmışların Kateşizmi başlığını taşıyan on sekiz dini eğitim kitabı yazmıştır.

Korunmuş, Matta İncili’nde anlatıldığı gibi Tanrı ve melekler tarafından.

Beş somun ve derin denizin bir balığıyla doyuracak beş bin kişiyi, geriye kalanlar ise

Dolduracak on iki sepeti bakire pak olan için.

Ve o zaman İsrail, sarhoş, ne fark edecek ne de duyacak, ağırlaşmış hastalıklı kulaklarıyla.

Fakat Yüce Olan’ın yakıcı gazabı İbranilerin üzerine çöktüğünde ve onlardan inanç

Geri alındığında, çünkü Tanrı’nın semavi Evladı’na zarar verdiler, o zaman İsrail çirkin dudaklarla darbeler indirecek ve onu hor görecek.

Yiyecek niyetine öd, içecek niyetine ise sert sirke verecekler dinsizce, kötü bir delilikle vurulmuş halde

Göğüslerinden ve yüreklerinden, görmeyerek gözleriyle, köstebeklerden daha kör, derin bir uykuyla zincirlenmiş, zehir saçarak sürünen canavarlardan daha korkunç halde.

Fakat o, kusursuz ellerini uzatıp her şeyi ölçtüğünde ve dikenden bir taç

Taşıdığında ve mızraklarla böğrünü deldiklerinde, ki bunun için gün ortasında üç saat sürecek muazzam karanlık bir gece çökecek, o zaman Süleyman’ın tapınağı insanlara büyük alametler ifşa edecek ve o zaman o, Hades’in konağında yürüyecek,

Fakat üç gün içinde yeniden ışığa kavuşacak ve suretini insanlara gösterip her şeyi öğretecek ve bulutlar içinde yükselerek semavi bir konağa çekilecek, geride bırakıp [okunamadı]

Ve onun adıyla yeni bir filiz çiçek açacak uluslar arasında, ulu bir yasanın rehberliğinde.

Fakat bu şeyler gerçekleştikten sonra da havariler rehberlik edecek ve ardından

Peygamberlerin sonu gelecek.

Fakat İbraniler kötü hasatlarını biçtiklerinde, Romalı kral onlardan çokça altın ve gümüş yağmalayacak.

Ve krallar can verdikçe, diğer hükümdarlar sürekli var olacak,

Büyük olacak o adamların düşüşü, adaletsiz küstahlıklarına başladıklarında.

Fakat Süleyman’ın tapınağı kutsal toprak üzerinde yıkıldığında, tunç zırhlı barbar adamlar tarafından yerle bir edilerek,

İbraniler toprağından sürülecek,

Uzaklarda avare gezecek ve yağmalanacaklar, buğdayın arasına çokça delice otu karıştıracaklar ve tüm insanlık arasında kötü bir fırka olarak duracaklar,

Yüreklerinde ulu Tanrı’nın gazabını taşıyarak.

Tanrı bilgelik şarkımı dizginlediğinde, çokça yalvardım ve göğsüme yeniden koydu o ilahi sözlerin büyüleyici sesini.

Her suret karşısında titreyerek bunları takip ediyorum, çünkü ne konuştuğumu kendim de kavramıyorum,

Fakat Tanrı her şeyin beyan edilmesini buyuruyor.

Fakat yeryüzünde sarsıntılar ve güçlü yıldırımlar, gök gürültüsü ve şimşek, toprağın küfü, kurtların deliliği ve insanlığın katliamı baş gösterdiğinde,

Ve hem insanların hem de böğüren boğaların, dört ayaklı davarların ve çalışkan katırların,

Ve keçiler ile koyunların mahvı gerçekleştiğinde, işte o zaman çorak tarla ihmalden ötürü iyice terk edilmiş olacak, meyveler tükenecek ve başıboşluk çoğalacak,

Ve o zaman insanların onuncu nesli belirecek, yeri sarsan Gök Gürletici putların gayretini kırıp yedi tepeli Roma’nın halkını ve onların biriktirdiği tüm zenginliği sarsacağı vakit,

Ve o zaman gökten kanlı alametler inecek.

Fakat tüm insanlık dünyası, öfkeye kapılmış halde öldürecek birbirini ve kargaşa içinde Tanrı kıtlıklar, vebalar ve yıldırımlar gönderecek insanların üzerine,

Ve insanlık dünyası tamamen ıssız kalacak.

Öyle ki, eğer biri yeryüzünde insana dair bir iz görecek olsa, hayretler içinde kalacak.

Fakat o zaman gökte mukim ulu Tanrı,

Dindar insanların kurtarıcısı (soter) olacak her şeyde, ve o zaman derin bir barış ve birlik tesis edilecek, meyve veren toprak yeniden bolca mahsul sunacak, artık bölünmeyecek ve zahmetli bir hizmetle işlenmeyecek.

Fakat her liman ve iskele tüm insanlara özgür olacak, tıpkı eskiden olduğu gibi.

Pek az olmayan günler boyunca, çünkü o zaman o, gökten zafer tacını gösterecek ödül için mücadele eden insanlara, ve o zaman gerçekleşecek o muazzam zafer alayı yürüyüşü

Semavi şehre doğru, ve ölümsüzlük şanına sahip olan tüm yeryüzü tüm insanların mülkü olacak, ve tüm halklar ölümsüz mücadelelerde yarışacak şanlı zafer için.

Herhangi biri o zaman gümüşle bir taç satın alabilir mi, zira mukaddes Mesih onlara adil olan şeyleri takdir edecek, onaylanmış olanları taçlandıracak, şehitlerine ölümsüz rehinelerini ve ölüme kadar mücadele edenlere hak ettiklerini verecek.

Ve o, mücadelelerin bozulmaz ödülünü iyi gayret gösteren bakirelere bahşedecek, tüm insanlara ise hak olanı bağışlayacak.

Ve doğru yaşayan, tek bir Tanrı’yı tanıyan yabancı uluslara da.

Evliliğe riayet edip zina eylemlerini hor görenlere zengin armağanlar ve sonsuz bir umut verecek.

Çünkü insanın her ruhu Tanrı’nın kendi armağanıdır ve insanlar onu hiçbir kederle lekelememelidir.

Hürmet etme sen boş putlara, fakat ebedi Tanrı’yı tut her şeyden önce onurda, ve anne babanı tut sonraki sırada.

Tüm adil şeyleri dağıt, fakat adaletsiz hükmün içine girme.

Bunlar, şüpheye yer bırakmayacak şekilde Hristiyan bir yazarın kaleminden çıkmıştır, muhtemelen, fakat düşük bir ihtimalle, Sibyl Kehanetleri’nin (Sibylline Oracles) ikinci kitabının yazarı tarafından kaleme alınmıştır.

İki metin arasındaki farklar oldukça büyüktür, Sibyl Kehanetleri Phokylides’te bulunmayan birçok dizeyi eklerken, Phokylides de Sibyl Kehanetleri’nde yer almayan birkaç dizeye sahiptir.

Yalan yere şahitlikten kaçın ve adil olanı bildir.

Bakireliğini koru ve her şeyde

Terazinin kefesine dışarıdan dokunma, onları dengede tut.

Bilmeden yemin etme, isteyerek de etme, Tanrı yalan yeminlerden nefret eder, her ne üzerine yemin edilirse edilsin.

Asla eline haram bir hediye alma.

Aşağılık arzulara boyun eğme, iftira atma ve öldürme,

Ve yüreğindeki sırları sıkıca sakla.

Adaletsizce hareket etmeyi isteme, buna izin de verme.

Zorluk çekenlere gönüllü bir elle ver.

Bil ki, sadaka veren kişi Tanrı’ya borç vermiş olur.

Merhamet, hüküm günü geldiğinde ölümden kurtarır,

Çıplağı giydir, ekmeğini aç olanla paylaş.

Evsiz olanı evine kabul et, ve köre yol göster.

Ve tamamen yardımsız kalmış olan insanı kurtar.

Istırap ortaktır, hayat bir tekerlek gibidir, zenginlik ise belirsizdir.

Elin yoksulun üzerinde olsun ve sahip olduğun şeylerden pay ver.

Ölümlü insanların tüm hayatı ortaktır,

Ne de kınanması gereken bir adama kabaca seslen.

Hayat ölümde sınanır, birinin yasadışı mı yoksa adil mi davrandığı o zaman ayırt edilir.

Şarapla zihnini yaralama ve aşırı içme.

Kan yeme ve putlara sunulan sunulardan uzak dur.

Bir dosta karşı kılıç kuşanma,

Ancak savunma için kuşan, dilerim ki onu hiç kullanmayasın.

Komşunun tarlasından uzak dur ve onu çiğneyip geçme.

Doğru olana bir ödül, fakat adaletsiz olana bir şerdir.

Tarlanın büyüyen mahsulüne zarar verme.

Birbirinizden, fakat aranızda hiç kimse yabancı olmasın, çünkü hepiniz aynı kandansınız, siz ölümlüler, ve insanlık için hiçbir diyar yabancı değildir.

Zengin olmayı isteme ve bunun için dua etme, aksine şöyle dua et:

Az şeyle yaşamak ve haksız hiçbir şeye sahip olmamak.

Fakat emin ol ki onlarda ölümcül, iki ağızlı demirden bir alet olacaktır.

Altın ve gümüş insanlar için her zaman bir tuzaktır,

Sıkıntı doludur, keşke sen ölümlüler için böylesine özlenen bir felaket olmasaydın.

Çünkü senin yüzünden savaşlar, yağmalar, cinayetler gelir, çocuklar ebeveynleriyle acı bir çatışma içine girer,

Ve kardeşler kendi kanından olanlardan nefret eder.

Hileler tasarlama ve ruhunu bir dosta karşı silahlandırma.

Yüreğinde dile getirdiğinden başka bir şey saklama, bir ahtapot gibi bulunduğun yere göre renk değiştirme,

Ve yüreğinde olan şeyleri beyan et.

Her kim bilerek bir kötülük yaparsa, o kötü bir adamdır, fakat zorlama altında günah işleyenin sonunu ben söyleyemem,

Ancak her insanın iradesi doğru olsun.

Bilgeliğinle, gücünle ya da zenginliğinle böbürlenme, yalnızca Tanrı bilgedir, güçlüdür ve zenginlikte boldur.

Geçmişteki kötülüklerle yüreğini yıpratıp tüketme, çünkü yapılmış olan artık geri döndürülemez.

Elin aceleci bir eyleme uzanmasın, vahşi öfkeni dizginle.

Çünkü insan genellikle öfkeyle vurduğunda, bilmeden bir cinayet işleyebilir.

Ortak bir ıstırap olsun, ne büyük ne de güçlü.

İyinin fazlası ürün vermeye alışkın değildir,

Ve daha da ileri gittiğinde, bu öfkedir.

İyi insanların gayreti asil bir şeydir.

Yıkıcıdır kötülerin cesareti, oysa şeref erdem sevgisini taçlandırır, hak edilen saygıyı korur, fakat Kıbrıs [NOT: Aşk tanrıçası Afrodit'in tapınım merkezi olan Kıbrıs adasına atıfla, şehvani ve ahlaksız aşk kastedilmektedir] aşkları utanç getirir.

Uyumlu insan dostları arasında sevilir.

Ölçülü yer, içer ve konuşur, ölçülülük her şeyin en iyisidir, aşırılık ise pek çok acı getirir.

Tedbirli ol ve kendini utanç verici işlerden koru.

Kötülüğün peşinden gitme, aksine adaletle öcü ortadan kaldır, çünkü ikna etmek faydalıdır, fakat çekişme çekişmeyi doğurur.

Sonunu gerçekten görmeden önce, çok çabuk inanma. İşte bu mücadeledir, işte bu ödüldür,

İşte bu zaferdir, işte bu hayatın kapısıdır, ve ölümsüzlüğe giriştir.

Bunu gökteki Tanrı, zaferin ödülü olarak adil insanlara tayin etmiştir.

Tacı elde edenler, bu kapıdan şanla gireceklerdir.

Fakat bu alamet tüm dünyada göründüğünde,

Kıtlıklar, vebalar, savaşlar ve mevsimlerin değişmesi,

Topraklarda ne kadar çok çocuk yas tutacak ve ebeveynleri için acıyla ağlayacak,

Ve kefenlere sarılıp bedenleri toprağa gömecek,

Son neslin kötülük yapanları, zalim ve aptal olanları, ne de şunu fark edecekler,

Kadın soyları doğurmayı kestiğinde,

Ve Beliar [NOT: Pavlus'un mektuplarında geçen, Mesih karşıtı (Antichrist) anlamında kullanılan Belial terimi] gelecek ve birçok alamet gösterecek,

Ve onların ve İbranilerin yağmalanması gerçekleşecek.

Ve şiddetli bir gazap gelecek, Doğu’dan on iki kabileden oluşan bir halk gelip,

İbranilerin kabile akrabalarını aradığında, ve onlarla birlikte,

Hayatta kalan insanlar üzerinde hüküm sürecekler, seçilmiş ve sadık İbraniler üzerinde, ve onları eskisi gibi boyunduruk altına alacaklar, çünkü güçleri tükenmeyecektir.

Gökyüzünde, insanların üzerine uyku saçacaktır,

Ne mutlu o hizmetkarlara ki, Efendi geldiğinde onları uyanık bulur.

Herkesi uyandırın ve uykusuz gözlerle nöbet tutun,

Çünkü o sabahleyin, ya da akşamleyin,

Veya gün ortasında gelecektir, fakat kesinlikle gelecektir,

Ve benim dediğim gibi olacaktır, rahat içinde olanlar için öyle olacaktır ki, parlak gökyüzünden yıldızlar gün ortasında herkese görünecektir,

İki ışık kaynağı ile birlikte, ve o zaman,

Tişbili [NOT: Göksel arabasıyla göğe yükselen ve son zamanda geri döneceğine inanılan İlyas Peygamber], yukarıdaki gökten göksel arabasını sürerek gelecek ve tüm dünyaya, yok edilecek hayata dair üç alamet gösterecektir.

Karnında yükle bulunacaktır,

Bağrında ne kadar çok süt emen bebek,

Dalgaların üzerinde ne kadar çok insan yaşıyor olacaktır.

Çünkü karanlık bir sis sınırsız dünyayı saracaktır,

Doğu, batı, güney ve kuzey, göklerden, denizden, havuzlardan, nehirlerden ve amansız Hades’ten, çünkü tüm yıldızlar denize düşecek, insanların tüm ruhları dişlerini gıcırdatacak, kükürt ve ateşin gücüyle yanan aşağıdaki nehirde kavrulacak. Ve sonra tüm dünyanın elementleri eriyecek, doymak bilmez kuşlar artık havada uçmayacak, yüzen canavarlar denizden geçmeyecek, gemiler dalgalarda yelken açmayacak, sığırlar tarlayı sürmeyecek, rüzgarların altında ağaçların sesi duyulmayacak, her şey eriyecek.

Sonra ölümsüz Tanrı’nın melekleri, insanların işlediği her kötülüğü bilen Mikail, Cebrail, Rafael ve Uriel gelecek, karanlık ve kasvetli aşağıdaki dehlizlerden tüm ruhları yargılanmak üzere ölümsüz Tanrı’nın mahkemesine çıkaracak. Ve sonra semavi Tanrı, ruhları, nefesi ve sesi cehennem diyarlarına verecek, eklemlere uydurulmuş ve ilahi bir güzellikle yaratılmış kemikleri de bahşedecek. Et ve sinirler her parçada birleşecek, damarlar ve deri de, ardından saçlar eskisi gibi fışkıracak. Nefesle hareket eden dünyevi bedenler ayağa kaldırılacak.

Ve sonra güçlü melek Uriel, cehennemin korkunç kapılarını tutan, o devasa, amansız ve dayanıklı elmas sürgüleri kıracak, onları bir kenara fırlatarak yargılanmak üzere getirecek, tufanın süpürüp götürdüğü devleri, dalgalı denizlerde can verenleri, canavarlara, sürüngenlere ve kanatlı kuşlara ziyafet olanların hepsini, Uriel hepsini yargı kürsüsüne çağıracak, et yiyen ateşin alevler içinde yok ettiklerini bile, bunlar da dirilecek ve Tanrı’nın yargı kürsüsünde toplanmış halde duracak.

Ve ölüler diriltildiğinde, kaderler çözüldüğünde ve orduların yüce, gürleyen Rabbi semavi tahtına oturup o güçlü sütunu diktiğinde, bulutların arasında, Mesih’in görkeminde, kusursuz meleklerle çevrili olarak, Bozulmayan’ın kendisi, bozulmaz olana gelecektir. Ve büyük mahkemenin sağ tarafına oturup, adil ve adaletsiz insanların hayatlarını yargılayacak.

En Yüce Olan’ın büyük dostu Musa gelecek, kendisi de büyük olan İbrahim gelecek, İshak ve Yakup, Yusuf, Daniel, İlyas, Habakkuk ve Yunus, hepsi gelecek. Mahkemede yargılanıp mahkum edilenleri yok edecek, böylece hak ettikleri karşılığı alabilsinler ve fani hayatta yaptıklarının bedelini ödesinler.

Ve sonra hepsi sönmeyen ateşin yanan akıntısından geçecek, fakat tüm doğrular kurtulacak, ancak geçmişte kötülük yapan ve bilerek adi cinayetler işleyen tanrısızlar sonsuza dek mahvolacak, yalancılar, hırsızlar, yuva yıkanlar, hilekar ve korkunç olanlar, asalaklar, iftiralar saçarak evlilikleri bozanlar, korkak ve küstah putperestler, ölümsüz Tanrı’yı terk edip küfürbaz olanlar, adillerin hakkını gasp edenler ve utanmadan başkalarının haklarını çiğneyenler, kurtlardan ve leoparlardan daha yıkıcı, sefillerin en sefili olan inançsız sahtekarlar, dula ve yetime haksızlık edenler, dullara ve yetimlere adaletsiz işlerin kazancını verenler, zorlukla verdikleri sadakayı başa kakanlar, yaşlılıklarında anne babalarını terk eden, onlara saygı göstermeyen veya emeklerinin karşılığını vermeyen, aksine itaatsizlik edip sert sözlerle babalarına karşı gelenler, güvence verip sonra inkar edenler, efendilerine karşı dönen hizmetkarlar ve ayrıca şehvetle bedenlerini kirleten, genç kızların kuşağını gizlice çözen iffetsizler, rahimlerinde yük taşıyıp çocuk düşüren ve yavrularını yasa dışı bir şekilde dışarı atanlar, büyücüler ve cadılar, ölümsüz Tanrı’nın gazabı tüm bunları, etrafında bir çemberin aktığı sütuna yaklaştıracak.

Sonra sonsuza dek yaşayan ölümsüz Tanrı’nın melekleri, onları alevli kırbaçlarla ve yakıcı alevlerle, yukarıdan sonsuz bağlarla bağlayarak şiddetle cezalandıracak. Sonra Gehenna’da, gece yarısı karanlığında, karanlığın hakim olduğu, çok sayıda ve vahşi Tartaros canavarlarına atılacaklar.

Fakat kalpleri kötü olan herkesin cezası kesinleştiğinde, hemen o büyük nehirden ateşli bir çark dönecek, ve sonra babalar, anneler ve emzikteki çocuklar pürüzlü yollar boyunca en acıklı şekilde feryat edecek, gözyaşlarına doyum olmayacak, yas tutanların acıklı çığlıkları başka hiçbir yerden duyulmayacak, Tartaros’un kararan gölgeleri arasında çok uzaklarda yıpranmış halde feryat edecekler, yaptıkları tüm kötü işlerin cezasını üç katıyla ödeyecekler, ateşte yanarak ve dişlerini gıcırdatarak, hepsi yiyip bitiren susuzluk ve şiddetle tükenecek. Ölmeyi dileyecekler ama ölüm onlardan kaçacak, çünkü ölüm de gece de artık asla huzur vermeyecek. En yüce Tanrı’ya boş yere çok yalvaracaklar, ama O yüzünü onlardan çevirecek.

[Bunu insanlara saf bir bakirenin eliyle verdi.] Fakat dindarlıklarında ve düşüncelerinde en dürüst olan, hak ve iyi işleri ağır basan diğerlerini ise melekler yanan akıntıdan geçirerek ışığa ve kaygısız bir hayata götürecek. Orada büyük Tanrı’nın ölümsüz yolu ve bal, şarap ve sütten oluşan üç pınar vardır. Duvar veya çitle bölünmemiş, herkes için eşit olan toprak, kendiliğinden bol meyve verecek, yaşamın araçları ve yolları ortak olacak. Çünkü orada artık ne fakir ne de zengin olacak, ilkbahar, yaz, sonbahar, kış olmayacak, [evlilik ve ölüm olmayacak, alıp satmayacaklar, artık gün batımı veya gün doğumu da olmayacak]. Çünkü O, bunu tek bir uzun, kalıcı gün yapacak.

O zaman dindar olanlara, her şeye gücü yeten Tanrı, yiyip bitiren ateşten ve kalıcı azaplardan insanların kurtulması için dua ettiklerinde bir şey daha lütfedecek ve bunu gerçekleştirecek. Çünkü sarsılmaz olanları alevden çekip çıkarmış olacaktır.

halkının iyiliği için yalan söyleyen, onları gönderecektir

Büyük dalgaların bulunduğu Elysion ovalarına (cennet), bağrı derin Akheron gölünün kıyısına.

405 Günah işledim, ne evlilik bağlarını umursadım ne de aklıselimi.

Fakat görkemli saraylarımın kapısını muhtaçlara kapattım ve bilerek, geçmişte şeriata aykırı işler eyledim.

410 Bana bu utancı yaşatan azapçılarımdan.

Sonra dindarlara. — Gelecekteki cezadan nihai bir kurtuluş kokusu taşıyan bu pasajın, ortodoks öğretiye aykırı olduğu düşünülmüştür, nitekim bazı el yazmalarının sonuna, "Her Şeye Gücü Yeten dindarlara merhamet edecektir sözüne itiraz" başlığı altında, Origenes'in bu konudaki doktrinini çürütme iddiasıyla şu satırların eklendiğini görmekteyiz,

Mahkum edilenlerin azabı asla son bulmayacaktır,

Çünkü bunun böyle olması için dua etsem bile,

Elysion ovaları. — Homeros'ta (Od., iv, 563) buraların yeryüzünün batı sınırında, okyanus akıntısının kıyısında yer aldığı ve tanrıların sevdiği kahramanların ölmeden oraya geçtiği tasvir edilir.

Hesiodos (İşler ve Günler, 169) buraları "derin girdaplı okyanusun kıyısındaki kutsanmışların adaları" olarak adlandırır. Ancak daha sonra ve Romalı şairlerle birlikte Elysium, ölüler diyarının, Hades'in kutsanmış kısmı olarak kabul edilmiş ve burada Akheron gölüyle sınırdaş olarak tasavvur edilmiştir.

Ulu Kralın gelişi ve hükmü, 55-74.

Likya, Khalkedon, Kyzikos, Byzantium ve Rodos'un feryatları, 511-530.

Misya, Kartaca, Galatya, Tenedos, Sikyon ve Korint'in feryatları, 573-579.

Fenike, Girit, Trakya, Gog, Magog, Moritanyalılar, Etiyopyalılar ve Küçük Asya eyaletlerinin feryatları, 584-620.

Ey kutsal Olan, göklerin gür sesli Gürleyicisi, kerubimleri yerlerinde tutan, yalvarırım sana, şimdi bana biraz huzur ver, mademki tamamen gerçek olanı dile getirdim.

Neden kalbim şimdi yeniden titremekte ve sanki bir kırbaçla dövülmüş gibi ruhum, kehanetini herkese açıklamaya zorlanmakta?

Yine de bir kez daha yüksek sesle söyleyeceğim her şeyi,

10 Tanrı'nın insanlara bildirmem için beni sevk ettiği her şeyi.

Ey tanrısal (thearkhia) biçimde ve surette yaratılmış insanlar, neden boş yere saparsınız ve zihninizde her daim ölümsüz Yaratıcı'yı tutarak doğru yolda yürümezsiniz?

15 Dile gelmez, gökyüzünde ikamet eden, kendi kendini var eden ve görünmez olan.

Bu kitap çok çeşitli konuları barındırmakta ve şüphesiz günümüze ulaşan en eski Sibylla dizelerini bünyesinde barındırmaktadır.

Bazı el yazmaları bu kitaba şu satırla mukaddime yapar,

"Yine, üçüncü cildinde, şunları söyler kadın." Bazı baskılarda ilk yetmiş dört (Grekçe metinde altmış iki) satır bir önceki kitaba eklenmiştir.

Kerubim. — En Yüce Olan'ın kerubimler üzerinde ikamet ettiği veya onlara bindiği tasavvur edilen 1. Samuel xviii, 10, lxxx, 1, xcix, 1 gibi pasajlara atıf yapılmaktadır.

Yalvarırım. — Burada, birinci ve ikinci kitapların başlangıcında olduğu gibi, Sibylla'nın Tanrı tarafından yönlendirildiğine dair iddiasını görmekteyiz.

Pek çok hususta rızası hilafına kehanette bulunan bir kadın olduğunu iddia eder.

Ey insanlar. — Burada ve takip eden satırlarda bize Mukaddime'nin dilini hatırlatan pek çok şey mevcuttur.

Altın veya fildişinden yapılmış sureti görünür,

O ki var olan, var olmuş olan ve henüz var olacak olandır.

Zira hangi fani insan gözleriyle Tanrı'ya bakabilir?

Yahut göklerin ulu Tanrısı'nın yalnızca ismini duymaya kim tahammül edebilir?

O, bir sözüyle her şeyi yarattı, göğü, denizi ve yorulmak bilmez güneşi.

Ve dolunayı, ışık saçan yıldızları, ulu ana Tethys'i, pınarları, akarsuları, yok edilemez ateşi, günleri ve geceleri.

30 İşte bu Tanrı'dır dört harfli Adam'ı yaratan,

İlk şekillendirilen, ismi doğuyu, batıyı, güneyi ve kuzeyi dolduran.

O'dur insanın biçimini ve suretini belirleyen, hayvanları, sürüngenleri ve kanat açanları yaratan.

35 Sizler Tanrı'ya hürmet etmez, ibadet etmezsiniz, aksine boş yere yoldan sapıp yılanların önünde diz çöker, kedilere kurbanlar sunar ve taştan yapılmış diğer putlara, heykellere taparsınız.

Ve tanrısız tapınakların kapıları önünde oturursunuz.

Ana Tethys. — Okeanos'un karısı, sayıları üç bini bulan nehirlerin ve nemflerin anası.

Dört harfli Adam. — Bu ismin dört harfinde Grekçe doğu, batı, kuzey ve güney kelimelerinin baş harflerini gören deha, Hades'in Adam kelimesinde izinin sürüldüğü kitap i, 98'de belirtilen dehayı bile geride bırakmaktadır.

Fakat Augustinus bunu kabul eder ve şöyle der, "Grek diline göre Adam'ın kendisi tüm dünyayı ifade eder.

Zira dört harf vardır, A, D, A, M ve Grekçe konuşmada bunlar yeryüzünün dört yönünün baş harfleridir." Enarratio in Psalmum, xcv, 15 [L., 37, 1236].

40 Her şeyi koruyan Tanrı'ya karşı kendinizi sakınırsınız ve taşların şerriyle sevinirsiniz, göğü ve yeri yaratan ölümsüz Kurtarıcı'nın hükmünü unutarak.

Yazıklar olsun kana susamış, hilekar, alçak bir nesle,

Yağmalarlar ve utanmaz bir ruh taşırlar, zira hiçbir zengin diğeriyle paylaşmaz.

50 Fakat tüm insanların başına dehşet verici bir şer gelecektir.

Hiçbir yerde sadakat göstermeyecekler ve pek çok kadın ile dul, kazanç uğruna gizlice başkalarını sevecek, yalnızca erkek elde etmek için hayatın kutsal bağını gözetmeyecekler.

55 Fakat Roma da Mısır üzerinde hüküm sürdüğünde, tek bir amacı gözeterek, o zaman ölümsüz kralın ulu krallığı görünecektir insanların üzerinde.

Ve o zaman Latinlerin amansız öfkesi, Roma'yı üç kez acınası bir kadere maruz bırakacaktır.

Ve tüm insanlık evlerinde helak olacaktır, göklerden ateşli bir çağlayan aktığında.

O gün ne zaman gelecek, ölümsüz Tanrı'nın ulu kralının hükmü ne zaman?

Şimdi şüphesiz, ey şehirler, inşa edildiniz ve tapınaklarla, yarış alanlarıyla, pazarlarla, kıymetli taşlardan heykellerle donatıldınız,

Hepsi acı bir güne ulaşmanız içindir.

Zira o gün gelecektir, ne zaman ki geçip giderse

Tek bir amaç. — Herkesin onun gücüne boyun eğdirilmesi.

Fakat bu şeyleri ayrı ayrı anlatacağım, insanların günah taşıdığı şehirlerin sayısı kadar.

75 Ulu Sezarlardan sonra Beliar gelecektir, dağın tepesinde duracak, denizi, ulu ateşli güneşi, parıldayan ayı durduracak ve ölüleri ayağa kaldıracaktır.

80 Fakat hiçbir şeyi kemale erdirmeyecektir, aksine pek çok faniyi yoldan saptıracaktır.

Fakat ulu Tanrı'nın tehditleri yaklaştığında ve yeryüzüne dalgalı bir nehir gibi alevli güç ulaştığında.

O, Beliar’yı da yakacak, ona güvenen tüm imansızları da.

Ve sonra dünya bir kadının elleriyle

90 Yönetilecek ve her konuda ikna edilecek.

Ve tüm dünyaya bir dul hükmettiğinde,

Mucizeler yaratan deccal ilk olarak Dan.

vii, 25, viii, 23-25, xi, 36’da tasvir edilmiştir, Pavlus da 2 Sel. kitabındaki tasvirinin imgelerini buradan almıştır.

Bu Beliar, Sezarlardan gelecektir (Samiriyelilerden, yani Ewald’ın, s. 89, eski bir Yahudi batıl inancına dayanarak hayal ettiği gibi Sebastelilerden değil), bu yüzden Nero’nun o kişi olduğu, Fırat’ın ötesine kaçtığı ve tekrar döneceği yönündeki inanış yaygındır.

xvii, 10, 11, bu Nero efsanesine atıfta bulunur, ancak bu düşüncenin o pasajın yanlış anlaşılmasından kaynaklanmış olması daha muhtemeldir.

Dul, son zamanda tüm dünyaya hükmedecek olan bu dul kadının, Vahiy xviii, 7’deki kıyamet imgesinden türetildiği ve ulusların hanımı olan Roma’nın kendisine atıfta bulunduğu görülmektedir.

Ewald’ın, Septimius Severus’un dulu Julia Domna’nın kastedildiğine dair fikrini destekleyecek hiçbir şey yok gibi görünmektedir.

Ve altını ve gümüşü denize fırlatır,

Sulara fırlatır, o zaman yeryüzünün tüm elementleri 95 Bir dul gibi ıssız ve harap kalacaktır.

Ve yücelerde oturan Tanrı göğü yuvarlayacak

Ve soylu karanın ve denizin üzerine

Gökyüzünün tüm çok biçimli kemeri düşecek.

Durmaksızın, karayı, denizi ve göğü yakacak,

Ve saflığa meyleden şeyi seçip çıkaracak.

Işıklı, gülen küreler artık olmayacak, 105 Ne gece, ne şafak, ne de kaygılı günler,

Ve sonra Tanrı’nın yargısı gelecek, tüm bunların

Gerçekleşeceği büyük bir çağın ortasında.

Ey seyrüsefere elverişli sular ve tüm karalar, 110 Güneşin doğduğu ve battığı her yer.

Her şey ona tabi kılınacak, Dünyaya ikinci kez gelen kişiye,

Çünkü o, başlangıçtan beri gücünü tanımıştı.

Ancak yüce Tanrı’nın tehditleri yerine getirildiğinde, 115 Bir zamanlar Asur topraklarında kule inşa edenleri tehdit ettiği o sözler (Ve hepsi tek bir dildeydi ve yıldızlı göğe yükselmeye karar vermişlerdi),

Bu dizeler, Mesih’in ikinci gelişinden bahseden ve şimdi kaybolmuş olan daha uzun bir pasajın yalnızca bir parçası gibi görünmektedir.

Bu pasaj Theophilus, ad Autol., ii, 31 [G., 6, 1101] ve Josephus, Ant., i, iv, 3’te alıntılanmıştır.

Sibylline kitaplarının en eski bölümlerinden biridir ve muhtemelen bir zamanlar s. verilen Proem ile birleştirilmiştir.

120 Muazzam bir güç ve yukarıdan gelen fırtınalar

Devasa kuleyi yerle bir etti ve insanlık arasında

Kargaşa yarattı, bu yüzden ölümlüler

O şehre Babil adını verdiler,

Ancak kule yıkıldığında ve insanların dilleri

125 Uyumsuzlaştığında, tüm yeryüzü

Ölümlülerle doldu ve krallar arasında bölündü.

Ve sonra onuncu nesli göründü

Ölümlü insanların, tufanın

Önceki soyun üzerine gelmesinden bu yana.

130 Ve Titan ile Japetus, insanların Gaia ve Uranüs’ten doğan

En adil kişiler olarak kabul ettikleri,

Ve onlara yerin ve göğün isimlerini de verdiler.

Ve her biri kendi payına düşeni çekişmesiz yönetti, Çünkü babalık yeminiyle bağlıydılar.

Ancak yaşlılık

Babanın üzerine çöktü ve vakti doldu,

140 Ve öldü, fakat oğullar yeminleri çiğneyerek.

Rüzgarlar, Tanrı’nın kuleyi rüzgarlar aracılığıyla yıktığı fikri muhtemelen ilk olarak şairimiz tarafından yazılmıştır, ancak bu aslında Yaratılış’ın ince bir yorumundan başka bir şey değildir.

Tertullian bu pasajı aktarırken Sibyl hakkında şöyle der, "Sibyl tüm edebiyattan daha eskiydi, yani gerçeğin gerçek peygamberi olan Sibyl.

Senaryen vezniyle Satürn’ün soyunu ve kahramanlıklarını böyle açıklar."

Kronos, daha tanıdık olan Latince Satürn unvanının Yunanca adıdır.

Aşağıdaki dizelerdeki (129-183) Titanların hikayesi Yunan mitolojisi öğrencilerine tanıdıktır, ancak eski mit çok sayıda küçük değişiklikle mevcuttur ve Hesiodos’a (Theog., 453-500) göre Dia’nın (veya Jüpiter) doğumu ve korunması bu hikayeden biraz farklıydı.

Fakat Rhea ve Gaia, 145 Ve çelenk seven Venüs, Demeter,

Onları dostluğa getirdi ve bir meclis topladı

Tüm kralların, kardeşlerin ve yakın akrabaların,

Ve ayrıca ata soyundan olan diğerlerinin, 150 Ve Kronos’un kral olmasına karar verdiler,

Çünkü o en yaşlı ve en soylu biçime sahipti.

Tüm erkek çocukları, fakat dişiler yaşadı, • Ve annenin bakımına bırakıldılar.

Ancak üçüncü doğumda onurlu Rhea 160 Şanlı Juno’yu doğurduğunda ve gördüklerinde

Hayret dolu gözlerle bir dişi soyunun doğduğunu,

Onu hemen Frigya’ya gönderdi, 165 Orada gizlice yetiştirilmesi için,

Üç Giritliyi kendi iradesini yerine getirmeleri için yeminle bağlayarak.

Ona Dia dediler, çünkü uzaklara gönderilmişti.

Ve Pluto’yu, üçüncü olarak, kadınların yardım eliyle 170 Rhea, Dodona’ya gelerek doğurdu.

Dodona, genellikle Epirus’ta olduğu varsayılan, ancak bu pasaja göre görünüşe göre Teselya’da bulunan çok ünlü bir şehir ve kehanet merkezinin yeridir.

Ve Peneius ile karışarak denize dökülür

Ancak Titanlar gizli oğulları duyduklarında

Kral Kronos ve karısı tarafından nemalanan,

Kronos’u ve karısı Rhea’yı zincire vurdular.

Onları toprağa gizlediler ve gözetim altında tuttular.

Ve sonra güçlü Kronos’un oğulları duydu, 180 Ve büyük, gürültülü bir savaş başlattılar.

Ve bu, korkunç savaşın başlangıcıydı

Sonra Tanrı Titan soyuna kötülük gönderdi, 185 Ve Titan’dan ve Kronos’tan türeyen herkes

Ancak zaman geçtikçe bu krallıklar yükseldi,

190 Ve sonra yüce Tanrı’nın bir mesajı

Tüm yeryüzünde ve kralların zihinlerinde

Henüz gerçekleşecek olan şeyleri emanet etti.

Eurotas, Peloponez’deki tanınmış Laconia nehri değil, Tempe vadisinde Peneius’a dökülen Titaresius’un diğer adıdır.

Strabon (kitap ix, v, 19) şairlerin Olympus dağının eteğinden çok uzak olmayan nehre Eurotas, yani Titaresius dediklerini, bunun Olympus Dağı’nın bir kısmından doğduğunu ve Tempe yakınlarındaki ovada Peneius’a girdiğini söyler.

Bu bölgede bir Dodona konumlandırır, ancak tam yerini belirtmez.

Homeros, İlyada, ii, 750-755, ancak Strabon ile birlikte bu nehrin Peneius ile karışmadığını, yüzeyde yağ gibi aktığını, çünkü korkunç Styx’in kopmuş bir parçası olduğunu söyler.

Bu sonuncusu, yeraltı dünyasının nehirlerinden biriydi.

Pers (Persian), burada muhtemelen Asurluları kastetmektedir, Medler ise yazarın zihninde sonraki dönem Perslerini de kapsayacak şekilde yer almaktadır.

195 İnsanlığın hangi krallıkları ayağa kaldırılacak.

Ve ilk önce Süleyman’ın hanedanı hükmedecek Fenike’nin ve Asya’nın süvarilerine, Ve diğer adalarınkine, ve soyuna Pamfilyalıların, Perslerin, Friglerin,

200 Karyalıların, Misyalıların ve altınla ün salmış Likyalıların.

Ve sonra haddini bilmez Helenler (Hellenes), Saf olmayan, başka bir Makedon soyu, Pek karışmış olanlar hükmedecek ve getirecekler insanlığa Korkunç bir savaş bulutu, ama göklerin Tanrısı

Ve sonra başka bir krallık yükselecek, Beyaz, batı denizinden çok başlı, Pek çok ülkeye hükmedecek ve pek çoğunu sarsacak.

210 Pek çok altın ve gümüşü zorla alacak Pek çok şehirden, yine de bu uçsuz bucaksız dünyada Altın, gümüş ve zarafet var olmaya devam edecek.

Ve insanlığa şiddetli acılar çektirecekler, ve sonra Aynı insanlara yıkıcı bir çöküş gelecek,

Üzerlerinde kötülüğün bağı olacak, Erkek erkekle ilişkiye girecek ve onlar kuracaklar

Süleyman’ın Hanedanı (House of Solomon), Süleyman’ın krallığının, Eski Ahit tarihinin hiçbir zaman İsrail’e tabi olarak zikretmediği uluslar üzerinde hüküm sürdüğü şeklinde tasvir edilmektedir. Ancak şair bu hükümranlığı yüceltmek istemektedir.

Helenler (Hellenes), burada açıkça Grek-Makedon krallığı kastedilmektedir.

Beyaz (White), muhtemelen Roma sulh hâkimlerinin beyaz togasına bir atıftır.

Çok başlı (Many-headed), çok sayıda ve çeşitli yöneticilere sahip olmayı ifade eder. Makam adaylarına, kendilerini takdim ettikleri beyaz cübbeden dolayı "candidati" denirdi.

İnsanlar arasına büyük bir ıstırap gelecek, 220 Ve her şeyi incitecek, yaralayacak ve kötülükle dolduracak

Ve nefret filizlenecek, ve her türlü hile.

Ta ki yedinci krallığa kadar, ki bir kral Mısır’ın, ama Grek soyundan gelen, hükmedecek.

Ve sonra yüce Tanrı’nın ulusu Yeniden güçlü olacak ve yaşamın rehberleri kılınacak

Ruhuma beyan etmeyi vazife kıl, 230 Hangi kötülük ilk, hangisi sonra, hangisi en son olacak Tüm insanların üzerinde, ve nasıl başlayacaklar?

Çünkü kralı ve sevgili anneyi bağladılar.

Ve onlar gururlu, kibirli, habis krallar olacaklar,

Ve artık savaştan bir huzur kalmayacak.

Korkunç Friglerin tamamı helak olacak, 240 Ve Truva o gün felaketle karşılaşacak.

Büyük İskender’i ilk kral olarak sayarsak bu durum Ptolemaios Filometor’a işaret eder, ancak yalnızca Ptolemaioslar hanedanı hesaba katılırsa Ptolemaios Fiscon’a işaret eder. Ewald ikinci görüşü benimser, Alexander ise ilkini. Tüm Ptolemaioslar Grek (veya Makedon) kökenliydi.

Yeniden güçlü (Again strong), yazar, Eski Ahit peygamberlerinin ruhu ve ümidiyle, seçilmiş halk için kendi döneminin kötülüklerinin hemen ardından gelecek bir zafer tasavvur ediyor gibi görünmektedir.

Burada kadın peygamber, sanki geriye dönüyormuş gibi kendini tekrar eder.

Ve Asurlulara, ve tüm Mısır’a da,

İlki sona erdiğinde Hemen ikincisi çöker insanlığın üzerine, Yine de ben en ilkini duyuracağım.

Dindar insanların başına bir kötülük gelecek 250 Süleyman’ın büyük tapınağının yanında yaşayan, Ve doğru insanların soyundan gelenlerin başına.

Bunların da bildireceğim kabilesini Ve babalarının soyunu, ve hepsinin yurdunu, Hepsini ustalıkla yap, ey hile dolu ölümlü,

255 [Asya] toprağında bir şehir vardır, Keldanilerin Ur’u, oradan gelmiştir bir soy En dürüst olan, her zaman iyi nasihati seven Ve asil işleri.

Çünkü onlar gayretle aramazlar Güneşin ve ayın dönen yolunu,

260 Ne yeryüzündeki canavarca işleri, ne mavi derinliğini Denizin veya okyanusun, ne de hapşırma alametlerini.

Ne büyücüleri, ne efsuncuları, ne de hilelerini Ve karından konuşanların aptalca sözlerini,

Çünkü tüm bu şeyler boşunadır, ki beyhude insanlar

Yahudi halkının burada kastedilen hangi özel kötülüğü veya felaketi olduğu tamamen belirsizdir. Pasaj bozuktur ve bizim versiyonumuzda kabul edilen okuma bir dereceye kadar tahmindir, ancak el yazmalarında bazı destekleri vardır ve bağlama uymaktadır. Eleştirel öğrenciler Alexandre’ın 1841 baskısındaki notuna başvurmalıdır, s. 80.

"Keldanilerin Ur’u" hakkında bkz. Yaratılış. Ancak diğerleri, başka bir tahmini okumayı takip ederek, şehrin Kudüs olduğunu anlamaktadır.

Günbegün ararlar ve ruhlarını eğitirler Faydasız emeklerle, ve sonra öğretirler

Ve onları iyi yollardan ve doğruluktan saptırdılar

Fakat onlar gayretle doğruluğu ararlar Ve erdemi, ve sahip değillerdir o açgözlülüğe 275 Ki ölümlü insanlara sayısız kötülük doğurur, Bitmek bilmeyen savaş ve sonu gelmez kıtlık.

Adil ölçüye riayet ederler tarlada ve kasabada, Geceleyin birbirlerinden çalmazlar, Ne de öküz, koyun ve keçi sürülerini sürüp götürürler,

Ne de büyük zenginliğe sahip adam fakiri üzer.

Ve her zaman mutludurlar hiçbir şeyi olmayanlarla,

Böylece yerine getirirler sözünü Yüce Tanrı’nın, yasada korunan bir ilahiyi.

Çünkü gökte yaşayan, tamamladı yeryüzünü Herkes için ortak bir mülk olsun diye.

290 Fakat on iki kabilenin halkı ayrıldığında Mısır’dan ve sevinçle yollarına devam ettiklerinde.

Tanrı’nın gönderdiği liderlerle ilerleyecekler Geceleri bir ateş sütununda, ve buluttan bir sütunda Her günün sabahında yollarına devam ederken,

295 Ve onlar için Tanrı bir lider tayin edecek,

Fakat çok geçmeden geldiğinde Tanrı’nın Mısır’dan çıkardığı halkın lideri olarak

300 Sina dağına doğru,

O zaman Tanrı onlara gökten yasayı (law) teslim etti, Ve iki levha üzerine yazdı adil olan her şeyi.

Bunları yapmayı emretti, ve eğer, kazara, Biri kulak asmazsa, yasaya uymalıdır

Veya, eğer insanın dikkatinden kaçarsa, o kişi Ağır bir bedelle helak edilecektir.

Çünkü gökte hükmeden, tamamladı yeryüzünü Herkes için ortak bir mülk olsun diye,

310 Ve tüm sinelere yerleştirdi en asil düşünceyi.

Yalnızca onlara cömert tarla meyve verir, Bir tek tohumdan yüz katı, ve böylece tamamlar Tanrı’nın ölçüsünü.

Fakat onlara da gelecek Felaket, ne de kaçabilecekler her türlü beladan.

315 Ve sen bile, güzel tapınağını terk ederek, Kaçıp gideceksin sıran geldiğinde Kutsal topraklardan ayrılmaya, ve sen Asurlulara götürüleceksin, ve göreceksin Eşlerin ve genç çocukların düşman adamlara hizmet ettiğini.

320 Tüm yaşam araçları ve zenginlik yok edilecek,

And her kara ve deniz seninle dolacak, Ve senin adetlerine herkes gücenecek.

BÖLÜM III

Toprağın tamamen viran olacak, etrafı çevrili sunağın, Kutsal tapınağın ve uzanan surların, Hepsi yerle bir olacak, çünkü yüreğinde Tanrı’nın kutsal yasasını tutmadın, Aksine saptın ve boş tasvirlere kulluk ettin, Ölümsüz olan, tanrıların ve tüm insanların Atasından korkmadın, O’nu onurlandırmak istemedin, Aksine insanların tasvirlerini onurlandırdın, Ve tapınağın harikaları bir viraneye dönecek. Yine de senin için güzel bir son baki kalmaktadır, Ancak sen bekle ve Tanrı’nın saf yasalarına güven, O, yorulmuş dizini ışığa doğru kaldırdığında. Ve o zaman Tanrı, gökten bir kral gönderecek, Her insanı kanla ve ateşin ışığıyla yargılamak üzere. Kraliyet soyundan bir kabile vardır ki, onların nesli Tükenmeyecektir ve zamanın akışı içinde Hüküm sürecek ve Tanrı’nın tapınağını yeniden inşa edecektir. Ve Perslerin tüm kralları yardım edecek Altın, pirinç ve iyi işlenmiş demirle, ve Tanrı Kendisi geceleyin kutsal rüyayı bahşedecektir, Ve o zaman tapınak eskisi gibi olacaktır,

Ruhum kutsal ilahiden kesildiğinde, Ve yüce Ata’ya beni serbest bırakması için dua ettiğimde, Her şeye gücü yeten Tanrı’nın bir mesajı daha Yüreğimde yükseldi ve bana buyurdu Tüm yeryüzü üzerine peygamberlik etmemi ve yerleştirmemi Gelecekte olacak şeyleri kraliyet zihinlerine. Ve zihnime Tanrı ilk önce bildirmemi sağladı Babil için ne acı felaketler tasarlandığını, Çünkü onlar Tanrı’nın büyük tapınağını yıkmışlardı. Ve Asurlular için de, silahların çatısı Tüm günahkar yeryüzünden geçip gittiğinde, Ve savaş çığlığı her ülkeyi harabeye çevirdiğinde, İlahilerin lideri olan Tanrı’nın darbesi gibi. Çünkü o yukarıdaki havadan gelecek, Ey Babil, ve yüce göğün kutsal olanlarından Senin üzerine inecek. Ve o zaman ilk başta olduğun gibi olacaksın, Hiç var olmamış şeyler gibi, ve kanla Dolacaksın, daha önce döktüğün gibi Pek çok iyi ve doğru insanın kanını, Ki onların kanı hâlâ feryat etmektedir yüce göğe.

Evler için dehşet verici ve senin asla Başına gelmeyeceğini umduğun cinsten, çünkü senin ortandan Bir kılıç geçecek, ayrılık ve ölüm. Ve kıtlık hüküm sürecek kralların Yedinci kuşağına dek ve sonra son bulacak. Vay, vay haline, ey Gog ve Magog ülkesi, Etiyopya nehirlerinin ortasında olan! Ve insanlar arasında hüküm evi olarak anılasın! Ve bol çiy düşen toprağın kara kan içecek. Vay, vay haline ey Libya, ve vay, vay haline Batı’nın kızları, o büyük eve doğru Geleceksiniz, amansız bir çatışma tarafından kovalanarak, Dehşet verici ve sert, amansız bir yargı başlayacak, Ve zorla hepiniz yıkıma sürükleneceksiniz, Çünkü o güçlü evi yıktınız, Ve demir dişlerle onu feci şekilde çiğnediniz. Böylece toprağını ölülerle dolu göreceksin, Savaşla ve her türlü şiddet ruhuyla, Kıtlık, veba ve barbar düşmanlarla, Toprağın tamamen çöl ve şehrin virane olacak. Ve akşam vaktinde bir yıldız parlayacak, Ona kuyruklu yıldız diyecekler, uğursuz bir alamet Ölümlülere amansız kıtlık, kılıç ve ölüm getiren, Ve büyük liderlerin, başbuğların yıkımını fısıldayan. Ve insanlar arasında yine büyük alametler olacak, Tanais nehri derin bir kaynaktan fışkıracak, Verimli bir saban izi boyunca akacak, Ve muazzam sel bir kara parçasını engelleyecek. Ve geniş yarıklar, esneyen çukurlar olacak, Ve pek çok şehir insanlarıyla birlikte çökecek.

Kehanetler ve Yorumlar

"Sion'un kızı" tabiri, Kitap viii, 404.

424. satırdaki "kibirli hanımefendi", Alexandre tarafından, Horatius'un (Od., i, 35) "bir anda ya ölümlü bir bedeni en aşağı mertebeden yukarı kaldırmaya ya da en yüce zaferleri cenaze sahnelerine çevirmeye muktedir" olarak hitap ettiği tanrıça Fortuna olarak anlaşılmıştır.

Asya, Roma'dan payına düşeni tekrar geri alacak, 415 Ve vahşi küstahlık ona geri dönecektir.

Şarapla sarhoş olmuş bir hizmetkâr olarak dünyada

Evlenmiş olmayacaksın, fakat ne sıklıkla

Ve intikam alarak yeryüzüne savuracak 425 Göğün nesnelerini, ve yeryüzünden tekrar

Ve Sisam kum olacak, ve Delos silikleşecek,

Ve Roma bir viraneye dönecek, lâkin tüm hükümler tamamlanacak; 430 Ve Smyrna hiçbir intikam sözüyle yıkılmayacak.

Fakat aşağılık tertipler ve önderlerin korkaklığı yüzünden.

Ve Avrupa mesut olacak, şifalı bir hava,

Yıllarla dolu, güçlü, kışsız ve dolusuz; 435 Her şeyi taşıyan, göğün kuşlarını ve yeryüzünün canavarlarını.

O vakitte yaşayacak olan ne kutlu insandır!

Yahut tasasız kadın, kırsalın saadetinde!

Zira yıldızlı göklerden gelen tüm nizam

İnsanların üzerine inecek, ve adalet, ve onunla beraber

Bu dizeler Samos, Delos ve Roma isimleri üzerinde dikkate değer bir söz sanatı barındırmaktadır.

Smyrna yıkılır. Smyrna'nın Kolophonlu sürgünlerce hilekârane zapt edilişine dair Herodotos'un anlatısına (i, 150) bakınız.

Bu pasaj Mesihvari bir kehanet parçası hissi uyandırmaktadır, ve Yahudi bir okuyucunun bunu başka türlü anlaması pek mümkün değildir.

440 Ölümlü insanlar nezdinde her şeyden üstün olan ağırbaşlı ahenk, ve muhabbet, inanç.

Onlardan fersah fersah uzaktır Kanunsuzluk, kınama, haset, ahmaklık ve gazap.

Ve yokluk kaçacaktır insanlardan, ve zorbalık,

445 Ve cinayet, meşum çekişmeler ve amansız husumetler, Ve hırsızlık, ve her türlü fenalık, o günlerde.

Lâkin Makedonya Asya'ya getirecektir Ağır bir keder, ve en büyük ıstırap Avrupa'nın üzerinden peydahlanacaktır bir doğumla,

450 Düzmece Kronos oğullarının ve köleler ırkının doğumuyla; Ve o boyunduruk altına alacaktır surlarla çevrili Babil'i, Ve güneşin süzdüğü cümle topraklarda Kendine hâkime diyecektir, ve ardından hiçliğe karışacaktır Acı bir yıkım içinde, hiçbir kanunu kalmaksızın

455 Sonradan doğanlar ve uzaklara savrulanlar için.

Ve sonra gelecektir Asya'nın mesut diyarına.

460 Ve bütün Asya fena bir boyunduruğu taşıyacaktır.

Ve nemli toprak emecek nice can kırımını.

Hades'in, ki onun ırkını helak etmek ister.

Ve kendi ırkı da onun tarafından mahvedilecektir.

Bu pasaj en tabiî biçimde, Kronos'un (Satürn) kibirli, cihan hâkimi oğulları gibi görünmeye çabalayan fakat hakikatte putperest menşeli, soysuz ve alenen piç bir ırktan olan İskender ve ardıllarının Makedon hâkimiyetine atıf olarak açıklanır.

Onların sonuncusu olan Perseus, hakikaten bir gayrimeşru çocuk idi.

Bu pasaj en sarih biçimde Antiokhos Epiphanes'i tasvir eder görünmektedir, ancak Alexandre bunu Hadrianus olarak anlar.

460. satırdaki "yıldırım" (Grekçe Keraunos), Ewald tarafından (s. 13), Antiokhos Epiphanes'in seleflerinden biri olan Seleukos Keraunos'a açık bir ima olarak düşünülmektedir.

465 Lâkin tek bir kök kalacaktır, on boynuzdan çarpıkça kesilmiş, ve bir diğer nebatın yanına dikilmiş; Erguvani ırkın savaşçı babasını O kesip atacak, ve kendisi de tutsak düşecektir Savaşın talihinde benzer zihniyetteki oğullarca;

470 Ve ardından onun böğründe büyüyen boynuz hüküm sürecektir.

475 Bir gecede kökünden ve dalından yok edilecektir, Yeri sarsan Neptunus'un şehrinde, Antandros'ta, ki bundan böyle Dorylaion adını taşır, kadim Frigya'nın çok ağlanan kenti, Ve bu sebeple o vakit Yer-sarsan diye anılmıştır.

480 Yeryüzünün gizli menzillerini tarumar edecek Ve surları gevşetecektir.

Ve o vakit hiçbir hayır alameti değil, Bilakis şerrin başlangıcı tezahür edecektir.

Savaşın maruf felaketleri sökün edecektir.

Burada da kesin atıf gayrisafidir, lâkin on boynuzdan kesilme imgesi bariz biçimde Daniel'den (vii, 7, 8, 20, 24) alınmıştır, ve yazarın aklında Suriye krallarından birinin bulunduğu fikrini kuvvetlendirmektedir.

Bununla beraber, bu Sibylla yazarlarının malumatlarında daima sıhhatli veya tasvirlerinde mutlak surette dakik olduklarını farz etmemeliyiz.

Rhea. Satürn'ün (Kronos) zevcesi ve Jüpiter, Juno, Vesta, Ceres, Pluto ve Neptunus'un validesi.

Antandros. Edremit Körfezi kıyısında bir Troas şehri.

Bunun bir sonraki dizede Antandros'un yaklaşık iki yüz mil doğusundaki Frigya Dorylaion'u ile özdeşleştirildiği görülmektedir, bu keyfiyet yazarın Frigya diyarındaki mevkiler hakkında dakik bir malumata sahip olmadığını ima eder.

Böylesi bir kusur, yine de, bütün bu mıntıkanın korkunç bir zelzele ile harabeye döndüğü malumatıyla gayet uyuşmaktadır.

Bu kabil felaketlerin bu mıntıkaları defalarca vurduğu anlaşılmaktadır.

Aeneadlar. Romalıların neşet ettiği Aeneas misali cengâver kahramanlar nesli.

485 Yerli topraktan ve soydaş kandan neşet etmiş;

Lâkin o da yine yem olur sevdiklerine.

Fakat en çok da sana feryatlar, meşakkatler ve iniltiler Doğuracak ve pay edecektir; lâkin senin olacaktır

Ve o vakit muayyen bir ihtiyar belirecektir, 495 Düzmece yazar ve vatanı meçhul,

Ve gözlerindeki ışık sönüp gidecektir.

Lâkin vüsatli bir zihni, ve azametli bir şarkısı olacaktır

Sakızlı denecektir ona, ve yazacaktır 500 İlion hakkında, gerçi pek de hakikate sadık kalmayarak.

İnst., i, 6 [L., 6, 142], Apollodoros'un, Erythraialı Sibylla'nın kendi hemşehrisi olduğunu ve İlion'un helakini önceden haber verdiğini teyit ettiğini aktarır.

Erinnys. Furyaların, yahut İntikam tanrılarının Grekçe adı; burada Truva Savaşı'na vesile olan Sparta Kralı Menelaos'un zevcesi Helene için kullanılmıştır, Vergilius'ta da (Aen., ii, 573) "Truva'nın ve vatanın müşterek Erinnys'i" olarak tesmiye edilir. Karşılaştırınız, Pausanias, Phoc., 12, ve bütün bu pasajın Kitap ii, 157 ve devamındaki paraleli.

İhtiyar adam. Doğduğu yerin belirsizliği kadar körlüğü de cihanşümul ve maruf bir rivayet olan Homeros.

İki isim. Şayet bu şarkıya matufsa, İlyada ve Odysseia olarak telakki edilebilir.

Yoksa sıklıkla Homeros'a atfedilen şu iki isme mi matuftur: Melesigenes ve Maeonides?

Bazılarının Homeros'un doğum yeri olduğunu iddia ettiği, Ege Denizi'ndeki kayalık bir ada.

Thukydides de tarihinde (iii, 104) iktibas ettiği Homeros ilahisindeki atfı bu veçhile anlamıştır:

"Sarp Sakız'da mukim o âmâ ihtiyar."

Hakikate sadık kalmayarak. Homeros'a yöneltilen bu itham Lactantius'ta (i, 6 [L., 6, 142]) zikredilmektedir, ve Sibylla'nın kendi mısralarının İlyada'nın o azametli şairi tarafından temellük edileceği iddiası Diodoros ve diğer kadim müelliflerce teslim edilmektedir.

Bu itham ciddiye alınmaya değmez, Nenizili Gregorios da Sibylla’ya karşılık vererek onun da muhtelif kaynaklardan malzeme aşırdığını ileri sürer.

Fakat besbelli, benim dizelerimi ele geçirecek; Zira kitaplarımı ilk açan o olacak. Priamos oğlu Hektor, Peleus oğlu Akhilleus ve savaşçı şöhretine sahip diğerleri. Ve tanrıları da onların yanında saf tutturacak. Ve onların intikam dolu cüretkâr işlerini methedecek.

Dar denizin geçidinden geçtiğinde, Asya’ya sevdalanıp karşılanacaksın, Ve Kyzikos, deniz senden koparıp alacak,

Günün kızı, uzun zaman boyunduruk altına girmeyeceksin, Ve daha nice refah senin olacak, Denizlerin üzerindeki kudretin ise en yüce mertebeye erişecek. Lakin sonraları, güzelliğin ve zenginliğin yüzünden, Açgözlü adamlara bir ganimet olacaksın.

Bir Lidya depremi Perslerin varlığını bir kez daha yıkacak, Ve Avrupa ile Asya kabileleri en korkunç ızdırapları çekecek. Ve Sidon’un zalim kralı ile savaş narası, Başkalarından ötürü, denizin ötesindeki Sisam’a korkunç bir yıkım getirecek. Düşmüş ışıkların kanıyla yeryüzü denize fısıldar. Ve kadınlar, vakur genç kızlarla birlikte, Uğradıkları yüz kızartıcı hakaretlere feryat edecekler, Kimi ölüler için, kimi devrilen oğullar için.

Ey Kıbrıs’ın alameti, depremle devireceksin falanksları, Ve pek çok canı kasvetli Hades bir anda kabul edecek. Depremle ve zalim adamların inşa ettiği surlarla; Yeryüzüne kaynar sular yağacak, Ağırlaşmış yeryüzü bunu içecek, kükürtlü [Sulphur (kükürt)] bir... Ve Sisam, vakti gelince, krallara layık konaklar kuracak.

Kendi ruhunda evvelden gördüğün üzere, Kendini katledeceksin. Anne değil, yabani canavarların dadısı olacaksın. Karyalıların güzel şehri, Lykos’un harikulade suları kıyısında, yüzüstü sürünerek, Kibirli atana sessizlik içinde ağlayacaksın.

Büyük kış fırtınaları ve mukaddes bir Tanrı’nın darbeleriyle, Okyanusun derinliklerine batacak, Denizin evlatlarıyla birlikte dalgaların dibine gömülecek. Denizde yüzen sabiler ve muazzam servet! Ve güçlü çığlıklarla Sikyon, ve Korinthos, seni, Yüreğimde yükseldi ve bana emretti,

Vay, vay haline Fenikeli erkek ve kadın soyunun, Ve deniz kıyısındaki bütün şehirlere dahi; Hiçbiriniz ortak ışıkta güneşin aydınlığına çıkamayacaksınız, Artık var olmayacak, Ve herkesin kendini kaptırdığı o kanunsuz, aşağılık hayat, Murdar bir ağız açıp korkunç kelamlar ederek, Bu yüzden dehşetli darbelerle katledilecekler Bütün yeryüzünde; ve acı bir kader Gönderecek Tanrı üzerlerine, yerden yakıp kavurarak,

Vay, vay sana, acıyla yüklenmiş Girit, Ve her diyar seni dumanla kararmış görecek, Ve ateş seni asla terk etmeyecek, yakıp duracak.

Vay, vay sana Trakya, zira boyun eğeceksin Kölelik boyunduruğu altına; Galatlılar Dardanialılarla kaynaşıp aceleyle yakıp yıktıklarında, Yabancı bir diyarda hem verecek hem alacaksın.

Vay, vay sana Gog, ve sırayla hepsiyle birlikte, Tek tek Magog, Marson ve Aggon; Nice uğursuz bir nasip payına düşecek senin!

Kehanetler ve Hükümler

Marson ve Aggon, Tuna’nın her iki yakasındaki eyaletler olan Moesia ve Dacia’nın bozulmuş biçimleri değilse, bilinmemektedir.

Orta İtalya’da bir Marsi kabilesi mevcuttu.

Aggon yerine Dagon okur ve Hazar Denizi’nin doğusundaki Dahae halkını anlar.

Ve Pamphylia’nın ve Lydia’nın nice ulusları düşecek, ve Moritanyalılar,

Ve Etiyopyalılar ve barbar kabileler, ve Kapadokyalılar ve Araplar.

Şimdi ben, her birinin payına göre, nasıl söz edebilirim her birinden?

Zira yeryüzünde meskûn olan ne kadar ulus varsa, hepsinin üzerine,

Pek barbar bir ulus Helenlerin üzerine yürüdüğünde, seçkin insanların nice önderlerini katledecek, ve nice besili koyun ve at parçalanacak, ve katırlar ve sürüler,

Sağlam yapılmış evleri ateşle yakacaklar.

Ve niceleri zorla köle edilip yabancı bir diyara sürülecek, çocuklar da, ve kemerleri çözülmüş kadınlar yatak odalarından alınıp,

Düşman, barbar adamlarca zincire vurulmuş ve her türlü hakarete uğrar vaziyette görülecekler, ne hayatta bir yardımcıları bulunacak, ne de savaşta bir medetleri.

Fakat mallarını ve tüm servetlerini görecekler,

Yüz kişi kaçacak, fakat bir teki onların hepsini katledecek.

Lakin kendi aralarında korkunç bir savaş ve kargaşa içinde utanç verici şekilde birbirine düşerek,

Düşmanlara sevinç, fakat Helenlere keder getirecekler.

Bu isimde en doğal biçimde Kuzey Afrika’da, Kartaca’nın batısındaki Moritanya halkını tanırız, fakat bunların ve ayrıca Etiyopyalılar ile Arapların, burada olduğu gibi, Küçük Asya’nın iyi bilinen eyaletleriyle bağlantılı olarak anılması garip görünmektedir.

İşte o vakit tüm Hellas’ın üzerinde kölelik boyunduruğu olacak, ve savaş ile veba fani insanlarla bir arada kalmayı sürdürecek.

Ve Tanrı, yukarıdaki azametli göğü tunç gibi yapacak, ve kendisi demir kesilecek olan bütün yeryüzünün üzerine kuraklık verecek.

Ve o zaman insanlar ekilmemiş ve sürülmemiş toprağa hep birlikte acı acı feryat edecekler.

Ve yeri göğü yaratan, yeryüzünün üzerine yüksekçe yığılmış bir ateş yerleştirecek, ve tüm insanlardan,

Ve ne diye ahmakça hediyelerini ölülere sunarsın, ve putlara kurban kesersin?

Bu işleri yapıp ulu Tanrı’yı terk etme sefil yanılgısını senin yüreğine kim koydu?

Tüm Varlıkların Babası’nın adına hürmet et ve onun senden uzaklaşmasına izin verme.

Helenlere hükmetti, ölüler için helak olup giden tanrıların nice suretlerini yaparak, fani insanlara ilk kötülükleri getiren oydu.

Fakat ulu Tanrı’nın gazabı üzerinize çöktüğünde, işte o vakit Kadir olan Tanrı’nın vechini fark edeceksiniz, ve insanların bütün canları,

Bu pasaj en iyi biçimde, Hellas’ın Romalılar tarafından boyunduruk altına alınması olarak açıklanır.

Burada kadın kâhin, bu kitabın kapanış dizelerinde iddia ettiği Nuh’un eşi olma vasfını, zamanını ve mekânını unutmuş görünmektedir.

İnsanların canları, büyük keder içinde ellerini engin göğe kaldıracak ve ulu Hükümdar’a, Yardımcı’ya yakarmaya başlayacak, ve gelecek olan o çetin gazaptan bir kurtarıcı arayacaklar.

Fakat gelin, bunu öğrenin ve yüreklerinize nakşedin,

Dönen yılların içinde ne tür belaların geleceğini.

Ulu Tanrı’nın mabedine,

Savaşın menfur sesinden, korkudan ve kıtlıktan kaçıp kurtulacak, ve kölelik boyunduruğunun altından çıkıp yeniden yürüyecektir.

Fakat tanrısız insanların böylesi bir soyu var olacaktır,

Zira tek Tanrı’nın sonsuz olmamasını dilediği her ne varsa, hepsi vuku bulmadıkça Tanrı’ya kurban getirmeyeceksiniz, hepsi tamamına erecek, kudretli kader zorlamaktadır.

Dindar insanlardan bir kutsal soy yeniden var olacak, En Yüce Olan’ın aklına ve öğütlerine adanmış, ulu Tanrı’nın mabedini içki sunuları, yakmalık sunular ve kutsal hekatomblarla [NOT: Antik Yunan'da tanrılara sunulan yüz sığırlık büyük kurban töreni],

Besili boğaların, seçkin koçların, koyunların ilk yavrularının ve kuzuların yağlı kısımlarının kurban edilmesiyle, büyük sunakta yakmalık sunuları bütünüyle mukaddesçe arz ederek onurlandıracaklar.

Fakat adalet içinde, En Yüce Olan’ın yasasını elde etmiş olarak,

Kutlu bir halde şehirlerde ve bereketli topraklarda ikamet edecekler.

Ve peygamberler Ölümsüz Olan tarafından yüceltilecek, ve insanlara büyük sevinç getirecekler.

Zira ulu Tanrı lütufkâr öğüdünü yalnızca onlara vermiş, ve yüreklerine yerleştirmiştir,

İnsan elinden çıkma eserlere huşu duymazlar,

Altından, tunçtan, gümüşten ve fildişinden,

Ve tahtadan, taştan, balçıktan biçilmiş aciz tanrı suretlerine,

Tebşirle sıvanmış, figürlerle boyanmış olanlara,

Fakat kutsal kollarını göğe doğru kaldırırlar, şafak vaktinde döşeklerinden kalkıp ellerini daima suyla arındırırlar, ve her daim ulu olan ölümsüz Tanrı’ya hak ettiği hürmeti gösterirler,

Fakat hepsinden öte,

Evlilik yatağını lekesiz tutarlar, ve Fenikeliler, Latinler ve Mısırlılar, ve geniş Hellas ve daha nice uluslar gibi, oğlan çocuklarını murdar fiillerle erkeklere katmazlar,

Bu sebepten Ölümsüz Olan insanların üzerine yanılsama, kıtlık, acılar ve iniltiler, ve savaş, veba ve kederli felaketler yağdıracaktır,

Zira bütün insanların ölümsüz Babası’na hakkaniyetle hürmet etmeyi istemediler, fakat insan elleriyle yapılmış putları yücelttiler.

Ki bu nesneleri insanların kendileri bile kayaların yarıklarına fırlatıp atacak, utançlarından onları gizleyeceklerdir,

Makedonya’nın kudretli adamlarının hükmedeceği Grek iktidarından sayılarak, Mısır’ın yedinci genç kralı kendi ülkesini yönettiğinde, işte o vakit Asya’dan büyük bir kral gelecek,

Genç kral, yahut yeni kral, şairin besbelli "Greklerin krallığından sayılarak" ifadesiyle amaçladığı üzere, İskender de dâhil edildiğinde, İskender’den sonraki yedinci hükümdar olan Ptolemaios Philometor.

Ptolemaios Philometor’u esir alıp götürdü,

Kartalın ateşiyle donanmış, piyadesi ve süvarisiyle,

Bütün yurdu kaplayacak, her şeyi yerle bir edecek, ve her yeri kötülükle dolduracaktır, Mısır krallığını devirecek, bütün mallara el koyacak, ve denizin engin sırtında yol alacaktır.

Ve o zaman kudretli Tanrı’nın, ölümsüz Hükümdar’ın huzurunda,

Her şeyi besleyen yeryüzünde ak, narin dizlerini bükecekler, ve insan eliyle yapılmış bütün eserler bir ateş alevi içinde yıkılacaktır, ve o vakit Tanrı insanlara büyük bir sevinç ihsan edecektir.

Zira toprak, ağaçlar ve sayısız koyun sürüleri,

İnsanoğluna şarabın halis meyvesini sunacaktır,

Ve tatlı balı, beyaz sütü ve insanlar için her şeyin en hayırlısı olan buğdayı.

Fakat sen, ey türlü hilelere vakıf ve kötü niyetli fani, böyle olmayacaksın,

Geri dön ve Tanrı ile uzlaş.

Dönen saatler boyunca Tanrı’ya boğalardan, kuzulardan ve keçilerden oluşan kurbanlar sun.

Ölümsüz Tanrı’nın rızasını kazan, belki merhamet gösterir.

Yalnızca Tanrı vardır ve O’ndan başkası yoktur.

Doğruluğu üstün tut, baskı yoluyla kimseye haksızlık etme, zira Ölümsüz Olan bunları biçare insanlara emretmiştir.

Fakat sen, büyük Tanrı’nın gazabına karşı tetikte ol, bütün insanların başına kıtlığın zirvesi çöktüğünde ve onlar boyun eğdirildiğinde.

Kral kralı yakalayacak, toprağını zorla alacak ve milletler heba olacak,

Ve bütün önderler başka bir diyara kaçacak.

Yeryüzünün kendisi değişecek, barbar bir yönetim bütün Yunanistan’ı yerle bir edecek, varlıklı zengin diyar tükenecek ve altın ile gümüş yüzünden doğrudan çatışmaya sürüklenecekler.

(Kazanç hırsı şehirler için şerli bir rehber olacaktır.) Ve hepsi gömülmeden kalacak, etleri akbabalar ve yeryüzünün vahşi hayvanları tarafından yok edilecek.

Ve bu işler bittiğinde, muazzam yeryüzü ölülerin tüm kalıntılarını tüketecek, hiçbir yer ekilmeyecek, sürülmeyecek, dönen nice yıllar boyunca sayısız insanın iğrenç sonunu kederle ilan edecektir.

Ve kalkanlar, ciritler ve her türlü silah,

Ateş yakmak için orman odunu kesilmeyecektir.

O vakit Tanrı gündoğusundan bir kral gönderecek, yeryüzünün tamamını şerli savaştan menedecektir.

Yine de tüm bunları kendi aklıyla yapmayacak, Tanrı’nın kusursuz hükümleriyle ikna edilmiş olacaktır.

Fakat büyük Tanrı’nın halkı yeniden zenginlikle, altınla, gümüşle ve erguvani süslerle donatılacaktır.

Ve yeryüzü ile deniz iyi şeylerle dolacaktır.

Ve o vakit krallar yeniden birbirlerini kıskanmaya başlayacak, içlerinde [okunamadı]

Fakat milletlerin kralları yeniden toprağın üzerine yığınlar halinde hücum edecek, kendi felaketlerini getirecektir, zira büyük Tanrı’nın makamını ve en seçkin insanları yok etmeyi tasarlayacaklardır.

Diyara vardıkları vakit, mundar krallar şehrin surları içinde kurbanlar sunacak, her birinin kendi tahtı ve boyun eğmiş kavmi bulunacaktır.

Ve o vakit Tanrı, boş zihinli bütün kaba halklara kudretli bir sesle hitap edecektir, kudretli Tanrı’nın hükümleri onların üzerine çökecek ve hepsi helak olacaktır,

Gökten yere düşecek ve insanların ortasına alevler saçarak inen muazzam ışıklar belirecektir.

Ve toprak ana o günlerde ölümsüz bir el tarafından sarsılacak, denizin balıkları,

Yeryüzünün bütün hayvanları, sayısız kuş sürüleri, insanların bütün ruhları ve tüm deniz, Ölümsüz Olan’ın huzurunda titreyecek ve dehşet hâkim olacaktır.

Yüksek dağ doruklarını ve muazzam tepeleri parçalayacak, zifiri ve kasvetli Erebus herkese görünür kılınacaktır, yüce tepedeki sisli boğazlar ölülerle dolacaktır, kayalardan kanlar süzülecek ve her bir taşkın ovayı kaplayacaktır.

Ve iyi inşa edilmiş surlar, yasayı bilmeyen hasım insanlar yüzünden yerle bir olacaktır,

Tanrı herkesi savaşla, kılıçla ve ateşle yargılar.

Ve kahredici tufanla, gökten kükürt, taşlar ve amansız dolu yağacaktır, dört ayaklı hayvanların üzerine ölüm çökecektir.

O vakit insanlar, bu şeyleri hükme bağlayan ölümsüz Tanrı’yı tanıyacaktır.

Sınırsız yeryüzünün üzerine feryat ve kargaşa çökecektir, çünkü insanlar helak olmakta, dilsiz bir keder içinde,

Hepsi kana bulanacak ve yeryüzü yok edilenlerin kanını içecektir.

Ve yabanıl hayvanlar kendilerini etle doyuracaktır.

Bana peygamberlik etmeyi bahşetti, bunlar eksiksiz bir tecelli bulmaksızın kalmayacaktır, zira bunları sadece yüreğe koydu, hilesiz bir surette Tanrı’nın Ruhu dünyada sürmektedir.

Tapınağın çevresinde huzur içinde yaşayacaklar,

Yaratıcı, adil Yargıç ve Kral Olan’ın ihsan edeceği şeylerle sevinç bulacaklardır.

Zira yalnızca O, mucizevi bir yakınlıkta durarak, alevden bir duvar gibi sığınak olabilir,

Ve ne şehirlerde ne de kırda savaşlar olacaktır, zalim savaşın eli değil, bilakis [okunamadı]

Ve bütün şehirler dile gelecek, Ölümsüz Olan’ın o insanları ne denli sevdiğini anlatacaktır, zira O her türlü mücadelede onlarla birliktedir ve onları kurtarır.

Ve gökyüzü, tanrısal biçim verilmiş güneş, ay ve toprak ana o günlerde titreyecektir.

Ve ilahiler içinde tatlı bir sözü dile getireceklerdir, "Gelin, yere kapanarak ölümsüz Kral’a, yüce Tanrı’ya, en yüce Olan’a yakaralım.

Tapınağa elçiler gönderelim, zira tek Rab O’dur ve yeryüzündeki her şeyin fevkinde olan en yüce Tanrı’nın yasasını hep birlikte gözetelim,

Zira bizler Ölümsüz Olan’ın yolundan pek uzaklaştık, akılsız bir canla insan ellerinin işlerine, tahtadan oyulmuş suretlere ve göçüp gitmiş insanların heykellerine hürmet gösterdik." İmanlıların canları feryat eder, "Gelin, Tanrı’nın kavmiyle birlikte yüzüstü kapanarak, evlerimizde ilahilerle Yaratıcı Tanrı’yı yüceltelim ve her diyarda hasımlarımızın silahlarını toplayalım,

Dönen yedi yıl boyunca, kalkanları, miğferleri ve her çeşit zırhı, yaylardan ve tehlikeli oklardan oluşan büyük bir donanımı ele geçirelim.

Zira ateş yakmak için orman odunu kesilmeyecektir."

Kudretli Olan’ın kutsal diyarından gelmiş olanlar.

Camarina’yı yerinden oynatma, zira onun kıpırdamadan durması evladır [NOT: Eski bir kehanete atıfla, tehlikeli bir duruma müdahale etmeme öğüdü], ininden çıkan bir leopar misali, katiyen karşılaşmaman gereken bir şerdir.

Lakin uzak dur ve yüreğinde [okunamadı]

Kudretli Olan, ta ki onlarla pay sahibi olasın.

Ve iyi insanların üzerine o mukadder gün çökecektir,

Çünkü yeryüzü, herkesin anası, ölümlülere sunacaktır

873. mısrada olumsuzluk içeren bir ifadeyle, "Bu şehre göndermeyin" şeklinde okunursa, bu pasaj Mısır Helenlerine, Selevkoslar ile Ptolemaioslar arasında durmaksızın süregelen Filistin savaşlarına kötü niyetli telkinlerle müdahil olabilecek İskenderiyeli Yahudilerden mürekkep bir orduyu Kudüs'e göndermemeleri yönünde bir ihtara dönüşür.

Böylesi basiretsiz bir eylem, "Kamarina'yı yerinden oynatmak" yahut inindeki azgın bir parsı kışkırtmak gibi olacaktır.

Bir diğer görüşe göre bu kehanet, Makabelerin yükselişinin başlangıç evrelerine aittir ve İskenderiye'de sayıca hayli kalabalık olan Yahudi kuvvetlerinin, Kutsal Topraklardaki ırkdaşlarına yardım etmek amacıyla Kudüs'e sevk edilmesi yönünde Ptolemaioslara yapılan bir çağrıdır.

Ne var ki, metni muayyen şahıslara ve hadiselere tatbik etmeye yönelik tüm bu gayretler öylesine çok muhayyile ve tahmine dayanmaktadır ki, bunlardan herhangi birini benimsemek hususunda tereddüt etmek pek tabiidir.

Kamarina, Güney Sicilya'daki Kamarina şehrine ait bataklığın kurutulmasına dair meşhur rivayete atıfta bulunulmaktadır.

Şehir ahalisi, kâhinin sözlerini hiçe sayarak veba yaydığına inanılan civardaki bataklığı kurutmuş, lakin bu suretle düşmanlarının gelip şehirlerini yerle bir etmesine zemin hazırlamışlardır.

Bundan ötürü, "Kamarina'yı yerinden oynatma" darbımeseli, daha büyük bir felakete yol açması muhtemel olan bir musibeti ortadan kaldırmaya kalkışma manasına gelmektedir.

835-870 arasındaki bölüme oldukça benzeyen, altın bir geleceğe dair bir başka tasvir.

Ve ağaçlar, ağaçların meyveleri ve semiz koyunlar,

Ve sığırlar, körpe kuzular ve keçi oğlakları.

Ve fışkıracaktır tatlı pınarlarından ak sütler.

Ve şehirler hayırlarla dolup taşacak, tarlalar bereket bulacak, yeryüzünde kılıç da kargaşa da olmayacak, ne de yer

Lakin tüm yeryüzünde muazzam bir sulh hüküm sürecektir.

Hükümdar hükümdara dost olacaktır sonuna dek

Zamanın, ve yıldızlı göklerdeki Ölümsüz Varlık bütün yeryüzünde yeni bir kanunu

İkmal edecektir insanlar için, biçar ölümlülerin işledikleri her şeye temas eden.

Zira yalnızca O'dur Tanrı, O'ndan gayrısı yoktur,

Ve O, insanın kahredici kudretini ateşle yakıp kül edecektir.

Lakin şimdi düşüncelerimi gönülde tutmak için gayret göstererek.

Ve her türlü murdarlıktan, kendi evlatlarını büyüt,

Ve cana kıyma, zira bu günahları işleyenlere karşı öfkelidir Ölümsüz Olan.

Ve ardından bütün insanlar için ebedi bir krallık

Tesis edecek O, ve vadettiği dindarlara

Mukaddes bir yasa bahşedecek,

Onlara memleketi, engin dünyayı,

Kutluların kapılarını ve cümlen sevinçleri açmak için.

Ve her diyardan ulu Tanrı'nın beytine

Günlük getirecekler,

Ve hediyeler, ve gelecekteki insanların danışacağı

Başka hiçbir beyt olmayacaktır,

Fakat Tanrı'nın sadık kullarını onurlandırmak üzere verdiği kimseye,

Ölümlüler ulu Tanrı'nın Oğlu diyeceklerdir,

Ve kırların tüm patikalarından ve sarp tepelerden,

Yüce dağlardan ve denizin azgın dalgalarından

O günlerde kolaylıkla geçilecektir.

Zira iyilerin getirdiği tam bir sulh hâkim olacaktır yeryüzüne.

Ve Tanrı'nın peygamberleri kılıcı ortadan kaldıracaktır,

Çünkü onlar insanlığın hâkimleri,

Ve adil hükümdarları olacaktır, zira kadir olan Tanrı'nın

Hükmü ve egemenliği böyledir.

Neşelen ey bakire ve sevinçten coş,

Zira göğü ve yeri yaratan Ebedi Olan,

Sana neşe bahşetti ve O sende mesken tutacaktır,

Ve senin için ölümsüz bir nur var olacaktır.

Ve kurtlar ile kuzular dağlarda bir arada otlayacaktır

Otları, ve pars oğlakların arasında

Yayılacak, avare ayılar danalarla birlikte barınacak,

Ve etobur aslan

Sığır gibi yemlikte saman yiyecektir,

Ve küçük çocuklar onları bir iple sevk edecektir.

Zira yarattığı mahlukat yeryüzünde uysallaşacak,

Ve küçük sabilerle birlikte uyuyacaktır ejderler,

Ve hiçbir ziyan gelmeyecektir, zira Tanrı'nın eli üzerlerinde olacaktır.

Ta ki bilesin yeryüzündeki her şeyin sonunun

Ne vakit geleceğini.

Lactantius tarafından da bazı lafzi farklılıklarla zikredilmiştir.

Bu bölümle birlikte Josephus, Savaşlar.

Kılıçlar görülecektir geceleri batıya yahut doğuya doğru,

Derhal karanlık bir toz bulutu belirecektir,

Gökten bütün yeryüzüne doğru inen,

Ve göğün ortasındaki güneşin parlaklığı

Tutulacaktır, ve ayın şuaları belirecek

Ve yeryüzüne yeniden inecektir, ve taşlardan sızan

Kan damlaları alameti zuhur edecektir,

Ve bir bulutun içinde piyade ile süvarinin cengini göreceksiniz,

Tıpkı yaban hayvanlarının avlanışı gibi.

İşte bu, göklerde mukim olan Tanrı'nın vücuda getireceği

Harbin nihayetidir.

Lakin herkes o ulu Hükümdar'a kurban takdim etmelidir.

Asur'un uzun Babil surlarını cinnet içinde terk eden ben,

Bunları sana söylüyorum.

Ve bütün insanlara ateşi peygamberlik ettim,

Hellas'ın üzerine gönderilecek olan Tanrı'nın gazabını,

Ölümlülere peygamberlik edebilmek için

Yunanistan'da derler ki

Ben yabancı bir vatana aidim,

Erythrai doğumluyum, hayasızım.

Başkaları der ki ben bir Sibyl'im [NOT: Antik dünyada geleceği bildiren kadın kâhin], Kirke'den doğdum

Ve babam Gnostos'tur, zırdeliyim ve yalancıyım.

Fakat her şey vuku bulduğu vakit

Beni anacaksınız, artık hiç kimse

Bana deli demeyecek, bilakis Tanrı'nın ulu peygamberesi diyecektir.

Zira Tanrı bana evvelce ecdadıma ait olan

Her ne varsa gösterecektir,

Tanrı benim için hazırladığı nizamında bunları vazetmiştir.

Babil surları, Lactantius, Sibyl'in "Babil'de doğmuş olmasına rağmen" Erythraialı olarak tesmiye edileceğini önceden haber verdiğini anlamıştır.

Gnostos, Bazıları bununla deniz tanrısı ve Deiphobe'nin pederi Glaukos'un kastedildiğini düşünmüştür.

Tanrı, geleceğe ait her şeyi zihnime tevdi etti,

Gelecek şeyleri peygamberlik edebileyim diye,

Ve vuku bulmuş olanları, ve bunları insanlara anlatayım diye.

Zira cihan suların tufanıyla

Boğulduğunda, ve geriye tek bir adam kaldığında,

Yaban hayvanları ve kuşlarla birlikte ahşap bir evde

Dalgaların üzerinde seyreden muhterem bir adam.

Onun geliniydim ben, ve onun soyundan geldim.

İlk hadiseler ona malum oldu, ve son hadiseler

Tümüyle bildirildi, ve işte kendi ağzımdan

Tüm bunları hakikate uygun olarak beyan ettim.

İşitin, gururlu Asya'nın ve dahi Avrupa'nın ahalisi,

Gür ve çınlayan bir avazla ne çok şeyi,

Tamamı hakiki ve kendime ait olarak, peygamberlik ettiğimi.

Bu, beyhude insanların aldatılmış olmalarına rağmen tanrı addettikleri sahte Apollon’un kehaneti değildir, taştan yontulmuş dilsiz putlar misali fani ellerin biçim vermediği Kadir Tanrı’nın kelamıdır. Zira O’nun evi, büsbütün sağır ve dilsiz olan, insanlık adına büyük ve acı bir zillet teşkil eden, bir mabet uğruna adanmış taşlardan ibaret değildir, çünkü fani ellerce şekillendirilmemiş olan O Zat, yeryüzünden hữuviyetiyle müşahede edilemez, beşerin gözleriyle de tartılamaz. O her şeyi görür, lakin Kendisi kimse tarafından görülmez. Zifiri gece de, gündüz de, güneş de O’nundur, yıldızlar, ay ve balıklarla kaynaşan denizler de. Yaşam için tasarlanmış mahlukat, meyveyi, ağacı, şarabı ve yağı var etmeye yarayan yağmurlar da O’nun tasarrufundadır. İnsanlığın başına şimdi ve bundan sonra ne denli büyük ve nice musibetlerin geleceğini ruhumun en derininde bir kamçı gibi hissettiren de yine O’dur.

İlk nesilden on birinci nesle dek, hakikati beyan etmek üzere, zira her şeyi nihayete erdiren Zat, bunların tamamını bildirmiştir. Lakin ey kavim, Sibylla’nın kelamına kulak ver, yeryüzündeki insanlar arasında Kadir Tanrı’yı sevenler, yiyip içmeden evvel O’na hamt edenler ne kutludur. Böylesi kimseler, dilsiz taşların değersiz suretleri olan, canlıların kanı ve hayvan kurbanlarıyla murdar kılınmış mabetleri ve sunakları gördüklerinde hepsini reddederler, korkunç cinayetlere kalkışmamış, hırsızlık yoluyla büyük kazançlar devşirmemiş olarak tek bir Tanrı’nın azametli celaline nazar kılarlar, ki bu cürümler pek dehşet vericidir, ne başkasının yatağına dair utanç verici bir arzu beslemişlerdir, ne de erkeklerin alçakça ve nefret uyandıran şehvetine meyletmişlerdir.

Diğer insanlar böylesi bir yaşama ve adetlere asla öykünmeyecektir, sanki hayasızlığın iştiyakı içindeymiş gibi davranacaklar, idrakten yoksun çocuklar da alay ve kahkahalarla onları tezyif ederek, ki bunlar küstahça ve rezilce fiillerdir, bizzat irtikap edecekleri sayısız hususta onlara yalanlar söyleyecektir, zira bütün bir insan soyuna itimat etmek pek güçtür.

Lakin bizzat Tanrı’nın tecelli ettireceği, fasıklar ile sadıkları bir arada muhakeme edeceği alemin ve fanilerin nihai hüküm vakti eriştiğinde, O, imansızları karanlığın altına sürecek ve onlar ne tür bir şenaat işlediklerini idrak edeceklerdir, sadıklar ise Tanrı’nın kendilerine bahşettiği nefes, hayat ve rızık ile feyizli bir diyarda mesken tutacaklardır.

Fakat bütün bu hadiseler behemehal onuncu nesilde vuku bulacaktır, ilk nesilden itibaren zuhur edecek ahvali ise şimdi beyan ediyorum. Göklerin Tanrısı gazaba geldiğinde, denizler yeryüzünü, şehirleri ve cümle insanı kaplayıp her şeyi yutan azgın sular hücum ettiğinden bu yana, evvela Asurlular bütün insanlar üzerinde hükümran olacak ve alemin altı nesli boyunca kudret icra edeceklerdir. Medler onlara galebe çalacak ve taht üzerinde yalnızca iki nesil böbürlenecektir, o vakitte şu hadiseler vuku bulacaktır, günün tam ortasında karanlık bir gece hasıl olacaktır. Gökten yıldızlar ve devreden ay kaybolacak, zelzeleler yeryüzünü sarsacak, nice şehirleri ve insanoğlunun imar ettiği eserleri toza toprağa karıştıracaktır, işte o dem denizin adaları derinliklerden yukarıya doğru belirecektir [NOT: Kadim rivayete göre Delos ve Rodos'un denizden yükselmesine atıf yapılmaktadır].

Lakin ulu Fırat kanla dolup taştığında, hem Medler hem de Persler arasında dehşetli bir velvele baş gösterecektir [okunamadı] ve Pers mızraklarının altında hezimete uğrayarak ulu Dicle’nin dalgalarının ötesine kaçacaklardır. Perslerin kudreti bütün alemin en haşmetlisi kılınacaktır ve onlara [okunamadı].

Lakin insanların defetmeye gayret ettiği o menfur fiiller, savaş naraları, cinayetler, ihtilaflar, sürgünler, kulelerin yıkılışı ve şehirlerin kıyamı, kibirli ve mağrur Hellas engin Çanakkale Boğazı’nı aşıp Frigya ile Asya’ya felaket taşıdığında vuku bulacaktır. Ancak nice saban izine ve bol buğdaya sahip Mısır toprağına, dane besleyen Nil’in kara dalgalarını yerin altında bir yerlere gizlediği vakit, yirmi yıl sürecek kavurucu bir kıtlık musallat olacaktır.

Asya’dan Hellas’a sayısız gemisiyle kudretli bir hükümdar gelecek, mızrağını yükseklere kaldıracak, engin suların ıslak yollarında yürüyecek ve diğerlerinin yaya yürüdüğü sularda tek başına yelken açacaktır, muharebeden kaçan bu hükümdarı dehşete düşmüş Asya bağrına basacaktır. Bedbaht Sicilya’yı ise şiddetli bir ateş ırmağı helak edecek, Etna’nın alevleri püskürdüğünde erimiş kızgın akıntıya karışacaktır [okunamadı].

Hellas’ta ise tefrika baş gösterecektir, birbirlerine karşı hiddetle saldıracak, nice şehirleri toza toprağa bulayacak ve çekişme içinde pek çok cana kıyacaklardır, lakin bu cenk her iki taraf için de müsavi bir yıkım olacaktır. Nihayetinde zamanın akışı insanlığın onuncu nesline vardığında, Perslerin boynunda kölece bir boyunduruk ve yüreklerinde korku hasıl olacaktır. Ve Makedonya hükümdarlık asasıyla övünmeye başladığında, Thebai’ye [okunamadı] gelecektir, [okunamadı] Sur’da ikamet edecek ve Surlular yok edilecektir. Kumlar bütün Sisam’ı sahilin altına gömecektir, Delos ise artık görünmez olacaktır.

Kroton

Sicilya'da bu isimde bir kentin varlığı bilinmemektedir, güney İtalya'daki meşhur Kroton ya da Croto kentinin ise Etna'nın lav akıntılarıyla yok olduğu düşünülemez.

Bir diğer okuma şekline göre (protem), "insanların muazzam kenti" manasına gelir.

105-118. Dizeler, Büyük İskender komutasında Pers İmparatorluğu'nu boyunduruğu altına alan ve geniş topraklarına Yunan kolonileri yayan Makedon kudretine atıftır.

İmalar şiirsel bir dille anlaşılmalıdır, bunların mutlak surette kesin vakıa beyanları olarak tasarlanmadığı muhtemeldir.

Boiotia'daki Thebai, Asya seferinden evvel İskender tarafından yerle bir edilmiştir.

Ve seyri muhteşem olan Babil, cenk etmeye gelince aciz kalsa da, boş umutlarla örülü surlarıyla ayakta duracaktır.

Yunan diyarına kaçıp sığınacaktır.

Bu hadiseler, Pyramos gümüşi girdaplarını kıyıya döktüğünde vuku bulacaktır,

Depremler yeryüzünü sarstığında ve kentler yok olduğunda.

Rodos'un başına felaketlerin sonuncusu lakin en büyüğü gelecektir.

Fakat Batı'dan büyük bir İtalya harbi

Filizlenecektir ve cihan onun tahakkümü altına girecektir.

Ey Karkhedon, senin kulelerin de yerle yeksan edilecektir.

Lakin geniş caddeleri olan bir şehir yeniden yükselecektir.

Susa

Kutsal Kitap'taki Şuşan, Pers İmparatorluğu'nun başkentlerinden biri.

Pyramos

Toros Dağları'ndan güneye doğru akıp Akdeniz'e dökülen bir Kilikya nehri.

[okunamadı], burayı tasvir eder ve Sibylla'nın bu dizelerini kadim bir kehanet olarak iktibas eder.

Kutsal ada, Muhtemelen Strabon'un metinde okuduğu şekliyle Kıbrıs'a atıfta bulunmaktadır.

[okunamadı], ve kırsal Kroton kentinin ordusu tarafından takriben [okunamadı] tarihinde bütünüyle tahrip edilmiştir.

Roma kudretinin yükselişi, inkişafı ve galebe çalışı.

Karkhedon

Kartaca'nın Yunanca adı, Kartaca Romalılar tarafından Scipio komutasında [okunamadı] tarihinde yerle bir edilmiştir.

Günün birinde kabaran toprak seni de toza dumana katacaktır, yüzüstü yere serildiğinde, savaşın uğultusu ortasında yakaracaksın,

Yabancı bir diyara mülteci gibi kaçmak için.

Ardından Patara'nın tanrısız kavmi üzerine, gök gürültüleri ve yer sarsıntılarıyla birlikte, bir başkası kara bir deniz tufanı boşaltacaktır.

Kölece bir kader, ve sonra Solyma'nın üzerine de İtalya'dan meşum bir harp rüzgarı esecek, Tanrı'nın ulu mabedini yağmalayacaktır.

Fakat onlar cehalete itimat edip takvayı unuttuklarında ve alçakça bir cinayete cüret ettiklerinde,

O vakit ana katlinin kanlı cürmünün ve daha nice fiilin kefaretini ödeyecektir,

Korintos

Kartaca ile aynı yılda, [okunamadı] tarihinde Romalılar tarafından tahrip edilmiştir.

Myra

Likya'nın güney sahilinde, denizden takriben bir fersah içeride yer alan başlıca kenti.

Kalıntıları, kentin kadim zenginliğine ve güzelliğine şahadet eder.

Ermenistan

Kafkas Dağları'nın güneyinde, Pontos Euxeinos [NOT: Karadeniz] ile Hazar Denizi arasındaki engin arazi olan Armenia Maior ve Armenia Maior'un batısında, Kappadokia'nın doğusunda kalan küçük bir bölge olan Armenia Minor mevcuttu.

Bütün bu topraklar evvela İskender'e, akabinde Suriye prenslerine tabi kılınmış, Traianus devrinde ise Roma eyaleti haline getirilmiştir.

Kudretli kral, Annesini katletmesiyle kötü bir şöhret kazanan, Fırat'ın ötesine firarı ve deccal suretinde beklenen avdeti uzun müddet batıl bir itikat olarak sürdürülen Neron.

Habis elleriyle ika etmiş olacağı cürümler.

Ve mabedi ateşle yakacak, kargısıyla Solyma'nın pek çok erini boğazlayacaktır,

Ve Yahudilerin engin, geniş diyarını talan edecektir.

Lakin İtalya topraklarının derin yarıklarından [okunamadı] fışkırdığında,

Ve kızgın küllerden mürekkep muazzam bir kütle semanın enginliğini kapladığında,

Gökten kırmızı bir küf misali çisenti halinde yağmur damlaları indiğinde,

O vakit semavi Tanrı'nın gazabını anlayın,

Yeni uyanmış bir harbin nizasını ve koca bir kargı taşıyan Roma firarisini,

Kan dökmek, İmparatorluk iktidarı uğruna verilen mücadeleler hasebiyle.

Bu ifade besbelli Kudüs'ün ve mabedin tahribine, Vespasianus ile Titus komutasındaki Romalıların bütün Filistin'i boyunduruk altına alışına işaret etmektedir.

Salamis ve Paphos

Biri Kıbrıs'ın doğu, diğeri batı ucunda yer alan meşhur şehirler.

Pompeii ve Herculaneum'u yerle bir eden M.S. 79 yılındaki büyük Vezüv patlaması, Sibylla tarafından Yahudilerin katledilmesinden ötürü Tanrı'nın Romalılara duyduğu öfkenin bir alameti olarak tefsir edilmektedir.

Kış fırtınalarının göğe savurduğu denizin azametli dalgalarıyla örtüleceksin.

Lakin Asya'ya büyük bir servet akacaktır,

Roma'nın bizzat vaktiyle yağmalayıp kendi debdebeli hanelerine yığdığı servet, ve Asya'ya diğer metaın iki kat fazlasını bahşedecektir, ardından harbin taşkınlığı baş gösterecektir.

Kulelerle pek güzel tahkim edilmiş olanlar.

Menderes kara sularını sakladığında, amansız bir kıtlıkla helak olacaktır.

Ve inanç ile adalet, onlar ise mukaddesat tanımaz bir umursamazlık, kibirli bir küstahlık ve daha nice günah içinde yaşayacaktır.

Ve dindar kimseye kıymet veren çıkmayacak, basiretsizlikten ötürü hepsi sübyanlar gibi kendilerini büsbütün helak edeceklerdir,

Ellerini ovuştururken, Tanrı'nın artık hilm sahibi olmadığı, bilakis celalle dolduğu anlaşılacaktır,

Bu dizeler, Sibylla'nın Neron'un avdetini müteakip vuku bulacağını tasavvur ettiği bir yıkımı tasvir etmektedir.

Maiandros

Kaynağını Phrygia'dan alan bu akarsu, Karia ile Lydia arasından batıya doğru akar ve sayısız menderesiyle meşhurdur.

Kudretli Tanrı'yı nihai bir gazaba kışkırtmayın,

Bütün bedenle, semaya açılan ellerle evvelki ameller için af dileyin ve şifaya kavuşturun,

Ve eğer hepiniz [okunamadı], O da gazabını dindirecektir,

Şayet habis bir niyetle bana itaat etmezseniz,

Uğursuz bir işitmeyle, bütün cihanın üzerine

Ateş yağacaktır, gün doğumunda en azametli alametler, kılıçlar ve borazanlar belirecektir, bütün yeryüzü o muazzam gürültüyü işitecektir.

Bütün diyarı yakacaktır, beşer neslinin tamamı helak olacaktır, nehirler ve denizlerle birlikte bütün şehirleri yutacaktır,

Bunların hepsi dumanlı bir toza inkılap edecektir.

Lakin her şey bir kül yığınına döndüğünde,

Bir vakitler tutuşturduğu o külleri ve kemikleri,

İustinos bu pasaja birinci Apologia'sının [okunamadı] babında atıfta bulunmaktadır.

Kıyamet, kıyamet günündeki yargılama, mükafat ve mücazatın dağıtılmasına dair bu tasvir, bilinen Hristiyan doktrininin özünü ihtiva eder. Bu pasaj, Apostolik Anayasalar'ın beşinci cildinin yedinci kısmında iktibas edilmiştir.

Ve fanileri evvelce oldukları surette diriltecektir.

Ve o vakit muhakeme başlayacaktır, Tanrı'nın bizzat kendisi hakim makamına oturup dünyayı yeniden yargılayacaktır.

Hakka riayetsizlik eden ne kadar günahkar varsa, erimiş toprağın ve kasvetli Tartaros'un altındaki Styx Gehenna'sının derinlikleri onları yutacaktır.

Lakin dindarlar yeryüzünde yeniden yaşayacaklar, Tanrı onlara ruh, hayat ve beslenme vesilesi bağışlayacak, hepsi güneşin tatlı ve neşeli ışığına bakarak kendilerini görecekler.

Lakin bana ilk olan şanlı Latinlerin acıklı çağını getir. Mısır krallarının kökü kazındıktan ve hepsi toprağın altına indirildikten sonra, hem de tüm Şark’ın ve zengin Garp’ın boyun eğdiği Pellalı yurttaştan sonra; Babil’in rezil ettiği ve cesedini Philippos’a teslim ettiği kişi, gerçekten ne Jove’dan ne de Ammon’dan türediğini övünerek iddia etmişti. Ve onlar Troya’da doğan büyük Assarakos’un soyundan ve kanından çıkacaklar, ateşin şiddetini yarıp geçen o zatın soyundan. Lakin pek çok kraldan ve savaşçı adamdan sonra, canavarın ikiz çocuklarından sonra, savaşta fevkalade güçlü olan ve ilk harfi on işaretini taşıyacak kişi gelecek. Ondan sonra alfabenin ilk harfine sahip olan hüküm sürecek. Trakya, Sicilya ve Memfis onun dehşetinden sinip titreyecek; önderlerin kötülüğü ve boyun eğmemiş bir kadın yüzünden yerle bir edilen Memfis; ve o halklar için kanunlar koyacak, her şeye boyun eğdirecek. Lakin uzun bir zaman sonra krallığı bir başkasına devredecek, onun ilk işareti üç yüz sayısı olacak ve bir nehrin sevilen ismini taşıyacak. Perslere ve Babil’e hükmedecek, ardından Medleri mızrağıyla vuracak. Sonra üç sayısını alan biri hüküm sürecek. Kral olacak, okyanusun en uzak sınırlarına varacak ve Ausonia kıyılarında kabaran dalgaları sürüp götürecek.

Ve işareti elli olan biri efendi olacak, kederli bir savaş soluyan korkunç bir yılan, ellerini akrabalarına uzatacak, onları katledecek, kargaşayı dört bir yana yayacak, savaşacak, insanları öldürecek ve sayısız cürette bulunacak. Kıstağı yarıp geçecek ve orayı kanla sulayacak. Gözden kaybolacak ve sonra tekrar dönecek, Tanrı’ya denk olduğunu varsayarak; fakat Tanrı onu bir hiçmiş gibi elekten geçirecek. Ve ondan sonra üç kral birbirleri tarafından yok edilecek. Dindar adamlar gelecek ve o, yedi kere on harfini belirgin bir şekilde gösterecek. Ve ondan sonra mukadder olan biri gelecek, dört sayısından bir can yıkıcı. Ve ardından elli sayısını taşıyan yaşlı bir adam gelir, onun hemen yanında, ilk harfi üç yüzü işaret eden bir Kelt dağlısı vardır; Doğuda savaşa doğru aceleyle giden.

Ve ondan sonra gümüş miğferle bezenmiş bir başka adam hüküm sürecek, ona bir denizin adı verilecek; erdemli bir adam olacak ve aklını her şeye yöneltecek. Ve senin üzerine, ey seçkin, en soylu, kara saçlı olan, senin dallarının üzerine tüm bu günler gelecek. Üç kişi hüküm sürecek, lakin üçüncüsü geç hüküm sürecek. İsis’in kız kardeşi olan ben, yüreğime kötü bir kehanet koymaktan üç kez kederliyim; senin hüzünlü tapınağın ve kötü eller içinde.

Kötü eller, belki de Bakkhos'un kendisine bir yaban domuzu gibi gösterdiği Pentheus'un, annesinin ve teyzelerinin ellerinde parçalanmasına bir telmihtir.

Nil'in bütün Mısır toprağını on altı arşın derinliğe boğduğu o günde mi olacak, Bütün ülkeyi su basacak, insanları sularla örtecek, Ve yeryüzünün güzelliği, çehresinin ihtişamı yok olup gidecek, Zira sen vaktiyle bu topraklara kudretle hükmetmiş olsan da, Göklerden muazzam bir sesle seslenecektir, Ey bir vakitler övünen ulu Memfis, İnsanlar arasında [okunamadı] sahip olmakta kazancın nerede, Böylesi şeyler sebebiyle ceza olarak bu evlatlığı bulacaksın karşında. Kutsanmışlar arasında sana bir hak tanınacak mı, Yıldızlardan düştün, artık göğe yükselemeyeceksin.

On altı arşın, Humboldt'a göre Nil'in Memfis civarındaki yükselişi yaklaşık yirmi üç fittir, bu da mutat on altı arşın tahminine denk düşmektedir.

Vatikan'da bulunan ve Nil'i uzanmış bir insan suretinde tasvir eden meşhur heykelde, yıllık mutat taşkının on altı arşınını simgelercesine, heykelin üzerinde gezinen çocuk suretinde on altı cin figürünün yer alması dikkat çekicidir.

Evlatlık, Suriye ile yapılan savaşlar sırasında Mısır'ın güçlü yardımına başvurduğu Roma.

İnsanların [okunamadı] son zamana değin Tanrı beni bunları Mısır'a söylemekle vazifelendirdi, Lakin kötüler keder içinde çabalamakta, felaketi, Ölümsüz Olan'ın, gökleri gürletenin gazabını beklemekteler. Bunun yerine sahte tanrılara, taşlara, ne sözü ne aklı ne de işitme kudreti olan hayvanlara tapmaktalar, Ki bu şeyleri anmam dahi bana reva değildir. Hepsi dilsiz putlardır, fani ellerin eseridir. Kendi emeklerinin ve dinsizce düşüncelerinin neticesinde insanlar ahşaptan, taştan, Tunçtan, altından ve gümüşten yapılmış, ruhsuz, beyhude, Sağır tanrılar edindiler, onları ateşte eritip döktüler. Böylesi nesnelere beyhude yere bel bağlamışlardır.

Thmois ve Xois derin bir ızdırap içindedir, Herkül'ün, Jüpiter'in ve Hermes'in meşvereti yerle bir edildi, Ve senin için, ey şehirlerin meşhur besleyicisi İskenderiye, Harp artık peşini asla bırakmayacak. Kibrin yüzünden, daha evvel yapmış olduğun kadar çok şeyi feda edeceksin. Neşeli günde dahi sükût et. O sefahat kadehi artık senin için dolup taşmayacak.

Thmois ve Xois, Mısır şehirleridir, ilkinden Herodotos (ii, 166), ikincisinden ise Strabon (xvii, 1, 19) bahseder.

Varyantlardan biri bu ilahların kâhince öğütlerinin mahvolduğunu, diğeri ise onların salonlarının yahut mabetlerinin yıkıldığını bildirir.

Besleyici, İskenderiye, geniş ticareti sayesinde birçok şehir için bir ikmal kaynağıydı.

120. dizeye kadar olan Grekçe metin kusurludur ve bundan sonrası bir boşluk (lakun) içerir.

Düzenbaz adam, Alexandre bunu, yukarıdaki 45. dizeye göre Doğu'dan dönmek üzere olan deccal Neron olarak anlamaktadır.

Ayrıca kendisi, Paris kodeksinde bulduğu ve bu dizenin önüne gelen şu dizeyi de buraya ekler, "Ve senin toprağına dolu fırtınası gibi semavi (bir kimse) gelecek."

Kanla ve dehşet verici sunakların yanındaki cesetlerle, Tüm Asya yere serilip feryat edecek, Senden aldığı ve başı taçlanarak sevinç duyduğu hediyeler yüzünden. Lakin payına Persler düşen o kimse, Hayatın tüm vasıtalarını yağmalayıp yok edecek, Öyle ki biçare insanoğluna ancak üçte biri kalacak. Fakat Batı'dan gelen o kimse çevik bir sıçrayışla hızla ilerleyecek, Ve iktidarın zirvesine ulaştığı vakit, Tüm kudretli kralları ve asil adamları katledecek. İşte o vakit insanlar için kalıcı bir son vuku bulacak.

Doğu'ya, Perslerin düşüncesiz ırkına git, Onlara ne olduğunu ve neyin vuku bulacağını göster.

Grekçe el yazmaları buraya, "Tanrı tarafından onun ardı sıra gönderilen bir Kissia kralı" dizesini ekler, bu o kadar bariz bir hatadır ki (muhtemelen aşağıdaki 140. dizenin tahrif edilmiş hâlidir), bunu metinden çıkarıyoruz.

Batı'dan gelen kimse, bu ifadenin Vespasianus'a işaret ettiği anlaşılmaktadır.

Lactantius'un metni takip ettiğimiz metinden biraz farklıdır.

Ve Persleri ve İberleri helak edecek, Ve savaştan haz alan, tamamı yaylarla kuşanmış Babillileri ve Massagetleri. Bütün Midilli batacak derinliklerin dibine, Helak olmak üzere, İzmir dik yamaçtan aşağı, Ve Bithynialılar memleketleri için feryat edecekler, Vah, vah sana ey Likya, senin için, Deniz kendi iradesiyle kabardı o çalkantılı karanın üzerine. Öyle ki Likya'nın vaktiyle tatlı kokularla bezenmiş toprağı, Korkunç deprem yüzünden feryat edecek, Frigya üzerine, kederi sebebiyle, Jüpiter'in validesi Rhea oraya gelip eğleşti.

İberler, muhtemelen Ermenistan'ın kuzeyindekiler ile Karadeniz ve Hazar Denizi arasındakiler kastedilmektedir, lakin bir sonraki dizede zikredilen Massagetler gibi onların da Fırat ile hiçbir teması yoktu.

Massagetler, İskitya'da, Hazar'ın doğusundaydı.

Pitane, Mysia'nın doğu sahilinde, Bergama'nın güneybatısında bir şehir.

Midilli, Mysia kıyılarına yakın büyük ada.

İzmir, Lidya kıyısında, antik ve modern zamanlarda ticaretiyle temayüz etmiş iyi bilinen bir şehir.

Likya, Küçük Asya'nın güney kıyısında yer alan, kuzeyinde Frigya bulunan bir vilayet.

Tauria ırkı, bugünkü Kırım yarımadasında yaşayan ve yabancıları tanrıça Diana'ya kurban etme âdeti bulunan vahşi bir kavim.

Yere çalınacak ve soyulup talan edilecek. Bir vakitler hayvan suretleri peydahlamış olmaktan [NOT: Muhtemelen canavarlar doğuran mitolojik figürlere atıf yapılmaktadır]. Şairler, o üç kez bedbaht olmuş Yunanistan için ağlayacaklar, Kudretli Roma'nın kıstak boynunu vuracak, Tanrısal bir adam, bizzat Jüpiter'in ve hürmet gören Juno'nun doğurduğunu söyledikleri, Ahenkli bir sesle terennüm ettiği tatlı ezgileri için övgü arayan, O bedbaht anayla birlikte nicelerini katledecektir. Babil'den kaçacak o korkak ve hayasız kral, Bütün fanilerin haklı olarak nefret ettiği, Zira o nicelerini katletti ve rahme zorba eller uzattı, Karısına karşı günah işledi, Ve meşum, rezil ebeveynlerden dünyaya geldi. Lakin o, ilk yöneldiği ve nam kazandırdığı Medlerin ve Pers krallarının yanına varacak, Ve bu şerirlerle birlikte, Sevilmeyen bir millete karşı pusuya yatacaktır. Tanrı yapısı mabedi zapt etti ve ateşe verdi Vatandaşları ve içeri giren ahaliyi.

Lapithler, Yunan mitolojisinde Sentorlar ile olan mücadeleleriyle meşhur, Teselya dağlarında meskûn bir kavim.

Eridanus, İtalya’daki Padus ya da Po nehrinin bir diğer adıdır.

Köşeli parantez içindeki kelimeler Alexandre’ın metninde yer almamaktadır.

Kudüs’ün ve mabedin yıkılışıyla sonuçlanan Yahudi Savaşı, Neron döneminde başlamıştı.

Fakat dördüncü yılda bir yıldız parladığında, tek başına tüm diyarı helak edecek olan.

Derken göklerden korkunç denizin içine kudretli bir yıldız inecek ve derinlikleri yakacak.

Bizzat Babil’i ve İtalya’yı da, uğruna pek çok sadık İbrani azizin ve hakiki mabedin de yok edildiği o yeri.

Toprağından nefret ederek, zira sen zehirlere [NOT: Büyü veya zehir kastedilmektedir] meylederdin, zinalar seninleydi ve oğlanlarla kanunsuz utanç fiillerine batmıştın,

Vay sana, Latin diyarının murdar şehri, vay haline!

Yılanlara meftun deli kadın, kıyılarının kenarında bir dul gibi oturacaksın ve senin için

Tiber nehri, bir eşe ağlar gibi gözyaşı dökecek.

Ey cani yürekli ve fasık ruhlu olan.

Dördüncü yıl, muhtemelen Daniel 7, 25’teki vakit, vakitler ve vakitlerin yarısı ifadesine (üç buçuk yıl) yapılan bir telmihtir, keder dolu bir dönem için kullanılan sembolik bir sayıdır.

Bu pasajın tamamı, Roma’nın üzerine gelecek olan ilahi hükmün kıyametvari bir peygamberliğidir ve Lactantius tarafından da böyle yorumlanmıştır.

Babil, burada Roma için sembolik bir isim olarak kullanılmıştır.

Bu dize esas itibarıyla Grekçe metnin kodekslerinde ve basımlarında tekrarlanmaktadır, fakat o kadar bariz bir bozulmadır ki bu tekrarı metnimizden çıkarıyoruz.

Tanrı’nın ne yapmaya gücünün yettiğini ve maksadının ne olduğunu bilmez misin?

Oysa sen şöyle dedin, "Ben tek başımayım ve hiç kimse beni yağmalamayacak."

Fakat şimdi Tanrı, ebediyen Hayy olan, seni ve sana ait olan her şeyi helak edecek ve o diyarda artık senden bir iz dahi kalmayacak.

Tıpkı eski zamanlarda Tanrı senin itibarını temin ettiği zamanki gibi.

Ve alev alev yanan ateşe karışıp Hades’in hükümranlığında, Tartaros’un kanunsuz diyarında ikamet edeceksin.

Memfis, ey meşakkatlerin önderi, ölülerle dolu olan, sende piramitler

Sonsuza dek sükût etsin ki fenalıktan el çekesin.

Ey aşağılık derecede küstah, kederlerin ambarı, acıyla dolu Maenad,

Fakat Barca kenti kendi üzerine, o kirli olanın üstüne beyaz bir kisve büründüğünde,

Ah, keşke var olmasaydım, keşke hiç doğmamış olsaydım!

Python, bu ismin burada Memfis’e, Yunanistan’daki meşhur Delphi kehanet merkezine telmihle, "kehanet şehri" manasında sembolik bir isim olarak tatbik edildiği anlaşılmaktadır.

Beyaz kisve, Alexandre’a göre Afrika’nın kuzey kısmındaki Barca’nın göçebe ahalisi, savaşa girecekleri vakit güneşte yanmış ve kirli bedenlerinin üzerine beyaz bir giysi giymeyi adet edinmişlerdi.

Teb, Memfis’in Aşağı Mısır’ın başkenti olması gibi, Yukarı Mısır’ın kadim ve meşhur başkentiydi.

Bu dizedeki kaba adam ve 253. dizedeki ulu pazar, Alexandre tarafından Deccal’e atıf olarak anlaşılmıştır, lakin bu pasajın tamamını geniş ve umumi bir minvalde apokaliptik olarak kavramak belki de daha yerindedir ve böylece tarihte bilinen muayyen bir şahsın varlığını farz etmeye lüzum kalmaz.

Halkı katledecek, fakat sen, kuşanarak

Ve işlediğin bütün cürümler için, kanunsuz fiillerin yüzünden kefaret ödeyeceksin,

Ve felaket içinde sana bakacaklar,

Utanç dolu bir ruha sahip olan birine bakar gibi.

Ve Habeşlilerin Tentyris’ini yağız Hintliler cebren işgal edecek.

Nefret dolu ağlayışını dindirmeyeceksin

Syene, Yukarı Mısır’da ekvatora yakın bir şehir olup, dikilitaşların çıkarıldığı taş ocaklarıyla meşhurdur.

Tentyris, Nil üzerinde, Teb’in bir miktar kuzeyinde ve bugünkü Denderah yakınlarında yer almaktadır.

Pentapolis, Cyrene, Barce, Ptolemais, Berenice ve Tauchira isimli beş şehirden ötürü Kuzey Afrika’daki Sirenayka bölgesine verilen bir isimdir.

Libya, Kuzey Afrika’da Sirenayka’nın yalnızca bir cüzünü teşkil ettiği geniş bir mıntıkadır.

Cyrene, 256. dizede zikredilen Pentapolis şehirlerinden biridir.

Bu dizelerde Sibylla, Yahudilere karşı Vespasianus kumandasındaki lejyonlara asker temin ettiği varsayılan Britonların ve Galyalıların çarptırılacağı cezayı önceden haber vermektedir.

Bu ikinciler, 264. dizedeki "Tanrı’nın oğulları" ifadesiyle anlaşılmalıdır.

"Fenikeli kral" (265. dize), savaşı Celile’ye taşımak maksadıyla kuvvetlerini Suriye’deki Ptolemais’ten sevk eden Vespasianus’tur.

Romalıların Adriyatik’teki büyük deniz üssü olan Ravenna, Cisalpina Galyası’nın başlıca şehirlerinden biri olması ve Sezarlar devrinde Roma’nın askeri harekatlarıyla tabii olarak irtibatlandırılması hasebiyle bu lanetten payına düşeni almaktadır.

Zira Tanrı’nın oğullarına fenalık ettiler,

Fenikeli bir kral, Suriye’den Saydalılarla birlikte muazzam bir Galya ordusunu sevk ettiği vakit, ve seni de bizzat katledecek Ravenna, ve cinayet işinde bir rehber olacaktır.

Küstahlaşma, zira Oğlak kutup dairesini, Boğa ise göğün ortasında İkizler’in arasında bunları kuşattığında,

Ve Başak burcu yükselip, güneş alnına bir kuşak bağlayarak bütün semaya rehberlik ettiğinde,

Ve birbiriyle cenk eden yıldızların çatışmasında tabiat teceddüt edecek, ve Hintlilerin ve Habeşlilerin bütün diyarı ateşin ve iniltilerin ortasında helak olacaktır.

Sen de ağla ey Korint, helakinin acı akıbetine, bükülmüş ipliklerle üç kız kardeş olan Kader Tanrıçaları eğirerek, sesin yanından hileyle kaçmış olanı yukarıya sevk ettiklerinde

Küstahlaşma, umumi metin korkma şeklinde okunmaktadır, fakat bu hissiyat, Hintlilerin ve Habeşlilerin takımyıldızların çatışması ortasında yok olmaya mahkum edildiğini bildiren sonraki kısımla ahenk arz etmemektedir. Bu sebeple Alexandre, korkmak manasındaki kelime yerine küstahlaşmak veya yüzsüzce cüretkar olmak manasına gelen kelimeyi okumaktadır ve biz de bu metin tamirini benimsiyoruz.

Kader Tanrıçaları, umumi mitolojiye göre bunlar, fanilerin kaderini durmaksızın eğiren Clotho, Lachesis ve Atropos isimli üç kız kardeşti.

Rivayete göre Clotho örekeyi tutar, Lachesis varoluşun ipliğini eğirir, Atropos ise onu keserdi.

Kaçmış olan, bu atfın Neron’a ve onun berzahı yarmasına yönelik olduğu anlaşılmaktadır.

Onun Şark’tan Deccal suretinde avdet edeceği inancı, vefatından sonra bir müddet revaçta kalmış batıl bir endişeydi.

Berzahın, ta ki hepsi ona nazar edene dek

"O ki bir vakitler dövme tunç ile kayayı yarıp parçaladı, ve senin yurdunu viran eyleyecek, takdir olunduğu üzere vuracaktır, zira önceki kralların hiçbirinin muktedir olamadığı şeyi başarmayı ona yalnız Tanrı bahşetmiştir.

Zira orada iktidar ile durarak, başkalarına bir orak ile kökünden üç başı koparma kudretini verecektir, öyle ki kutsallıktan nasipsiz krallar kendi ebeveynlerinin etini yiyecektir.

Zira ulu şehir ve adil halk uğruna,

Bütün insanlık için cinayetler ve dehşetler biriktirilip saklanmıştır.

Ey sen, kararsız ve bedbahtça öğütlenmiş olan, meşum kaderlerle kuşatılmış, insanlara kederin hem başlangıcı hem de ulu nihayeti kılınan,

Kaderin eliyle hırpalanmış ve yine onunla kurtarılmış mahluk, şerlerin taşkınlığı, feryat ve insanın ulu nihayeti.

Sana yüreğinde kim öfke duymaz?

Sende kovulmuş olan hangi kral, şerefli hayatını [okunamadı]

Her şeyi şer ile tanzim ettin, her yanı kötülükle boğdun, ve dünyanın en güzel kısımları senin yüzünden başkalaştı.

Ve şayet seni herhangi bir hususta itham edersem, dile gel!

Bir vakitler insanlar arasında güneşin parlak ışığı mevcuttu,

Ve peygamberlerin ortak şuaları genişçe yayılmıştı, ve bütün insanlara latif içecekler damlatan lisan zahir oldu, inkişaf etti ve gün herkesin üzerine ağardı.

İşte bu sebepten, ey dar zihinli, en ulu şerlerin müsebbibi, o gün hem kılıç hem de elem sökün edecektir.

İnsanlar için kederin başlangıcı ve ulu sonu, kaderle hırpalanmış ve yine onunla kurtarılmış mahluk,

Keskin kelamın haşin sadâsını işit, ey insanların afeti.

Lakin Pers diyarı harpten, vebadan ve kederden azade kılındığında, işte o gün kutlu, semavi Yahudilerden ilahi bir soy peydahlanacaktır, ki onlar memleketin tam ortasında,

Tanrı'nın şehrinin etrafında mesken tutacaktır, ve ulu surlarla, tâ Yafa'ya kadar çepeçevre kuşatılarak,

Kendilerini kasvetli bulutlara doğru yükseltirler.

Düşmanların divane elleriyle, lakin fasık insanların abideleri ebediyen orada duracaktır.

Fakat göklerden harikulade bir adam gelecektir, elleri semeredar ağacın [NOT: Asaya ya da çarmıha atıf içeren mecaz] üzerine uzanmış olan, İbranilerin en asili, ki bir vakitler takdire şayan nutku ve kutsanmış dudaklarıyla emir buyurduğunda güneşi durdurmuştu.

Ve masada mukaddes ilahilerle, her türlü takdimelerle ve layık dualarla dururlar.

Hafif meşakkatin yorgunluğuna tahammül gösterenlerin cümlesi ve adil olanlar gelecektir.

Lakin göğe murdar ve kanunsuz kelamlar savuranlar, birbirlerine karşı konuşmaktan vazgeçecek, ve dünya başkalaşıncaya dek kendilerini gizleyeceklerdir.

Fakat bulutlardan kasvetli bir ateş yağmuru [okunamadı]

Yeryüzünden o muhteşem buğdayı, her şey yabanıl ve işlenmemiş kalacaktır, ta ki fani insanlar her şeye hükmeden, ebediyen var olan o ölümsüz Tanrı'yı bilinceye kadar, fani şeylere artık [okunamadı]

Mısırlıların taze, körpe ağızlar ve ahmak dudaklar tarafından tazim edilmesini talim ettiği şeyler gibi.

Lakin bütün bu şeyleri yalnızca İbranilerin mukaddes diyarı mahsul verecektir, bal damlayan kayadan,

Ve bir pınardan bir dere akacaktır,

Ve bütün adillere nektar kıvamında süt akacaktır,

Lakin hikmetli zihin bana bu şeyleri niçin bahşeder?

Ve Karyalılar, ve altın zengini Lidyalılar.

Yıkıma uğrayın ve toza dönüşün!

Günün birinde yarık dehşetler ve deprem sarsıntılarıyla, korkunç denizin içine tepe taklak yuvarlanın.

Ve o vakit gazaba gelen, o yücelerde sakin zevalsiz Tanrı, gökten şimşeği,

Murdar olanın iktidarının üzerine indirecektir.

Ve o gün, kışın fırtınaları yerine,

Yaz mevsimi hüküm sürecektir, ve fani insanlar için bu hâl vaki olacaktır, zira ulu Gök Gürletici [okunamadı]

Tanrısız olarak, öyle ki ölülerin bedenleri,

Ve Smyrna dahi, Lykurgos için ağlayarak, Efes'in kapılarına dayanacaktır, ve lakin kendisi daha ziyade yokluğa karışacaktır.

Tanrıların ve kanunsuz insanların elleriyle yerle yeksan edilerek, sevincini artık semaya sunamayacak, Kyme'nin ırmakları kenarında bir ceset gibi serilecektir.

Bir alamete sahip olarak, ne uğruna cefa çektiklerini bileceklerdir.

Ve fasık yurtlarını küle çevirdiklerinde, Eridanus kenarındaki Midilli, ebediyen helak olacaktır.

Sen dahi, zenginliklerle yoğrulmuş yegane toprak, arzuladığın şeye kavuşacaksın, Termodon ırmakları kenarındaki bir memlekete karşı öfkeye kapılmış olarak, gözyaşı bol bir diyara döneceksin.

Kehanetler

Ve kayalık Tripolis, Menderes’in dalgaları yanı başında, kıyıyı kaplayan kudretli sularla dolup taşarak, Tanrı’nın iradesi ve inayetiyle büsbütün helak edileceksin.

Phoebus’un komşu diyarını almak istemem, lakin göklerden inen bir yıldırım, günün birinde sefih Miletos’u yerle bir edecek, zira o Phoebus’un hilekâr ezgisini, insanların bilgece kaygılarını ve tedbirli tasarılarını benimsedi.

Ey Yahuda, sefih, meyvesi bol, ulu diyar, senin gayelerini görecek kadar yaşayalım. Zira bunu başlangıçta muhabbetle bildin ey Tanrı, ta ki bütün insanlara senin bir lütfun olarak görünsün, ve Tanrı’nın ne ihsan edeceğini görebilsinler.

Üç kez bedbaht Trakya’nın amellerini, iki deniz arasında toz toprak içinde uzanan suru, yüzen balıklar için bir ırmak gibi görmeyi arzularım. Trakyalılar sana karşı savaşacak, senin kudretini büsbütün tüketecek, ve Makedonya topraklarını zapt edecekler.

Bir Mısır kralı ve barbar bir iklim, önderlerin cesaretini yerle bir edecek. Savaşa kuşanmış Lidyalılar, Galatlar ve Pamfilyalılar, Pisidyalılarla birlikte amansız bir kavgada bütün kavmi mağlup edecekler.

Fakat ötelerde, esîrî sema boyunca Tanrı’nın sesi gürleyen bir gök gürültüsü gibi işitilecek. Güneşin zeval bulmaz alevleri artık var olmayacak, ve ayın parlak ışığı o son vakitte bir daha parlamayacak, her şey kedere bürünecek, yeryüzünü karanlık kaplayacak, körleşmiş insanlar, habis canavarlar ve uzun bir sefalet çağı gelecek, öyle ki Tanrı’nın hükümdar olduğu, ve göklerden aşağıda olan her şeye baktığı görülecek.

Kuzu ve koyun sürülerini, böğüren buzağıları, yaldızlı boynuzlarıyla ulu buzağıları cansız Hermes’e [Mercury (cıva)] ve taştan ilahlara kurban edenler bilsin ki, hikmet kanunu öne geçsin, salihlerin izzeti galip gelsin, ta ki zeval bulmaz Tanrı ansızın gazapla dolup insanların her ırkını ve kabilesini yok etmesin, zira ebediyen yaşayan bilge Yaratıcı olan Tanrı’yı sevmek üzerimize bir borçtur.

Son vakitte, ay [okunamadı] olduğunda vuku bulacaktır, ve bu kurnazlıkla ve hileyle gerçekleşecektir, her diyarı zapt edecek ve hepsine boyun eğdirecektir, bütün insanlardan daha bilge olarak her şeyi bilecektir. Uğruna bizzat helak olduğu şeyi derhal ele geçirecektir. Başka hiçbir kimsenin yapmadığı veçhile hepsini zapt edecektir. Ve gayret göstererek düşmüş olanları ihya edecektir.

Fakat insanlara Batı’dan büyük bir cenk gelecek, ve kandan tepeler ırmaklara doğru akacaktır. Öfke diner, ve Batı’dan gelen ittifak [okunamadı], ve ardından yeryüzünde kış fırtınası esecektir, ve melun savaş diyarı yeniden dolduracaktır.

Zira semavi düzlüklerden fanilerin üzerine sağanaklar halinde ateş, alev ve kan yağacaktır. Su ve şimşek, zifiri karanlık, dehşetli gece, savaşta ziyan oluş ve katliamın üzerine çöken kasavet, ve bütün krallara, hatta o devrin en kudretlilerine dahi yıkım getirecektir, ve meşum savaşın hazin harabiyeti böylece son bulacaktır.

Artık kılıçlarla, demirle yahut kargılarla cenk edilmeyecektir, zira bu nesneler bir daha meşru kılınmayacaktır. Hayatta kalan basiretli kavim ise sulha erecektir, nihayetinde sevince kavuşabilsinler diye kötülüğü tecrübe etmiş olarak.

Ey ana katilleri [NOT: Sibylla kehanetinde Roma kastedilmektedir], cüretkâr küstahlığın ve habis amellerin hayasızlığını terk edin, ey oğlanlara alçakça yatak serenler, küstahlık, ceza ve zorbalıkla vaktiyle pak olanları genelevlerde fahişe kılanlar. Zira sende yasa tanımaz ana öz evladıyla cismani münasebette bulundu, ve kız evlat babasıyla bir gelin gibi birleşti. Sende krallar da uğursuz ağızlarını murdar ettiler, ve sende şerir adamlar canavarlarla yatağa girdiler. Ve sefahate düşkün ey habis mahluk, sükût et. Zira bakireler sende aşkı tutuşturan koruluğun mukaddes ateşini bir daha bulamayacaktır.

Sevilen ev vaktiyle senin tarafından söndürüldü, ve mundar bir el tarafından ateşe sarıldı, daima çiçeklenen ev, Tanrı’nın gözetimindeki mabet, azizlerce meydana getirilmiş, ebediyen zeval bulmaz, hem ruh hem de beden için bir umut dayanağı. Gizli topraktan [okunamadı], ne de marifetli sanatkâr böylesi için bir taş yontacaktır.

Ne de altın karşısında hürmetle eğildi, o ruhların Ve dünyanın aldatıcısı karşısında, bilakis kurbanlarla Ve kutsal yüzlük adaklarla (hekatomb) ibadet ettiler Tanrı’ya Ve nefes alan her şeyin kudretli Yaratıcısına.

Fakat şimdi görünmez ve kutsalsız bir kral Yükseldi, burayı yerle bir etti ve sahipsiz bıraktı, Büyük bir halk yığını ve nam salmış adamlarla birlikte.

Lakin yükselerek ölümsüzler diyarına, Zira göksel ovalardan bir adam geldi, Mübarek bir zat, elinde tuttuğu Tanrı’nın kendisine emanet ettiği bir asayı.

Ve her şeye asaletle hükmetti, geri iade etti Önceki insanların gasp ettiği serveti tüm hayırlı kimselere, Ve azim bir ateşle bütün şehirlerini yaktı Kötülük işlemiş olan insanların beldelerinin.

Ve Tanrı’nın sevdiği o şehri bizzat kendisi Yıldızlardan, güneşten ve aydan daha parlak kıldı, Ziynetlerle donattı ve bedenen inşa etti Pek güzel bir mukaddes mekânı, Ve fersahlarca uzanan, bulutlara değen Ve herkesçe görülen, azametli ve hudutsuz bir kule tesis etti, Öyle ki inançlılar ve adiller bir arada Ebedî Tanrı’nın celalini temaşa kılabilsinler, O hasretle beklenen manzarayı.

Zira bir daha asla sefil insanların üzerine Korkunç felaketler çökmeyecektir, Ne cinayet ne de kargaşa kalacaktır, ancak herkes arasında Salihane bir yarış hüküm sürecektir. Kutsalların nezdinde, ulu Gök Gürletici, Yüce mabedin kurucusu olan Tanrı, Tüm bunları kemaline erdirdiği vakit.

Ey Babil, senin için vah ki ne vah, Altın tahtı ve altın sandaletiyle nam salmış, Ey kadim krallık, cihanın yegâne efendisi, Bir vakitler kudretli ve her şeye muktedirdin, gayrı uzanamayacaksın Altın dağlarda ve Fırat’ın nehirlerinde, Yerle bir edileceksin Zelzele vaktinde.

Söz etme, Farslara nasıl hükmedeceğin tasasına da düşme, Yahut Medleri nasıl mağlup kılacağını düşünme. Zira vaktiyle sahip olduğun kudretin veçhiyle, Roma’ya rehineler gönderip Asya’da hizmet ettikten sonra, basiretli bir kraliçe sıfatıyla Adaletsizlerin yargısı huzuruna çıkacaksın, Uğurlarına fidyeler ödediğin kimselerin. Muammalı sözler yerine hasımlara Şiddetli bir gazap sunacaksın.

Ve ahir zamanda deniz kuruyacak, Ve gemiler gayrı İtalya’ya yelken açamayacak, Fakat azametli ve velut Asya ile Girit ovası Bütünüyle su altında kalacak. Ve büyük bir ıstırap Kıbrıs’ın payına düşecek, dehşetli bir kaderle Kıyıda yeniden metruk ve bereketsiz kalacak, Ve sayıca pek çok olan çekirgeler Kıbrıs toprağını helak edecek.

Beşinci nesilde, harabiyeti Mısır’ın nihayet bulduğunda ve hayâsız krallar Birbirine karıştığında, cümle kavimlerin milletleri Mısır’da ordugâh kuracak, Makedonya’da, Ve Asya’da, Lidya ahalisi arasında ise Çok kan ve toz getiren, dünyayı ezen Zalimane bir harp kasıp kavuracak, o harbi ki Roma kralı Ve Garbın hâkimleri dindirecektir.

Kış fırtınası kar misali süzülerek indiğinde, Ve ulu nehir ile uçsuz bucaksız göller donduğunda, Derhal Asya toprağına dahil olacak Barbar bir kalabalık, ve bu meşum zürriyet Kendi ana babalarını yutacak, cümle taamı silip süpürecek, Ve yabani canavarlar tüm meskenlerde gıdalarını yiyecek, Onlar ve kuşlar fani insanların tamamını telef edecek.

Ve kötülerle dolacak okyanus, Nehirden ötürü kızıla boyanarak, akılsız insanların Etiyle ve kanıyla. Böylece öyle bir tenhalık Hâkim olacak ki yeryüzüne, insanoğlunun Ve kadınların sayısı tek tek sayılabilecek, Fakat meşum zürriyet sayısız musibete feryat edecek Sonunda, güneş gayrı doğmamak üzere battığında, Denizin dalgalarına gömülü kalmak için, Zira görmüştü o Pek çok faninin felaket getiren şerrini.

Fakat o vakit Tanrı’nın nuru salih insanlara İkinci kez hükmedecek, Tanrı’ya hamt edenlerin cümlesine.

Nil’in suları kıyısında kalacaksın, Acheron kumsallarında şeriatsız bir Bakkhanal misali [NOT: Acheron, yeraltı dünyasının keder ırmağı; Bakkhanal ise serkeş ve ayin düşkünü bir kadın figürünü betimler], Ve yeryüzünün tamamında Sana dair hiçbir hatıra kalmayacak artık.

Pek çok hususta gama düşeceksin. Üç kat bedbaht Mısır’da boylu boyunca uzanacaksın, Devasa bir leş halinde, Mısır’da sana karşı Muhabbet beslemiş olan her fert sana acı acı feryat edecek.

Fakat zihinlerinde Tanrı’ya hamt edenler, Ve o vakit keten libaslar kuşanmış bir kâhin diyecek ki, "Gelin, hakikat üzere Tanrı’nın güzel bir mabedini inşa edelim, Gelin, ecdadımızın o ürkütücü kanunlarını değiştirelim, o kanunlar ki Alaylar tertip etmeyi emreder, hissiz Taş ve balçık ilahlara Gizemli ayinler icra ederlerdi. Ruhlarımızı döndürelim ve hamdimizi Tanrı’ya sunalım, O zevalsiz olana, bizzat peder olan, Her daim var olmuş, her şeyin Rabbi olana."

##

gizemli ayinler, Eğer Onias kastediliyorsa, Yahudi rahip, putperestliklerinden vazgeçip hakiki Tanrı'ya ibadet etmelerini umduğu Mısırlıların bir temsilcisi olarak konuşmaktadır.

Bu durum, Josephus'un aktardığı üzere, Onias'ın Ptolemaios'a yazdığı mektubun ruhuyla uyuşmaktadır.

Ve sonra Mısır'da büyük bir tapınak olacak, Ve kutsal bir mabet, ve kurbanlarını Tanrı'nın yarattığı kavim oraya getirecek, Ve Tanrı onlara ebedi hayat bahşedecek. Ve Mısır'larını ekip biçecekler, lakin kötülük Başlatacaklar, öyle ki ardından her şey Onların üzerine çökecek, ve bütün alçak ve yasa tanımaz adamlar Helak edilecek. Çünkü Tanrı'nın verdiğini korumadılar. Parlayan güneşin tehdidini gördüm Yıldızlar arasında, ve şimşek çakışında Ayın dehşetli gazabını. Savaş ile, Tanrı onların cenk etmesine cevaz verdi.

Mabet, Genel olarak Mısır'daki Leontopolis Yahudi mabedine atıfta bulunduğu varsayılır. Ancak Alexandre bu açıklamaya karşı çıkar ve bu yazarın, Leontopolis'teki mabedin kapatılmasından ve ibadetin Roma imparatorunun emriyle kaldırılmasından sonra yaşadığını, bu nedenle bu mabet hakkında bu şekilde konuşmuş olamayacağını, ne de onun Etiyopyalılar tarafından yıkılacağını önceden haber vermiş olabileceğini savunur. Dolayısıyla Mısır'daki bir mabede dair tüm bu pasajın, İşaya'nın peygamberliğinin şiirsel bir genişletmesi olduğu varsayımı akla yatkındır.

Triballiler, Bunlar Avrupa'da, Tuna nehri yakınlarında yaşayan güçlü ve vahşi bir kavimdi ve burada garip bir şekilde Etiyopyalılarla ilişkilendirilmişlerdir. Fakat muhtemelen her iki isim de burada sembolik olarak kullanılmıştır.

Zira güneşin yerine uzun ateş alevleri yükseldi, Sabah yıldızı cenk etti ve Aslan'ın sırtını çiğnedi, Ve ayın çifte hilali çehresini değiştirdi, Oğlak, Boğa'nın boynuna vurdu, Lakin Boğa, geri dönen günü Oğlak'tan söküp aldı, Avcı [Orion] artık boyunduruğa boyun eğmek istemedi, Ve Başak, İkizler'in nasibini Koç ile değiştirdi, Artık parlamaz oldu Ülker [Pleiades] yıldızları, Ve Ejderha kuşağını terk etti. Balıklar, Aslan'ın kemerine doğru indi, Yengeç duramadı yerinde, zira Avcı'dan korktu, Akrep, dehşet verici Aslan'ın kuyruğuna sokuldu, Ve güneşin alevinden sıyrılıp kaçtı Köpek Yıldızı, Kova ise tutuşturup bir aleve çevirdi kudretini Ateşin kendisi uyandı, öyle ki sarstı birbiriyle cenk edenleri, Ve bir hiddetle onları baş aşağı yere fırlattı. Okyanusun, tüm yeryüzünü ateşe verdi, Ve yüce gök kubbe tek bir yıldız dahi kalmaksızın öylece kaldı.

Tanrı Oğlu'nun ezeli mevcudiyeti, tecessümü ve vaftizi. Suçlu diyar için saklanan sefaletler.

Ölümsüzlerin şarkılarda övülen kudretli Oğlu'nu, Gönülden ilan ederim, kendisine en yüce Baba'nın, Daha doğmadan evvel mülk olarak bir taht bahşettiği O varlığı, Ve sonra O ayağa kaldırıldı, Kendisine bağışlanan bedenle, ve Ürdün'ün akıntısında yıkandı, Ki o akıntı parlak adımlarla dalgaları alıp götürür. Ateşten kaçmış olan O, ilk olarak görecektir, Tanrı'nın kutlu Ruhunun bir güvercinin ak kanatlarıyla Aşağı indiğini. Saf bir çiçek, ve her şey birden serpilecek. Ve O, insanlara yolları gösterecek, gösterecek Semavi patikaları, ve hikmetli sözlerle herkese öğretecektir. Ve doğruluğa sevk edecek, ve soyuyla övünen Düşman kavmi kazanacaktır. Dalgaların üzerinde yürüyecek, Ve insanların illetlerini yok edecektir. Ölüleri diriltecek, ve pek çok kederi Uzaklara sürecektir, ve tek bir kökten İnsanlara yetecek ekmek hasıl olacaktır, Davut'un evi Bir filiz verdiğinde, ve O'nun ellerinde olacaktır Bütün cihan, kara, gök ve deniz. O, yeryüzüne şimşekler çaktıracaktır, tıpkı vaktiyle Birbirlerinin kaburgasından doğan iki kişinin [NOT: Âdem ile Havva kastedilmektedir] Işığın belirişini gördükleri gibi. Yeryüzü bir oğul umuduyla sevinçle dolduğunda. Fakat yalnızca senin için, Sodom diyarı, Sefaletler saklanmaktadır, zira meşum bir zihinle Ölümlülerin planlarına gülen Tanrına kulak vermedin, Aksine O'nun için dikenlerden Bir taç ördün, ve ruhunun küstah taşkınlığıyla Korkunç bir öd karıştırdın. Göreceksin, Tanrı'nın yeni sureti Bir şimşek gibi çakıp nazarlara aşikâr olduğunda.

Rodos, Delos, Kıbrıs ve Sicilya'nın kederleri. Kolophon, Teselya, Korint ve Sur'un akıbeti. Sardinya, Migdonya, Kelt diyarı, Roma, Suriye ve Tebai'nin akıbeti.

Şehirlerin ilki, ilk evvel sen helak edileceksin, İnsanlardan ve hayatın bütün vesilelerinden mahrum kalarak. Ve sen Delos, denizin üzerinde sürükleneceksin, Ve sulardan ibaret yolda kararsız olacaksın. Bütün insanların arasında tek kaçak olan Nuh geldi. Kara yüzecek, dağlar ve gök dahi Yüzecek, her şey suya dönecektir. Ve her şey su ile helak olacaktır. Ey Frigya, yukarıdaki sulardan ilk fışkıran, Tanrı'yı inkâr edenlerin de ilki sen olacaksın, Seni helak edecek olan başka tanrılardan hoşnutluk bularak, Ey bedbaht olan. Zavallı Etiyopyalılar, acınası kederlerle ızdırap çekerek, Ve dehşet içinde yere kapanarak, Kılıçtan geçirilecekler. Nil'in süzülen dalgaları altında yedi defa sarhoş ettiği Tahılı her daim gözeten zengin Mısır, Kabilelerin birbirleriyle olan nifakı yüzünden Helak olup gidecektir.

Kudretli Tanrı olarak doğan O zat, Büyük alametler vücuda getirecek, ve göğün ortasına Bir mihver asacak, ve yükseklere İnsanların görmesi için muazzam bir dehşet yerleştirecektir, Damlaları kötülük yapmış olan insan ırklarını katledecek olan Uçsuz bucaksız bir ateşle bir sütunu ölçerek. Zira insanların Tanrı'yı teskin edebileceği, Lakin acı kederlere son veremeyeceği bir zaman gelecektir, Fakat Davut'un evi vasıtasıyla. Çünkü bizzat Tanrı O'na bir taht bahşetmiş ve bunu teyit etmiştir, Ve haberciler O'nun ayaklarının altında istirahat ederler.

Kimi ateşte görünür, kimi akarsularda belirir, başkaları şehirleri esirger ve bazıları da rüzgârları salıverir.

Apis, Mısırlıların taptığı kutsal boğa.

Sütun, Nihai yargı ile bağlantılı olarak yükseklere dikilecek bir sütun, dingil ya da direk fikri Sibylla'ya [NOT: Kehanet metinlerini söyleyen kâhin kadın] özgüdür.

Ve nice insana hayat çetin gelecektir,

Ruhlara işleyerek ve insanların zihinlerini başkalaştırarak.

Lakin kökten yeni bir filiz yeşerdiğinde.

Bir zamanlar beslensinler diye herkese bollukla sunduğu uçsuz bucaksız yaratılış,

Ve zamanın gelişiyle her şey tamamına erecektir.

Fakat savaşçı bir kavim olan yabancı Persler hüküm sürdüğünde, kanun tanımaz kabileler yüzünden gerdek odaları korkuyla dolacaktır.

Zira ana, kendi öz oğlunu koca edinecek, oğul ise zarar verecektir,

Lakin sonrasında Roma'nın Mars'ı onlara sayısız mızrağın arasından parıldayacak ve toprağı insan kanıyla harmanlayacaklardır.

Fakat o vakit İtalya'nın önderi kaçacaktır

Mızrağın kudretinden ve geride bırakacaklardır, en önde vuruşanların arasında, üzerine altın kakılmış bir mızrak sapını, ebediyen bir mecburiyet simgesi taşıyarak.

Persler, Bu atıf kuvvetle muhtemel Arsaklılar idaresindeki Partlaradır.

Bununla birlikte Ewald, buradaki Persler ifadesini ensest ilişkiler içindeki Romalılar için sembolik bir ad olarak anlamaktadır.

İtalya'nın önderi, Ordunun imparatorluk kumandanı.

Alexandre, bu atfın Partlarla savaşmış olan Alexander Severus'a yönelik olduğunu düşünmektedir.

Mızrak sapı, El yazmaları manasız bir biçimde [okunamadı] şeklindedir.

Buradaki esas düşünce, Roma kuvvetlerinin bir yenilgiye uğramış olması, hükümdar kumandanın savaştan çekilmesi, fakat savaş meydanında ve en öndeki savaşçıların arasında Roma'nın cengâver lejyonlarını geri çekilmeye zorlayan amansız mecburiyetin simgesi olarak imparatorluk sancağını bırakmış olmalarıdır.

Belki de mecburiyet (anankes) yerine hâkimiyet (arkhes) olarak okumak daha yerinde olacaktır.

Fakat o vakit İlias mezara gömülecektir,

Orada nikâh kıyılmayacak ve gelinler derin bir kedere boğulacaktır.

Çünkü onlar Tanrı'yı bilmediler, aksine daima

Çalparaya ve tefe ses verdiler.

Anakaradan kaçarak yelken açacaksın, öyle ki, ey bahtsız kişi, nehirler ve keskin kılıçlar vasıtasıyla helak olarak savaşın rezil pisliği haline geleceksin.

Ve birbirinizin eliyle yok edileceksiniz.

Mütedeyyin insanların azlığı sebebiyle,

Berytos denizinin boylu boyunca döküldüğü sahillere sahip Fenikeli kavimlerin üzerinde,

Ey bedbaht kişi, sen Tanrı'nı tanımadın,

İlias, Burada anlaşıldığı kadarıyla antik İlion yahut Troya çevresindeki tüm bölgeyi, ya da belki de komşu eyaletteki Pergamon'u temsil etmektedir.

Kolophon, Ephesos'un biraz kuzeyinde yer alan ve Apollon'un antik kâhinlik merkezine ev sahipliği yapan yerleşimdir.

Kötü evlilik, Ahalinin yaptığı bahtsız evlilikler kastedilmektedir.

Koile-Suriye, Suriye'nin Lübnan ve Antilübnan dağ silsileleri arasında kalan kısmı.

Berytos, Fenike sahilinde, Sidon'un kuzeyinde yer alan modern Beyrut'tur.

Berytos denizi, bu sahil şeridi boyunca uzanan Akdeniz'dir.

Ve üzerine Ruh'un kanat gerdiği, yeryüzü ve yıldızlı gökler var edilmeden önce, Pederi'nin kelamının hükümdarı kılınan, Kutsal Ruh vasıtasıyla beden alan ve ivedilikle Pederi'nin evine uçan kişi.

Kudretli gök onun için üç kule takdir etti.

İçinde Tanrı'nın asil vekilleri ikamet edecektir, bunlar umut, dindarlık ve özlemle beklenen hürmettir.

Lakin insanların mukaddes hürmetinde, kurbanlarda ve en hakiki düşüncelerde,

Ateşte akgünlük tanelerini eritmeden, kılıçla yünlü kuzuyu boğazlamadan.

Aksine senin kanını taşıyanların cümlesiyle beraber, yaban kuşlarını yakala ve dua ettikten sonra onları salıver,

Gözlerini göğe çevir ve arı ateşin üzerine su dökerek şöyle nida et, "Ey Kelam'ı meydana getiren Peder, sana sözlerin süratli habercisi olan bir kuş gönderdim, ey Kelam, ateşte kendini ışığa aşikâr kıldığın kutsal sularla vaftizini serpiştiren sensin."

Kapını çalana yüz çevirmeyeceksin, bir garip yoksulluğun açlığından sakınmak için sana geldiğinde,

Üç kule, Doksan beşinci satırda zikredilen üç erdeme tekabül eder.

Hermas'ın Kilise'nin ifşası olarak kendisine açıklanan tek bir kuleye dair görüsü.

Bu pasaj, bütünüyle ne Yahudi ne de Hristiyan niteliği taşıyan bir dizi öğüt ihtiva etmektedir.

Öğütlerin bazıları Essenilerin muayyen doktrinlerini çağrıştırmaktadır, diğerleri ise bariz bir Hristiyan karakteri sergilemektedir ve yüz yedi ila yüz on birinci satırlar, tıpkı seksen yedi ve seksen sekizinci satırlarda olduğu gibi, İsa'nın vaftizine telmihte bulunmaktadır.

O adamın başını tutup su serperek,

Üç kez dua et ve Tanrı'na şöyle yakar,

"Sana nazar ederim, insan eliyle biçimlendirilmemiş olan Lekesiz Varlık, sana yönelirim." Şimdi pek ağırbaşlı olan Sardinya, değişeceksin,

Sen artık yokken denizciler seni arayacak ve yalıçapkınları senin için feryat edecek.

Sıcak rüzgârla beraber ve nice musibetle çılgına döneceksin.

Ne bir otlak kalacak, bilakis ebediyen uluslarca terk edilmiş, dondurucu buzlarla kaplanmış olacaksın ve haksızlıkların kefaretini ödeyeceksin.

Bu satırın sonunda Grekçe metinde bir boşluk bulunmaktadır.

Mygdonia, Biri Makedonya'da, diğeri Mezopotamya'da bulunan ve bu adı taşıyan meşhur eyaletler, Sibylla'nın buradaki ifadelerinin manasıyla pek uyuşmamaktadır.

O vakit sana bunları haykıracağım.

İçinizde uğursuz bir gürültü yükseliyor, kavallar çalıyor, borazan sizin için şirret bir seda veriyor,

Ve cümleniz bütün diyarın harap olduğunu göreceksiniz.

Ateş tarafından büsbütün yutulacaksın ve tuzlu suyunla insanları felakete sürükleyeceksin.

Zira yeryüzünde su gibi akan öyle hiddetli bir ateş peydahlanacaktır ki,

Bütün toprağı yok edecektir, dağları ateşe verecek, nehirleri kurutacak, pınarları boşaltacaktır.

Göğe doğru, yıldızlarla değil, ateşle nakşedilmiş halde.

Olympos'a, Buradaki atıf, Romalıların Makedonları hezimete uğratarak krallıklarına son verdikleri, Olympos Dağı'nın hemen kuzeyinde, Makedonya sahilindeki kesin neticeli Pydna Muharebesi'ne işaret ediyor görünmektedir.

Tekrar, Roma, tekraren Sibylla'nın terennümlerine konu edilmektedir.

Bununla beraber buradaki göndermenin Mısır'daki Thebai olarak anlaşılması da mümkündür.

Bu pasajın bütünü Petrus'un İkinci Mektubu ile mukayese edilmelidir.

Bedenin altında ve ruhta alev alev yanarak.

Sonsuz yıllar boyunca bilecekler ki Tanrı'nın yasasını Sınamak güçtür ve o aldatılamaz.

Ve sonra yeryüzü zorbalıkla ele geçirilecek, sunaklar üzerine Hangi tanrıyı cüretle koymuş olursa olsun, Havaya yayılan ve kederler doğuran o dumanla Aldatılmış olacaktır.

Fakat kazanç uğruna hayasızca kehanette bulunan Ve şer vaktini uzatanlar, büyük bir hasret çekecekler, Ki onlar koyunların kaba postlarına bürünüp Kendilerini asılsızca İbrani diye tanıtırlar, Oysa bu ırkla hiçbir bağları yoktur, durmaksızın Laf ebeliği yapar, kendi sefaletleri içinde cimrileşirler,

Gelenekleri değiştirecekler ve yürekten Tanrı'nın Rızasını gözeten doğruları asla kandıramayacaklar.

Lakin dönüp duran yılların üçüncü devrinde, Sekizincide, evvela başka bir cihan belirecek, Ve uzun, boyun eğmez bir gece hüküm sürecek.

Ve ardından etrafa insan kıyımlarının habercisi olan, Korkunç bir kükürt kokusu yayılacak, İnsanlar gece vakti ve açlıkla helak edildiğinde.

İşte o zaman O, insanların içinde saf bir zihin var edecek, Ve senin ırkını evvelki haline kavuşturacak.

Artık hiç kimse sabanla derin yarıklar açmayacak, Öküzler yön veren demiri toprağa batırmayacak, Ne asmalar ne de buğday başakları görülecek, Herkes çiğ taneleriyle kaplı kudret helvasını Kendi güzel ve beyaz dişleriyle yiyecek.

O vakit Tanrı'nın kendisi de onlarla birlikte bulunacak, Bana, bu kederli kuluna öğrettiği gibi onlara da öğretecektir.

Ayrıca kötülükle ve pervasızca başka pek çok iş de işledim. Döşeklerim sayısızdı, lâkin hiçbir evlilik bağı umurumda olmadı, Ve herkese düşüncesizce gaddarca bir yemin getirdim.

O benzer vadiye gidenlerin arasına ben de karıştım Ve Tanrı'nın sesine kulak asmadım.

Bu sebeple ateş beni yiyip bitirdi ve kemirecek de, Zira ben bizzat yaşamayacağım, Kötülük dolu bir zaman beni yok edecek.

Sonra insanlar beni deniz kıyısından geçirip Taşlarla öldürerek bana bir mezar yapacaklar. Taşlayın beni, taşlayın hepiniz, Zira ancak böyle yaşayacak ve gözlerimi göğe dikeceğim.

İmansız dünyanın üzerindeki ahir zamanda, O büyük kule yıkıldığında ve insanların dilleri ayrıldığında, Şehirlerine göre, o vakitten itibaren, İlkin Mısır krallığından bahsettim, Ve dahi Asur Babil’inden, Sonra da Makedonya’nın o büyük kibrinden, Nihayetinde bütün fanilere türlü belalar gösterecek, Ve zahmetleri tüketecek, Ulusların savaşçı kralına yol gösterecek, Kavimlere yasalar verecek ve her şeyi boyunduruk altına alacaktır. Tanrı'nın değirmenleri ince unu geç öğütür. O vakit ateş her şeyi harap edecek Ve yapraklı tepelerin doruklarını toza çevirecektir.

Bütün kötülüklerin başlangıcıdır, Zira aldatıcı altından ve gümüşten kaynaklanır o yakıcı arzu, Öyle ki faniler hiçbir şeyi bunlardan üstün tutmazlar, Ne güneşin ışığını, ne göğü, Ne denizi, ne de her şeyin neşet ettiği o geniş yeryüzünü, Ne her şeyi bahşeden Tanrı'yı, her şeyin Yaratıcısını, Ne de inancı yahut dindarlığı yeğ tutarlar.

Savaşların vasıtası, barışın düşmanıdır idrak yoksunluğu, Babaları oğullara, oğulları da babalara düşman eder. Ve evlilik altınla kıyaslandığında hiçbir itibara sahip olmayacaktır.

Ve altın sahipleri için hilekârca bölüşülmüş her denizi kollar, Böylece onu arzulayanlar besleyici yeryüzüne daima sahip olurlar. Yoksulları tüketirler, ta ki kendileri daha fazla mülk edinerek Onları hileyle köle kılabilsinler.

Ve eğer o muazzam yeryüzü, tahtını yıldızlı göklerden uzakta tutmasaydı, Işık dahi insanlara eşit dağıtılmayacak, altınla satın alınarak Zenginlerin mülkü kılınacaktı, Ve Tanrı o vakit yoksullar için başka bir cihan hazırlamak zorunda kalacaktı.

Ey mağrur Roma, senin de başına göklerden layık bir darbe inecek bir gün, Ve ilk sen bükeceksin boynunu, yerle bir edileceksin.

Ve senin yurdunda kurtlar ile tilkiler konaklayacak. Ve o vakit sanki hiç var olmamışsın gibi büsbütün ıssız kalacaksın. Nerede senin meclisinin fermanları?

Rhea yahut Kronos ya da Jove soyu, Ve bir vakitler huşuyla önünde titrediğin, Mezarının övüncü bahtsız Girit'e kalacak olanların hepsi,

Sen on beş şehvet düşkünü kral gördükten, Ve dünyayı doğudan batıya köleleştirdikten sonra, Ak saçlı bir hükümdar yükselecek, adını yakın denizden alan, Ve kirli ayaklarıyla dünyayı arşınlayacak, armağanlar toplayacak, Haddizatı büyük altın yığınlarına sahip olacak, Ve daha fazla menfur gümüş devşirecek, Halkları soyup soğana çevirdikten sonra yeniden geri dönecektir.

Mecusi mabetlerini [okunamadı], bir çocuğu tanrı diye ilan edecek, Kutsal olan her şeyi ilga edecek ve hilenin gizemlerini En başından beri herkese faş edecektir.

Onun kendisinin [okunamadı] vakit pek hazin olacaktır. Vah, eyvahlar olsun diye feryat ederler Tiber’in kederli kıyılarında. Onun ardından nihayetinde üçü hüküm sürecek, Ve kudreti şimdi ve sonsuza dek baki kalacak olan Göklerin Tanrısı'nın adını tamamlayacaklardır.

Ve içlerinden biri, yaşlı bir adam, asayı pek uzun müddet tutacak, Pek acınası bir kral olacak bu, Cihanın bütün hazinelerini muhafaza edip saraylarına kapatacak, Ta ki ana katili o kaçak yeryüzünün uçlarından yeniden geldiğinde, Bunları herkese vererek, Asya’ya muazzam servetler bahşedene dek.

Ve o zaman sen, ey mağrur mülk, Latin Roma’nın dölü, Hükümdarlık erguvanının ihtişamını bir kenara bırakıp Matem libaslarına bürünerek ağlayacaksın. O ulu edanın ihtişamı artık sana yar olmayacak.

Aksine yere serileceksin, zira kartal taşıyan lejyonların şanı bile Yere çalınacaktır.

Zira Kadir-i Mutlak tahtına oturup Dirilerin ve ölülerin ruhlarını yargılayacağı vakit, Bütün yeryüzünde insanoğlunun kargaşası hüküm sürecektir.

Ve kötülük ile beklenmedik felaketler yüzünden, ne ana babalar evlatlarına aziz olacak ne de evlatlar ana babalarına.

O vakit senin üzerine diş gıcırtısı, esaret ve dağılma gelecek, Şehirler yıkılacak ve yeryüzü yarıklarla parçalanacak.

Böylece dalgaların üzerinde, içi dopdolu ve ateş taşıyan bir ejderha zuhur ettiğinde, Ve senin evlatlarına musallat olduğunda, açlık ve kabileler arası savaş baş gösterecektir, Ve dünyanın sonu yakındır, Hem davet edilmiş hem de seçilmiş olanlar için ölümsüz Tanrı’nın son günü ve nihai hükmü yaklaşmıştır.

Her şeyden evvel Roma’nın üzerine amansız bir gazap çökecek, Kan ve sefaletle dolu bir hayat çağı gelecektir.

Vah sana, ey İtalya diyarı, ey büyük ve gaddar millet, Güneşin ışığına çırılçıplak ve liyakatsiz nereden geldiğini, aynı mevkide yine çırılçıplak dönmen icap ettiğini, Ve sonra haksızca hüküm vermiş biri olarak mahkemeye çıkacağını idrak edemedin.

Yükseklerden gelen devasa ellerle, bütün dünyada tek başına kalmış olarak, yerin dibinde mukim olacaksın. Nefitle, asfaltla, Sulphur (kükürt) ve gür ateşle büsbütün yok olacaksın, Ebediyen yanan bir kül hâline geleceksin, Ve temaşa eden herkes Hades’ten yükselen o son derece kederli feryadı işitecektir.

Ve diş gıcırtısını duyacaklar, sen de o tanrısız göğsünü ebediyen kendi ellerinle döveceksin, Zenginine de yoksuluna da farksız, hepsine eşit bir gece hâkim olacak, Yeryüzünden çıplak geldiler ve yine toprağa çıplak dönerler. Büyürler, vakitlerini tamamlarlar ve hayata veda ederler.

Orada ne bir köle, ne bir efendi, ne de bir zorba bulunacaktır, Ne kanun savunan bir vekil, ne de para mukabilinde hüküm veren bir yargıç olacaktır, Ne de sunaklar üzerine kurban kanlarını adak olarak dökeceklerdir.

Ne çılgın nağmeler, ne meşru olmayan cümbüşlerdeki yahut koro danslarındaki ney sesi, Ne de lir sedası işitilir, ölülerin yanında hiçbir şer aleti bulunmaz, Lakin hepsine farksızdır, Altından, gümüşten ve taştan suretlerle.

Ve artık ne bir Grek ne de bir Suriyeli senin kölelik boyunduruğuna boyun eğecektir, Yaptıkların sebebiyle yağmalanacak ve helak edileceksin, Korku içinde yüksek sesle feryat ederek, Ve bütün cihan için bir zafer nişanesi olacaksın, Ve ardından Latin krallarının altıncı soyu nihayet hayatı noktalayacak ve asayı yere bırakacaktır.

Aynı soydan bir başka kral hüküm sürecek, Bütün yeryüzünü idare edecek ve asayı kudretle tutacaktır, Ve kadir Tanrı’nın tensipleriyle hareket edecektir.

Oğullar ve payidar bir oğullar nesli onundur, Zira zaman akıp gittikçe böyle ferman buyrulmuştur, Mısır’ın üç kere beş kralı zuhur ettiği vakit.

O diyardan, zümrüdüanka kuşu beşinci kez göründüğünde, Halkların neslini, sayısız bir kavmi, İbraniler milletini yağmalamaya gelecektir. O vakit Mars Mars’ı yağmalayacak, Ve o bizzat Roma’nın kibrini ve tehditlerini yerle bir edecektir.

Komşu şehirlerin kadim krallarıyla birlikte, Roma’nın bir vakitler parıldayan kudreti yok olup gitmiştir. Artık bereketli Roma ovası hükmünü sürdüremeyecektir, Zira Asya’dan Mars eşliğinde bir hükümdar gelecektir, Ve bütün bunları yaptıktan sonra şehre girecektir.

Eyvahlar olsun bana, eyvahlar bana, o üç kere bedbaht olana! Senin o gününü ne vakit göreceğim, ey Roma, Senin olan, lakin en ziyade bütün Latinlerin olan o günü? Asya diyarından gizli bir doğumla gelmiş gibi.

Lakin o, etrafı hırsla süzerek, Herkesin yanına varıp denizden geçerek berzahı vurduğu vakit, O muazzam canavarın ardından kara kan akacaktır. Ve bir köpek, helak eden aslanı kovalayacaktır, Lakin onun asasını elinden alacaklar, Ve o Hades’e göçecektir.

En son, lakin en büyük musibet Rodos’un başına gelecektir. Lakin büsbütün yıkımdan kurtulmuş olan o insanlar, Ve Roma viraneye dönecek, Delos ıssızlaşacak, Sisam ise kuma karışacaktır. [NOT: Orijinal dildeki ses benzerliği ve kelime oyununa sadık kalınmıştır.] Kibirleri yüzünden cezalandırılacaklar ve bütün küstahlıklar helak olacaktır.

Ve ardından bütün yeryüzü üzerine mukaddes bir kral gelecek, Ve asayı çağlar boyunca elinde tutacaktır. Ve bütün insanların üzerine, bu sınırlar içindeki herkes helak olacaktır. Fakat onlar çok daha hayırlı olana ikna olmayacaklardır.

Lakin açlığın, vebanın ve tahammülü güç kargaşanın o meşum günü herkesin üzerine çöktüğünde, Nasıl helak edeceğine dair onlarla istişare etsin. Çiçekler ve yapraklarla beraber afet baş gösterecektir, Ve göğün kaidesi, sarsılmaz kaya üzerinde sağanağı, ateşi ve karadaki şiddetli rüzgârı sergileyecektir, Hayasız bir ruhla, ne de Tanrı’nın gazabından korkarak, Yalan sözler içinde, servete kanmayacaklar, Aksine alçakça daha fazlasını biriktireceklerdir.

Yıldızların hepsi denize dökülecektir, Pek çok yıldız birer birer düşecek, Ve insanların kuyruklu yıldız dediği o parlak yıldız bir musibet alametidir, Gelecek olan büyük bir harbin ve felaketin işaretidir.

O sefih olan hüküm sürdüğünde hayatta olmayayım, Ve mukaddes bir çocuk o katilane hileyi bozduğu vakit.

Ahir Zaman Tasviri

Ahir zamana dair karanlık bir tasvir olup, 1. Timoteos gibi Kutsal Yazı metinleriyle tam bir paralellik arz etmektedir.

İşveli olan, muhtemelen 248-251. dizelerde ve ayrıca ilgili notun görülebileceği iii. kitap, 89-95. dizelerde tarif edilen kadın ile aynıdır.

Ağaçtan mamul ev ölümlüleri çepeçevre kuşatacaktır.

Lakin onuncu nesil Hades’e indiğinde, o vakit dişi cinsten birinin azametli kudreti zuhur edecektir, ve Tanrı’nın bizzat kendisi

Kendini krallık şerefiyle taçlandırdığında, ve bütün bir yıl adeta bir çağa nasıl da benzeyecektir!

Kavrulmuş güneş hızla ilerleyerek geceleri ışıldar, yıldızlar semayı terk edecektir, ve şiddetli bir fırtına ile hücum ederek yeryüzünü yerle bir edecektir.

Ve ölülerin bir dirilişi vuku bulacaktır, topal hızla koşacak, sağır işitecek, kör görecek, dilsiz olanlar konuşacaktır, ve hayat ile servet herkes için müsavi olacaktır.

Toprak herkes için bir olacak, taksim edilmeyecektir.

Ve O, tatlı şaraptan, beyaz sütten ve baldan pınarlar bahşedecektir.

Lakin Tanrı mevsimleri tebdil eylediğinde, kış yazı doğurduğunda, o vakit kehanetler [bütünüyle tahakkuk edecektir].

Onuncu nesil, Sibylla tarafından son nesil addedilmiştir.

Dişi, Vahiy kitabında sembolik olarak resmedilen kadın.

Bu dizeler ile akrostiş arasında kalan kısım parça pürçüktür. Metnimizde tercüme edilen mütebaki kelimeler, umumi mevzunun Tanrı’nın hükmü ve dünyanın sonu olduğunu göstermektedir.

Hüküm alameti belirdiğinde yeryüzü ter dökecektir, ve ebedi Kral, bütün beşeri ve tüm cihanı bizzat yargılamak üzere semadan nüzul edecektir.

İman edenler de imansızlar da Tanrı’yı, zamanın nihayetinde azizlerle birlikte yüceltilmiş vaziyette görecektir.

Tahtı huzurundaki cismani insanların ruhları

Bu pasaj, Grekçe metinde otuz dört dizeden müteşekkil bir akrostiş olması cihetiyle meşhurdur, zira bu dizelerin ilk harfleri yukarıda zikredilen unvanı meydana getirmektedir, yani, İsa Mesih, Tanrı’nın Oğlu, Kurtarıcı, Haç.

Bu kısım, Eusebios tarafından Konstantinos’un Azizler Meclisine Nutku aktarımında, xviii [okunamadı] bütünüyle iktibas edilmiştir, ve Haç kelimesini temsil eden yedi dize müstesna olmak üzere, Augustinus tarafından de Civitate Dei, xviii, 23 [okunamadı] dahilinde aktarılmıştır, metnimizde Grekçe aslına sadık bir tercüme sunulmakta olup, bunu muadil bir İngilizce akrostişe dönüştürme cihetine gidilmemiştir.

Bununla birlikte İngiliz okur, Augustinus’un Tanrı’nın Şehri tercümesinde yer alan şu manzum hali mukayese etmekten memnuniyet duyabilir,

Hüküm, yeryüzünü sancağının teriyle nemalandıracaktır, Ebediyen payidar olan Kral, çağlar boyu nüzul edecektir, Tende tecessüm etmek ve dünyanın nihayetinde hükümran olmak üzere gönderilmiştir. Ey Tanrım, inanan da inanmayan da Seni müşahede edecektir, Nihayet çağlar tükendiğinde azizlerle birlikte semaya yükseltilmiş olarak, Yargısı huzurunda cismani ruhlar divana durur. Koyun gibi yeryüzü viran yatarken, kesif buharlar ardına gizlenmiştir, Putlar ve uzun zamandır saklanan hazineler insanoğlu tarafından reddedilir, Ateş yeryüzünü yiyip bitirir, ummanı ve semayı kavurur, Dışarı hücum ederek cehennemin dehşetli kapılarını tarumar eder. Azizler beden ve ruhlarında hürriyeti ve nuru miras alacaktır, Suçlu bulunanlar ise ebediyen ateşte ve kükürtta (Sulphur) yanacaktır. Gizli fiilleri ifşa ederek, herkes sırlarını ayan edecektir, Her insanın kalbindeki esrarı Tanrı nurun içinde zahir kılacaktır. İşte o vakit feryat ve figan kopacak, evet, diş gıcırtıları yükselecektir, Güneş tutulacak ve yıldızların ahenkli korosu sukut edecektir. Mehtabın ihtişamı zeval bulup gitmiş, gökkubbe erimiştir. Vadiler O’nun tarafından yükseltilmiş, dağlar ise yerle bir edilmiştir.

O, bütün cihan harabeye dönüp dikenler boy verdiğinde hüküm verecektir.

Karayı, semayı ve denizi yakacaktır,

O vakit azizlerin hürriyet nuruna ölülerin bütün teni dahil olacaktır, lakin kanun tanımazlar

Gizlide işleneni o vakit ilan edecektir,

Zira Tanrı, karanlık sineleri aydınlığa açacaktır.

Herkesten feryat ve diş gıcırtısı yükselecektir, güneşin parlaklığı kararacaktır.

Ve yıldızların raksı sukut edecek, gökkubbe fırıl fırıl dönecektir.

Tepelerin yücelikleri devrilecek, artık insanlar arasında kasvetli bir yükseklik görünmeyecektir.

Dağlar dümdüz olacak ve artık denizde hiçbir seyrisefer vuku bulmayacaktır.

Zira pınarlarıyla birlikte yeryüzü yıldırımlarla kavrulacaktır,

Semadan boru, kederli bir seda gönderecek ve feryat koparacaktır,

İnsanlar arasındaki ulviyet ve sefalet tefriki bütünüyle zeval bulmuştur. Tepeler ovalara doğru yuvarlanır, semalar ile ummanlar birbirine karışır, Ah, her şeyin nasıl da nihayetidir bu! Sular ile alevler ırmaklar halinde hep birlikte kabaracaktır. Yankılanan başmelek borusu semadan aşağıya doğru gürleyecektir, Günahları ve katmerli cürümleri içinde inleyen fasıkların üzerine, Titreyerek yarılacak yeryüzü, kaosu ve cehennemi gözler önüne serecektir. Her melik o gün yargılanmak üzere Tanrı’nın huzuruna çıkacaktır, Semadan kükürt ve ateş nehirleri boşalacaktır.

Semadan bir ateş ve kükürt nehri akacaktır.

O vakit bütün faniler için bir alamet olacaktır,

Özlemle beklenen boynuz, takva ehli insanların hayatı,

Lakin dünyanın köstek taşı (Lapis), on iki ırmaktaki su ile seçilmişlere nur bahşeden.

Ve o vakit demirden çoban asası hüküm sürecektir.

Bizim uğrumuza ızdırap çeken Zat dahi.

Kavmin O’nu tanıması maksadıyla

Davut’un asası, ve vaktiyle vaat buyurduğu o hakiki taş, ve onda

Zira celal içinde değil, bilakis fani bir insan suretinde

Alamet, Hrisostomos, Kyrillos, Hilarius, Augustinus, Hiyeronimus ve diğer kilise babalarına nazaran, Matta xxiv, 30’daki “İnsanoğlunun alameti”, semada beliren bir haç idi.

Davut’un Asası, 306. dizedeki çoban asası ile aynıdır.

Celal içinde değil, Mesih’in ilk gelişine, tenleşmesine (tecessüm) yönelik aşikar bir atıf.

Matem tutanlara ümit bahşedebilmek gayesiyle, haysiyeti çiğnenmiş ve cemalden mahrum, ve O ihsan edecektir

Tanrı’nın eliyle şekillendirilmiş olan insanı,

Ve yılanın hilekarca iğva ederek ölümün kaderine sürüklediği,

Ve hayır ile şerrin bilgisini kesbettirdiği insanı.

Ezelden Kadir-i Mutlak şöyle buyurdu, “Ey oğul, derhal ikimiz birden yapalım.”

Ben ellerimle, sen ise Söz ile biçimimize hizmet edeceksin, öyle ki ona bahşedebilelim.

Bu gayeyi aklında tutarak, yargılamak üzere gelecektir, ve kutsal bir bakireye doğuracaktır, yaşlının elleri vasıtasıyla suyla, kelamla. Kelamı rüzgârları dindirecek, ve adımlarıyla azgın denizi teskin edip üzerinde yürüyecektir. Ve ıssız bir yerde, denizin tek bir balığıyla dört bin kişiyi doyuracaktır, ve geriye kalan tüm kırıntıları toplayarak, halkın umudu uğruna on iki sepeti dolduracaktır.

Ve kutlu olanların canlarını çağıracak, alay edildiği halde kötülüğe iyilikle mukabele eden, dövülen, kırbaçlanan kederlileri sevecektir. Kalbi temyiz edecek, ve onu mahkûmiyet sınırına değin çıplak kılacaktır. Zira her şey için o işitmedir, akıldır, görüştür ve bütün suretleri var eden, her şeyin kulak verdiği Söz’dür, ölüleri kurtarır ve her marazı sağaltır.

Nihayetinde kanunsuz ve imansız adamların ellerine düşecek, ve onlar kutsal olmayan elleriyle, Tanrı’ya vururcasına darbeler indireceklerdir. Ve kutsal sırtını kırbaçlara terk edecektir [zira kendisi dünyaya kutsal bir bakire bağışlayacaktır], ve kırbaç altında sükûtunu koruyacaktır, ta ki kim olduğunu yahut kimden neşet ettiğini, nereden geldiğini kimse bilmesin, böylelikle ölülere hitap edebilsin.

Ve dahi dikenlerden bir taç giyecektir. Zira seçilmiş kutsal kişilerin tacı daima dikenlerden peydah olacaktır. Kendi yasaları uyarınca onun böğrünü deleceklerdir. Zira ruhun hükümleri adına, başka bir ruh tarafından harekete geçirilen kamışlarla büyütülmüştür.

Lakin zikrettiğim bu hususlar kemale erdiğinde, insanların fermanlarıyla başlangıçtan beri konulmuş olan her bir yasa onun katında çözülecektir.

Ellerini açacak ve bütün dünyayı [ölçecektir]. Kendisine içecek niyetine verdikleri şeyin bedelini, bu nankör sofranın karşılığını pek ağır ödeyeceklerdir. Mabedin perdesi yırtılacak, ve gün ortasında üç saat boyunca dehşetli bir gece hüküm sürecektir. Zira ebedi Hükümran yeryüzüne geldiğinde, insanların artık gizli mabede ve yasaya kulluk etmemeleri gayesiyle, bu durum dünyanın tasavvurundan gizlenecektir.

Ve Hades’e inecek, tüm azizlere umudu, çağların nihayetini ve son günü tebliğ edecektir, ve ölümün nasibine son verecektir. Üçüncü gün uykuya dalıp, ardından ölülerin arasından kendini azat ederek nura çıkacaktır, evvelemirde dirilişin kudretini, ölümsüz pınarın suyuyla evvelki günahlarından arınmış seçilmişlere göstererek. Öyle ki, yeniden doğmuş olarak, artık bulunmasınlar.

Rab, evvela kendi muradına uygun olarak, daha önce olduğu gibi beden içinde görünecektir, ve uzuvlarına nakşolmuş dört izi ellerinde ve ayaklarında gösterecektir, adeta doğu ve batı, kuzey ve güney için vurulmuşçasına, zira yeryüzünün tastamam bunca krallığı bu kanunsuz, melun fiili nihayete erdirecektir.

Ey pek çok ıstırap çekmiş olan sen, Kralın bir sıpa üzerinde içeri girmektedir, herkese halim görünerek, boynumuza çöken ve altında esir kaldığımız o pek ağır kölelik boyunduruğunu çekip almak, ve tanrısız yasalar ile ceberut bağları çözmek için.

Tanrını, Tanrı’nın Oğlu olanı tanı, O’na izzet vererek, ve bağrında O’nu aziz tutarak, O’nu ruhtan sev ve adını taşı. Ve onları kendi kanıyla çöz, zira senin terennümlerin ve dualarınla O teskin olmayacaktır. Yok olup giden kurbanlara itibar etmeyecektir, kendisi zevalsiz olduğundan, bilakis ruhtan neşet eden, pak bir ağzın mukaddes ezgilerinden hoşnutluk duyar. O’nun kim olduğunu bil, ve Yaratanını göreceksin.

İşte o vakit bütün cihanın unsurları ıssızlaşacaktır, hava, toprak, deniz, alev alev yanan ateş, ve sema ile gece, ve bütün günler tek bir ateşe ve tek bir kısır, şekilsiz kütleye dönecektir.

Zira bütün nurlu yıldızlar gökten dökülecektir, artık kanatlı kuşlar havada süzülmeyecek, yeryüzünde hiçbir ayak izi kalmayacaktır, zira bütün yaban hayvanları helak olacaktır, insanların, hayvanların ve kuşların sesleri kesilecektir. Dünya, nizamı bozulmuş halde, faydalı hiçbir ses işitmeyecektir, bilakis engin deniz kudretli, tehditkâr bir gürültüyü aksettirecektir, ve denizin yüzen, titreyen mahlukatı bütünüyle ölecektir, ve artık dalgalar üzerinde durulmayacaktır.

Yeryüzü, savaşlarla kana bulanmış halde inleyecektir, ve insanların bütün canları dişlerini gıcırdatacaktır, kanunsuz adamların feryatlarla, korkuyla, açlık, susuzluk, veba ve cinayetlerle eriyip biten ruhları. Ve ölmeyi güzel addedeceklerdir. Fakat ölüm onlardan kaçacaktır, zira artık ne ölüm ne de gece onlara istirahat bahşedecektir. Ve yücelerde hüküm süren Tanrı’dan beyhude yere pek çok şey talep edeceklerdir. Ve o vakit O, çehresini alenen çevirecektir.

[Kutsal bir bakirenin eliyle şekil verilmiş.] Bütün bu şeyleri Tanrı zihnime vahyetti. Ve ağzımdan sadır olan her şeyi [tasdik etti]. Ve denizin ölçülmüş menzillerini bilirim. Yeryüzünün gizli menfezlerini bilirim. Ve bundan sonra kimin var olacağını, ve ölüleri de. Yıldızların ve ağaçların sayısını, dört ayaklıların bütün nevililerini, yüzen mahlukatı ve göklerde süzülen kuşları bilirim.

Zira insanların suretlerini ve zihnini bizzat ben şekillendirdim, doğru aklı bahşettim,

Gören ve işiten ben, gözleri ve kulakları biçimlendirdim, her düşünceyi müşahede etmekteyim,

Bizzat kendim her şeyin bilgisine sahibim.

Bir müddet sükût edip, ardından azarlayarak ve her ne yapmışsa cezalandırarak,

Tanrı'nın hüküm kürsüsünde ölümlü insanlarla konuşmaya gelirim.

Dilsizi dahi anlarım, konuşmayanı işitirim, yeryüzünden göğe kadar olan mesafenin ne denli azametli olduğunu bilirim.

Göklerin ve yerin Yaratıcısı olan ben, başlangıcı da sonu da bilirim.

Zira her şey O'ndandır, ilki de sonu da O bilir. Çünkü yalnızca ben Tanrı'yım, başka Tanrı da yoktur.

Ağaçtan elde edilmiş ve insan eliyle dilsiz putlar halinde biçimlendirilmiş nesneleri, yakarışlar ve murdar ayinlerle yüceltirler.

Yaratıcı'yı terk edip, hadsizliğin hizmetkârları olurlar.

Ona faydasız hediyelerini kurban ederler,

Ona hürmet edercesine tüm bu şeyleri faydalı addedip, kendi ölülerine sunarcasına şölenleri et kokusuyla doldururlar.

Zira etleri ve ilikli kemikleri yakarlar, sunaklarda kurban ederler,

İblislere kan akıtırlar, ışığı veren bana kandiller yakarlar, insanlar şarap dökerler,

Sanki semavi varlıklarmışçasına ölü iblislere,

Tanrısızlar, sağırdırlar ve konuşma kudretinden yoksundurlar, suretlerine tanrı derler.

Hayat ve ölüm hakkında öğüt verdim,

Hayırlı bir hayatı tercih etmelerini salık verdim, lakin onlar,

Onun için temiz ve kansız bir sofra hazırlayın, onu iyi şeylerle doldurun.

Aç olana ekmek, susayana su verin,

Çıplak bedene ise giysi,

Kendi emeğinden ve mukaddes ellerinle temin ederek.

Takva ile ek ki sana bunları vereyim, ölümsüz meyvelere ve ebedi nura sahip olasın, solmayan bir hayata kavuşasın,

Her şeyi ateşle imtihan ettiğim vakit.

Zira her şeyi eritip seçeceğim,

Yerin mağaralarını ardına kadar açacağım.

Ve o vakit ölüleri dirilteceğim, ölümün nasibini ve zehrini çözeceğim, ardından,

Hüküm için gelip takva sahipleri ile fasıkların hayatını yargılayacağım,

Keçiyi keçinin, çobanı çobanın, danayı dananın karşısına koyup birbirlerini ilzam ettireceğim.

Kazanç hırsıyla hareket edip sükût emrederek doğru olanları böylece köleleştirebilsinler.

O vakit makbul olanların hepsi yanımda yer bulacaktır.

Yarın olacaktır, lakin henüz vaki değildir,

Zira uzun bir gün var edeceğim, İsa Mesih'in o yüce ve hasretle beklenen nurunu,

Gökte ikamet edip kudretiyle ölçen,

Ve gürleyen gök gürültüsünün dehşetli gürültüsünü teskin eden, yeri sarsar ve hücum eden rüzgârları zapt eder,

Şimşeğin ateşli alevden kırbacını köreltir,

Fırtınaların engin taşkınını, bahar dolusunu,

Bulutlu havanın dondurucu darbesini ve kışın sarsıntısını.

Zira bunların her biri düşüncede tayin edilmişti,

Bizzat sana iyi görünenler kadar,

Ve hareketlerine rıza gösterdiğin varlıklar, henüz hiçbir mahluk yaratılmamışken, Oğluyla sırdaş bir müşavir gibi bir aradaydın.

Ölümlü insanların şekillendiricisi ve hayatın hâkimi.

Ona ağzın ilk tatlı kelamıyla hitap edip şöyle dedin, Suretimize ve benzerliğimize göre insan yapalım, ona hayati nefesi üfleyelim, ölümlü olmasına rağmen dünyadaki her şey ona tabi olsun,

Topraktan var edilmiş olan bu varlığa her şeyi boyun eğdirelim. Kelam'a böyle söyledin ve senin zihninle her şey vücut buldu, bütün unsurlar derhal emrine itaat etti ve ölümsüz bir mahluk ölümlü bir surette biçimlendirildi,

Gök de, hava, ateş, toprak ve denizin dalgası, güneş, ay, yıldızlar korosu, dağlar ve gündüz,

Gece, uyku, uyanış, ruh ve his, can ve zekâ, sanat, ses ve kuvvet, canlıların, balıkların yabanıl kavimleri,

Sürüngenler ve çifte tabiatlılar, zira O bizzat her şeyi senin için, senin hükmün altında tanzim etti.

Lakin ahir zamanda yeryüzü tebeddül etti ve geldi,

Meryem Ana'nın rahminden mütevazı bir zat, yeni bir nur doğdu ve göklerden gelerek ölümlü bir surete büründü.

Bu sebeple Cebrail evvela kuvvetli ve mukaddes heyetini gösterdi,

Ve ikincileyin seslenerek bakireye,

Daima bakire kalana seslendiğinde, işitir işitmez dehşet ve hayret onu sardı,

Titreyerek durdu ve zihni korkuyla doldu.

Lakin sonra yine ferahladı, yüreği bu sesle teselli buldu, genç kız tebessüm etti,

Taze yanağı sevinçle parıldayarak kızardı,

Yüreğinde derin bir hürmet ve haşyetle meftun oldu.

Fakat itimat hasıl oldu ve Kelam rahmine süzüldü, vakti gelince tecessüm etti, cisimleşip insan suretine büründü,

Bakireden doğmuş bir genç oldu,

Bu, insanlık için pek azametli bir mucizeydi, lakin Tanrı Baba ve Tanrı Oğul için pek de şaşılacak bir şey değildi.

Mesut yeryüzü yeni doğan bebeği kabul etti.

Semavi taht tebessüm etti, cihan vecde geldi.

Bilgeler tarafından tazim edildi, yemlikteki, kundaklara sarılmış bebek,

Sürülerin, keçilerin ve koyunların çobanları tarafından çağrıldı.

Alçakgönüllü olmak, alçakça niyetlerden nefret etmek,

Ve tüm canıyla Tanrı'yı sevmek ve O'na kulluk etmek.

Mesih'ten neşet edenler, aynı kandan sayılacak, takva ve hakikat yolunu takip ederek hizmetimizde sevinç bulacaklar.

Ne mabetlerin en mahrem yerlerine girmeye cüret edelim, ne oyma putlara,

Saçılar dökelim, ne dualarla tazim edelim, ne çiçeklerin hoş kokusuyla,

Ne kandillerin ışığıyla, ne de adaklarla onlara tapınalım, ne de alevler saçan sunak üzerindeki günnüğün dumanıyla,

Ne boğaların kurban edilmesiyle koyunların o zalimce, kanlı boğazlanışını göndermek, yeryüzündeki o kefaret gizemlerini yerine getirmek, ne de et tüketen ateşin dumanıyla ve fena kokularla göğün ışığını kirletmektir vazifemiz,

Fakat arı bir zihin ve neşeli bir ruhla sevinç bularak, coşkun bir sevgi ve cömert ellerle, teskin edici mezmurlarla ve Tanrı’yı yücelten ilahilerle, sana hamtlar terennüm etmekle buyrulduk.

Doğudan, batıdan, güneyden ve dahi kuzeyden, muhtelif dillere ve krallıklara bölünmüş olan sizlerin en fenasını dile getirmekteyim.

Zira evvelki devrin üzerine tufanın geldiği ve sayısız sularla sefil bir ırkın helak olduğu andan itibaren, her şeyin üzerinde hüküm süren o Kudret, yorulmak bilmez adamlardan müteşekkil başka bir nesil vücuda getirdi, onlar ki göğe karşı durdular ve telaffuzu imkânsız yükseklikte bir kule inşa ettiler.

Derken başkalarından diller türedi ve en yüce Tanrı’nın gazabı üzerlerine boca edildi ve o devasa kule yıkıldı.

Bu hadiseler vuku bulduğunda fani insanların onuncu nesli yaşamaktaydı ve nihayetinde bütün yeryüzü, sayılarını ve isimlerini tek tek zikredeceğim yabancı adamlar ve muhtelif lehçeler arasında taksim edildi.

##

Ve dindar adamlara karşı kılıç çekecektir.

Ve Mısır diyarında hüküm sürdüğü müddetçe büyük bir alamete malik olacaktır, o diyar ki pek uzaktan ulu hadiseleriyle nam salmış olup bol miktarda tahıl temin edecektir.

Doğu diyarı besleyecektir ve onun ismini on sayısının ölçüsü olarak bilecektir [NOT: On sayısı, Grek alfabesindeki İota (I) harfine ve dolayısıyla Yusuf (Joseph) ismine atıftır].

Lakin parlak semadan on bela indiği vakit, Kızıldeniz senin ahalinden nicelerini helak edecektir.

Fakat on iki kabileden müteşekkil kavim, buyruk mucibince yola koyulduğunda,

O vakit İbraniler uğruna Mısır üzerinde yüce ruhlu, kudretli bir kral hüküm sürecek ve savaşlarda birçok şeyi himaye edecektir.

Ve krallığın dönüp duran on iki on yılı tamamlanıp buna yedi yıl daha eklendiğinde,

Ve dahi Doğu’da onuncu yüz yıl dolduğunda,

İşte o vakit Yahudilerin üzerine zifiri bir karanlık çökecektir ve o gün kıtlıktan kaçamayacaklardır.

Lakin Persli hüküm sürdüğünde ve oğlunun oğlunun oğlu asayı terk ettiğinde, seneler dönüp beş kere dörde vardığında, bunların üzerine bir yüz yıl daha ekle ve böylece dokuz yüzü ikmal eyle, işte o vakit her şeyin bedelini ödeyeceksin.

O vakit Perslere köle olacaksın, Medlerin eline bırakılacaksın, vebalarla ve aynı zamanda şiddetli muharebe hengamesiyle mahvolacaksın.

Kötülük gelecektir ve bütün Mısır’a,

Ve İyonyalılara [NOT: Muhtemelen Makedonlar kastedilmektedir] verilecektir o krallık kudreti, onlar da milletleri tekrar harap edecek, ganimet uğruna bütün yeryüzünü yağmalayacaklardır.

Ve o vakit sana, ey Medya, Hindistan doğumlu, zengin bir adam pek çok felaket getirecektir, hani o evvelce senin utanç verici bir ruhla ika ettiğin kötülükler gibi.

Yazıklar olsun, pek acı sana, ey Medlerin kavmi,

Biçare kalasın ve boynunu boyunduruğun altına uzatasın.

Ve ardından kara derili bir Hint prensi zuhur edecek, ve sana zarar verip seni herkesten çok daha fazla tarumar edecektir.

Yirmi ve on yıl, sonra bir yedi ve on yıl daha, o vakit her millet kralın hâkimiyetine karşı galeyana gelecek ve hürriyetlerini ilan edip üç tek yıl boyunca kölelik kanlarını terk edeceklerdir.

Lakin o tekrar gelecek ve boyunlarını kölelik boyunduruğuna sokacaktır, kudretli adamların oluşturduğu her kavim tıpkı evvelki gibi krala itaat edecek ve rıza gösterip teslim olacaklardır.

Ve bütün dünyada büyük bir sulh hüküm sürecektir.

Ve o vakit Asurlulara kudretli bir adam kral olacaktır, hükümranlığını sürüp dilediği şeyleri ikrar etmeleri için herkesi ikna edecektir.

Ve o vakit uzun saçlı bütün krallar korkacaktır ondan, ürkek, dilsiz ve kuvvetli, latif suretli o kimseden.

Ulu Tanrı’nın takdiriyle ona hizmet edeceklerdir, zira o her şeyi akıl yoluyla ikna edecek ve her şeyi zapturapt altına alacaktır.

Ve o, kudretinde yüce Tanrı’nın bir mabedini bina edecek, lakin putları yerle yeksan edecektir.

Kabileleri, ataların neslini ve kundaktaki sıbyanı bir araya toplayarak onları ahali sıfatıyla bünyesine katacaktır.

Onun ismi sayı olarak iki yüzü ihtiva edecektir ve on sekizinci harfin işaretini gösterecektir [NOT: Grek ebcedinde iki yüz ve on sekizinci harf Sigma (Σ) işaretidir].

Fakat onuncu devir tamamlandığında iktidarı elinde tuttuğunda ve zamanın nihayetinde iki ile beşe ulaştığında, krallar ölümlü insanların nebatatı kadar çok olacak, nitekim kabileler, şehirler, adalar, kutlu diyarlar ve bereketli tarlalar kadar kalabalık kılınacaklar.

Lakin bunlardan biri kudretli bir kral, insanların önderi olacak ve nice yüce ruhlu kral onun hükmü altında erki elinde tutacak, krallık kudretinden ötürü kendisine, oğullarına ve varlıklı torunlarına paylar verilecektir. Onlukların onlukları [NOT: Muhtemelen iki yüz yıl kast edilmektedir], bunlara sekiz tek ekle, saltanat yılları işte bunlardır ve nihayet sonlarına varırlar. O metanetli adam sana geldiğinde, işte o vakit bu şeyleri sana yeniden haykıracağım.

Fakat İtalya toprağı semeresini verdiğinde, insanlara büyük bir hayret vesilesi olarak, koyunlarla beslenen vahşi canavarın dölü, gölgeli bir mağarada saf bir vuruşla yankılanan çocuksu bir inilti işitilecektir; ergenliğe ulaştıklarında, yedi ulu tepenin üzerinde, hayasız bir ruhla nicelerini yerle bir edeceklerdir, her ikisi de yüz sayısını taşır ve isimleri gelecekte vuku bulacak şeylere dair ulu bir işaret gösterecektir.

Ve sonra yine senin etrafında insanların kıyamı kopacak, ey güzel ekinlere sahip ulu diyar, mağrur Mısır; fakat bu şeyleri yine haykıracağım, kendi hanende sana karşı indirilen kudretli bir darbe alacaksın ve yine sana karşı kendi adamlarının bir kıyamı vuku bulacaktır.

Merhametle ağlarım, zira çevik küheylanları terbiye eden Hellas’tan sana esaret ve çetin muharebe hengamesiyle gelen korkunç bir cenk erişecektir.

İlion, sana acırım, zira Sparta’dan çatılarının üzerine uğursuz bir yıldızla birleşmiş intikam furiesleri gelecek, Hellas’ın açık ara en soylu kahramanları ve Ares’in sevgilileri olan idmanlı adamlar cenge başladığında, sana zahmetler, kederler, iniltiler ve hıçkırıklar getirecektir.

Bunlardan biri kral olacak, mızrağıyla nam salmış bir adam, kardeşiyle birlikte en alçakça fiilleri tasarlayacaklar ve Frigya Troya’sının meşhur surlarını yerle bir edecekler, on devreden yılda cenk çağının kanlı amalini ikmal edeceklerdir.

Lakin ansızın ahşap bir hile insanları gizleyecek ve sen bunun Grek hilesiyle ve ağır felaketle dolu olduğunu bilmeksizin dizlerinin üzerinde kabul edeceksin.

Heyhat, heyhat, bir gecede Hades nicesini bağrına basacak ve gözü yaşlı nice ihtiyar ganimet olarak sürüklenip götürülecektir, fakat gelecek nesillerde bu şan taze ve ölümsüz kalacaktır.

Ve ulu kral, Jove soyundan gelen bir kahraman nam salacak, yurduna doğru yürüyecek ve sonra hain bir kadının eliyle düşecektir.

Kudretli ve yiğit bir adam ve ulu ateşle viran edilen bu ırktan bir firari çıkacak, harbin dehşetli meşakkatiyle yaşlı babasını taşıyarak ve elinde dört bir yana bakınarak, alevler içindeki Troya’nın ateşinin hücumunu savuşturup kalabalığın arasından telaşla geçecektir. Alfabenin ilk harfi bu en yüce adamı müphem olmayan bir biçimde gösterecektir.

Sonra kudretli Latin şehrini inşa edecek ve on beşinci yılda, sular tarafından katledilerek denizin derinliklerinde eceline kavuşacaktır. Lakin ölmüş olsa da insan nesilleri onu unutmayacaktır, zira onun nesli her şeyin üzerinde, Dicle nehrinin ortasına, Asur diyarına ve Partların mesken tuttuğu yerlere kadar yayılacaktır, bütün bu şeyler vuku bulduğu vakit.

Fakat akil bir ihtiyar zuhur edecek, tüm ölümlülerin en bilge tesmiye ettiği bir ozan, onun engin idrakiyle bütün dünya talim görecektir, zira o fasıllarını kudretle ve tefekkürle kaleme alacak, kimi zaman tarif edilmez bir letafetle açıkça yazacaktır, sözlerimi, vezinlerimi ve mısralarımı sahiplenerek, nitekim önce bizzat kendisi kitaplarımı açacak, sonra bu şeyleri saklayacak ve insanlara [okunamadı]

Fakat söylediğim bu şeyler tamamına erdiğinde, Grekler yine birbirleriyle cenk edecekler, Asurlular, Araplar, sadak taşıyan Medler, Persler, Sicilyalılar ve Lidyalılar ve güzel ekinlerin diyarı Nil akıntıları boyunca mesken tutanlar, Ezeli olan Tanrı cümlesinin üzerine harp gürültüsünü derhal boca edecektir.

Bir vahşi canavarın ruhuna malik olarak, her berzahı yaracak, ürkekçe etrafı gözetleyerek herkese gidecek ve deryalar aşacaktır.

Ve o vakit, ey sadakatsiz Hellas, nice felaketler baş gösterecek, zira yetmiş sekiz devreden yıl boyunca bütün kavimler arasındaki korkunç muharebenin sefil döküntüsü olacaksın.

Hellas’ın üzerine gelecek ve bütün Trakya’yı viran eyleyecek, adaların üzerine cenk meşakkatini getirecek, en önde o bulunacak ve taşıdığı isim on kere elli işaretiyle gösterilecektir.

Kem niyetli bir mızrakçı tarafından, başka hiçbir önderin yaşamadığı bir bolluk içinde yaşarken katledilecektir.

Fakat onun ardından ulu ruhlu bir oğlu gelecek, lakin o soyunun sonu olacaktır. Herkes ona bihakkın Jove’un oğlu ya da Ammon demeyecek, Kronos’un piç oğlu da tesmiye etmeyecektir, nice fani insanın canına mal olacak ve Babil’i ve güneşin üzerine baktığı her diyarı taun ile kırıp geçirecektir, şark alemine yalnız o yelken açacaktır.

Ey Asya’nın seyyidesi tesmiye edilen sen.

Ve Mars gelecek, muhakkak gelip katledecek

On kere elli, Büyük İskender'in babası olan meşhur Makedonya kralı Philip'in Grekçe baş harfi olan ve 500 değerini taşıyan Φ ile temsil edilmektedir.

Mızraklı adam, Tiyatroya giderken Philip'e suikast düzenleyen kraliyet muhafızlarından Pausanias.

Dört sayısının adını taşıyan, mızrak savuran ve yayıyla dehşet saçan senin o soylu adamın, güçlü savaşçılarla birlikte gidecektir.

Fakat yüce ruhlu krallar, amansız bir mücadele için korkunç bir güruhu silahlandıracaktır.

Lakin sen kaç ve önceki kralı terk et, ne kalmayı arzula ne de köle olmayı.

Omuzlarına örtü dolanmış, ete doymayan, vahşi ve yasaya yabancı canavar.

O yıldırımların adamından kaç, zira Asya'nın üzerine alçakça bir boyunduruk çökecek ve tüm diyar

Fakat Pellalı Mars, Mısır'da kendi adını taşıyan büyük ve zengin bir şehir kurduğunda, hain yoldaşlarının ihanetine uğrayarak kaderiyle ve ölümle yüzleşecektir.

Barbarca bir cinayet onu yıkıma sürükleyecektir.

Bundan sonra birkaç yıl boyunca diğer krallar, zalim, küstah ve sadakatsizce, her bir kavme göre hüküm süreceklerdir.

Dört, Bu sayı, son Pers hükümdarı Darius'un baş harfi olan Grek alfabesinin dördüncü harfi Δ ile gösterilir.

İssos ve Arbela'da İskender tarafından mağlup edilmiştir.

Cinayet, Bu durum, onun aşırı içki aleminden öldüğünü söyleyen genel kabul görmüş rivayetle örtüşmez, ancak Plutarkhos, zehirlenerek ortadan kaldırıldığına dair şüphelerden bahseder.

Kahraman, Büyük olasılıkla, Avrupa olmasa bile tüm Batı Asya'yı kesinlikle egemenliği altına alan, İskender'in ardıllarının en meşhuru Antigonus'a işaret etmektedir.

Bütün Avrupa çıplak kalacak ve her bir diyar içecektir

Ve bu soydan başka krallar, iki kere dört adam çıkacak, hepsinin adı da aynı olacaktır.

Ve Mısır o vakit hükümdar bir gelin olacak,

Ve Makedon kralının büyük şehri.

Şehirlerin şehri ve güzellikte parıldayan, tek metropol olacaktır.

Ve o vakit Memphis, buyruk verenleri suçlasın.

Ve derin bir barış hâkim olacak bütün dünyaya,

Ve kara topraklı diyar o vakit daha fazla meyve verecektir.

Ve o vakit Yahudilerin üzerine felaket çökecek, o gün kıtlıktan kaçamayacaklardır.

Güzel buğdayın amber kokulu diyarı, yeni dünya.

Fakat Mısır'ın bataklık topraklarının sekiz kralı, iki yüz otuz üç yılı dolduracaktır.

Yine de hepsinin arasından o soy yok olup gitmeyecektir.

Lakin oradan dişi bir kök neşet edecektir.

İki kere dört adam, Mısır'ın Makedon kökenli sekiz meşhur Ptolemaios hükümdarı.

Memphis suçlasın, Çünkü İskenderiye'yi tek metropol yapan Ptolemaioslar tarafından gölgede bırakılmış ve yerini ona bırakmıştır.

Felaket, Kudüs'ün I. Ptolemaios tarafından ele geçirilmesine ve çok sayıda Yahudi'nin Mısır'a sürülmesine yapılan atıf.

Avare insanlar, Kıtlık yüzünden dağılmış, yeni ve daha iyi bir ülke arayışında olanlar.

Sekiz Ptolemaios dönemi genellikle I. Ptolemaios'tan itibaren hesaplanır.

Dişi kök, En bariz şekilde meşhur Kleopatra kastedilmiş gibi görünmektedir, ancak onunla ilişkilendirilen olaylar,

İnsanların belası, krallığına hıyanet eden kadın.

Erguvan kaftanı giyen oğul, cengâver babasını vuracak, baba oğlunun eliyle düşecek ve başka bir çocuk peydahlayamadan

tükenecektir.

Kendiliğinden, komşu bir soydandır o.

Zira yedi ağızdan denize dökülen Nil nehrinin sularının yanı başındaki diyarın kraliçesi olacak ve onun sevgili adını yirmi sayısı bildirecektir.

On binlerce nesneyi ve altından, gümüşten bütün malları toplayacaktır, fakat kendi adamlarının ihanetine uğrayacaktır.

Sonra senin üzerine, ey güzel ve mesut diyar, yeniden savaşlar, cenkler ve insanların katliamı gelecektir.

Lakin bereketli Roma üzerinde pek çokları hüküm sürdükten sonra, saadetin müjdecisi olmayan, binlerin ve sayısız on binlerin zorba efendileri ve önderleri hüküm sürdükten sonra, meşru meclislerin gözetmenleri,

En kudretli Sezarlar hüküm sürecek ve her gün kendi taleplerini dayatacaklardır.

Bunların sonuncusu, on sayısına hükmedecek, yeryüzündeki en yüce Sezar,

sekizinci Ptolemaios'un saltanatını takip eden dönemdeki kargaşa ve cinayetler olarak görünmektedir.

Bundan ötürü, bu "krallığına hıyanet eden kadın" ifadesi, belki de en uygun şekilde sekizinci Ptolemaios'u (Soter II) Mısır'dan süren ve tacı gözde oğlu İskender'in başına koyan annesine işaret etmektedir.

Yirmi, Kleopatra isminin Grekçe biçiminin baş harfi olan K harfi.

Burada şüphesiz Mısır'ın son kraliçesi, Ptolemaios Auletes'in meşhur kızı kastedilmektedir.

En yüce, En soylu, mevkice en yüksek anlamında.

Düşman bir adam tarafından, Roma'nın evlatları onu hürmetle elleri üzerinde taşıyıp gömecekler, ona duydukları sevgiyle, lütfunun anısına etrafına bir anıt yığacaklardır.

Fakat geçen zamanın nihayeti geldiğinde,

Ve ayrıca senin kurucun, o yaban hayvanının evladı hüküm sürdüğünden bu yana geçen iki kere on tamamlandığında, artık kısa süreli diktatör olmayacaktır.

Fakat bir kral, tanrısal bir adam olacaktır.

Ve kral Mısır'a yöneldiğinde, korkunç Mars parıldayan miğferiyle muhakkak onun karşısına çıkacak ve o vakit senin başına dehşetli bir fetih gelecektir, zira diyarın surları çevresinde şiddetli ve vahim savaşların çirkin amelleri yer alacaktır.

Lakin savaşta acınası hallere düşerek, henüz yaraları taze olanların üzerinden sefil bir vaziyette kaçacaktır, sonra o dehşetli adamın döşeğine gelecektir, nihayeti ise yalnızca bir düğün ve evlilik yatağıdır.

Alexandre, metni "iki kere üç yüz" olarak tashih eder, ancak bu durum genel kronolojiden yüz yıldan fazla sapma gösterir.

Kısa süreli diktatör, Romalı diktatörler yalnızca fevkalade buhran durumlarında atanır, sınırsız yetkilerle donatılır, fakat en fazla altı aylık bir süre için vazifelendirilirlerdi.

Kral, Burada savaşı Mısır'a taşıyan ve o krallığın mutlak surette yıkılışını hazırlayan Octavius'a (Augustus) atıf yapıldığı anlaşılmaktadır.

Kaçacaktır, Yazarın zihninde burada Kleopatra'nın Julius Sezar'a kaçışı yer almış görünmektedir, nitekim Sibylla şairi bu pasaj boyunca farklı devirlerin hadiselerini birbirine karıştırmaktadır, bu olayların bir kısmı Antony ile, bir kısmı ise Kleopatra'nın kendisine bir erkek çocuk verdiği Julius Sezar ile vuku bulmuştur.

Ve savaşlarda insanlara her ne yaptıysan,

hepsinin kefaretini ödeyeceksin.

Libya'ya ve koyu tenli insanlara varıncaya dek.

Artık bir dul olmayacaksın, bir aslanla zevce olarak yaşayacaksın, insan soyunu yutan korkunç bir varlıkla, gazap dolu bir cengaverle.

Ey talihsiz olan, bütün insanların arasında bir anda görünmez kılınacaksın, zira büsbütün yok olup gideceksin.

Ustalıkla işlenmiş ve nice hükümdara yaraşır biçimde.

Ve pek çok kavim senin için feryat edecek, kral da senin ardından derin kederlere boğulacaktır.

Zafer alametleri, o kadın zillet içinde kulluk edecek ve Nil Nehri’ne gözyaşlarını akıtacaktır.

Zira servet edindi ve her türlü hayırlı şeyden büyük bir hazine yığdı.

Şehirleri besleyen o kadın, koyun yutan adamlardan mürekkep bir ırkı doyuracaktır.

Bir aslan, zahiren Marcus Antonius’a bir işarettir, fakat yazar Kleopatra’nın bu tasvirini tarihi hakikatleri pek gözetmeksizin süslemiştir.

Bu kısmın son bölümü (satır 368-371) bozulmuş bir metne sahiptir.

Mısırlı hizmetçi, burada bizzat Mısır, ezen milletlerin kadın kölesi olarak tahayyül edilmiştir.

Koyun yutan adamlar, Romulus ile Remus’u emziren kurda yapılan bir ima ile Romalılardır, sanki bütün Romalılar birer kurtmuşçasına.

Halklara sefil bir köle olacaksın,

O halkın yüzünden ki vaktiyle o dindar ırkı meşakkatlerin ve kederlerin getirdiği nice azaba sürükledin, boyunlarına saban taktın ve tarlaları insan gözyaşlarıyla suladın.

Seni büsbütün helak edecek ve derin bir kederin içine fırlatacaktır, vaktiyle haksızca işlediğin amellerin cezasını çekeceksin ve nihayet Tanrı’nın gazabının sana ulaştığını idrak edeceksin.

Fakat ben Python’a ve güzel kuleli Panopeus’a gideceğim, o vakit herkes

Korkmayacaktır ve gelecekte vuku bulacak her şeyi, geçmişte kalanları da benim sözlerimden öğreneceksiniz.

Cinneti ve ilahi sesi defederek,

Şiddetli ihtirası savuşturup latif bir ezgi bahşedecektir.

Panopeus, Yunanistan’ın Phokis bölgesinde bulunan Apollon mabetleridir, Python Delphi yerine kullanılmıştır ve Panopeus da onun civarındadır.

Elçi, Yunanca metinde bu kelimeden sonra bir boşluk (lacuna) bulunmaktadır.

Ve latif bir ezgi bahşedecektir, Hesiodos’un Theogonia’sından, satır 104.

Lakin bana şanlı Latinlerin kederli devrini getirin, onlar ki Mısır krallarının kökü kazındıktan ve hepsi toprağın altına girdikten sonra gelen ilk kavimdi, keza Pellalı yurttaştan sonra gelenlerdi,

Onun hükmü altında bütün Doğu ve zengin Batı dize getirilmişti, Babil onu rezil rüsva etti ve cesedini Philippos’a teslim etti, ne Jüpiter’den ne de Ammon’dan neşet ettiği iddiası hakikatti,

Ve büyük Assarakos’un soyundan ve kanından gelen, Troya’dan çıkıp giden, ateşin şiddetini yarıp geçen o zatın ardından, nice kralların ve savaşçı erlerin ardından,

Koyunlarla beslenen o canavarın genç evlatlarının ardından ve altı asır geçtikten sonra,

Roma yirmi yıl boyunca diktatörlükle idare edildiğinde, batı denizinden fevkalade muktedir bir kral zuhur edecek ve pek cesur ve cengaver olarak Roma’yı idare edecektir, onun adı

Ve seni bağladıktan sonra, insanı helak eden savaş ile seni sımsıkı tutacaktır, ey mahsulü bol olan.

Bu kitap beşinci kitabın bir nevi yeniden üretimidir ve muhtemelen üçüncü yüzyılda yaşamış Hristiyan bir müellifin eseridir.

Satır 1-14, esas itibarıyla beşinci kitabın ilk on dört satırı ile aynıdır.

Vaktiyle kendini serbestçe teslim ettiğin yüz kızartıcı fiillerin kefaretini ödeyeceksin.

Zira bu ulu ruhlu şahsiyet savaşlarda temayüz edecektir.

Trakya, Sicilya ve Memfis ondan titrer, reislerin fenalığıyla yere serilen Memfis ve mızrakla vurulup düşen o boyun eğmez kadın, o hükümdar halklar için kanunlar vazedecektir

Ve her şeyi boyunduruk altına alacaktır, kudretli bir celal ile uzun müddet hüküm sürecektir.

Zira az bir zaman saltanat sürmeyecektir, asa taşıyan bir başka kral dahi bu hükümdardan bir saat bile daha uzun hükmedemeyecektir

Romalılara, zira Tanrı her şeyi ona bahşetti.

Ve ilahi yeryüzünde mevsimleri izhar etti.

Onlara birer alamet olarak büyük mucizeler gösterdi.

Fakat güneş gibi parıldayan parlak bir yıldız, günün ortasında gök kubbede zahir olduğunda,

O vakit En Yüce Olan’ın gizli Kelam’ı (Logos) faniler gibi beden alarak gelecektir.

Lakin onunla birlikte Roma’nın ve şanlı Latinlerin kudreti ziyadeleşecektir.

Fakat muktedir kralın kendisi mukadder olan eceliyle vefat edecek,

Ve krallık iktidarını bir başkasına devredecektir.

Bundan sonra ise güçlü bir savaşçı olarak nam salmış muayyen bir kimse önderliği ele alacaktır, omuzlarında erguvani harmaniyeyi taşıyarak, ilk harfiyle üç yüz sayısına tekabül eden biri.

Medleri ve ok fırlatan Partları helak edecek ve muazzam kuvvetiyle yüksek kapılı şehri yerle bir edecektir.

Kelam, Yuhanna İncili 1, 1’deki Logos manasındadır.

Üç yüz, beşinci kitap 29. satırda olduğu gibi Tiberius’a işaret etmektedir.

Ve Asurluların, Kolhislilerin, Heniohilerin ve kumluk sahillerin ötesinde Ren’in dalgaları kenarında meskun bulunan Germenlerin üzerine.

Şerli şeyler tasarlayan Eridanus, ardından kızgın demirle vurularak düşecektir.

Hilede ziyadesiyle mahir olan o zat üç sayısını temsil edecek

Ve bunu adının baş harfiyle aşikar kılacaktır.

Ve çok altın toplayacaktır, servet hususunda ise büyük bir kanaatkarlık bulunmayacaktır,

Ve sulh gelecektir, Mars da cenk etmekten geri duracaktır.

Fakat o, kehanet yoluyla pek çok şeyi bildirecektir, en büyük hayrı getirecek hususları arayarak,

Büyük bir alamet, gökten ufak kan damlaları süzülecektir ve kral helak olacaktır.

Pek çok kanunsuz iş irtikap edecek ve Romalıların boynuna kederler yükleyecektir, itimat ederek

Ve İtalyanlar, yalnızca Mısır besleyecektir sayısız ırkı.

Şehir, Cremona kastedilmiş gibi görünmektedir, fakat müellif burada Tiberius’u, bu şehri ateşle mahveden Vespasianus ile karıştırmış görünmektedir.

Defnedeceklerdir, lakin hepsi krala karşı içlerinde öfke besleyecektir.

Çiçeklenen kudretli Roma’ya güçlü bir el ile.

Ve ardından savaşlar ve acı kederler gelecektir Sauromatların ve Trakya’nın üzerine,

Ve bütün Romalıları Mars şiddetle paralayacaktır.

Fakat bu zat İtalyan mülkünü

Ve Pannonialıları idare ederken, dehşet verici bir alamet belirecektir, günün tam orta vaktinde koyu bir gece çökecektir

Onların etrafına ve gökten bir taş yağmuru inecektir.

O vakit İtalyanların kudretli hükümdarı ve hakimi

Ve servet cihetinden en asil doğmuş kimselerin birçoğunu

Bütün şehirlerden çıkarıp katledecektir,

Fıtratı icabı meşum bir yılandır, sözleri azdır,

Rehberlik eden ellerini ne vakit uzatsa harabiyete sebebiyet verir ve nice hadiseyi vücuda getirir.

İki sudan ve pıhtılaşmış kanla lekelenmiş.

Lakin İtalyanlar için de o,

Fakat o hüküm sürdüğü müddetçe derin bir barış ve insanlar arasında korkular var olacaktır.

Okyanus akıntılarından hücum eden sular, büsbütün yerinden çıkıp gelecektir.

Çepeçevre bakınarak insanlar için nice yarışmalar ihdas edecek ve bizzat riyaset ederek sesiyle ve kitharasıyla cenk edecektir,

Lakin sonraları, hükümdarlık iktidarını terk edip kaçacak ve feci şekilde helak olacaktır, böylece ettiklerinin kefaretini ödeyecektir.

Ve onun ardından üç kişi hüküm sürecek, bunlardan ikisi,

İsimleriyle yetmiş sayısını haiz olacaktır,

Ve onların ardından, üç harfinden biri gelecektir.

Ve teker teker hepsi, ordunun elleri altında, kudretli Mars tarafından katledilerek can verecektir.

Dindar adamlardan, metin yürekli bir hükümdar,

Cengâver bir Mars, ve yedi kere on, onun sayısını açıkça gösterecektir.

O Fenike’yi yerle bir edecek ve Lidya’yı harabeye çevirecektir.

Kudüs’ün, ta Tiberya denizinin en uç kıvrımına kadar.

Ah, ganimetlerle kuşatılmış o keder yüklü olan, ne çok ıstırap çekecektir!

Vaveyla kopacaktır Asurluların başına, ve sabilerin,

Düşman adamlar arasında kadınlarla birlikte kölelik ettiğini göreceksin, ve bütün azıkları, bütün servetleri heba olup gidecektir.

Zira gazap, acı kederlere yol açan Tanrı’nın gazabı gelecektir, çünkü O’nun kanununu tutmadılar.

Ve nice cenkler, kavgalar vuku bulacaktır yine, insan kıyımları, kıtlıklar ve veba, ve şehirlerde kargaşa.

Yaşlı, ulu ruhlu ve hepsinden üstün olan, ömrünün nihayetinde ordunun zaruretiyle düşecektir.

Ardından diğer iki prens hüküm sürecek ve göğüs göğüse cenk eden savaşçılarla iftihar eden ulu kral babalarının hatırasını aziz tutacaktır.

Ve bunlardan biri, ismi üç yüzü gösterecek olan necip bir adam, bir hükümdar olacaktır,

Fakat o dahi ordunun tam ortasında, hıyanet neticesinde yere serilip düşecektir.

Roma ovasında iki ağızlı tunçla vurulmuş olarak.

Dört harfinden olan, kudretli mülke hükmedecektir,

Ki uçsuz bucaksız yeryüzündeki herkes onu sevecek ve o vakit sulh bütün cihana hâkim olacaktır.

Lakin ona ta Mağrip’ten Maşrık’a değin,

Herkes cebr ile değil, hüsnürıza ile itaat edecektir.

Zira semavi Sabaoth, göğün fevkinde mukim olan zevalsiz Tanrı, ona bolca izzet ve şerefi aşkınlık mertebesinde ihsan edecektir.

Ve o vakit helak edici kıtlık Pannonia’yı ve bütün Kelt diyarını ziyadesiyle hırpalayacak, ve insanlar birbiri ardınca telef olacaktır.

Ve Asurluların hali, sanki Orontes nehirleri mahlukatla akıyormuş gibi olacaktır,

Ve ulu kral bunlara hayran kalacak, lakin başka bazı şeyleri çok daha fazla sevecektir.

Ne var ki sine-i pâkinin tam ortasından ağır bir yara alacaktır, ömrünün nihayetinde bir hileye kurban giderek,

Mukaddes sarayında bir dostunun eliyle,

Onun ardından bir hükümdar, muhterem bir zat gelecektir,

Sayısı elli olan, ve bununla beraber Roma ahalisinden pek çok kimseyi katledecek olan;

Fakat kısa bir müddet hüküm sürecektir, zira sonrasında,

Kendisinden evvel gelen kral yüzünden, yaralanmış halde Hades’in dehlizlerine göçecektir.

Trakların türlü diyarları ve Ren’in uzak, vahşi hudutlarında meskûn olanlar,

Germenler ve ok fırlatan İberler.

Bir başka büyük felaket, ve onlarla birlikte Fenike de bir cinayet sağanağını yudumlayacaktır.

Ve Asurluların surları nice cengâver eliyle yıkılacak, ve bunlar da can alıcı bir adam tarafından tekrar biçilecektir.

Ve o vakit Tanrı’nın hiyerarşi ve ilahi nizamına dayalı hükümranlığının tehditleri zuhur edecek, her diyarda zelzeleler ve vebalar, mevsimsiz kar fırtınaları ve şiddetli yıldırımlar baş gösterecektir.

Ve sonra, cenk meşakkatiyle yoğrulmuş, Kelt asıllı bir savaşçı kral, muharebe meydanının hengamesine doğru seğirtirken,

Utanç verici akıbetinden kaçamayacaktır.

Lakin ölecektir ve yabancı diyarların tozu toprağı onun naaşını örtecektir, ki adı bir çiçeğin namını taşır.

Ve onun ardından gümüş miğferli bir başka adam serdar olacaktır, adı denizden mülhemdir,

Ve alfabenin bidayetinden gelir, dört hecelidir, tam bir Mars timsalidir.

Ve bütün şehirlerde kâhinler ve mabetler vakfedecektir, dünyayı kendi adımlarıyla arşınlayarak ve ihsanlar getirerek,

Ayrıca büyücülerin bütün gizemlerini mukaddes mabetlerden uzak tutacaktır, ve insanlar için çok daha faziletli olanı ihdas edecektir [okunamadı].

Ve bu kral geldiğinde kutlu bir sulh hâkim olacaktır, hem o gür sesli bir ozan olacaktır,

Onun ardından üç kişi hüküm sürecektir, lakin üçüncüsü üç on yıl boyunca sebat ederek uzun müddet iktidarda kalacaktır.

Lakin ilk birimden bir kez daha bilinen,

Onlar, nice dağlarla damgalanmış adamları, kudretli Mağribileri helak edeceklerdir,

Fakat bunların en genci yok edildiğinde,

Ve evvelce onları yaralamış olan kimse nihayetinde yağma da edecektir.

Düşecektir, bir canavarın hıyanetiyle dahi olsa,

Ellerini açarak, ki bu dahi ölümün bizzat sebebi olacaktır.

Nice hikmetiyle nam salmış, ilk büyük kralın ilk harf sayısını adında taşıyan,

İlk birimden olan; o hem iyi hem de büyüktür.

Ve Latin kavminin haneleri için,

Babasının hatırasına; ve Roma’nın surlarını altınla, gümüşle tezyin edecektir,

Ve fildişiyle; ve kudretli bir adamla birlikte, [NOT: Takip eden dizelerdeki anlatım izahı güç bir muğlaklık taşımaktadır].

Verus, fakat 235-237. satırlardaki ifadeler, ister harfi harfine ister mecazi anlamda olsun, Antoninusların hiçbirine uygulanamaz.

İlk birim, Aurelius’u, yani Marcus Aurelius’u işaret eder.

Ve sonra Roma savaşlarıyla en korkunç yaraları açacak, Almanların bütün topraklarını yağmalayacak, o vakit gökten Tanrı’nın kudretli bir işareti belirecektir, ve o, kralın hatırına ve onun dindarlığı uğruna tunç zırhlı, bitap düşmüş adamları esirgeyecektir, zira dua ettiğinde göklerin Tanrısı onu her hususta işitecek, ve mevsimsiz bir vakitte semavi yağmuru gönderecektir.

Fakat söylediğim bu şeyler tamamlandığında, akıp giden yıllarla birlikte bu büyük ve dindar kralın hükümdarlığı da nihayete erecektir.

Ve ömrünün nihayetinde saraya giren genç çocuğunu sergileyecek, ve altın saçlı o hükümdara krallık kudretini devrederek, kendi eceliyle can verecektir.

Kendi babasının asil soyundan bir kral olarak doğup iktidarı devralacak olan o kişinin adını yirmi sayısı bildirecektir.

Bu zat üstün bir muhakeme ile her şeyi elinde tutacak, yüce gönüllü Herakles’e öykünecek, kudretliler arasında silah kullanmada en mahiri olacak ve en yüksek şöhrete erişecektir, fakat yapayalnız, tehlike içinde yaşayacaktır.

Lakin o hüküm sürerken kendisine korkunç bir işaret belirecektir, Roma ovasında büyük bir sis yükselecektir, öyle ki bir adam...

Kudretli işaret, imparatorun ve ordusunun Quadilere karşı büyük bir zafer kazanmasına vesile olan harikulade fırtına, ki Romalılar bunu Aurelius’un duasını işiten Jupiter Tonans’a atfetmiş, ordusundaki Hıristiyanlar ise kendi dualarının bir karşılığı olduğunu ileri sürmüşlerdir.

Yirmi, yay ve diğer silahlardaki maharetiyle hususi bir şöhrete sahip olan ve bununla övünen Commodus’un Grekçe ilk harfi olan K ile temsil edilir.

O vakit savaşlar ve kederli ıstıraplar baş gösterecektir, aşkla çılgına dönmüş ve öfkeden gözü kararmış kral bizzat gelip gerdek yatağında genç nesli utanca boğduğunda, murdar düğün ilahileriyle rezil rüsva olduğunda.

İşte o vakit yapayalnız gizlenen o yıkıcı büyük adam, kendini gazaba teslim ederek, hain kaderin ağına düşmüş halde bir hamamda hiddetle can verecektir.

Bilesin ki o vakit, iktidar hırsı yüzünden ve Mars’ın elleriyle Roma’nın felaket vakti yaklaşmıştır, ve sonra Roma ıssız kalacak ve işlediği her şeyin kefaretini ödeyecektir.

Zira yeryüzündeki insanlara iyi kanunlar bahşeden ilk kralının vaktinden, ve ulu, ölümsüz Tanrı’nın Kelam’ının yeryüzüne gelişinden, on dokuzuncu krallığın nihayetine dek tam iki yüz kırk dört yıl geçmiş olacaktır.

Bunlara bir altı ay daha ilave eyle.

Sonra dul kalmış soya yirminci kral gelecektir, senin hanelerinde keskin tunçla vurulup kılıçla kan akıttığı vakit.

Onun adı seksen sayısını aşikâr eder ve kendisi ileri bir yaştadır.

Hamam, Commodus bir hamamda boğularak katledilmiştir.

On dokuzuncu krallık, yani Augustus’tan itibaren sayıldığında on dokuzuncu saltanat.

Satır 294, bu hesaplama bariz biçimde hatalıdır, zira Commodus milattan sonra 192 yılında katledilmiştir, buna Augustus’un miladımızdan önceki on üç yılını da eklersek elimizde yalnızca iki yüz beş yıl kalır.

Seksen, Pertinax’ın baş harfi olan P [NOT: Grek alfabesinde Pi, 80 değerindedir] ile temsil edilir.

Ve o tez zamanda seni viran kılacaktır, ve karışıklık içinde, delik deşik edilmiş nice at ve adam ovadaki savaşlarda yere serilecektir.

Adının işareti olarak [okunamadı] gelecek ve pek çok keder ile cefa yaratacak, nice insanı talan edecektir, lakin kendisi kısa ömürlü olacak ve yakıcı demirle vurularak kudretli Mars tarafından yere serilecektir.

Hükmetmek üzere Doğu’da yükselen bir savaşçı.

Savaşçı Mars, Trakya’ya kadar uzanacaktır, sonra o kaçıp Bithynialıların diyarına ve Kilikya ovasına gelecektir, Batı’dan yükselen hilekâr ve neyin münasip olduğunu bilen bir adam, ve adının sayısı iki yüz olacaktır, bu, krallık iktidarının çok fevkinde bir işarettir.

On, burada Pertinax’ın katlinden sonra imparatorluk için en yüksek peyi süren, fakat yalnızca altmış altı gün hüküm süren Julianus’a (Didius Julianus) işaret eden I harfidir.

Elli, Pertinax’ın ölümü üzerine imparatorluk iddiasında bulunan ve Doğu tarafından desteklenen, fakat rakibi Severus’un birliklerince defalarca mağlup edilerek Parthia’ya kaçan, lakin yetişilip katledilen Niger’i belirten N harfidir.

İki yüz, Σ ile temsil edilen ve Septimius Severus’u işaret eden sayıdır.

İşaret, Alexandre bunu, aynı baş harfin Augustus’un Grekçe karşılığı olan Sebastos’ta (Σεβαστός) da yer alması manasına geldiği şeklinde izah eder.

Bütün orduyu toplayacak ve her şeyi kendi emrine amade kılacaktır.

Pek çok hile ve Mars’ın meşum gazabı vardır.

Yeryüzündeki bütün ulu insanları helak edecek, servetlerini ele geçirmek için soyluları katledecektir, Makedonya’nın kudretli kralının adını taşıyan, ilk harfiyle tanınan o kişi.

Etrafındaki kargaşayı savuşturarak, ordunun sinesinde, yaklaşmakta olan kralın çetin kurnazlığından kaçacaktır, ve barbar adetlerince tapınağa hükmeden kişi, yakıcı demirle biçilip ansızın kudretli Mars tarafından katledilecektir, ve öldüğünde dahi halk onun cansız bedenine hakaretler yağdıracaktır.

Ve sonra Pers kralları zuhur edecektir.

İlk harf, Alexander Severus kastedilmektedir, adı yazara Makedonyalı Büyük İskender’i hatırlatmaktadır.

Tapınağa hükmeden, ilk gençliğinde Emesa’daki Güneş Tapınağı’nda rahip olarak yetiştirilen ve imparator yapıldıktan sonra güneşin başrahibi sıfatıyla papalık libasını ve tacını giymeyi adet edinen Heliogabalus’a (yahut Elagabalus) atıfta bulunulduğu anlaşılmaktadır, fakat kendisi Alexander Severus’tan sonra değil, önce gelmiştir.

Pers kralları, genellikle Artakhşatr olarak anılan Erdeşir Babekan tarafından kurulan Sasani hanedanı, yani sonraki Pers İmparatorluğu’nun kralları.

Bunu takip eden mısralar öylesine parça pürçüktür ki, bunlardan kesin bir mana çıkarmak mümkün değildir.

353-356. satırlar Alexander Severus’un ölümüne işaret ediyor görünmektedir.

Ve Romalı Mars, Roma kralını [vuracaktır].

...Mars’ın eliyle yok edilen adamlar, fakat doğu yollarından İtalya’yı görmek üzere hızla atıldığında, yakıcı demirle vurulmuş ve büsbütün savunmasız halde, validesi yüzünden nefret edilerek yere serilecektir.

Fakat her şey herkes için değildir, yalnızca...

Kehanetler

Tanrı’ya hürmet eden ve putperestlikten sakınanlar, Ve şimdi, ey cihanın Hükümdarı, her mülkün Saf ve ölümsüz Sultanı, kalbime o ilahi nağmeyi yerleştirdiğin için,

Sözü nihayete erdir, zira ne söylediğimin Farkında değilim, çünkü her şeyi bana Daima sen fısıldamaktasın.

Lakin bana kısa bir mühlet ver, Ve sineme latif bir şarkı bahşet.

Hayatın ve helak edici [okunamadı] vakti

Yaratıcı Perslerin ardından, Asurluların üzerine yürüyen yeni bir Mars zuhur edecek, Fırat’ın derin, gümüşi akıntısına dek uzanacak, Oraya sevk etmiş olarak Küçük bir cenk kafilesini.

Zira dostu tarafından terk edilerek, Safların ortasına düşecek, kızgın demirle vurulmuş halde.

Suriye’den zuhur eden bir Mars dehşeti, Ve bir Sezar olan oğlu vasıtasıyla ikna edecek.

Her ikisinin de ismi elde edilir, Eğer yirmi birin üzerine Beş yüz konulursa.

Lakin bunlar savaşta hüküm sürüp Kanunlar vazettiklerinde, uzun sürmeyecek bir Savaş molası verilecek.

Bir kurt, beyaz dişli köpeklere yemin eder, Sonra da yünlü koyunları yağmalayıp incitir, Ve bütün yeminlerine rağmen onları yere serer.

Ve ardından kanun tanımaz, ahde vefasız kralların Harp meydanlarında niza çıkacak, dehşet verici şekilde.

Lakin Romalı bir Mars, Germenleri dize getirdiğinde, Korkunç bir cenkle Okyanus üzerinde zafer kazandığında, o vakit başlayacak

Uzun yıllar sürecek bir harp, lakin zafer Yüce bir kayanın zirvesinde, Çok sırtlı, rüzgarlı, erişilmez olan, Suda, tıpkı o gün Perslerin Zaferden uzak kalacağı gibi, İtalyanların müşfik dadısı Nil ovasında İstirahat ederken ve kutsal dalgaların yanı başında, Yedi tepeli Roma’ya tayin edilen kısmeti gönderecek.

Bu şeyler gelip geçecek, lakin Roma’nın namı sürerken, Bunca yıl kendi ihtiyarıyla Hükümdarın azametli, soylu şehri,

Ve Kadir Tanrı’nın gazabı erişecek, Tümüyle helak edecek onları, gelip Sezar’ın ay şehrine ziyan verdiği gibi.

Mopsos’un ardından, kudretli adamlar arasındaki cenk yüzünden Aigai halkı helak olacak.

Terk etmeyecek, bir Asur harbi kuşatacak Dört bir yanını, zira saraylarının içinde İnsanların önderi olan biri ikamet edecek, Bizzat Roma’nın haşmetli kudretinden neşet etmiş olarak Ok fırlatan bütün Perslerle çarpışacak.

Şimdi, ey Arabistan şehirleri, donatın kendinizi Tapınaklarla, koşu meydanlarıyla, Geniş çarşılarla ve göz alıcı bir servetle, Suretlerle, altınla, gümüşle, fildişiyle, Ve hepsinden ziyade sen, ey Bostra, Filip’in şehri, büyük bir kedere Gark olasın diye, zira burçlar kuşağının Gülen suretleri, Koç, Boğa ve İkizler sana medet umdurmayacak, Ne de bunlarla birlikte gökte müşahede edilen yıldızlar.

Ey bedbaht olan, Nicelerine itimat ettikten sonra, Nihayetinde bizzat o adamın sana ait olanı kirletmesi ne acı!

Şimdi savaş meftunu İskenderiyelilere En dehşetli harpleri terennüm edeceğim.

Ve şüphesiz nice insan kılıçtan geçirilecek Şehirler zeval bulduğunda, ve hasım beldeler Menfur bir husumet uğruna çekişip vuruştuğunda.

Ve bunların etrafında korkunç Mars hücum edecek, Harbi körükleyecek.

Ve harpte mahir olan, hükmedecek yeşil ve muktedir Roma’ya, Sayısı üç yüz olan, aynı zamanda dördüncü harfi taşıyan, Dakyalılar arasından çıkarak.

Pek çok cana kıyacak, ve ardından kral bütün kardeşleri Ve dostları katledecek, krallar dahi öldürülürken.

Senin fethin, esaret altına gireceksin, Ne de ay kendi mukaddes şehrini muhafaza edebilecek, O, Suriye’den ilk kez, darlık içinde çıktığında.

Artık Romalılar gibi değil, bilakis o haşin, Kargı savuran Persler gibi, işte o vakit İtalyan beyi, Dünyasını terk etmiş halde, kızgın demirle vurularak Mecalsizce yere serilecek, evlatları dahi telef olacak.

Fakat ne vakit bir Galya kralı Roma’yı idare ederse, İşte o dem Romalılara dahi erişecek Sebatsız milletler, Roma surlarına doğru, Yanında gayrimeşru oğluyla helak edici Mars.

Ve harap edici yıldırımlar, korkunç harpler, Şehirlerin ansızın kopan velveleleri, Ve Suriyeliler dehşet içinde helak edilecek.

Zira üzerlerine Yüceler Yücesi’nin gazabı çökecek.

Ve derhal bir kıyam vuku bulacak Yaratıcı Persler katında, ve Perslerle ittifak kurup Suriyeliler dize getirecek Romalıları, lakin tanrısallık (thearkhia) iradesinin takdiriyle dizginlenerek, kanunları mağlup edemeyecekler.

Malları mülkleriyle birlikte başka dillerden insanların eline geçecekler!

Ne çok insanın kara kanını içecek bu toprak!

Zira bu, yaşayanların kendi ağızlarıyla haykıracakları ve ölümün onlardan kaçacağı zaman olacaktır.

Şimdi senin için kederle ağlarım ey bahtsız Suriye, zira ok fırlatan adamlardan sana korkunç bir darbe inecek,

Asla başına gelmeyeceğini umduğun bir darbe.

Mızrağını yükseğe kaldırıp içinden geçerek,

Seni ateşe verecek ve her şeyi altüst edecek.

Ey bahtsız Antakya, mızrakların altında kendi akılsızlığın yüzünden yere serildiğinde, seni artık bir şehir diye anmayacaklar, seni yağmalayıp her şeyinden soyduktan sonra.

Ve sen ey Hierapolis, bir zafer ganimeti olacaksın, sen de ey Beria, ağlayın Khalkis'te yeni katledilmiş çocuklar için.

Yüce Kasius Dağı'nın, Amanos'un yanı başında ve Lykos'un sularıyla yıkadığı her yerde.

Zira Asya'nın sınırlarına dek ganimeti sürecekler, şehirleri soyup bütün putları alıp götürecekler,

Ve mabetleri besleyici toprağın bağrına devirecekler.

Ve ardından Galya'ya, Pannonia'ya, Mysialılara ve Bithynialılara askerler geldiğinde büyük bir keder düşecek.

Şehirleri yıkan Mars ve Ausonialılarla savaşmak üzere yaklaşan Karpialılar ile birlikte.

Ve ardından küstahça pervasızlığı yüzünden gayrimeşru bir oğul kralı öldürecek,

Onun ardından, adı harflerin birincisiyle başlayan bir başkası hüküm sürecek, yakan demirle vurulup kudretli Mars tarafından çabucak düşürülecek.

Ve dünya bir kez daha karışacak, insanlar veba ve savaşla helak olacak.

Ve Persler, Ausonialılar yüzünden çileden çıkıp savaşın meşakkatini yeniden dayatacaklar.

Ve ardından Romalıların kaçışı vuku bulacak.

Fakat sonra güneşin gönderdiği rahiplerin sonuncusu gelecek, Suriye'den zuhur edecek ve her şeyi hileyle icra edecek.

Ve o vakit güneşin bir şehri var olacak.

Fakat savaşçı iki önder kudretli Romalılara hükmettiğinde, biri yetmiş, diğeri üç sayısını taşıyacak.

İşte o vakit toynaklarıyla toprağı eşeleyen,

Ve çifte boynuzlarıyla tozu dumana katan mağrur boğa, pullarıyla yerde sürüklenen izler bırakan o kara derili sürüngene pek çok fenalık edecek ve kendisi de helak olacak.

Dağlarda aç kalmış, zehir akıtan canavarlarla beslenmeye şiddetle arzulayan.

Güneşten gönderilmiş, bol alev soluyan.

O hızlı, usta boynuzlu geyiği, pek çok çığlık koparan o zehirli, korkunç devasa canavarı ve tekeleri yok edecek.

Romalılar ve Persler zayıf düşecek.

Lakin sen ey Hükümdar, âlemin Hakanı, Tanrı, kelimelerimin ezgisini nihayete erdir ve bana latif bir nağme bahşet.

##

İnsanlar, neden sanki ölümsüzmüşsünüz gibi ve iktidarda yalnızca pek kısa bir vakit kalacakken boş yere böylesine yüce hülyalara kapılırsınız, hepiniz insanların üzerine hükmetmeyi dileyerek?

İktidar hırsından bizzat Tanrı'nın, en çok da doymak bilmez krallardan nefret ettiğini kavramadan.

Karanlık getirir, zira asil eylemler ve adil düşünceler yerine, hepiniz erguvani kaftanları yeğlersiniz.

Savaşları, sefaleti ve cinayetleri seven bu kimseler, göklerde ikamet eden ölümsüz Tanrı tarafından kısa ömürlü kılınacak, hepsi imha edilecek ve birbirlerinin üzerine yıkılacaklar.

O, çobanları da parçalayıp hepsini katledecek,

Ve köpekler hariç hiçbirinin gücü kalmayacak,

Cenkte karşı karşıya gelecekler ve ardından köpek, çobanları yok eden aslanı kovalayacak.

Biri tarafından açıkça bildirilen kudrete güvenerek,

İkisi de kırk sayısından olan, bunların devrinde yeryüzü boyunca büyük bir barış hüküm sürecek, bütün kavimlere hak ve adalet tesis edilecek, lakin bu kimseleri dahi,

Altın hırsıyla yanan ve gümüş uğruna parıldayan miğferli adamlar alçakça katledecek,

Öldürücü bir gazapla tutuşan, yetmiş sayısıyla anılan tarafından,

Kralların gazabı neticesinde kötülükle katledilen Roma ahalisini orduya alçakça gammazlayacak ve yeryüzüne fırlatıp çalacak.

Roma ve Ardıllarına Dair Kehanetler

Roma artık ne görülecek ne de işitilecek.

Gezginin gözünün pek yakın zamanda temaşa ettiği her şey küller altında kalacak,

Ve onun yapıtlarından hiçbiri esirgenmeyecek.

Zira o gazapla gelecek göklerden,

Köpek, Odenathus’un katili Maeonius.

Kırk, aynı adı taşıyan baba ve oğul Macrianus.

Fakat bu noktadan sonra kastedilen kişilerin kimliği bütünüyle tahmine dayalı ve belirsizdir.

Yetmiş, O harfiyle temsil edilir ve muhtemelen Akhalıları belirtir,

İnsan soyuna, bizzat Tanrı, Ölümsüz Olan, yakıcı kasırgalarla bir kısmını yok edecek,

Ve o vakit Roma’nın, kudretli Roma’nın evlatları,

Ve Latinler, bu hayasız ve amansız hükümdarı katledecekler,

Öldüğünde toprak dahi hafif gelmeyecek ona, zira köpeklere, kuşlara,

Ve kurtlara maskara olacak, savaşçı bir kavmi yok ettiği için.

Germen-yokedici, insanları öldüren yırtıcı canavarların katili, okyanusun akıntıları üzerinde,

Ve sonra Roma yine eskisi gibi olacak.

Lakin senin ovalarına büyük bir kurt,

Batı’dan gelen bir hükümdar vasıl olduğunda, sivri tunçla delinip,

Kudretli Mars’ın eliyle can verecek.

Ardından cesur Romalılar üzerinde hüküm sürecek,

Harfler, savaşlarla her şeyi bizzat boyunduruğu altına alacak,

Onun ardından mağrur ruhlu üç kişi tahta çıkacak, birinin sayısı bir, birinin üç kez on,

Ve diğer kral da üç yüz payını alacak.

Kurt, muhtemelen Claudius’un kardeşi Quintillus’a bir atıftır.

Üç, adları A, L (L=30) ve T (=300) ile başlayan bu kişilerin, Palmiralıların erguvani kaftan giydirdiği Achilleus ile Lollianus ve Tetricus’a atıf yapması muhtemeldir,

Zalimler, tapınaklar için insan eliyle yapılan heykelleri,

Altını ve gümüşü harlı ateşte eritecekler,

Ve silah kuşanıp ordulara dağıtacaklar,

Pek çok ve kıymetli paylar paylaştıracaklar, utanç verici şeyler tasarlayarak, böylece derin

Ve azametli Fırat’ın ok atan Partlarına ve hasım Medlere zarar verecekler.

Fakat kral kendi kaderiyle göçüp,

Hükümranlık asasını daha cesur olan oğullarına bıraktığında, onları doğru olana sevk ederek,

Onlar babalarının yakarışlarına aldırış etmeyip, harp aletlerini kuşanarak,

Hükümranlık uğruna kavgaya atılacaklar.

Ve o zaman üç sayısıyla bilinen bir kral yalnız başına hükmedecek, ve mızrakla vurulup,

Ardından kudretli Roma üzerinde ulu ruhlu biri, ihtiyar bir kral,

Dört sayısına sahip olan, hüküm sürecek ve her şeyi düzene koyacak.

Ve o vakit Fenike’ye savaş ve niza gelecek,

Ok atan Perslerin kavmi yaklaştığında, ve barbar dilli insanların elinde

Ne çok kişi yere serilecek!

Bu dizeler Septimius Severus ve oğulları Geta ile Caracalla’yı layıkıyla tasvir etmektedir, lakin bu bağlamda yersiz görünmektedir.

Üç, okunuş şüphelidir ve atıf bütünüyle belirsizdir.

Dört, Diocletianus’un baş harfi olan Delta ile temsil edilmektedir.

Kibirle böbürlenenler, birbirlerini kanda ve ölülerin bedenleri arasında görecekler,

İnsanların günahkarlığı sebebiyle körüklenecek.

Ey talihsiz Surlular, gündüz vaktinde fanileri aydınlatan güneş çekilip

Kursu görünmez olduğunda, ve gökten yere kalın ve bol kan damlaları indiğinde,

Kötü bir hasat toplayacaksınız.

Ve o vakit kral, yoldaşlarının ihanetine uğrayarak can verecek.

Onun ardından nice utanmaz önder bu habis kavgayı sürdürecek ve birbirlerini katledecekler.

Ve sonra beş sayısına sahip bir ada malik, bilge,

Muhterem bir kral belirecek, büyük ordulara güvenen, hükümdarlık kudretinden ötürü

İnsanların seveceği, şanlı bir ada sahip olup şanlı işler yapacak.

Bu kralın devrinde büyük bir alamet belirecek, karla kaplı Toros ile Amanos arasında,

Kilikya topraklarından yeni, güzel ve kudretli bir şehir,

Azgın akan bir nehir tarafından yerle bir edilecek.

Nice depremler olacak, ve büyük şöhrete sahip kral

Kendi kaderi altında, takatten düşüren ölümcül bir illetle hayatına son verecek.

Birinin adı üç yüz, diğerininki üç.

Beş, Eugenius’un baş harfi E ile temsil edilir.

Üç yüz, T ile temsil edilir ve Ewald’ın tahminine göre burada Latince baş harfiyle Theodosius kastedilmektedir.

Ve o vakit Senato için derin bir bedbahtlık vuku bulacak, kaçamayacak,

Şiddetli yağmurlar ve kar fırtınaları kopacak,

Dolu, yeryüzündeki meyveleri heba edecek,

Ve İtalya savaşlarında kudretli Mars’a mağlup olan insanlar cenklerde düşecek.

Mısır ovası ve bereketli topraklar,

Lakin kıtlık ve savaş her şeyi istila edecek.

Nice şehirler cengaver adamlar eliyle yıkılacak,

Ve ordunun elinde,

Onun ardından sayısı üç yüz olan kişi Romalılara ve kudretli insanlara hükmedecek,

Ve Asurlulara, savaşta cüretkar Perslere doğru

Ölümcül bir kargı uzatacak.

Ve o zaman Roma’da altından, kehribardan,

Gümüşten, fildişinden ve nadide güzellikten mamul, muhteşem bir yapı bulunacak.

Üç yüz, eğer 130. dizedeki T harfi Theodosius’u temsil edebiliyorsa, bu durum en tabi şekilde Gratianus’un erguvani kaftan giydirdiği Genç Theodosius’a atıfta bulunur.

Bütün Doğu’dan ve bayındır Batı’dan, ve kral onun için başka yasalar vazedecek.

Üç kere onluk bir başka adam hüküm sürecek, yeleli, korkunç bir canavar gibi,

Ve soyunu Greklerden alacak.

Ve o vakit bereketli Phthia’da Molosların kenti düşecek,

Ve Peneus kıyılarında kurulu meşhur Larissa da.

Ve ardından atı bol İskitya’da isyan ve amansız bir savaş çıkacak

Maiotis Gölü’nün suları kenarında,

Phasis’in sulu pınarının en uç akıntısının

Çirişotlu çayırlara [NOT: Asphodel, mitolojide ölüler diyarının kasvetli çayırlarını imler] döküldüğü yerde.

Ve o zaman nice kişi kudretli cengaverlerin eliyle düşecek.

İskit soyunu bütünüyle mahvedecek,

Ve kendi eceliyle ölüp ruhunu teslim edecek.

Ardından dört sayısıyla aşikar olan bir başkası hüküm sürecek, korkunç bir adam,

Aras’ın çağlayan ırmağının kalın buzundan içen Ermenilerin cümlesi

Ve cesur Persler savaşta ondan pek korkacaklar.

Kolhisliler ile güçlü Pelasglar arasında korkunç savaşlar ve kıyımlar cereyan edecek,

Ve Frigya toprağı ile o diyarın şehirleri,

Üç kere on, Doğu’da imparatorluğu kabul edilen Leo’nun baş harfi Lambda.

Dört-A, Ewald’ın ileri sürdüğü veçhile, Threskjllas isminin bir diğer biçimi olan Dreskyllas’ı temsil etmektedir.

Derken devreden yıllarla birlikte büyük bir alameti,

Göklerden ölümlü insanlara gösterecektir Tanrı,

Hükümdar ordunun elinden kurtulamayacak,

Lakin onların ellerinde, kor demirle kesilerek can verecektir.

Amansız bir hasım, ve o Roma’nın meşhur surlarına dahi,

Harp getirecektir,

Hükümdar kurtulamayacaktır ordunun elinden,

Öldüğünde bile bedenine hakaret edeceklerdir.

Bir çöl halini alacak, ve pek çok insan helak olacaktır.

Kudretli Mısır’dan hüküm sürecek, ve katledecektir,

Yüce gönüllü Partları, Medleri ve Cermenleri,

Ve kendilerini insandan üstün sayan Farsları,

Ve ardından namdar bir adam tüm Hellas’a,

Gözünü dikecek, ve hasım gibi davranacaktır,

Ve o hüküm sürerken ulu bir alamet belirecektir,

Işıldayan yıldızlara benzeyen taçlar,

Güneyde ve kuzeyde gökten parıldayacaktır.

Ardından oğluna terk edecektir, ki onun adı,

Bahsi geçen kişi bilinmemektedir, ve kitabın geri kalanındaki kinayeler, Ewald’ın zekasını dahi bunları makul kılmakta çaresiz bırakmaktadır.

Ve derhal kaderiyle o haneye,

Ve oğlu Roma diyarında hüküm sürdüğünde,

Bilinir birden, tüm yeryüzünde hasıl olacaktır,

Pek arzulanan büyük bir sulh, ve Latin kavmi,

Hükümdarı babasının kıymeti hürmetine dahi sevecektir.

Doğu’ya ve Batı’ya gitmek için can atan bu zatı,

Romalılar evinde sımsıkı tutacaklardır,

Kendi iradesine karşı, ve Roma’nın idaresinde,

Lakin helak edici ölüm onu hayattan koparacaktır,

Kısa ömürlü, kaderine terk edilmiş vaziyette.

Ve cümle alemde,

Pek çok şenaat işleyeceklerdir.

Lakin bilhassa Romalılara, ta o vakte kadar,

Fakat cani bir aslan ile dişi aslan zuhur ettiğinde,

Krallık fena halde sıkıştırılmışken, ve derken mukaddes bir kral,

Adı ilk harfi taşıyan, tebdil edecektir,

Zafer uğruna düşman reisleri.

Ve onları köpeklere ve kuşlara yem olarak terk edecektir.

Vah, ne yazık sana, ateşle kavrulmuş şehir,

Bütün bunlar vuku bulduğunda cefa çekmeye!

Lakin bilahare ulu ve namdar hükümdar,

Altın ve kehribarla, gümüş ve fildişiyle,

Seni büsbütün yeniden ayağa kaldıracak,

Ve dünyada mallar hususunda birinci olacaksın.

Ve sen herkes için yeniden bir ışık olacaksın,

Tıpkı eski zamanlarda olduğun gibi.

Yazık sana bedbaht Kekrops, ve siz Argoslu Grekler,

Lakonlar dahi, ve Peneus havzasındakiler,

Ve kamışlarla bürünmüş Molossos nehri civarındakiler,

Fakat Tanrı faniler için ulu bir alamet yarattığında,

Ve yeryüzünde gündüz karanlık bir alacakaranlığa döndüğünde,

İşte o dem sana da son gelecektir, ey kral.

Ve sonra can alıcı bir kimse hüküm sürecektir,

Tarifi imkansız, gaddar, hanedan soyundan.

Kardeşinden çok daha ağır zırhlı ve kuvvetli,

Mısır kavmine malik olacak o kimse, ilk işaret olarak,

Seksen sayısına nail olacaktır.

O vakit tüm cihan sinesinde hissedecektir,

Ölümsüz Tanrı’nın kederli gazabını,

Ve göklerden gelen şiddetli öfkeyi, zelzele sarsıntılarını,

Ve alev saçan yıldırımları, taşları ve fırtınaları.

Bir sarsıntı hareketlendirir aynı zamanda,

Frigya diyarının yüce zirvelerini.

İskit dağlarının temelleri sarsılır,

Şehir titredi, cümle alem titredi,

Ve feryatlar, ve o gazaptan kaçmak için,

Derken ordunun eliyle düşecektir hükümdar,

Hiç kimsenin düşmediği gibi, kendi adamlarının altında devrilerek.

Yükseltilecekler, ve omuzlarına geçirecekler,

Erguvani kaftanı, kurayla elde etmeye meylederek,

Hükümranlık iktidarını.

Roma’nın meşhur surları üzerinde olacaktır,

İkisi ilk sayıya malik, lakin biri,

Kimsede olmayan bir zafer adına sahip.

İnsanlar için endişelenip, sevecekler Roma’yı,

Ve cümle alemi, ve onlar için hasıl olacaktır,

Tanrı lütufkar oldu, ne de insanlara karşı,

Müşfik davranacaktır, zira pek çok kötülük ettiler.

Bu sebeple krallar için utanç verici bir can yarattı,

Parsların ve kurtlarınkinden çok daha berbat.

Onlar için tunç miğferli adamlar,

Yalan yeminlere itimat ederek helak olacaksınız.

Ve o bütün insanları amelleriyle birlikte helak edecektir.

Henüz gelecek olan mahkemeye sevk edecektir,

İşaretlenmiş olanların cümlesini, bunlar,

O kötülüğün mahkumiyetine sürülmüşlerdir,

Gelecek olan nice cenk ve muharebe kavgasına dair.

Lakin biri pek çok kehaneti derlediğinde,

Adalara dair, ecnebi misafirlerle tertip ederek,

Harbi, şiddetli nifakı ve mukaddes şeylere ziyanı,

On iki ay boyunca, şehir o günlerde,

Cefa çekecektir.

Kısa sayılmayacak bir vakit refah içinde kalacaktır,

Ve hükümranlık zeval bulduğunda huzur gelecektir.

Ve sonra Latin krallarının son zürriyeti,

Gelecektir, krallık yeniden serpilecek,

Ve evlatlar ile onların soyu kalacaktır,

Sarsılmadan, zira onlarca malum olacaktır,

Bizzat Tanrı hükümran olan kral kılındığında.

İnsanları şefkatle besleyen bir diyar vardır,

Uçsuz bucaksız bir ovada kain, Nil,

Dört bir yanını kuşatır, bereketler taşır üzerine,

Ve kısa ömürlü Suriyeliler, kimi şurada kimi burada,

O diyarın tüm servetini yağmalayacaktır.

Ve ulu ve basiretli bir kralı olacaktır,

Evlatlarından birini ışık niyetine yollayarak,

Ve vardığı vakit,

Asur’un kara renkli denizine.

Fenikelileri yurtlarında tarumar edecektir.

İki hükümdardan biri hükmedecektir yeryüzüne.

Şimdi İskenderiyelilerin terennüm edeceğim,

Izdırap dolu nihayetini.

Kehanetler hitamına erer,

Lakin üç genç Olimpia’da,

Galebe çaldığında, ve onlara, dikkat kesildikleri sırada,

Onları evvela körpe hayvanların kanıyla arındırmak için,

En Yüce Olan, korkunç boynunu üç kez oynatabilir o vakit.

Ne zaman o uzun ve kederli mızrağı,

Tozların arasına akacaktır, ecnebi misafirler eliyle,

Ne mutlu ölene, ve ne mutlu,

Evladı olmayana.

Önceden hür olan kimse oraya yerleştirilecektir.

Ve derken Sicilyalılardan çıkıp gelecektir,

Mebzul miktarda dehşet taşıyan bedbaht bir ordu.

Mahsul devşirdiklerinde toprağı taksim edeceklerdir.

Fakat herkes korkunç aslanın kanını gördüğünde,

Ve bedenin yanına geldiğinde,

Burada [NOT: Eserin 11. kitabının 199-213. satırları arasındaki kinayeli anlatıma bir geri dönüş sezilmektedir]

O cani dişi aslan, o vakit çekip alacaktır,

Ondan, başındaki hükümranlık asasını.

Tıpkı Mısır’da dost meclisindeki ziyafette,

Cümle ahalinin yiyip içtiği ve muazzam işleri ikmal ettiği vakit gibi.

Biri diğerini bulur ve aralarında büyük bir feryat kopar, çatışma çepeçevre şiddetlenirken insanlar arasında da benzer bir dehşet hüküm sürer,

Ve birçoğu can verir, azgın muharebe hengâmesinde birbirlerini kırıp geçirirler.

Ve ardından koyu pullarla örtülü olan biri gelecektir.

Birbirine hasım iki kişi daha gelecektir, yanlarında üçüncüsü, daha önce sözünü ettiğim ve savaşta Nil'in [kaynak metinde: Xile] suları boyunca kaçan Kirene'den büyük bir koç yer alacaktır.

Fakat yine de hepsi bu talihsiz yolu böyle tamamlayamaz.

Ve ardından, birbirini izleyen ulu yılların uzunluğu bütünüyle sükûnet içinde geçecektir.

Daha sonra Mısır'a yeniden boyunduruk vurulacaktır, onlar övünecekler, fakat muzaffer olamayacaklardır.

Ve savaşlarda [kaynak metinde: Avars] elde edilen ganimet uzun ömürlü olmayacaktır.

Ve ardından geniş bir diyarın komşu ahalisi

Korku içinde kaçacak ve dehşet içindeki atalarına yol gösterecektir.

Yeniden kente inecekler, cesur Yahudi adamları yok edeceklerdir.

Ağarmış denize kadar savaş yoluyla kıyım yapacaklar,

Hem vatanları uğruna çobanları hem de ataları katledeceklerdir.

Fakat ölülerin ardılı, zafer nişaneleri taşıyan bir insan ırkı olacaktır.

Zira kumsallarda açıkta yatacaktır yığınlar,

Altın saçlarla örtülü başlar düşecektir

Çevik Mısırlıların eli altında, o vakit gerçekten de

Fakat kurtlar denizle çevrili bir adada

Köpeklere yeminlerle bağlandığında, işte o zaman

Kuleler yükselecek ve insanlar pek çok meşakkate katlanmış bu şehirde ikamet edecektir,

Artık ne hilekâr altın ve gümüş kalacaktır ne dünyevi zenginlik ne de meşakkatli kölelik,

Yalnızca sarsılmaz bir dostluk ve tek bir yaşayış tarzı

Hüküm sürecektir bu mesut halk arasında, her şey müşterek kılınacak ve hayatın ışığı eşit olacaktır.

Ve kötülük, yeryüzünden uçsuz bucaksız denizin derinliklerine batıp yok olacaktır.

Ve ardından ölümlülerin hasat vakti yaklaşacaktır.

Bunların vuku bulması mukadder kılınmıştır.

Ve ardından tüm yeryüzünde

Kutsal bir millet, kudretli atalarıyla birlikte

Bütün çağlar boyunca asayı elinde tutacaktır.