Tanrı'yı Ancak Tanrı'yla Bilmek

Şu halde, Tanrı'nın kendisinden ve Tanrı'dan gelen kişiden başka hiç kimse Tanrı'yı bilemez; Tanrı ancak kendi öz gücüyle, yani Kutsal Ruh dediğimiz o güçle bilinir. Bu yüzden şu söz sonsuza dek geçerli kalır: Tanrı'yı Tanrı ile, Tanrı yoluyla ve Tanrı içinde aramayan kişi, sonsuza kadar arar da yine de hiçbir şey bulamaz.

Onu yalnızca yüksek ve keskin bir hüner ile, yazının harflerinden, çok okumaktan öğrenmek isteyen kişi, gerçekten de sevgisiz ve tanrısız bir Tanrı bilgisi edinir. Bu bilgi onu daha bilgili kılabilir ama daha iyi bir insan yapmaz; ne var ki ölümsüz yaşam olan, Tanrı'nın hayat veren o yüce sanatına asla erişemez. Çünkü Tanrı'nın ne olduğunu ve ne dilediğini Tanrı'dan ve Tanrı'dan gelenden başka hiç kimse bilmez.

Böylece Tanrı, kendini yine kendisi öğretmeli, övmeli, bilmeli, kendine yakarmalı, kendini işitmeli ve tanımalıdır; yoksa hepsi büsbütün yitip gider. İşte bu yüzden Kutsal Yazı'da her yerde defalarca yazılmıştır ki, Tanrı'nın sanatını yalnızca Tanrı'dan, onun gücüyle, her şeye kadir Söz'üyle ve içimizdeki Kuzu'nun sesiyle öğrenmeliyiz. Bu Kuzu, ta başlangıçtan beri, Habil'de kurban edildiği gibi, kendini bırakmış bütün yüreklere böyle öğretmiş ve vaaz etmiştir.

Ve bu, Rab'bin Günü ve onların Mesih'i olmuştur; onlar bu Mesih'i görmüş, işitmiş ve onun aracılığıyla Baba'nın huzurunda Tanrı'ya getirilmiştir. Kısacası: Tanrı, insanın kendisi olmadığı ve kendi başına yapamadığı her şeyi, insanın içinde bizzat kendisi olmalıdır.