Lorenzo Scupoli (yaklaşık 1530-1610), İtalyan Theatin rahibidir. Combattimento spirituale adlı eseri ilk kez 1589'da Venedik'te yayımlandı ve Katolik dünyasında yüzyıllarca okunan bir manevi rehber oldu. Aktarılan bölüm 1875 tarihli İngilizce baskının ilk bölümüdür.
I. BÖLÜM
Hristiyan Yetkinliğinin Neyden İbaret Olduğu; Buna Ulaşmanın Bir Mücadele Gerektirdiği ve Bu Çatışma İçin Gerekli Dört Şey Üzerine.
Mesih'te sevgili kardeşim, eğer yetkinliğin zirvesine ulaşmak ve Tanrınıza yaklaşarak O'nunla tek bir ruh olmak istiyorsanız (ki bundan daha büyük veya daha yüce bir gaye ne tasavvur edilebilir ne de ifade edilebilir), her şeyden önce hakiki manevi yetkinliği neyin oluşturduğuna dair doğru bir fikir edinmelisiniz.
Yetkinliğin yalnızca dışsal nefis terbiyesinden, kıldan gömlekler giymekten ve kamçılardan, uzun süreli uykusuz nöbetlerden ve oruçlardan, diğer bedensel acılardan ve cezalardan ibaret olduğuna inanan pek çok kişi vardır.
Başkaları ve bilhassa kadınlar ise çok dua ettiklerinde, birçok ibadete ve ayine katıldıklarında, Kilise'de ve Komünyon'da düzenli olarak bulunduklarında yetkinliğin doruğuna ulaştıklarını sanırlar.
Bazıları da (ve bu zümre arasında dünyadan elini eteğini çekmiş azımsanmayacak sayıda Ruhban da bulunur), yetkinliğin tamamen namaz vakitlerine düzenli katılıma, sessizliğe, inzivaya ve Manastır Kuralı'na harfiyen riayet etmeye bağlı olduğuna kendilerini inandırırlar.
Böylece kimileri yetkinliğin bu, kimileri de şu dışsal amellerden ibaret olduğunu zanneder. Fakat hepsi aldanmaktadır. Zira bu uygulamalar kimi zaman yetkinlik ruhunu kazanmanın vesileleri, kimi zaman da onun meyveleri olsalar da hakiki manevi yetkinliğin bunlardan ibaret olduğu asla söylenemez.
Usulünce ve basiretle tatbik edildiklerinde, maneviyatı elde etmek için son derece tesirli vesileler oldukları şüphesizdir; çünkü onlar vasıtasıyla kendi günahkarlığımıza ve zaafımıza karşı güç kazanırız, ortak düşmanlarımızın saldırılarına ve tuzaklarına karşı tahkim ediliriz ve kısacası Tanrı'nın tüm hizmetkarlarına, bilhassa O'nun hizmetine henüz yeni girmiş olanlara gerekli olan o manevi yardımlarla donatılırız.
Bunlar, Yaratıcısını gücendirdiği için bedenlerini zapturapt altına alan ve onu Tanrı'nın emirlerine boyun eğmiş ve itaatkar kılmak isteyen hakiki manevi şahsiyetlerde Ruh'un meyveleridir; günahın en ufak vesilelerinden dahi kaçınmak, sohbetlerini Gökyüzünde kılmak ve kendilerini tamamen Tanrı Hizmetine ve merhamet işlerine vakfetmek amacıyla inziva ve sessizlik içinde yaşayanlarda; yalnızca meraktan veya dindarlık duygusu tatmininden ötürü değil, kendi yozlaşmışlıklarını ve Tanrı'nın Merhametini ve İyiliğini daha derinden bilmek, Tanrı sevgisi ve nefs nefretiyle giderek daha fazla alevlenmek için İsa Mesih'in Hayatı ve Istırabı üzerine dua edip derin düşünceye dalanlarda nefis feragatiyle ve Haç'ı omuzlarına alarak Tanrı'nın Oğlu'nun ardından gidenlerde; İlahi Haşmeti yüceltmek, Tanrı ile daha sıkı bir bağ kurabilmek ve düşmanlarına karşı taze güç kazanmak gayesiyle Kutsal Sakramentlere sıklıkla başvuranlarda da bu durum böyledir.
Fakat yetkinliği bütünüyle dışsal uygulamalara dayandıran diğer kimseler için bu tür ameller, açık günahlardan daha büyük bir yıkım getirebilir; bu ameller kendi içlerinde kötü oldukları için değil, bilakis kendi içlerinde pek iyi oldukları halde, yanlış kullanılmalarının bir neticesi olarak bu acı sonuca yol açarlar; çünkü bunları tatbik edenler kendilerini yaptıklarına öylesine kaptırırlar ki kalplerini kendi kötü temayüllerine ve Şeytan'ın hilelerine av olarak terk ederler. Şeytan onların doğru yoldan saptığını görür ve onları sadece bu ibadetlerin hazzıyla baş başa bırakmakla kalmaz, aynı zamanda Cennet'in zevkleri arasında dolaştıklarını beyhude bir vehimle hayal etmelerine, melekler korosuna kadar yükseldiklerine ve Tanrı'nın Varlığını içlerinde hissettiklerine inanmalarına izin verir. Böyle kimseler bazen öylesine tuhaf, derin ve keyifli düşüncelere dalarlar ki adeta dünyayı ve tüm yaratılanları unuturlar ve kendilerine üçüncü göğe kadar yükselmiş gibi görünürler.
Fakat bu kişilerin kendilerini ne denli büyük bir yanılgıya kaptırdıkları ve aradığımız o hakiki yetkinlikten ne kadar uzak oldukları, onların yaşantılarından ve konuşmalarından kolayca anlaşılabilir. Zira büyük olsun küçük olsun her meselede kendi menfaatlerini gözetirler, başkalarına tercih edilmekten hoşlanırlar; dikbaşlı ve peşin hükümlüdürler, kendi kusurlarına karşı kör, başkalarının kusurlarına karşı pek keskin gözlüdürler ve diğer insanların söz ve amellerini acımasızca mahkum ederler.
Ne var ki kendilerinde vehmettikleri ve başkalarınca da öyle kabul edilmekten hoşnut oldukları o beyhude itibara parmağınızın ucuyla dahi dokunsanız; şayet onlardan alışılagelmiş ve şekli ibadetlerinden herhangi birini bırakmalarını isteseniz, derhal öfkelenir ve son derece huzursuz olurlar.
Özgün metin (İngilizce)
CHAPTER I.
In what Christian Perfection consists; and that the attainment of it involves a struggle, and of four things necessary for this conflict.
IF you wish, beloved in Christ, to reach the height of perfection, and by drawing near to your God to become one spirit with Him, (and no aim can be imagined or expressed which is greater, or nobler than this,) you must before all else gain a true idea of what constitutes genuine spiritual perfection.
There are many who have believed it to consist exclusively in outward mortification, in hair-shirts and disciplines, in long watchings and fastings, and in other bodily sufferings and chastisements.
Others again, and especially women, think that they have reached the climax of perfection, when they say many prayers, attend many services and offices, and are regularly at Church and at Communion.
Some indeed, (and amongst this class not a few Religious persons who have withdrawn themselves from the world,) persuade themselves that perfection entirely depends on the regular attendance at the Hours of prayer, on silence, solitude, and exact observance of Rule.
And thus, some in these, and others in those external actions suppose perfection to consist. But they are all deceived. For although these practices are sometimes means of gaining the spirit of perfection, and sometimes are its fruits, yet in no sense can it ever be said that true spiritual perfection consists in these.
Unquestionably they are means most efficacious for obtaining spirituality, when they are properly and discreetly employed; for by them we gain strength against our own sinfulness and frailty, we are fortified against the assaults and snares of our common enemies, and, in short, are provided with those spiritual helps, which are necessary to all the servants of God, and especially to those who have but lately entered His service.
They are also fruits of the Spirit in truly spiritual persons, who "keep under" the body because it has offended its Maker, and in order to keep it low and submissive to His commands; in those who live in solitude and silence in order to avoid even the least occasions of sin, and to have their conversation in Heaven, and who give themselves entirely to the Service of God and to works of mercy; who pray, and meditate upon the Life and Passion of Jesus Christ, not for the sake of curiosity and devotional feeling, but that they may gain deeper knowledge of their own corruptness and of God's Mercy and Goodness, and that they may be more and more inflamed with the love of God, and the hatred of themselves—following the Son of God by self-denial, and by taking the Cross upon their shoulders; who frequent the Holy Sacraments with the view of glorifying the Divine Majesty, that they may be more closely united with God, and gain fresh strength against their enemies.
To others, however, who found perfection entirely on external practices, such works may bring greater ruin than open sins; not that these works are bad in themselves, for in themselves they are very good, but in consequence of the mistaken use which is made of them they have this sad result; because those who practise them are so wrapt up in what they do, that they leave their hearts a prey to their own evil inclinations and to the devices of Satan. He sees them wandering from the right path, and not only does he leave them to the enjoyment of these exercises, but lets them vainly fancy that they are roaming amidst the delights of Paradise, and persuade themselves that they are borne upwards even to the angelic choirs, and that they feel the Presence of God within them. Such persons sometimes are so absorbed in curious, deep, delightful thoughts, that they become as it were oblivious of the world and of all creatures, and appear to themselves rapt even to the third heaven.
But in how great an error these persons have entangled themselves, and how far they are distant from that true perfection which we seek, may easily be gathered from their lives and conversation. For in everything, whether it be great or small, they seek their own advantage, and like to be preferred before others; they are self-willed and opinionated, blind to their own faults, sharp-sighted for the faults of others, and severely condemn the sayings and doings of other men.
But if you touch only with your finger a certain vain reputation in which they hold themselves, and are pleased to be held by others; if you bid them discontinue any of their regular and formal devotions, they are at once angry and exceedingly disturbed.
Bu metin neden önemli
Scupoli bu bölümde yetkinliğin ne olmadığını söyleyerek başlar. Kimileri onu kıl gömlek, oruç ve uykusuzluk gibi dışsal sertliklerde, kimileri çok dua etmekte ya da ayinlere düzenli katılmakta görür. Scupoli bu uygulamaların yetkinliğe giden araçlar ve onun meyveleri olabileceğini, ama yetkinliğin kendisi olmadığını söyler. Metin, eserin bütününe yön veren ruhani savaş fikrinin gerekçesini kurar.
Bu eser Mistik Teoloji Koleksiyonu'nun parçasıdır →
- Kaynak eser
- Lorenzo Scupoli, The Spiritual Combat, together with the Supplement and the Path of Paradise, 1875 İngilizce baskı
- Neşir
- 1589 / 1875 baskı
- Konum
- I. Bölüm
- Çeviren
- Şira Nur Uysal
- Dijital nüsha
- Internet Archive
Uysal, Ş. N. (Çev.). (2026). Scupoli, Ruhani Savaş: Hristiyan Yetkinliği Neden İbarettir. Kadim Kütüphane. https://kadimkutuphane.com/scupoli-ruhani-savas-kemalin-ne-oldugu@misc{kk_scupoli_ruhani_savas_kemalin_ne_oldugu,
author = {Uysal, Şira Nur},
title = {{Scupoli, Ruhani Savaş: Hristiyan Yetkinliği Neden İbarettir}},
year = {2026},
publisher = {Kadim Kütüphane},
url = {https://kadimkutuphane.com/scupoli-ruhani-savas-kemalin-ne-oldugu},
note = {Türkçe çeviri, özgün eser: Lorenzo Scupoli},
}Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol
Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.
