Sebat ve Savaş: Ruhun İçindeki Gömülü İnci
"L'Homme Terrestre Naturel Ténébreux" (Karanlık Doğal Yeryüzü İnsanı): Gichtel'in Theosophia Practica'sındaki levhanın 1897 Fransızca çevirisindeki (Bibliothèque Rosicrucienne) hâli. Görsel, C. W. Leadbeater'ın The Chakras (1927) kitabındaki "The Chakras according to Gichtel" levhasından alınmıştır. İnsan bedenini bir mikrokozmos olarak resmeder ve ruhsal merkezleri gezegensel ile unsursal etkilerle eşleştirir.

Sebat ve Savaş: Ruhun İçindeki Gömülü İnci

Johann Georg Gichtel· 1722· Özgün: Almanca (Source Library'nin İngilizce çevirisinden)· Source Library· ~16 dk okuma
Sayfaları gör ↓

Johann Georg Gichtel (1638-1710), Jacob Böhme geleneğinin en tavizsiz temsilcilerinden biriydi. Amsterdam'da yoksullukla ve inzivayla geçen bir hayatın içinden yazdığı mektuplar, ölümünden sonra Theosophia Practica adıyla derlendi. Bu satırlar, eserin beşinci kısmını açan ve 1696'da Amsterdam'dan bir dostuna (Bay A. M.) yazılan ilk mektuptandır. Gichtel burada, kurumsal dinin dışında, doğrudan ve içsel bir tecrübeyle Tanrı'ya varmanın yolunu tarif eder. Duanın olmadığı yerde ruhun büyüyemeyeceğini, fakat asıl tehlikenin duraksamak ve uygun bir vakit beklemek olduğunu söyler. Ona göre ilahi bilgiye açılan inci, ruhun en derin toprağına gömülüdür ve ancak yorulmadan kazmaya devam edenler ona ulaşabilir.

Türkçe çeviri (seçki: I. Mektup, 5-8. bentler) · Çeviren Şira Nur Uysal

İtiraf ederim ki dua olmadan ne küçük ne de büyük şeyler içimizde büyüyebilir; duyular dağınıkken bunun çok güç olduğu da doğrudur. Ama tavsiye nedir? Durup uygun bir vakit beklemek, zayıflık içinde çalışmaktan ve insanın kendinde hissettiği küçük iktidara göre sebat etmekten çok daha zararlıdır; ister doğru ister yanlış zamanda olsun. Güçlerimizi bir araya toplayacak ve Tanrı'nın neler yapabileceğini göreceğiz; bırakalım Mesih üçüncü kişi olsun. Biliyorum ki ikimizin başaramadığını O muhakkak sonuna götürecektir.

Gerçekten de temaşanın soylu incisi ve Tanrı bilgisi, ruhumuzun iç toprağına derinlemesine gömülüdür. Yine de ona erişmek ve onu bulmak pekâlâ mümkündür; yeter ki yorulup kazmayı bırakmayalım. Yani ona duyduğumuz iştiyakla durmadan acıkalım ve susayalım. Bir filizden zamanla koca bir ağaç yükselir. Çocukken ve yeniden doğuşta henüz gençken, şimdi sahip olduğumdan daha çok hikmete ve güce sahip olduğumu sanırdım; çünkü o vakit çatışmadan ve ayartılardan hiç haberim yoktu. Ne var ki yaşlandıkça kendimi daha zayıf hissettim, öyle ki Tanrı'nın kudreti ortaya çıksın; zira çatışma zamanla arttı ve güçlerimin çok ötesine geçti.

İngilizce çeviri (Source Library; özgün dil Almanca)
I confess, indeed, that without prayer neither small nor great things can come to growth within us, and certainly it is very difficult when the senses are scattered; but what is the advice? To want to stand still and wait for a convenient time is even more harmful than to work in weakness and to persevere according to the small capacity that one feels, whether it be at the right or the wrong time. We will gather our strengths together and see what God can do, and let Christ be the third man; I know that what we both cannot achieve, He will surely carry through. Indeed, the noble pearl of contemplation and the knowledge of God lies buried deep in our inner ground of the soul; however, it is quite possible to reach and find it, if only we do not grow weary and cease to dig, that is, that we constantly hunger and thirst for it with desire: A tree eventually grows from a sprout. When I was a child and young in the rebirth, I imagined I had more wisdom and strength than I do now, because at that time I knew nothing of conflict and temptations; but the older I have become, the weaker I have felt myself to be, so that it may be the power of God; for the conflict has grown from time to time and far beyond my strengths.

Bu metin neden önemli

Metin, Gichtel'in ölümünden sonra derlenen Theosophia Practica'nın (Pratik Teozofi) beşinci kısmını açan, Bay A. M.'ye yazılmış ilk mektuptandır. Mektup 1696'da Amsterdam'da kaleme alınmıştır. Gichtel, Böhme'nin üç ilke ve yedi biçim öğretisini yaşanmış bir iç tecrübeye dönüştürmüştür. Evlilikten, mülkten ve dünyevi bağlardan sıyrılarak yürüttüğü çileci bir hayatın içinden yazmıştır. Buradaki "üçüncü kişi olarak Mesih" imgesi, Emmaus yolunda iki yolcuya katılan Mesih'e bir göndermedir. "Yeniden doğuş" (Wiedergeburt) ise Pietist gelenekte ruhsal uyanışı ifade eder.

Seçmeler

Sebat ve Savaş: Ruhun İçindeki Gömülü İnci, eserin beşinci kısmındaki ilk mektuplardan seçilmiş parçalar, 7 bölüm halinde. 📖 Source Library

1 / 7
← bölümler arasında kaydırın →

Kısım 1 / 7

PRATİK TEOSOFİ

Tanrı'nın Seçilmiş Aracı ve Kutsal Adamı

JOHANN GEORG GICHTEL'İN

Beşinci Kısmı.

Vahiy 12: 10, 11. "Şimdi kurtuluş, güç, Tanrımız'ın egemenliği ve O'nun Mesihi'nin yetkisi gerçekleşti. Çünkü kardeşlerimizi gece gündüz Tanrımız'ın önünde suçlayan, aşağı atıldı. Onlar Kuzu'nun kanıyla ve ettikleri tanıklık sözüyle onu yendiler. Ölümü göze alacak kadar canlarını sevmediler."

Bölüm 21: 7. "Galip gelen bunları miras alacak. Ben onun Tanrısı olacağım, o da benim oğlum olacak."

Kutsal İman Uğruna Sebat ve Savaş, vesaire.

Birinci Mektup.

Bay A. M.'ye.

Amsterdam, Yıl 1696.

İsa İmmanuel!

1. Çok sevgili Bay M., değerli dostum. İçteki gizli insana gelince, böyle bir varlığın içimizde canlı olması ve bütün dünyevi açlıktan ve arzudan kurtulup dinleneceği bir yer olarak cenneti dilemesi ve özlemesi, Tanrı'nın gerçekten de dile gelmez büyüklükte bir lütfudur.

2. Bu, kötü zamanımızda ve karanlık gecemizde neredeyse ender bir şeydir. Bu yüzden haklı olarak şuna dikkat edilmelidir: Böyle bir içsel ruh ateşini Tanrı'nın bir armağanı olarak dua, iç çekiş ve yakarışla daima üflemeli ve asla sönmesine izin vermemeliyiz.

3. Ben de buna kendimde dikkat ettim ve kısmen dışarıdan, kısmen içeriden et ve kanda kendini gösteren her engelden ve şeytani rutubetten kaçındım. Kendimi daima Tanrı'nın sevgisinde tuttum ve onda talim ettim, çünkü sevgi olmadan Kerubi'nin kılıcını yarıp geçmenin imkânsız olduğunu biliyordum.

4. Bu sebeple Tanrı'nın sevgisinden daha yüce bir şey tavsiye edemem. Bedende ve ruhta Tanrı'nın gazap ateşini yalnız o söndürebilir ve yumuşatabilir.

5. Gerçi dua olmaksızın içimizde ne küçüğün ne de büyüğün büyüyüp gelişemeyeceğini ve şüphesiz zihin dağılmışken bunun çok zor olduğunu kabul ediyorum, fakat çare nedir? Sessizce durup uygun bir zamanı beklemek istemek, zayıflık içinde çalışmaktan ve hissedilen o azıcık kudrete göre, ister vakitli ister vakitsiz olsun, sebat etmekten daha da zararlıdır.

6. Güçlerimizi birleştirelim ve Tanrı'nın ne yapabileceğini görelim, Mesih'i de üçüncü kişi kılalım, biliyorum ki ikimizin başaramayacağını O nihayete erdirecektir.

7. Gerçi Tanrı'yı temaşa etmenin ve bilmenin o asil incisi, ruhumuzun en derin içsel temelinde gömülü yatmaktadır, fakat eğer yorulmaz ve kazmayı bırakmazsak, yani sürekli bir arzuyla onu açlık ve susuzlukla ararsak, ona ulaşmak ve onu bulmak pekâlâ mümkündür: Sürgünden nihayet bir ağaç yetişir.

8. Ben bir çocukken ve yeniden doğuşta henüz gençken, kendimde şimdikinden daha fazla bilgelik ve güç vehmederdim, çünkü o zamanlar henüz hiçbir mücadele ve iğvadan haberdar değildim, fakat yaşlandıkça kendimi daha da zayıf hissettim ki Tanrı'nın kudreti zahir olsun, zira mücadele zamandan zamana büyüdü ve gücümü fersah fersah aştı.

9. Ancak iman da zamanla ve yıllar içinde daha kudretli hâle geldi, öyle ki Tanrı ile ve insanlarla güreşip galip geldi. Tanrı ilerlemek isteyene seve seve yardım eder. Gayretin ve şevkin eşit olmaması ise çoğunlukla bir kişiyi ötekinden daha fazla alıkoyan dış rastlantılardan ve engellerden kaynaklanır.

10. Bunu fark ettiğim için, yeniden doğuşumun başından beri Tanrı'ya ciddiyetle yakardım ki beni dışsal olarak lütfuyla korusun, böylece içsel olarak O'nun acısına ve hizmetine o kadar daha özgürce durabileyim. Tanrı da bana dolu bir kadeh sundu, bu kadeh dışsal insana pek acı geldi.

11. Ama beni hiçbir zaman terk etmeyen Yüce Olan'a şükürler olsun. Şimdi geriye dönüp baktığımda, böyle bir ciddiyetle izimizden gelmenin kolay olmadığını görüyorum, hele karısı ve çocuklarıyla bu dünyanın ruhuna zincirlenmiş biri için. Bu yüzden yavaş ve özenle ilerliyor, Tanrı'ya zayıfın yardımına yetişmesi ve yorgun ruhu güçle ayağa kaldırması için dua ediyoruz.

12. Basılı forma gerçi elimden geçti, fakat öyle alınıp götürüldü ki kendime bir nüsha bile ayıramadım. Öteki küçük risalelerin çoğunu biliyorum, onları toplamıştım da. Ama sevgili dostların ricası üzerine yeniden elden çıkardım. Hayat kısa, sanat uzun.

13. En gerekli olan önce gelmelidir, çünkü insan Mesih'in ayakları dibinde, kendi içinde, dışarıda kitaplarda ve yazılarda öğrenebileceğinden çok daha derin bir bilgi öğrenir. Sadece Böhme, ruhumu tazeleyen ve zihnimi teskin eden yegâne kitabımdır.

14. Zira her ne kadar cennetten, cehennemden, Tanrı'dan ve meleklerden bahsetmeyi bilsem de, kendim bizzat o olamadıkça bunun bana bir faydası yoktur ve artık durmaksızın her varlığın merkezine açlık duyan o arzulu zihni doyurmaz.

15. Önce Tanrı'nın egemenliğini arayın, diğer şeyler vakti geldiğinde size zaten bağışlanacaktır, ki bu hem ruhani hem de dünyevi hususlarda riayet edilmesi gereken bir kuraldır. Bununla sözlerime son veriyor ve sizi Tanrı'nın inayetiyle baş başa bırakıyorum, vesaire.

İkinci Mektup.

Aynı Kişiye.

Amsterdam, Yıl 1696.

1. Tanrı'ya giden en doğru ve en yakın yol, içeriye, yani ruhun en derin temeline dönmek ve görünmeyeni görünene tercih etmektir. Zira Tanrı'nın egemenliği içimizdedir, bunu sadece Baba'nın Kelamı olan Mesih'in kendisi beyan etmekle kalmaz, biz de samimi içsel kazılarımızda, arayışlarımızda ve araştırmalarımızda nihayet bunu bulmuşuzdur.

2. Öyle ki, Rab'bin ne kadar lütufkâr olduğunu içimizde tattığımızı, hissettiğimizi ve gördüğümüzü hakikatle söyleyebiliriz. Sevgili dostumu temin ederim ki, eğer muhayyilesini samimiyetle İsa'nın sevgisine yöneltir ve semavi Sophia onun ruhunu kucaklayıp öpene dek durmazsa, o da aynı tanıklığı etmek zorunda kalacaktır.

3. Yine de aynı zamanda itiraf ederim ki bu, dürüst bir ciddiyete mal olur ve acıda geri çekilmeyen, sevinçte de kibirlenmeyen sabit ve sadık bir ruh gerektirir.

4. Bu, doğal insan için gerçekten imkânsızdır, fakat Tanrı katında pekâlâ mümkündür. Kendimizi O'na teslim ettiğimizde, dibe kadar çöktüğümüzde ve durmaksızın gayretle dua ettiğimizde, O zayıflığımızın yardımına seve seve yetişir. Ben, en değersiz ve en aşağı solucan, yolumu bu yardımlarla buldum.

5. Efendimizin dostuna gelince, değerli bir arayıcıdan neyin beklendiğini Jacob Böhme'nin yazılarında, özellikle Mesih'in İnsan Oluşu, birinci kısım, dördüncü bölüm, dokuzuncu ve onuncu bentlerde dikkatle düşünmelidir. Zihin çoğu zaman bir sırda kendi kendini tutuşturur, kendi ateşinde ve kaygılı yıldız etkisinde koşar, ruhun içinde arar durur ve bunun Tanrı'nın dürtüsü olduğunu sanır. Oysa sonunda bu çoğu zaman bambaşka bir şey olarak kendini gösterir. Bu yüzden insan, bir rehbere ve bir ilkeye teslim olmadan önce kendini iyice sınamalı ve tanımayı öğrenmelidir.

1 / 7

Bu eser Mistik Teoloji Koleksiyonu'nun parçasıdır →

Künye
Kaynak eser
Theosophia Practica, Johann Georg Gichtel, 1722 (Almanca), Beşinci Kısım (Der V. Theil). I. Mektup, Bay A. M.'ye, Amsterdam 1696 (sayfa üst başlığı "Halten und Kämpfen", Sebat ve Savaş). İngilizce çeviri: Source Library (sourcelibrary.org), sayfa 4.
Neşir
1722 baskısı, Beşinci Kısım, s. 3107-3108 (mektup 1696 tarihli). Bayerische Staatsbibliothek nüshası (Asc. 2084 m-5/6). Source Library bu kısmı "Volume I" adıyla listeler.
Konum
Source Library nüshasında sayfa 4 (baskıda s. 3108), I. Mektup, 5-8. bentler
Çeviren
Şira Nur Uysal
Dijital nüsha
Source Library
Bu Türkçe çeviri © Şira Nur Uysal, CC BY-SA 4.0 ile paylaşılmıştır (serbestçe kullanın, kaynak gösterin, değiştirirseniz aynı lisansla paylaşın). Kullanım & lisans →
Bu Çeviriye AtıfUysal, Ş. N. (Çev.). (2026). Sebat ve Savaş: Ruhun İçindeki Gömülü İnci. Kadim Kütüphane. https://kadimkutuphane.com/gichtel-theosophia-practica-ilk-mektup-durup-savasmak
Bülten

Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol

Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.

← Kütüphaneye dön