Johann Georg Gichtel (1638-1710), Jacob Böhme geleneğinin en tavizsiz temsilcilerinden biriydi. Amsterdam'da yoksullukla ve inzivayla geçen bir hayatın içinden yazdığı mektuplar, ölümünden sonra Theosophia Practica adıyla derlendi. Bu satırlar, eserin beşinci kısmını açan ve 1696'da Amsterdam'dan bir dostuna (Bay A. M.) yazılan ilk mektuptandır. Gichtel burada, kurumsal dinin dışında, doğrudan ve içsel bir tecrübeyle Tanrı'ya varmanın yolunu tarif eder. Duanın olmadığı yerde ruhun büyüyemeyeceğini, fakat asıl tehlikenin duraksamak ve uygun bir vakit beklemek olduğunu söyler. Ona göre ilahi bilgiye açılan inci, ruhun en derin toprağına gömülüdür ve ancak yorulmadan kazmaya devam edenler ona ulaşabilir.
İtiraf ederim ki dua olmadan ne küçük ne de büyük şeyler içimizde büyüyebilir; duyular dağınıkken bunun çok güç olduğu da doğrudur. Ama tavsiye nedir? Durup uygun bir vakit beklemek, zayıflık içinde çalışmaktan ve insanın kendinde hissettiği küçük iktidara göre sebat etmekten çok daha zararlıdır; ister doğru ister yanlış zamanda olsun. Güçlerimizi bir araya toplayacak ve Tanrı'nın neler yapabileceğini göreceğiz; bırakalım Mesih üçüncü kişi olsun. Biliyorum ki ikimizin başaramadığını O muhakkak sonuna götürecektir.
Gerçekten de temaşanın soylu incisi ve Tanrı bilgisi, ruhumuzun iç toprağına derinlemesine gömülüdür. Yine de ona erişmek ve onu bulmak pekâlâ mümkündür; yeter ki yorulup kazmayı bırakmayalım. Yani ona duyduğumuz iştiyakla durmadan acıkalım ve susayalım. Bir filizden zamanla koca bir ağaç yükselir. Çocukken ve yeniden doğuşta henüz gençken, şimdi sahip olduğumdan daha çok hikmete ve güce sahip olduğumu sanırdım; çünkü o vakit çatışmadan ve ayartılardan hiç haberim yoktu. Ne var ki yaşlandıkça kendimi daha zayıf hissettim, öyle ki Tanrı'nın kudreti ortaya çıksın; zira çatışma zamanla arttı ve güçlerimin çok ötesine geçti.
İngilizce çeviri (Source Library; özgün dil Almanca)
Bu metin neden önemli
Metin, Gichtel'in ölümünden sonra derlenen Theosophia Practica'nın (Pratik Teozofi) beşinci kısmını açan, Bay A. M.'ye yazılmış ilk mektuptandır. Mektup 1696'da Amsterdam'da kaleme alınmıştır. Gichtel, Böhme'nin üç ilke ve yedi biçim öğretisini yaşanmış bir iç tecrübeye dönüştürmüştür. Evlilikten, mülkten ve dünyevi bağlardan sıyrılarak yürüttüğü çileci bir hayatın içinden yazmıştır. Buradaki "üçüncü kişi olarak Mesih" imgesi, Emmaus yolunda iki yolcuya katılan Mesih'e bir göndermedir. "Yeniden doğuş" (Wiedergeburt) ise Pietist gelenekte ruhsal uyanışı ifade eder.
Seçmeler
Sebat ve Savaş: Ruhun İçindeki Gömülü İnci, eserin beşinci kısmındaki ilk mektuplardan seçilmiş parçalar, 7 bölüm halinde. 📖 Source Library
Kısım 1 / 7
PRATİK TEOSOFİ
Tanrı'nın Seçilmiş Aracı ve Kutsal Adamı
JOHANN GEORG GICHTEL'İN
Beşinci Kısmı.
Vahiy 12: 10, 11. "Şimdi kurtuluş, güç, Tanrımız'ın egemenliği ve O'nun Mesihi'nin yetkisi gerçekleşti. Çünkü kardeşlerimizi gece gündüz Tanrımız'ın önünde suçlayan, aşağı atıldı. Onlar Kuzu'nun kanıyla ve ettikleri tanıklık sözüyle onu yendiler. Ölümü göze alacak kadar canlarını sevmediler."
Bölüm 21: 7. "Galip gelen bunları miras alacak. Ben onun Tanrısı olacağım, o da benim oğlum olacak."
Kutsal İman Uğruna Sebat ve Savaş, vesaire.
Birinci Mektup.
Bay A. M.'ye.
Amsterdam, Yıl 1696.
İsa İmmanuel!
1. Çok sevgili Bay M., değerli dostum. İçteki gizli insana gelince, böyle bir varlığın içimizde canlı olması ve bütün dünyevi açlıktan ve arzudan kurtulup dinleneceği bir yer olarak cenneti dilemesi ve özlemesi, Tanrı'nın gerçekten de dile gelmez büyüklükte bir lütfudur.
2. Bu, kötü zamanımızda ve karanlık gecemizde neredeyse ender bir şeydir. Bu yüzden haklı olarak şuna dikkat edilmelidir: Böyle bir içsel ruh ateşini Tanrı'nın bir armağanı olarak dua, iç çekiş ve yakarışla daima üflemeli ve asla sönmesine izin vermemeliyiz.
3. Ben de buna kendimde dikkat ettim ve kısmen dışarıdan, kısmen içeriden et ve kanda kendini gösteren her engelden ve şeytani rutubetten kaçındım. Kendimi daima Tanrı'nın sevgisinde tuttum ve onda talim ettim, çünkü sevgi olmadan Kerubi'nin kılıcını yarıp geçmenin imkânsız olduğunu biliyordum.
4. Bu sebeple Tanrı'nın sevgisinden daha yüce bir şey tavsiye edemem. Bedende ve ruhta Tanrı'nın gazap ateşini yalnız o söndürebilir ve yumuşatabilir.
5. Gerçi dua olmaksızın içimizde ne küçüğün ne de büyüğün büyüyüp gelişemeyeceğini ve şüphesiz zihin dağılmışken bunun çok zor olduğunu kabul ediyorum, fakat çare nedir? Sessizce durup uygun bir zamanı beklemek istemek, zayıflık içinde çalışmaktan ve hissedilen o azıcık kudrete göre, ister vakitli ister vakitsiz olsun, sebat etmekten daha da zararlıdır.
6. Güçlerimizi birleştirelim ve Tanrı'nın ne yapabileceğini görelim, Mesih'i de üçüncü kişi kılalım, biliyorum ki ikimizin başaramayacağını O nihayete erdirecektir.
7. Gerçi Tanrı'yı temaşa etmenin ve bilmenin o asil incisi, ruhumuzun en derin içsel temelinde gömülü yatmaktadır, fakat eğer yorulmaz ve kazmayı bırakmazsak, yani sürekli bir arzuyla onu açlık ve susuzlukla ararsak, ona ulaşmak ve onu bulmak pekâlâ mümkündür: Sürgünden nihayet bir ağaç yetişir.
8. Ben bir çocukken ve yeniden doğuşta henüz gençken, kendimde şimdikinden daha fazla bilgelik ve güç vehmederdim, çünkü o zamanlar henüz hiçbir mücadele ve iğvadan haberdar değildim, fakat yaşlandıkça kendimi daha da zayıf hissettim ki Tanrı'nın kudreti zahir olsun, zira mücadele zamandan zamana büyüdü ve gücümü fersah fersah aştı.
9. Ancak iman da zamanla ve yıllar içinde daha kudretli hâle geldi, öyle ki Tanrı ile ve insanlarla güreşip galip geldi. Tanrı ilerlemek isteyene seve seve yardım eder. Gayretin ve şevkin eşit olmaması ise çoğunlukla bir kişiyi ötekinden daha fazla alıkoyan dış rastlantılardan ve engellerden kaynaklanır.
10. Bunu fark ettiğim için, yeniden doğuşumun başından beri Tanrı'ya ciddiyetle yakardım ki beni dışsal olarak lütfuyla korusun, böylece içsel olarak O'nun acısına ve hizmetine o kadar daha özgürce durabileyim. Tanrı da bana dolu bir kadeh sundu, bu kadeh dışsal insana pek acı geldi.
11. Ama beni hiçbir zaman terk etmeyen Yüce Olan'a şükürler olsun. Şimdi geriye dönüp baktığımda, böyle bir ciddiyetle izimizden gelmenin kolay olmadığını görüyorum, hele karısı ve çocuklarıyla bu dünyanın ruhuna zincirlenmiş biri için. Bu yüzden yavaş ve özenle ilerliyor, Tanrı'ya zayıfın yardımına yetişmesi ve yorgun ruhu güçle ayağa kaldırması için dua ediyoruz.
12. Basılı forma gerçi elimden geçti, fakat öyle alınıp götürüldü ki kendime bir nüsha bile ayıramadım. Öteki küçük risalelerin çoğunu biliyorum, onları toplamıştım da. Ama sevgili dostların ricası üzerine yeniden elden çıkardım. Hayat kısa, sanat uzun.
13. En gerekli olan önce gelmelidir, çünkü insan Mesih'in ayakları dibinde, kendi içinde, dışarıda kitaplarda ve yazılarda öğrenebileceğinden çok daha derin bir bilgi öğrenir. Sadece Böhme, ruhumu tazeleyen ve zihnimi teskin eden yegâne kitabımdır.
14. Zira her ne kadar cennetten, cehennemden, Tanrı'dan ve meleklerden bahsetmeyi bilsem de, kendim bizzat o olamadıkça bunun bana bir faydası yoktur ve artık durmaksızın her varlığın merkezine açlık duyan o arzulu zihni doyurmaz.
15. Önce Tanrı'nın egemenliğini arayın, diğer şeyler vakti geldiğinde size zaten bağışlanacaktır, ki bu hem ruhani hem de dünyevi hususlarda riayet edilmesi gereken bir kuraldır. Bununla sözlerime son veriyor ve sizi Tanrı'nın inayetiyle baş başa bırakıyorum, vesaire.
İkinci Mektup.
Aynı Kişiye.
Amsterdam, Yıl 1696.
1. Tanrı'ya giden en doğru ve en yakın yol, içeriye, yani ruhun en derin temeline dönmek ve görünmeyeni görünene tercih etmektir. Zira Tanrı'nın egemenliği içimizdedir, bunu sadece Baba'nın Kelamı olan Mesih'in kendisi beyan etmekle kalmaz, biz de samimi içsel kazılarımızda, arayışlarımızda ve araştırmalarımızda nihayet bunu bulmuşuzdur.
2. Öyle ki, Rab'bin ne kadar lütufkâr olduğunu içimizde tattığımızı, hissettiğimizi ve gördüğümüzü hakikatle söyleyebiliriz. Sevgili dostumu temin ederim ki, eğer muhayyilesini samimiyetle İsa'nın sevgisine yöneltir ve semavi Sophia onun ruhunu kucaklayıp öpene dek durmazsa, o da aynı tanıklığı etmek zorunda kalacaktır.
3. Yine de aynı zamanda itiraf ederim ki bu, dürüst bir ciddiyete mal olur ve acıda geri çekilmeyen, sevinçte de kibirlenmeyen sabit ve sadık bir ruh gerektirir.
4. Bu, doğal insan için gerçekten imkânsızdır, fakat Tanrı katında pekâlâ mümkündür. Kendimizi O'na teslim ettiğimizde, dibe kadar çöktüğümüzde ve durmaksızın gayretle dua ettiğimizde, O zayıflığımızın yardımına seve seve yetişir. Ben, en değersiz ve en aşağı solucan, yolumu bu yardımlarla buldum.
5. Efendimizin dostuna gelince, değerli bir arayıcıdan neyin beklendiğini Jacob Böhme'nin yazılarında, özellikle Mesih'in İnsan Oluşu, birinci kısım, dördüncü bölüm, dokuzuncu ve onuncu bentlerde dikkatle düşünmelidir. Zihin çoğu zaman bir sırda kendi kendini tutuşturur, kendi ateşinde ve kaygılı yıldız etkisinde koşar, ruhun içinde arar durur ve bunun Tanrı'nın dürtüsü olduğunu sanır. Oysa sonunda bu çoğu zaman bambaşka bir şey olarak kendini gösterir. Bu yüzden insan, bir rehbere ve bir ilkeye teslim olmadan önce kendini iyice sınamalı ve tanımayı öğrenmelidir.
Kısım 2 / 7
6. İdrar tuzu, bütün öteki tuzlardan önce, kırmızı bir sıvı vermek ayrıcalığına sahiptir. N. onun içinde fosfor dediği şeyi buldu ve insan hastalıkları için iyi ilaçlar hazırladı, bunu seve seve kabul ederim.
7. Pis kokusundan arındırılıp tatlılığa yükseltildiği veya dönüştürüldüğü yerde mesane taşını kırabileceğini de kabul ederim, fakat metallerde kendi başına çok zayıftır, bunu zaman nihayet kendisi de ispat edecek ve ümit ederim ki dostumuzu, rehberinin ve mualliminin bilgisine ulaştıracaktır.
8. N.'nin Apokalips tefsirini gerçi ben de sayfaladım, fakat bugüne kadar içinde açlığımı dindirecek bir gıda bulamadım. Böhme, Lead ve bu tefsir arasındaki ihtilaf şüphesiz o kadar büyüktür ki, bunları bir uyum içine getirmek hususunda kendimi tamamen yetersiz addediyor ve bunu memnuniyetle, doğanın ışığında kök salmış, daha fazla aydınlanmış birine bırakmak istiyorum.
9. Ve arayanlar arasında, her ne kadar hepsinin niyeti iyi olsa da, Mesih'in o şanlı zuhuru hususunda hâlâ büyük bir yanlış anlaşılma mevcuttur, ancak daha üstün bir ışık sunmaksızın, birinin veya diğerinin fikrini sapkınlık olarak damgalamak ve yıkmak istemek affedilemez bir cüretkârlık olurdu, akıbet amelleri ispat edecektir.
10. Kendi adıma en güvenli yolun, Tanrı'nın egemenliğini kendi içimde ifşa etmek ve Mesih'in bir krallık vatandaşı ve sakini olarak bulunmak için tüm samimiyetimle çaba göstermek olduğuna inanıyorum, zira kendimin dışındayken uyumak ve güveyi beklemek istemem.
11. Bay N.'nin yazısını genç bir talebe okumam için bana ulaştırdı. Maalesef üzerine yemin edilmesi gereken o sembolik kitaplarıyla birlikte bu sahte papaya el uzatmakla şüphesiz mertçe bir iş yapmıştır.
12. 1664 yılında R.'de, bütün Lutherci profesörlerin, kıdemlilerin ve süperintendanların onayıyla, elçilere çökmekte olan Hristiyanlığa nasıl yardım edilebileceğine dair bir öneri sundum. Bununla birlikte Nürnberg ve Frankfurt bankalarında duran 30.000 taler tutarında bir sermaye de ortaya koydum. Bu sermayenin faiziyle, bu işe kendini adamak isteyen Hristiyan kişilere maaş ödenebilecekti. Bütün siyaset adamları buna oybirliğiyle rıza gösterdi ve beni yüreklendirdi.
13. Fakat iş uygulamaya konacağı zaman ilahiyatçılar geri çekildiler ve başlarını ilmekten kurtardılar, çünkü düzelmenin önce kendilerinden başlaması gerektiğini fark etmişlerdi.
14. O zamandan beri Tanrı'ya yöneldim ve Kutsal Ruh'unun dökülmesi için yorulmadan yakardım ki sıradan insanların gözlerini açsın ve onlara kendi öğretmenlerinin körlüğünü göstersin. Sevginin ta kendisi olan O'na çocukça bir güvenim de var ki ellerimizin işini kendisi kutsayacak ve ileri götürecektir.
15. İman kelimesi öylesine genişletildi ki artık bir hiçe dönüştü. Her yerde yalnızca körü körüne bir kömürcü imanı bulunur. Birlik bağı çarmıha germelerle tamamen parçalandı, öyle ki insanlar bir fikir uğruna birbirlerinden nefret ediyor.
16. Daniel bunu heykelin ayaklarıyla işaret etmişti. Bu iğrençliği ortadan kaldırmak yalnızca Tanrı'nın her şeye gücü yetmesine bağlıdır ve O bunu mutlaka yapacaktır. Ama bunun yumuşaklıkla mı olacağını zaman gösterecektir. Belki de bildiğimizden daha yakındır.
17. Gerçi N.'nin Böhme'nin şekilleri üzerine kaleme aldığı geniş bir açıklamayı okudum, fakat sevgili dostumuzun bildirdiği gibi Böhme'nin metnine bir şey eklemiş olduğu hususu bana meçhuldür. İlki için o beye pekâlâ yardım edilebilir, fakat ikincisi eşyanın tabiatında yoktur. Baki kalırım, vesaire.
Üçüncü Mektup.
Aynı Kişiye.
Amsterdam, Yıl 1696.
1. Son zamanlarda her iki mektubunuzu da aldım, fakat sevgili oğlunuzu henüz görmedim, onun gelişini ve ziyaretini bekleyeceğim. Bu esnada, Tanrı'nın onun babası olması, ona İsa'yı giydirmesi ve Kutsal Ruh'unu kalbine ve zihnine gerçek bir muallim olarak lütuf ve ihsan etmesi için dua ediyorum, böylece o içsel olarak meshedilmiş olarak, dışsal olarak Tanrı'nın Sözü olan İsa'yı harfi harfine vaaz edebilsin! Amin.
2. Böhme'nin şekilleri üzerine olan kopyalarım Bay N.'ye teslim edildi, o da diğer şeylerle birlikte bunları ilk fırsatta sevgili dostumuza göndermeyi planlıyor, böylece dostumuz bunlara kendi malı gibi dilediğince tasarruf edebilir, zira bunlar artık bana hizmet edemez. Bay N.'nin kehanetleri ateşli yıldızlardandır ve gerçekleşmezler, ayrıca Rab'den Yasa'nın Tekrarı 18'de belirlenmiş hükümlerini almışlardır.
3. Doğrusu N.'nin böyle bir vahyinin saklı kalmasını tercih ederdim, çünkü pek çok karşı çıkan bulacaktır ve bu vahiy ne doğanın ışığında ne de Tanrı'nın Sözü'nden savunulabilir. Böhme de ona baştan sona karşı çıkar, yine de yazarın kendisi onu ısrarla ileri sürdü. İtirazlarımı Bay N.'ye ve Costa'sına yazdım ve açıklamalarını rica ettim.
4. (1.) Çünkü biliyoruz ki gökle yerin uzandığı yere kadar bu mekân iblisin tahtıydı ve onu Lucifer'in kendisi bozdu. Bu, Yaratılış birinci bölümden açıkça görülür: Tanrı tutuşmuş güherçileyi suyun içine yerleştirmiş ve iblisin öldürdüğü ışığı karanlığın içinden yeniden çağırmak zorunda kalmıştır.
5. Öyle ki bu mekân artık doğanın yedi gününün ya da yedi ruhunun bütünüyle yeni bir eseridir. Mesih orada inananlarıyla birlikte insan meleklerin taht prensi olarak hüküm sürecektir. İblis ise orada bir gazap prensi olarak sabitlenmiştir ve Vahiy 20'de de oraya sürülmüştür.
6. Öyleyse bu yeni ve yenilenen yapıda (2. Petrus 3), artık karanlığa dönmüş tahtına nasıl yeniden kavuşturulup yerleştirilebilir? Adem orada yaratıldığına ve Mesih orada insan olduğuna göre, iblis lejyonlarıyla birlikte nasıl yeniden taht prensi yapılabilir? Eğer öyleyse, Mesih ve kendisine ait olanlar nereye yerleştirilecek?
Kısım 3 / 7
7. (2.) Eğer Mesih ebediyette iblisin tabiatını kabul edecek, acı çekecek, ölecek vesaire ise, Lead'in sayfa 236'da öğrettiği gibi, o zaman Mesih'i kim çarmıha gerecektir? Ve (3.) Eğer ebediyet değişken olsaydı, Tanrı'nın da kaçınılmaz olarak değişebilir olması gerekirdi, ki bu hususta henüz tatmin edici bir cevap almış değilim.
8. Fakat vahiylere karşı vahiyleri ileri sürmek şüphesiz ahmaklıktır, bu görüş sevgiyi ortadan kaldırmaz, eğer Tanrı bize orada Esdras'ın 4. Kitabı, Bölüm 8: 59'da olduğu gibi cevap verirse, O'nun hükmüyle yetinmek zorundayız, zira biz Tanrı'nın yarattığı bir varlığı, sevginin kendisinden daha fazla sevemeyiz.
9. Bay N. ile uzun süre görüştüm ve onun en derin içsel temeline nüfuz ettim, kendisi dik kafalı, inatçı ve kendi bildiğini okuyan bir ruhtur, alçakgönüllülükte kalması ve akli takdir-i ilahi doktrininin temelini doğru anlamayı öğrenmesi için ona çarmıhtan daha faydalı bir şey yoktur.
10. Zira o, çorabı ve ayakkabısıyla cennete tırmanmak ve benliğin ölümü gerçekleşmeden bir seçilmiş olmak istiyordu, bu yüzden Tanrı onun ruhuna karşı hikmetle muamele etmelidir.
11. Kişisel irade saf bir iblistir, Tanrı onu asla cennete kabul etmez, o cehenneme mahkûmdur ve buna karşı, o iradeye ölüp Mesih'in ölümünde gömülmekten, orada onu üzerimizden çıkarıp atmaktan ve Tanrı'nın huzurunda doğruluk, kutsallık, alçakgönüllülük ve teslimiyet içinde yaşayan yeni bir insan olarak dirilmekten başka bir çare yoktur.
12. İnsan yaşadığı sürece bu günlük bir uğraş olmalıdır, nitekim ben kendimi zaten 32 yıldır bu hususta sıkı bir şekilde talim etmekteyim ve bana engel olabilecek her şeyi reddedip irademi daima Tanrı'nın iradesine bıraktım, gece gündüz Tanrı'ya Kutsal Ruh'unu göndermesi için yakardım ki, O tüm hayatımın muallimi ve rehberi olsun, zira ben çaresiz bir yetim gibi O'nun iradesini kavrayamam ve O'nun rehberliği olmaksızın tek bir adım bile atamam.
13. Başıma gelen her şeyi Tanrı'nın iradesine bıraktım ve O'nun en sevgili iradesi açığa çıkmadan hiçbir şeye girişmedim. Bu sayede iblisin dünyanın ruhunda karşıma çıkardığı birçok ağır ayartmadan kurtuldum.
14. Bu gerçekten de benim benliğimin işi ya da hüneri değildir, ışık ilkesindeki, en derin temeldeki gizli Tanrı'nın işidir. O'na sımsıkı tutunmalı, durmadan içe dönmeli ve güç için O'na yakarmalıyız.
15. Sevgili Sophia'mızın semavi tentürünü dünyevi olandan çok daha değerli tutarım. Ruhani kimyayı ve büyüyü de dışsal olandan çok daha yüksek görürüm, gerçi dışsal olanı asla reddetmem. Ama o, semavi olanın yaptığı gibi beni Tanrı ile birleştiremez.
16. Eğer Tanrı ile tek bir irade ruhundaysak, isteyebilir ve alabiliriz. Bütün dünya imanımıza boyun eğmeli ve İsa'nın adıyla her diz çökmelidir. Doğal insan ise yalnızca çokluğu arar, gümüş ve altın yapmak ister ve hiçbir şey, hiçbir şey, hiçbir şey elde edemez.
17. Tanrı'yı ve O'nun göksel krallığını arayana ise geri kalanı kendiliğinden düşer ve onun ardından gelir, tecrübenin bize gösterdiği gibi. Ama bu, Yakup'ta görüldüğü gibi, dürüst bir ciddiyete ve ateşli bir güreşe mal olur. Küçük inci bu mücadelede açılır.
18. Bay D. N. pek akıllı ve temkinli bir adamdır. Elini ateşe soksa onu yakabilir, bu yüzden dışarıda tutar. Kedinin boynuna çıngırağı asmak istemez. Işıkta iyice bakılırsa, bütün yazdıklarıyla ölü bir pireyi bile uyandıramaz. Bu, ışık temelinin önünde katıksız bir hokkabazlık ve kalem eskrimidir.
19. Bay D. T. bir siyaset adamıdır ve onların Darapti'sine, Felapton'una hiç aldırmaz, açık yüreklilikle yazar ve tam üstüne basar. Bir ilahiyatçının ona karşı ayaklanacağından da şüpheliyim, çünkü siyaset adamlarına yenilmekten utanırlar, vesaire.
20. Sevinçle ve Tanrı'ya yürekten şükrederek görüyorum ki onun ruhunda ilahi ateşten bir kıvılcım yanıyor ve bundan aklına iyi, parlak ışık ışınları vuruyor, gerçi dışsal insan bundan hiçbir şey kavrayamaz.
21. Bu kişi, tüm ömrü boyunca korku, arzu ve açlık içinde durmalıdır, böylece zaman zaman semavi Sophia'dan, içsel insandan gelen sevinç dolu bir öpücük alır ki, yük altındaki eşek fütura düşüp yorulmasın.
22. Tanrı bize uyar ve bizi yürüyebileceğimiz şekilde yönlendirir, bakınız Mysterium Magnum, Bölüm 61; 68, 69. Eğer biz sadece ruhani arzuyla Tanrı'nın içsel bağında çalışır ve durmaksızın Tanrı'nın sevgisine açlık duyarsak, içsel insan, dışsal insanın kavrayamayacağı şekilde yine de büyümeye devam eder, bu yüzden fütura düşmemeli ve cesaretimizi yitirmemeliyiz.
23. Mizaç insanı ne Hristiyan yapar ne de mahkûm eder, yeter ki biz o tesirlere karşı mücadele edelim ve onlara karşı inleyelim. İblisin bahçeme duvarın üzerinden bir taş atmasını engelleyemem, fakat onu hemen geri fırlatırım ve irademle tüm günahların içinden geçerek İsa'nın sevgisine girerim, nitekim Böhme, "Mesih'in İnsan Oluşu", sayfa 3, Bölüm 2: 7'de bunu çok teselli edici bir şekilde öğretir.
24. Dışsal insan dışsal mucizelerde çalışır, içsel insan ise ilahi olanlarda, fakat içsel insan efendi olmalı ve dışsal olanı dizginlemelidir, ki bu eş ve çocukla bağlı olunduğunda şüphesiz zor yürür, fakat Tanrı yardım eder.
25. Eğer bir kimse benim yükümü taşımak ve benim gibi değersiz bir eşeğin yapmak zorunda olduğu gibi burada gedikte durmak zorunda kalsaydı, gül bahçesinde gezinip boş vaktin tadını çıkarmadığımızı şüphesiz tecrübe ederdi.
26. Tanrı herkese, onu adadığı yükü ve gündelik işi yükler ve bunun için gerekli gücü de verir. Yine de itiraf ederim ki ciddi bir arayıcı, uyuyan birinden daha önce soylu bir inci bulur. Çünkü çok şey ciddiyete bağlıdır, öyle ki güçlü arzu Tanrı'yı bile yenebilir ve kendine çekebilir.
27. Ey Tanrı, her şeyi kendine boyun eğdirebildiğin taşkın kudretinle imanımızı her zaman güçlendir, ta ki et ve kandaki iblisin gazap pınarını yenebilelim, Amin! Hoşça kal!
Kısım 4 / 7
Dördüncü Mektup.
Aynı Kişiye.
Amsterdam, Yıl 1697.
1. Kutlu bir yeni yıl ve beden ile ruhta her türlü faydalı esenlik için yürekten dileklerimi sunarak bildiririm ki geçen yıla ait değerli mektubunuz sağ salim elime ulaştı. Düşüncelerinizi büyük bir memnuniyetle okudum ve Efendimizi temin ederim ki ruhunu Mesih İsa'da yürekten seviyorum.
2. Ve değersiz olsam da, onun ruhu için Mesih İsa'da bir aforozlu olmayı dilerim. Nitekim ışıkların Babası Tanrımıza da çocukça yakardım ki lütfundan onu sevgi dolu ellerine alıp kavramayı ve ebediyen bir daha kendinden bırakmamayı dilesin, Amin!
3. Bunun dışında yazdıklarım, asla tartışmak için değil, Tanrı'nın gizemlerinde kendi kendimi talim etmem içindir, zira Rab'bin mefhumunu çok severim. Ben uzun yıllar önce ve Lead'den daha evvel, düşmüş o güzel melek ve onun kudretli ordusu yüzünden tam da aynı sıkıntıya yakalanmıştım, ruhumu İsa Mesih'te değersiz sayıp bu ruhlar uğruna kendimi aforoz edilmiş kabul ettim ve İsa'nın kanında ve ölümünde, bu ruhların kurtuluşa ermesi için gazap pınarıyla şiddetle güreştim, gazap pınarının sevgiden daha güçlü olmasını İsa'nın sevgisine bir hürmetsizlik saydım.
4. Fakat ben de, Folignolu Angela gibi, acıyla tecrübe etmek zorunda kaldım ki, eksiklik İsa'nın sevgisinde değil, karanlık ilkeye yönelmiş olan ve kendisine yardım edilmesini istemeyen iblisin iradesindedir.
5. Ve eğer bu gizemden esaslı bir şey araştırmak istiyorsak, ister istemez Böhme'nin Tanrı'nın üç ilkeye göre tecellisi hakkında kurduğu temeli göz önünde bulundurmalıyız, yani Tanrı'nın, henüz hiçbir mahluk yaratılmadan önce, ebedi tabiatı kendi ebedi temelsizliğinden (Ungrund), kendisinden bir temel olarak, yani karanlık, ateş ve ışık dünyası veya ilkeleri olarak nasıl doğurduğunu, ki melekler ve Adem'in ruhu daha sonra bunlardan yaratılmış bir hayata biçimlendirilmiştir.
6. Bu ebedi tabiat, bu dışsal dünya geri çekildikten sonra Tanrı sevgiye ve gazaba göre her şeyde her şey olacak olsa da, ebedidir ve ebedi kalır. Böhme bize, Tanrı'nın kendini açmasından ya da dışarı doğurmasından önce ruhları kendi ebedi hikmetinin aynasında gördüğünü açıklasa da,
7. Şuna dikkat etmek gerekir ki bu ruhlar hiçbir zaman öz hâlinde değildi, tıpkı aynadaki suretimizin öz olmadığı gibi. Onlar yalnızca bir gölgeydi ve bu yüzden yeniden geçip gidebilirdi. Çünkü aynanın önünden çekildiğimizde suret de kaybolur ve ayna boş kalır. Ama melekler ve bizim için durum böyle değildir.
8. Aksine biz artık ebedi tabiattan doğmuş, öz sahibi bir suret olarak duruyoruz. Hikmetin aynasında görülen ruhlar şimdi ebedi bir öze ve temele dışarı üflenmiştir. Onlar semavi Babamızla, Mesih İsa'da, yani Majestenin ebedi parıltısında ya da Tanrı'nın hikmetinde, O'nun mucizeleri içinde ebediyen oynayacak, bu mucizeleri varlığa getirip açığa çıkaracaklardır.
9. Daha ileri araştırmak için, ebediyen kalıcı olan ve bir daha asla sessiz, ebedi Hiçlik'e geri götürülemeyecek üç ilkeye bakmalıyız. Çünkü Tanrı iradesinde geri dönemez, bu dünyanın yaratılışından da görüleceği gibi.
10. Dolayısıyla kabul etmeliyiz ki, Tanrı'da nasıl ebedi bir ışık ve sevinç var ise ve kalıyor ise, şüphesiz bunun zıddı olan ebedi bir karanlık ve azap da mevcuttur, zira biri olmaksızın diğeri bilinemezdi, aksine her şey sessiz bir hiçlik olurdu.
11. Şimdi eğer ebedi azabı, yani ebedi karanlığı, birinci ilkeyi ortadan kaldırmak istersek, kaçınılmaz olarak ebedi sevinci de yok etmemiz gerekir, zira bu, ebedi tabiatın ebedi ve çözülemez bağıdır. Dahası, Tanrı bu ebedi bağdan melekleri yaratmıştır.
12. Şimdi iblisi, Tanrı'nın kutsal iradesine karşı gelerek karanlığa, yani o sert idareye yönelmeye ve Tanrı'ya eşit olmak istemeye kim zorladı? Elbette Tanrı değil, ayrıca Lucifer'in bunu bilmediğini veya sadık kardeşleri tarafından uyarılmadığını da asla söyleyemeyiz.
13. Zira Mikail ve meleklerinin mücadelesi, Lucifer'i gökten atmak için onunla güreştikleri şeklinde anlaşılmamalıdır, aksine onlar İsa'nın sevgisiyle Lucifer'deki mahluki gazap pınarına karşı güreştiler ve onun bunu yenmesine yardım etmek istediler.
14. Fakat o istemedi, aksine kendisini ve kendi iradesini o sert suretlerde ateşe doğru daha da şiddetle tutuşturdu ve kendi dışındaki güherçileyi de ateşledi, öyle ki Tanrı bu mahalleye yardıma gelmek ve Lucifer'in yangınını suyla söndürmek zorunda kaldı.
15. Bu mekân tam olarak Lucifer'in krallığıydı, fakat şimdi bir derece daha özlü olarak dışarı doğurulmuş ve onun yerine başka bir taht prensi almıştır, öyle ki ikisi bir yerde hüküm süremez. Lucifer'in karanlık gazabın prensi olarak kalacağından da tamamen korkarım, çünkü o sevgiyi hor görür ve artık istemez.
16. Yoksa Lucifer'e Tanrı'dan ya da O'nun kutsal meleklerinden daha büyük bir sevgi beslediğimizi mi sanıyoruz? Umarım zatıaliniz ne demek istediğimi kavrar ve yalnızca ebediyette artık geri götürülemeyecek olan tabiatın merkezine bakar. Aksi hâlde bütün yaratıklar hiçliğe geri götürülmek zorunda kalırdı ve Tanrı'nın kendisi Tanrı olmaktan çıkardı.
17. O zaman dünyanın başlangıcından beri sevgiye ve gazaba göre Tanrı'nın bütün mucizeleri nerede kalırdı? Lead'i de zatıalinizin anlayışını da anlıyorum. Çünkü tecrübem var ve biliyorum ki İsa'nın sevgisinin derin uçurumuna dalıp düşündüğümüzde, ebediyette kötü ya da acı veren bir şeyin var olabileceği bize imkânsız görünür.
18. Folignolu Angela, Rab'den, kendisine böylesine ateşli bir sevgi beslediğine göre, bu sevgisi uğruna iblisleri ona bağışlamasını diledi. Rab İsa ona bütün hükümranlığına sahip olacağını vaat etti ve bunu o ruhlara bildirmesi için onu vecd içinde cehenneme götürdü.
19. İblis ona şu cevabı verdi: Tanrı'nın kendisi onun önünde eğilmedikçe Tanrı'ya karşı saldırmaktan vazgeçmeyecekti. Angela bunu yeniden Mesih'e arz etti ve Rab cevap verdi: "Eksiklik benim sevgimde değil, onları seve seve kurtarmak isterim, fakat bu ruhların kendileri bunu istemiyor, nitekim sen de şimdi tecrübe ettin."
Kısım 5 / 7
20. Daha derinlemesine araştırılmalıdır ki, her ilkenin kendi merkezi ve kendi suretleri vardır, bunların içinde ebediyen değişmez bir şekilde durmalıdır ve asla diğeriyle karıştırılamaz, aksine her biri kendi mahluklarıyla birlikte kendi hakkını ve tabiatını muhafaza etmelidir.
21. Böhme şöyle yazar: İblisin hiçbir azabı yoktur. Yas içinde oturmaz, aksine bir soytarı gibi hokkabazlığını ve maskaralığını sürdürür. Geniş bir alanı vardır, kapalı değildir. Bu derinliği kim anlatabilir! Ama ona acı veren şudur: Tanrı ona çok yakındır ve ışık karanlıkta parlar, bununla onun çirkin sureti açığa çıkar. Eğer bunu yutabilseydi, bir daha asla melek olmayı istemezdi.
22. İnsanın ruhunda ise durum bambaşkadır, çünkü Mesih İsa araya girmiş ve kanıyla ve ölümüyle ebedi bir kurtuluş kazanmıştır. Gerçi çoğu ateşten geçerek kurtulacaktır, çünkü bu zamanda pek azı yeniden doğuşa erişir ve İsa'yı giyinir.
23. Bu felsefede daha derin bir tecrübem var. Çünkü ölüm anında bütün iman ve sevgi fazlasıyla zayıflasa da, ruhun kendini toparlayabileceği zayıf bir umut kalır. Ama bu zamanda başlamış olmak daha iyidir, çünkü bu, bedenin dışında olduğundan elbette daha kolaydır.
24. Şimdi Bay N. ile Costa'nın savunmak istedikleri bin yıllık saltanata gelince, bu konuda bütünüyle kalın kafalıyım ve bu iyi insanların üst ve alt kiliseleriyle ne kastettiklerini kavrayamıyorum. Onlara Böhme'yi, özellikle de P. Kaym'a yazdığı mektubu salık verdim.
25. Kadın ise bunun kendi anlayışına aykırı olmadığını düşünüyor ve üst kilise ile alt kiliseyi ayırarak her şeyi düzeltmek istiyor. Gayet iyi görüyorum ki iyi niyetleri var ama temelleri yok. İlkelerin ayrı ve birbirinden uzak olmadığını, bir olarak iç içe bulunduklarını ve yalnızca azapta ya da merkezde ayrıldıklarını anlamıyorlar, tıpkı gece ile gündüzde, ışık ile karanlıkta görüldüğü gibi.
26. Yine de onların anlayışını açmaya hevesim yok, çünkü bilgilerini harfte bulacaklarını ve birçok Kutsal Kitap pasajını çekip getirerek kanıtlayacaklarını sanıyorlar. Buna karşı tartışmaya hiç niyetim yok.
27. Vahiy, Böhme'nin de yazdığı gibi, büyülü bir metindir ve dışsal, harfi harfine bir biçimde yorumlanmaya izin vermez. Birçok pasaj saçından tutulup sürüklense bile, aydınlanmış zihinler karşısında yine de dayanmaz.
28. Bunca zamandır kendi samimi sürecimde tecrübe ettiğim kadarı bana başkalarında bulduğumdan çok daha derin bir anlayış veriyor. Şundan da eminim ki kim kendi içinde İsa'nın izlerini göğe yükselişe ve sağda oturuşa kadar izlerse, Vahiy'i ancak o anlayacaktır.
29. Çünkü benim dışımdaki Kudüs beni sevindiremez, iblisin bağlanması da içimde gerçekleşmedikçe bana yardım edemez. Benim de düşüncem şudur ki bu dünyanın mekânında henüz büyük dönüşümler olacak ve büyüklerin tahtları devrilecektir. Ama nasıl olacağını Tanrı bilir. İsyanlar ve ayaklanmalar da eksik olmayacaktır. Bu yüzden vaktinde doğru, canlı bir iman aramak gerekir, ta ki insan onu sıkıntı anında aramak zorunda kalmasın.
30. Bay N. ile burada uzun süre görüştüm. Tanrı onun iyiliğini istiyor ve onu sınavlar aracılığıyla alçakgönüllülük ve çöküş içinde tutuyor. Çünkü o pek dik başlı bir ruhtur. Burada kendisine de önceden söylediğim gibi, Tanrı zaman zaman sevgisini yüreğine ışıldatsa bile dereyi geçtiğini asla düşünmemeli, aksine bununla ancak o sevgiye acıkmaya teşvik edildiğini bilmelidir.
31. Çünkü ilahi ateş dışsal insanda uzun süre durmaz, zira biz kendimiz hep ondan dışarı çıkar ve kendimizi dünyevi arzuda tutuştururuz. Sevgili N.'den kısa süre önce küçük bir mektup aldım, beni çok sevindirdi, ona cevabımı da yazdım bile.
32. Böhme'nin şekli, odamda asılı duran Franckenberg tasarımıdır. Üç dünyayı iç içe gösterir ve çok iyi düşünülmüştür. Bu bakır levhanın kimin elinde olduğunu bilmiyorum. Yeniden kazınmış ve on yedi on sekiz yıl önce burada basılan küçük bir P. Kaym risalesinin başına konmuştu.
33. Fakat H. B. iflas edince bu yazılar da dağıldı ve bir kısmı, alacaklıları yüzünden kendisi de kaçak olan L.'nin eline geçti. Bitirmem gerek, laf kalabalığımdan sıkılmamanızı rica ederim. Hatırlatılacak bir şey varsa çekinmeden yapınız. Çünkü Hristiyanca talimle insan hep daha derine kazar, öyle ki bir ruh ötekinin aynasında çoğu zaman başka türlü gizli kalacak bir inci görür.
34. Lead gerçi Adem ağacının bütünüyle, iblis eski hâline getirilmeden yeniden kurulamayacağını da düşünür, çünkü iblis onun içine çok derinden ete kemiğe bürünmüştür. Ama ben bunun için bir temel göremiyorum.
35. Çünkü sanatkar, tabiatı nasıl kendi ilk saf özüne geri döndürür ve uçucu olanı ateşte sabitleyip şekillendirirse, Mesih de bizim dört unsurlu bedenimizi öylece çürümeye bırakır; ta ki ondan beşinci özü ortaya çıkarsın ve iblisin uçucu, arsenikli yönünü duman edip uçursun.
36. (2.) İblisin düşüşü de, Adem'inki gibi, sözlü bir bağışlamayla ortadan kaldırılamaz. Çünkü o meleksi ışık bedenini yitirmiş ve karanlıktan bir yılan bedeni almıştır. Ona yardım edilecekse bu ölüm ve yeniden doğuş yoluyla olmalıdır. Bu, üçüncü ve başlangıçtaki ilkede düşen Adem için mümkündü.
37. Ama böyle bir şeyin ruhlarda ve değişmez ebedi ilkede nasıl olabileceği konusunda doğanın ışığında iyice aydınlatılmak isterdim. Gerçi güzel kavramlar kurabilirim, fakat onları duada tabiatın merkezine götürdüğümde ayakta kalamıyorlar.
38. Çünkü biz Tanrı'nın kudretinden yola çıkarak tartışıyoruz, oysa iblisin ve insanın özgür iradesi buna direnir. Ebedi ilkeleri de hep karıştırmak istiyoruz, oysa onlar birbirine karıştırılmaya izin vermez. Cennette olduğu gibi birinin ötekine boyun eğmek zorunda kalacağı biçimde yenilseler bile yok olmazlar. Böylece karanlık ilke, iblisin hükümranlığıyla birlikte, ebediyen ışığın içinde yutulmuş olarak kalacaktır.
Beşinci Mektup.
Aynı Kişiye.
Amsterdam, Yıl 1697.
1. Ayın beşinde gönderdiğim mektubumdan sonra uzun cevabınızı sağ salim aldım ve büyük bir memnuniyetle okudum. Zatıalinizi temin ederim ki onun ruhu benim kardeşçe irademde mahfuz kalacak ve Rabbimiz Tanrı'ya, İsa Mesih'te hoş bir koku ve şükran kurbanı olarak takdis edilip sunulacaktır; Mesih'in yeni emri bizi buna zorlar ve yükümlü kılar.
Kısım 6 / 7
2. Efendimiz, Kutsal Ruh'un güçlerini Tanrı'dan dilesin ki, niyetinde sonuna kadar sebatla durabilsin ve zafer tacını alabilsin! Üç İlke ve yedi suret hep birlikte tek bir vücuttur; bunlar araştırılmaktan ziyade, daha kolaylıkla tadılabilir ve hissedilebilirler.
3. Tanrı'nın bu derin doğuşu zihnimde açılmadan önce, uzun yıllar boyunca çetin bir riyazet ve dua ile çalıştım. Bizler (karşılaştırınız: J. B., Üçlü Hayat, s. 147) tabiatın merkezi harekete geçirilmeden, ruh ile ne bir dua edebilir ne de Tanrı'nın huzuruna çıkabiliriz.
4. Her bir müminde Baba, Oğul, Kutsal Ruh ve Hikmet, dua vasıtasıyla doğar. Çünkü arzu olmaksızın hiçbir irade var olamaz; iradenin kendi içine aldığı şeyin hayali olmaksızın da arzu var olamaz. Arzu ise özgür iradeyi karanlık, endişeli ve ıstıraplı kılar.
5. Bu, karanlığın ilk ilkesidir veya iradedeki ilk dört suretin tabiat merkezidir; o irade artık ne ıstırap ne de karanlık ister, aksine sevinç ve ışık diler. Böylece kendini ışığa karşı bir arzu içinde toplar ve karanlığı parçalayıp dağıtır ki bu durum histe pekâlâ ayırt edilebilir.
6. Çünkü kalpte ışık doğar, beşinci suret (ikinci ilke) yükselir ve Kutsal Ruh başa, yani duyusallığa (üçüncü ilke), altıncı suret olarak çıkar ve zihinde yedinciyi, Sophia'yı ya da uyumu açar. Bunu akılla kavramak zordur, çünkü içine dalmış bir ruh ve uzun bir talim gerektirir.
7. Bunun dışında, Lead'in düşmüş ruhların eski hâline getirilmesi hakkındaki temeli araştırmadaki keskin talimini ve gayretini memnuniyetle görüyorum, gerçi bunlar Lead'in tezine aslında değmiyor, yalnızca onun mümkün olduğunu doğruluyor.
8. Ben de küçük ışığımı yanına koyacağım ve Tanrı'nın ne vermeyi uygun göreceğine, bir uzlaşma bulunup bulunamayacağına bakacağım. Lead'in vahyi benim nazarımda da geçerlidir, yine de yaratık onu uygularken pekâlâ yanılabilir. Çünkü tanrıtanımaz, asi insanlar da Tanrı'ya aynı inatla karşı koyan iblislerdir ve yine de ateşten geçerek kurtulacaklardır.
9. Asıl soru, onların eski hâline getirileceği tezi ya da yeniden kurulabilecekleri ihtimali değil, iblislerin hangi yolla yeniden kurulacağıdır. Lead buna sayfa 236'da şu cevabı verir: Adem nasılsa Lucifer de öyle. Aksi hâlde bu imkânsız olurdu, çünkü Adem cennet bedenini nasıl yitirdiyse Lucifer de meleksi bedenini yitirmiştir.
10. Şayet onun yeniden yeni bir melek bedeniyle giydirilmesi gerekseydi, Mesih'in bir iblis olması, yeniden acı çekmesi ve ölmesi icap ederdi; başka bir surette ona yardım edilmesi imkansızdır, tıpkı Adem'in de başka hiçbir yolla şifa bulamadığı gibi, ki bunu lütfedip not ediniz; zira en büyük zorluğu çıkaran kördüğüm tam da burada yatmaktadır.
11. Çünkü soru şudur: Mesih, ebediyette içinde acı çekip öleceği nasıl bir beden kuşanmalıdır? Meleksi bir beden mi? O ölümsüzdür. İblisi bir beden mi? O da ölümlü değildir; üstelik iblisin aslında kendine ait bir bedeni yoktur, sadece karanlık dünyanın tabiatına uygun canavarımsı bir surete bürünür.
12. Öyleyse Mesih'in bir yılan bedeni kuşanması ve artık hiçbir ölümün yahut vefatın olmayacağı ebediyette ölmesi, benim için akıl ermez bir sırdır.
13. Efendimizin gerekçelerine gelince, birincisi şudur: Tanrı'nın bir varlıkta kendini ifşa etmeye ve daha sonra meleklere üflemeye yönelik ezeli iradesidir. Lucifer ile Adem'in düşüşü, üçüncü ilkenin uyandırılması ve Adem'in biçimlendirilmesi, her şey yeniden Tanrı'nın ilk muradının gerektirdiği duruma gelene kadar, yani O'nun ebedi oyunu için sadece iyi, semavi ordulara sahip olana dek, yarığın iyileştirilmesi için Tanrı'nın yeniden toparlanmış iradeleriydi.
14. (2.) Zatıalinizin hem düşmüş meleklere hem de insanlara genel olarak teşmil ettiği, Mesih'teki ebedi takdir.
15. Bu konudaki anlayışım şudur: (1.) Amaç elbette iyiyi açığa çıkarmaktı, fakat düşüş Tanrı'nın kasıtlı iradesi değildir, yoksa Tanrı haksız olurdu. (2.) Kurtarıcının takdiri melekleri gözetmiş olamaz, çünkü hiçbir düşüş önceden görülemezdi.
16. Çünkü Lucifer'in tutuşmuş güherçileden bir bedeni yoktu. Karanlık ışığın içinde yutulmuştu ve açığa çıkmamıştı. Doğuştan gelen ışıktan başka bir yasası yoktu. Hiçbir şey onu çekmiyordu, çekim kendi kibrinden geldi. Çünkü ilahi doğuşun temelini tanıdı ve Oğul'da açığa çıkmış olandan daha parlak bir ışık doğurmak istedi (Lucifer, Oğul'un tabiatına göre bir hiyerark olarak yaratılmıştı) ve kendini tabiatın merkezine, yani karanlığa çevirdi. Çekim buradan geldi.
17. Bunun üzerine sevgi de kendi çekimiyle onun yardımına geldi ve karanlık uçurumun çekişini yenmesine yardım etmek istedi. Ama o sevgiyi hor gördü ve kendisine yardım edilmesine izin vermedi. Bu yüzden karanlık gazap galip geldi ve Lucifer'i yuttu. Yalnız bu da değil, o öteki hiyerarşileri de düşüşe ortak etmek istedi.
18. Sevgi ile gazabın (Mikail ile Ejderin) çekişmesi buradan doğdu ve onun bu bölgesinde de yayıldı, öyle ki Baba'nın bu üçüncü ilkenin yaratılışı için kendini yeniden harekete geçirmesi ve bu mekana yardıma gelmesi gerekmiştir; dolayısıyla iblisin düşüşü ve dışarı atılması Tanrı'nın muradından değil, kendisine yardım edilmesine izin vermek istemeyen iblisin özgür iradesinden kaynaklanmıştır.
19. Her ne kadar zatıalinizin üçüncü gerekçesi uyarınca bu görünür dünya sonradan tekrar aslına rücu ettirilecek olsa da, karanlık dünya kendi hükümdarıyla birlikte ebediyen kalacaktır; fakat düşüşten önceki gibi yine ışık dünyasının içinde yutulmuş olarak duracaktır ve biz karanlık dünyadan yahut iblisten hayal gücü dışında hiçbir şey görmeyecek ve koklamayacağız.
20. Zihnimizin önünde öyle bir örtü durmaktadır ki, Tanrı'nın bu kendi ruhlarına Adem'e kıyasla daha az sevgi beslediğini varsayıyor ve onun eski haline iadesini temelsiz, hatta tamamen imkansız addederek Tanrı'nın sevgisini Lucifer'e kapatmak istiyoruz.
21. Ve zatıalinizin mülahazasında belirttiği üzere, bu mücadele ve çekişme sadece bir an sürmediği gibi, Oğul tarafından da her türlü yolla yardım teşebbüsünde bulunulmuştur; bu yardım sadece dışarıdan, sevgili melekler vasıtasıyla, Mikail isminden de anlaşıldığı üzere nasihat ve cezalandırmalarla değil, aynı zamanda içeriden, ışığın merkezinden gelmiştir.
Kısım 7 / 7
22. Çünkü şayet ona yardım edilmesi gerekseydi, bu henüz melek bedenindeyken gerçekleşmeliydi; zira o vakit kendi içinde, sevgiyle kendini toparlayabilirdi ve buna gücü de vardı. Bu artık karanlık, cehennemi bedende imkânsızdır. Meleksi beden de iyiye yönelen irade de gitmiştir.
23. Onu bir yılanın içine sürünmeye ve yalan sözleriyle ilk ana babamızı ayartmaya, Yaratanını öfkelendirmek isteyen kendi kötü iradesinden başka ne sevk etti?
24. Sevgili kardeşim, ben iblisten yüz çevirdim ve onun yeminli düşmanı olarak yaşayıp ölmeye kesinlikle kararlıyım. Ondan hiçbir iyilik beklemem, onun eski hâline getirilmesine de güvenmem. Babamız, bizi ayartılmaya uğratma!
25. İnsanın düşüşünde durum bambaşkadır. Çünkü o zaman içinde düştü. Cennete yaratılmış olsa da, bedenin biçimlendirildiği güherçile iblis tarafından tutuşturulmuş olduğu için daha o zaman büyük bir tehlike vardı.
26. Bu yüzden Tanrı, Kutsal Ruh'un dediği gibi, meleklerin yaratılışından önce değil, dünyanın yaratılışından önce bir yeniden doğurucu takdir etti. Adem'in düşüşünün en büyük sebebi de iblistir, J. Böhme'nin de açıkça gösterdiği gibi.
27. D. N.'nin Baba'nın insan olacağı hakkındaki görüşü temelsiz bir uydurmadır. Çünkü O bir ruhtur ve kendini Oğlu'nda açığa çıkarmıştır. Bu yüzden Mesih de Filipus'a şöyle cevap verir: Beni gören Baba'yı görmüş olur. Ben ve Baba biriz!
28. Nitekim Baba bunu Sina Dağı'nda İsrailoğulları ile denemiş, O'nun ihtişamında huzura erip eremeyeceklerine bakmıştı; bu amaçla onları güçlü bir elle Mısır'dan çıkarmış ve çölde kırk yıl boyunca kudret helvasıyla beslemişti; fakat nasıl bir sınav verdikleri, Musa zamanındaki buzağı dansından görülmektedir.
29. Ve bunun altında, Baba'nın kendisini o malum kişinin ateşli benliğinde ifşa edeceğine dair bir vehim yatmaktadır; nitekim o bunu kendinden menkul olarak ilan etmiş ve zaman zaman çıkardığı ateşli kükremesinin Baba'nın ateş sesi olduğunu sanmıştır; oysa bu, benliğin ateşli bir şahlanışından ibarettir.
30. Bin yıllık saltanat hususunda zatıalinizle tamamen hemfikirim: Zira burada Mesih ile birlikte acı çekmiş, savaşmış ve galip gelmiş olanlar, Mesih ile birlikte krallar ve kahinler olarak hüküm süreceklerdir ve bu, ilk Adem bedeninde cennetvari bir hal olacaktır.
31. Azizler nihayetinde bu bedeni Mesih ile birlikte bir kenara bırakacak, krallığı Baba'ya teslim edecek ve düşmüş meleğin yerine onun hiyerarşisine sahip olacaklardır; Kutsal Ruh'un hükümdarlığı ise nihai son olacaktır. Tanrı'nın krallığını dört unsurda bekleyen iyi insanların kendilerini aldatılmış bulacaklarına da tamamen inanıyorum.
32. Çünkü Tanrı'nın krallığı içimizdedir; ancak zatıalinizin başına gelen türden bir taarruza benim de hiç hevesim yok: İyi yürekli N. yıllar önce beni de bu görüşe getirmek ve bunu kanımla imzalamaya ikna etmek istemişti.
33. Ama bu görüş ruhumda bir türlü kök salmadı. Bu yüzden onu Tanrı'ya havale ettim ve içimde Tanrı'nın ve kendimin bilgisini kazıp aradım. Bütün yeniden doğuş zamanım boyunca Tanrı'nın sırlarında zahmetli bir işçi olmak zorunda kaldım. İblisin korkunç saldırılarına karşı hep İsa'nın sevgili Baba yüreğinde saklanmaya çalıştım, bütün insanlarla tanışıklıktan kaçınmaya da niyet ettim ve çabaladım.
34. Ama Tanrı bana fazla kurnaz ve fazla güçlü geldi, hiç beklemediğim bir anda beni ağa çekti. Bu arada mücadele öyle iyi sonuçlandı ki iblisin buna sevinecek pek bir sebebi kalmadı. Kanlı canlı bir mücadele olsa da, bizi gece gündüz suçlayanın aşağı atılmış olmasının şanlı zaferine seviniyorum.
35. Efendimizin oğlunu Tanrı'nın izniyle bekliyorum. Ona sevgi gösterebilirsem bunu esirgemem, vesaire. Dostunuzun felsefi eseri hakkında hüküm veremem. Kuşkusuz sadelik ruhani inciye daha önce ulaşır, çünkü çok şaşırtıcı bir zaman doğmaktadır. Ona uyum sağlayan, henüz kaleme emanet edilemeyecek mucizeler görecektir.
36. Zatıaliniz yalnızca Tanrı'nın sevgisine ciddiyetle tutunsun. İnsan orada gazap ateşinin yanında olduğundan daha iyi ısınır. O hele bir Tanrı'nın sevgi dolu gözlerinin içine dosdoğru baksın, o zaman Tanrı'nın (Üçlü Hayat, s. 147) hiçbir kötülük yahut günah görmediğini, sevginin kötü hiçbir şey düşünmediğini tecrübe edecektir.
37. Kaybolan oğul hakkındaki o teselli dolu meseli tefekkür etsin; o zaman görecektir ki Baba, geri dönen o domuz çobanını sırf sevgiyle karşılar ve ona en ufak bir kırıcı söz dahi söylemez; Tanrı günahı kendi içine almaz, onu istemez de.
38. Bilakis bundan yalnızca gazap haz duyar; o, ruhu cehenneme sürüklemek ister ve her daim hem davacı hem de yargıç olmak isteyen gerçek cellattır; oysa o sadece bizi durmaksızın suçlayan iblis, yani Vahiy 12'deki o eski yılandır. Tanrı'nın adaleti ise aklayıp doğruluğa çıkarır, tövbe eden hiçbir günahkarı mahkum etmez.
39. Ben günahı ve tüm o değersiz şeyleri tek bir darbede ciddiyetle lanetledim, evet, iblisi ve anasını da beraberinde; ve kendimi sevgiye bağladım. Çünkü Tanrı sevgidir ve O'ndan başka hiçbir Tanrı tanımam.
40. Bizi suçlayan, Tanrı değil, yalnızca o gazap dolu uşak, yani iblistir; onu ebediyen lanetliyorum. Ben iblisten ve onun günah sicilinden değil, Tanrı'dan korkmalıyım (Üçlü Hayat, s. 148); bu sicil onun kendi işidir, onu alıp yiyebilir. Eğer bu ona yetmez de beni de yemek isterse, ayaklarımdan başlasın ki, tüm dünyanın günahını yüklenen Kuzumuz İsa hakkında onunla hâlâ konuşabileyim.
41. Ve bu zaptiye yamağı, sanki derisinden fırlayacakmış gibi kendini ne kadar gaddar gösterirse göstersin, biz yine de bu kudurmuş, korku salan kahramandan korkmayacağız; bilakis her taarruzda her daim sadakatle yanımda duran ve beni ölümün ve cehennemin boğazından çekip çıkaran ebedi Sevgi'den, yani Tanrı'dan korkacağız.
İlgili eserler
Bu eser Mistik Teoloji Koleksiyonu'nun parçasıdır →
- Kaynak eser
- Theosophia Practica, Johann Georg Gichtel, 1722 (Almanca), Beşinci Kısım (Der V. Theil). I. Mektup, Bay A. M.'ye, Amsterdam 1696 (sayfa üst başlığı "Halten und Kämpfen", Sebat ve Savaş). İngilizce çeviri: Source Library (sourcelibrary.org), sayfa 4.
- Neşir
- 1722 baskısı, Beşinci Kısım, s. 3107-3108 (mektup 1696 tarihli). Bayerische Staatsbibliothek nüshası (Asc. 2084 m-5/6). Source Library bu kısmı "Volume I" adıyla listeler.
- Konum
- Source Library nüshasında sayfa 4 (baskıda s. 3108), I. Mektup, 5-8. bentler
- Çeviren
- Şira Nur Uysal
- Dijital nüsha
- Source Library
Uysal, Ş. N. (Çev.). (2026). Sebat ve Savaş: Ruhun İçindeki Gömülü İnci. Kadim Kütüphane. https://kadimkutuphane.com/gichtel-theosophia-practica-ilk-mektup-durup-savasmak@misc{kk_gichtel_theosophia,
author = {Uysal, Şira Nur},
title = {{Sebat ve Savaş: Ruhun İçindeki Gömülü İnci}},
year = {2026},
publisher = {Kadim Kütüphane},
url = {https://kadimkutuphane.com/gichtel-theosophia-practica-ilk-mektup-durup-savasmak},
note = {Türkçe çeviri, özgün eser: Johann Georg Gichtel},
}Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol
Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.
