Ruh ve Diriliş Üzerine — Kadim Kütüphane

Nyssalı Gregorios, kardeşi Büyük Basileios'un ölümünün ardından, ölüm döşeğinde yatan bilge kız kardeşi Makrina'yı ziyaret eder. Yasla sarsılmış kardeşine teselli aramaya giderken, kendisi teselli edilen olur. Ölmekte olan Makrina, aklın dizginleriyle onun kederini yumuşatır ve ruhun beden çözüldükten sonra da varlığını sürdürdüğü üzerine geçecek uzun diyaloga zemin hazırlar. Aşağıdaki bölüm, tüm bu söyleşinin açılış sahnesidir: keder, ölümün karşısında duran akıl ve öğretmen olarak ölmekte olan bir kadın.

Türkçe çeviri · Çeviren Şira Nur Uysal

Azizler arasında yüce olan Basileios, bu yaşamdan Tanrı'ya göçmüştü ve onun için yas tutma dürtüsü bütün kiliselerce paylaşılıyordu. Ama kız kardeşi, Öğretmen, hâlâ hayattaydı; ben de kardeşinin yitirilişi üzerine karşılıklı bir teselli alışverişine hasretle, ona doğru yola çıktım. Ruhum bu ağır darboğaz karşısında derin bir kederle sarsılmıştı ve gözyaşlarımı katabileceğim, bunu benimle eşit ölçüde hissedebilecek birini arıyordum.

Fakat birbirimizin huzuruna vardığımızda, Öğretmen'i görmek bütün acımı yeniden uyandırdı; çünkü o da ölümün eşiğinde, bitkin bir hâlde yatıyordu. İyi ki, usta bir sürücü gibi, kederimin dizginlenemez şiddeti içinde bir süre bana boyun eğdi; sonra da söze girerek beni durdurmaya ve akıl yürütmelerinin gemiyle ruhumun karmaşasını düzeltmeye çalıştı. Havari'nin, 'uykuda olanlar için üzülmemek' gerektiğine dair sözlerini andı; çünkü ancak 'umudu olmayan insanlar' böyle duygulara kapılırdı.

Ölmekte olan kadın, ölümün karşısında akıl yürütmenin dizginleriyle ruhumun karmaşasını düzeltmeye çalıştı.

Özgün metin (İngilizce)

Basil, great amongst the saints, had departed from this life to God; and the impulse to mourn for him was shared by all the churches. But his sister, the Teacher, was still living; and so I journeyed to her, yearning for an interchange of sympathy over the loss of her brother. My soul was right sorrow-stricken by this grievous blow, and I sought for one who could feel it equally, to mingle my tears with. But when we were in each other's presence, the sight of the Teacher awakened all my pain; for she too was lying in a state of prostration even unto death. Well, she gave in to me for a little while, like a skillful driver, in the ungovernable violence of my grief; and then she tried to check me by speaking, and to correct with the curb of her reasonings the disorder of my soul. She quoted the Apostle's words about the duty of not being "grieved for them that sleep"; because only "men without hope" have such feelings.

Bu metin neden önemli

Ruh ve Diriliş Üzerine (De anima et resurrectione), Nyssalı Gregorios'un yaklaşık MS 380'de kaleme aldığı, Platon'un Phaidon'unu andıran bir felsefi diyalogdur. Konuşmacılar Gregorios'un kendisi ile kardeşi Genç Makrina'dır; metinde Makrina saygıyla yalnızca Öğretmen (didaskalos) diye anılır. Söyleşi, Makrina'nın ölüm döşeğinde geçer ve ruhun ölümsüzlüğü, tutkuların doğası, kötülüğün nihai olarak yok oluşu ve bedenin dirilişi gibi Hristiyan mistik teolojisinin temel meselelerini işler. Buradaki İngilizce metin, Philip Schaff ve Henry Wace'in yayına hazırladığı, klasikleşmiş Nicene and Post-Nicene Fathers dizisinin (2. Seri, Cilt 5) çevirisinden alınmıştır.

Bülten

Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol

Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.

Künye

Kaynak eser: Nicene and Post-Nicene Fathers, Series 2, Vol. 5 (Gregory of Nyssa) — "On the Soul and the Resurrection", ed. Philip Schaff & Henry Wace (1917), s. 450
Neşir: Nicene and Post-Nicene Fathers, İkinci Seri, Cilt 5 (Schaff & Wace, 1917)
Konum: s. 450 (diyalogun açılışı); Source Library kitap kimliği 69ad6a755e7e0803b48e6989
Çeviren: Şira Nur Uysal
Dijital nüsha: Source Library

Bu Türkçe çeviri © Şira Nur Uysal, CC BY 4.0 ile paylaşılmıştır (serbestçe kullanın, kaynak gösterin). Kullanım & lisans →

← Kütüphaneye dön