Orfik İlahiler, kadim Yunan gizem geleneğinin en eski katmanlarından süzülen kısa ve yoğun yakarışlardır. Her biri bir tanrıya seslenir, ona ait tütsüyü anar ve onun kozmik işlevini görkemli sıfatlarla sayar. Bu ilahilerde tanrılar yalnızca kişilikler değil, evrenin çalışan güçleridir. Aşağıdaki Geceye İlahi, Orfik kozmogoninin çekirdeğine dokunur. Gece burada bir zaman diliminden çok daha fazlasıdır. O, tanrıların ve insanların kendisinden doğduğu ilk ana, dünyayı sarıp sarmalayan o ilksel karanlıktır. Thomas Taylor'ın 1787 tarihli İngilizce çevirisi, metnin ağırbaşlı ve törensel havasını sadakatle taşır.
Gece, ey ana tanrıça, tatlı huzurun kaynağı, en başta hem tanrıların hem insanların senden doğduğu varlık, işit beni, ey yıldız ışığıyla bezenmiş kutlu Venüs, uykunun derin sessizliğinde oturan abanoz karası Gece. Düşler ve yumuşak dinginlik senin loş alayına eşlik eder, uzayan karanlıktan ve şölen ezgisinden hoşnut olarak.
Kaygılı tasayı çözen, neşenin dostu, kararan atlarınla yeryüzünün çevresinde dolaşırsın. Hayaletlerin ve gölgeli oyunun tanrıçası, uykulu gücün doğal günü ikiye böler. Yazgının buyruğuyla ışığı durmadan en derin cehenneme, ölümlü gözden uzağa gönderirsin. Zira hiçbir şeyin karşı koyamadığı amansız Zorunluluk dünyayı elmas kadar sert bağlarla kuşatır.
Hazır ol, ey tanrıça, sana yalvaran kulunun duasına, herkesin arzuladığı, herkesin bir gibi saygı gösterdiği varlık, kutlu, iyiliksever, dostça yardımınla alacakaranlığın korkunç gölgesinin dehşetini dağıt.
En başta hem tanrıların hem insanların senden doğduğu varlık.
Özgün metin (İngilizce)
Bu metin neden önemli
Bu ilahi, MÖ ilk yüzyıllara uzanan bir kültürel katmandan gelen seksen sekiz Orfik İlahi arasında ikinci sıradadır ve meşale tütsüsüyle okunur. Orfik düşüncede Gece, Kaos ve Eter ile birlikte evrenin ilk ilkelerinden biridir. Bir anlatıya göre Gece, içinden ilk tanrı Phanes'in doğduğu gümüş yumurtayı kuluçkaya yatıran güçtür. Bu yüzden ilahi ona hem sevgi ve doğurganlık çağrışımıyla Venüs, hem de her şeyi bağlayan amansız Zorunluluğun anası olarak seslenir. Thomas Taylor, on sekizinci yüzyıl İngiltere'sinde Platoncu ve Yeni Platoncu geleneği yeniden canlandıran çevirmen ve filozoftur. Onun 1787 baskısı, bu ilahileri ilk kez bütünlüklü biçimde İngilizceye kazandırarak sonraki romantik şairleri de derinden etkilemiştir.
Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol
Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.
- Kaynak eser
- The Mystical Initiations; or, Hymns of Orpheus
- Neşir
- Thomas Taylor çevirisi, Londra, 1787
- Konum
- İlahi II, Geceye (s. 135 sonu ile s. 136)
- Çeviren
- Şira Nur Uysal
- Dijital nüsha
- Source Library