Nehunya ben ha-Kana

Nehunya ben ha-Kana, Misna ve Talmud'da adı geçen, Tannaim kuşağından bir hahamdır. Birinci yüzyılda, İkinci Tapınak döneminin sonlarında yaşadığı kabul edilir. Talmud kaynaklarında alçakgönüllülüğü ve uzun ömrü ile anılır. Onun hakkında bilinenler bu kısa geleneksel aktarımlarla sınırlıdır. Adı, sonraki yüzyıllarda Yahudi mistik literatüründe saygın bir otorite olarak kullanılmıştır.

Kabala'nın erken metinlerinden Sefer ha-Bahir, açılış cümlesi ona ait bir sözle başladığı için gelenekte Nehunya ben ha-Kana'ya atfedilir. Ancak tarihçiler bu kitabın on ikinci yüzyılın sonunda Güney Fransa'da, Provence'ta ortaya çıktığını kabul eder. Bahir, sefirot öğretisinin bilinen en eski anlatımlarından birini meseller ve kısa açıklamalar yoluyla sunar. Sefer ha-Peliah ise on dördüncü yüzyılda yazılmış hacimli bir Kabala eseridir ve anlatısı Nehunya ile öğrencisi arasında geçen bir öğretim çerçevesine yerleştirilmiştir. Mistik dualardan Ana be-Koah da ona atfedilir.

Bu eserlerin Nehunya'ya atfedilmesi, yeni yazılan öğretilere kadim bir otorite kazandırma geleneğinin bir örneğidir. Kütüphanedeki Işık Köktür: Kadim Nur Üzerine, Kadim Işık ile Kadim Karanlık: Yaratılıştan Önce ve İsrail'in Tacı ve Süren Ağaç: Bahir'den Bir Mesel, Bahir'in ışık ve ilahi ağaç imgelerini işleyen bölümlerini sunar. Sefer ha-Peliah: Hikmet, Anlayış ve Bilgi Üzerine ise sefirot kavramlarını açıklayan geç dönem yorumu okura aktarır.