Marcus Manilius (MS 1. yüzyılın başları), İmparator Augustus ve Tiberius dönemlerinde yaşamış Romalı şair, gökyüzünü ve astrolojinin ilkelerini beş kitaplık manzum bir eserde, "Astronomicon"da anlatmıştır. Eser, antik dünyanın astrolojiyi tam bir kozmik şiire dönüştüren en özenli edebi eseridir; yıldız kümelerini, gezegenleri ve bunların insan kaderiyle ilişkisini Latin epik şiirinin görkemli diliyle betimler. Bu çeviri, İngiliz şair ve klasikçi Thomas Creech'in 1697 tarihli, dönemin standart İngilizce çevirisinden alınmıştır.
Birinci Kitap'tan
Ardından, kudretli Balina karnı üzerinde yüzer, sırtını büker, tehditkâr kuyruğunu kaldırır; suyu fışkırtır, köpüklü yolu yarar, avına aç gözüyle ağzını ardına kadar açar; Andromeda'ya tam böyle saldırmış, dalgaları alışılmış kıyısının ötesine taşırmıştı.
Ardından Güney Balığı yüzer, adını Güney rüzgârından alan, cılız bir alevle parıldayan. Ona doğru Irmaklar geniş kıvrımlarla döner, biri soğuk Kova'nın testisinden akar; ve öbürüyle buluştukları yerde, tek bir yatakta birleşip yıldız ışıklarını karıştırırlar.
Tek bir yatakta birleşip yıldız ışıklarını karıştırırlar.
Bu sayfa şimdilik bir önizlemedir. Eserin tam çevirisi yayımlandığında haberdar olmak isterseniz, bültene katılabilirsiniz ↓
Özgün metin (İngilizce)
From Book I.
Next on his Belly floats the mighty Whale, He twists his Back, and rears his threatning Tail; He spouts the Tide, and cuts the foaming Way, Wide gapes his Mouth, as eager on his Prey; Such on Andromede He rusht, and bore The troubled Waves beyond their usual shore.
Next Swims the Southern Fish, which bears a Name From the South-wind, and spreads a feeble Flame. To him the Floods in spacious windings turn, One Fountain flows from cold Aquarius Urn; And meets the other where they joyn their Streams One Chanel keep, and mix the Starry Beams.
Bu metin neden önemli
Bu bölüm, Manilius'un takımyıldızları nasıl canlı, neredeyse mitolojik varlıklar olarak betimlediğini gösterir: Balina (Cetus) tehditkâr kuyruğuyla ve açık ağzıyla resmedilir — Andromeda mitine dolaylı bir gönderme olarak; Güney Balığı ise adını güney rüzgârından alır ve gökyüzündeki 'ırmaklar' (Kova burcunun testisinden akan sular) onunla birleşip yıldız ışıklarını karıştırır. Bu şiirsel kozmografya, antik astrolojinin yıldız haritasını yalnızca hesap değil, aynı zamanda bir görüntüler ve hikâyeler evreni olarak deneyimlediğini hatırlatır.
Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol
Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.
Bu eser Gizli Cemiyetler Koleksiyonu'nun parçasıdır →
- Kaynak eser
- Astronomicon (İngilizce, Thomas Creech çevirisi, 1697 basım)
- Neşir
- 1. yüzyıl (bu çeviri: 1697)
- Konum
- Birinci Kitap, s. 19
- Çeviren
- Şira Nur Uysal
- Dijital nüsha
- Archive.org (Early English Books taraması)
Uysal, Ş. N. (Çev.). (2026). Balina ile Güney Balığı: Yıldızların Işıklarını Karıştıran Irmaklar. Kadim Kütüphane. https://kadimkutuphane.com/manilius-astronomicon-balina-guney-baligi-yildiz-irmaklari