Sevgi Üzerine Yüz Bölüm: İlk Yüzlük
Sevginin (Caritas) alegorik tasviri: çocuklarını besleyen bir kadın ve altında CHARITAS yazılı bir sancak. Trento Konsili kararlarının 1569 tarihli baskısından bir ağaç baskı; Maksimos'un metniyle aynı 16. yüzyıl Latin teoloji baskı geleneğinden.
Mistik Teoloji

Sevgi Üzerine Yüz Bölüm: İlk Yüzlük

İtirafçı Maksimos (Maximus Confessor)· 1546 (Latince çevirinin baskısı; özgün metin 7. yüzyıl)· Özgün: İngilizce· Source Library
Mistik TeolojiTürkçe çeviriAçık erişim

Yedinci yüzyılın büyük Bizans mistiği İtirafçı Maksimos, ruhun Tanrı bilgisine yükselişini dört yüz kısa bölüm hâlinde işlediği Sevgi Üzerine Bölümler eserinde, sevgiyi bütün erdemlerin tacı ve gayesi olarak tarif eder. Aşağıdaki pasaj, eserin ilk yüzlüğünün açılış bölümleridir. Burada sevgi soyut bir duygu değil, korkudan ümide, ümitten tutkulardan arınmaya uzanan bir tırmanışın son basamağı olarak sunulur; öyle ki insan ancak yaratılmış şeylere olan bağını çözdüğünde Yaratıcıya yönelik bu sevgiye erişebilir. Metin, 1546 tarihli klasik bir Latince çeviriden alınmıştır.

Türkçe çeviri · Çeviren Şira Nur Uysal

Sevgi, iyi bir zihnin ve niyetin öyle bir eğilimidir ki, onun itkisiyle insan, beşerî meselelerde hiçbir şeyi Tanrı bilgisine tercih etmez. Ne var ki, beşerî işlerin tutkularına hâlâ tutsak olan hiç kimsenin sevgi hâline erişmesi mümkün değildir.

Tutkulardan arınmışlık sevgiyi doğurur; Tanrıda olan ümit ise tutkulardan arınmışlığı doğurur. Bunun da ötesinde, sebat ve tahammül ümidi doğurur; ölçülülük bunu doğurur; ardından, Tanrı korkusu ölçülülüğü doğurur ve Mesihte olan iman da korkuyu doğurur.

Mesihe iman eden, cezadan ve azaptan korkar. Azaptan korkan, tutkulardan sakınır. Tutkulardan sakınan, sıkıntılara sabırla katlanır. Sıkıntılara katlanan, Tanrıda ümide sahip olacaktır. Tanrıya bağlanmış ümit ise zihni bütün dünyevî tutkulardan ayırır. Ve bunlardan ayrılmış zihin, Tanrıya yönelik sevgiye erişecektir.

Eğer zihnin hayatı bilginin aydınlanması ise ve Tanrıya yönelik sevgi de bu aydınlanmayı doğurmaya elverişliyse, ilahî sevgiden daha büyük hiçbir şeyin olmadığı pek doğru söylenmiştir.

İlahî sevgiden daha büyük hiçbir şey yoktur.
Özgün metin (İngilizce)
Charity is an affection of a good mind and intention, by whose impulse it prefers nothing in human affairs to the knowledge of God. It is impossible, however, for anyone who is still held by the affections of human affairs to attain the habit of charity. Lack of affection produces charity, hope which is in God produces the lack of affection; furthermore, perseverance and long-suffering produce hope; temperance produces this; next, the fear of God produces temperance, and faith which is in Christ produces fear. He who believes in Christ fears punishment and torment. He who fears torment refrains from affections. He who refrains from affections suffers afflictions patiently. He who suffers afflictions will have hope in God. Hope fixed in God separates the mind from all earthly affections. And the mind separated from these will obtain charity toward God. If the life of the mind is the illumination of knowledge, and charity toward God is accustomed to produce this, it is well said that there is nothing greater than divine charity.

Bu metin neden önemli

İtirafçı Maksimos (yaklaşık 580-662), Kadıköy Konsili inancını savunurken ödediği bedelle anılan bir keşiş ve Bizans teolojisinin en derin düşünürlerindendir. Dört yüzlük hâlinde düzenlenmiş Sevgi Üzerine Bölümler, keşişlere yönelik bir manevi rehber olarak yazılmış olup çileci geleneğin en çok okunan metinlerinden biri hâline gelmiş ve yüzyıllar sonra Filokalya derlemesine alınmıştır. Burada aktarılan pasaj, eserin 1546 tarihli bir Latince baskısındaki çeviriden (çevirmen Vincent Obsopoeus) alınmıştır; erken modern dönemin klasik ilmî çevirilerinden biridir ve Maksimos'un sevgiyi bir erdemler merdiveninin zirvesi olarak kuran öğretisini sadakatle yansıtır.

Bülten

Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol

Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.

Künye
Kaynak eser
Maximus the Confessor, First Century of Chapters on Charity (Capita de Caritate), in Antonius, "...Sententiarum sive capitum, theologicorum praecipue, ex sacris et profanis libris, tomi tres" (Zürih, 1546), Latince çeviri: Vincent Obsopoeus
Neşir
1546 Zürih baskısı (Froschauer çevresi); çeviri sayfa 283
Konum
Çeviri sayfası 283, "First Century of Chapters on Charity by Maximus the Confessor" başlığı altında, bölümler 1-3 ve 9
Çeviren
Şira Nur Uysal
Dijital nüsha
Source Library
Bu Türkçe çeviri © Şira Nur Uysal, CC BY 4.0 ile paylaşılmıştır (serbestçe kullanın, kaynak gösterin). Kullanım & lisans →
← Kütüphaneye dön