Higgins, Anacalypsis: Saca ve Saksonlar
Godfrey Higgins, Anacalypsis, an Attempt to Draw Aside the Veil of the Saitic Isis, cilt I, Londra, 1836, Internet Archive taraması.

Higgins, Anacalypsis: Saca ve Saksonlar

Anacalypsis, I. Kitap, I. Bölüm, Londra 1836
Godfrey Higgins· 1836· Özgün: İngilizce· Archive.org· ~6 dk okuma

Godfrey Higgins (1772-1833), İngiliz yazar ve eski eser meraklısıdır. Anacalypsis adlı eseri ölümünden sonra 1836'da yayımlandı. Eser dinlerin, dillerin ve uygarlıkların ortak bir kökenden geldiğini savunur. Aktarılan bölüm birinci kitabın ilk bölümüdür.

Türkçe çeviri (önizleme) · Çeviren Şira Nur Uysal

I. KİTAP

I. BÖLÜM

SACA VE SAKSONLAR

Bu Bölümde okuyucuma, Tatarya ya da Kuzey Hindistan'ın kadim Sacaları hakkında bazı gözlemler sunacağım. Bu gözlemler, ilerideki bir Kitapta yer alacak olan Harflerin Kökeni tartışmasında ve ayrıca amacı, şairane değil gerçek bir altın çağın, yani bir ilim, barış ve medeniyet çağının bir zamanlar var olduğunu ve bunun bütün dünyayı yöneten ve feodal sistemi ortaya çıkaran ruhban bir kastın ya da düzenin idaresi altında bulunduğunu göstermek olan sonraki iki Kitapta birinci derecede önem taşıyacaktır. Ayrıca Platon'un Timaios'unda zikrettiği ve Yaratılış'ın gizli öğretisinin bir parçası olan mikrokozmik bir teoriyle tüm kutsal sayıların ve döngülerin yakından bağlantılı olduğunu ve hatta kısmen bundan doğduğunu; ve bütün bunların da feodal sistemle yakından ilişkili bulunduğunu göstereceğim. Korkarım ki Georgius'tan yapılan alıntılar pek çok okuyucum tarafından sıkıcı bulunacaktır; ancak sistemimin istemeyerek tanıklık eden birinden gelen kanıtları olarak bunlar birinci derecede önem taşımaktadır ve vazgeçilemez niteliktedir.

Buda'nın en yaygın adlarından birinin Sakya (Tibet Laması'nın adı), Saca ve Saca-sa olduğunu görmüştük (Cilt I, s. 153). Hazar Denizi'nin doğusunda ve Tibet'in kuzeyinde uzanan geniş bir ülkede yaşayan kabilelere Buda'nın bu isminden ötürü Saca denilmiştir (Bkz. Ptolemaios). Dr. Geddes'in belirttiği gibi İbrani diline sahip olan ve Batı'da halen kastları bulunan, Saksonlar olarak adlandırılan ana kovan buydu. Onlar Galya'nın Belçika Suessioneleri idi.

Dr. Scheller, Keltlerin gelişinden önce Avrupa'nın tamamının Saksonlar tarafından işgal edilmiş olduğunu ileri sürer. Oysa onlar gerçekte aynı halkın kabileleriydi. İskitler, Keltler, Saksonlar aynı kovandan çıkan ardışık kastlar ya da oğullardı. Şayet aralarında bir fark vardıysa bu yalnızca Batı'ya varış zamanlarındaydı. Ancak muhtemelen bunlar aynı halkın farklı isimleriydi; tıpkı Britanyalıların İngiliz, İskoç, Galli, Alban, Kaledonyalı, Kambriyalı vb. olarak adlandırılması gibi. Lehçelerindeki fark, yalnızca yazısız dillerde dört ya da beş yüz yıllık bir süre zarfında doğal olarak ortaya çıkabilecek olandan ibaretti.

Onlar Tatarya'daki ya da Kuzey Hindistan'daki, yani Strabon'un bin şehirli ülkesindeki büyük ve aşırı kalabalık bir kovandan art arda gönderilen kastlar ya da oğullardı. Tıpkı modern zamanlarda Britanya'dan gönderilen kabileler gibiydiler; bir zamanlar Amerika'ya, başka bir zaman Afrika'ya, bir başka zaman da Avustralya'ya gönderildiler. Yeryüzündeki yegane medeni ulusun tebaasıydılar. Tıpkı bütün sömürgelerimizin ana vatana olan bağlılıklarını korumaları gibi, gittikleri her yere adetlerini, yönetimlerini, dillerini, dinlerini ve yüce önderlerine olan bağlılıklarını taşıdılar. Başlangıçta hiçbir yerde kendi yüksek kastlarından kimseyi bulamadılar; aslında Amerika'da bulduğumuz kişilerden, yani Yerliler dediğimiz kişilerden başkası yoktu. Hiçbir direnişle karşılaşmadılar; fakat zamanla dünya, kendi yurttaşlarının önceki kabilelerinin ardıllarıyla dolup toprak kıtlaştıkça, mülkiyet savaşları baş göstermeye başladı. Ancak bunu bir sonraki Kitabımda ele alacağım.

Saca kelimesi, İbranice ske, imaginari ve scio, tefekkür etmek anlamına gelen kelimeyle ve Yunanca ginosko ile, kısacası sürekli bilgelikle karıştırılan akıl ile aynıdır. Georgius'un Sciakam kelimesi muhtemelen Sa-ca-akim'dir. Kök sk'dir, bundan hikmet anlamına gelen skl ve bizim beceri kelimemiz türemiştir. Saca saxtır; herhangi bir sanattaki sakl ya da skl, beceri ya da kurnazlık ya da bilgi ya da scientia veya bilgelik, X ya da Xaca, KL'dir ki bu da X'in cal'ı ya da bilgeliği anlamına gelir; ve KL, X=600, L=50, =650'dir; ve KL-di, en uzak derecesinde Calideler veya Keldanilerin kökenidir. Bu açıklamayı XI. Kitap, I. Bölüm, 1. Kısımda vadetmiştim; Callidè (akıllıca), kurnazlık, kral, bilgeliğin veya kurnazlığın enkarnasyonu. Sk ve kl kökünün kökenini Harflerin Kökeni'ni ele aldığımda göstereceğim. Bu kökün gerçekte sg ile aynı olduğundan hiç şüphem yoktur; bundan sgh ve Latince sagio ile bir cadı olan saga ve sagacitas, praesagio, İngilizcedeki bilge, ferasetli, kehanette bulunmak kelimeleri; kurban kesici olan sagart adlı Romalı memur ve başkâhinin yardımcısı veya danışmanı olan İbranice sagan türemiştir. Bundan Joseph'e Mısır'da verilen isim olan Scalit, slt kelimesi gelmiştir ve kanaatimce bunun anlamı bilge adam idi. Joseph bir kurtarıcı olarak adlandırılmıştı; ve bu kelime salus, salutis ile aynıdır (Bkz. X. Kitap, V. Bölüm, 6. Kısım). Kuzeyden yürüyen ve Kudüs'ü yağmalayan barbar bir İskit veya Tat-ar ya da Tatar idi; ona Şeşak denilmişti. Bu, Sakson veya Sasenach'tan başka bir şey değildir. Tat, Buda'nın bir adıdır.

Muhammed bir Vicramaditya olduğu gibi, bir Saca veya Saceswara olarak da adlandırılmıştır. Bunların hepsi yalnızca niteleyici sıfatlardır. Yukarıda belirtilen olgudan, Müslümanların Hindistan'daki Buda heykellerini neden bağışladıklarının gerekçesini bulmaktayız. Bu, Müslümanların gizli dinine dair öğretiyi kuvvetle doğrulamaktadır. Muhammed'in ilahi bilgeliğin ve elbette onun onuncu avatarı olarak Buda'nın yenilenmiş bir enkarnasyonu olduğu düşünülüyordu.

Firavunlar zamanında Mısırlıların Bilgeler ya da bilge adamlar olarak adlandırılan bir zümresi vardı.

Saca'nın Bilgelik Tanrısı Buda anlamına geldiği göz önüne alındığında, bir rahip olan İrlandaca Sagan, İskandinav Saga ve soylu ya da büyük adam anlamına gelen İbranice sgn kelimelerinin hepsinin aynı olduğundan pek şüphe edemem. Putperest İrlandalıların da tıpkı Suriyeliler ve Keldaniler gibi Saganları vardı. Berosus, Nuh'a Sagan Ogygisan unvanını verir. Sagan Cohenia, Aristites Sacerdotum, yani en yüksek olandan sonraki baş rahipti. Cohenia, İbranice rahip, yani bir Kohen anlamına gelen kelimedir; ve Druid çemberlerini diktikleri Hintliler ve Persler tarafından söylenen Chaonların isimlerini bu kelimeden almış olmaları muhtemel dışı değildir. Kohen'in Kan ile yakın bir ilişkisi olduğunu da muhtemel görmekteyim.

Vallancey, adını vermediği ancak Georgius olduğunu tahmin ettiğim bir yazardan şöyle aktarır: “Hindistan'da Xaca dini bu bölgelerin neredeyse tüm halkları arasında son derece geniş bir şekilde yayılmıştır: Xaca'nın yaşadığı zaman kesin değildir, Avrupalı yazarlardan birçoğu onun Süleyman'ın Yahudiye'de hüküm sürdüğü sırada parıldadığını kabul etmek ister: yeni Xaca, yani MS 60'ta parıldayan Tyana'lı Apollonios aynı kişi değildir. (C. 161.) Xaca'nın Buda ile aynı kişi olduğundan La Croze ve diğerleri şüphe etmez; Xaca adının kökeni Babillilerin ve Perslerin ilahı Saca'ya dayandırılmalıdır. Tibetlilerin harfleriyle Sachia yazılır ki bu da Çinlilerin Sechia'sı ile aynıdır (C. 21). Japonlar, Budhu ve Sommona-cadam adı altında tapınıldığı ülkenin yerlisi olduklarını söylerler.” Bailly, s. 200'de şöyle der: “Japonların Xaca'sı, Pegu'nun Sommona-chutana'sı, Siyam'ın Sommona-kodam'ı, Hintlilerin Butta'sı yalnızca tek ve aynı kişidir; burada bir Tanrı, orada bir kanun koyucu olarak kabul edilir; şayet Butta, Thoth ve Merkür'ün de aynı şekilde bilimlerin ve sanatların mucidi olduğunu iyi kanıtladıysam, bundan hem eski hem de modern tüm Asya uluslarının felsefe ve din olarak kökenlerinde yalnızca tek ve aynı kanun koyucuya sahip oldukları sonucu çıkacaktır. O halde bu yegane kanun koyucunun Asya'nın her yerine aynı anda gidemeyeceğini, çünkü şüphesiz kanatları olmadığını; art arda da gidemeyeceğini, çünkü bir insanın ömrünün bu seyahatlere yetmeyeceğini söylerim. Bu önceki halkın varlığı, geriye yalnızca kalıntılar, unutulmuş bir astronomi, saçmalıklarla karışmış bir felsefe, masallara yozlaşmış bir fizik, arındırılmış ancak kaba bir putperestliğin altında gizlenmiş bir din sunan tabloyla kanıtlanmıştır.” Okuyucumun onuncu Kitapta gördüklerinden hareketle, burada kastedilen kalıntıların orada açıklanan incelikli ve güzel Bilgelik sistemine atıfta bulunduğundan pek az şüphe duyabileceğini ya da hiç duymayacağını sanıyorum.

Yeryüzünde Bilgelik öğretilerinin bir mitos olarak bulunamayacağı hemen hiçbir köşe yoktur. Bilgin dostum Eusèbe de Salverte, İskandinavların Sagaları ile Bilgelik kitaplarının kastedildiğini açıkça kanıtlamıştır; Saga kelimesi Fransızca sagesse ve Latince sagax ile aynıdır.

Aynı yazardan, s. 395'te, Razanae veya Razanuilerin Ras ya da Bilgelik çocuklarından başka bir şey olamayacağı anlaşılmaktadır. Böylece Sacalardan ya da Saksonlardan söz etmenin Budistlerden söz etmekle aynı şey olduğu açıktır.

Özgün metin (İngilizce)

BOOK I.

CHAPTER I.

SACÆ.—SAXONS.

I SHALL in this Chapter submit to my reader some observations relating to the ancient Sacæ of Tartary or North India. These observations will be of importance in the discussion of the Origin of Letters, which will be contained in a future Book; and also of the first importance in the two following Books, the object of which will be to shew, that a real, not a poetical, age of gold—an age of learning, peace, and civilization—once existed; and that this was under the rule of a sacerdotal caste or order which governed the whole world, and which originated the feudal system. I shall also shew, that all the sacred numbers and cycles were intimately connected with, and indeed partly arose out of, a microcosmic theory, named by Plato in his Timæus, which was a part of the secret doctrine of Genesis; and the whole of this I shall also shew was intimately connected with the feudal system. I fear the extracts from Georgius will be found by many of my readers tedious; but as proofs of my system, from an unwilling witness, they are of the first importance, and cannot be dispensed with.

We have seen, (Vol. I. p. 153,) that one of the most common names of Buddha was Sacya (the name of the Lama of Tibet) and Saca, and Saca-sa. From this name of Buddha it was that the tribes who inhabited an extensive country east of the Caspian Sea and north of Tibet, were called Sacæ. (Vide Ptolemy.) This was the hive whose castes are yet found in the West, called Saxons, having, as Dr. Geddes says, the Hebrew language. They were the Belgic Suessones of Gaul;

Dr. Scheller maintains the whole of Europe to have been occupied by the Saxons before the arrival of the Celts. But they were, in fact, both tribes of the same people. Scythians, Celts, Saxons, were successive castes or swarms from the same hive. If there were any difference, it was merely in the time of their arrival in the West. But it is probable that they were only different names for the same people; as the Britons are called English, Scotch, Welsh, Albanians, Caledonians, Cambrians, &c. The difference in their dialects is only what would naturally arise in unwritten languages, in the space of four or five hundred years.

They were castes or swarms sent out in succession, from a great and excessively populous hive in Tartary or North India—the country of the thousand cities of Strabo. They were exactly like the tribes sent out from Britain in modern times—at one time to America, at another time to Africa, at another time to Australia. They were the subjects of the only civilized nation on the earth. They took with them every where their manners, government, language, religion, and allegiance to their supreme head, as our colonies all retain their allegiance to the mother country. They at first nowhere found any of their own high caste, none in fact but such persons as we found in America—Aborigines, as we call them. They met with no resistance; but, by degrees, as the world became peopled with the successors of previous tribes of their own countrymen, and land scarce, wars for possession began to arise. This I shall discuss, however, in my next Book.

The word Saca is the same as the Hebrew word שכ ske, imaginari, and scio, to contemplate, and the Greek γινωσκω—in short, mind, constantly confounded with wisdom. The Sciakam of Georgius is probably Sa-ca-akim. The root is שכ sk, whence came שכל skl, wisdom, and our skill. Saca is sax; and sakl or skl, or skill or cunning or knowledge or scientia or wisdom, in any art, is X or Xaca, KL, which means the cal or wisdom of X; and KL is X=600, L=50,=650: and the KL-di is the origin, in its most remote degree, of the Calidei or Chaldeans. I promised this explanation in Book XI. Chap. I. Sect. 1; Callidè (wisely), cunning, king, incarnation of wisdom or cunning. The origin of the root sk and kl, I shall shew when I treat of the Origin of Letters. I have no doubt that this root is, in fact, the same as the שג sg, whence come שגה sgh and the Latin sagio, and saga a witch, and sagacitas, præsagio—English, sage, sagacious, presage; and the Roman officer called sagart, who was the sacrificer, and the Hebrew sagan, the assistant or adviser of the high priest. From this came the word שלט slt, Scalit, the name given to Joseph in Egypt, and the meaning of which, I apprehend, was wise man. Joseph was called a saviour; and this word is the same as salus, salutis. (Vide Book X. Chap. V. Sect. 6.) The barbarian who marched from the North and plundered Jerusalem, was a Scythian, or Tat-ar or Tartar; he was called Shesach. This is nothing but Saxon or Sasenach. Tat is a name of Buddha.

Mohamed was called a Saca or Saceswara, as well as a Vicramaditya. These are all merely descriptive epithets. And from the fact named above we find the reason why the Mohamedans spared the statues of Buddha in India. It strongly confirms the doctrine of the secret religion of the Mohamedans. Mohamed was thought to be a renewed incarnation of divine wisdom, and of course of Buddha, in his tenth avatar.

In the time of the Pharaohs the Egyptians had a class of persons called Sages or wise men.

Considering that Saca means Buddha the God of Wisdom, I cannot much doubt that the Irish Sagan, a priest, the Scandanavian Saga, the Hebrew סגן sgn, noble or great man, are all the same. The heathen Irish had their Sagan, like the Tyrians and Chaldæans. Berosus gives the epithet of Sagan Ogygisan to Noah. The Sagan Cohenia was the Aristites Sacerdotum, i. e. primarius Sacerdotum post summum. The Cohenia is the Hebrew word for a priest—a Cohen; and it is not unlikely that the Chaons, who are said by the Indians and Persians to have erected the Druidical circles, had their names from this word. I think it probable, also, that the Cohen had a near relation to the Kan.

Vallancey says, from some author whose name he does not give, but I suspect from Georgius, “In Indiis Xacæ religio per omnes fere earum regionum populos latissimè funditur: tempus quo Xaca vixerit, incertum est, plures sunt ex Europæis scriptoribus, qui floruisse velint Salomone in Judæa regnante: non idem est et Xaca novus, i. e. Apollonius Tyaneus, qui floriut A. D. 60. (T. 161.) Xacam eundem esse ac Buddum, La Crosius aliique non dubitant Xacæ nominis origo à Saca Babiloniorum et Persarum numine repetendo. Tibetanorum litera scribitur Sachia, quod idem est cum Sechia Sinensium (T. 21). Les Japonois se disent originaire du pais, ou il est adoré sous le nom de Budhu, et de Sommona-cadam.” Bailly, p. 200, says, “Le Xaca des Japonais, le Sommona-chutana, du Pegu, le Sommona-kodam de Siam, le Butta des Indiens, ne sont qu’un seul et même personage, regardé ici comme un Dieu, là comme un législateur—si j’ai bien prouvé que Butta, Thoth et Mercure ne sont également que la même inventeur des sciences et des arts: ils en suivra que toutes les nations de l’Asie, anciennes et modernes, n’ont eu la philosophie et pour la religion, qu’un seul et même législateur placé à leur origine. Alors je dirai que ce législateur unique n’a pu aller partout dans l’Asie, ni en même tems parceque, sans doute, il n’avait pas d’ailes: ni successivement parceque la vie d’un homme ne sufferait pas aux voyages. L’existence de ce peuple antérieur est prouvée par le tableau qui n’offre que des débris, astronomie obliée, philosophie mêlée à des absurdités, physique dégénérée en fables, religion épurée, mais cachée sous un idolatrie grossière.” From what my reader has seen in the tenth Book, I think he can have little or no doubt that the débris here alluded to, refers to the refined and beautiful system of Wisdom there developed.

There is scarcely a corner of the globe where the doctrines of Wisdom may not, as a mythos, be found. My learned friend Eusèbe de Salverte has clearly proved that, by the Sagas of the Scandinavians, the books of Wisdom are meant—the word Saga being the same as the French sagesse and the Latin sagax.

From the same author, p. 395, it appears that the Razanæ or Razanui can be nothing but children of Ras or Wisdom. Thus it is evident, that to speak of the Sacæ or Saxons was the same as to speak of the Buddhists.

Bu metin neden önemli

Higgins bu bölümde Tatarya ya da Kuzey Hindistan'ın kadim Sacaları üzerine gözlemler sunar. Bu gözlemleri kitabın sonraki bölümlerindeki harflerin kökeni tartışmasına ve eski bir altın çağın varlığı iddiasına hazırlık olarak yazdığını söyler. Metin, Higgins'in kuramının ilk adımını ve kaynaklarını kullanma biçimini gösterir. Bu görüşlerin çoğu bugünkü akademik araştırmada kabul görmez.

Bu eser Hermetizm Koleksiyonu'nun parçasıdır →

Künye
Kaynak eser
Godfrey Higgins, Anacalypsis, an Attempt to Draw Aside the Veil of the Saitic Isis, cilt I, Londra, 1836
Neşir
1836
Konum
I. Kitap, I. Bölüm
Çeviren
Şira Nur Uysal
Dijital nüsha
Internet Archive
Bu Türkçe çeviri © Şira Nur Uysal, CC BY-SA 4.0 ile paylaşılmıştır (serbestçe kullanın, kaynak gösterin, değiştirirseniz aynı lisansla paylaşın). Kullanım & lisans →
Bu Çeviriye AtıfUysal, Ş. N. (Çev.). (2026). Higgins, Anacalypsis: Saca ve Saksonlar. Kadim Kütüphane. https://kadimkutuphane.com/higgins-anacalypsis-saca-saksonlar-ve-eski-kitaplar
Bülten

Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol

Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.

← Kütüphaneye dön