Theogonia: Khaos ve İlk Tanrıların Doğuşu

Helikon'un Musalarından söz açalım; onlar büyük ve kutlu Helikon Dağı'nda otururlar, mor gözlü pınarın ve Kronosoğlu'nun sunağının çevresinde ayaklarıyla ince oynayarak dans ederler. Yumuşacık tenlerini Permessos'un ya da At Pınarı'nın ya da kutlu Olmeios'un suyunda yıkadıktan sonra Helikon'un doruğunda, çok güzel, sevimli danslar kurarlar, ayaklarını canlıca hareket ettirirler. Oradan kalkıp geceye bürünüp yürürler, çok güzel bir ses çıkararak; Zeus Aigis-taşıyıcı'yı, kutlu Hera'yı, altın ayakkabılı Athena'yı, Aigis-taşıyıcı Zeus'un kızı Phoibos Apollon'u ve Artemis oku seven tanrıçayı, yeryüzünü kucaklayan ve toprağı sarsan Poseidon'u, saygın Themis'i, kirpiklerini kıvrık kıvrık kıpırdatan Aphrodite'yi, altın taçlı Hebe'yi, güzel Dione'yi, Eos'u, büyük Helios'u, parlak Selene'yi, Gaia'yı, büyük Okeanos'u, kara Nyks'i ve öteki bütün kutlu ölümsüzler soyunu terennüm ederler.

Bir zamanlar Hesiodos'a, kutlu Helikon'un eteklerinde koyunlarını güderken, güzel ilahi söylemeyi öğrettiler; Musalar, Olympos'lu, Aigis-taşıyıcı Zeus'un kızları önce bana şöyle seslendiler: "Ey kırların çobanları, kötü utanç, salt karınlar; biz nice yalanı gerçeğe benzeterek söylemesini biliriz, ama istediğimizde gerçekleri de söylemesini biliriz." Böyle dedi büyük Zeus'un konuşkan kızları; bana çobanlık ettiğim defne dalından güzel bir asa kopardılar, harika bir şey diye, ve içime tanrısal bir ses üflediler ki gelecek ile geçmiş olanları terennüm edeyim, ve bana buyurdular ki kutlu olanlar soyunu, ölümsüzlerin soyunu daima ilkin ve sonunda övelim, ama kendilerini her zaman en başta ve en sonda anlatayım.

Fakat bütün bunlar bir çoban kızına ne? Söz Musalardan başlasın, Musalarla bitsin; onlar şarkılarıyla babaları büyük Zeus'un yüreğini Olympos'ta okşarlar, şimdiki, olmuş ve olacak şeyleri anlatarak, seslerini uyumla birleştirip. Yorulmak bilmez sesleri tanrıların evinden tatlı tatlı akar; ve karlı Olympos'un doruğu çınlar, ölümsüzlerin evleri yankılanır. Onlar tanrıların ve insanların kutlu soyunu ilahileriyle anlatarak, en başta ve en sonda, Zeus'un tanrılarla insanların babası olduğunu, gücü ve kudretiyle en yüce olduğunu söylerler.

Bunun ardından, insanların ve dev Devlerin ırkını terennüm ederler ve Olympos'lu Musaların yüreğini sevindirirler, Zeus Aigis-taşıyıcı'nın kızlarının. Onları Mnemosyne, Eleutherai tepelerinin hükümdarı, Kronosoğlu Zeus'la Pieria'da birleşip doğurdu; kötülüklerin unutulması ve dertlerden dinlenme olsun diye. Dokuz gece Zeus onunla birleşti, kutlu yatağına gizlice çıkarak, öteki ölümsüzlerden uzak durup; ve bir yıl dolup mevsimler devrettiğinde ve aylar geçip nice gün tükendiğinde, dokuz kız doğurdu, hepsi bir yürekten, şarkıyı severler, göğüslerinde kaygısız bir ruh taşırlar, yüksek Olympos'un doruğundan pek uzakta olmayan bir yerde. Orada onların ışıltılı dansları ve güzel evleri vardır; yanlarında Zarafetler ve Arzu otururlar, şenlik içinde. Güzel bir ses çıkarırlar ağızlarından, ölümsüzlerin yasalarını ve kutlu olanların soylu törelerini terennüm ederek, tatlı bir sesle.

O zaman onlar Olympos'a doğru yola çıktılar, tatlı seslerine hayran kalmış olarak, ölümsüz ilahilerle; kara toprak yankılanırdı çevrelerinde, güzel ilahi söylerlerken, ayaklarının altında hoş bir gürültü yükselirdi, babalarının, gökte hükmeden ve gök gürültüsüyle şimşeği elinde tutan, Kronos'u alt edip gücüyle, güçlerinin haddini iyice belirleyerek, ölümsüzler için değerlerini kanun kılan Zeus'un evine doğru giderlerken. Musalar bunu terennüm ederler, Olympos'ta yaşayanlar, dokuz kız, büyük Zeus'tan doğma: Kleio, Euterpe, Thaleia, Melpomene, Terpsikhore, Erato, Polymnia, Ourania ve en başta gelen Kalliope; o krallara en çok eşlik edendir. Zeus'un beslediği kral ne zaman haysiyetli ise ve Musalar onun doğduğu gün diline tatlı çiy dökmüşse, ağzından tatlı sözler akar; bütün halk ona bakar, o doğru kararlarla anlaşmazlıkları çözerken; o güvenle konuşur ve büyük bir kavgayı bile hemen, bilgece bir sözle yatıştırır. Bunun için kralların akıllı olması gerekir; çünkü halkların haksızlığa uğradığı bir meclis toplantısında bile onlar işi kolayca döndürüp düzeltirler, tatlı sözlerle ikna ederek. Böylece halkın önüne çıktığında, tanrı gibi tatlı bir sözle yatıştırılır; toplantıda göz kamaştırırken, sanki bir tanrı gibi saygıyla karşılanır.

Musalar tanrılara böyle kutlu bir bağış verirler insana: çünkü şarkıcılar ve kitara çalanlar dünyaya Musalardan ve okçu Apollon'dan gelirler, krallar ise Zeus'tandır; ne mutlu o kimseye ki Musalar onu severler! Onun ağzından tatlı bir söz akar. Çünkü yeni yeni bir dert edinmiş biri, yüreği tazelenmiş bir kaygıyla kavrulan biri, bir şarkıcı, Musaların hizmetçisi, eski çağların soylu insanlarının ve kutlu tanrıların şanını terennüm etse, dertlerini bir an unutur, kaygılarını hiç anmaz; tanrıların armağanı derdi hemen başka yöne çevirir.

Selam olsun, Zeus'un kızları, verin bana tatlı bir şarkı; ölümsüzlerin kutlu soyunu terennüm edin, yeryüzünden ve yıldızlı Gök'ten, karanlık, kasvetli Gece'den ve tuzlu Deniz'in beslediklerinden doğanları. Söyleyin önce tanrıların ve toprağın nasıl var olduğunu, ırmakların ve sınırsız dalgalı denizin, coşkun akan, ve parlayan yıldızların, ve üstteki geniş göğün; ve onlardan doğan tanrıları, hayır bahşedenleri, ve nasıl toprağı ve zenginliği aralarında paylaştıklarını, ve nasıl kat kat vadili Olympos'u ilkin paylaştıklarını. Bunları bana söyleyin, Olympos'ta oturan Musalar, en başından, ve söyleyin, önce hangisi var oldu.

Gerçekten de ilk olarak Khaos var oldu, onun ardından ise geniş göğüslü Toprak (Gaia) geldi; karlı Olympos'un doruklarını tutan bütün ölümsüzlerin hiç sarsılmayan sağlam temeli oldu o. Geniş yollu Toprağın derinliğinde loş Tartaros da vardı ve ölümsüz tanrıların en güzeli olan Eros; öyle bir Eros ki uzuvları çözer, bütün tanrıların ve bütün insanların yüreklerindeki aklı ve bilge öğütleri alt eder. Khaos'tan Erebos ile kara Gece (Nyks) çıkıp geldi; Geceden ise Aither ile Gündüz (Hemere) doğdu; onları Gece, Erebos ile sevgi birliğinden gebe kalıp dünyaya getirdi.

Toprak da ilkin, kendisine denk olan yıldızlı Göğü (Ouranos) doğurdu; her yandan onu örtsün ve kutlu tanrılara sonsuza dek sağlam bir yurt olsun diye. Sonra uzun Dağları doğurdu, tanrıçaların, Nympha'ların hoş meskenleri, ormanlı vadilerde otururlar. Sevgisiz, kısır Denizi (Pontos) de doğurdu, coşkun dalgalarıyla. Bunların hepsini Gök'le birleşmeden doğurdu Toprak. Sonra Gök'le yatıp derin girdaplı Okeanos'u, Koios ile Krios'u, Hyperion ile İapetos'u, Theia ile Rheia'yı, Themis ile Mnemosyne'yi, altın taçlı Phoibe'yi, sevimli Tethys'i doğurdu. Bunlardan sonra en genç olarak, kıvrak zekâlı, korkunç, en dehşetli Kronos'u doğurdu; o babasından nefret ederdi.

Sonra Kyklopslar'ı doğurdu, kibirli yürekli Brontes ile Steropes ile güçlü Arges'i; bunlar Zeus'a gök gürültüsünü verdiler ve yıldırımı yaptılar. Bunlar öbür tanrılara her bakımdan benzerdi, yalnız alınlarının ortasında tek bir göz vardı. Kyklops adı onlara, alınlarında yuvarlak bir tek göz taşımalarından geldi; güç, kuvvet ve marifet işlerine egemendi. Toprak ile Gök'ten başka üç oğul daha doğdu, büyük ve güçlü, sözle anlatılamayacak kadar: Kottos, Briareos, Gyges; kibirli çocuklar. Bu korkunç oğulların her birinin omuzlarından yüz kol fırlardı, hepsinin de elli baş vardı gövdelerinde, güçlü kollarının üstünde, ve dehşetli bir güçleri vardı iri gövdelerine bağlı olarak.

Toprak ile Gök'ten doğan bütün bu çocuklar arasında en korkunçları bunlardı, ve babaları onlardan en baştan nefret etti. Çocuklarından biri doğar doğmaz hepsini Toprak'ın bağrındaki bir yerde saklardı, gün ışığına çıkmalarına izin vermezdi; ve Gök bu kötülükten hoşnut olurdu. Fakat kocaman Toprak içten içe inledi, sıkışıp daralarak; ve kurnaz, kötü bir hile düşündü. Hemen boz-gri elmastan bir tür yarattı ve büyük bir orak yaptı, sonra sevgili çocuklarına anlattı ve yüreklendirerek, kederli sözlerle dedi ki: "Çocuklarım, kötü bir babadan doğdunuz, isterseniz bana yardım edin; onun kötülüğüne bir son verelim, çünkü ilk kötülüğü işleyen o oldu."

Böyle dedi; ama hepsi korkuya kapıldı, hiçbiri ses çıkarmadı. O zaman büyük Kronos, kıvrak zekâlı, cesaret buldu ve sevgili annesine şöyle cevap verdi: "Anne, bu işi ben yaparım ve gerçekleştiririm; nefret ettiğim babamıza saygı duymam, çünkü ilk kötülüğü işleyen o oldu." Böyle dedi; ve kocaman Toprak yüreğinde çok sevindi. Onu bir pusuya gizledi, elmastan yapılmış dişli orağı eline koydu ve bütün hilesini anlattı.

Büyük Gök geldi, gecenin gölgesini getirerek; ve Toprağın çevresine sarılıp arzuyla yayıldı, her yanı doldurarak. O zaman oğlu, saklandığı yerden uzattı sol elini, sağ eliyle de o kocaman, uzun dişli orağı tutup babasının utanç yerlerini hızla biçti, sonra elinin gerisine attı geri. Ellerinden onlar boşuna çıkmadılar; çünkü Toprak, Gök'ün damlalarından fışkıran kanları hepsini kabul etti, ve mevsim döndükçe güçlü Erinysleri ve kocaman Devleri (Gigantlar) doğurdu, parıldayan zırhlar, ellerinde uzun mızraklarla; ve geniş toprakta Meliai adlı Nymphaları doğurdu.

Utanç yerlerini kestikten sonra, keskin elmastan orakla, denizin coşkun dalgalarına attı onları anakaradan; ve uzun süre denizde sürüklendiler, çevrelerinde beyaz köpük fışkırdı ölümsüz etten, ve içinde bir kız büyüdü. Önce kutlu Kythera'ya yaklaştı, oradan da denizle çevrili Kypros'a geçti. Orada, güzel, saygın bir tanrıça çıktı sudan, ve çevresinde çimen büyüdü narin ayaklarının altında. Onu tanrılar ve insanlar Aphrodite diye adlandırırlar, köpükten (aphros) doğduğu için; ve güzel taçlı Kythereia, hem Kythera'ya vardığı için, hem de dalgalı Kypros'ta doğduğu için Kyprogenes; ve utanç yerlerinden doğduğu için Philommedes.

Eros ona eşlik etti ve güzel Himeros (Arzu) izledi onu doğduğunda ve tanrılar arasına ilk girdiğinde. Bu haysiyeti başlangıçtan beri kendine pay olarak edindi, insanlar ve ölümsüz tanrılar arasında: kızların fısıldaşmalarını, gülüşlerini ve aldatmalarını, tatlı zevki, aşkı ve okşayışı.

Büyük Kronos ise babasının haysiyetini ellerinden alan bu ölümsüzleri, İntikamcılar diye adlandırdı; çünkü babaları onları bu adla lanetlemişti. Gece ise iğrenç Moros'u (Yazgı), kara Ker'i (Ölüm Kaderi) ve Thanatos'u (Ölüm) doğurdu; Hypnos'u (Uyku) doğurdu ve Düşler soyunu. Bunları hiçbir erkekle yatmadan doğurdu kasvetli Gece. Sonra alaycı Momos'u ve kederli Oizys'i (Dert) doğurdu, ve Hesperid'leri, ki onlar okyanusun ötesinde, dünyanın kıyısında altın elmaları ve meyve veren ağaçları korurlar.

Ölümlü insanları yargılayan Moiraları (Yazgı Tanrıçaları) ve acımasız İntikamcı Keres'i doğurdu; Klotho, Lakhesis ve Atropos; doğumda insanlara iyiyi de kötüyü de verirler, insanların ve tanrıların suçlarını izlerler, öfkeleri asla dinmez ta ki günahkârı ağır bir cezayla ödetene kadar. Ölümcül Gece, ölümlü insanlara felaket olan Nemesis'i de doğurdu; ve onun ardından Aldatmayı (Apate), Sevgiyi (Philotes), sefil Yaşlılığı (Geras) ve inatçı yürekli Kavgayı (Eris).

İğrenç Eris ise ağır dertli Ponos'u (Emek), Unutmayı (Lethe), Açlığı (Limos) ve gözyaşlı Kederleri doğurdu, Savaşları, Çatışmaları, Katliamları ve İnsan Öldürmeleri; Kavgaları, Yalan Sözleri, Anlaşmazlıkları, Yasa Tanımazlığı ve Kötülüğü, hepsi birbirine benzer; ve Yeminleri (Horkos), ki ölümlü insanlara yeryüzünde en çok belayı getirir, ne zaman bile bile yalan yere yemin edilse.

Deniz'in (Pontos) oğlu Nereus doğdu, dürüst ve yalan söylemeyen en yaşlı oğlu; halk onu Yaşlı Adam diye çağırır, çünkü güvenilir ve nazik biridir, tanrı yasalarını unutmaz, adaletli ve nazikçe öğütler verir. Deniz sonra büyük Thaumas'ı, gururlu Phorkys'i, Toprak'la birleşerek güzel yanaklı Keto'yu ve demir yürekli Eurybia'yı doğurdu.

Nereus'tan ve güzel saçlı Doris'ten, derin akan Okeanos'un kızından, denizde yaşayan tanrıçaların bir soyu doğdu, ne kadar güzeldirler: Ploto, Eukrante, Sao, Amphitrite, Eudore, Thetis, Galene, Glauke, Kymothoe, hızlı ayaklı Speio ve gülen Halie, Pasithea, Erato ve gül-kollu Eunike, sevimli Melite, Eulimene, Agaue, Doto, Proto, Pherusa, Dynamene, Nesaie, Aktaie, Protomedeia, Doris, Panope, güzel görünüşlü Galateia, sevimli Hippothoe, gül-kollu Hipponoe, Kymodoke; Kymatolege ile güzel bilekli Amphitrite'yi kolaylıkla yatıştırırlar rüzgârlı denizde ve kara fırtınalarda; Kymo, Eione, güzel taçlı Halimede, gülen Glaukonome, Pontoporeia, Leiagore, Euagore, Laomedeia, Poulynoe, Autonoe, Lysianassa, sevimli görünüşlü Euarne, güzel bedenli, kusursuz Psamathe, tanrısal Menippe, Neso, Eupompe, Themisto, Pronoe ve babasının tabiatına sahip Nemertes. Bunlar elli kızdı, hepsi de kusursuz işlere sahip Nereus'tan, güzel saçlı Doris'ten doğma.

Thaumas ise derin akan Okeanos'un kızı Elektra'yı aldı; ve o hızlı İris'i doğurdu, güzel saçlı Harpyialar'ı, Aello ile Okypete'yi, hızlı kanatlarıyla rüzgârların ve kuşların uçuşuna eşlik ederler.

Keto ise Phorkys'e güzel yanaklı Graiaları doğurdu, doğuştan grimsi saçlı; ölümsüz tanrılar ve yeryüzünde yürüyen insanlar onlara Yaşlı Kadınlar der: iyi giyimli Pemphredo ile safran giysili Enyo. Gorgonları da doğurdu, kutlu Okeanos'un ötesinde, dünyanın kıyısında, gecenin yakınında, sesli Hesperid'lerin yanında yaşarlar: Sthenno, Euryale ve kederli bir kaderi olan Medusa; o ölümlüydü, öbür ikisi ölümsüz ve yaşlanmazdı. Medusa ile Poseidon çiçekli bir çayırda, bahar mevsiminde birleşti; Perseus onun başını gövdesinden kestiğinde, büyük Khrysaor ile at Pegasos fırladı ondan. Pegasos, adını okyanus kaynaklarından (pegai) aldı, doğduğu yerden; öbürü ise elinde altın kılıçla (khryse aor) doğdu, bunun için ona Khrysaor denir. Pegasos uçtu gitti, yeryüzünü, ölümlülerin annesini, terk edip ölümsüzlerin evine vardı; orada Zeus'un evinde yaşar, gök gürültüsünü ve şimşeği bilge Zeus'a getirir. Khrysaor ise, çok-kollu Okeanos'un kızı Kallirhoe ile birleşip, üç başlı Geryon'u doğurdu.

Geryon'u ise büyük Herakles, dönen Okeanos'un ötesindeki adada, geniş alınlı sığırlarını çalmaya geldiğinde öldürdü, Erytheia gününde. Kallirhoe, kudretli Khrysaor'dan doğurduğu bir başka canavarı, hiçbir ölümlü insana ya da ölümsüz tanrıya benzemeyeni, mağarada, tanrısal Ekhidna'yı da doğurdu; yarısı güzel yanaklı, gözleri parlak bir peri, yarısı ise korkunç, kocaman, benekli, yamyam bir yılan, kutlu toprağın gizli yerlerinde. Orada bir mağarası vardır, kayanın altında, ölümlülerden de ölümsüzlerden de uzak; orada tanrılar ona kutlu bir yurt tayin etmişlerdir, Arimoi ülkesinde, yeraltında oturur, ölümsüz, yaşlanmaz, sonsuza dek.

Bu korkunç, iri, vahşi Ekhidna ile birleşti Typhaon diye anılan öfkeli, yasa tanımaz canavar; ve o kadın ölümsüz kalpli oğullar doğurdu ona. Önce Geryon'un köpeği Orthos'u doğurdu; sonra tarifsiz, sözle anlatılamaz, insan sesiyle konuşan, güçlü Kerberos'u, elli başlı, tunç sesli, Hades'in köpeğini, utanmaz, kudretli. Sonra kötülük düşünen Lerna Hydrası'nı doğurdu, beyaz kollu Hera besledi onu, Zeus'a duyduğu bitmez öfkeden; ama Amphitryon'un oğlu Herakles, savaşçı Iolaos'un ve savaşları seven Athena'nın yardımıyla onu tunç kılıcıyla öldürdü.

Ekhidna ayrıca ateş soluyan Khimaira'yı doğurdu, korkunç, kocaman, hızlı ayaklı ve güçlü; üç başı vardı, biri parlak gözlü aslan, biri keçi, biri de yılan, kudretli bir ejderha; önden aslan, arkadan yılan, ortadan keçi, korkunç ateş soluyarak. Onu Pegasos ile soylu Bellerophontes öldürdü. Ekhidna, Orthos'la birleşip, Kadmos'un Thebai'sini yiyip bitiren ölümcül Phix''i (Sphinks) doğurdu; ve Nemea Aslanı'nı doğurdu, Hera onu besledi ve Nemea tepelerine yerleştirdi, insanlara bela olsun diye; orada halka egemen olurdu, Tretos ve Apesas'a hükmederdi; ama güçlü Herakles onu öldürdü.

Phorkys ile Keto'dan doğan bütün canavarlar bunlardı. Okeanos ise Tethys ile birleşip girdaplı ırmakları doğurdu: Neilos, Alpheios, derin girdaplı Eridanos, Strymon, Maiandros, güzel akan Istros, Phasis, Rhesos, gümüş girdaplı Akheloos, Nessos, Rhodios, Haliakmon, Heptaporos, Granikos, Aisepos, kutlu Simoeis, Peneios, Hermos, güzel akan Kaikos, büyük Sangarios, Ladon, Parthenios, Euenos, Aldeskos ve tanrısal Skamandros.

Kutlu bir kız soyu da doğurdu, yeryüzünde erkekleri yetiştiren Zeus''un yardımıyla, insanları eğiten Apollon''un ve ırmakların yardımıyla, bu haysiyeti Zeus onlara verdi: Peitho, Admete, İanthe, Elektra, Doris, Prymno, tanrısal görünüşlü Ourania, Hippo, Klymene, Rhodeia, Kallirhoe, Zeuksa, Klytie, İdyia, Pasithoe, Plexaura, Galaksaure, sevimli Dione, Melobosis, Thoe ve güzel görünüşlü Polydore, ışıltılı bedenli Kerkeis, öküz gözlü Plouto, Perseis, Ianeira, Akaste, Ksanthe, sevimli Petraia, Menestho, Europe, Metis, Eurynome, safran giysili Telesto, Khryseis, Asia, sevimli Kalypso, Eudora, Tykhe, Amphiro, Okyrhoe ve en yücesi olan Styks. Bunlar Okeanos'tan ve Tethys''ten doğan en yaşlı kızlardı, ama daha çok, üç bin ince ayaklı Okeanid vardır, dünyanın her yanına dağılmış, parlak sularıyla toprağa hizmet ederler, Zeus'un kızları oldukları için.

Sayıları o kadar çok ki isimleri kolay söylenemez, kendi bölgelerini bilen insanlar dışında kimse bilemez. Aynı sayıda ırmak da vardır, gürleyerek akan, Okeanos'un oğulları, saygın Tethys''ten doğma; hepsinin adını söylemek zor, ama her biri, insanların yaşadığı yerlerde tanınır.

Theia, güçlü Helios''u, parlak Selene'yi ve göklerde yaşayanlarla yeryüzünde yürüyenlerin hepsine ışık saçan Eos''u doğurdu, Hyperion''la sevgiyle birleşerek. Eurybia ise tanrısal Krios ile birleşip büyük Astraios''u, Pallas''ı ve Persesi doğurdu; bilgisiyle bütün öbürlerinden üstün olan biri.

Eos, Astraios''la birleşip güçlü yürekli rüzgârları doğurdu, gökyüzünü temizleyen berrak Zephyros''u, Boreas''ı ve hızlı Notos''u, tanrıçanın tanrıyla sevgi birliğinden. Bunlardan sonra Şafak Yıldızı'nı (Eosphoros) doğurdu Erigeneia, ve parlak yıldızları, gök çelenkleriyle taçlanmış gökyüzünü süsleyen.

Styks, Okeanos''un kızı, Pallas''la birleşip evinde Zelos''u (Kıskanç Rekabet) ve güzel bilekli Nike''yi (Zafer) doğurdu; ayrıca ünlü Kratos''u (Kudret) ve Bia''yı (Güç), parlak çocuklar; bunların Zeus''tan uzak bir evi yoktur, ne oturağı ne de yolu, hep Zeus''un yanında bulunurlar, Zeus onları önden yer, önden yol tayin etmiştir. Çünkü Styks, ölümsüz Okeanos''un kızı, o gün bütün Olympos''lularla birlikte Zeus''un yanına geldi babasının öğüdüyle. Kronosoğlu onu onurlandırdı, büyük bir armağan verdi; onun kendi çocuklarını hep yanında bulundurmasını buyurdu. Ve o zaman ölümsüzlerin en büyük yemini olarak Styks''ün suyuna yemin edilir hale geldi.

Phoibe, sevimli Koios''un yatağına girdi; tanrıça, tanrıyla sevgi birliğinde gebe kalıp koyu peçeli Leto''yu doğurdu, hep nazik, insanlara ve ölümsüz tanrılara nazik, dünyanın en naziki, en başından beri yumuşak huylu, Olympos''ta en nazik olan. Asteria''yı da doğurdu, iyi adlı, Perses onu evine götürdü, kendi büyük evine, tanrıça diye çağırılsın diye. O gebe kalıp Hekate''yi doğurdu; Zeus Kronosoğlu bütün tanrılardan çok onurlandırdı bu tanrıçayı, ona parlak bir armağan verdi: toprakta ve kısır denizde payı olsun diye. Yıldızlı gökten de bir pay aldı, ve ölümsüz tanrılar arasında en çok saygı gören biri oldu.

Çünkü şimdi bile, ölümlü insanlardan biri kutlu ayinlerle onu onurlandırıp uygun şekilde dua ettiğinde, kolayca büyük bir haysiyet çağırır onu; kim isterse ona zenginlik verir, kolayca, çünkü gücü elindedir. Toprak''un ve Gök''ün doğurduğu bütün çocuklar arasında haysiyet aldı, ve Kronosoğlu onun eski haklarını ne aldı ne de geri verdi; onları Titanlar arasında paylaştığı gibi bırakır, en baştaki payını, hem toprakta hem denizde hem gökte. Tek başına doğduğu için de payı azalmadı, tersine çoğaldı, çünkü Zeus onu onurlandırır.

Kimi istese, ona büyük yardım eder ve onurlandırır: meclislerde oturan halkın arasında istediğini yüceltir; ve savaşa giden insanlar arasında, tanrıça istediğine zafer ve şan vermeye hazırdır. İyi otururken, hâkimlerin yanında da iyi oturur. İyi de, süvarilerin yarışında da yardımcı olur, isterse. Denizde çalışanlar da ona ve gürültülü Poseidon'ɺ dua ederler; tanrıça isterse büyük bir av kolayca verir, isterse de eldeki avı görünürken bile alıverir. Hermes ile birlikte ağıllarda sığır sürülerini, keçileri, ince yünlü koyunları çoğaltır; isterse, azdan çok, çoktan az yapar. Böylece annesinden tek çocuk olmasına rağmen, bütün ölümsüz tanrılar arasında saygı görür. Kronosoğlu onu bütün çocukların bakıcısı yaptı, doğduğu günden sonra çok ışıklı gündüzü gördüler. Böylece o başından beri çocukların bakıcısıdır; bunlar onun haysiyetleridir.

Rheia, Kronos''un boyunduruğu altına girip parlak çocuklar doğurdu: Hestia, Demeter, altın ayakkabılı Hera, güçlü Hades, yeraltında oturan, acımasız yürekli, gürültülü Poseidon toprağı sarsan, ve bilge Zeus, tanrıların ve insanların babası, gök gürültüsüyle geniş toprak sarsılır. Bunları büyük Kronos yuttu, her biri annelerinin kutsal rahminden doğup dizlerine geldiğinde; şu düşünceyle: hiçbir başka Gök soyundan gelen kral haysiyetini ölümsüzler arasında elinde tutmasın diye. Çünkü Toprak ile yıldızlı Gök''ten öğrenmişti ki, kendisine kaderde kendi çocuğu tarafından, ne kadar güçlü olursa olsun, Zeus''un öğüdüyle alt edileceği yazılıydı. Bunun için gözcülük yapardı boş durmadan, ve her doğan çocuğunu yutardı; Rheia''nın sonu gelmez bir kederi vardı bu yüzden.

Ama Zeus''u, tanrıların ve insanların babası olacak olanı, doğurmak üzereyken, sevgili ana-babasına, Toprağa ve yıldızlı Göğe yalvardı, bir öğüt bulsunlar diye, çocuğunun doğumu gizli kalsın ve büyük Kronos, kurnaz düşünceli, sevgili babasını ve kardeşlerini yuttuğu için gördüğü intikamı görsün diye. Onlar sevgili kızlarını dinlediler ve isteğini yerine getirdiler; ona, Girit''in verimli Lyktos kentinde ne olacağını, en genç çocuğunu doğuracağı zamana dair, anlattılar. Kocaman Toprak onu geniş Girit''te aldı, doğurduğunda, gece karanlığında saklamak için. Onu taşıdı, hızla, Lyktos'un yakınına, ve elleriyle kucaklayıp bir mağaraya sakladı, erişilmez bir yerin derinliğine, gür ormanlı Aigaion Dağı''nın altına.

Kronos'ɺ ise, o büyük göksel kralın tahtına, geniş toprağa sarılmış bir taşı bez içine sarıp verdi; o zaman Kronos onu elleriyle aldı ve karnına indirdi, zavallı! aklından geçirmedi ki oğlunun yerine bir taş kaldığını, karnına, ki oğlu az sonra onu gücüyle alt edecek ve haysiyetinden mahrum bırakacaktı, ölümsüz tanrılara egemen olacaktı. Sonra güçlü, kudretli genç tanrının gücü ve zarif uzuvları hızla büyüdü; ve yıllar geçtikçe, kurnaz Kronos, Toprak''ın hilesine kanıp, oğlunun öğüdüyle ve gücüyle geri kustu, yediklerini, önce taşı, en son yuttuğunu. Bu taşı Zeus, geniş yollu toprağın üstüne, kutlu Pytho'⟚, karlı Parnassos''un vadilerinin altına dikti, gelecekteki insanlara bir işaret ve merak konusu olsun diye.

Sonra babasının kardeşlerini, acı bağlardan kurtardı, Gök''ün oğullarını, babalarının çılgınlığıyla bağlanmışlardı; ve onlar minnettarlıklarını unutmadılar, ona kendi ellerinden gök gürültüsünü, dumanlı yıldırımı ve şimşeği verdiler; önceden kocaman Toprak bunları gizlemişti. Bunlara güvenerek Zeus, ölümlülere ve ölümsüzlere egemen oldu.

İapetos, güzel ayak bilekli Okeanid kızı Klymene''yi aldı, ve onunla aynı yatağa girdi. Ona güçlü yürekli bir oğul, Atlas doğurdu; sonra çok ünlü Menoitios''u, kurnaz, çok becerikli Prometheus''u ve şaşkın kafalı Epimetheus''u doğurdu; bu sonuncusu en baştan beri insan ırkına bir bela olarak yaratılmıştı, çünkü ilk kadın olan Pandora''yı almayı kabul etti Zeus''tan. Kibirli Menoitios''u, geniş bakışlı Zeus, kendi kibri ve aşırı gücü yüzünden yıldırımla vurup dumanlı Erebos'ɺ gönderdi. Atlas ise, sert bir zorunlulukla, geniş göğün en uzak sınırında, Hesperid''lerin önünde, güçlü ellerini uzatıp geniş göğü tutar, yorulmadan durmadan; çünkü bilge Zeus ona bu kaderi verdi.

Ve Prometheus''u, çok becerikli, hareketli düşünceli Prometheus''u, sarsılmaz, koparılamaz bağlarla ortasından bir sütuna bağladı, ve uzun kanatlı bir kartal gönderdi üstüne; kartal onun ölümsüz karaciğerini yerdi, ama karaciğer geceleri tekrar büyürdü, gündüz kuşun yediği kadar. Bu kartalı, güzel ayak bilekli Alkmene''nin doğurduğu güçlü oğlu Herakles öldürdü, ve İapetos''un oğlunu bu belalı dertten kurtardı, acılarına son verdi; Olympos''ta hükmeden Zeus''un izniyle, oğlunun şanı geniş toprakta daha da yayılsın diye.

Bu düşünceyle Zeus, dünyaca ünlü oğlu Herakles'ɾ olan saygısına rağmen, önceki öfkesini bir yana bıraktı; çünkü bir zamanlar kurnaz düşünceli Prometheus''la kavga etmişti, o zaman ki büyük Zeus ile Prometheus, Mekone'⟞ tanrılarla ölümlü insanlar arasında bir paylaşma anlaşmazlığı yaşamışlardı. Prometheus, büyük bir öküzü kesip parçalarını hazırladı, Zeus''un aklını aldatmak niyetiyle sundu. Bir yana, eti ve zengin iç yağını derinin içine, öküzün midesine sakladı; öte yana ise, öküzün beyaz kemiklerini kurnazca düzenleyip parlak yağla örttü, hileli bir sanatla. O zaman tanrıların ve insanların babası ona dedi ki: "İapetos oğlu, ey bütün krallardan ünlü, dostum, ne kadar da eşitsiz paylaştırdın payları!"

Böyle dedi Zeus, sonsuz bilgeliğinde alay ederek; ama kurnaz Prometheus, hafif bir gülümsemeyle, hilesini unutmadan, ona şöyle cevap verdi: "En görkemli, en büyük Zeus, tanrıların sonsuza dek yaşayanları arasında, seç bunlardan yüreğinin sana buyurduğunu." Böyle dedi, hile düşünerek. Zeus da, sonsuz bilgeliğine sahip olan, hileyi fark etti, ama yüreğinde ölümlü insanlara kötülük hazırlamayı düşündü, ki bu kötülük gerçekleşecekti de. İki elleriyle parlak yağı kaldırdı; öfkelendi yüreğinde, öd kabardı, beyaz kemikleri, Prometheus''un kurnaz hilesini görünce. Ondandır ki, yeryüzünde insan soyları, kokulu sunaklarda tanrılara öküzlerin beyaz kemiklerini yakarlar.

Ama bulutları toplayan Zeus, büyük bir öfkeyle ona dedi: "İapetos oğlu, bütün akıllardan üstün olan sen, sevgili dostum, demek ki hâlâ kurnazlığını unutmadın!" Öfkeli Zeus böyle dedi, aklı ölmez olan; ve o günden sonra, hilesini hep hatırlayarak, dilsiz külden doğan dişbudak ağacına yorulmaz ateşin gücünü vermedi ölümlü insanlara, yeryüzünde yaşayanlara. Ama İapetos''un iyi yürekli oğlu onu aldattı, uzaktan görünen gök gürültücü Zeus''un ışıltılı ateşinin kıvılcımını bir kamış sapında saklayarak. Bu, yüksekte gürleyen Zeus''un yüreğini derinden yaraladı, öfkelendirdi, ateşin parıltısını ölümlü insanlar arasında görünce.

Hemen ateş karşılığında ölümlü insanlara bir bela hazırladı: ünlü Topal Tanrı (Hephaistos) toprakla suyu karıştırıp bir bakirenin görünüşünü ve tatlı, sevimli biçimini yaptı, ölümsüz tanrıçalara benzer, Athene''nin isteğiyle; Gökgözlü Athene ona kuşak bağladı ve süsledi, gümüşi giysiler giydirdi; başından örtülü bir peçe indirdi elleriyle, harika işlenmiş, görülmeye değer; başına da altın perçemler yerleştirdi Pallas Athene, kendi elleriyle işlenmiş, çeşit çeşit taze çiçeklerden bir çelenk gibi, otçul çayırlardan. Başına altın bir taç koydu, ünlü Topal Tanrı''nın kendi elleriyle yaptığı, babası Zeus''u memnun etmek için. Üstünde harika şeyler işlenmişti, karada ve denizde yaşayan bütün korkunç canavarlar, çoğu, ölümsüz sesler çıkarır gibi görünen, harikaydı, ışıldardı hepsi.

Bu güzel-korkunç aldatmacayı, ölümlü insanlara karşı, tamamlayınca, Zeus onu, tanrıların ve insanların gözünde büyüleyici olan bu bakireyi, önceden tanrılarla insanlara ateşi vermiş olan ünlü İapetos oğlunun (Prometheus''un kardeşi Epimetheus''un) yanına getirdi, parlak gözlü Argos-öldürücü Hermes eliyle bir armağan olarak. Epimetheus, Prometheus''un kendisine hiçbir zaman göksel Zeus''tan gelen bir armağanı kabul etmemesini, geri göndermesini öğütlediğini unuttu, çünkü bu ölümlü insanlara zarar verebilirdi; kabul etti onu, ve kötülük geldikten sonra anladı ne yaptığını.

Çünkü önceden yeryüzünde yaşayan insan kabileleri, kötülükten uzak, ağır emekten ve acı veren hastalıklardan uzak yaşarlardı, ölümlülere ölüm getiren; ama kadın, elleriyle o büyük kabın kapağını kaldırıp içindekileri dağıttı, ve insanlara acı verici kaygılar hazırladı. Yalnız Umut (Elpis) kırılmaz kabın içinde kaldı, ağzının kenarının altında, dışarı uçamadı; çünkü kabın kapağı, Aigis-taşıyıcı Zeus''un öğüdüyle önceden kapanmıştı. Ama sayısız başka dertler dolaşır insanlar arasında; çünkü toprak dertlerle dolu, deniz dertlerle dolu; hastalıklar gündüz de gece de kendi istekleriyle insanları ziyaret eder, sessizce, çünkü bilge Zeus onlara ses vermedi. Böylece hiçbir yol yoktur Zeus''un aklından kaçmanın.

Kronos''un ve Zeus''un arasındaki büyük savaşa dönelim şimdi: Titan tanrılar ile Kronos''tan doğan tanrılar arasında. Muhteşem güçlü Titanlar, yüksek Othrys''ten savaşırdı; ölümsüzler ise, güzel saçlı Rheia''nın Kronos''la birleşip doğurduğu, hayır verici tanrılar, Olympos''tan savaşırdı. Birbirlerine karşı acı öfkeyle on tam yıl savaştılar durmaksızın; ne birinin ne öbürünün savaşı bitirecek bir çözümü, bir sonu vardı, ikisi de eşit derecede gerginlik içindeydi.

Ama Zeus, öbür Kyklopslar''ı, Kronos''un yeraltı karanlığına gönderdiği o üç yüz-kollu devi, gün ışığına çıkardıktan sonra, onlara nektar ve ambrosia sundu, ölümsüz yüreklerine cesaret gelsin diye. Onlar da cesaretlendiler, ve büyük Zeus onlara dedi: "Ünlü Toprak ve Gök''ün soylu çocukları, dinleyin beni; içimden geleni söyleyeyim size. Uzun süredir, birbirimize karşı, günden güne, zafer ve üstünlük için savaşıyoruz, Titan tanrılar ve Kronos''tan doğan biz tanrılar. Siz, karşı konulmaz gücünüzü ve yenilmez ellerinizi Titanlara karşı gösterin, o acı savaşta bize verdiğiniz eski dostluğu hatırlayarak, ve nasıl sizi acımasız zincirlerden kurtarıp tekrar ışığa çıkardığımızı, kimsesiz karanlıktan."

Böyle dedi; ve kusursuz Kottos ona hemen cevap verdi: "Ey tanrısal olan, ne söylüyorsun bize bilmediğimizi? Biz de biliyoruz senin bilgeliğinin ve aklının üstün olduğunu, ölümsüzlere kötülükten koruyucu olduğunu; senin öğüdünle biz karanlık kasvetten, acımasız zincirlerden kurtulduk, ummadığımız halde, Kronos oğlu, ey kral. Şimdi de kararlı bir zihinle, sarsılmaz gücümüzle korkunç savaşta yardım edeceğiz sana, Titanlara karşı savaşacağız, o zorlu çarpışmada."

Böyle dedi; ve tanrılar, hayır getirenler, onun sözünü onayladılar; savaşa, o gün daha da hızlandılar, hepsi, tanrıçalar ve tanrılar, Titanlar ve Kronos''tan doğanlar, ve Zeus''un yeraltının karanlığından ışığa çıkardığı korkunç, güçlü olanlar, tuhaf, yüz-kollu, elli başlı. Onlar Titanlara karşı acımasız savaşta durdular, kocaman kayaları güçlü elleriyle tutarak; öbür yanda Titanlar sıralarını sıklaştırdı hevesle. İkisinin de elleri güç gösterisine, savaşa hazırdı. Deniz korkunç bir uğultuyla çınladı, toprak büyük bir gürültüyle inledi, geniş gök sarsıldı ve inledi, yüksek Olympos temellerinden titredi, ölümsüzlerin saldırısı altında; ve şiddetli sarsıntı ulaştı loş Tartaros'ɺ, ayakların ağır gümbürtüsü ve güçlü fırlatmaların çarpışması, öyle ki, birbirlerine, iniltili çığlıklarla haykırdılar, ve her ikisi de savaş çığlığıyla yıldızlı göğe kadar ulaştılar; ellerinde güçle çarpışırken.

O zaman Zeus artık gücünü tutmadı; ama hemen yüreği güçle doldu, ve bütün kudretini gösterdi; göğün ve Olympos''un yüksekliklerinden yıldırımla ateş yağdırdı, birbiri ardına, sürekli şimşekler ve gök gürültüsü, güçlü elinden fırlayan kutlu ışık, sıklıkla dönerek, kutsal alev sarıp sarmalıyordu her yanı. Besleyici toprak her yanda yanıyordu, uğultuyla, çevredeki geniş ormanlar büyük bir çıtırtıyla ateşe boğulmuştu. Bütün toprak kaynıyordu, Okeanos''un ırmakları ve kısır deniz. Sıcak buhar sardı toprak-doğan Titanları, alev göğe kadar yükseldi, engin, parıldayan; en güçlü olanların bile gözlerini kamaştıran bir ışık, şimşeğin ve yıldırımın parıltısı.

Korkunç bir sıcaklık sardı Khaos''u da; gözle görmek, kulakla duymak, sanki Gök yukarıdan Toprağa düşmüş gibiydi, çünkü ikisi çarpıştığında böyle büyük bir çarpışma çıkardı, biri yukarıdan düşerken, öbürü de yukarıdan aşağı çöktüğünde. Öylesine bir gürültü çıktı ölümsüz tanrıların çarpışmasından. Rüzgârlar da gümbürtü ve toz taşıyordu, gök gürlemesi, şimşek ve dumanlı yıldırım, büyük Zeus''un fırlattığı oklar, bağırışları ve çığlıkları ortasından iki tarafın; muazzam bir çatışma gürültüsü yükseliyordu, korkunç güç gösteriliyordu. Savaş dengeye geldi; ama sonunda, öndeki savaşta, Kottos, Briareos, Gyges, doymak bilmez savaşı harekete geçirdiler; üç yüz kaya art arda güçlü elleriyle fırlattılar, ve Titanları koyu bulutlarla gölgelediler oklarıyla; onları geniş yollu toprağın altına gönderdiler, ve acı zincirlerle bağladılar, ellerinin gücüne rağmen onları alt ettikten sonra, tıpkı toprak gökten uzak olduğu gibi -çünkü toprakla loş Tartaros arasındaki mesafe budur.

Bronzdan bir örs, göklerden düşerse, dokuz gece dokuz gündüz sürer toprağa varması onuncu günde; ve yine bronz bir örs, topraktan düşerse, dokuz gece dokuz gündüz sürer Tartaros'ɺ varması onuncu günde. Loş Tartaros''un çevresinde bronz bir çit vardır; ve etrafında üç kat gece uzanır boyun gibi; üstünde toprağın ve kısır denizin kökleri yer alır. Orada Titan tanrılar, sisli karanlıkta gizlenmiş, acı elemli Zeus''un buyruğuyla, dünyanın kıyısındaki loş yerde hapsedilmişlerdir. Onlara çıkış yolu yoktur; Poseidon üstlerine bronz kapılar yerleştirdi, ve bir duvar çevreledi her yanı. Orada Gyges, Kottos ve büyük yürekli Obriareos otururlar, güvenilir gardiyanlar, gürleyen Zeus''un.

Orada, karanlık toprağın ve loş Tartaros''un, kısır denizin ve yıldızlı göğün kaynakları ve sınırları sıra sıra dizilmiştir, hepsi kasvetli, çürümüş, tanrılar bile ürperirler onlardan. Orada mermer eşikler vardır, tunçtan, sarsılmaz, doğal olarak kök salmış, sonsuza dek uzanan; ve onların önünde, tanrılardan uzak, kasvetli Khaos''un evi durur. Orada, kasvetli evlerinin önünde, karanlık Gece''nin oğlu, Atlas dimdik durur, güçlü başı ve yorulmaz elleriyle geniş göğü tutar, orada Gece ile Gündüz yaklaşıp birbirlerine büyük bronz eşiği aşarak selam verirler. Biri içeri girecekken öbürü kapıdan çıkar, ev asla ikisini birden barındırmaz; ama hep biri dışarda, dünyayı dolaşırken, öbürü içerde, gitme vaktini bekler, ta ki gelene kadar; biri insanlara çok görünen ışığı taşır, öbürü ise Uyku''yu (Hypnos) kucağında taşır, Ölüm'ün (Thanatos) kardeşi, kasvetli Gece, sisin içine sarılı.

Orada, Gece''nin oğulları evleri var, korkunç tanrılar, Hypnos ve Thanatos; parlak Güneş asla onlara bakmaz, ışınlarıyla ne gökten çıkarken ne de göğe dönerken. Bunlardan biri sessizce dolaşır toprak ve denizin geniş sırtında, insanlara nazik ve yumuşaktır; öbürünün ise demir gibi bir yüreği var, göğsünde acımasız bronz bir kalp; kimi insanı elde ederse asla bırakmaz, ölümsüz tanrılar bile ondan nefret eder.

Orada, önlerinde, yeraltı tanrısının evi durur, güçlü Hades''in ve korkunç Persephone''nin; korkunç bir köpek nöbet tutar önünde, acımasız, kurnaz bir hile bilir: içeri girenleri kuyruğunu ve kulaklarını sallayarak tatlılıkla karşılar, ama dışarı çıkmalarına izin vermez, pusuda bekler ve yer, Hades ile Persephone''nin kapısının dışına çıkanı yakalarsa. Orada, ölümlülerin nefret ettiği tanrıça oturur, korkunç Styks, en yaşlı kızı, geriye dönen Okeanos''un. Uzaktır ölümsüzlerden, muhteşem bir mağarada oturur, üstünde gökyüzüne kadar uzanan gümüşi sütunlar var. Nadiren gelir Thaumas''ın hızlı ayaklı kızı İris, mesajlarla, geniş sırtı üzerinden denizin, ölümsüzler arasında bir kavga ya da tartışma olduğunda; Olympos''ta yaşayanlardan biri yalan söylerse, Zeus İris''i gönderir uzaktan tanrıların büyük yeminini getirsin diye, altın bir kapta, o ünlü, buz gibi suyu, yüksekten dökülen, dik bir kayadan akan. Toprak altında, geniş yollu toprağın altından, kutlu Okeanos''un bir kolu akar, kara kayanın arasından, gecenin karanlığına; onun bir kısmı tanrıların büyük yeminine ayrılmıştır.

Kim ölümsüz tanrılardan, Olympos''un karlı doruğunda yaşayanlardan yalan yere yemin ederse, bu sudan bir damla döktürerek, bir yıl boyunca cansız yatar, tatlı nektardan ve ambrosia'⟚n mahrum kalır, nefes almadan, sesini çıkaramadan, iyi bir yatakta yatarken derin bir uyuşukluk sarar onu. Ama hastalığının o kötü sonu tamamlandığında, on iki ay sonra, başka bir sınav başlar, daha acılı bu ilkinden; dokuz yıl boyunca genç tanrılardan uzak kalır, ne meclislerine ne şölenlerine katılabilir, dokuzuncu yılın sonuna kadar; ancak onuncu yılda tekrar katılır ölümsüzlerin meclisine, Olympos''ta oturanların. Böyle bir yemin yaptılar tanrılar, Styks''ün, o eskiden beri var olan, ölümsüz suyuna, ki loş, kayalık bir yerden akar.

Zeus, Titanları gökten kovup Tartaros'ɺ hapsettikten sonra, geniş toprağın son çocuğu olan Typhoeus, altın Aphrodite''nin sevgisiyle Tartaros''la birleşerek doğdu ona. Elleri güç işlerine hazırdı, yorulmaz, ve güçlü tanrının ayakları hiç durmazdı. Omuzlarından yüz yılan başı çıkardı, korkunç bir ejderhanın başları, dilleri karanlık titreşirdi, gözlerinden garip başların altında ateş parlardı, her başından ateş fışkırırdı, baktığında. Sesler çıkardı bu korkunç başlardan, her türlü sözle anlatılamayacak; kimi zaman tanrıların anlayacağı bir dille konuşurdu, kimi zaman gururlu bir boğanın kükremesi gibi bağırırdı, korkusuz gücüyle, sesi geniş yankılanan; kimi zaman yaban bir aslan gibi, acımasız yürekli, kimi zaman köpek yavrularınınkine benzer sesler çıkarırdı, harika duymak için; kimi zaman ıslık çalardı, ve yüksek dağlar yankılanırdı.

Ve o gün, ölümlüler için umutsuz bir şey olurdu, eğer tanrıların ve insanların babası hızla fark etmeseydi. Sert ve şiddetli gök gürledi, yer korkunç bir gürültüyle çınladı, geniş gök yukarıdan, deniz ve Okeanos''un akıntıları ve toprağın derinlikleri. Büyük Olympos sarsıldı ölümsüz Zeus''un ayakları altında, kalkarken, ve toprak inledi. Sıcaklık her ikisinden de yayıldı, mor denizden, gök gürlemesinden ve şimşekten, ateşten canavarın, kasırga rüzgârlarından, yanan yıldırımdan. Bütün toprak kaynadı, gök ve deniz; büyük dalgalar öfkeyle döğündü kıyılarda, ölümsüzlerin saldırısı altında, ve sonu gelmez bir sarsıntı doğdu. Hades bile titredi, yeraltı ölülerinin kralı, ve Tartaros''taki Titanlar, Kronos''un çevresinde, o sonsuz gürültüden ve korkunç çatışmadan.

Zeus, gücünü topladıktan sonra eline aldı silahlarını, gök gürültüsünü, şimşeği ve dumanlı yıldırımı; ve Olympos''tan fırlayıp vurdu onu, canavarın bütün korkunç başlarını çepeçevre yaktı. Onu tam olarak alt ettiğinde, kırbaçlarla vurup, canavar sakatlanmış olarak düştü, ve kocaman toprak inledi. Alev, vurulan tanrıdan fışkırdı, dağların gizli, kayalık vadilerinde, o yıldırımla vurulduğunda; geniş toprak eridi, tıpkı kalay ustanın iyi işlenmiş dövme aletiyle eritilmesi gibi, ya da demir, en güçlü metal, dağların vadilerinde tanrısal ateşle yumuşayıp erimesi gibi, Hephaistos''un ellerinde. Böylece toprak eridi parlak ateşin alevinde. Zeus, öfkeyle onu attı geniş Tartaros'ɺ.

Typhoeus''tan ıslak rüzgârların gücü doğar, güneybatıdan gelen ve doğudan esen fırtınalı, kötü rüzgârlar; bunlar tanrılardan gelmezler, ölümlülere büyük bir belaydılar. Denizde koşarlar, gemileri ve gemicileri mahvederler, kötülük yaparlar; ölümlü insanlar bu rüzgârlarla karşılaştıklarında bir çare bulamazlar, denizde geniş, çiçek açan toprakta da mahveder onları evlerini. Ama diğer rüzgârlar, Zephyros, Boreas ve gökyüzünü temizleyen Notos, tanrılardan doğdular, ölümlülere büyük hayır getirirler; ama öbürleri, keyfince eserler, denizin üstüne yayılırlar, korkunç, kötü, insanların yaşadığı yeri tahrip ederek dolaşırlar.

Zeus, tanrıları Olympos'ɺ kabul edip Kronosoğlu''nun kral olduğunu ilan ettiğinde, bilge Metis''i ilk eşi olarak aldı, ölümlü insanlardan ve ölümsüz tanrılardan daha bilgeydi o. Ama sonunda, o çocuğunu, parlak gözlü bir kızı doğurmak üzereyken, Zeus onu kurnazca aldattı, hilekar sözlerle ikna edip karnına aldı, Toprak''ın ve yıldızlı Gök''ün öğüdüyle; çünkü onlar öğütlediler ki, kimse ölümsüz tanrılar arasında Zeus''un yerine kral olmasın diye. Çünkü kaderde onun bilge çocukları doğacaktı: önce parlak gözlü bir kız, babasınınkine eşit güç ve akıllı öğütle, ama sonra bir oğul, tanrıların ve insanların kralı olacak, kibirli bir yürekle. Ama Zeus onu önce kendi karnına yerleştirdi, ki tanrıça ona iyiyi ve kötüyü ayırt etmeyi öğütlesin.

İkinci olarak parlak Themis''i aldı, Horaları doğurdu: Eunomia, Dike, sevimli Eirene, ölümlü insanların işlerine bakan; ve Moiraları, kızları, Zeus''un en çok onurlandırdığı: Klotho, Lakhesis, Atropos, ölümlü insanlara iyiyi de kötüyü de verirler. Eurynome ise, Okeanos''un kızı, güzellikte harika, üç güzel yanaklı Kharis''i (Zarafet Tanrıçaları) doğurdu Zeus'ɺ: Aglaia, Euphrosyne ve sevimli Thaleia; gözlerinden aşk süzülür bakışlarıyla, güzel bakışlıdırlar.

Zeus, Demeter''in yatağına girip beyaz kollu Persephone''yi doğurdu, Aidoneus (Hades) onu annesinden çaldı; bilge Zeus verdi onu. Sonra güzel saçlı Mnemosyne''yi sevdi, ondan dokuz Musa doğdu, altın çelenkli, şarkıyı ve şöleni seven. Leto, Aigis-taşıyıcı Zeus''la birleşip Apollon''u ve okçu Artemis''i doğurdu, bütün ölümsüzlerden daha sevimliler, Olympos''lu soydan.

Son olarak Zeus, Hera''yı hayır getiren eşi yaptı; o Hebe''yi, Ares''i ve Eileithyia''yı doğurdu, tanrıların ve insanların kralıyla birleşerek. Ama kendisi, babasıyla tartıştıktan sonra, Zeus''un kafasından, hiç birleşme olmadan, parlak gözlü Athene''yi doğurdu; korkunç, savaşları teşvik eden, orduları asla yorulmayan, saygın tanrıça, kavgayı, çığlığı ve savaşları seven. Hera ise, kocasına öfkelenip, kimseyle birleşmeden Hephaistos''u doğurdu; işlerinde bütün ölümsüzlerden üstün.

Poseidon'⟚n, yer sarsan tanrıdan, güzel saçlı Amphitrite büyük, geniş güçlü Triton''u doğurdu; denizin derinliklerinde annesiyle ve babasıyla altın evinde yaşar, korkunç bir tanrı. Ares''ten, kalkan delen tanrıdan, Kytheria (Aphrodite) Phobos''u (Korku) ve Deimos''u (Dehşet) doğurdu, korkunç, iyi zırhlı savaşçıların sıralarını dağıtan, şehirleri yakan Ares''le birlikte; ve Harmonia''yı da doğurdu, kibirli Kadmos onu eş aldı.

Zeus''un kızı Maia, Atlas''ın kızı, ünlü Hermes''i doğurdu, ölümsüzlerin habercisini, kutlu yatağına girerek. Kadmos''un kızı Semele, Zeus''la sevgi birliğinden, parlak bir oğul doğurdu, sevinç getiren Dionysos, ölümlü kadından, ölümsüz bir tanrı. Şimdi ikisi de tanrıdır. Alkmene ise, Zeus''un bulut toplayanın gücüyle birleşip güçlü Herakles''i doğurdu.

Ünlü Topal Tanrı Hephaistos, parlak Aglaia''yı, Kharislerin en genci, aldı eş olarak. Altın saçlı Dionysos, sarı saçlı Ariadne''yi, Minos''un kızını, kutlu eşi yaptı, ve Kronosoğlu onu ölümsüz ve yaşlanmaz kıldı. Güçlü Herakles, Alkmene''nin iyi ayak bilekli oğlu, işlerini bitirdikten sonra, kutlu Hebe''yi, büyük Zeus''un ve altın ayakkabılı Hera''nın kızını, kutlu Olympos''ta eş aldı, mutlu, işlerini tamamladıktan sonra, ölümsüzler arasında, dertsiz, yaşlanmadan sonsuza dek yaşar.

Yorulmaz Güneş''ten, Okeanos''un ünlü kızı Perseis, Kirke''yi ve kral Aietes''i doğurdu. Aietes, tanrıların öğüdüyle, derin akan Okeanos''un kızı, güzel yanaklı Idyia''yı aldı eş olarak; ve o, güzel ayak bilekli Medeia''yı doğurdu, babasının aşkı sayesinde.

Sizler artık, Olympos''ta evleri olan Musalar, tatlı sesli, Zeus Aigis-taşıyıcı''nın kızları, elveda edin; şimdi ölümlü kadınların soyunu terennüm edin.

Eos, Titanların oğlu Tithonos''la birleşip Memnon''u doğurdu, tunç miğferli, Etiyopyalıların kralı, ve kral Emathion''u. Kephalos''la birleşip de parlak bir oğul doğurdu, güçlü Phaethon, tanrılara benzeyen bir adam; onu, hâlâ çocukken, çiçek açan yumuşak ruhlu bir gençken, gülen Aphrodite kaçırdı, yükseltti, kutlu tapınaklarında bir tanrı-bekçisi, gece bekleyen bir ruh olsun diye.

İason, Aietes''in kızı Medeia''yı, tanrıların isteğiyle, ağır işlerini tamamladıktan sonra, Pelias''ın buyruğuyla, babasının evinden alıp gemisiyle götürdü, ve onu eş aldı; ona bir oğul, Medeos doğurdu, dağlarda Kheiron, Philyra''nın oğlu büyüttü onu; ve Zeus''un iradesi tamamlandı.

Nereus''un kızlarından, denizin yaşlı adamının kızlarından, Psamathe, tanrısal Aiakos''la birleşip Phokos''u doğurdu, altın Aphrodite''nin sevgisiyle. Gümüş ayaklı tanrıça Thetis, Peleus'ɺ boyun eğip Akhilleus''u doğurdu, aslanlar gibi öfkeli, insanları kırıp geçiren.

Güzel taçlı Kythereia, kahraman Ankhises''le tatlı sevgi birliğinde, çok dağlı Ida''nın doruklarında Aineias''ı doğurdu. Kirke, Helios''un kızı, Hyperion oğlu, sabırlı Odysseus''un sevgisiyle Agrios''u ve kusursuz, güçlü Latinos''u doğurdu; Telegonos''u da altın Aphrodite''nin sevgisiyle doğurdu. Bunlar, uzak adaların hepsinde, kutlu Tyrsenoi''lara egemen oldular. Kalypso, tanrıçaların en saygını, Odysseus''la tatlı sevgi birliğinde Nausithoos''u ve Nausinoos''u doğurdu.

Bunlar, ölümsüz tanrıçalar, ölümlü erkeklerle yatıp, onlara tanrılara benzer çocuklar doğurdular. Şimdi ise, ölümlü kadınların soyunu terennüm edin, Olympos''ta evleri olan tatlı sesli Musalar, Zeus Aigis-taşıyıcı''nın kızları.