Altın Soy: İnsanlığın İlk Çağı

Dilersen sana bir başka anlatıyı da özetleyeyim, güzelce ve ustalıkla. Onu yüreğine iyice yerleştir. Tanrılar ile ölümlü insanlar nasıl aynı kaynaktan doğdular. Her şeyden önce, Olympos'un konaklarını tutan ölümsüzler, sesli ve dilli insanlardan altından bir soy yarattılar. Onlar Kronos'un çağında var oldular, o gökte hüküm sürerken. Ve tanrılar gibi yaşadılar, tasasız bir ruh taşıyarak, emeklerden ve sefaletten uzakta. Ne de o hüzünlü ihtiyarlık dokundu onlara. Ayaklarıyla ve elleriyle her daim aynı kalarak, tüm kötülüklerden ırak, şölenlerde sevinç buldular.

Bir uykuya yenik düşmüş gibi öldüler. Ve bütün iyi şeyler onlarındı. Tahıl bağışlayan toprak kendiliğinden meyvesini verirdi, bol ve bereketli. Onlar da gönül rızasıyla işlerini huzur içinde görürlerdi, sayısız güzellikle birlikte. Ama toprak bu soyu örttükten sonra, ulu Zeus'un buyruğuyla ruhlara dönüştüler. İyilikçi, yeryüzüne ait, ölümlü insanların koruyucuları oldular. Hükümleri ve zalim işleri gözetleyen, sise bürünmüş, yeryüzünün her yanında dolaşan koruyucular.