Nikolaos Kabasilas'ın "Mesihte Hayat" adlı eserinin İngilizce klasik çevirisi Source Library kütüphanesinde bulunmadığından, aynı Bizans mistik teoloji geleneğinin kaynağına, yani Kabasilas'ın da beslendiği Areopagitli Dionysios külliyatına yöneldik. Aşağıdaki pasaj "İlahi İsimler" incelemesinin ikinci bölümünden alınmıştır ve tam da Kabasilas'ın sırlar aracılığıyla anlattığı o mistik birleşme temasını, yani insanın Tanrısal Birlik içinde toparlanıp bir araya getirilmesini işler.
Bu hakikatleri İlahi Kelamlardan öğrendik ve Tanrıbilimcilerin bütün kutsal ilahiler dizisini, tabir caizse, Tanrılığın lütufkâr taşmalarını bildirmek ve övmek maksadıyla Tanrı'nın İsimlerini tanzim ederken bulacaksınız. Bu yüzden hemen her tanrıbilimsel incelemede Tanrılığın, kendi doğaüstü bölünmezliğinin yalınlığı ve birliği sebebiyle, hem Monad hem Birlik olarak dindarca kutlandığını görürüz; birleştirici bir kudret olan bu Birlik'ten hareketle biz de birleştiriliriz ve bölünmüş çeşitliliklerimiz, bu dünyayı aşan bir tarzda katlanıp bir araya getirildiğinde, Tanrı benzeri bir birliğe ve ilahi surette örneklenen bir birleşmeye toplanırız.
Fakat aynı zamanda Üçlük olarak da kutlanır; zira öz-ötesi verimliliğin üç kişili tezahürü sebebiyle, göklerde ve yeryüzünde her babalık bu kaynaktan doğar ve adını buradan alır. O ayrıca var olan şeylerin sebebi olarak da yüceltilir; çünkü her şey O'nun yaratıcı iyiliği sayesinde varlığa getirilmiştir. Bilge ve iyi olarak da övülür; zira bütün şeyler, kendi doğalarının özelliklerini eksiksizce koruyarak, her esinli ahenk ve kutsal güzellikle dolar. Ne var ki O, her şeyden önce insanı seven olarak kutlanır; çünkü Kişilerinden birinde, bize ait olan şeylere gerçekten ve tümüyle iştirak etmiş, insan durumunu yeniden Kendine çağırmış ve onu yenilemiştir. Bundan, dile getirilemez bir tarzda, yalın İsa terkip edilmiştir.
Bölünmüş çeşitliliklerimiz bu dünyayı aşan bir tarzda katlanıp bir araya getirildiğinde, Tanrı benzeri bir birliğe ve ilahi surette örneklenen bir birleşmeye toplanırız.
Özgün metin (İngilizce)
Bu metin neden önemli
Areopagitli Dionysios, Aziz Pavlus'un Areopagus'ta iman ettirdiği yargıç adını taşıyan, gerçekte yaklaşık MS 5.-6. yüzyılda yazan bir Hristiyan Yeni-Platoncu düşünürdür. "İlahi İsimler", "Göksel Hiyerarşi" ve "Mistik Teoloji" gibi risaleleriyle Doğu Hristiyanlığının bütün mistik geleneğini derinden biçimlendirmiştir. Nikolaos Kabasilas'ın (14. yüzyıl) sırlar ve İlahi Ayin aracılığıyla Mesihle birleşme öğretisi, doğrudan bu Dionysosçu mirasın üzerine kuruludur. Buradaki pasaj, John Parker'ın 1897 tarihli klasik İngilizce çevirisinden alınmış olup, Tanrılığın hem Birlik hem Üçlük olarak kutlanışını ve ruhun bu birleştirici kudret içinde toparlanışını anlatarak Kabasilas'ın temasının kaynağını gözler önüne serer.
Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol
Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.
- Kaynak eser
- The Works of Dionysius the Areopagite (Divine Names, Celestial Hierarchy, Mystical Theology), çev. John Parker, 1897, Divine Names, Bölüm/Kısım II. Kaynak eser tam bir İngilizce çeviri olarak mevcuttur (434 sayfa, 433'ü çevrilmiş). Kabasilas'ın "Mesihte Hayat" adlı eseri kütüphanede bulunmadığından, aynı Bizans mistik teoloji geleneğinin birincil kaynağı seçilmiştir.
- Neşir
- John Parker İngilizce çevirisi, 1897 (Londra); özgün Yunanca metin yaklaşık MS 5.-6. yüzyıl
- Konum
- Divine Names (İlahi İsimler), Bölüm II, Kısım III-IV; çeviri sayfaları 20-22
- Çeviren
- Şira Nur Uysal
- Dijital nüsha
- Source Library
