Göksel Meclisin On İki Tanrısı
Roma tanrıları Merkür ve Juppiter'i betimleyen gravür (Giambattista della Porta).
Mit ve Kutsal Anlatı

Göksel Meclisin On İki Tanrısı

Vincenzo Cartari· 1571· Özgün: İngilizce· Source Library
Mit ve Kutsal AnlatıTürkçe çeviriAçık erişim

Rönesans mitografyasının en çok okunan kılavuzlarından biri olan Cartari'nin "Le imagini de gli dei degli antichi" adlı eseri, antik tanrıların suretlerini ve onlara yüklenen anlamları toplar. Aşağıdaki pasaj, Pisagorcuların göğün ilk küresindeki on iki burçla eşleştirdiği on iki tanrıyı ve Romalıların bu tanrıları göksel Senato'nun danışmanları olarak nasıl düzenlediğini anlatır. Burada mit, kozmosun yönetiliş biçimini resmeden kutsal bir anlatıya dönüşür.

Türkçe çeviri · Çeviren Şira Nur Uysal

Pisagorcular şöyle derdi: İlk kürede on iki hayvan sureti nasıl varsa ve bunlar Zodyak'ın on iki burcu ise, o küreye hayat ve hareket veren o kadar da ruh vardır; her birinin kendine ait olanı. İşte bunlar on iki Tanrı'dır: Juppiter, Juno, Neptunus, Vesta, Phoebus Apollon, Venüs, Mars, Pallas Athena, Merkür, Diana, Vulcanus ve Ceres. Aşağıdaki şeylerin yönetiminin de bunlardan türediğine inanırlardı.

Aynı bu Tanrılar, Romalılar tarafından altısı erkek altısı dişi olmak üzere ikiye ayrılmış ve onlara Consentes adı verilmişti; çünkü onlar göksel Senato'nun danışmanlarıydı ve Homeros'ta ve başka şairlerde görüldüğü üzere, onlar olmadan hiçbir şeye karar verilmezdi. Ağır bir mesele söz konusu olduğunda Juppiter, üzerinde görüşülsün diye meclisi toplardı; gerçi şairlerin bizzat yazdığı gibi, çoğu kez kendi başına da düşünür ve hareket ederdi. Yıldırımın doğasını tartıştığı yerde Seneca der ki, öyle yıldırımlar vardır ki Juppiter bunları kendi iradesiyle ve öteki Tanrıların görüşünü almadan ölümlülerin üzerine fırlatır.

Onlar olmadan hiçbir şeye karar verilmezdi; çünkü onlar göksel Senato'nun danışmanlarıydı.
Özgün metin (İngilizce)
The Pythagoreans therefore said that, just as there are twelve animal figures in the first sphere, which are the twelve signs of the Zodiac, so there are as many souls—each having its own—which give them life and movement. These are the twelve Gods: Jupiter, Juno, Neptune, Vesta, Phoebus Apollo, Venus, Mars, Pallas Athena, Mercury, Diana, Vulcan, and Ceres; from whom they believed the government of things down here derived. These same Gods were also divided by the Romans into six males and six females, called Consentes, because they were the councilors of the celestial Senate, and nothing was deliberated without them, as is seen in Homer and other poets. When there was a matter of some weight, Jupiter would call the council to deliberate upon it, although he also often deliberated and acted by himself, as the poets themselves have written. Seneca, where he disputes the nature of lightning, says that there is some which Jupiter cast upon mortals by his own will, and without the advice of the other Gods.

Bu metin neden önemli

Vincenzo Cartari'nin ilk kez 1556'da yayımlanan bu eseri, antik tanrıların görsel suretlerini ve bunların ardındaki mitolojik anlamları derleyen bir el kitabıdır ve on altıncı yüzyıldan itibaren ressamların, şairlerin ve simgecilerin başucu kaynağı olmuştur. Buradaki bölüm, gök cisimleriyle tanrılar arasındaki eşleşmeyi Pisagorcu öğretiye dayandırır ve Romalıların "Dii Consentes" olarak adlandırdığı on iki büyük tanrının göksel bir meclis kurduğu anlayışını aktarır. Metin, mitolojik anlatının aynı zamanda evrenin düzenine ilişkin kutsal bir tasavvur olduğunu gösterir.

Bülten

Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol

Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.

Künye
Kaynak eser
Le imagini de gli dei degli antichi
Neşir
1571 İtalyanca basımı
Konum
Sayfa 15 (Dii Consentes bölümü)
Çeviren
Şira Nur Uysal
Dijital nüsha
Source Library
Bu Türkçe çeviri © Şira Nur Uysal, CC BY 4.0 ile paylaşılmıştır (serbestçe kullanın, kaynak gösterin). Kullanım & lisans →
← Kütüphaneye dön