Kadim Mitolojinin Yeni Sistemi

Sözünü ettiğim o hayret verici halk, Kuş’un torunlarıydı ve Kuthitler ile Kuseanlar diye anılırlardı. Ailelerin genel göçü sırasında yerlerinde durdular fakat en sonunda yeryüzünün dört bir yanına dağıldılar. Hakikatten ilk yüz çevirenler onlar oldu; yine de dünyevi hikmette pek büyüktüler. Gittikleri her yere birçok faydalı sanat getirdiler ve üstün bir varlık mertebesi olarak görüldüler. Bu yüzden onlara Kahramanlar, Daimonlar, Heliadlar ve Makarialılar dendi.

Seferlerinde başka uluslar da onlara katıldı; bilhassa ailelerinin akraba kolları olan Mizraim, Kaftorim ve Kenan oğulları. Bunların tümü Ham soyundandı ki Ham, kendi zürriyeti tarafından en yüce hürmetle anılırdı. Ona Amon adını verdiler ve zamanla onu bir ilahlık mertebesine yükselterek Güneş olarak ona taptılar. Bu tapınıştan ötürü kendilerine Amonyalılar dendi. Bu, eser boyunca durmadan karşımıza çıkacak bir addır. Bu adın altında, ister Mısırlı olsunlar ister Kuthit ister Kenan oğulları, bu ailenin bütün fertleri toplanmıştır.

Bryant’ın gayesi bu adları izlemekti. Zira Amonyalılar birbirinden çok uzak diyarlara göç ettikleri halde, yerleştikleri her yerde aynı tapınışı, aynı ayinleri ve atalarına dair aynı tarihi bırakmışlardı. Şehirlerinin ve mabetlerinin adlarında beliren büyük benzerlik de bütün bu işin bir ve aynı halkın eseri olduğuna delildi.