Antoinette Bourignon (1616-1680), on yedinci yüzyıl Flandra'sının en çok tartışılan mistik seslerinden biriydi. Kilise kurumlarının biçimsel dindarlığını reddederek, kurtuluşun yalnızca Kutsal Ruh'un ruha doğrudan işlemesiyle mümkün olduğunu savundu; öğretileri Katolik Yasak Kitaplar Dizini'ne girecek kadar rahatsız ediciydi. Aşağıdaki pasaj, onun eserlerini yayına hazırlayan ve yaşamını bu davaya adayan Christian de Cort'un kaleminden çıkan bir önsözdür. De Cort, Bourignon'un getirdiği ışığı İncil'deki kandil benzetmesiyle anlatır. Metin, Tanrı'nın merhametinin hiçbir çağla sınırlı olmadığını, karanlığın en koyu olduğu anda bile kendini yeniden göstereceğini ilan eder. Kaynak, Bourignon'un Dünyanın Işığı öğretisiyle doğrudan bağlı olan Tanrı'nın Son Merhameti başlıklı eserdir.
İsa Mesih der ki, kandili bir ölçek altına yahut bir yatağın altına koymamalı, tersine onu kandilliğe koymalı ki içeri giren herkesi aydınlatsın. Bunun için, bana dünyanın tamamını aydınlatması gereken nur gibi görünen o harikulade Işığı kandilliğe koymaktan kendimi alamıyorum.
Nasıl ki Tanrı bütün çağlar boyunca kimi Peygamberlerle yahut kutsal ruhlarla ayrıca söyleşmiş, onlara sırlarını ve insanlık için tasarladığı niyetleri bildirmişse, öyle ki bu vahiyler aracılığıyla onlar görevlerinde sabit tutulsunlar; ve Tanrı'nın merhameti belli zamanlarla sınırlı olmayıp daima insanlığa doğru kendini gösterdiğinden, o merhamet, sefaletlerle ve korkunç karanlıkla dolu bu perişan çağımızda bir kez daha kendini bildirir.
Zira Tanrı, 1616 yılında Flandra'nın Lille şehrine bir mahluk getirdi; o günden beri onunla hep ayrıcalıklı söyleşiler kurdu ve ona büyük sırlar açtı. Öyle görünüyor ki Tanrı, Son Merhametini yürürlüğe koymak için onu kullanmak istemektedir.
Bana dünyanın tamamını aydınlatması gereken o harikulade Işığı kandilliğe koymaktan kendimi alamıyorum.
Özgün metin (İngilizce)
Bu metin neden önemli
Bu satırlar, Bourignon'un çevresinde toplanan sadık öğrencilerden Christian de Cort'a aittir. De Cort, aynı zamanda Bourignon'un yayınladığı Dünyanın Işığı (La Lumière du Monde) eserinin de yayıncısıdır; Roma'nın Yasak Kitaplar Dizini bu eseri tam da onun adıyla anar. Önsöz, İncil'deki kandil benzetmesini (Matta 5:15, Luka 8:16) alıp Bourignon'un vahyine uygular: onun getirdiği içsel ışık, biçimsel din bilgisinin karanlığında kaybolmuş bir dünyayı aydınlatacak nurdur. Pasajın ardından metin, Bourignon'un 1637'de Cambrai Başpiskoposu'na giderek din adamlarının bozulmuşluğunu Tanrı adına yüzlerine söylediğini anlatır. Böylece kişisel bir mistik deneyim, çağın tüm kurumsal dindarlığına yöneltilmiş bir meydan okumaya dönüşür.
Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol
Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.
- Kaynak eser
- La derniere misericorde de Dieu (The Last Mercy of God), Antoinette Bourignon, 1681, Christian de Cort'un Önsözü, sayfa 4-5
- Neşir
- 1681 baskısı, Fransızca aslından
- Konum
- Önsöz, sayfa 4-5
- Çeviren
- Şira Nur Uysal
- Dijital nüsha
- Source Library