İngiliz şair, ressam ve gravürcü William Blake (1757-1827), Cennet ile Cehennemin Evliliği'ni 1790 ile 1793 arasında kendi geliştirdiği renkli kabartma baskı tekniğiyle, metni ve resimleri aynı levhada birleştirerek yayımladı. Eser, Emanuel Swedenborg'un yazılarına, özellikle Cennet ve Cehennem'e verilmiş alaycı bir yanıttır ve karşıtların çatışmasını varoluşun zorunlu koşulu sayar. Bu iki bölüm 1906 baskısından aktarılmıştır.
ŞEYTANIN SESİ
Bütün Kutsal Kitaplar ya da kutsal yasalar şu yanılgıların kaynağı olmuştur:
1. İnsanın gerçekten var olan iki ilkesi olduğu, yani bir Beden ve bir Ruh.
2. Kötülük olarak adlandırılan Enerjinin yalnızca Bedenden çıktığı; İyilik olarak adlandırılan Aklın ise yalnızca Ruhtan kaynaklandığı.
3. Tanrının Enerjilerinin peşinden gittiği için insanı Sonsuzlukta azap içinde bırakacağı.
Fakat bunların tam karşıtı olan şu ilkeler doğrudur:
1. İnsanın Ruhundan ayrı bir Bedeni yoktur. Zira Beden denilen şey, bu çağda Ruhun başlıca giriş kapıları olan beş duyu tarafından algılanan Ruhun bir parçasıdır.
2. Enerji yegane hayattır ve Bedenden gelir; Akıl ise Enerjinin sınırı ya da dış çevresidir.
3. Enerji Sonsuz Sevinçtir.
Arzuyu dizginleyenler, bunu yalnızca arzuları dizginlenebilecek kadar zayıf olduğu için yaparlar; dizginleyen ya da akıl onun makamını gasp eder ve bu duruma boyun eğmeyeni yönetir.
Ve dizginlenen arzu zamanla pasifleşir, ta ki arzunun yalnızca gölgesi haline gelene dek.
Bunun tarihi Kayıp Cennet'te yazılıdır; oradaki Yöneticiye ya da Akla Mesih denir.
Ve göksel ordunun komutasını elinde tutan özgün Başmeleğe Şeytan veya İblis, onun çocuklarına ise Günah ve Ölüm denir.
Fakat Eyüp'ün kitabında, Milton'ın Mesihi İblis olarak adlandırılır.
Çünkü bu tarih her iki tarafça da benimsenmiştir.
Gerçekten de Akla arzu kovulmuş gibi görünmüştür, fakat Şeytanın anlatımına göre Mesih düşmüş ve uçurumdan çaldıklarıyla bir cennet var etmiştir.
Bu durum İncil'de de gösterilir; orada Aklın üzerine kuracağı fikirleri olsun diye Baba'ya Teselliciyi yani arzuyu göndermesi için yalvarır; Kutsal Kitabın Yehovası ise alevler saçan ateş içinde yaşayandan başkası değildir. Bilin ki Mesih ölümünden sonra Yehova olmuştur.
Oysa Milton'da Baba Kaderdir, Oğul beş duyunun oranıdır, Kutsal Ruh ise hiçliktir!
Not. Milton'ın Melekler ve Tanrı hakkında yazarken prangalar içinde, Şeytanlar ve Cehennem hakkında yazarken ise özgürce yazmasının sebebi, onun gerçek bir şair olması ve farkında olmadan Şeytanın safında yer almasıdır.
UNUTULMAZ BİR DÜŞLEM
Cehennem ateşleri arasında dolaşırken, Meleklere azap ve delilik gibi görünen Dehanın hazlarıyla kendimden geçmiş halde, onların bazı atasözlerini derledim; çünkü bir ulusta kullanılan sözlerin o ulusun karakterini belirlemesi gibi, Cehennem atasözlerinin de cehennemi bilgeliğin doğasını herhangi bir bina veya giysi betimlemesinden çok daha iyi gösterdiğini düşündüm.
Beş duyunun uçurumunda, mevcut dünyaya dik bir yamacın kaş çattığı evime vardığımda, kayanın kenarlarında süzülen, kara bulutlara sarınmış kudretli bir Şeytan gördüm; aşındırıcı ateşlerle şimdi insanların zihinlerince algılanan ve onlar tarafından yeryüzünde okunan şu cümleyi yazdı:
"Havadar yolu yarıp geçen her kuşun,
Beş duyunuzla kapalı, muazzam bir sevinç dünyası olmadığını nereden bilirsiniz?"
CEHENNEM ATASÖZLERİ
Ekim vaktinde öğren, harman vaktinde öğret, kışın sefasını sür.
Arabını ve sabanını ölülerin kemikleri üzerinden sür.
Aşırılık yolu bilgelik sarayına çıkar.
İhtiyat, Acizlik tarafından kur yapılan zengin ve çirkin bir evde kalmış kızdır.
Arzulayan ama harekete geçmeyen kişi veba üretir.
Kesilen solucan sabanı bağışlar.
Suyu seveni nehre daldır.
Bir ahmak, bilge bir adamın gördüğü ağacın aynısını görmez.
Yüzü ışık saçmayandan asla bir yıldız olmaz.
Sonsuzluk, zamanın ürünlerine aşıktır.
Çalışkan arının kederlenmeye vakti yoktur.
Aptallığın saatleri saatle ölçülür, ama bilgeliğinkini hiçbir saat ölçemez.
Bütün şifalı gıdalar ağsız veya tuzaksız yakalanır.
Kıtlık yılında sayıyı, ağırlığı ve ölçüyü ortaya çıkar.
Hiçbir kuş kendi kanatlarıyla yükseliyorsa fazla yükseğe çıkmış sayılmaz.
Ölü bir beden uğradığı haksızlıkların intikamını almaz.
En yüce eylem, bir başkasını kendinin önüne koymaktır.
Ahmak ahmaklığında ısrar etseydi bilgeleşirdi.
Ahmaklık, düzenbazlığın örtüsüdür.
Utanç, Kibrin örtüsüdür.
Özgün metin (İngilizce)
THE VOICE OF THE DEVIL
All Bibles or sacred codes have been the cause of the following errors:
1. That man has two real existing principles, viz., a Body and a Soul.
2. That Energy, called Evil, is alone from the Body; and that Reason, called Good, is alone from the Soul.
3. That God will torment man in Eternity for following his Energies.
But the following contraries to these are true:
1. Man has no Body distinct from his Soul. For that called Body is a portion of Soul discerned by the five senses, the chief inlets of Soul in this age.
2. Energy is the only life, and is from the Body; and Reason is the bound or outward circumference of Energy.
3. Energy is Eternal Delight.
Those who restrain desire, do so because theirs is weak enough to be restrained; and the restrainer or reason usurps its place and governs the unwilling.
And being restrained, it by degrees becomes passive, till it is only the shadow of desire.
The history of this is written in Paradise Lost, and the Governor or Reason is called Messiah.
And the original Archangel or possessor of the command of the heavenly host is called the Devil, or Satan, and his children are called Sin and Death.
But in the book of Job, Milton's Messiah is called Satan.
For this history has been adopted by both parties.
It indeed appeared to Reason as if desire was cast out, but the Devil's account is, that the Messiah fell, and formed a heaven of what he stole from the abyss.
This is shown in the Gospel, where he prays to the Father to send the Comforter or desire that Reason may have ideas to build on, the Jehovah of the Bible being no other than he who dwells in flaming fire. Know that after Christ's death he became Jehovah.
But in Milton, the Father is Destiny, the Son a ratio of the five senses, and the Holy Ghost vacuum!
Note. The reason Milton wrote in fetters when he wrote of Angels and God, and at liberty when of Devils and Hell, is because he was a true poet, and of the Devil's party without knowing it.
A MEMORABLE FANCY
As I was walking among the fires of Hell, delighted with the enjoyments of Genius, which to Angels look like torment and insanity, I collected some of their proverbs, thinking that as the sayings used in a nation mark its character, so the proverbs of Hell show the nature of infernal wisdom better than any description of buildings or garments.
When I came home, on the abyss of the five senses, where a flat-sided steep frowns over the present world, I saw a mighty Devil folded in black clouds hovering on the sides of the rock; with corroding fires he wrote the following sentence now perceived by the minds of men, and read by them on earth:
"How do you know but every bird that cuts the airy way
Is an immense world of delight, closed by your senses five?"
PROVERBS OF HELL
In seed-time learn, in harvest teach, in winter enjoy.
Drive your cart and your plough over the bones of the dead.
The road of excess leads to the palace of wisdom.
Prudence is a rich ugly old maid courted by Incapacity.
He who desires, but acts not, breeds pestilence.
The cut worm forgives the plough.
Dip him in the river who loves water.
A fool sees not the same tree that a wise man sees.
He whose face gives no light shall never become a star.
Eternity is in love with the productions of time.
The busy bee has no time for sorrow.
The hours of folly are measured by the clock, but of wisdom no clock can measure.
All wholesome food is caught without a net or a trap.
Bring out number, weight, and measure in a year of dearth.
No bird soars too high if he soars with his own wings.
A dead body revenges not injuries.
The most sublime act is to set another before you.
If the fool would persist in his folly he would become wise.
Folly is the cloak of knavery.
Shame is Pride's cloak.
Bu metin neden önemli
Blake, Jacob Boehme'nin ve Paracelsus'un okuru olarak ezoterik geleneği şiirle yeniden kuran sanatçıların başında gelir. "Şeytan'ın Sesi" bedenle ruhun ayrı olmadığını, enerjinin sonsuz bir sevinç olduğunu ilan eder. "Cehennem Meselleri" ise kısa, keskin ve paradoks yüklü sözlerden oluşur; "aşırılığın yolu bilgeliğin sarayına çıkar" gibi sözler bu bölümdendir. Bu metin, Hermetik ve Boehmeci düşüncenin 18. yüzyıl sonunda sanata nasıl dönüştüğünü gösterir.
Bu eser Mistik Teoloji Koleksiyonu'nun parçasıdır →
- Kaynak eser
- William Blake, The Marriage of Heaven and Hell, 1906 baskısı (Internet Archive)
- Neşir
- 1790-1793 (1906 baskısı)
- Konum
- "Şeytan'ın Sesi" ve "Cehennem Meselleri" bölümleri
- Çeviren
- Şira Nur Uysal
- Dijital nüsha
- Internet Archive
Uysal, Ş. N. (Çev.). (2026). William Blake, Cennet ile Cehennemin Evliliği: Şeytan'ın Sesi ve Cehennem Meselleri. Kadim Kütüphane. https://kadimkutuphane.com/blake-cennet-ile-cehennemin-evliligi-cehennem-mesalleri@misc{kk_blake_cennet_ile_cehennemin_evliligi_ceh,
author = {Uysal, Şira Nur},
title = {{William Blake, Cennet ile Cehennemin Evliliği: Şeytan'ın Sesi ve Cehennem Meselleri}},
year = {2026},
publisher = {Kadim Kütüphane},
url = {https://kadimkutuphane.com/blake-cennet-ile-cehennemin-evliligi-cehennem-mesalleri},
note = {Türkçe çeviri, özgün eser: William Blake},
}Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol
Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.
