İtiraflar'ın Dokuzuncu Kitabı'nda Augustinus, annesi Monica ile Ostia limanında paylaştıkları o eşsiz anı anlatır. Afrika'ya dönmek üzere yola çıkmayı beklerken, bir pencereye yaslanıp bahçeye bakarak azizlerin ebedî hayatının doğası üzerine konuşurlar. Söyleşi öyle bir noktaya varır ki, bedensel duyuların en yüksek hazzı bile o hayatın tatlılığı yanında anılmaya değmez görünür ve iki ruh, birlikte cismani her şeyi geride bırakarak Değişmez Olan'a doğru yükselir. Batı mistik geleneğinin en etkili sayfalarından biri olan bu bölüm, Neoplatonik yükseliş öğretisinin Hristiyan içselliğiyle kaynaştığı ender anlardan birini sunar. Monica'nın kısa süre sonra aynı şehirde ölmesi, bu ortak görünün ölümsüz bir vedaya dönüşmesini sağlar.
Onun bu hayattan ayrılacağı gün yaklaştığında (o günü Siz biliyordunuz, biz ise bilmiyorduk), sanıyorum ki gizli tertibinizle şöyle oldu: annemle ben yalnız kalmış, Ostia'da kaldığımız evin bahçesinin görünebildiği bir pencereye yaslanmış duruyorduk. Kalabalıktan uzakta, orada, uzun bir yolculuğun yorgunluğundan sonra dinleniyor, deniz seferimize hazırlanıyorduk. Baş başa, büyük bir tatlılıkla söyleşiyorduk; ve geride kalan şeyleri unutup önümüzdeki şeylere uzanarak, gerçek olan Siz'in huzurunda, azizlerin ebedî hayatının doğasını aramaktaydık aramızda; öyle bir hayat ki, onu ne göz görmüş, ne kulak işitmiş, ne de insanın yüreğine girmiştir.
Ne var ki yüreğimizin ağzını ardına dek açtık, Siz'de olan o pınarın, hayat pınarının ulvî akıntılarına susadık; öyle ki onunla mertebemizce serpilerek, bu denli yüce bir sırrı bir nebze olsun temaşa edebilelim diye.
Söyleşimiz öyle bir noktaya vardı ki, bedensel duyuların en yüksek hazzı — en parlak maddî ışığın hazzı bile — o hayatın tatlılığı yanında kıyaslanmaya değil, anılmaya bile değmez göründü; daha ateşli bir sevgiyle Değişmez Olan'a doğru yükselerek cismani olan her şeyi, güneşin, ayın, yıldızların yeryüzüne ışık saçtığı gökyüzünü bile, adım adım aştık. İçsel bir tefekkürle, söyleşiyle ve Sizin eserlerinize duyduğumuz hayranlıkla daha da yükseldik; kendi zihinlerimize vardık ve onları da aşarak, İsrail'i hakikat ekmeğiyle sonsuza dek beslediğiniz o tükenmez bolluk bölgesine erişmeye çalıştık — orada hayat, bütün bu şeyleri, geçmiş olanı da gelecek olanı da yaratmış olan Hikmet'tir; O kendisi yaratılmamıştır, hep olduğu gibidir ve hep öyle kalacaktır; daha doğrusu, 'olmuş olmak' ile 'sonra olacak olmak' O'nda yoktur, yalnızca 'olmak' vardır, çünkü O ebedîdir; oysa 'olmuş olmak' ile 'sonra olacak olmak' ebedî değildir. Böyle konuşurken ve O'na doğru gerilirken, yüreğimizin bütün gücüyle O'na hafifçe dokunduk; içimizi çektik ve Ruh'un ilk meyvelerini orada bağlı bırakarak, sözün başlayıp bittiği kendi ağzımızın gürültüsüne geri döndük. Oysa Sizin Sözünüz'e, ey Rabbimiz, kim benzeyebilir ki — O kendi içinde eskimeden kalır ve her şeyi yeniler.
Yüreğimizin ağzını ardına dek açtık, Siz'de olan o pınarın, hayat pınarının ulvî akıntılarına susadık.
Bu sayfa şimdilik bir önizlemedir. Eserin tam çevirisi yayımlandığında haberdar olmak isterseniz, bültene katılabilirsiniz ↓
Özgün metin (İngilizce)
Bu metin neden önemli
Augustinus (354-430), İtiraflar'ını piskoposluğunun ilk yıllarında, y. 397-400 arasında kaleme aldı. Ostia sahnesi, eserin dönüm noktalarından biridir: 387 yılında Milano'daki vaftizinin ardından, dönmüş oğulla dindar anne, Kuzey Afrika'daki Thagaste'ye dönmek üzere Tiber ağzındaki liman kenti Ostia'da beklerken bu görüyü paylaşırlar. Pasaj, Plotinos ve Neoplatonik yükseliş kavramının Hristiyan tefekkürüyle içiçe geçtiği bir doruk anıdır; ruhun bedensel olandan geçerek Değişmez Olan'a çıkışı, sonraki bütün Batı mistik teolojisine model olmuştur. Buradaki İngilizce, klasik J. G. Pilkington çevirisi çizgisindeki bilimsel bir baskıdan alınmıştır ve metin İncil'e (Filipililer 3:13, 1. Korintliler 2:9, Mezmurlar 36:9) yaslanan alıntılarla örülüdür.
Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol
Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.
Bu eser Mistik Teoloji Koleksiyonu'nun parçasıdır →
- Kaynak eser
- Confessions (İtiraflar), Kitap IX, Bölüm X — Hippolu Augustinus
- Neşir
- Confessions, İngilizce çeviri, klasik bilimsel baskı (Pilkington çizgisi), 1900; SourceLibrary.org sayısal nüshası
- Konum
- Kitap IX, Bölüm X, paragraf 23-24; baskı sayfa 206
- Çeviren
- Şira Nur Uysal
- Dijital nüsha
- Source Library
Uysal, Ş. N. (Çev.). (2026). İtiraflar: Ostia Görüntüsü. Kadim Kütüphane. https://kadimkutuphane.com/augustinus-itiraflar-ostia-goruntusu-tanriya-yukselis