İtiraflar'ın Dokuzuncu Kitabı'nda Augustinus, annesi Monica ile Ostia limanında paylaştıkları o eşsiz anı anlatır. Afrika'ya dönmek üzere yola çıkmayı beklerken, bir pencereye yaslanıp bahçeye bakarak azizlerin ebedî hayatının doğası üzerine konuşurlar. Söyleşi öyle bir noktaya varır ki, bedensel duyuların en yüksek hazzı bile o hayatın tatlılığı yanında anılmaya değmez görünür ve iki ruh, birlikte cismani her şeyi geride bırakarak Değişmez Olan'a doğru yükselir. Batı mistik geleneğinin en etkili sayfalarından biri olan bu bölüm, Neoplatonik yükseliş öğretisinin Hristiyan içselliğiyle kaynaştığı ender anlardan birini sunar. Monica'nın kısa süre sonra aynı şehirde ölmesi, bu ortak görünün ölümsüz bir vedaya dönüşmesini sağlar.
Onun bu hayattan ayrılacağı gün yaklaştığında (o günü Siz biliyordunuz, biz ise bilmiyorduk), sanıyorum ki gizli tertibinizle şöyle oldu: annemle ben yalnız kalmış, Ostia'da kaldığımız evin bahçesinin görünebildiği bir pencereye yaslanmış duruyorduk. Kalabalıktan uzakta, orada, uzun bir yolculuğun yorgunluğundan sonra dinleniyor, deniz seferimize hazırlanıyorduk. Baş başa, büyük bir tatlılıkla söyleşiyorduk; ve geride kalan şeyleri unutup önümüzdeki şeylere uzanarak, gerçek olan Siz'in huzurunda, azizlerin ebedî hayatının doğasını aramaktaydık aramızda; öyle bir hayat ki, onu ne göz görmüş, ne kulak işitmiş, ne de insanın yüreğine girmiştir.
Ne var ki yüreğimizin ağzını ardına dek açtık, Siz'de olan o pınarın, hayat pınarının ulvî akıntılarına susadık; öyle ki onunla mertebemizce serpilerek, bu denli yüce bir sırrı bir nebze olsun temaşa edebilelim diye.
Yüreğimizin ağzını ardına dek açtık, Siz'de olan o pınarın, hayat pınarının ulvî akıntılarına susadık.
Özgün metin (İngilizce)
Bu metin neden önemli
Augustinus (354-430), İtiraflar'ını piskoposluğunun ilk yıllarında, y. 397-400 arasında kaleme aldı. Ostia sahnesi, eserin dönüm noktalarından biridir: 387 yılında Milano'daki vaftizinin ardından, dönmüş oğulla dindar anne, Kuzey Afrika'daki Thagaste'ye dönmek üzere Tiber ağzındaki liman kenti Ostia'da beklerken bu görüyü paylaşırlar. Pasaj, Plotinos ve Neoplatonik yükseliş kavramının Hristiyan tefekkürüyle içiçe geçtiği bir doruk anıdır; ruhun bedensel olandan geçerek Değişmez Olan'a çıkışı, sonraki bütün Batı mistik teolojisine model olmuştur. Buradaki İngilizce, klasik J. G. Pilkington çevirisi çizgisindeki bilimsel bir baskıdan alınmıştır ve metin İncil'e (Filipililer 3:13, 1. Korintliler 2:9, Mezmurlar 36:9) yaslanan alıntılarla örülüdür.
Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol
Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.
- Kaynak eser
- Confessions (İtiraflar), Kitap IX, Bölüm X — Hippolu Augustinus
- Neşir
- Confessions, İngilizce çeviri, klasik bilimsel baskı (Pilkington çizgisi), 1900; SourceLibrary.org sayısal nüshası
- Konum
- Kitap IX, Bölüm X, paragraf 23-24; baskı sayfa 206
- Çeviren
- Şira Nur Uysal
- Dijital nüsha
- Source Library