Hekim Johann Weyer, cadı avlarının en kızgın olduğu on altıncı yüzyılda, iblisleri korkulacak birer güç olarak değil, kâğıt üstünde titizlikle sıralanmış bir hiyerarşi olarak kaleme aldı. "Pseudomonarchia Daemonum", yani Sahte İblis Krallığı, cehennemin sözde yönetim kademelerini reisleri, markileri, dükleri ve komutasındaki lejyonlarıyla bir memuriyet defteri gibi listeler. Weyer bu kataloğu, davetçilerin ve büyücülerin kibrini teşhir etmek için aktarır. Aşağıdaki pasaj, Reginald Scot'un 1665 baskılı "The Discovery of Witchcraft" eserinde yer alan İngilizce çevirisinden alınmıştır ve kadim demonolojinin bu soğukkanlı, bürokratik dilini gösterir.
Barbas diye de anılan Marbas ulu bir Reistir ve heybetli bir aslan suretinde belirir. Ne var ki bir davetçinin buyruğuyla insan kılığına bürünür ve gizli yahut saklı olan her ne varsa eksiksiz cevap verir. Hastalıkları getirir ve yine onları iyileştirir. Bilgeliği, mekanik sanatların ve el zanaatlarının bilgisini artırır. İnsanları başka suretlere dönüştürür. Onun reisliği ve hükmü altında otuz altı lejyon iblis toplanmıştır.
Aamon da denilen Amon ulu ve kudretli bir Markidir. Yılan kuyruklu bir kurt suretinde çıkagelir, ağzından ateş kusar ve alevler soluklar. İnsan kılığına girdiğinde köpek dişlerini ve heybetli bir kuzgunu andıran iri bir başı gösterir. Bütün ötekilerin en güçlü prensidir. Geçmiş ile geleceğe dair her şeyi bilir, lütuf sağlar ve gerek dostları gerek düşmanları barıştırır. Kırk lejyon iblise hükmeder.
Ulu bir Kont yahut Erl ve aynı zamanda bir Dük olan Barbatos, dört kralın eşliğinde Orman Okçusu burcunda görünür. Bu krallar bölükler ve büyük ordular getirir. Kuşların ötüşünü, köpeklerin havlamasını, öküzlerin böğürmesini ve bütün canlı yaratıkların sesini anlar. Büyücülerin ve efsuncuların gizlediği hazineleri açığa çıkarır. Geçmiş ile geleceğe dair her şeyi bilir, dostları ve güçleri barıştırır, otuz lejyon iblisi kendi otoritesiyle yönetir.
Onun reisliği ve hükmü altında otuz altı lejyon iblis toplanmıştır.
Özgün metin (İngilizce)
Bu metin neden önemli
Johann Weyer (1515-1588) Hollandalı bir hekim ve Cornelius Agrippa'nın öğrencisiydi. Baş yapıtı "De Praestigiis Daemonum" (1563), cadılık suçlamalarına akılcı ve merhametli bir karşı çıkıştı. "Pseudomonarchia Daemonum" ise bu esere eklenen bir katalogdur ve altmış dokuz iblisi mevki, suret ve lejyon sayısıyla sıralar. Weyer bu listeyi büyücülüğü onaylamak için değil, sözde bir yeraltı imparatorluğunun ne denli saçma bir kurgu olduğunu göstermek için sunar. Metin, İngiliz yazar Reginald Scot tarafından 1584'te kaleme alınan ve şüpheci "The Discovery of Witchcraft" içinde İngilizceye aktarılmıştır. Bu katalog daha sonra "Ars Goetia" ve "Lemegeton" (Süleyman'ın Küçük Anahtarı) geleneğinin çekirdeğini oluşturmuş, Batı seremonyal büyü mirasının temel taşlarından biri hâline gelmiştir.
Yeni metinlerden ilk sen haberdar ol
Tam çeviriler, PDF'ler ve yeni eklenen kaynaklar hazırlandıkça e-postana düşsün.
- Kaynak eser
- The Discovery of Witchcraft (Reginald Scot), Book XV: "The Discovery of Devils and Spirits" — Reginald Scot'un Johann Weyer'in "Pseudomonarchia Daemonum" eserinden İngilizce çevirisi; 1665 baskısı, sayfa 230 (dijital sayfa 258)
- Neşir
- 1665 baskısı (İngilizce); Source Library dijital nüshası, book_id 6952310fab34727b1f0448a1
- Konum
- Book XV, Bölüm X-XI, sayfa 230 (dijital sayfa 258); Marbas, Amon ve Barbatos maddeleri
- Çeviren
- Şira Nur Uysal
- Dijital nüsha
- Source Library
