Hekim Johann Weyer, cadı avlarının en kızgın olduğu on altıncı yüzyılda, iblisleri korkulacak birer güç olarak değil, kâğıt üstünde titizlikle sıralanmış bir hiyerarşi olarak kaleme aldı. "Pseudomonarchia Daemonum", yani Sahte İblis Krallığı, cehennemin sözde yönetim kademelerini reisleri, markileri, dükleri ve komutasındaki lejyonlarıyla bir memuriyet defteri gibi listeler. Weyer bu kataloğu, davetçilerin ve büyücülerin kibrini teşhir etmek için aktarır. Aşağıdaki pasaj, Reginald Scot'un 1665 baskılı "The Discovery of Witchcraft" eserinde yer alan İngilizce çevirisinden alınmıştır ve kadim demonolojinin bu soğukkanlı, bürokratik dilini gösterir.

Türkçe çeviri (önizleme) · Çeviren Şira Nur Uysal

Barbas diye de anılan Marbas ulu bir Reistir ve heybetli bir aslan suretinde belirir. Ne var ki bir davetçinin buyruğuyla insan kılığına bürünür ve gizli yahut saklı olan her ne varsa eksiksiz cevap verir. Hastalıkları getirir ve yine onları iyileştirir. Bilgeliği, mekanik sanatların ve el zanaatlarının bilgisini artırır. İnsanları başka suretlere dönüştürür. Onun reisliği ve hükmü altında otuz altı lejyon iblis toplanmıştır.

Aamon da denilen Amon ulu ve kudretli bir Markidir. Yılan kuyruklu bir kurt suretinde çıkagelir, ağzından ateş kusar ve alevler soluklar. İnsan kılığına girdiğinde köpek dişlerini ve heybetli bir kuzgunu andıran iri bir başı gösterir. Bütün ötekilerin en güçlü prensidir. Geçmiş ile geleceğe dair her şeyi bilir, lütuf sağlar ve gerek dostları gerek düşmanları barıştırır. Kırk lejyon iblise hükmeder.

Ulu bir Kont yahut Erl ve aynı zamanda bir Dük olan Barbatos, dört kralın eşliğinde Orman Okçusu burcunda görünür. Bu krallar bölükler ve büyük ordular getirir. Kuşların ötüşünü, köpeklerin havlamasını, öküzlerin böğürmesini ve bütün canlı yaratıkların sesini anlar. Büyücülerin ve efsuncuların gizlediği hazineleri açığa çıkarır. Geçmiş ile geleceğe dair her şeyi bilir, dostları ve güçleri barıştırır, otuz lejyon iblisi kendi otoritesiyle yönetir.

Özgün metin (İngilizce)

Marbas, also known as Barbas, is a great President and appears in the form of a mighty lion; but at the command of a conjurer, he comes up in the likeness of a man and answers fully regarding anything that is hidden or secret. He brings diseases and cures them; he promotes wisdom and the knowledge of mechanical arts or handicrafts; he changes men into other shapes. Under his presidency or government, thirty-six legions of devils are contained. Amon, or Aamon, is a great and mighty Marquess and comes forth in the likeness of a wolf having a serpent's tail, spitting out and breathing flames of fire. When he puts on the shape of a man, he shows dog's teeth and a large head like a mighty raven. He is the strongest prince of all others and understands all things past and to come; he procures favor and reconciles both friends and foes, and rules forty legions of devils. Barbatos, a great Count or Earl, and also a Duke, appears in the sign of the Sylvan Archer with four kings, who bring companies and great troops. He understands the singing of birds, the barking of dogs, the lowing of bullocks, and the voice of all living creatures. He detects treasures hidden by magicians and enchanters, and knows all things past and to come, reconciles friends and powers, and governs thirty legions of devils by his authority.

Bu metin neden önemli

Johann Weyer (1515-1588) Hollandalı bir hekim ve Cornelius Agrippa'nın öğrencisiydi. Baş yapıtı "De Praestigiis Daemonum" (1563), cadılık suçlamalarına akılcı ve merhametli bir karşı çıkıştı. "Pseudomonarchia Daemonum" ise bu esere eklenen bir katalogdur ve altmış dokuz iblisi mevki, suret ve lejyon sayısıyla sıralar. Weyer bu listeyi büyücülüğü onaylamak için değil, sözde bir yeraltı imparatorluğunun ne denli saçma bir kurgu olduğunu göstermek için sunar. Metin, İngiliz yazar Reginald Scot tarafından 1584'te kaleme alınan ve şüpheci "The Discovery of Witchcraft" içinde İngilizceye aktarılmıştır. Bu katalog daha sonra "Ars Goetia" ve "Lemegeton" (Süleyman'ın Küçük Anahtarı) geleneğinin çekirdeğini oluşturmuş, Batı seremonyal büyü mirasının temel taşlarından biri hâline gelmiştir.

Eser hakkında

On altıncı yüzyıl Avrupası, cadılık davalarının ve büyücülük suçlamalarının toplumsal histeriye dönüştüğü çalkantılı bir döneme sahne olmuştur. Bu dönemde hekimlik mesleğini icra eden Hollandalı Johann Weyer, çağdaşı olan hekimler ve ilahiyatçılar arasında kuşkucu ve gözlemci yaklaşımıyla belirginleşmiştir. Weyer, mistik felsefenin ve okült ilimlerin tartışıldığı bir düşünce muhitinde yetişmiş, doğaüstü iddiaları tıbbi ve rasyonel tahlillere tabi tutma gayreti gütmüştür. Onun Latince kaleme aldığı katalog niteliğindeki metinler, dönemin önde gelen kuşkucu yazarlarından Reginald Scot tarafından İngilizceye kazandırılmış ve böylelikle Kıta Avrupası'ndaki demonoloji tartışmaları İngiltere'deki entelektüel çevrelerde de geniş yankı bulmuştur.

Bahsi geçen çalışma, cehennemî güçlerin sözde yapısını feodal bir devlet düzeni biçiminde resmeden kapsamlı bir dökümdür. Metnin ana kurgusu, her bir varlığı unvanı, sureti, maiyetindeki lejyon sayısı ve sahip olduğu yetenekler çerçevesinde bir kütük kaydı gibi tasnif etmeye dayanır. Yazar, bu varlıkların tabiatını aktarırken bilinen feodal rütbeleri kullanarak saray bürokrasisini taklit eden yapay bir hiyerarşi kurar. Eserin arka planındaki temel amaç, büyücülerin bu varlıklar üzerinde kurduklarını iddia ettikleri hâkimiyetin ve onlara atfedilen doğaüstü yetkilerin asılsızlığını, bu tasvirlerin yapay ve kurmaca yapısını gözler önüne sererek sergilemektir.

Elinizdeki pasaj, söz konusu hiyerarşik sıralamanın içinden seçilmiş üç farklı varlığı, Marbas, Amon ve Barbatos maddelerini doğrudan sunmaktadır. Metinde varlıkların hayvan biçimlerinden insan suretine geçişleri, mekanik sanatlar, zanaat bilgisi, hayvan seslerini anlama veya hastalıkları idare etme gibi özgül uzmanlık alanları soğukkanlı bir üslupla sıralanır. Okur, bu satırları incelerken metni ezoterik bir el kitabı olarak değil, erken modern dönemin zihniyet dünyasını, cehennem tasavvurunu ve bürokratik tasnif mantığını yansıtan tarihsel bir belge olarak ele almalıdır. Bu pasaj, büyüsel metinlerin biçimsel dilini ve çağın düşünce yapısını doğrudan kavramak adına açık bir tanıklık sunmaktadır.

Bu eser Büyü ve Okült Koleksiyonu'nun parçasıdır →

Künye

Kaynak eser: The Discovery of Witchcraft (Reginald Scot), Book XV: "The Discovery of Devils and Spirits" — Reginald Scot'un Johann Weyer'in "Pseudomonarchia Daemonum" eserinden İngilizce çevirisi; 1665 baskısı, sayfa 230 (dijital sayfa 258)
Neşir: 1665 baskısı (İngilizce); Source Library dijital nüshası, book_id 6952310fab34727b1f0448a1
Konum: Book XV, Bölüm X-XI, sayfa 230 (dijital sayfa 258); Marbas, Amon ve Barbatos maddeleri
Çeviren: Şira Nur Uysal
Dijital nüsha: Source Library

Bu Türkçe çeviri © Şira Nur Uysal, CC BY-SA 4.0 ile paylaşılmıştır (serbestçe kullanın, kaynak gösterin, değiştirirseniz aynı lisansla paylaşın). Kullanım & lisans →

Bu Çeviriye Atıf

Uysal, Ş. N. (Çev.). (2026). Sahte İblis Krallığı: Marbas, Amon ve Barbatos. Kadim Kütüphane. https://kadimkutuphane.com/weyer-pseudomonarchia-daemonum-sahte-iblis-kralligi

Özgün Sayfalar60 sayfa