Nicolas Flamel

Nicolas Flamel, 14. yüzyılın ikinci yarısı ile 15. yüzyılın başlarında Paris'te yaşamış bir kâtip ve kitapçıdır. Belgeler, eşi Pernelle ile birlikte önemli bir servet edindiğini ve Paris'teki kilise ve hayır kurumlarına bağışlarda bulunduğunu gösterir. Saints-Innocents mezarlığı ve Saint-Jacques-de-la-Boucherie kilisesiyle ilişkili bağışları özellikle bilinir. 1418'de Paris'te ölmüştür.

Flamel'in simyacı olarak ünü, çağdaş belgelere değil ölümünden yaklaşık iki yüzyıl sonra ortaya çıkan anlatılara dayanır. 1612'de yayımlanan Hiyeroglif Figürler Kitabı, onun Yahudi İbrahim'in kitabını çözerek filozof taşına ulaştığını anlatır. Bu eser ve ona atfedilen öteki simya metinleri, bugün araştırmacılar tarafından büyük ölçüde sonradan kaleme alınmış atıflar olarak değerlendirilir. Tarihsel Flamel ile efsanevi Flamel arasındaki bu ayrım, onun hakkında okunan her şeyde göz önünde tutulmalıdır.

Flamel efsanesi, 17. yüzyıldan itibaren Avrupa simya kültürünün en çok anlatılan öykülerinden biri olmuş ve modern popüler kültüre kadar uzanmıştır. Bu kütüphanedeki Felsefenin Özeti, Flamel'e atfedilen ve simya sürecini manzum bir dille özetleyen metni sunar. Notarius Flamel'in Kendi Ağzından: 1399 Girişi ise Flamel'in ağzından yazılmış gibi sunulan ve ona atfedilen anlatının giriş bölümünü okura ulaştırır.