Jean de Meun

On üçüncü yüzyıl Fransız edebiyatının önde gelen isimlerinden Jean de Meun (y. 1240-y. 1305), Guillaume de Lorris'in yarım bıraktığı Gül Romanı'nı uzun bir devamla tamamlamasıyla tanınır. Bu bölüm, aşk alegorisinin yanı sıra doğa, felsefe ve toplum üzerine geniş söylemler içerir ve simyaya da değinir. Jean de Meun ayrıca Boethius'un Felsefenin Tesellisi ile Vegetius'un askerlik üzerine eserini Fransızcaya çevirmiştir.

Gül Romanı'nda simyaya ayrılan satırlar, sonraki yüzyıllarda adının simya literatürüyle özdeşleşmesine yol açtı. Bu nedenle ona pek çok simya metni atfedildi. Bu atıfların büyük kısmı tarihsel olarak doğrulanamaz ve metinlerin gerçekte kime ait olduğu belirsizdir.

Kütüphanedeki Kutsanmış Sebze Taşı, Jean de Meun'e atfedilen Liber Lapidis mineralis yani Maden Taşı Kitabı'nın sebze taşına ayrılan ikinci kitabından alınmıştır. Metin, on altıncı yüzyılda Robert Freelove adlı bir Londralı tarafından İngilizceye çevrilmiştir. Freelove hakkında fazla bilgi yoktur, ancak çevirisinin sonuna adını, tarihi ve saati özenle kaydetmiştir. Sayfa, çevirinin açılışını ve kutsanmış taşın hangi maddelerden yapılamayacağını açıklayan bölümü sunar.